نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی


بازی درمانی یک نوع مشاوره یا روان درمانی است که از بازی برای ارزیابی، جلوگیری یا درمان چالش های روانی و اجتماعی استفاده می کند. گرچه بازی درمانی می تواند برای بزرگسالان نیز مورد استفاده قرار گیرد، اما بیشتر برای کودکان مورد استفاده قرار می گیرد. به نظر می رسد که این درمان، فقط سرگرم شدن با اسباب بازی ها است. با این حال، تحقیقات نشان می دهد که بازی تراپی در درمان بسیاری از مشکلات سلامت روان و اختلالات رفتاری موثر است. با این مقاله از بخش روانشناسی با ما همراه باشید تا به بررسی این موضوع بپردازیم.

چرا بازی درمانی استفاده می شود؟

کودکان در مورد برخی مسائل از جمله مهارت های شناختی و کلامی، دچار مشکل هستند. برای مثال، غم و اندوه می تواند بسیار پیچیده باشد و کودک ممکن است مشکل خود را در ارتباط با افکار و احساسات خود به کلمات تبدیل کند. بازی می تواند راهی در کودکان، برای کار بر روی مسائلی باشد که برای آنها مضطرب کننده است. آنها می توانند صحنه های عملی را تجربه کنند، مشکلات خاصی را حل کنند یا شخصیت هایی را ایجاد کنند که احساسات خود را با آن ها به اشتراک می گذارند.

بازی درمانی

کودکان اغلب احساسات خود را با اسباب بازی ها بروز می دهند. یک کودک که یکی از عزیزانش را از دست داده، می تواند از عروسک ها برای نشان دادن یک شخصیت غم انگیز که دوستی ندارد، استفاده کند. یا کودکانی که شاهد خشونت خانگی بوده اند، ممکن است از یک عروسک پنهان شده در زیر تخت استفاده کنند، زیرا بزرگسالان در حال دعوا هستند. با توجه به نوع بازی تراپی که در حال استفاده است، درمانگر ممکن است در نقاط مختلف بازی دخالت کند تا به حل مسئله کمک کند یا درمانگر ممکن است کودک را در حالی که از طریق احساساتش به شخصیت خیالی اش کمک می کند زیر نظر بگیرد.

بازی درمانی می تواند به کودکان کمک کند تا:

  • خودآموزی را توسعه دهد تا کودک بتواند در مورد توانایی های خود اطمینان بیشتری داشته باشد
  • مهارت های اجتماعی جدید را یاد بگیرد
  • ایجاد مهارت های بین فردی را بهبود بخشد
  • حس همدلی و احترام در کودک تقویت شود
  • شناسایی و بیان احساسات به شیوه ای سالم را یاد بگیرد
  • مهارت های حل مسئله را بهتر یاد بگیرد و تمرین کند
  • در قبال رفتارهایش مسئولیت پذیر باشد

بازی درمانی

مسائلی که با بازی درمانی حل می شود

بازی درمانی اغلب برای کمک به کودکان برای پیشگیری از وقوع حوادث استرس زا در زندگی مانند جابجایی، بستری شدن در بیمارستان، سوء استفاده فیزیکی و جنسی، خشونت خانگی و بلایای طبیعی مورد استفاده قرار می گیرد.

همچنین می تواند برای درمان بیماری های روانی یا مشکلات رفتاری مورد استفاده قرار گیرد. در اینجا برخی از مسائل رایج در بازی تراپی ذکر شده است:

  • تروما و بحران
  • اختلالات اضطرابی
  • افسردگی
  • بیش فعالی
  • اختلال طیف اوتیسم
  • غم و اندوه
  • مدیریت خشم
  • تجاوز
  • طلاق
  • مشکلات مرتبط با مدرسه
  • معضلات اجتماعی
  • معلولیت های فیزیکی و یادگیری

بازی درمانی

ابزارها و رویکردهای متداول

بسیاری از درمانگرهای بازی دارای یک اتاق مخصوص درمان هستند که با ابزارهایی که به روند درمان کمک می کنند پر شده است. بعضی از اسباب بازی های رایج بازی عبارتند از:

  • چهره های مختلف
  • بازی های درمانی مختلف
  • خانه عروسکی همراه با عروسک
  • لوازم هنری
  • سینی شنی همراه با مجسمه ها
  • مجسمه های حیوانات
  • ماشین های اسباب بازی
  • بلوک ها
  • اسباب بازی های موسیقی
  • آشپزخانه با غذاهای مصنوعی

بازی درمانی

رویکرد غیرمستقیم

بازی درمانی در دو شکل پایه ای قرار می گیرد:

  • غیر مستقیم (یا فرزند محور)
  • مستقیم

در بازی درمانی کودک محور، به کودکان اسباب بازی ها و ابزارهای خلاقانه داده می شوند و آنها مجاز به صرف زمان به انتخاب خود می باشند. آنها هیچ راهنمایی در مورد آنچه که باید انجام دهند یا چگونه باید مشکلات خود را حل کنند نمی گیرند.

