سایت ها

نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی


پارگی رباط صلیبی قدامی و پیچ خوردگی، از شایع ترین آسیب ها در میان ورزشکارانی هستند که ورزش ‌هایی با ریسک بالا را انجام می دهند، از جمله بسکتبال و فوتبال و همچنین کسانی که ورزش اسکی انجام می دهند. اما باور کنید یا نه، طبق گفته انجمن جراحان ارتوپد آمریکا، اکثر آسیب ‌های ناشی از پارگی رباط صلیبی قدامی ، از طریق مکانیزم‌ های غیر تماسی ایجاد می شوند. در این مقاله از بخش بیماری ها و ورزش و سلامتی دکتر سلام به بررسی پارگی رباط صلیبی قدامی خواهیم پرداخت و راه های درمان آن را مورد بررسی قرار می دهیم.

پارگی رباط صلیبی قدامی در مردان بیشتر رخ می دهد یا زنان؟

تصور می شود پارگی رباط صلیبی قدامی ، در میان ورزشکاران مرد بیشتر عمومیت دارد، ولی ورزشکاران زن، در بعضی از ورزش های خاص، نسبت به مردان، بیشتر در معرض پارگی رباط صلیبی قدامی قرار دارند.

پارگی رباط صلیبی قدامی

از کجا میتوان به پارگی رباط صلیبی قدامی پی برد؟

آیا پارگی این رباط، درد آور است؟ معمولاً، بله و گاهی اوقات خیلی دردناک است، اگرچه برخی افراد در ابتدا درد زیادی را تجربه نمی کنند. آیا اگر دچار پارگی رباط صلیبی شوید، باز هم می توانید راه بروید؟ بیشتر افرادی که فقط یک پارگی رباط را تجربه می کنند، در زانوهای خود احساس لرزش و بی‌ ثباتی، درد زانو، سوزش و یا ورم مفاصل، به اضافه محدودیت حرکتی در قسمت پایین تنه می کنند که با گذشت زمان، این وضعیت بدتر هم می شود.

تمام این نشانه‌ ها باعث می شوند که تحمل وزن بدن، پیاده ‌روی و حتی تعادل با مشکل روبرو شوند. هر سال حدود 200000 آمریکایی تحت عمل جراحی ترمیم رباط صلیبی قرار می گیرند، اما آیا این کار همیشه ضرورت دارد؟ بسته به فرد، گزینه‌ های درمانی دیگری مانند درمان فیزیوتراپی، تمرینات تقویت قدرت و آمادگی زانو ممکن است برای کمک به بهبود پارگی رباط صلیبی کفایت کنند.

رباط صلیبی قدامی چیست؟

ACL مخفف عبارت رباط صلیبی قدامی است. رباط صلیبی در کجا واقع شده ‌است؟ رباط صلیبی یکی از چهار رباط‌ اصلی درون زانوها است. سه رباط دیگر عبارتند از : رباط داخلی ( MCL )، رباط جانبی (LCL) و رباط خلفی (PCL) . رباط صلیبی قدامی، یک طناب ضخیم از بافت است که به طور مورب از وسط زانو می گذرد. به اندازه انگشت اشاره شما ضخامت دارد و از رشته‌های بافته شده از بافت ‌های همبند تشکیل ‌یافته است که به مقاومت در برابر نیرو کمک می کند.

زانوها مفاصل لولایی بزرگی هستند که از استخوان ‌ها، غضروف، رباط‌ ها و تاندون ‌ها تشکیل شده ‌اند. رباط صلیبی قدامی مسئول اتصال دو استخوان اصلی پاها، استخوان ران و درشت ‌نی می باشد. برخی از نقش ‌هایی که رباط صلیبی بر عهده دارد ثبات و پایداری زانو و جلوگیری از لغزش درشت ‌نی در مقابل استخوان ران است.

پارگی رباط صلیبی قدامی

پارگی رباط صلیبی قدامی چیست؟

پارگی رباط صلیبی قدامی، آسیبی است که به رباط صلیبی قدامی وارد می شود و می تواند از یک کشیدگی خفیف تا یک پارگی کامل را شامل شود. تخمین زده می شود که حدود نیمی از آسیب های رباط صلیبی به رباط‌ ها، استخوان‌ ها و غضروف زانو، از جمله غضروف منیسک و غضروف مفصلی، آسیب می رساند.

علائم و نشانه های پارگی این رباط

شایع‌ترین علائم پارگی رباط صلیبی قدامی عبارتند از:

  • درد و تورم در زانوی آسیب ‌دیده ( که معمولا ًدر عرض چند ساعت به طور قابل ‌توجهی بدتر می شود )
  • احساس لرزش و بی ‌ثباتی در زانوها
  • کاهش محدوده حرکتی و سفتی
  • حساسیت و ناراحتی در مفصل در هنگام ایستادن یا پیاده ‌روی
  • در برخی موارد ممکن است صدای یک ضربه محکم و ناگهانی شنیده شود

در صورت درد زانو، ممکن است به جای پارگی رباط صلیبی قدامی، از علائم پارگی منیسک زانو، رنج ببرید. همچنین احتمال اینکه پارگی رباط صلیبی و آسیب به غضروف منیسک زانو را در همزمان با یکدیگر تجربه کنید، وجود دارد.

پارگی منیسک زانو، یکی دیگر از آسیب‌ های شایع مفصل زانو است که با چرخاندن یا چرخش زانو، به بافت آسیب می رساند. منیسک، قطعه ای غضروف است که فضای بین درشت نی و استخوان ران را پر می کند. پارگی منیسک بسیار دردناک است و گاهی حتی باعث ناتوانی و ضعف می شود.

علایم پارگی منیسک معمولا شامل تورم و سفتی، مشکل کشیدگی یا صاف کردن زانو، احساس درد در هنگام گذاشتن وزنه بر روی زانو و یا راه رفتن و احساس اینکه زانو در جای خود قفل شده ‌است. گاهی اوقات با وارد شدن آسیب، یک  فشار یا ضربه ناگهانی احساس می شود که حتی باعث ایجاد یک صدای ترکیدن، در برخی موارد می شود.

پارگی رباط صلیبی قدامی

علل پارگی رباط صلیبی قدامی

پاره شدن رباط در زانو، می تواند به دلایل زیر باشد:

مکانیسم‌ های غیر تماسی، یعنی فعالیت‌ های روزمره مانند تصادفات رانندگی و یا آسیب ‌های ناشی از کار، نه انجام ورزش‌های تماسی و برخورد کنند. برای مثال، آسیب ممکن است ناشی از سقوط از بلندی یا تصادف اتومبیل باشد که باعث تماس مستقیم با سطح یا شی ء دیگری می شود.

پارگی رباط صلیبی یا آسیب به رباط می تواند به دلیل کشیدگی بیش از اندازه مفصل زانو یا به خاطر توقف ناگهانی در هنگام حرکت و یا تغییر جهت اتفاق بیفتد.

برخورد مستقیم با بازیکن دیگر در هنگام بازی کردن نیز باعث این آسیب می شود. پارگی رباط صلیبی قدامی به احتمال زیاد زمانی رخ می دهد که یک بازیکن به طور ناگهانی سرعتش را کم کند و یا بایستد، و یا چرخش ناگهانی، پریدن و فرود ناشیانه بر روی زمین داشته باشد و یا بازی تهاجمی و خارج از کنترل باشد.

ورزشکاران زن به دلیل تفاوت در مقاومت عضلانی، کنترل و تهویه عصبی عضلانی، همترازی پاها و لگن و سست بودن رباط عضلانی (مفاصل و عضلات زنان، سست تر و ضعیف تر هستند)، بیشتر در معرض خطر پارگی رباط صلیبی قدامی قرار دارند.

کسانی که دچار آسیب ‌های زانو یا التهاب مفصل زانو می شوند، ممکن است بیشتر در معرض خطر آسیب‌ هایی مانند پارگی رباط  صلیبی قدامی قرار بگیرند.

تشخیص پارگی این رباط

در صورت مشکوک شدن به پارگی رباط صلیبی قدامی، پزشکان معمولا از زانوی بیمار با اشعه ایکس، تصویر برداری می کنند. همچنین میتوان پارگی رباط را با تصویربرداری رزونانس مغناطیسی ( MRI ) مشاهده کرد. MRI برای تشخیص اینکه آیا قسمت ‌های دیگر زانو مانند رباط ها، غضروف منیسک یا غضروف مفصلی آسیب دیده اند یا نه، مفید است.

علاوه بر این،  معمولا یک معاینه فیزیکی برای بررسی افزایش حرکت رو به جلو درشت ‌نی در رابطه با استخوان ران انجام می شود که نشان می دهد که آیا رباط صلیبی پاره شده است یا خیر.

پارگی رباط صلیبی قدامی در برابر پیچ خوردگی (رگ به رگ شدن) رباط صلیبی قدامی

روش دیگر برای توصیف آسیب رباط، پیچ خوردگی آن می باشد. رباط صلیبی قدامی همیشه به پاره شدن کامل ختم نمی شود و گاهی اوقات، کشیدگی بیش از اندازه یا تا اندازه ای پارگی، کافی است.

آسیب به رباط صلیبی مانند پارگی یا پیچ خوردگی، درجه 1و 2 و 3 دارد که پارگی رباط صلیبی درجه 3، بسیار شدید تر از درجات دیگر می باشد.

آسیب های درجه اول رباط صلیبی شامل آسیب های خفیفی هستند که باعث بی ‌ثباتی و یا کاهش دامنه حرکت نمی شوند.

آسیب های درجه دو رباط صلیبی زمانی تشخیص داده می شوند که رباط صلیبی دچار کشیدگی و مقداری پارگی می شود. آسیب درجه دو به ندرت اتفاق می افتد زیرا پارگی رباط صلیبی، تقریبا به طور کامل صورت می گیرد.

آسیب درجه 3 زمانی است که پارگی رباط صلیبی به طور کامل صورت می گیرد که نتیجه آن، بی ‌ثباتی و ضعف زیادی می باشد.

پارگی رباط صلیبی قدامی

جراحی پارگی این رباط

جراحی پارگی رباط صلیبی قدامی ، برای ترمیم و اصلاح بافت آسیب ‌دیده به وسیله پیوند تاندون انجام می شود که می تواند از بخش دیگری از بدن بیمار مانند عضلات همسترینگ یا عضلات چهار سر ران، گرفته شود.

آیا پارگی رباط صلیبی، بدون عمل جراحی می تواند درمان شود؟ بله، این امکان وجود دارد، اما با این حال، پزشکان هنوز در بسیاری از موارد از جمله شدت پارگی رباط ( درجه آسیب ) ، علایم بیمار و سبک زندگی بیمار  از جمله میزان فعالیت آنها و اینکه چقدر مشتاق درمان سریع خود هستند، عمل جراحی را توصیه می کنند.

زمانی که شخصی دچار پارگی کامل رباط صلیبی می شود، عمل جراحی توصیه می شود، اما در مورد پارگی جزئی رباط، ممکن است جراحی لازم نباشد.

در صورت بروز چندین جراحت همزمان از جمله پارگی رباط صلیبی به علاوه آسیب به استخوان یا غضروف زانو، جراحی انجام می گیرد.

زمان ترمیم و بهبود پارگی رباط صلیبی بدون انجام عمل جراحی، از فردی به فرد دیگر، متفاوت است و به سن، سلامت عمومی و برنامه توان بخشی فرد بستگی دارد.

پس از بروز پارگی رباط صلیبی، بهبودی و احیا معمولا ًحداقل سه ماه طول می کشد و در صورت پارگی درجه 3 یا پارگی کامل رباط، درمان ممکن است طولانی تر شود. بروز بی ثباتی و ضعف و کاهش عملکرد ورزشی، در برخی از علائم پارگی رباط صلیبی برای مدت طولانی، غیر عادی نیست.

افرادی که تمایل دارند به طور کامل و به سرعت درمان شوند، افرادی هستند که پارگی جزئی رباط بدون علائم بی ثباتی دارند، کسانی که پارگی کامل رباط بدون بی ثباتی زانو در طول انجام تمرینات ورزشی دارند و آنهایی که مایل به ترک ورزش های پرطرفدار هستند، خواهان زندگی فعال و پویایی نیستند و کودکان و یا نوجوانانی که تمایل دارند صفحات رشد باز داشته باشند.( صفحات رشد، منطقه ای رو به رشد در هر دو انتهای استخوان های بلند در کودکان و نوجوانان است)

6 روش برای کمک به بهبود یافتن پارگی رباط صلیبی قدامی

کمک به کاهش درد و تورم

بلافاصله پس از پارگی رباط صلیبی، بر روی زانوی خود، یخ بگذارید و پای آسیب ‌دیده را بالاتر از سطح قلب خود نگه دارید. این کار به کنترل ورم و درد کمک خواهد کرد. شما می توانید از یخ به مدت ۱۵ دقیقه و هر دو یا سه ساعت استفاده کنید. یخ را مستقیما بر روی پوست خود نگذارید.

اگر درد شدید باشد، موقتا از یک داروی ضد درد مانند داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) مانند ایبوپروفن را می توانید استفاده کنید. شما همچنین باید از توصیه های پزشک خود مبنی بر اینکه بر روی پاهایتان نایستید و یا برای راه رفتن از عصای زیر بغل کمک بگیرید، پیروی کنید.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی تقریبا همیشه به منظور کاهش زمان بهبودی پارگی رباط صلیبی، توصیه می شود، به خصوص اگر فردی دچار پارگی کامل رباط شده باشد و نیاز به جراحی داشته باشد. آکادمی پزشکان جراح ارتوپد آمریکا می گوید: فیزیوتراپی، بخش مهمی از جراحی موفقیت ‌آمیز پارگی رباط صلیبی است و این تمرینات بلافاصله بعد از عمل جراحی، شروع می شود.

هدف از فیزیوتراپی، کمک به بهبود دامنه حرکت در زانو و بهبود استحکام و ثبات پا است. یکی از اولین مراحل مهم پس از آسیب جدی به رباط صلیبی قدامی، این است که شخص بتواند به طور کامل زانوی خودش را صاف کند و عملکرد عضلات چهار سر ران را به حالت اول خود برگرداند.

درد زانو؛ 18 درمان خانگی و گیاهی برای درد زانو

تمرینات تقویتی پا

داشتن احساس ضعف و بی ثباتی در زانو و یا راحت نبودن در زمان ایستادن یا پیاده ‌روی، نشانه هایی از ‌این هستند که مراجعه به فیزیوتراپ و انجام بعضی تمرینات تقویتی، احتمالا ضروری است. یک فیزیوتراپ می تواند تمرینات و کشش هایی را به شما  نشان دهد که عملکرد پاها، تعادل، انعطاف ‌پذیری و ثبات را بهبود می بخشد و ممکن است به کاهش خطر ابتلا به آسیب‌ هایی که ممکن است در آینده به آن دچار شوید، کمک کند.

به عنوان مثال، فیزیوتراپ ممکن است توصیه کند که کف عضلات همسترینگ و گروه الیوتیبال (IT band) خود را بچرخانید و چند تمرین کششی را برای آزاد کردن گرفتگی ماهیچه ‌ها، از جمله ماهیچه ‌های پوساس انجام دهید که ممکن است منجر به ضعف و  ناپایداری در قسمت پائین تنه شود.

پس از پارگی رباط صلیبی، باید بر روی انجام تمرینات ورزشی تمرکز کنید که باعث تقویت ماهیچه‌ های اطراف زانو، مفصل ران و گلوتات ها می شود. تقویت عضلات چهار سر ران و همسترینگ، برای بازگرداندن محدوده کامل حرکتی و کمک به رباط صلیبی به منظور تحمل وزن، مهم است. تقویت کمر نیز می تواند از آسیب ‌های بعدی جلوگیری کند زیرا به شما اجازه می دهد که بهتر بر روی زمین فرود بیائید و بچرخید.

به خاطر داشته باشید که صبور بودن در طول دوران بهبود پارگی رباط صلیبی مهم است، زیرا بین ۴ تا ۶ ماه طول می کشد تا عملکرد پاها به حالت اول خود برگردد. پس از اینکه از پزشک، اجازه مرخص شدن را گرفتید، باید این تمرینات‌ را 1 تا ۳ بار در روز و به مدت 4 هفته  انجام دهید تا زمانی که دامنه حرکتی شما به حالت اول خود برگردد. سپس می توانید به محض داشتن آمادگی، تمرینات چالش برانگیزتری را برای پاها انجام دهید از جمله دوچرخه ‌سواری ثابت، اسکات و تمرینات فشاری با وزنه های سبک.

  • بنشینید و ماهیچه ساق پا یا همسترینگ خود را بکشید (شما می توانید یک حوله را در اطراف پاهای خود بپیچید)
  • تمرینات چهار سر ران را انجام دهید به این صورت که ماهیچه‌های جلوی پای خود را سفت و منقبض می کنید و در حدود 3 تا 5 ثانیه در همین حالت نگه می دارید.
  • بالا آوردن پنجه و مچ پا
  • با تکیه بر پاشنه پا، باعث کشیدگی مفصل زانو شوید.
  • در حالی که به پشت خود دراز کشیده اید، پای خود را مستقیم، بالا بیاورید.
  • کشش عضلات ران در حالی که به روی شکم دراز کشیده اید.
  • دادن شکل منحنی یا مارپیچ به عضله همسترینگ
  • تمرینات ورزشی با استفاده از دیوار
  • راه رفتن

استفاده از رانو بند

در صورتی که پارگی رباط صلیبی، باعث ضعف و بی ثباتی زانو شود، استفاده از زانو بند در اغلب موارد، توصیه می شود. با این حال، شما بدون مشورت با پزشک خود از زانو بند استفاده نکنید زیرا در برخی موارد نه تنها کمکی نخواهند کرد بلکه ممکن است سفتی عضلات زانو را بدتر کنند و در نتیجه اوضاع وخیم تر شود. زانو بند ممکن است در کنار استفاده از عصای زیر بغل یا یک وسیله کمکی دیگر، در صورتی که در راه رفتن مشکل داشته باشید، استفاده شود.

هم چنین باید از پوشیدن کفش ورزشی مناسب با فعالیت ورزشی خود مطمئن باشید تا از وارد شدن آسیب جلوگیری شود علاوه بر این، بسته به وضعیت بدنی و علائم شما، ممکن است به لوازم مصنوعی مانند پین یا براکت (orthotics) نیز نیاز داشته باشید.

