روغن های گیاهی و مهم به طور طبیعی، ترکیبات آروماتیک فراری هستند که از دانه ها، پوست، ساقه، گل و ریشه گیاهان به دست می آیند. اگر قبلا از آنها استفاده کرده باشید، مطمئن هستم که با خواص زیاد و باورنکردنی این روغن ها و خوشبو بودن و فوایدشان، برای سلامتی خودتان، آشنا شده اید، اما آیا تا به حال، روغن های گیاهی را برای حیوانات خانگی خود امتحان کرده اید؟ در این مقاله از بخش حیوانات خانگی دکتر سلام به بررسی فواید و اثرات جانبی بهترین روغن های گیاهی برای حیوانات خانگی می پردازیم.

فواید روغن های گیاهی

به گفته باشگاه آمریکایی کنل، “تحقیقات اولیه نشان می دهند که این روغن های قوی ممکن است مزایای بهداشتی برای سگ ها و انسان ها داشته باشند و بسیاری از دامپزشکان، این روغن های ضروری را به شیوه های درمانی خود اضافه می کنند.” امروزه بسیاری از صاحبان حیوانات خانگی، از این روغن های گیاهی در حیوانات خانگی خود برای پیشگیری از کک و مک، مشکلات پوستی و مشکلات رفتاری مانند اضطراب، استفاده می کنند.

روغن های گیاهی

با شناخت مزیت های استفاده از روغن های گیاهی برای حیوانات خانگی، باید بدانید که کدام روغن ها، ضرری برای استفاده ندارند و چگونه از آنها استفاده می شود و  همچنین به یاد داشته باشید که حیوانات نیز مانند انسان ها،  متفاوت هستند و ممکن است به یک روغن ضروری، واکنش نشان دهند. به خاطر بسپارید که مشابه استفاده از روغن در کودکان، در حیوانات خانگی نیز ممکن است اثربخشی این روغن ها کمی طول بکشد.

آیا استفاده از روغن های گیاهی برای حیوانات خانگی، ضرری ندارد؟

اگر شما در مورد بی ضرر بودن این روغن های گیاهی برای حیوانات خانگی خود شک دارید، پاسخ این است که برخی از روغن های ضروری برای استفاده در حیوانات خانگی مفید است. روغن های ضروری زیادی وجود دارند که برای سلامتی حیوانات بدون ضرر هستند و حتی مفید نیز می باشند.

با این حال، بسیاری از روغن های گیاهی سمی نیز برای سگ ها و گربه ها و  به طور کلی حیوانات وجود دارند، که بعدا درباره آنها در همین مقاله، بحث خواهیم کرد. اما ابتدا، آیا آماده هستید که همه چیز را درباره بهترین روغن های ضروری برای حیوانات خانگی، به ویژه سگ ها و گربه ها یاد بگیرید؟

5 نوع از بهترین روغن ها + کاربرد آنها برای سگ ها

کدام روغن ها برای سگ ها خوب و مناسب هستند؟ روغن هایی که در زیر عنوان می شوند، نه تنها بد نیستند، بلکه دارای فواید قابل توجهی نیز می باشند.

در زیر لیستی کوتاه از روغن های گیاهی که کارشناسان آنها را برای استفاده در سگ ها، بدون ضرر می دانند، آورده شده است:

روغن اسطوخودوس

روغن اسطوخودوس یک روغن محبوب در میان انسان ها است. بنابراین ممکن است بخواهید از این روغن افسانه ای برای دوست پشمالوی خود نیز استفاده کنید. اگر شما به دنبال روغن های گیاهی برای خوشبو کردن سگ خود هستید، اسطوخودوس عطر بسیار خوبی دارد که صاحبان حیوانات خانگی نیز آن را دوست دارند. علاوه بر این، مطالعات نشان می دهند که اسطوخودوس اثرات مفیدی در موارد اختلالات آسیب های روحی ( PTSD ) دارد و توانایی ضد اضطرابی این روغن، باعث آرامش شما و حیوان خانگی تان می شود.

در مورد حیوانات خانگی مانند سگ، روغن اسطوخودوس اثرات آرام بخش و مفیدی در مورد اضطراب های ناشی از معاینه توسط دامپزشک یا ماشین سواری،  تهوع بر اثر حرکت با ماشین و یا مشکلات خواب دارد.