رویکرد غیر مستقیم نوعی درمان روان پزشکی است. فرض اساسی این است که کودکان وقتی که اجازه انجام کار را داشته باشد، راه حلی برای مشکلاتشان پیدا خواهند کرد.

کل جلسه معمولا بدون ساختار است. درمانگر ممکن است کودک را بی سر و صدا ببیند و یا ممکن است در مورد آنچه که کودک انجام می دهد نظر دهد.

اگر درمانگر دعوت به بازی شود ممکن است در این بازی شرکت کند. اما، در نهایت، انتخاب به کودک داده می شود.

رویکرد مستقیم در بازی درمانی

در برخی موارد، درمانگران بازی، ممکن است از استراتژی های مستقیم استفاده کنند. هر جلسه ممکن است یک موضوع خاص یا هدف خاصی داشته باشد که باید مورد توجه قرار گیرد.

به کودک ممکن است گفته شود: «امروز ما با عروسک بازی خواهیم کرد. این عروسک تو خواهد بود “، یا ممکن است درمانگر یک بازی خاص را برای آنها انتخاب کند.

درمانگر ممکن است در این بازی دخیل باشد تا داستان را هدایت کند. به عنوان مثال، اگر یک کودک از عروسک ها برای نشان دادن یک کودک مورد آزار و اذیت قرار گرفته استفاده کند، ممکن است درمانگر برای کمک به عروسک در پیدا کردن راه هایی برای مقاومت یا پیدا کردن راه فرار، کمک کند.

بازی درمانی

انواع

علاوه بر رویکردهای اساسی، انواع مختلفی از بازی تراپی نیز وجود دارد. در اینجا برخی از رایج ترین انواع ذکر شده اند:

درمان فرزند: والدین درگیر می شوند و درمانگر به پدر و مادر تعلیم می دهد که چگونه با کودک ارتباط برقرار کنند. هدف این است که شکاف ارتباطی بین کودک و والدین را ببندد.

سینی ماسه ای درمانی: کودک می تواند یک صحنه را در یک محیط کوچک پر از شن و ماسه با استفاده از اسباب بازی های کوچک مانند مردم و حیوانات ایجاد کند. صحنه ایجاد شده به عنوان نمایشی از زندگی فرزند عمل می کند و به حل منازعات، حذف موانع و به دست آوردن اعتماد به نفس کمک می کند.

کتاب تراپی: درمانگر و کودک ممکن است کتاب هایی را در کنار هم بخوانند تا مفاهیم و مهارت های خاصی را به کودک بیاموزند.

بازی خیالی: یک کودک ممکن است اسباب بازی هایی را انتخاب کند و  تخیلاتی مانند لباس پوشاندن به عروسک، ساخت خانه عروسک، یا شخصیت های مختلف را بر روی آن ها اعمال کند. این ممکن است مستقیم یا غیر مستقیم باشد.

بازی درمانی رفتارشناختی: درمانگر ممکن است از بازی برای کمک به یک کودک برای یاد گرفتن این که چگونه فکر کند و متفاوت رفتار کند بهره بگیرد. به عروسک ممکن است در مورد چگونگی تغییر تفکر خود مشاوره داده شود یا ممکن است پزشک از کودک بخواهد که به حیوان در مورد چگونگی مقابله با یک وضعیت استرس زا کمک کند.

بازی درمانی

مشارکت خانواده در بازی تراپی

خانواده ها معمولا بخش مهمی از درمان کودک هستند. با این حال، سطح مشارکت، توسط درمانگر تعیین می شود.

گاهی اوقات والدین ممکن است همراه کودک در جلسات شرکت کنند. اگر هدف این است که در زمینه مسائل خانوادگی مشغول به کار شوند، والدین ممکن است به طور مستقیم در بازی درمانی دخالت داشته باشند.