پرولوتراپی

پرولوتراپی نوعی طب احیا کننده است که برای درمان بیماری‌ های حاد و مزمن از جمله پارگی رباط صلیبی، تاندونیت( التهاب تاندون)، دیسک بیرون زده و برجسته و غیره به کار می رود. پرولوتراپی از پلاکت های بدن شما و عوامل رشد استفاده می کند تا بافت ‌های آسیب ‌دیده را به طور طبیعی التیام ببخشد.

زمانی که سلول‌های بنیادی بدن خود را از یک مکان جدا می کنید و آنها را به یک ناحیه آسیب ‌دیده دیگر تزریق می کنید، سلول‌ های بنیادی به طور خودکار می دانند که چگونه به سلول ‌هایی که بدن شما به آنها نیاز دارند، تبدیل شوند. در مورد پارگی رباط صلیبی، سلول‌های بنیادی شما به سلول ‌های قوی تری تبدیل می شوند تا رباط صلیبی را مورد ترمیم قرار دهند. پلاکت ها حاوی تعدادی از پروتئین‌ها، سیتوکین ها و سایر عوامل فعال بیولوژیکی هستند که جنبه‌ های اساسی ترمیم طبیعی زخم را آغاز و تنظیم می کنند.

مطالعه‌ ای که توسط دپارتمان بیومتری در مرکز پزشکی دانشگاه کانزاس انجام شد، نشان داد که بیمارانی که دچار علائم ضعف رباط صلیبی قدامی هستند، درمان پرولوتراپی، ( تزریق متناوب دکستروز) منجر به بهبود بالینی و قابل ‌توجهی در ضعف رباط صلیبی قدامی، درد، تورم و دامنه حرکتی زانو می شود. پرولوتراپی در حال حاضر یک گزینه درمانی غیر جراحی موثر برای آسیب ‌های مربوط به ورزش در نظر گرفته می شود، بنابراین شما داوطلب خوبی هستید اگر می خواهید از جراحی رباط صلیبی اجتناب کنید، اما از طرف دیگر تمایل به انجام تمرینات ورزشی خود دارید.

رژیم غذایی بیماران کلیوی

رژیم غذایی و مکمل های ضد التهابی

یک رژیم غذایی سالم و مکمل ‌های غذایی، انرژی و سوختی که برای بهبودی نیاز دارید را در اختیار بدن شما قرار می دهند. علاوه بر این، غذاهای ضد التهاب می توانند با کمک به حفظ یک وزن سالم و متعادل، از خطر آسیب هایی که در آینده ممکن است دچار آنها شوید، جلوگیری کنند (کاهش فشار بر روی مفاصل ) و باعث پیشرفت بهبود و التیام شما در نتیجه انجام تمرینات ورزشی باشند.

مصرف مقدار زیادی میوه‌ و سبزیجات، به ویژه آنهایی که ویتامین c و گوگرد دارند و گیاهان دارای برگ سبز، هویج، فلفل، انواع توت ها، پیاز، کلم بروکلی، سیر، مارچوبه و کلم که دارای آنتی اکسیدان می باشند.

مصرف اسیدهای چرب امگا ۳ از ماهی‌ های صید شده به ویژه ماهی آزاد

توجه به مصرف پروتئین ‌های با کیفیت مانند گوشت حیوانات علف خوار، مرغ، ماهی مانند ماهی ساردین یا خال مخالی، فرآورده‌های لبنی تخمیر شده و تخم ‌مرغ

اضافه کردن چربی ‌های سالم به وعده‌ های غذایی، مانند روغن نارگیل، روغن زیتون، کره، کره گیاهی، آووکادو، آجیل و دانه ‌ها

خوردن سوپ استخوان قلم یا استفاده از پودر پروتئین تهیه شده از استخوان قلم

گیاهان و ادویه جات حاوی مقدار زیادی آنتی ‌اکسیدان را به وعده‌ های غذایی خود اضافه کنید. پروتئین کلاژن یک گزینه عالی دیگر برای حمایت از توانایی و قابلیت بدن برای ترمیم بافت همبند است.

محدود کردن یا مصرف نکردن شکر اضافی، روغن های هیدروژنه ( روغن سویا، روغن پنبه دانه، روغن کانولا)، غلات فرآوری شده و تصفیه ‌شده، محصولات آرد، مواد افزودنی‌ مصنوعی، گوشت های فرآوری شده و فست فود ها

مصرف مکمل‌ های ضد التهابی مانند زرد چوبه، بروملین، گلوکوزامین، کندرتین و اسید‌ های چرب امگا ۳

هشدارهایی در مورد آسیب های رباط صلیبی قدامی

در صورت مشاهده هر نوع آسیبی در زانوی خود، به پزشک یا اورژانس مراجعه کنید از جمله تورم و داغ بودن زانو و یا سرد شدن و تغییر رنگ پاها به رنگ آبی بعد از آسیب رسیدن به زانو.

شما می توانید به کاهش خطر پارگی رباط صلیبی قدامی با ورزش کردن در شرایط خاص و سفت کردن عضلات خود در صورت انجام ورزش هایی که برخورد و تماس در آنها زیاد است، کمک کنید.

قبل از ورزش کردن، عضلات و ماهیچه های پاها، مفاصل ران و کمر خود را با انجام حرکات کششی، گرم کنید.

ماساژ دادن نیز به دلیل قابلیت آن در بهبود توانایی ورزشی مشهور و شناخته شده است و می تواند به بهبود وضعیت بدنی، تقویت بافت عضلانی منقبض شده، شل شدن نواحی تحت فشار و بهبود بخشیدن به دامنه حرکتی ورزشکاران پس از وارد شدن آسیب، کمک کند.

نظرات نهایی

ACL مخفف رباط صلیبی قدامی جلویی که یکی از چهار رباط‌ اصلی درون زانوها می باشد.

پارگی رباط صلیبی قدامی زمانی اتفاق می ‌افتد که این رباط آسیب جزئی ببیند و یا به طور کامل پاره ‌شود. درد و نشانه‌ های آن بستگی به درجه پارگی رباط صلیبی دارد و پارگی رباط درجه ۳، بسیار شدید است.

علائم پارگی رباط صلیبی قدامی عبارتند از:

  • درد و تورم در زانو
  • سفتی و زق‌ زق کردن
  • کاهش دامنه حرکت زانو
  • بی ثباتی و ضعف و مشکل راه رفتن و تحمل وزن

زمانی که فرد آسیب جدی را تجربه می کند و در نتیجه این آسیب، بسیار بی ثبات و ضعیف می شود، جراحی پارگی رباط صلیبی قدامی، معمولا توصیه می شود. با این حال، برای پارگی درجه 1 و 2 یا کودکان و نوجوانانی که به راحتی بهبود پیدا می کنند، عمل جراحی لزومی ندارد.

به غیر از جراحی پارگی رباط صلیبی، دیگر گزینه‌ های درمانی رباط صلیبی قدامی عبارتند از:

  • استفاده از یخ
  • بالا نگه داشتن صحیح پا
  • فیزیوتراپی
  • زانو بند
  • مصرف مکمل ها

آیا شما تاکنون پارگی رباط صلیبی قدامی را تجربه کرده اید؟ شما در این موارد چه راهکارهایی را پیشنهاد می کنید؟ تجربیات خود را با کاربران دکتر سلام به اشتراک بگذارید.


آیا تا به حال به این فکر کرده ‌اید که چگونه می توانید سلامتی سگ خود را  به طور طبیعی افزایش دهید؟ چیزی که ممکن است بخواهید به شدت در نظر داشته باشید، مصرف زردچوبه در سگ ‌ها است و آیا اینکه زردچوبه برای سگ ها مفید است؟ به طور کلی، این ماده برای سگ ‌ها می‌تواند بسیار خوب و مفید باشد. زردچوبه برای انسان ‌ها نیز بسیار موثر است، بنابراین جای تعجب نیست که این ریشه طلایی رنگ برای حیوانات خانگی نیز خواص جادویی داشته باشد. در این مقاله از بخش حیوانات خانگی دکتر سلام به بررسی فواید زردچوبه برای سگ های خانگی می پردازیم.

فواید و مزایای زردچوبه برای سگ های خانگی

به طور کلی، جزء فعال زرد چوبه که کورکومین نام دارد، توانایی ‌های ضد التهابی، آنتی‌ اکسیدان و شیمیایی قوی دارد. آیا تعجب می کنید که برای درد، به سگ خود زردچوبه می دهم؟ بله، درد یکی از دلایل اصلی برای استفاده از مکمل های حاوی زردچوبه برای حیوانات خانگی است و اصلا سخت نیست که زردچوبه را به رژیم غذایی سگ تان اضافه کنید. شما می توانید خمیر زرد چوبه را با مواد غذایی و غذاهای خانگی سگ خود مخلوط کنید و یا از مکمل ‌ها یا غذاهای آماده استفاده کنید.

زردچوبه برای سگ

آیا مصرف زرد چوبه برای سگ ‌ها خطری ندارد؟ به طور کلی توصیه می شود که از زردچوبه در مقادیر کم، برای سگ‌ ها استفاده کنید. شما حتی ممکن است آن را به عنوان یک جزء در غذای فعلی سگ خود پیدا کنید، اما احتمالا  تنها برای افزایش رنگ و طعم به کار می رود، بنابراین هیچ گونه عوارض دارویی ایجاد نمی کند. به همین دلیل ممکن است بخواهید که سلامت غذای سگ خود را با این ادویه عالی، افزایش دهید.

5 مزیت عالی زردچوبه برای سگ ها

زردچوبه، چگونه می تواند به درمان کمک کند؟ زردچوبه می تواند سطح وسیعی از مشکلات بهداشتی و سلامتی را به طور طبیعی درمان کند، به ویژه بیماری ‌هایی که به التهاب مربوط می شوند. فواید زردچوبه برای سگ ‌ها عبارتند از:

زردچوبه برای درمان سرطان در سگ‌ ها

دامپزشکان اغلب توصیه می کنند که از زرد چوبه به عنوان شکلی از درمان طبیعی سرطان در سگ ‌ها استفاده شود. امروزه نیمی از سگ ‌های بالغ مبتلا به سرطان هستند و زرد چوبه روشی عالی برای محافظت از سگ شما در برابر التهاب و سرطان است. مطالعات نشان داده اند که ماده اصلی موجود در زردچوبه به نام کورکومین، می تواند سلول ‌های سرطانی را بکشد و از رشد بیشتر آنها جلوگیری کند.

زردچوبه برای درمان آرتروز و ورم مفاصل در سگ ها

از زردچوبه، برای درمان آرتروز و ورم مفاصل در سگ ‌ها نیز می توانید استفاده کنید. همانند آرتروز انسانی، آرتروز در سگ ها نیز یک بیماری مزمن است که ریشه و منشاء آن، التهاب می باشد. به عنوان یک عامل ضد التهاب قوی، زرد چوبه یک درمان طبیعی عالی برای آرتروز است. مطالعه ‌ای که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، به اثرات زردچوبه بر روی بیماران مبتلا به آرتروز انسانی، بیشتر تمرکز کرد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که مکمل عصاره زرد چوبه، به اندازه ایبوپروفن موثر است و عوارض جانبی کمتری بر روی سیستم گوارشی می گذارد.

زردچوبه برای درمان کیست در سگ ‌ها

بعدا در این مقاله، دستور استفاده از خمیر زرد چوبه به منظور استعمال داخلی را ارائه می دهیم، اما می توانید از خمیر زرد چوبه برای درمان کیست نیز استفاده کنید. ابتدا با دامپزشک خود مشورت کنید، اما استفاده داخلی و یا خارجی از زردچوبه، به احتمال زیاد به کاهش التهاب مربوط به کیست کمک می کند. همچنین یک ضد عفونی‌کننده طبیعی است. سگ ‌ها می توانند به کیست های چرب که کوچک و غیر سرطانی  هستند و به آهستگی در زیر پوست رشد می کنند، مبتلا شوند. ترکیبی از پودر زرد چوبه، روغن نارگیل و عصاره نارون کوهی، می تواند به طور روزانه به طور طبیعی، برای درمان کیست ها استفاده شود.

زردچوبه برای درمان زخم‌ ها در سگ ها

شما می توانید از زرد چوبه به طور موضعی برای درمان زخم‌ های کوچک مثل بریدگی و خراش استفاده کنید. زردچوبه خواص ضد میکروبی دارد، بنابراین می تواند به کشتن باکتری ‌ها و ضد عفونی کردن زخم کمک کند. همچنین برای کاهش التهاب و تورم عالی است. تحقیقات نشان می دهد که جزء فعال زردچوبه،  یعنی کورکومین، یک داروی مسکن و ضد درد طبیعی است، بنابراین استفاده از آن به طور موضعی می تواند به کاهش درد نیز کمک کند. فقط مراقب باشید که رنگ زیاد زرد چوبه میتواند رنگ پوست سگ شما را به طور موقت تغییر دهد.

زردچوبه برای درمان عفونت مجاری ادراری در سگ‌ ها

در سگ ‌ها، عفونت ‌های مجاری ادراری ( UTIs ) نتیجه هجوم باکتری ‌ها هستند. آنها می توانند در مجاری ادراری (زیر مثانه)، مثانه و یا بالای مثانه (در کلیه‌ها) رخ دهند. برخی از صاحبان حیوانات خانگی همانطور که نسبت به مقاومت آنتی‌بیوتیک درمورد خودشان نگرانی دارند، در مورد دوستان چهار پای خود نیز احساس نگرانی می کنند و به دنبال درمان ‌های طبیعی برای عفونت مجاری ادراری هستند. توانایی زردچوبه‌ در کشتن باکتری ‌ها، کاهش  التهاب و کاهش درد، آن را به یکی از چندین گزینه برای درمان طبیعی عفونت مجاری ادراری تبدیل کرده است.

دوز مصرفی زردچوبه برای سگ ‌ها

فرقی نمی کند که شما کپسول زرد چوبه را انتخاب کنید یا از سایر روش های درمانی این ماده طبیعی، استفاده نمائید و احتمالا در این فکر هستید که چه مقدار زرد چوبه را می توانید به سگ خود بدهید؟

دکتر کارن بکر توصیه می کند که سگ ‌های کوچک تا متوسط، به ۲۵۰ میلیگرم زردچوبه و دو بار در روز نیاز دارند، در حالی که تعداد زیادی از نژادهای بزرگتر باید ۵۰۰ میلیگرم زردچوبه را دو تا سه بار در روز مصرف کنند. او پیشنهاد می کند که گربه ‌ها نیز می توانند حدود ۱۰۰ میلیگرم زردچوبه را دو بار در روز مصرف کنند.

به گفته مجله سگ‌ های خانگی، دوز توصیه ‌شده برای سگ ‌ها، به ازاء هر پوند وزن، ۱۵ تا۲۰ میلیگرم در هر روز است، یا به طور ساده، 8/1 تا 4/1 قاشق چایخوری برای هر ۱۰ پوند وزن، به طور روزانه می باشد.

میزان دوز مناسب زرد چوبه برای سگ ‌ها قطعا به اندازه و وضعیت سلامتی آنها، متفاوت است. دقت کنید که درمورد استفاده از زرد چوبه و دوز مصرفی آن، با دامپزشک مشورت کنید. به طور معمول، شما باید زرد چوبه را به تدریج افزایش دهید تا خطری به وجود نیاید و اطمینان حاصل کنید که از محصولات ارگانیک و با کیفیت بالا، برای حیوان خانگی تان خریداری کنید.

زردچوبه برای سگ

چند دستور غذایی با زردچوبه برای سگ ‌ها

مهم است که به این نکته توجه داشته باشید که همانند انسان، بدن یک سگ نیز، زمانی که زردچوبه با چربی های سالم و فلفل سیاه ترکیب می شود، به بهترین شکل جذب بدن می شود. به همین دلیل، دیدن یک دستور غذایی زرد چوبه ای برای سگ ‌ها که شامل روغن نارگیل یا یک منبع چربی خوب دیگر است، غیر عادی نیست.

شما می توانید از پودر زرد چوبه برای سگ ‌ها یا از پودر خالص زرد چوبه برای انسان ‌ها، در هر یک از دستور العمل ‌های زیر استفاده کنید:

  • خمیر طلایی رنگ زردچوبه
  • آبگوشت چرب زردچوبه
  • روغن زردچوبه

اگر استفاده از مکمل زرد چوبه را برای سگ ‌ها ترجیح می دهید، به دنبال یک محصولی باشید که کیفیت بالایی داشته باشد و ارگانیک نیز باشد. همچنین می توانید از آدامس زردچوبه (زردچوبه جویدنی)که از قبل ساخته شده‌اند نیز استفاده کنید.

هشدارها و اقدامات احتیاطی

آیا مصرف زرد چوبه برای سگ ‌ها خطری ندارد؟ زمان زیادی طول می کشد تا بدانید که مصرف چه میزان زرد چوبه برای سگ ‌ها خطری ندارد. زردچوبه می تواند باعث عوارض جانبی ناخواسته شود.

عوارض جانبی زرد چوبه چه هستند؟ عوارض جانبی ناخواسته عبارتند از ناراحتی معده، تهوع، مشکلات کیسه صفرا، سرگیجه، کبودی و کمبود آهن. با این حال، زمانی که سگ ‌ها (یا انسان ‌ها) از زرد چوبه در مقادیر مناسب استفاده می کنند، این عوارض جانبی، رایج نیستند. عوارض جانبی، زمانی بروز می کنند که مصرف زردچوبه، بیش از حد باشد.

استفاده موضعی از زرد چوبه می تواند منجر به بروز لکه های زرد رنگ بر روی لباس، پوست و مو شود، پس با احتیاط مصرف کنید.

آیا مصرف زرد چوبه برای سگ‌ ها، در شرایط خاص، بد و مضر است ؟ در صورتی که حیوان خانگی شما، مبتلا به مشکلات کبدی و یا دیگر مسائل مربوط به سلامتی است، مهم است که قبل از دادن زردچوبه یا مصرف هرگونه دارو و مکملی، درست همانند انسان ‌ها که با پزشک خود مشورت می کنند، با دامپزشک حیوان خانگی خود نیز مشورت کنید تا از بروز فعل و انفعالات ناخواسته، پیشگیری کنید.علاوه بر این، زرد چوبه یک ادویه گرم در نظر گرفته می شود، به طوری که اگر سگ شما اغلب داغ است و یا به راحتی، دچار گرما و برافروختگی می شود، زرد چوبه نمی تواند انتخاب ایده ‌آلی باشد.