یک آزمایش بالینی در سال 2006 به بررسی اثرات روغن اسطوخودوس بر روی 32 سگ پرداخت که سابقه هیجان ناشی از سفر در خودروهای صاحبانشان را داشتند. آنها چه  چیزی را یافتند؟ سگ ها با استشمام  عطر و بوی اسطوخودوس، مقدار زمان بیشتری را خوابیدند و یا نشستند و زمان بسیار کمتری تحرک کردند و سرو صدای کمتری هم نسبت به قبل داشتند.

به طور کلی، محققان نتیجه گرفتند که “درمان های سنتی به منظور کاهش هیجان های ناشی از سفر در سگ ممکن است زمان گیر، گران و یا با عوارض جانبی همراه باشد. آروماتراپی به شکل انتشار عطر اسطوخودوس ممکن است یک درمان جایگزین برای کاهش هیجان ناشی از سفر در این گونه حیوانات باشد. »

روغن اسطوخودوس یک درمان مهم  موضعی برای مشکلات پوستی سگ مانند آلرژی و سوختگی است. این روغن  یک انتخاب رایج در بین روغن های ضروری  برای زخم ها و خارش پوست سگ می باشد.

10 خاصیت کم نظیر روغن نعناع

روغن نعناع

ممکن است قبلا با این روغن محبوب و معطر آشنا شده باشید. آیا روغن نعناع به سگ ها آسیب می رساند؟ یکی از روغن های گیاهی توصیه شده برای از بین بردن کک ها در سگ ها، روغن نعناع است. در واقع روغن نعناع را به عنوان یکی از رایج ترین روغن های ضروری برای دفع کک ها از بدن سگ ها، می توانید در فروشگاه های فروش حیوانات خانگی و یا به صورت آنلاین تهیه کنید.

به گفته دکتر جانت روآرک، دامپزشک و صاحب شرکت خدماتی دامپزشکی Hill Country Mobile در آستین، تگزاس، “روغن نعناع در آرام کردن درد عضلات، انرژی دادن به حیوانات خسته و تسکین درد معده موثر می باشد. زمانی که این روغن در فضا منتشر می شود باعث تازگی هوا و خنکی و تازگی نفس می شود. این روغن راه های هوایی را باز می کند و باعث سالم ماندن مجاری تنفس می شود، همچنین باعث تسکین درد مفاصل نیز می شود.

این روغن به عنوان یک روغن انرژی بخش، باعث تقویت روحیه ای عالی در حیوانات می شود. روآرک، که به عنوان یک درمانگر حیوانات خانگی با روغن های گیاهی نیز شناخته می شود، ادعا می کند که روغن نعناع بهتر است به صورت موضعی برای سگ ها استفاده شود.

انجمن نگهداری از حیوانات آمریکا، یک شامپو حاوی روغن ضروری برای سگ دارد که برای پیشگیری از کک های سگ استفاده می شود. روغن نعناع یکی از روغن های ضروری در این شامپو می باشد و شامل مواد ساده ای است که احتمالا در دسترس شما قرار دارد. استفاده از این شامپو  به طور مرتب، بهترین روش استفاده از روغن های گیاهی به منظور از بین بردن کک ها در سگ ها است.

روغن بابونه

روغن بابونه رومی یک ضد التهاب معروف است که هم برای انسان و هم برای سگ در صورت داشتن مشکلات پوستی مشابه مانند سوزش، سوختگی، جراحات، زخم یا اگزما بسیار عالی می باشد. این یک روغن بسیار ملایم است که به آرام کردن استرس سگ نیز کمک می کند.

اگر به دنبال دستور روغن های ضروری از جمله روغن بابونه برای سگ ها هستید،  اسپری آرام بخش که استفاده فوق العاده آسانی هم دارد و شامل روغن اسطوخودوس نیز می باشد را امتحان کنید.

روغن کندر

آیا می توان از روغن کندر برای سگ استفاده کرد؟ برای اغلب سگ ها، پاسخ “بله” است. در واقع، دکتر ریچارد پالم کوئیست، رئیس خدمات بهداشتی بیمارستان حیوانات در اینگلوود، کالیفرنیا، می گوید که روغن کندر، در بعضی موارد می تواند برای درمان سرطان و تومور ها بسیار مفید باشد. استفاده از روغن کندر در درمان سرطان حیوان خانگی، موضوع تعجب آوری نیست، زیرا تحقیقات نشان داده اندکه روغن کندر ، در در مبارزه با برخی از انواع سرطان های انسانی، از جمله سرطان مثانه، موثر می باشد.