در شرایط دیگر، کودک می تواند تنها در جلسات شرکت کند. درمانگر معمولا پس از آن با والدین در مورد اهداف درمان و پیشرفت ارتباط برقرار خواهد کرد.

بازی درمانی

درمان گروهی

درمان ممکن است در گروه انجام شود. به عنوان مثال، گروه کودکان دارای غم و اندوه ممکن است شامل کودکان هم سن باشند که در بازی تراپی شرکت می کنند تا به آنها کمک کنند تا از افسردگی شان دست بردارند. آنها ممکن است با عروسک، بازی کنند، در بازی هایی شرکت کنند که در آنها احساسات خود را شناسایی می کنند یا در پروژه های هنری به عنوان یک گروه شرکت کنند.

بعضی از مدرسه ها گروه های بازی تراپی را ارائه می دهند. کودکان ممکن است در محیط گروهی با یک بازی درمانگر برای حل مهارت های اجتماعی کار کنند.

طول جلسه

جلسات بازی تراپی به اهداف درمان و نیازها و توانایی های کودک بستگی دارد. بیشتر جلسات بین 30 تا 50 دقیقه طول می کشد. قرار ملاقات ها ممکن است از یک بار در ماه تا دو بار در هفته برنامه ریزی شود.

به طور متوسط ​​20 جلسه تمرین درمانی برای حل مسائل ضروری است، اما برخی از کودکان بسیار سریعتر بهبود می یابند ولی دیگران ممکن است جلسات بیشتری را نیاز داشته باشند.

بازی درمانی

تحقیق انجام شده بر روی بازی درمانی

برای والدین این سوال مطرح می شود که آیا بازی درمانی به زمان و پولی که صرف می کنیم می ارزد یا نه.

مطالعات می گویند که بازی درمانی می تواند برای کودکان و خانواده هایشان بسیار موثر باشد. در اینجا فقط چند نمونه از مطالعات تحقیقاتی در مورد بازی تراپی آمده است:

کاهش بیش فعالی در کودکان مبتلا به ADHD: مطالعه ای در سال 2012 که در نشریه “ADHD” با  توجه به کمبود توجه و اختلال بیش فعالی مطرح شد، دریافت که بازی تراپی شناختی-رفتاری نشان دهنده کاهش شدید فعالیت بیش فعالی در کودکان مبتلا به ADHD است. پس از هشت جلسه درمان گروهی، کودکان بهبود یافتند.

مشکلات رفتاری کاهش یافته، مشکلات داخلی کمتر، عملکرد تحصیلی بهبود یافته: در سال 2015، 52 مطالعه دیگر در زمینه بازی تراپی مورد بررسی قرار گرفت. آن ها نتیجه گرفتند که بازی تراپی اثرات درمان قابل توجهی را بر روی انواع مختلفی از مسائل از جمله مسائل رفتاری، افسردگی و اضطراب دارند. کودکان به طور متوسط ​​12 جلسه بازی درمانی داشتند.

کاهش تجاوز: در سال 2017، تأثیر بازی تراپی بر کودکان مبتلا به نگرانی های رفتاری مورد بررسی قرار گرفت. بچه ها بین سنین 6 تا 9 سال بودند و 20 جلسه درمان (دو جلسه در روز به مدت 30 دقیقه برای 10 روز) دریافت کردند. بر اساس پاسخ های مراقبین به چک لیست رفتار کودک، کودکان کاهشی را در مشکلات رفتاری، از جمله تجاوز و قتل عام، از خود نشان دادند.

بازی درمانی

پیدا کردن یک بازی درمانگر

یک متخصص بهداشت و روان دارای مجوز با درجه کارشناسی یا کارشناسی ارشد می تواند از درمان به وسیله بازی درمانی استفاده کند. برخی از درمانگران، آموزش تخصصی در بازی تراپی دیده اند، در حالی که دیگران این آموزش را ندیده اند.

اگر فکر می کنید فرزندتان ممکن است از بازی تراپی سود ببرد، با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید. متخصص اطفال می تواند نیازهای کودک شما را ارزیابی کند و درباره او نظر بدهد. اگر تجربه ای در مورد بازی تراپی داشته اید حتما با مخاطبان دکتر سلام به اشتراک بگذارید.

مشخصات

دانـــــلود

برچسب ها

مطالب پیشنهادی ما

دیدگاه های شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین دیدگاه‌ها

    پیوندها

    دسته‌ها