اگر مایل به استفاده از زردچوبه برای سگ خود هستید، با دامپزشک درباره دوز مصرفی مناسب مشورت کنید و از هرگونه توصیه ای مبنی بر مصرف بهترین مکمل های زردچوبه برای سگ ها، پیروی کنید.


زعفران گران ترین ادویه جهان می باشد که یک پوند (450گرم) آن بین 500 تا 5000 دلار آمریکا می ارزد. علت گران بها بودن آن سخت بودن روش کشت و جمع آوری آن می باشد. این ادویه طلایی، با دست جمع آوری می شود و از گلی به نام کروکوس ساتیووس استخراج می شود که به طور معمول به آن سافرون کروکوس (Saffron Crocus) می گویند.  Saffron به گیاهی با ساختار کلاله ای یا پرچمی گفته می شود. در این مقاله از بخش گیاهان دارویی دکتر سلام، 11 خاصیت و فایده حیرت انگیز این ادویه طلایی، برای سلامتی بیان شده است.

مزایای زعفران

اصالت این ادویه طلایی، به یونان باستان باز می گردد که به علت خاصیت های درمانی آن بسیار قابل احترام بود. مردم آن را جهت افزایش میل جنسی، بهبود روحیه و تقویت حافظه مصرف می کردند.

مزایای زعفران

زعفران یک آنتی اکسیدان بسیار قوی است

زعفران ترکیبات گیاهی و دارویی مختلف و حیرت انگیزی دارد که مانند آنتی اکسیدان ها عمل می کنند (مولکول هایی که از سلول های شما در برابر رادیکال های آزاد و فشارهای اکسید کننده محافظت می کنند).

آنتی اکسیدان های قابل ذکر این ادویه طلایی، عبارتند از:

  • کروسین
  • کروستین
  • سافرانال
  • کامپفرول

کروسین و کروستین ذرات کارنتینوئیدی هستند و عامل قرمزی رنگ زعفران می باشند. هر دو ترکیب ممکن است خواص ضد افسردگی، محافظت سلول های مغذی در برابر آسیب های تدریجی، بهبود التهاب، کاهش اشتها و کمک به کاهش وزن را داشته باشند.

سافرانال به این ادویه طلایی، عطر و طعم به خصوصی را می دهد. تحقیقات نشان داده است که ممکن است به روحیه، حافظه و قدرت یادگیری به همان خوبی مراقبت از سلول های مغذی شما در برابر استرس و فشارهای اکسید کننده کمک کند.

اخیرا، کامپفرول در گلبرگ های زعفران یافت شده است. این ترکیب به فواید سلامتی مانند کاهش التهاب، خواص ضد سرطانی و فعالیت های ضد افسردگی مربوط شده است.

احتمال بهبود روحیه و کاهش علائم افسردگی

زعفران به ادویه آفتابی ملقب شده است. این اسم تنها به علت رنگ آن نیست بلکه به علت احتمال ارتقای شادی روحیه شما نیز می باشد. در مرور 5 تحقیق و مطالعه، مواد دارویی زعفران اثر بخشی قابل توجی نسبت به داروهای ضد افسردگی خفیف تا متوسط داشته اند.

در مطالعات دیگر یافت شد که خوردن روزانه 30 میلی گرم زعفران می تواند به اندازه فلوکستین، ایمی پرامین و سیتالوپرام جهت درمان مرسوم افسردگی موثر باشد. به علاوه این که کمتر افرادی دچار عوارض جانبی به علت مصرف این ادویه طلایی، در عوض داروهای دیگر شده اند.

اگرچه این یافته ها تایید شده و تضمین شده اند، تحقیقات و مطالعات بیشتری مورد نیاز است تا جهت درمان افسردگی پیشنهاد شوند.

مزایای زعفران

زعفران خاصیت های ضد سرطانی دارد

زعفران حاوی آنتی اکسیدان زیادی می باشد که به خنثی کردن رادیکال های آزاد کمک می کند. رادیکال های آزاد به بیماری های سخت و مزمن مانند سرطان مربوط می شوند.

در مطالعات آزمایشگاهی، اثبات شد که این ادویه طلایی، و ترکیبات آن رشد سلول های سرطان روده را سرکوب و یا نابود کرده است در صورتی که سلول های بی ضرر را رها می گذارد.

این امر بر روی پوست، مغز و استخوان، پروستات، ریه، سینه، رحم و بسیاری از سلول های سرطانی اثر بخش است.

بیش از آن، در مطالعات آزمایشگاهی نیز یافت شد که کروسین که آنتی اکسیدان اصلی موجود در زعفران می باشد، حساسیت سلول های سرطانی به داروهای شیمی درمانی را بیشتر می کند. با این حال و تمامی آزمایشات انجام شده با این ادویه طلایی، هنوز آزمایشات و مطالعات خیلی کمی روی بدن انسان انجام شده و تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

احتمال کاهش علائم PMS

سندروم قبل از قاعدگی (PMS) اصطلاحی است که حالات جسمی، روحی و روانی بانوان قبل از شروع دوران قاعدگی را تعریف می کند. مطالعات نشان می دهد که این ادویه طلایی، علائم PMS را درمان می کند.

در بانوان 20 تا 45 سال، روزانه مصرف 30 میلی گرم زعفران در عوض داروهای شیمیایی برای درمان قاعدگی و علائم PMS مانند زود رنجی، سر درد، گرایشات، امیال و همچنین درد اثر بخش تر است.

تحقیقی دیگر نشان داد که بوییدن ساده زعفران طی 20 دقیقه، به کاهش علائم PMS مانند عصبانیت کمک کرده و مقدار هورمون کورتیزول و استرس را کاهش می دهد.

احتمال تاثیر داروهای تقویت جنسی (آفرودیسیاک)

آفرودیسیاک ها غذاها و مواد مغذی می باشند که میل جنسی شما را افزایش می دهند. مطالعات نشان داده است که این ادویه طلایی، می تواند خاصیت تقویت جنسی داشته باشد مخصوصا برای افرادی که داروهای ضد افسردگی مصرف می کنند.

برای نمونه، استفاده روزانه 30 میلی گرم از زعفران طی 4 هفته به صورت قابل توجهی تاثیر بیشتری به نسبت داروهای شیمیایی، در درمان نعوظ برای افراد دارای مشکل نعوظ به علت مصرف داروهای ضد افسردگی داشته است.

به علاوه، تحلیل و بررسی 6 تحقیق و آزمایش نشان داد که مصرف زعفران باعث افزایش و بهبود قابل توجهی در عملکرد نعوظ، میل جنسی و ارضاء کامل می شود ولی مشخصه های اسپرم را تغییر نمی دهد.

همچنین بانوانی که میل جنسی بسیار کمی داشتند، با استفاده روزانه 30 میلی گرم زعفران طی 4 هفته باعث افزایش بیشتری نسبت به داروهای شیمیایی در میل جنسی، ترشح واژینال و کاهش درد ناشی از ارتباط جنسی شد.

زعفران اشتها و کاهش وزن را کاهش می دهد

خوردن میان وعده ها و خوراک های مختصر عادتی معمول است که باعث افزایش ناخواسته وزن می شود. بر اساس تحقیقات انجام شده، زعفران می تواند با کم کردن و محدود کردن اشتها از خوردن میان وعده ها و خوراک های مختصر جلوگیری کند. در یک مطالعه هشت هفته ای، بانوانی که زعفران مصرف می کردند به نسبت مصرف داروهای شیمیایی به صورت قابل توجهی احساس سیری می کردند و از میان وعده ها کمتر استفاده می کردند بنابراین کاهش وزن بیشتری داشتند.

در یک مطالعه هشت هفته ای دیگر، با مصرف داروهای عصاره زعفران به کاهش چشمگیر اشتها، نسبت توده بدنی (BMI)، دور کمر و چربی کلی بدن کمک کرد.

با این حال، پزشکان و متخصصان مطمئن نیستند که زعفران چگونه باعث کاهش اشتها و همچنین کاهش وزن می شود. تنها یک تئوری وجود دارد مبنی بر این که زعفران باعث بهبود روحیه شما شده و در مقابل باعث کاهش خوردن میان وعده ها و خوراک های مختصر می شود.

مزایای زعفران

دیگر فواید نامحسوس در سلامتی

زعفران فواید دیگر سلامتی را نیز به همراه دارد در حالی که تحقیقات گسترده ای درباره آن انجام نشده است.

ممکن است خطر بیماری های قلبی را کاهش دهد:

تحقیقات انجام شده در آزمایشگاه و بر روی حیوانات نمایانگر آن است که آنتی اکسیدان های موجود در زعفران باعث کاهش چشمگیر کلسترول خون و جلوگیری از انسداد رگ ها و عروق می شود.

احتمال کاهش قند خون

بر اساس مطالعات آزمایشگاهی و تست های انجام شده روی موش های دیابتی نشان داده شد که زعفران می تواند مقدار قند خون را کاهش دهد و حساسیت انسولین را افزایش می دهد.

احتمال بهبود حواس دیداری و ماکولا دژنراسیون (AMD)

بنا بر مشاهدات، زعفران باعث بهبود بینایی در بزرگسالان دارای AMD می شود و همچنین از آسیب های محتمل توسط رادیکال های آزاد مربوط به AMD جلوگیری می کند.

احتمال بهبود حافظه در افراد بزرگ سال و دارای بیماری آلزلیمر

آنتی اکسیدان های موجود در زعفران دارای خاصیت بهبود ادراک و شناخت در بزرگسالان دارای بیماری آلزایمر می شود.

آسان بودن و راحتی در اضافه کردن به رژیم غذایی

در مقدار کم، زعفران عطر و طعمی نامحسوس دارد و به خوبی با غذاهای خوشمزه ای و غذاهای برنجی جفت و جور می شود.

بهترین راه برای استخراج عطر و طعم ویژه و بخصوص زعفران این است که آن را در آب داغ بخیسانیم. مایع و کلاله ها را درون غذایتان بریزید تا عطر و طعمی بیشتر و غنی تر بدست آورید.

زعفران به صورت آماده در بیشتر فروشگاه ها موجود می باشد و می توان آن را به صورت کلاله و یا پودر شده خریداری کرد. با این حال، بهترین راه خرید کلاله می باشد چراکه بیشتر به نوع اصلی مطابقت دارد و کمتر نوع تقلبی آن وجود دارد.

با این که زعفران گران ترین ادویه موجود در جهان می باشد، مقدار بسیار کمی از آن را در مدت زیادی می توان مصرف کرد و اصولا بیشتر از مقدار خیلی ناچیزی در غذایتان مورد نیاز نمی باشد. در حقیقت، استفاده بیش از حد زعفران در غذا باعث ایجاد طعم دارویی در غذایتان می شود. به علاوه زعفران به شکل دارو نیز موجود می باشد.

مزایای زعفران

خطرات، تذکرات و مقدار مصرف

به طور کلی این ادویه طلایی، دارای عوارض جانبی بسیار کمی می باشد. در صورت استفاده معین و به اندازه زعفران در غذاها، امکان برعکس شدن و اثر منفی بر بدن انسان ممکن نیست.

به عنوان یک دارو و مکمل غذایی، می توان این ادویه طلایی، را روزانه تا 1.5 گرم استفاده کرد در حالی که مقدار 30 میلی گرم از آن اثرات و خاصیت های درمانی کافی را مهیا می کند.

به علاوه، استفاده بیش از حد در مقدار 5 گرم یا بیشتر می تواند تاثیرات مسمویت داشته باشد. بانوان باردار باید از استفاده مقدار زیاد آن خودداری کنند چرا که ممکن است باعث سقط جنین شود.

مانند داروهای دیگر قبل از این که این ادویه طلایی، را به صورت دارو مصرف کنید با دکتر مشورت کنید.

مسئله دیگر در مورد زعفران به خصوص شکل پودری آن احتمال تقلبی بودن آن زیاد است و با دیگر مواد مانند چغندر قند، الیاف قرمز رنگ ابریشمی، زردچوبه و یا فلفل قرمز ترکیب شده باشد و همان گونه که جمع آوری زعفران اصلی با دست سخت است، تولید این مواد و زعفران تقلبی برای کارخانه ها سخت است. بنابراین، خرید از یک برند معتبر بسیار حائز اهمیت است به علت این که مطمئن باشید محصول خریداری شده اصلی و معتبر می باشد. در صورتی که این ادویه طلایی، بسیار ارزان قیمت بود از خرید آن خودداری کنید.

خطوط پایانی

زعفران ادویه ای مقوی و سرشار از آنتی اکسیدان می باشد. این ادویه فواید زیادی جهت سلامتی دارد مانند بهبود روحیه، افزایش میل و عملکرد جنسی، به خوبی کاهش علائم PMS و کاهش وزن.

در کنار این موارد، این ماده ایمن ترین و بهترین ماده جهت مصرف و اضافه کردن به رژیم غذایی می باشد. سعی کنید به وعده های غذایی تان این ادویه طلایی، اضافه کنید تا از فواید بسیار زیاد آن نفع ببرید و یا به صورت آنلاین داروی آن را سفارش دهید.


آیا رژیم غذایی بیمار‌ان کلیوی مفید است؟ بنا به گفته انجمن تغذیه آمریکا، رژیم غذایی بیماران کلیوی، برای افرادی که در مراحل ابتدایی بیماری مزمن کلیه قرار دارند و یا بیمارانی که مراحل آخر بیماری کلیوی را می گذرانند، توصیه می شود. بسیاری از افراد مبتلا به  بیماری کلیه، تحت درمان جایگزینی کلیوی قرار می گیرند که همان دیالیز کلیه نام دارد، اما به منظور اجتناب از عوارض بالقوه جدی، تغییر در رژیم غذایی لازم می باشد. در این مقاله از بخش تغذیه دکتر سلام، به بررسی رژیم غذایی مناسب برای بیماران کلیوی می پردازیم.

رژیم غذایی بیماران کلیوی

در رژیم غذایی بیماران کلیوی، چه غذاهایی را باید بخورید؟ در مورد رژیم غذایی بیماران کلیوی ، هنوز بحث وجود دارد زیرا در این رژیم غذایی یک سری محدودیت هایی وجود دارد که در حال حاضر، مورد سوال قرار می گیرند. در حالی که رژیم غذای کلیه، سالیان متمادی برای کاهش عوارض جانبی در میان افراد مبتلا به بیماری کلیوی مورد استفاده قرار گرفته اند، این رژیم غذایی محدود کننده و فاقد هر گونه عیب و ایرادی می باشد.

رژیم غذایی بیماران کلیوی

این نگرانی در حال افزایش است که محدودیت ‌های رژیم غذایی، سبب محدود شدن مصرف مواد مغذی مهم مانند ویتامین ‌ها و مواد معدنی، پلی فنول ها و فیبر رژیمی می شود، زیرا بسیاری از غذاهایی که به کاهش مصرف نیاز دارند و یا از خوردن آنها باید اجتناب کرد، منابع خوبی از این مواد مغذی ضروری هستند. به عنوان مثال، یک رژیم غذایی سنتی کلیه، شامل اجتناب یا محدودیت مصرف گروه‌ های غذایی از جمله میوه‌ ها، سبزیجات، حبوبات سبوس ‌دار، حبوبات، لوبیا و آجیل می باشد و تحقیقات اخیر نشان می دهند که می تواند خطر ابتلا به دیگر مشکلات سلامتی را افزایش دهند.

برخی از پزشکان متخصص، در حال حاضر احساس می کنند که رژیم غذایی بیماران کلیوی  نه تنها محدود کننده است و تجویز و رعایت آن برای بیماران دشوار است، بلکه نتایجی متفاوتی با اثرات دلخواه دارد. بنابراین، رژیم غذایی جایگزین، مانند رژیم غذایی مدیترانه ‌ای و یا رژیم غذایی دش (dash)، اکنون به عنوان روشی بهتر برای مدیریت بیماری ‌های کلیوی می باشد.

رژیم غذایی بیماران کلیوی چیست؟ چه کسانی باید از این رژیم غذایی پیروی کنند؟

متاسفانه درمان دائمی برای نارسایی کلیه وجود ندارد و تنها استراتژی ‌هایی برای حفظ فرد مبتلا به بیماری کلیه در حالتی پایدار و سالم  وجود دارد. یکی از این استراتژی‌ها، رژیم غذایی بیماران کلیوی است که دریافت مواد مغذی خاصی را محدود می کند تا میزان ضایعات خون کاهش یابد. به این دلیل که وجود کلیه ‌ها برای متعادل کردن نسبت ‌های آب، نمک و مواد معدنی دیگر ( الکترولیت ) در خون، مورد نیاز هستند، بنابراین اختلال عملکرد کلیه می تواند منجر به سطوح غیر طبیعی مواد معدنی شود.

رژیم غذایی بیماران کلیوی به چه معنی است؟ رژیم غذایی بیماران کلیوی ( که رژیم غذایی کلیوی نیز نامیده می شود)، رژیمی است که مصرف سدیم، پتاسیم و فسفر را محدود می کند چون افراد مبتلا به بیماری‌ های کلیوی باید بر میزان مصرف این مواد مغذی، نظارت داشته باشند. این سه ماده مغذی می توانند در خون جمع شوند و به بروز مشکلاتی نظیر فشار خون بالا، تورم و احتباس مایعات، آریتمی های قلب (ضربان نامنظم قلب)، اختلالات استخوان و رسوب کلسیم در جدار عروق خونی کمک کنند.

بر اساس یافته‌ های تحقیقات اخیر، برخی متخصصان نگران این هستند که تجویز رژیم غذایی کلیوی به بیماران، آنها را به خوردن رژیم های سبک غربی که شامل مصرف زیاد گوشت قرمز، محصولات بسته‌بندی‌ شده با مقدار زیادی مواد نگهدارنده و مواد افزودنی و غذاهایی که با دانه ‌ها و شکر تصفیه ‌شده درست شده‌اند، تشویق می کند.

رویکرد جدیدتری که در حال حاضر مورد مطالعه قرار گرفته و مشوقی برای بیماران مبتلا به مشکلات کلیوی است، رژیم غذایی مدیترانه ‌ای است. به عنوان مثال، اتحادیه انجمن دیالیز و پیوند کلیه اروپا،  در حال حاضر الگوی غذایی رژیم مدیترانه‌ای را به جای رژیم سنتی کلیه توصیه می کنند زیرا شامل غذاهای غنی از مواد مغذی، مانند طیف گسترده ای از سبزیجات و گیاهان خوردنی است و انعطاف ‌پذیری بیشتری دارد. مطالعات ویژه‌ ای نیز در این مورد صورت گرفته که به  فواید رژیم غذایی مبتنی بر گیاهان دست یافته اند که مصرف پروتئین و سدیم را بین افراد مبتلا به بیماری‌ های مزمن کلیه محدود می سازد.