روغن کندر قابلیت ضد میکروبی قوی دارد و انتخاب خوبی برای مبارزه با میکروب ها و بالا بردن سیستم ایمنی بدن می باشد. تحقیق بر روی مدل های حیوانی مانند موش ها، نشان داده است که این روغن قدیمی، اثرات ضد افسردگی قوی نیز دارد.

روغن سدر

طبق گزارش مجله Dogs Natural، روغن سدر، یک ماده طبیعی دافع حشرات است. استفاده از روغن سدر در سگ می تواند به عنوان یک ضد عفونی کننده ریه ها، خلط آور، تحریک کننده گردش خون ( برای درد بدن و آرتریت مفید است)، تقویت کننده رشد مو و کاهش شوره سر، دیورتیک و یک عامل آرام بخش است که به درمان رفتارهایی مانند خجالتی بودن یا حملات عصبی کمک می کند.

روغن های گیاهی

روغن های ضروری برای حیوانات خانگی: 5 نوع از بهترین روغن ها + کاربرد آنها برای گربه ها

طبق نظر پالم کوئیست، روغن های زیر معمولا به صورت موضعی برای گربه ها و سگ ها به شرط اینکه در کوتاه مدت استفاده شوند، ضرری ندارند:

روغن نعناع تند

این روغن، عطر و کاربردی شبیه به روغن نعناع دارد و در بسیاری از مشکلاتی که برای گربه ها به وجود می آید مانند تهوع و اسهال، مورد استفاده قرار می گیرد. در گربه هایی که دارای اضافه وزن هستند، برخی از دامپزشکان از روغن نعناع تند برای تعادل متابولیسم در آنها، استفاده می کنند و در بیماری های گوارشی مربوط به گربه ها، این روغن باعث بهبود علائم ناخواسته می شود مانند بسیاری از روغن های ضروری دیگر، روغن نعناع تند نیز باید قبل از مصرف رقیق شود.

روغن کندر

به گفته پالم کوئیست، روغن کندر در درمان بعضی از سرطان ها مفید می باشد. همچنین  تومورها و زخم های خارجی را کاهش می دهد. روغن کندر  ممکن است خون رسانی به مغز را افزایش دهد، اما احتمال اینکه فشار خون بالا را نیز بدتر کند، وجود دارد، بنابراین هنگام استفاده از آن باید مراقب باشید. اگر گربه شما سابقه فشار خون دارد، بهتر است با دامپزشک خود مشورت کنید اما بهتر است از مصرف این روغن خودداری کنید.

روغن هل

روغن هل درست همانند انسان، به عمل هضم به حیوانات خانگی کمک میکند. این روغن باعث کاهش سوزش معده و در نتیجه سبب سلامت سطح اشتها می شود. همچنین دارای خواص ضد میکروبی طبیعی است و می تواند برای سرفه نیز مفید باشد.

روغن  گل آفتابگردان

روغن گل آفتابگردان، با توجه به خواص ضد التهابی، آنتی اکسیدانی، ضد میکروبی، ضد باکتری و ضد قارچی، مزایای زیادی برای حیوانات خانگی دارد. در حیوانات خانگی، باعث کاهش خونریزی به علت بروز حوادث، شده و همچنین برای جوان سازی پوست عالی است. روغن گل آفتابگردان، همچنین برای تقویت سیستم عصبی و سلامت قلب نیز استفاده می شود.

روغن رازیانه

روغن رازیانه بویی شیرین شبیه به گیاه شیرین بیان دارد و معمولا برای درمان مسائل گوارشی در انسان استفاده می شود. در گربه ها به تعادل غده های هیپوفیز، تیروئید و پینه آل کمک می کند. اگر مایعات یا سموم در بدن گربه جمع شوند، استفاده موضعی از روغن رازیانه رقیق شده، ممکن است باعث از بین رفتن این سموم شده و همه چیز به حالت طبیعی برگردد.