کیست کلیه

علائم و نشانه های بیماری کلیه

نارسایی کلیه چیست و دارای چه علائم و نشانه‌هایی می باشد؟ نارسایی کلیه هنگامی رخ می دهد که کلیه‌ ها تا زمانی که فرد زنده است، فعالیت خود را متوقف می کنند. این شرایط به عنوان از دست دادن ناگهانی توانایی کلیه‌ها برای دفع ضایعات، ادرار کردن، حفظ  الکترولیت ‌ها و تعادل مایعات شناخته می شود.

آسیب حاد کلیه ( که نارسایی حاد کلیوی نیز نامیده می شود ) اصطلاحی است که معمولا برای بیمارانی که کلیه‌ ها به طور طبیعی عملکرد خود را متوقف می کنند، مورد استفاده قرار می گیرد. بیماری مزمن کلیه، که نارسایی مزمن کلیه نیز نامیده می شود، کاهش تدریجی عملکرد کلیه سالم و نرمال است.

برخی از بیماران دارای مشکلات کلیوی و یا حتی بیماری کلیه، علائم مشخصی را تجربه نمی کنند. با این حال، اگر نارسایی ناگهانی در کلیه ‌ها رخ دهد، این وضعیت به سرعت به حالت اضطراری تبدیل می شود زیرا نشانه ‌ها به سرعت پیشرفت می کنند.

علائم بیماری ‌های کلیوی با گذشت زمان تشدید می شوند و می توانند با موارد زیر شروع شوند:

  • تهوع، استفراغ و از دست دادن اشتها
  • خستگی و ضعف
  • مشکلات خواب
  • تورم
  • تغییرات در میزان ادرار
  • گرفتگی و کشیدگی عضلات
  • درد قفسه‌ سینه
  • تنگی نفس
  • فشار خون بالا

علائم نارسایی کلیه معمولا شامل موارد زیر هستند:

  • درد کلیه، که در زیر قفسه سینه و یا در پشت شکم، احساس می شود ( گاهی اوقات درد پهلو نیز نامیده می شود )
  • تولید ادرار کم‌تر از حد معمول و گاهی اوقات اصلا. به هر حال یک نشانه هشدار دهنده برای بیماری ‌های کلیوی، ادرار کردن مکرر و گاهی اوقات با خون و یا تغییر رنگ است.
  • احتباس مایعات و تورم ناشی از عدم تعادل الکترولیت، به ویژه در اندام ‌های تحتانی، مانند ساق پاها، مچ پاها و پاها. صورت و چشم‌ ها نیز ممکن است متورم و پف آلود به نظر برسند.
  • سوء هاضمه، حالت تهوع، از دست دادن اشتها و گاهی استفراغ
  • فشار خون بالا
  • تغییرات شناختی و خلق ‌و خو که عمدتا به دلیل تغییر سطوح الکترولیت و کم ‌آبی است. این تغییرات می توانند شامل گیجی، مشکل خواب، اضطراب، خستگی، مشکل تمرکز، ضعف و ناتوانی مغز باشند.

کیست کلیه

چه چیزی خطر ابتلا به مشکلات کلیوی افزایش می دهد؟

عوامل خطر برای داشتن نارسایی کلیه عبارتند از:

  • داشتن سابقه دیابت، کم‌خونی، فشار خون بالا، بیماری‌های قلبی یا نارسایی قلبی.
  • مصرف یک رژیم غذایی ناسالم
  • داشتن اضافه ‌وزن و یا چاق بودن
  • داشتن یک فرد بزرگسال مبتلا به بیماری کلیه
  • داشتن سابقه بیماری پروستات (پروستات بزرگ)، آسیب کبدی و یا بیماری کبد.
  • داشتن زخم یا آسیب به کلیه‌ ها که باعث خونریزی ناگهانی می شود
  • داشتن عملکرد ایمنی ضعیف ناشی از بیماری دیگر
  • درمان در یک بیمارستان یا واحد مراقبت‌ های ویژه مانند جراحی یا جراحی پیوند عضو و یا پیوند مغز استخوان
  • مصرف داروهایی که گاهی اوقات می تواند منجر به مشکلات کلیوی شود، مانند آنتی ‌بیوتیک ‌ها، مسکن ‌ها، داروهای فشار خون یا مهارکننده‌ های ACE

در موارد نادر، بیماری کلیه می تواند ناشی از عفونت کلیه، یا پیلونفریت که نوعی عفونت دستگاه ادراری است، باشد که توسط باکتری و یا ویروس ایجاد می شود. این بیماری اغلب در مجرای مثانه آغاز می شود و سپس به کلیه ‌ها می رود. اگر عفونت کلیه ایجاد شود، علائم می تواند شامل تب، درد پشت و پهلو، ادرار مکرر، حالت تهوع و وجود خون در ادرار باشد.

رژیم غذایی بیماران کلیوی

آمار و حقایقی در مورد نارسایی کلیه و بیماری ها و مشکلات کلیوی

در ایالات‌ متحده، حدود ۱۳ درصد از جمعیت بزرگسال دارای نوعی بیماری کلیوی هستند و انتظار می رود این رقم با جمعیت رو به رشد سالمندان افزایش یابد. بیماری مزمن کلیه عامل اصلی خطر ابتلا به نارسایی کلیه می باشد.

متخصصان گزارش می دهند که پنج مشکل اصلی در ارتباط با بیماری‌های مزمن کلیه وجود دارد:

  • کم‌خونی
  • هایپرلیپیدمی ( غلظت غیر طبیعی چربی ها در خون)
  • تغذیه نامناسب
  • عوامل خطر بیماری ‌های قلبی و عروقی ( رشد غیر طبیعی توده استخوانی همراه با اختلالات کلسیم و فسفر )

دیالیز یک گزینه درمانی برای مبتلایان به نارسایی کلیه می باشد که زمانی که بیمار تنها ۱۰ تا ۱۵ درصد از عملکرد کلیه را در اختیار داشته باشد، دیالیز مورد نیاز است. سیستم اطلاعات کلیه آمریکا تخمین میزند که  382000 بیمار مبتلا به بیماری کلیوی در حال حاضر، دیالیز می شوند. بسیاری از بیماران دیالیز به سبب سایر مشکلات سلامتی مانند دیابت یا کم‌خونی، دارای محدودیت‌ های غذایی هستند.

نارسایی حاد کلیوی یک وضعیت حاد است. اگر درمان بیمار به خاطر نارسایی حاد کلیوی، در بخش مراقبت های ویژه، به پایان برسد، این حالت یعنی اینکه شانس مرگ و میر بین ۵۰ تا ۸۰ درصد است.

سنگ های کلیه نیز یک مشکل سلامتی شایع هستند. تخمین زده می شود که یک نفر، در هر ۱۰ نفر، با سنگ کلیه دردناک، در یک مرحله از زندگی خود سروکار داشته اند. علائم سنگ کلیه شامل درد در پشت یا در پهلو، حالت تهوع یا استفراغ، تب، خون در ادرار و یا ادرار مکرر و عرق کردن است.

علل اصلی تشکیل سنگ‌های کلیه عبارتند از خوردن یک رژیم غذایی ضعیف ( به خصوص آنهایی که اگزالات زیادی دارند )، مصرف مکمل‌های کلسیم ترکیبی، عوامل ژنتیکی، آلرژی‌ و حساسیت‌ به مواد غذایی، عدم تعادل الکترولیت، چاقی و مصرف دارو.

رژیم غذایی بیماران کلیوی

فهرست غذاهای رژیم غذایی بیماران کلیوی

اگر قصد دارید برنامه رژیم غذایی سالم کلیه را دنبال کنید، اولین قدم این است که در آشپزخانه تان، غذاهای مناسب را در اختیار داشته باشید. همچنین باید محدودیت‌ های رژیم غذایی را به خودتان آموزش دهید و مراقب باشید که از مصرف  غذاهایی که سدیم، پتاسیم و فسفر زیادی دارند، اجتناب کنید و آنها را به رژیم غذایی خود اضافه نکنید.

در سال‌ های اخیر، توصیه ها در مورد بهترین رژیم غذایی برای افراد مبتلا به بیماری کلیوی، شروع به تغییر کرده ‌است. مطالعه ای که در سال ۲۰۱۷ و در مجله بالینی انجمن نفرولوژی آمریکا منتشر شد، نشان داد که الگوهای رژیم غذایی سالم،  برخلاف رژیم سنتی کلیه، با مرگ و میر کمتری در افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی مرتبط بوده ‌اند. الگوهای تغذیه سالم به رژیم های غذایی اشاره دارند که شامل مصرف میوه‌ ها و سبزیجات، ماهی، بنشن، حبوبات کامل و غذاهایی با فیبر بالا هستند و از طرف دیگر مصرف شکر، سدیم و شکر تصفیه ‌شده را محدود می کنند.

این یافته ها قابل ‌توجه است، زیرا بر خلاف دستورالعمل‌ های رژیم غذایی سنتی که در گذشته توصیه شده‌ بود، عمل می کند. یافته‌های اخیر حاصل از مطالعه گروه چند ملیتی DIET – HD که شامل بیش از ۸۰۰۰ بیمار همودیالیزی بود، نشان داد که پایبندی به رژیم غذایی مدیترانه ای و یا رژیم دش (dash ) با مرگ و میر ناشی از بیماری های قلبی و عروقی در ارتباط نیست و در واقع به کاهش خطر مرگ و میر کمک کرده‌ است.

بر اساس آخرین تحقیقات، غذاهای مریوط به رژیم غذایی کلیوی که برای خوردن مناسب هستند، در زیر آورده شده است:

  • انواع سبزیجات، از جمله سبزیجات دارای برگ سبز، سبزیجات خام و سبزیجات پخته‌شده. چغندر یا آب چغندر، سبزیجاتی مانند اسفناج، گوجه‌فرنگی، سیب‌زمینی بنفش، جلبک دریایی و کرفس برخی از بهترین گزینه‌ها هستند. با این حال، آگاه باشید که بسته به شدت شرایط شما، پزشک شما ممکن است توصیه کند که از مصرف سبزیجات و میوه‌هایی که پتاسیم بسیار بالایی دارند، اجتناب کنید ( برای مثال آووکادو، طالبی، عسل، موز، آب‌میوه، گوجه‌فرنگی، لوبیا و غیره )
  • انواع میوه‌ها، به خصوص آنهایی که آنتی‌اکسیدان زیادی دارند‌ مانند قره قاط، گیلاس سیاه و زغال اخته. این میوه هایی که رنگ تیره زیادی دارند، سرشار از مواد مغذی هستند که ممکن است به مبارزه با عفونت ‌های کلیوی کمک کنند. نوشیدن آب زغال اخته، یکی دیگر از گزینه ها می باشد. همچنین مصرف لیمو یا آبلیمو به خاطر اثرات پاکسازی که دارد، مفید است.
  • غلات 100درصد کامل، اگرچه غلات مقوی و غنی شده ممکن است بسیاری از مواد معدنی را به رژیم غذایی شما اضافه کنند.
  • شیر ارگانیک و محصولات لبنی، شامل ماست، کفیر و پنیرهای سالم
  • گوشت حیوانات علفخوار، گوشت های با کیفیت، مرغ و ماهی. پودر پروتئین، از قبیل پودر کلاژن یا پودر پروتئینی که از آب استخوان تهیه می شود نیز گزینه‌های خوبی هستند.
  • تخم‌مرغ
  • آجیل، دانه‌ ها و سبزیجات ( ۴ تا ۵ بار در هفته)
  • چربی‌ های و روغن‌های سالم، از جمله روغن نارگیل، روغن زیتون، کره و سرشیر
  • غذاهای کاهش دهنده فشار خون مانند آب انار، سبزی، گشنیز، عصاره ریشه چغندر، شکلات سیاه، دانه کتان، روغن کنجد و چای هیبیزیک
  • گیاهان و ادویه‌جات تازه از جمله پونه‌کوهی، زردچوبه، زنجبیل، دارچین، جعفری، رزماری و غیره.
  • همچنین مطمئن شوید که آب کافی و مایعاتی که آبرسانی دارند را مصرف می کنید مانند چای گیاهی، آب گازدار و یا آب مخلوط شده با میوه.

رژیم غذایی بیماران کلیوی

مواد غذایی غیر مجاز در رژیم غذایی بیماران کلیوی

  • نمک طعام، نمک دریایی و سایر نمک ها مانند نمک سیر، نمک پیاز و نمک چاشنی
  • گوشت ‌های فرآوری شده شامل برش‌ های گوشت سرد، همبرگر، گوشت خوک، سوسیس، هات داگ، گوشت پخته، گوشت مرغ یا ناگت مرغ. بسیاری از گوشت های منجمد شده که در نوعی محلول، بسته ‌بندی می شوند و سدیم زیادی نیز دارند مانند سینه‌ های مرغ، فیله گوشت، استیک یا همبرگر.
  • اغلب سوپ های کنسرو شده و غذاهای منجمد، که میزان سدیم بالایی دارند.
  • برنج فوری بسته بندی شده
  • بسیاری از ادویه‌جات و چاشنی ها از جمله خردل، سس و سس سویا.
  • روغن های تصفیه شده مانند روغن سویا، روغن گاجره یا روغن آفتابگردان.
  • نوشیدنی های الکلی و نوشابه گازدار

رژیم غذایی بیماران کلیوی ، مصرف مواد غذایی که پتاسیم بالایی دارند را محدود می کند، اگرچه در حال حاضر اختلاف ‌نظرهایی وجود دارد که آیا این امر ضروری و سودمند است یا خیر. پتاسیم عمدتا  در میوه‌ها، سبزیجات، محصولات لبنی، شیر و گوشت یافت می شود. بهتر است با پزشک خود در زمینه مصرف غذاهای غنی از پتاسیم شامل طالبی، عسل، موز، پرتقال، آبمیوه، گوجه فرنگی، حبوبات، کدو تنبل، کدو حلوایی، سیب زمینی، غلات سبوس دار و سبزیجاتی مانند کلم، اسفناج، کلم پیچ مشورت کنید. اینها غذاهای سالمی هستند که معمولا و در صورت امکان، می توانید در رژیم غذایی بیماران کلیوی حفظ کنید.

آیا بیماران کلیوی می توانند سیب ‌زمینی را در رژیم غذایی خود بگنجانند؟ سیب ‌زمینی و سیب زمینی شیرین حاوی مقدار زیادی پتاسیم هستند اما معمولا می توانند به مقدار زیادی خورده شوند، به خصوص اگر آن‌ ها را پوست بگیرید و به طور کامل بپزید.

پزشک شما ممکن است توصیه کند از غذاهای خاصی که اسید اکسالین دارند، استفاده کنید مانند اسفناج، ریواس، گوجه فرنگی، کلم، بادنجان، چغندر،کرفس، کلم پیچ، سیب زمینی شیرین، بادام زمینی، بادام، زغال اخته، شاتوت،توت فرنگی،جعفری و کاکائو.

برای جلوگیری از مصرف بیش از حد فسفر و پتاسیم، مصرف شیر و محصولات لبنی را به یک فنجان در روز محدود کنید.

برای جلوگیری از مصرف  بیش از حد فسفر، مصرف لوبیای خشک، سبزیجات، کلم بروکلی، قارچ و کلم فندقی را به یک فنجان در روز محدود کنید. غذاهایی که حاوی فسفر زیادی هستند را باید در مقادیر کمی مصرف کنید. این غذاها عبارتند از انواع لوبیا مانند لیما، سیاه، قرمز، سفید و گاربانزو،  اکثر غلات، شکلات، سبزیجات خشک و میوه‌ ها و نوشابه های گازدار

بیشتر از یک فنجان سبوس، غلات گندم، بلغور جو دوسر یا گرانول روزانه را مصرف نکنید زیرا احتمال اینکه غنی از فسفر باشند، وجود دارد.

اگر چه این رویکرد به تنهایی برای مدیریت بیماری‌ های کلیوی کافی نیست و شما تا به حال از هر نوع عفونت کلیه، احتباس مایعات، عفونت دستگاه ادراری یا علائم سنگ کلیه رنج می برید، عمل پاکسازی کلیه مفید است. برای کمک به تغذیه کلیه ها، از گیاهان، میوه‌ ها و سبزیجاتی که اثرات ضد التهابی دارند، استفاده کنید. علاوه بر خوردن غذاهایی که در بالا توصیه شد، سه گیاه دیگر که می توانند به کلیه ‌ها کمک کنند عبارتند از گزنه، بابا آدم و گیاه رحمانی

گزنه واقعا ویتامین C بسیار بالایی دارد و ممکن است به دفع مایعات اضافی از طریق کلیه‌ ها کمک کند.

ریشه گیاه بابا آدم یا دمنوش ریشه این گیاه به عنوان یک داروی دیورتیک عمل می کند و کلیه‌ ها را تحریک می کند تا مایعات اضافی که عمدتا آب و سدیم هستند را دفع کند.

رحمانی یک گیاه در طب سنتی چین است که به تصفیه و پاکسازی کلیه‌ ها کمک می کند.

با این حال، اگر شما بیماری‌ مزمن کلیه و یا مسائل جدی در رابطه با احتباس مایعات دارید، باید قبل از شروع استفاده از این گیاهان، از پزشک خود بخواهید که این مکمل ‌ها را امتحان کند.

رژیم غذایی بیماران کلیوی

پیش نویس و برنامه غذایی مربوط به بیماری کلیه

مصرف غذاهای حاوی سدیم، پتاسیم و فسفر را محدود کرده و یا بر نوع مصرف آنها نظارت داشته باشید. سعی کنید در خانه غذا تهیه کنید و از خوردن غذاهای آماده ای که معمولا سدیم یا نمک زیادی دارند است، اجتناب کنید. هنگام غذا خوردن از نمک استفاده نکنید یا مقدار زیادی نمک را به وعده های غذایی خود اضافه نکنید.

از مصرف مواد غذایی با سدیم بالا (بسیاری از غذاهای بسته بندی شده) اجتناب کنید. از هر نوع غذایی که حاوی بیش از 300 میلیگرم سدیم در هر وعده  باشد، پرهیز کنید. یک قاعده خوب این است که مواد غذایی که در 4 یا 5 ماده اولیه آن از نمک استفاده شده، مورد مصرف قرار ندهید در عوض، به دنبال گزینه های کم نمک یا بدون نمک اضافی باشید و یا سعی کنید وعده های غذایی مورد علاقه خود را در خانه تهیه کنید.

برای کمک به کنترل سطح قند خون، غذاهای متعادل را مصرف کنید که حاوی پروتئین، چربی سالم و کربوهیدرات پیچیده باشند.

برای جلوگیری از مصرف بیش از حد مواد معدنی، میوه ها و سبزیجات زیادی را بخورید. این مواد غذایی، مواد مغذی مورد نیاز شما را بدون اینکه بخواهید پتاسیم زیادی را مصرف کنید، تامین می کند.

برای درست کردن غذاهایی با طعم و مزه بهتر، بدون افزودن نمک، گیاهان و ادویه جات مانند فلفل سیاه، فلفل قرمز، زیره سبز، پودر فلفل چیلی، سیر و پیاز، پونه کوهی خشک، پاپریکای دودی، سیب زمینی تازه، ریحان تازه، پیازچه تازه، لیمو تازه و رزماری.

مصرف شیر را به یک فنجان در روز، ماست را به یک وعده و پنیر را به یک اونس، محدود کنید.

غذاهای کامل را مصرف کنید، زیرا غذاهای بسته‌بندی ‌شده معمولا ًحاوی افزودنی ‌های فسفات هستند.

با پزشک خود در مورد اینکه آیا نیاز به محدود کردن دریافت پروتئین دارید، صحبت کنید، زیرا محدود کردن مصرف پروتئین،  به یک بیمار خاص بستگی دارد. در مراحل اولیه بیماری مزمن کلیه، ممکن است لازم باشد مقدار پروتئینی که می خورید را محدود کنید. اگر به درمان دیالیز نیاز دارید، ممکن است نسبت به قبل، مجبور باشید پروتئین بیشتری بخورید.

همچنین باید با پزشک خود در مورد نحوه مصرف مایعات صحبت کنید چون برخی از بیماران نیاز به کاهش مصرف مایعات و برخی دیگر نیاز به افزایش مصرف آن دارند.

نمونه برنامه رژیم غذایی بیماران کلیوی

صبحانه کلوچه تهیه شده از غلات کامل، 4/1 فنجان گردو،1 فنجان میوه، ۸ اونس شیر یا ماست ساده، ۲ عدد تخم‌ مرغ با سبزیجات پخته‌ شده، 1 تکه نان تست یا 1 فنجان پوره سیب زمینی،اسموتی تهیه شده از پروتئین کلاژن، اسفناج با ماست یا شیر، 8 اونس ماست ساده، 2/1 فنجان زغال اخته، 2 قاشق غذاخوری بادام، 4/1 فنجان گرانول.

 

ناهار سالاد با ماهی یا مرغ و سس روغن زیتون و سرکه،۴ اونس ماهی تن یا سالاد ماهی سالمون با سیب ‌زمینی شیرین و سبزیجات

 

شام ۴ اونس سالاد ماهی یا مرغ با سبزیجات پخته و 2/1 فنجان برنج پخته ‌شده یا کوئینا، خورشت یا سوپ با گوشت و سبزیجات و یک سالاد

 

میان وعده میوه، ماست، یک مشت آجیل، اسموتی  پروتئین یا ماست

هشدارها

به خاطر داشته باشید که تعدادی از عوامل، می توانند حتی بهترین نوع رژیم کلیه را تحت ‌تاثیر خود قرار ‌دهند که عبارتند از مرحله بیماری کلیه و نوع درمانی که بر روی آنها انجام می شود و وجود سایر شرایط پزشکی.

اگر چه یک رژیم غذایی سالم مشابه با رژیم غذایی دش (dash) یا رژیم غذایی مدیترانه‌ای، روند پیشرفت بیماری کلیه و بیماری‌ های دیگر مانند بیماری‌ های قلبی را کاهش می دهد، اما  برخی از بیماران هنوز به پیروی از یک رژیم غذایی خاص و محدود کننده نیاز دارند.

برای ایمن بودن، همیشه قبل از تغییر رژیم غذایی با پزشک خود صحبت کنید، به خصوص اگر بیماری مزمن کلیه داشته باشید. رژیم غذایی دش ((dash و رژیم غذایی مدیترانه ‌ای برای افرادی که تحت درمان دیالیز قرار دارند، توصیه نمی شوند و این دسته از افراد باید تحت نظر یک متخصص تغذیه باشند تا مواد غذایی مصرفی خود را به دقت مدیریت کنند.

رژیم غذایی بیماران کلیوی

نظرات نهایی در مورد رژیم غذایی بیماران کلیوی

رژیم غذایی بیماران کلیوی ( رژیم غذایی کلیه )، به منظور جلوگیری از عوارض بیماری مزمن کلیه یا نارسایی کلیه در نظر گرفته شده ‌است.

نارسایی کلیه زمانی رخ می دهد که کلیه‌ ها قادر به تصفیه کردن خون، دفع ضایعات و مایعات اضافی نباشند. عوامل خطر عبارتند از داشتن سابقه مشکلات کلیوی، چاقی، خوردن غذاهای ناسالم، یا داشتن دیابت، بیماری‌های قلبی، کم ‌خونی و مشکلات متابولیسم استخوان.

یک رژیم غذایی بیماران کلیوی شامل سبزیجات، میوه‌ ها، غلات سبوس ‌دار، لوبیا و حبوبات به منظور کنترل مصرف مواد معدنی است. هدف از رژیم غذایی، محدود کردن مصرف سدیم، پتاسیم و فسفر است، زیرا کلیه‌ ها برای عملکرد مناسب و به منظور حفظ سطح تعادل، به این مواد مغذی، نیاز دارد.

در سال ‌های اخیر، توصیه متخصصان، گرفتن انواع متفاوتی از رژیم های غذایی کلیه، مانند رژیم غذایی مدیترانه ‌ای یا رژیم غذایی دش ((dash است. در صورت پیروی از رژیم غذایی سالم، دستورات غذایی کلیوی شامل مصرف انواع مختلفی از سبزیجات، میوه‌ها، غلات کامل، محصولات لبنی، آجیل، لوبیا و چربی‌های سالم می شود.


در این لحظه از زمان، همه ما میدانیم که شکر و شربت که دارای مقدار زیادی فروکتوز هستند، برای ما بد و مضر است، اما وقتی این محصولات در قفسه ‌های فروشگاه ‌های مواد غذایی طبیعی قرار می گیرند، این مسائل می توانند کمی گیج کننده شوند. شربت آگوا، به طور خاص، یک شیرین‌ کننده است که اغلب به عنوان یک جایگزین سالم به جای شکر تصفیه ‌شده مورد استفاده قرار می گیرد. با این حال، تحقیقات نشان می دهند حقایقی که در مورد این شربت وجود دارد، به اندازه خود شربت، شیرین نیست. بنابراین آیا آگوا، از شکر و یا عسل بهتر است؟ یا فواید سلامتی که درباره آن گفته شده، یک هیاهوی تبلیغاتی، بیش نیست؟ بیایید در این مقاله از بخش تغذیه دکتر سلام، نگاهی دقیق‌ تر به این بیندازیم که چگونه این شیرین ‌کننده طبیعی می تواند سلامت شما را تحت ‌تاثیر قرار دهد.

شربت آگوا چیست؟

شربت آگوا که معمولا در مکزیک تولید می شود شربتی است که از گیاه آگوای آبی تهیه می شود. این گیاه با نام علمی Agave tequiliana شناخته می شود. این گیاه در حدود 5/1بار شیرین ‌تر از شکر معمولی است و در هر قاشق غذاخوری حدود ۶۰ کالری دارد که حتی بیشتر از همان مقدار شکر است.

با این حال، علی ‌رغم اینکه کالری زیادی دارد، اما تولید کنندگان آگوا، به طور مستقیم افراد مبتلا به دیابت را نشانه گرفته اند، چون احتمالا  شاخص گلیسمی کمتری دارد‌. شاخص گلیسمی، معیاری است برای سنجش اینکه چه مقدار از یک غذای خاص، می تواند بر سطح قند خون تاثیر بگذارد. این به خاطر این است که شربت آگوای آبی، حاوی مقدار زیادی فروکتوز به جای گلوکز است. فروکتوز، سطح قند خون را به میزان شکر معمولی افزایش نمی دهد.

با این حال، به خاطر داشته باشید که شاخص گلیسمی، فقط یک عامل برای در نظر گرفتن اثرات بالقوه شیرین کننده های خاص بر روی سلامتی است. در حقیقت، گرچه شیرین کننده آگوا، ممکن است سطح قند خون را به اندازه شکر افزایش ندهد، اما نگرانی‌ های دیگری نیز در رابطه با شربت آگوا وجود دارد که باید در نظر گرفته شود.

واقعیاتی در مورد مواد مغذی شربت آگوا

شربت آگوا کالری، کربو هیدرات‌ و شکر زیادی دارد و در هر قاشق چایخوری حدود ۲۱ کالری یا در هر قاشق غذاخوری تقریبا ۶۰ کالری دارد. این شربت حاوی حدود ۸۵ درصد فروکتوز می باشد که نوعی قند ساده است که در بسیاری از گیاهان یافت می شود. اما برخلاف فروکتوز که به طور طبیعی در میوه‌ ها یافت می شود، آگوا حاوی مقدار زیادی فروکتوز غلیظ شده است و فاقد مواد مغذی مهم دیگری از جمله فیبر، پروتئین، ویتامین ‌ها و مواد معدنی است.

علی ‌رغم شاخص گلیسمی پایین شربت آگوا، برای رژیم های پالئو، کتو یا رژیم‌ های کم کربوهیدرات مناسب نیست. به این دلیل که شامل مقدار زیادی کربوهیدرات و شکر است، در حدود ۵ گرم در هر قاشق چایخوری. با اینکه ممکن است زیاد به نظر نرسد، اما واقعا می تواند به سرعت جذب شده و مصرف کالری و کربوهیدرات را به سرعت بالا ببرد.

آیا آگوا برای شما مناسب است؟ فواید و عوارض جانبی آگوا

عصاره گیاه آگوا، در شکل طبیعی خود، حاوی خواص آنتی ‌اکسیدان قوی و ضد التهاب هستند. با این حال، هیچ یک از این عناصر سودمند در شربت های آگوای پردازش شده ای که در فروشگاه ها وجود دارند، یافت نمی شود. به همین دلیل، اکثر متخصصان سلامت طبیعی بر این  باورند که شربت آگوا، تمام آن چیزی نیست که تا این حد، درباره آن تبلیغ شده است.

همانطور که قبلا ذکر شد،  یکی از بزرگ ‌ترین مزایای شربت آگوا، این است که کم ‌ترین اثرات را بر روی قند خون و سطوح انسولین دارد. برای مثال، طبق یک مدل حیوانی که در مجله مواد غذایی دارویی منتشر شد، موش‌ هایی که شربت آگوا را مصرف می کردند، افزایش وزن کمتری را تجربه کردند و میزان انسولین و قند خون آنها، در مقایسه با موش ‌هایی که قند معمولی مصرف کردند، کاهش داشت.

برخی دیگر ادعا می کنند که شربت آگوا، برای پوست نیز مفید است و اغلب به خاطر خواص آرامش ‌بخشی که برای پوست دارد، به ماسک های صورت و  لوازم آرایشی اضافه می شود. با این حال، توجه داشته باشید که تحقیقات محدودی در مورد مزایای بالقوه شربت آگوا برای پوست وجود دارد و بیشتر مزایا صرفا بر اساس مشاهدات شخصی می باشد.

به عبارت دیگر، خطرات فراوانی برای سلامتی وجود دارد که باید به خوبی در نظر گرفته شوند. اول از همه، شربت آگوا دارای فروکتوز بالایی می باشد که نوعی شیرین کننده است که به طور باور نکردنی به سلامتی آسیب می رساند. برخلاف گلوکز که به راحتی هضم می شود و در سراسر بدن متابولیز می شود، فروکتوز فقط می تواند توسط کبد مورد پردازش قرار بگیرد. وقتی شما مقادیر زیادی فروکتوز را از موادی مثل شربت آگوا دریافت می کنید، توسط کبد به چربی تبدیل می شود و باعث افزایش سطح تری گلیسرید و افزایش خطر ابتلا به بیماری‌ کبد چرب می شود.

علاوه بر این، اگر چه ممکن است باعث افزایش قند خون و سطح انسولین در کوتاه مدت نشود، اما می توانند به تغییرات دراز مدت قند خون و مقاومت بدن به انسولین، کمک کند. مقاومت بدن به انسولین وضعیتی است که در آن، بدن توانایی خود را برای انتقال انسولین از جریان خون به سلول ها، که به عنوان سوخت مورد استفاده قرار می گیرد، از دست می دهد. علاوه بر این، مصرف بیش از حد فروکتوز با افزایش فشار خون، کلسترول و همچنین افزایش چربی شکم و وزن نیز مرتبط است که همه آنها می توانند در دراز مدت، اثرات مضری بر روی سلامتی داشته باشند.

کاربرد های شربت آگوا در طب سنتی

بنا به گفته طب سنتی مکزیکی، گیاه آگوا دارای خواص دارویی قوی است که می تواند به درمان انواع بیماری ها کمک کند. در حقیقت، به لطف خواص ضد التهابی و ضد عفونی‌ کننده این گیاه، از برگ‌ها، ریشه‌ها، عصاره و آب این گیاه، به عنوان درمان کننده‌ ای طبیعی برای بیماری ‌هایی مثل یرقان، یبوست و عفونت استفاده می شود.

آگوا همچنین به صورت موضعی برای تسکین پوست، کاهش سوزش و درمان درد دندان استفاده می شده است. در بعضی از انواع طب سنتی، اعتقاد بر این است که به دلیل اثرات درمانی قوی، در التیام گزش مار نیز مفید است.

آگوا در مقایسه با شکر و در مقایسه با شربت ذرت با فروکتوز بالا

شربت آگوا ، اغلب به عنوان یک جایگزین مفید برای محصولات ناسالم و محصولاتی که حاوی شکر زیادی هستند و از شربت ذرت با فروکتوز بالا و شکر تصفیه ‌شده تولید می شوند، استفاده می شود. با این حال، تفاوت‌های زیادی بین این سه وجود ندارد.

زمانی که شربت آگوا را با شکر مقایسه می کنیم، بزرگترین تفاوت آنها، در ترکیب شیمیایی آنها نهفته ‌است. برخلاف شکر، شربت آگوا در درجه اول از فروکتوز تشکیل می شود. به این معنی که سطح قند خون در کوتاه ‌مدت، به اندازه گلوکزی که در شکر وجود دارد، افزایش پیدا نمی کند. در طولانی مدت، مصرف بیش از حد شربت آگوا، می تواند درست مانند شکر معمولی، باعث مقاومت به انسولین، سندروم متابولیک، بیماری کبد چرب و افزایش وزن شود.

از طرف دیگر، شربت ذرت با فروکتوز بالا، اغلب به نوشابه های شیرین و نوشیدنی ‌های شیرین دیگر افزوده می شود. به طور قابل توجهی، آگوا، نسبت به شربت ذرت با فروکتوز بالا، فروکتوز بیشتری دارد. شربت ذرت با فروکتوز بالا معمولا شامل حدود ۵۵ درصد فروکتوز و شربت آگوا حدود ۸۵ درصد فروکتوز دارد که حتی از  ترکیبات فرآوری شده بسیار زیان آورتر می باشد.

آگوا در مقایسه با عسل و در مقایسه با استویا

شربت آگوا، عسل و استویا، از محبوب ترین شیرین کننده های طبیعی هستند که امروزه در بازار موجود می باشد. آنها اغلب توسط کسانی استفاده می شوند که به دنبال بهبود سلامتی خود و کاهش سطح قند خون هستند. بنابراین چگونه این سه نوع ماده شیرین کننده با هم مقایسه می شوند؟

تفاوت اصلی بین شربت آگوا و عسل در این است که هر یک از اینها شامل انواع مختلفی از شکر و در نسبت‌های مختلفی هستند . آگوا در حدود ۸۵ درصد فروکتوز دارد، در حالی که مقدار گلوکز و فروکتوز در عسل به میزان نصف نصف است. در حالی که یک قاشق غذاخوری شربت آگوا، به اندازه یک قاشق غذاخوری عسل، کالری دارد، مقدار زیاد فروکتوز بر سایر جنبه های سلامتی تاثیر می گذارد. آیا شربت آگوا، از عسل هم بهتر است؟ نه قطعا  اینگونه نیست. چون که شربت آگوا، به شدت مورد فرآوری قرار می گیرد و مواد مغذی آن کم می شود، اما عسل خام غنی از آنتی‌اکسیدان ‌ها است و فواید قابل ‌توجهی را برای سلامتی به همراه دارد.

در همین حال، شیرین کننده استویا، از برگ ‌های Stevia rebaudiana که نوعی گیاه بومی در برزیل و پاراگوئه است، مشتق شده ‌است. عصاره خالص برگ استویا، کالری ندارد و مقدار گلیسمی اش صفر است. به این معنی که بر قند خون و یا میزان انسولین تاثیری ندارد. با این حال، مهم است که شکر برگ سبز استویا را نیز امتحان کنیم زیرا کمتر مورد پردازش قرار گرفته و دارای خواص بیشتری برای سلامتی است.

شربت آگوا

از شربت آگوا و دیگر جایگزین های سالم آگوا، چگونه استفاده کنیم؟

از اینکه شربت آگوا را از کجا می توانید تهیه کنید، تعجب می کنید؟ در اغلب فروشگاه ‌های مواد غذایی و در کنار دیگر شیرین کننده ها مانند عسل و شیره قند، این شربت را می توانید تهیه کنید. اگر می خواهید از آگوا استفاده کنید، می توانید به راحتی آن را با شکر عوض کنید تا به دستور العمل‌های مورد علاقه خود، مانند غذاهای پخته ‌شده و نوشیدنی‌ های داغ، طعم دهید.