روغن های گیاهی

نحوه استفاده از روغن های گیاهی برای حیوانات خانگی

شما فقط باید از روغن های ضروری 100 درصد، برای حیوانات خانگی استفاده کنید و همیشه قبل از مصرف آنها را رقیق کنید مگر اینکه دامپزشک دستور دیگری داده باشد. چه میزان روغن را  باید استفاده کنید؟

مقادیر توصیه شده متفاوت است و اگر مطمئن نیستید، از دامپزشک خود سوال کنید، اما مطمئن تر این است که مصرف را با اضافه کردن یک قطره روغن ضروری، در 50 قطره روغن حامل، مانند نارگیل، زیتون یا بادام  شروع کنید. توصیه دیگر این است که سه تا شش قطره از این روغن ها را به یک اونس روغن حامل اضافه کنید.

البته، مهم است که میزان روغن های مورد استفاده را باید با توجه به اندازه و سن حیوان خانگی خود تنظیم کنید. از روغن های رقیق شده کمی برای سگ های کوچک و گربه ها و همچنین توله سگ ها، بچه گربه ها و حیوانات خانگی بزرگتر استفاده کنید.

برای آشنا کردن حیوان خانگی خود به عطر روغن های ضروری، یک تا دو قطره از این روغن ها را در یک دستگاه تهویه بریزید و اجازه دهید  به مدت 10 تا 15 دقیقه، عطر این روغن ها در فضا پراکنده شود.

در اینجا برخی از نکات احتیاطی در رابطه با استفاده از روغن های ضروری برای گربه ها و سگ ها را ذکر می کنیم:

  • با وضعیت سلامتی حیوان خانگی خود آشنا شوید و با دامپزشک خود درباره استفاده از روغن های ضروری برای حیوان خانگی مشورت کنید تا از نظر نژاد و یا وضعیت سلامتی، مغایرتی نداشته باشد.
  • واکنش حیوان خانگی خود را نسبت به روغن های ضروری زیر نظر بگیرید و اگر شاهد واکنش های نامطلوبی بودید، از آنها استفاده نکنید.
  • از روغن های ضروری در اطراف مناطق حساس، از جمله چشم ها، گوش ها، بینی و اندام تناسلی استفاده نکنید.
  • روغن های ضروری را به غذا یا آب آشامیدنی حیوان خود اضافه نکنید، مگر اینکه توسط دامپزشک تجویز شده باشد.
  • از روغن های های ضروری برای توله سگ های زیر 10 سال استفاده نکنید.
  • از روغن های ضروری برای حیوان خانگی مبتلا به صرع استفاده نکنید زیرا باعث بروز حمله عصبی و تشنج می شود.
  • اگر حیوان خانگی شما باردار یا تحت درمان می باشد، قبل از استفاده از روغن های ضروری، با دامپزشک خود مشورت کنید.
  • از روغن هایی که هرگز نباید برای حیوان خانگی استفاده کنید، بیشتر احتیاط کنید

برای اطمینان بیشتر، قبل از استفاده از روغن های ضروری برای حیوانات خانگی، همیشه با دامپزشک خود مشورت کنید. مخصوصا گربه ها که خطر واکنش به این روغن ها، در آنها زیاد است.

این موضوع مهم است که روغنی را انتخاب کنید که 100 درصد خالص باشد و خاصیت درمانی داشته باشد و همچنین، روغن های  ارگانیکی انتخاب کنید که فاقد هرگونه مواد فاسد شدنی و افزودنی باشند.

گربه ها و سگ ها، حس بویایی، بسیار حساسی دارند بنابراین روغن های ضروری را باید در مقادیر بسیار کم و با روغن های حامل رقیق کنید. همچنین مهم است که به یاد داشته باشید که چه نوع روغنی را می توانید یا نمی توانید در یک دستگاه تهویه هوا بریزید تا در فضا منتشر شود.

هنگام استفاده از دستگاه های پخش کننده مواد معطر مانند دستگاه تهویه هوا، یک مسیر فرار، در نظر بگیرید تا سگ یا گربه شما احساس نکند که در تله گیر افتاده است. توصیه می شود زمانی که می بینید حیوان خانگی شما تمایلی به استفاده از روغن های ضروری ندارد، او را به استفاده از این روغن ها مجبور نکنید.

روغن های گیاهی

کدام روغن ها برای سگ ها سمی هستند؟

روغن هایی که سمی هستند یا استفاده آنها برای سگ ها توصیه نمی شوند عبارتند از:

  • میخک
  • سیر
  • سرو کوهی
  • رزماری
  • درخت چای
  • آویشن
  • جعفری

کدام روغن ها ها برای گربه ها سمی است؟

روغن هایی که سمی هستند یا استفاده آنها برای سگ ها توصیه نمی شوند عبارتند از:

  • برگ سنا
  • دارچین
  • میخک
  • اکالیپتوس
  • لیمو
  • اسطوخدوس
  • نعناع تند
  • صنوبر
  • درخت چای
  • آویشن

برخی از صاحبان حیوانات خانگی ممکن است علاقه مند به امتحان روغن های ضروری برای دیگر حیوانات خانگی خود باشند، بنابراین به روغن های ضروری مفید دیگری در زیر اشاره می کنیم:

روغن های گیاهی

30 نوع از روغن های گیاهی که نباید در هیچ حیوانی استفاده شود:

  • رازیانه
  • توس
  • بادام تلخ
  • بولدو
  • کالاموس
  • کامفور
  • برگ سنا
  • Chenopodium
  • میخک
  • سیر
  • پای غاز
  • ترب کوهی( ریشه خردل)
  • زوفا
  • سرو کوهی
  • Mugwort
  • خردل
  • پونه کوهی
  • پونه
  • آویشن قرمز یا سفید
  • سداب
  • سانتولینا
  • ساسافراس
  • مرزه
  • تانسی
  • درخت چای
  • درخت بنه
  • توجا
  • جعفری
  • افسنطین
  • بومادران

چگونه روغن های ضروری برای سگ ها و گربه ها استفاده می شوند؟ بهترین روغن حامل برای استفاده از روغن ضروری برای حیوانات خانگی شما، روغن نارگیل است. استفاده از روغن حاملی مانند نارگیل نه تنها باعث کاهش سوزش پوست می شود، بلکه به تغذیه پوست حیوان خانگی نیز کمک می کند، به علاوه تحقیقات نشان داده اند که خواص ضد قارچی مفیدی نیز دارد.

طبق گفته پالم کوئیست، “برای کاهش حساسیت و مسمومیت اعضای بدن، معمولا از روغن ها، بیشتر از دو هفته استفاده نمی کنیم و پس از آن یک دوره استراحت را در نظر می گیریم. تحت شرایطی خاص، مانند درمان سرطان، روغن ها را برای دوره های طولانی تری استفاده می کنیم، اما این موضوع برای کسانی که در استفاده از روغن آموزش دیده اند، بهتر است.

روغن های گیاهی

علائم و نشانه های مسمومیت با این روغن ها در حیوانات خانگی شامل موارد زیر می باشد:

  • مشکل تنفسی
  • خستگی
  • بی حالی یا ضعف
  • لرزش عضلانی
  • پنجه کشیدن دهان یا صورت
  • قرمزی یا سوختگی در لب، لثه، زبان یا پوست
  • به زحمت راه رفتن یا راه رفتن ناهماهنگ
  • استفراغ

همیشه روغن های ضروری را از دسترس حیوانات خانگی و کودکان دور نگه دارید. اگر به مسمومیت حیوان خانگی خود با روغن های ضروری مشکوک هستید، بلافاصله با دامپزشک خود تماس بگیرید.

روغن های ضروری مشکوک را در یک ظرف در دار قرار دهید و به نزد دامپزشک ببرید. درمان را به سرعت برای حیوان خانگی خود برای کسب نتایج بهتر، شروع کنید. اگر فکر می کنید حیوان خانگی شما روغن را خورده است، او را وادار به استفراغ نکنید و یا به او کربن فعال ندهید زیرا ممکن است وضعیت را بدتر کند.

روغن های گیاهی

نتایج نهایی در استفاده از روغن های گیاهی برای حیوانات خانگی

شما می توانید روغن های ضروری را با خیال راحت  برای حیوانات خانگی خود استفاده کنید زیرا باعث افزایش سلامت جسمی و عاطفی آنها می شود، اما روغن های دیگری هم وجود دارند که نباید برای سگ ها و گربه ها یا به طور کلی برای حیوانات استفاده کنید.