با این حال، جایگزین‌های دیگری برای شربت آگوا وجود دارند که از شکر سفید سالم تر هستند و عوارض جانبی کمتری برای سلامتی دارند. پس سالم ‌ترین جایگزین شکر چه چیزی است؟ در زیر تعدادی از بهترین گزینه‌های جایگزین شربت آگوا را ذکر می کنیم:

عسل خام

عسل خام نه تنها مقدار کمی از چندین مواد مغذی و آنتی‌ اکسیدان ‌ها را تامین می کند، بلکه با تعدادی از مزایای سلامتی قدرتمند نیز مرتبط است. به طور خاص، سطح کلسترول و تری گلیسیرید پائینی دارد و می تواند به کاهش خطر ابتلا به بیماری ‌های قلبی کمک کند.

استویا

استویا جایگزین شکر است چون به طور طبیعی فاقد کالری است و مقدار گلیسمی صفری دارد. طبق یک بررسی، استویا ممکن است باعث کاهش وزن، جلوگیری از کرم ‌خوردگی دندان و تثبیت سطح قند خون شود.

خرما

خرما، شیرین کننده هایی طبیعی هستند که فیبر بالایی دارند که جذب شکر را کاهش می دهند تا سطح قند خون ثابت بماند. همچنین خرما غنی از چندین ماده مغذی مهم از جمله مس، منیزیم و منگنز نیز می باشد.

تاریخچه

شربت آگوا، از Agave americana یا Agave tequiliana تولید می شود که همان گیاه آگوای آبی است که برای تولید یک نوشیدنی مکزیکی کشت می شود. این گیاه به مدت ۷ تا ۱۴ سال قبل از بریده شدن برگ ‌ها رشد می کند و عصاره آن از هسته خارج می شود. سپس عصاره تصفیه ‌شده و گرم می شود و به قند ساده ای به نام فروکتوز، تجزیه می شود. سپس عصاره برای تبدیل شدن به شربت، غلیظ می شود و رنگ آن بسته به درجه پردازشی که بر روی آن انجام می گیرد، تغییر می کند.

این شربت معمولا در رنگ های روشن، کهربایی، تیره و یا خام فروخته می شود که هر کدام دارای تفاوت‌ های جزیی در طعم و مزه هستند. شربت های تیره‌ تر، طعم قوی ‌تری دارند و می توانند در دسرها و یا به عنوان شیرین کننده ها در پنکیک ها و ویفرها استفاده شوند. در ضمن، شربت هایی با رنگ روشن، بسیار ملایم ‌تر هستند و برای خوش مزه تر کردن غذاها مناسب ‌تر می باشند و اغلب برای افزایش طعم نوشیدنی ‌های گرم مثل قهوه یا چای و همچنین میوه‌ها، ژله ها، مرباها و مواد پخته‌ شده، استفاده می شود.

با نگهداری مناسب و باز نکردن شیشه شربت آگوا، این شربت می تواند بیش از یک سال به راحتی، نگهداری شود. روی این شربت را باید پوشاند و در دمای اتاق نگهداری کرد تا دوام و ماندگاری آن افزایش یابد.

هشدارها

استفاده از شربت آگوا برای افرادی که مبتلا به عدم تحمل فروکتان هستند، توصیه نمی شود . عدم تحمل فروکتان، با خوردن مواد غذایی که فروکتان بالایی دارند، بروز می کند و باعث مشکلاتی مانند نفخ کردن، گاز معده، درد معده و اسهال می شود. برای این افراد، محدود کردن مصرف غذاهای غنی از فروکتان، مانند کنگر فرنگی، پیاز، تره فرتگی، شلیل، موز ، عدس و شربت آگوا به منظور کاهش عوارض جانبی، توصیه می شود.

علاوه بر این، اگرچه شربت آگوا می تواند کمترین تاثیر را در میزان سطح قند خون داشته باشد، اما هنوز هم کالری، کربوهیدرات و قند زیادی دارد. به همین دلیل، برای جلوگیری از بروز اثرات جانبی بر روی سلامتی، باید آن را در سطح متعادل و متوسط مصرف کرد. شربت آگوا، همچنین برای کسانی که دارای رژیم پالئو، کم کربوهیدرات و کتو دارند، مناسب نیست.

نظرات نهایی

شربت آگوا چیست؟ آگوا نوعی شربت تهیه شده از گیاه آگوا است که عمدتا در مکزیک تولید می شود. شربت آگوا اغلب به عنوان بهترین جایگزین برای شکر تصفیه ‌شده، به بازار عرضه می شود، چرا که از فروکتوز زیادی تشکیل شده است و در کوتاه مدت، میزان قند خون را به اندازه گلوکز افزایش نمی دهد.

با این حال، شربت آگوا قند، کربوهیدرات‌ و کالری بالایی دارد. همچنین دارای فروکتوز بسیار زیادی است که با تعدادی از اثرات منفی سلامتی از جمله مقاومت انسولین، بیماری کبد چرب، سندروم متابولیک و غیره همراه می باشد.

بنابراین بهتر است مصرف شربت آگوا را محدود کرده و  شیرین کننده های طبیعی دیگر مانند عسل خام، خرما یا استویا را به عنوان بخشی از رژیم غذایی سالم و خوب خود انتخاب کنید.


در مورد علائم و راه های تشخیص سرطان پروستات چه می دانید؟ آیا با راهکارهای درمانی آن آشنایی دارید؟ سرطان پروستات ، دومین سرطان شایع در مردان است و گاهی اوقات، به آرامی پیشرفت می کند و سال ها نشانه ای از علائم بیماری نشان نمی دهد. بنابراین، غربالگری روتین برای تشخیص سرطان پروستات در مراحل اولیه ضروری است. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام به بررسی سرطان پروستات، علل، علائم و راه های تشخیص و درمان آن می پردازیم.

سرطان پروستات چیست؟

سرطان پروستات، در غده پروستات ظاهر می شود. غده پروستات در زیر مثانه و در مقابل راست روده قرار دارد و یک ارگان ضروری در سیستم تولید مثلی مردان می باشد. این غده ترشح کننده مایع منی (مایع غنی از اسپرم) است، که برای زنده ماندن و حمل و نقل اسپرم ضروری است و همچنین ادرار را کنترل می کند.

سرطان پروستات

علت سرطان پروستات چیست؟

سرطان پروستات ممکن است به علت جهش در DNA سلول های پروستات رخ دهد. این جهش ها؛ منجر به رشد غیرقابل کنترل سلول ها و تشکیل توده سلولی به نام تومور می شود. این سلول های سرطانی می توانند به بافت های اطراف حمله کنند یا حتی بافت های دورتر از محل تشکیل شان را تحت تاثیر خود قرار دهند و به عبارتی متاستاز دهند.

علائم این نوع سرطان

معمولا در مراحل اولیه سرطان پروستات، هیچ علائمی بروز نمی کند، مگر اینکه سرطان، در مجاورت مجرای پیشاب (لوله ادراری) واقع شود. در صورتی که توده سرطانی در نزدیکی لوله ادراری رشد کند؛ به این لوله ها فشار وارد می کند. علائم سرطان پروستات عبارتند از:

  • تکرر ادراری
  • درد یا سوزش ادرار
  • کاهش جریان ادرار
  • خون در ادرار یا مایع منی
  • بی اختیاری ادرار
  • درد هنگام انزال
  • اختلال در نعوظ
  • درد پشت
  • درد استخوان (در مراحل بعدی)

سرطان پروستات

عوامل خطر سرطان پروستات

عوامل متعددی وجود دارد که می تواند به رشد سرطان پروستات کمک کند. ریسک فاکتور های سرطان پروستات عبارتند از:

  • سن بالای 40 سال
  • سابقه خانوادگی سرطان پروستات
  • رژیم غذایی نامناسب
  • چاقی
  • سابقه بیماری عروق کرونری
  • سطح کلسترول بالا- بیشتر از “2 ‘6
  • مصرف زیاد کلسیم
  • کاهش سطح روی در بدن

عوارض

سرطان پروستات و درمان آن بر توانایی تولید مثلی مردان تاثیر می گذارد. کاهش تولید اسپرم و اختلال عملکرد نعوظ، از جمله مشکلات رایج است.

سرطان پروستات

تشخیص سرطان پروستات

ارائه دهنده خدمات بهداشتی در ابتدا یک معاینه فیزیکی برای بررسی پروستات انجام می دهد. برای معاینه دیجیتالی راست روده؛ پزشک، دستکش به دست، انگشت روانکاری شده خود را در رکتوم بیمار قرار می دهد.

  1. آزمایشات خونی از جمله آنتی ژن اختصاصی پروستات (PSA) می تواند توسط پزشک توصیه شود. PSA توسط غده پروستات تولید می شود و سطح بالای آن ممکن است نشان دهنده سرطان پروستات باشد. اما ممکن است شامل سایر ناهنجاری های پروستات مانند پروستات خوش خیم هایپرپلازی (BPH) نیز باشد.
  2. آزمایشات تصویر برداری مانند سونوگرافی؛ با قرار دادن پروب در رکتوم (مقعد) فرد انجام می گیرد. این تست به غربالگری غده پروستات کمک می کند و تغییرات آن را تشخیص می دهد. در صورتی که فرد مشکوک به متاستاز باشد؛ اسکن توموگرافی انتشار پوزیترون (PET) انجام می گیرد. این آزمایش به شناسایی گسترش سرطان به سایر اعضای بدن کمک می کند.
  3. بیوپسی (زنده بینی)، نیز به تشخیص سرطان پروستات کمک می کند. نمونه ای از بافت با کمک یک سرنگ از محل آسیب دیده برداشته می شود. سلول ها در زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار می گیرند تا بدخیمی سرطان را تشخیص دهند.

با استناد بر مشاهدات بیوپسی نمونه، نمره Gleason حاصل می شود. نمونه با بافت سالم مقایسه می شود. بر اساس الگوهای بافت شناسی در سلول های بیمار، نمره  Gleason  تعیین می شود.

  • الگوی 1: غدد کوچک و یکنواخت
  • الگوی 2: فضای زیاد بین غدد
  • الگوی 3: تراوش سلول های غدد
  • الگوی 4: توده های نامنظم سلول های سرطانی با چندین غده
  • الگوی 5: فقدان یا وجود تصادفی غده ها، صفحات سلولی

ارزیابی سرطان پروستات براساس نمره  :Gleason

  • درجه 1: نمره گلیسون کمتر- مساوی 6؛ تمایز خوب و کمتر تهاجمی
  • درجه 2: نمره گلیسون = 7؛ تمایز نسبی و تهاجمی تر از درجه 1 است
  • درجه 3: امتیاز گلیسون از 8 تا 10؛ تمایز و تهاجم ضعیف

سرطان پروستات

درمان سرطان پروستات:

درمان سرطان پروستات بستگی به عواملی مانند سلامت کلی بیمار، میزان گسترش و سرعت رشد سرطان دارد.

گزینه های درمان این نوع سرطان عبارتند از:

  • جراحی: عمل جراحی حذف پروستات، پروستاتکتومی رادیکالی نامیده می شود. در این روش، غده پروستات، بافت اطراف آن و گره های لنفاوی برداشته می شوند. این روش می تواند به صورت دستی یا توسط دستگاه خودکار انجام گیرد. جراحی روبوتیک در مقایسه با عمل جراحی دستی موثر و ایمن تر است.
  • اشعه ماوراء بنفش: اشعه ایکس پر انرژی به سمت تومور هدایت می شود تا سلول های سرطانی را از بین برد یا رشد آنها را متوقف کند. شتاب دهنده های خطی، دستگاه هایی هستند که بیشتر برای پرتودرمانی استفاده می شوند.
  • براکی تراپی: براکی تراپی؛ نوعی پرتودرمانی است. در این روش، مواد رادیواکتیو وارد غده پروستات می شوند و به طور پیوسته با پرتو کم انرژی شان، بافت پروستات آسیب دیده را از بین می برند.
  • پرتودرمانی استریوتاکتیک: پرتوهای با انرژی بالا بدون هیچ گونه برشی به سمت تومور هدف گیری می شوند. این پرتودرمانی؛ بسیار پیشرفته است.
  • Cryosurgery (استفاده از دمای پایین برای کشتن سلول های سرطانی درون یک اندام): سرما برای فریز کردن سلولهای سرطانی و نابودی آنها استفاده می شود. نیتروژن مایع، دی اکسید کربن، و یا آرگون می توانند برای فریز کردن سلول ها مورد استفاده قرار گیرند.
  • هورمون درمانی: این نوع درمان؛ درمان محرومیت آندروژن یا صفات ثانویه جنسی (ADT) یا درمان سرکوب آندروژن (AST) نامیده می شود. استفاده از آنتی آندروژن ها سطح تستوسترون را در بدن کاهش می دهند. تستوسترون برای رشد سلولهای پروستات ضروری است. بنابراین، محرومیت از هورمون تستوسترون می تواند رشد تومور را کاهش دهد.
  • شیمی درمانی: داروها به صورت خوراکی یا تزریقی به منظور جلوگیری از رشد سلول های سرطانی تجویز می شوند.
  • ایمونوتراپی: داروها به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می کنند تا بدن بتواند با سرطان مبارزه کند.

سرطان پروستات

پیشگیری و درمان سرطان پروستات

اقداماتی که در پیشگیری و درمان سرطان پروستات کمک می کنند عبارتند از:

  • رژیم غذایی کم چرب.
  • افزایش مصرف میوه ها و سبزیجات.
  • مصرف ماهی حاوی اسیدهای چرب امگا 3.
  • محدود کردن مصرف فراورده های لبنی یا غذاهای غنی از کلسیم.
  • اجتناب از مصرف غذاهای فرآوری شده و کنسروی.
  • حفظ وزن طبیعی بدن.
  • فعالیت بدنی منظم، حداقل 30 دقیقه در روز.
  • ترک سیگار.
  • مصرف مکمل های ویتامین و مواد معدنی توصیه شده توسط ارائه دهنده خدمات بهداشتی.

سوالات متداول

آیا سرطان پروستات تا مغز گسترش می یابد؟

سرطان پروستات ممکن است تا مغز گسترش یابد. با این حال، احتمال آن بسیار کم است.

آیا سرطان پروستات باعث خستگی می شود؟

بله، سرطان پروستات به دلیل درد، استرس و اضطراب تجربه شده توسط بیمار ممکن است باعث خستگی بیمار شود.

عوارض جانبی هورمون درمانی سرطان پروستات چیست؟

عوارض جانبی هورمون درمانی، از دست دادن علاقه جنسی، مقاومت به انسولین، از دست دادن توده عضلانی و کاهش قدرت عضلانی است.

آیا می توان سرطان پروستات را درمان کرد؟

اکثر سرطان های پروستات در مراحل اولیه تشخیص داده می شوند. بنابراین، میزان درمان این نوع از سرطان و زنده ماندن فرد بالا است. با این حال، درمان دائمی برای این بیماری وجود ندارد.

پنج شامپو برای موهای کم پشت

بدون دیدگاه


آیا شما هم از موهای کم پشت و نازک رنج می بردید؟ آیا به دنبال شامپوهایی هستید که نه تنها موهای شما را پرپشت تر نشان دهند، بلکه باعث درمان کم پشتی و نازکی آنها شوند؟ مشکل ریزش مو هم زنان و هم مردان را درگیر خود می کند. علت این مشکل گاهی دلایل ژنتیکی است. شامپو های ضد ریزش باعث رشد موها شده و به شما کمک می کنند که موهای پرپشت تری داشته باشید. در این مقاله از زیبایی، پوست و موی دکتر سلام به بررسی دلایل ریزش مو و چند شامپوی مناسب برای موهای کم پشت و نازک می پردازیم.

موهای کم پشت و نازک و شامپوی مناسب آن

با چه ترفندهایی میتوان موهای کم پشت و نازک را درمان کرد؟ در بیشتر افراد، ریزش مو علتی ارثی دارد و قسمتی طبیعی از فرآیند پیری است، اما خبر خوب این است که راه های زیادی برای کمک به پرپشت کردن موهای شما و داشتن موهایی زیبا وجود دارند. اولین روش درمان، استفاده از درمان های موضعی مربوط به رشد است. شامپو های پرپشت کننده موی زیادی وجود دارند که برای جلوگیری از ریزش مو طراحی شده اند و باعث تحریک رشد موهای جدید از طریق استفاده از آمینواسید، آنتی اکسیدان و سایر ترکیبات می شوند و این مواد به رشد مو کمک زیادی می کنند.

موهای کم پشت

دلایل ریزش مو و موهای کم پشت

با توجه به دانشگاه آسیب شناسی پوست در آمریکا، هر فرد در طول روز حدود ۵۰ الی ۱۰۰ تار مو از دست می دهد. شما این ریزش را حس نمی کنید زیرا هر روزه موهای جدیدی برای پر کردن جای موهای از دست رفته، رشد می کنند. ریزش مویی که تحت بیماری شناخته می شود، هنگامی اتفاق می افتد که موهای جدید رشد نمی کنند. با توجه به اظهاریات منتشر شده توسط مراکز آسیب شناسی پوست، حدود ۴۲ درصد از مردان بین سن ۱۸_۴۹ ریزش موی خفیف تا شدید را تجربه می کنند. در حالی که ریزش مو بین مردان رایج تر از زنان است، اما مطالعات نشان داده اند که ۴۰ درصد از زنان تحت تاثیر ریزش موی مربوط به زنان قرار دارند و از سن ۵۰ سالگی این اتفاق برای آن ها می افتد.

چه عواملی سبب ریزش مو در مردان می شوند؟

ژنتیک:

عمدتا ریزش مو به علت عوامل ژنتیکی اتفاق می افتد، به علاوه سطح هورمون ها و فرآیند طبیعی پیر شدن هم روی میزان ریزش مو تاثیر گذارند. اگر طاسی در خانواده شما ارثی است، احتمال ریزش مو در شما بالا می رود.

عارضه های سلامتی:

شمار زیادی از مشکلات سلامتی و عارضه های سلامتی باعث ریزش مو می شوند. از جمله این موارد می توان به پسوریازیس، عفونت قارچی اشاره کرد. به علاوه، داروهای زیادی وجود دارند که می توانند با عوارض جانبی خود باعث ریزش مو شوند. داروهای سرطان، التهاب مفاصل و افسردگی از جمله این موارد هستند.

استرس:

اگر تحت شرایط روانی آسیب زایی هستید ممکن است موهایتان شروع به ریختن کنند. ریزش مو حدود سه ماه پس از این آسیب اتفاق می افتد. در این شرایط، ریزش مو موقتی است و موهای شما پس از چند ماه بعد دوباره شروع به رشد می کنند.

مدل مو:

مدل موهای خاصی همچون دم اسبی به موها فشار بسیار زیادی وارد می کنند. با گذر زمان، این کشش موها باعث کشیدن رشته مو شده و می تواند به فولیکول مو هم آسیب بزند.