کدام روغن ها برای سگ ها مناسب هستند؟ گزینه های برتر عبارتند از:

  • اسطوخودوس
  • بابونه
  • کندر
  • سدر

 همچنین نعناع  یک انتخاب عالی برای از بین بردن کک های سگ می باشد. کدام روغنهای ضروری برای گربه ها مفید هستند؟ روغن های مفید برای گربه ها عبارتند از:

  • نعناع تند
  • کندر
  • هل
  • گل آفتابگردان
  • رازیانه

بسیار مهم است که روغنی را انتخاب کنید که 100 درصد خالص باشد و خاصیت درمانی داشته باشد و گواهی استاندارد داشته باشد.

قبل از استفاده از روغن های ضروری برای حیوانات خانگی، نکاتی احتیاطی مهمی را باید رعایت کنید، همچنین مهم است که نظر دامپزشک خود را برای انتخاب روغن های ضروری، در نظر بگیرید. انتخاب کنید، به ویژه اگر حیوان خانگی شما بسیار جوان یا پیر باشد و یا دچار یک بیماری باشد که مدام درحال پیشرفت می باشد.


در مورد دارویی آکاربوز چقدر اطلاعات دارید؟ آیا می دانید این دارو در چه زمینه هایی کاربرد دارد؟ آکاربوز یکی از داروهای کاهش دهنده قند خون می باشد که برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، تجویز می شود. مصرف این دارو قطعا باید به همراه رعایت یک رژیم دیابتی همراه باشد تا بهترین نتیجه از مصرف آن گرفته شود. در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام به بررسی کامل این دارو می پردازیم. با ما همراه باشید.

منع مصرف داروی آکاربوز

بیمارانی که مشکلات پزشکی زیر را دارند نباید از این دارو استفاده کنند:

  • حساسیت بیش از حد به آکاربوز یا هر ترکیبی از این فرمول
  • کتواسیدوز دیابتی
  • سیروز
  • بیماری التهاب روده
  • زخم کولون (پس روده)
  • انسداد روده جزئی
  • بیماران مستعد انسداد روده
  • بیماری های مزمن روده ای مرتبط با اختلالات مربوط به هضم یا جذب
  • شرایطی که ممکن است به دلیل تشکیل گاز در روده تشدید شده باشد.

آکاربوز

دوز مصرف این دارو

بیماران مبتلا به دیابت نوع 2

دوز مصرفی بزرگسالان

برای مصرف در این بیماران که به صورت دهانی مصرف می شود، دوز باید متناسب با ویژگی های شخصی از جمله تاثیرگذاری و تحمل بدنی تنظیم شود.

دوز اولیه:

25 میلی گرم 3 بار در روز باید مصرف شود که پس از خوردن اولین لقمه از هر وعده غذایی اصلی، باید این دارو نیز مصرف گردد.

روش مصرف دیگر این است که شروع با یک قرص 25 میلی گرم در روز انجام گیرد و به مرور زمان و با افزایش سطح تحمل بدنی به 3 قرص در روز برسد.

در فاصله های 4 تا 8 هفته‌ای دوز را افزایش دهید این افزایش دوز را بر اساس آزمایش میزان گلوکز یا سطح گلیکوسیلیتد هموگلوبین و حد تحمل بدنی خود انجام دهید و تا دوز 50 یا 100 میلی گرم و 3 بار در روز برسانید.

حداکثر دوز:

  • برای وزن کمتر از 60 کیلوگرم: 50 میلی گرم 3 بار در روز
  • بیشتر از 60 کیلوگرم: 100 میلی گرم 3 مرتبه در روز

دوز مصرفی افراد مسن

طریقه مصرف در بیماران مسن هم دقیقاً مانند دوز مصرف بزرگسالان می باشد.

دوز مصرفی برای بیماران دارای اختلال کلیوی

کراتینین کمتر از 2 ml/dl یا CrCl >25 mL/minute/1.73 m2: تنظیم دوز خاصی برای این حالت در توضیحات دارو وجود ندارد.

کراتینین بیشتر از 2 ml/dl یا CrCl < 25 ml/minute/1.73 m2: استفاده از دارو در این حالت توصیه نمی شود؛ AUC سیستماتیک در بیماران با CrCl < 25 mL/minute/1.73 m2، 6 برابر افزایش می یابد.

دوز مصرفی برای بیماران دارای اختلال کبدی

نکته خاصی برای تنظیم دوز برای این نوع از بیماران وجود ندارد؛ برای بیمارن دارای سیرروز توصیه نمی شود.

طرز استفاده

دهانی: با اولین لقمه در هر وعده غذایی

نگهداری

در دمای کمتر از 25 درجه سانتیگراد (77 درجه فارنهایت) باید نگهداری شود. در معرض رطوبت نباشد.

آکاربوز

تداخلات دارویی آکاربوز

این دارو می تواند با داروهای زیر، اختلالات دارویی داشته باشد بنابراین باید حداقل زمان مصرف بین این داروها، 2 ساعت باشد.

آلفا لیپوئیک اسید: ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی (پایین بودن قند خون) عامل های ضد دیابت را افزایش دهد.

آندروژن ‌ها: ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی عامل های کاهش دهنده گلوکز خون را افزایش دهد.

دیگوسین: آکاربوز ممکن است تمرکز سرمی دیگوسین را کاهش دهد.

گوانتیدین: ممکن است باعث اقزایش تاثیر هیپوگلیسمی عامل های ضد دیابت شود.

عامل های مرتبط با هایپرگلیسمی (ازدیاد قند خون): ممکن است خاصیت درمانی عامل های ضد دیابت را از بین ببرد.

عامل های مرتبط با هیپوگلیسمی: عامل های ضد دیابت ممکن است باعث افزایش تاثیر هیپوگلیسمی بر روی عامل های مرتبط با آن بشود.

بازدارنده های مونوآمین اکسیداز: ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی بر عامل های کاهش دهنده گلوکز خون را افزایش دهد.

نئومایسین: ممکن است اثر آکاربوز را معکوس یا مسموم نماید. نئومایسین ممکن است متابولیسم آکاربوز را کاهش دهد.

پگویسومنت: ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی بر عامل های کاهش دهنده گلوکز خون را افزایش دهد.

پروتیونامید: ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی بر عامل های کاهش دهنده گلوکز خون را افزایش دهد.

کینولون‌ها: ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی بر عامل های کاهش دهنده گلوکز خون را افزایش دهد. کینولون ها ممکن است تاثیر درمانی عامل های کاهش دهنده گلوکز خون را از بین ببرند. به طور مشخص، اگر یک عامل برای درمان دیابت به کار گرفته می شده، از دست رفتن کنترل قند خون ممکن است با استفاده از کینولون حاصل گردد.

ریتودرین: ممکن است تاثیر درمانی عامل های ضد دیابت را کملاً از بین ببرد.

سالیسیلات ها: ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی بر عامل های کاهش دهنده گلوکز خون را افزایش دهد.

بازدارنده های بازجذب سروتونین انتخابی: ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی بر عامل های کاهش دهنده گلوکز خون را افزایش دهد.

تیازید یا دیورتیک ‌ها شبه تیازید: ممکن است باعث از بین رفتن خاصیت درمانی عامل های ضد دیابت شود.

آکاربوز

واکنش‌ ها / عوارض جانبی

بیش از 10% می تواند باعث عوارضی در دستگاه گوارش شود. از جمله:

  • تکرر و تشدید نفخ (74%) کاهش به مرور زمان
  • اسهال (31%)
  • درد شکمی (19%) به مرور زمان به سطوح پیش درمان می رسند

بین %1 الی 10% می تواند باعث عوارض کبدی شود از جمله:

  • افزایش ترانس آمیناز سرم (کمتر از 4%)

کمتر از 1% می تواند عوارض زیر را به همراه داشته باشد:

  • ورم
  • اریتم
  • آسیب کبدی
  • هپاتیت
  • انسداد روده
  • زردی
  • پنوماتوز سیتوئیدس روده
  • جوش صورت
  • ترومبوسیتوپنی
  • کهیر

آکاربوز

هشدارها / احتیاط های لازم حین مصرف آکاربوز

نگرانی ها در خصوص واکنش های جانبی:

افزایش ترانس آمیناز سرم:

افزایش ترشح هورمون های ترانس آمیناز سرم (AST and/or ALT) و هایپربیلوروبینمی ممکن است رخ دهد (بسته به دوز). این افزایش بدون علامت، برگشت پذیر بوده و در زنان بیشتر رایج می باشد. در مجموع، مرتبط هیچ آثاری از عملکرد ناصحیح کبد مشاهده نشد.