موهای کم پشت

چه عواملی سبب ریزش مو در زنان می شوند؟

ریزش مو در زنان دلایل یکسانی با ریزش مو در مردان دارد. به علاوه، ریزش مو در زنان می تواند به علت های زیر باشد:

بارداری:

نوسانات شدید هورمونی در طول دوران بارداری می تواند روی چرخه رشد مو تاثیرگذار باشد، که این پدیده باعث ریزش بیش از حد معمول موها می شود. به این عارضه کم شدن جریان رشد مو هم می گویند. این عارضه پس از ۶ ماه حل می شود.

یائسگی:

در طول دوران یائسگی، بدن استروژن و پروژسترون کمتری تولید می کند. این دو هورمون نقشی اساسی در چرخه طبیعی رشد مو دارند. ممکن است بدن شروع به تولید اندروژن بیشتری کند، که این هورمون جزو دسته هورمون های مردانه است. این موارد سبب ریزش مو می شوند.

عارضه های سلامتی:

عارضه های سلامتی نظیر کم خونی، بیماری تیروئید و سندرم تخمدان پلی کیستیک که بین زنان بسیار رایج هستند می توانند باعث ریزش مو شوند.

بیش از حد مدل دادن به مو:

سشوار، اتو مو و رنگ کردن مو، فشار زیادی به موهای شما وارد می کنند و روی چرخه طبیعی رشد مو تاثیر زیادی دارند.

موهای کم پشت

بهترین شامپو های پرپشت کننده مو برای موهای کم پشت

حال بیایید بررسی کنیم کدام شامپوها می توانند در پرپشت کردن موهایتان به شما کمک کنند و ریزش موهایتان را کاهش دهند.

بهترین شامپو برای اولین مراحل ریزش مو – شامپوی تمیز کننده نیوکسین سیستم یک

این شامپو برای افرادی که در مراحل اولیه ریزش مو هستند مناسب است. با این که این شامپو نمی تواند باعث رشد مجدد موهایی که مدت ها پیش از دست داده اید شود اما می تواند باعث کاهش سرعت ریزش مو شود و آلودگی ها را از فولیکل های موی شما پاک کند و محیطی سالم برای رشد موهای جدید فراهم کند.

مزایا:

  • به موهای کم پشت و آسیب دیده، حجم می دهد.
  • به راحتی قابل استفاده است.
  • بوی خنک و نعناعی دارد که به افراد حس طراوت می دهد.

معایب:

  • نمی توان این شامپو را برای موهای رنگ شده استفاده کرد.
  • باعث رشد مجدد موهای ریخته شده نمی شود.
  • حاوی سدیم لورت سولفات است که می تواند باعث حساسیت و سوزش پوست سر شود.

بهترین شامپوی بیوتین برای موهای کم پشت – شامپو بیوتین

شامپوی بیوتین با موادی طبیعی نظیر روغن نارگیل، روغن زینک و جوجوبا ساخته شده که باعث تقویت پوست سر می شود و به سالم نگه داشتن فولیکول مو کمک می کند. ادعا شده است که این محصول باعث انسداد DHT می شود که DHT نوعی اندروژن است که در فرآیند طاسی زنان و مردان نقشی مهم دارد. بهتر از همه این است که شامپوی بیوتین ضمانت برگشت وجه دارد.

مزایا:

  • شامل تمام مواد طبیعی است.
  • باعث ایجاد موهای ضخیم تر، محکم تر و سالم تر می شود.
  • حاوی هیچ گونه سولفات، پارابن یا سایر مواد مضر نمی باشد.

معایب:

  • باعث به هم پیچیدن غیر عادی موها می شود.
  • برخی از افراد بوی دارو مانند این محصول را دوست ندارند.

موهای کم پشت

محبوب ترین شامپو برای موهای کم پشت – شامپوی ضد ریزش اورجینال PURA D’OR با برچسب طلایی

این شامپو محصولی بسیار محبوب است که توسط هزاران نفر برای مقابله با ریزش مو استفاده می شود. این شامپو شامل روغن آرگان است. روغن آرگان ماده ای طبیعی است که اثبات شده است که در ترمیم و تقویت موهای آسیب دیده نقشی بسیار اساسی دارد. این شامپو هیچ گونه سولفاتی ندارد و برای افرادی که پوست حساسی دارند انتخاب مناسبی است.

مزایا:

  • هزاران بازخورد مثبت دریافت کرده است.
  • به موهای نازک و کم پشت ضخامت، حجم و درخشندگی می بخشد.
  • حاوی هیچ گونه مواد مضر شیمیایی نمی باشد.

معایب:

  • نسبتا گران قیمت است.
  • برخی از افراد اظهار کرده اند که این شامپو باعث خشک شدن پوست سرشان می شود.

بهترین شامپوی طبیعی برای موهای نازک و کم پشت – شامپوی جوان کننده مو

این شامپو با موادی طبیعی نظیر بیوتین، روغن آرگان، روغن کرچک و نخل اره ای ساخته شده است و به پرپشت کردن موهای نازک و کم پشت کمک می کند. این شامپو حاوی هیچ گونه مواد مضر شیمیایی نیست و به راحتی می توان از این شامپو بر روی موهای رنگ شده استفاده کرد.

مزایا:

  • حاوی هیچ گونه مواد مضر شیمیایی نیست.
  • ریزش مو را کاهش می دهد.
  • بوی نعناعی خوشایندی دارد.

معایب:

  • گران قیمت است.
  • در بطری کوچک هشت اونسی قرار دارد.

بهترین شامپو برای انسداد DHT – شامپوی Hairgenics Propidren

این شامپو برای ارتقاء رشد موهای سالم و جلوگیری از خشکی مو ساخته شده است. این محصول حاوی مواد با کیفیتی نظیر عصاره نخل اره ای است که از نظر علمی ثابت شده که این ماده باعث انسداد DHT می شود. این شامپو در آزمایشگاه های معتبر FDA/GMP ساخته شده است و ضمانت برگشت وجه دارد.

مزایا:

  • به آسانی و به سرعت قابل استفاده است.
  • بوی بسیار خوبی دارد.
  • حجم موها را افزایش می دهد.

معایب:

  • گران ترین شامپو در این لیست است.
  • خیلی کف نمی کند.

عوارض جانبی شامپوهای مناسب برای موهای کم پشت و نازک

با این که بسیاری از افراد مشکلی با استفاده از شامپو های ضد ریزش مو ندارند، ممکن است برخی از استفاده کنندگان به این نتیجه برسند که این شامپو ها با موها و پوست سر آن ها سازگار نیست. برخی از عوارض جانبی رایج شامل موارد زیر هستند:

  • خشک و شکننده شدن موها
  • خارش پوست سر
  • قرمز شدن و سوزش پوست سر
  • ریزش سریع مو

اگر هر یک از عوارض بالا را مشاهده کردید، استفاده از شامپو را قطع کنید و به یک متخصص پوست برای مداوا مراجعه کنید.

نکته:

نازک شدن و ریزش مو بیشتر به دلایل ژنتیکی اتفاق می افتد، اما می تواند  در نتیجه عارضه های سلامتی، استفاده از دارو، استرس و سبک مو و مدل دادن به مو هم اتفاق بیفتد. شامپو های ضخیم کننده موی بسیاری در بازار وجود دارند که برای کاهش ریزش مو، ارتقاء رشد موهای جدید و افزایش حجم مو استفاده می شوند.


لوسمی (سرطان خون) سرطان سلول های خون یا مغز استخوان است. لوسمی معمولا بر افراد بالای 55 سال تاثیر می گذارد و همچنین نوع معمول سرطان برای افراد زیر 15 سال می باشد. این بیماری معمولا زمانی اتفاق می افتد که گلبول های سفید خون به سعت رشد کنند. گلبول های سفید خون سلول های ایمنی هستند که در برابر عفونت ناشی از هر گونه ارگانیزمی ایستادگی می کنند. رشد غیر طبیعی گلبول های سفید باعث تراکم آن ها می شود که توانایی مبارزه با عفونت را از آن ها خواهد گرفت. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام به بررسی لوسمی می پردازیم.

لوسمی چیست؟

لوسمی سرطان گلبول های سفید خون (سلول های خونی) است. در یک سیکل سالم سلولی، سلول ها رشد می کنند، تقسیم می شوند و در انتها می میرند، اما در لوسمی، این الگو از بین می رود. سلول ها به سمت رشد غیر طبیعی سوق داده می شوند و از بین نمی روند. لوسمی زمانی رخ می دهد که اختلالی در نظم چرخه سلولی وجود داشته باشد.

لوسمی یا سرطان خون

انواع لوسمی

بر اساس نرخ رشد و محل سرطان، لوسمی به چهار نوع زیر تقسیم می شود:

لوسمی حاد مغز استخوان (AML):

این نوع از سرطان خون اغلب بر روی سلول های مغز استخوان تاثیر می گذارد. AML از مغز استخوان (بافت اسفنجی و ژله ای موجود در استخوان) شروع شده و به سرعت در جریان خون گسترش می یابد، همچنین ممکن است به اندام های دیگر بدن هم سرایت کند.

لوسمی مزمن مغز استخوان (CML):

لوسمی مزمن مغز استخوان نوع نادری از لوسمی آهسته شکل گیرنده است که به علت تغییرات ژنتیکی در سلول های مغز استخوان (سلول هایی که سلول های خونی به جز لنفوسیت ها را می سازند) به وجود می آید. این بیماری معمولا به دلیل تجمع سلول های سرطانی در یک دوره طولانی رخ می دهد.

لوسمی حاد لنفاوی (ALL):

این نوع از سرطان خون به علت اختلال در DNA مغز استخوان شکل می گیرد. در لوسمی حاد لنفاوی، تعداد زیادی از لنفوبلاست ها (سلول های خونی نا بالغ و غیر طبیعی) تولید می شوند که بر گلبول های سفید خون تاثیر می گذارند. این نوع از سرطان خون در کودکان رایج است.

لوسمی مزمن لنفاوی (CLL):

CLL نوعی از لوسمی است که از سلول های لنفوئیدی شروع شده بر روی یک نوع از گلبول های سفید خون تاثیر می گذارد. بیمار ممکن است هیچ گونه علائمی از بیماری را تجربه نکند زیرا که CLL بسیار آهسته و در طول ماه ها یا حتی سال ها شکل می گیرد.

لوسمی یا سرطان خون

علل ابتلا به لوسمی چیست؟

علت اصلی لوسمی هنوز معلوم نیست. اما پژوهشگران بر این باورند که لوسمی معمولا بر اثر آسیب به DNA گلبول های سفید نا بالغ خون به وجود می آید. سلول های آسیب دیده خون رشد کرده و به سرعت تقسیم می شوند، که در نتیجه منجر به جایگزینی آن ها به جای سلول های سالم خون می شود.

سلول های غیرطبیعی خون در بدن تجمع می یابند و از بین نمی روند در نتیجه از رشد و عملکرد مناسب گلبول های سفید سالم خون جلوگیری می کنند و منجر به لوسمی می شوند.

علائم

فرد بیمار ممکن است که بلافاصله متوجه علائم نشود. چند ماه یا حتی چند سال زمان می برد که علائم لوسمی در فرد بیمار قابل درک باشد. این علائم بسته به نوع لوسمی تغییر می کنند. شایع ترین علائم لوسمی عبارتند از:

1) تب

2) لرز

3) ضعف

4) خستگی

5) کاهش وزن نا خواسته

6) التهاب در نقاط لنفاوی

7) خون ریزی

8) عدم توانایی انعقاد خون

9) عفونت های شدید و مکرر

10) عرق کردن بیش از حد در طول شب

11) درد استخوان

12) کم خونی

13) بی تفاوتی

14) سر درد

لوسمی یا سرطان خون

عوامل خطر ابتلا به لوسمی

عواملی که منجر به افزایش خطر ابتدا به سرطان خون می شوند عبارتند از:

سابقه فردی درمان های سرطانی:

افرادی که به منظور درمان انواع دیگر سرطان تحت شیمی درمانی یا پرتو درمانی قرار گرفته اند، در معرض خطر ابتلا به سرطان خون نیز هستند.

سابقه خانوادگی ابتلا به لوسمی:

افرادی که سابقه خانوادگی لوسمی دارند، در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان خون می باشند.

شرایط شنتیکی:

اختلالات ژنتیکی ناشی از ناهنجاری های ژنتیکی هستند و فرد مبتلا به بیماری های ژنتیکی مانند سندرم داون در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان خون قرار دارد.

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی:

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خاص مانند بنزین، بنزن و گازهای خروجی از اگزوز خودرو در طولانی مدت سبب تغییرات خاصی در کروموزوم های موجود در سلول های مغز استخوان می شود که خطر ابتلا به سرطان خون را افزایش می دهد.

سیگار کشیدن:

دود ناشی از سیگار حاوی مواد شیمیایی خاصی از قبیل بنزن است که خطر ابتلا به لوسمی را افزایش می دهد.

لوسمی یا سرطان خون

تشخیص

دکتر تشخیص را با بررسی سابقه خانوادگی، تاریخچه پزشکی و علائم و نشانه های بیمار آغاز خواهد کرد، یک آزمایش فیزیکی برای ارزیابی سلامت عمومی بدن و بررسی نشانه های فیزیکی لوسمی مانند پوست کم رنگ ناشی از کم خونی، گره های لنفاوی التهابی و تورم طحال یا کبد انجام می شود.

آزمایش فیزیکی برای تایید تشخیص کافی نیست، بنابراین پزشک آزمایشات زیر را هم تجویز خواهد کرد.

آزمایش خون کامل:

یک آزمایش کامل خون برای ارزیابی سلامت کلی فرد انجام می شود. در این فرایند یک نمونه خون گرفته شده و برای تعیین سطوح گلبول های قرمز خون  (RBC)، گلبول های سفید خون (WBC) و پلاکت خون مورد آزمایش قرار می گیرد. هر سطح غیر طبیعی از اجزای خون نشان دهنده لوسمی است.

بیوپسی (بافت برداری):

در این آزمایش، با استفاده از یک سوزن استریلیزه نمونه ای از بافت مغز استخوان یا نقاط لنفاوی برداشت شده و به منظور تایید لوسمی در زیر میکروسکوپ بررسی می شود. این عمل تحت شرایط بی حسی موضعی، استفاده از آرامبخش ها و یا بیهوشی کامل انجام می پذیرد. بیوپسی به منظور تعیین نوع لوسمی و نرخ رشد آن انجام می شود.

آسپیراسیون مغز استخوان:

این فرایند یک روش تشخیصی به منظور ارزیابی مایع و بافت موجود در مغز استخوان است. این آزمایش با بی حسی موضعی انجام می شود. در این روش یک نمونه از بافت نرم استخوان گرفته شده و برای ارزیابی تغییرات کروموزومی مورد بررسی قرار می گیرد. هر گونه ناهنجاری در کروموزوم ها نشان دهنده لوسمی است.

سایر آزمایشات مانند اسکن اشعه ایکس از قفسه سینه، سوراخ کردن کمر، سی تی اسکن و ام آر آی نیز برای ارزیابی میزان بیماری انجام می شود.

لوسمی یا سرطان خون

درمان لوسمی

درمان بر اساس سن بیمار، نوع و مرحله لوسمی انجام می شود. هدف اصلی درمان از بین بردن سلول های سرطانی و بهبود بیماری است. گزینه های متداول درمان لوسمی عبارتند از:

شیمی درمانی:

شیمی درمانی، درمانی متداول برای لوسمی است که از دارو برای درمان استفاده می کند. داروهای درمانی بر اساس نوع لوسمی تجویز می شوند.

پرتو درمانی:

در این روش از پرتو های با انرژی بالا برای مهار رشد لوسمی استفاده می شود. پرتو درمانی با آسیب رساندن به DNA (موار ژنتیکی موجود در سلول)، منجر به کشته شدن سلول های سرطانی و جلوگیری از رشد آن ها خواهد شد. پرتو درمانی همزمان با شیمی درمانی هم می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

بیولوژی درمانی:

این درمان به همراه درمان های دیگر برای لوسمی مورد استفاده قرار می گیرد. این درمان باعث کاهش رشد و جلوگیری از گسترش سرطان به سایر قسمت های بدن می شود.

درمان هدفمند:

درمان هدفمند شامل استفاده از داروهایی می شود که سلول های سرطانی خاص را شناسایی و مورد حمله قرار می دهد، بدون این که به سلول های عادی آسیب برسد.

پیوند سلول های بنیادی:

پیوند سلول های بنیادی برای جایگزینی مغز استخوان بیمار با مغز استخوان جدید انجام می گیرد. پیوند سلولهای بنیادی ممکن است با استفاده از مغز استخوان خود بیمار یا فرد دیگری (اهدا کننده) انجام شود.

توصیه می شود بیمار قبل از انجام پیوند سلول های بنیادی و به منظور از بین بردن مغز استخوان آسیب دیده، تحت شیمی درمانی و پرتو درمانی قرار گیرد.

ماسک های کلاژن لب چیست؟

بدون دیدگاه


ماسک های کلاژن لب ، معمولا لب های شما را تا ۵ الی ۶ ساعت مرطوب و برجسته نگه می دارند. این ماسک ها از موادی ژل مانند درست شده اند و برای ۱۵ الی ۲۰ دقیقه باید روی لب بمانند. این درمان بدون درد و موقتی است، اما برخی از افراد طرز صحیح استفاده از این ماسک ها را بلد نیستند. ماسک کلاژن دار لب باعث مرطوب شدن لب ها می شوند، اما در حقیقت باعث بزرگ تر شدن لب نمی شوند. در این مقاله از بخش زیبایی، پوست و موی دکتر سلام به بررسی ماسک های کلاژن لب می پردازیم.

ماسک های کلاژن لب چیست؟

ادعا شده است که ماسک های کلاژن لب ، لب های شما را در عرض ۱۵ الی ۲۰ دقیقه برجسته می کند و این تاثیر تا پنج الی شش ساعت بعد هم ماندگار است. این ماسک لب، غلیظ و ژله مانند است و در قوطی قرار دارد و با موادی فعال نظیر کلاژن، ویتامین، مواد مرطوب کننده و سایر ترکیبات اشباع شده است.

ماسک های کلاژن لب

مصرف کنندگان، این ماسک را روی لب چسبانده و برای مدت معینی آن را روی لب قرار می دهند، سپس آن را از روی لب برداشته و دور می اندازند. این ماسک ها نه تنها به مرطوب کردن لب ها کمک می کنند، بلکه باعث برجسته شدن موقت لب هم می شوند و همچون حجم دهنده موقت لب هستند.

این ماسک از مواد زیبایی کره ای و طبق اصول مراقبت از پوست تهیه شده است. ماسک های کلاژن لب در میان هنرمندان غربی، عروس ها و کسانی که می خواستند لب های خود را پیش از قراری مهم زیبا کنند، بسیار مشهور شدند.

ادعا می شود که ماسک های کلاژن لب ، تاثیری برابر با حجم دهندگان دائمی و درمان های بسیار گران قیمت تر دارد و از نظر زمان و هزینه از آن ها مقرون به صرفه تر است. اما آیا واقعا ماسک های لب، طوری که ادعا می کنند مفید هستند؟

ماسک های کلاژن لب

افزایش محبوبیت ماسک های کلاژن لب

ماسک های کلاژن لب در ابتدا توجه دنیای زیبایی در غرب را در اوایل ۲۰۱۷ به خود جلب کرد، این اتفاق هنگامی افتاد که آرایشگر معروف، راشل گود من (Rachel Goodman)، تصویری از هنرمند مشهور اِما استون (Emma Stone) که از ماسک لب استفاده کرده بود، را در پیج اینستاگرام خود پست کرد.

استون برای شرکت در جشنواره گلدن گلوب در حال آماده شدن بود و برای آرایش لب از ماسک های زیبایی KNC کاملا طبیعی کلاژن استفاده کرد، سایر هنرمندان نظیر کیم کارداشیان هم از این ماسک ها استفاده می کردند.

KNC مخفف (Kristen Noel Crawley) است که نام مقاله نویس موضوعات مربوط به زیبایی بود و به کمک او ماسک های لب به دنیای غرب معرفی شدند. ماسک های لب کلاژن در بین جامعه کره هم طرفداران زیادی داشت.

ایده ماسک های لب هنگامی که crawley در سفر به توکیو بود، به ذهن او خطور کرد و او سریعا به فکر تولید ماسک های اصلاحی به خصوص برای لب افتاد. در حقیقت در آن زمان، هیچ ماسک لبی که کاملا طبیعی باشد در بازار وجود نداشت. پس crawley تصمیم گرفت که خودش ماسک لبی کاملا طبیعی تولید کند.

پس از گذشت دو سال و آزمایش های فراوان، او ترکیبی از کلاژن، عصاره گیلاس تلخ، اسید هیالورونیک، روغن گل محمدی، ویتامین E، گلیسیرین، آب یونیزه تولید کرد و این گونه شد که این هنرمند، از این ماسک های زیبایی لب قبل از رفتن به جشنواره گلدن گلوب استفاده کرد.

با افزایش رقبا در بازار، ماسک های کلاژن لب به سرعت بین افراد مختلف محبوبیت زیادی پیدا کردند. نه تنها هنرمندان از این ماسک ها استفاده می کردند بلکه عروس ها هم از این ماسک ها به طور عمده استفاده می کردند.

در حقیقت با توجه به گزارشات عروسی در وبسایت پینترست در سال ۲۰۱۷، استفاده از ماسک لب کلاژن در سال گذشته تا ۳۸۸ درصد افزایش داشت و ماسک لب های زیادی تولید شدند! محبوبیت این ماسک ها بین عروس ها گسترش یافت، زیرا این ماسک ها برای کسانی که دنبال زیبا و برجسته تر کردن لب های خود قبل از قرار و روزی مهم بودند مناسب بودند، اما این ماسک ها همچون حجم دهندگان لب و پروتز لب دائمی نیستند.

ماسک های کلاژن لب

چگونه باید از ماسک لب استفاده کرد؟

اولین کاری که باید انجام دهید این است که قبل از استعمال ماسک بر روی لب، لب های خود را تمیز کنید. حتی اگر چیزی بر لب هایتان نزده اید، باز هم سریعا لب ها را شسته و مطمئن شوید که هیچ اثری از رژ لب و چیز دیگری که مانع از قرار گرفتن ماسک می شود، روی لب ها نباشد.

اگر لب هایتان خشک و پوسته پوسته شده،  قبل از استعمال ماسک کلاژن لب، پوسته ها را تمیز کنید اما به آرامی این کار را انجام دهید زیرا اگر پوست لب باز شود خطراتی را به دنبال دارد. تمیز کردن پوست قبل از استعمال ماسک، مانع از پوسته پوسته شدن لب می شود.

اگر لب های شما خشک و پوسته پوسته هستند، استعمال ماسک لب باعث سوزش لب می شود. پس قبل از استفاده از ماسک، مطمئن شوید که لب هایتان کاملا خوب شده اند. این ماسک ها معمولا در بسته بندی کوچک پلاستیکی قرار دارند.

مراقب باشید که بسته بندی را به طور عمودی باز کنید. آن را از یک طرف باز نکنید زیرا ممکن است در این صورت محتویات آن بیرون بریزند و مطمئنا شما دوست ندارید که این اتفاق بیفتد. بر خلاف سایر ماسک های زیبایی محبوب کره ای که بسیار نازک هستند، ماسک کلاژن بسیار ضخیم و غلیظ است و همچون ژله های رنگی، ژله مانند است.

با این که، این ماسک شکلی شبیه لب دارد اما سایز آن از لب های واقعی شما بزرگ تر است، اما در وسط آن شکافی وجود دارد که می توانید هنگام استفاده از آن، به کمک این ماسک به راحتی نفس بکشید. مطمئن شوید که شکاف ماسک را به اندازه کافی باز کرده اید تا بتوانید راحت ماسک را روی لب بگذارید و به راحتی برای ۱۵ الی ۲۰ نفس بکشید.

پس از باز کردن شکاف ماسک، آن را روی لب قرار دهید و به آرامی آن را روی پوست اطراف لب جای دهید. به علت ضخامت زیاد ماسک، بسیاری از افراد آن را چند بار جا به جا می کنند تا بتوانند به درستی آن را روی لب قرار دهند، پس آن را تا زمانی که به درستی روی لب قرار نگرفته و احساس راحتی با آن نکرده اید، جا به جا کنید.

برخی از افراد از این خاصیت ماسک که سایزی متفاوت ندارد و برای همه افراد یک سایز یکسان دارد، شکایت می کنند و می گویند هیچ گاه نمی توانند با این ماسک ها احساس راحتی کنند. برخی از افراد تجربه استفاده از این ماسک ها را به استفاده از “جلبک دریایی” تشبیه می کنند و می گویند گویی “لب هایشان در ژل غوطه ور شده” است.

هنگامی که این ماسک روی لب هایتان است صحبت نکنید زیرا ممکن است که مقداری از محتویات ماسک به درون دهان شما وارد شود و یا ماسکی که با زحمت روی لب قرار داده اید جا به جا شود. ممکن است حتی احساس سوزش در لب داشته باشید _ مثل زمانی که از برخی برق لب ها استفاده می کنید_ که این احساس سوزش را به کلاژن موجود در لب نسبت می دهند.

یک تایمر تنظیم کنید و ۱۵ الی ۲۰ دقیقه این ماسک را روی لب نگه دارید. بعد از این زمان ماسک را از روی لب بردارید و با بسته بندی و جلدش آن را دور بیندازید (این ماسک دیگر قابل استفاده نیست).

ماسک های کلاژن لب

آیا ماسک های کلاژن لب واقعا کاربردی هستند؟

ماسک های کلاژن لب گران قیمت نیست، به علاوه به راحتی قابل استفاده است و استفاده از آن احتیاج به زمان زیادی ندارد. البته اگر ماسک واقعا عمل نکند، هیچ یک از موارد ذکر شده اهمیتی ندارند.

اول از همه به بررسی این که هر یک از مواد تشکیل دهنده این ماسک چه نقشی دارند، می پردازیم. گلیسیرین جذب کننده رطوبت است، پس آب را به خود جذب می کند و در پروسه ای که ویتامین E و سایر روغن ها پوست را مرطوب می کنند، گلیسیرین پوست را هیدراته می کند.

هیالورونیک اسید باعث افزایش شادابی و طراوت پوست شده و کلاژن پروتئین اصلی ساختاری است. کلاژن باعث افزایش حالت کشسانی پوست می شوند و لب ها را برجسته تر نشان می دهند.

متاسفانه هنوز هیچ تحقیقات علمی رسمی روی ماسک های کلاژن لب انجام نگرفته، پس هیچ اثبات یا دلیلی مبنی بر تاثیر گذاری این ماسک ها وجود ندارد. به هر حال، بسیاری از گزارش گران حیطه زیبایی شناسی و سایر کسانی که این ماسک ها را امتحان کرده اند گفته اند که اگر این ماسک ها باعث برجستگی لب نمی شدند، تا این حد قابل توجه و محبوب نبودند.

برخی با تاثیرات این ماسک ها موافقند و برخی نیز با تاثیرگذار بودن این ماسک ها مخالفند. اگر دنبال حجم دهنده لب با ماندگاری بالا می گردید، ماسک لب نمی تواند انتخاب مناسبی باشد. اما هنگامی که صحبت از قدرت مرطوب کردن می شود این ماسک ها کمی متفاوت عمل می کنند.

محتویات این ماسک ها همچون بالم لب و استروئید هستند. این ماسک ها لب را هیدراته می کنند و رطوبت را با کمک گلیسیرین و دیگر مواد فعال، حفظ می کنند. بسیاری از افراد قبل یا بعد از استفاده از رژ لب های مات از ماسک لب استفاده می کنند، زیرا این رژ لب ها باعث خشکی لب می شوند و این ماسک ها تا حدی خاصیت درمانی دارند.

این ماسک ها با مرطوب کردن لب های خشک شده، باعث شاداب تر و برجسته شدن و درخشان شدن لب ها می شوند، حتی اگر واقعا حجم لب را افزایش ندهند. ماسک لب درمان زیبایی جالب، بدون درد و سریعی است که خشکی لب و آسیب دیدگی لب را از بین می برند و لب ها را برای استفاده از رژ لب مات مورد علاقه تان آماده می کند.

این ماسک ها لب های شما را مرطوب می کنند اما در حقیقت حجم لب را به مقدار زیادی افزایش نمی دهند. اگر واقعا به دنبال افزایش حجم و تغییر شکل لب خود هستید، راه حل های مناسب دیگری از جمله پروتز لب، لیفت لب و حجم دهنده لب هم وجود دارند. اگر حس می کنید که به راه حل های دیگری به جز ماسک لب احتیاج دارید، برای اطلاعات بیشتر با یک متخصص زیبایی مشورت کنید.

نظر شما در مورد ماسک های کلاژن لب چیست؟ آیا از این ماسک ها استفاده کرده اید؟ تجربیات و نظرات خود را با دیگر کاربران دکتر سلام به اشتراک بگذارید.


آیا اخیرا دچار آسیب دیدگی صورت، به خصوص فک خود، شده ‌اید؟ آیا به سختی می توانید دهان خود را ببندید و به طور عادی صحبت کنید؟ آیا احساس می کنید که فک تان در حالت باز، اصطلاحا قفل می شود؟ آیا در فک و دهان خود، احساس درد می کنید؟ اگر به این سوالات، جواب مثبت بدهید، ممکن است واقعا از دررفتگی فک رنج ببرید. در این مقاله از بخش دندانپزشکی و ارتوپدی دکتر سلام به بررسی دررفتگی فک می پردازیم.

جابجایی و دررفتگی فک

زمانی چیزی را می که جویم و یا شروع به صحبت کردن می کنیم، معمولا فک پایینی خود را تا حدی حرکت می دهیم. وقتی خمیازه می کشیم، فک پایینی خود را تا حد ممکن باز می کنیم.  آرواره یا استخوان فک پایینی، به استخوان ‌های گیجگاهی جمجمه و در دو طرف صورت،  متصل می شود. این مفاصل به عنوان مفاصل تمپوروماندیبولار شناخته می شوند که این دو استخوان اصلی که فک را تشکیل می دهند، بر می گردد. شما می توانید این مفصل را درست در مقابل نیمه پایینی گوش خود حس کنید. این مفصل مثل یک لولا عمل می کند و به فک پایینی شما اجازه می دهد تا به آرامی به سمت بالا و پایین حرکت کند.

مفصل فکی گیجگاهی

دررفتگی فک چیست؟

وقتی یکی از استخوان های تشکیل دهنده مفصل از موقعیت طبیعی خود خارج می شود، به عنوان درر فتگی یا جابجایی فک شناخته می شود. مفاصل تمپوروماندیبولار نیز گاهی از این جابجایی رنج می برند و ممکن است به فک آسیب برسانند. به همین ترتیب، فک یا استخوان فک پایینی ممکن است به هنگام خمیازه کشیدن، بیش از حد کشیده شود و  باعث جابجایی مفصل فک شده و در نتیجه جابجایی یکی از مفصل ها و یا هر دو را به همراه داشته باشد.

فک از جا دررفته می‌تواند کاملا دردناک و ناراحت کننده باشد. بیمار ممکن است به طور طبیعی، قادر به بستن دهان خود نباشد. همچنین ممکن است به طرز ناخوشایندی، یه یک طرف، متمایل باشد. در نتیجه، بیمار قادر به گاز گرفتن، جویدن و صحبت کردن عادی نیست. جا انداختن فک دررفته برای یک فرد حرفه ‌ای و آموزش ‌دیده، آسان است و می تواند به سرعت انجام شود. با این حال، بسته به علت واقعی بیماری، ممکن است به درمان بیشتری نیاز باشد.


بیشتر بدانید: شکستگی فک چیست؟ علائم، راه های تشخیص و درمان


چه چیزی مسئول جابجایی و دررفتگی فک است؟

آسیب رسیدن به فک یکی از شایع ‌ترین علل جابجایی و دررفتگی فک است که شامل تصادف و یا حتی ضربات ناشی از ورزش ‌های تماسی نیز می شود.

ممکن است شگفت‌ زده شوید از اینکه بفهمید چیزی به سادگی باز کردن دهان در زمان خمیازه کشیدن، می تواند باعث درر فتگی فک شما شود.

در برخی موارد، دررفتگی فک ممکن است بر اثر مشکلی با عنوان اختلال تمپورومندیبولار، به وجود بیاید. سائیدگی دندان ها بر روی یکدیگر، یک عامل خطر برای اختلال تمپورومندیبولار است. از طرف دیگر، ممکن است شما از ورم این مفصل خاص رنج ببرید.

دررفتگی فک

چطور می توانم دررفتگی و جابجایی فک را تشخیص دهم؟

چهار موقعیت اصلی وجود دارد که در این موقعیت ها، دررفتگی و جابجایی فک می تواند رخ دهد. این موقیت ها شامل موقعیت ‌های قدامی، خلفی،بالایی و جانبی هستند. دررفتگی قدامی، رایج ترین نوع دررفتگی است.

علائم دررفتگی و جابجایی فک عبارتند از:

  • عدم توانایی در تراز کردن دندان ‌ها که به طور معمول قادر به انجام آن بوده اید
  • فک به صورت باز و آویزان است
  • برآمدگی فک به سمت بیرون
  • سفت شدن و قفل شدن فک
  • دردی که با حرکت، بدتر می شود

آیا شخص، درباره این عوارض و مشکلات، باید احساس نگرانی کند؟

دررفتگی فک، می تواند درد ناک باشد. عدم توانایی در تکان دادن فک به طور طبیعی، بسیار ناراحت کننده است و به طبع آن، ناتوانی در نفس کشیدن یا جویدن و یا صحبت کردن به طور طبیعی نیز می تواند بسیار آزاردهنده باشد. یکی از خطرات اصلی دررفتگی فک این است که بیمار ممکن است برای نفس کشیدن تقلا کند. در نتیجه توصیه می شود که بیمار را هرچه زودتر به نزد پزشک ببرید.

دررفتگی فک

درمان و پیشگیری از جابجایی و دررفتگی فک

وقتی کسی آسیب می بیند و یا در حرکت دادن طبیعی فک خود، احساس ناتوانی می کند، باید فورا  به بیمارستان منتقل شود. در حالی که دررفتگی فک، به خودی خود یک وضعیت اورژانسی نیست، اما ممکن است با برخی از عوارض همراه باشد. این خطر وجود دارد که بیمار ممکن است به دلیل دررفتگی فک خود قادر به نفس کشیدن نباشد. از این رو، عاقلانه ‌ترین راه این است که بیمار را به نزد پزشک ببرید تا استخوان دررفته را به طور ماهرانه و سریع، به حالت اولیه خود برگرداند. حتی اگر یک متخصص پزشکی آموزش‌دیده در این زمینه هستید، توصیه می شود که از تلاش برای برگرداندن فک خود خودداری کنید. در عوض می توانید تا زمانی که بیمار را به نزد پزشک می برید، فک بیمار را بانداژ کنید. این کار به تثبیت فک و جلوگیری از آسیب بیشتر، کمک خواهد کرد.

ترکیبی از نشانه ‌ها و شرح رویدادهایی که به آنها دچار شده اید، به احتمال زیاد به پزشک کمک می کند تا مشکل را به درستی تشخیص دهد. یک بی‌حسی موضعی ممکن است برای بی‌حس کردن درد تجویز شود. برخی از بیماران نیز ممکن است به آرامبخش عضلانی نیز نیاز داشته باشند. سپس پزشک قادر خواهد بود استخوان آسیب ‌دیده را با یک حرکت ساده به موقعیت تعیین ‌شده خود برگرداند.

توصیه می شود پس از جا انداختن فک دررفته، بیمار از باز کردن زیاد دهان خود به مدت دو هفته اجتناب کند. در واقع، بیمار ممکن است برای تثبیت فک، برای مدتی به بانداژ فک خود نیاز داشته باشد. در صورتی که بیمار موارد مکرر دررفتگی فک را تجربه کند، ممکن است برای یکبار و برای همیشه، به عمل جراحی، برای رفع مشکل خود نیاز داشته باشد.

جابجایی مفصل به خودی خود، یک مشکل جدی نیست و معمولا برای متخصصان مجرب و آموزش ‌دیده در این زمینه، جا انداختن استخوان دررفته، یک مساله نسبتا ساده است. با این حال، در مورد فک، ناتوانی در کنترل حرکت فک، می تواند در نفس کشیدن به طور طبیعی، اختلال ایجاد کند و باعث بروز مشکلاتی شود.

آخرین دیدگاه‌ها

    پیوندها

    دسته‌ها