هپاتیت فولمینانت (که ممکن است کشنده باشد) گزارش شده است. اگر افزایش ها مورد آزمایش قرار گیرند، کاهش در دوز یا خاتمه درمان ممکن است توصیه شود، به خصوص در زمانی که افزایش ها ادامه داشته باشند.

هیپوگلیسمی (کمبود قند خون):

با درمان تک دارویی آکاربوز وقوع هیپوگلیسمی نادر است اما ممکن است در کنار برخی از داروها مثل سولفونیل اوره، انسولین، متفورمین، رخ دهد. در بیمارانی که از آکاردوز استفاده می کنند، گلوکز خوراکی (دکستروز) باید به جای ساکارز (شکر نیشکر) در درمان هیپوگلیسمی خفیف تا متوسط، استفاده شود، تا زمانی که هیدرولیز ساکارز تا گلوکز و فروکتوز توسط داروی آکاربوز مهار شود.

نگرانی های مرتبط با بیماری:

  • اختلال کبدی: در بیماران با اختلال کبدی با احتیاط استفاده شود.
  • اختلال کلیوی: در بیماران با میزان خاص اختلال کبدی استفاده از این دارو توصیه نمی شود.
  • وضعیت های مرتبط با استرس: ممکن است قطع استفاده از آکاربوز ضروری باشد و در صورت اینکه بیمار دچار استرس شده انسولین تزریق شود (تب، تروما، عفونت، جراحی)

همزمانی درمانی با بیماری های دیگر:

اختلالات دارو به دارو: تداخل های بالقوه قابل توجهی ممکن است رخ دهد، و ممکن است به تنظیم دوز مجدد یا تغییر دوره درمان، نظارت بیشتر بر بیماری و یا استفاده از درمان های جایگزین، نیاز باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید.

دیگر هشدارها و نگرانی ها

رژیم غذایی مناسب:

افزایش مصرف ساکارز (قند نیشکر) و غذاهایی که دارای ساکارز هستند در دوره درمان ممکن است منجر به بروز علائمی در دستگاه گوارش شوند. علائمی چون (نفخ شکم و باد کردن)، دفع مدفوع و در برخی موارد اسهال.

اگر رژیم غذایی دیابتی رعایت نشود، عوارض جانبی در دستگاه گوارشی ممکن است تشدید شوند. اگر به رغم پیروی از یک رژیم غذایی دیابتی، بازهم علائم جدی وجود داشته باشد، به طور موقت یا دائم دوز را کاهش دهید.

آموزش بیمار:

آموزش مدیریت و کنترل شخصی بیماران دیابتی برای حداکثر کردن تاثیر درمان ضروری است.

آکاربوز

پارامترهای نظارت

میزان گلوکز بعد از نهار، هموگلوبین A1c (حداقل دو بار در سال در بیمارانی که قند خون نسبتاً ثابت دارند و در درمان به نتایج رسیده اند، انجام می شود. به صورت 3 ماه یک بار در بیمارانی که به نتابج درمان نرسیده یا در حال تغییر روند درمان می ‌باشند، صورت می گیرد و کنترل سطح ترانس آمیناز سرم هر 3 ماه در سال اول درمان و پس از آن در زمانبندی های منظم ضروری است).

مصرف آکاربوز در باردای

در مطالعات بر روی تولید مثل حیوانات، عوارض جانبی خاصی برای این دارو مشاهده نشد. کمتر از 2% دوز خوراکی آکاربوز به صورت سیستماتیک جذب بدن می شود که احتمال خطرات کشنده را محدود می کند.

در زنان مبتلا به دیابت، ازدیاد قند خون ارث گرفته شده از مادر ممکن است ناشی از ناهنجاری های مادرزادی و همچنین عوارض جانبی در جنین، نوزاد و مادر شود. برای جلوگیری از نتایج معکوس، قبل از مادر شدن و در طول بارداری، گلوکز خون مادر و HbA1c باید نزدیک به نتایج مطلوب باشند و میزان قند خون پایین نباشد. داروهای دیگری به جز آکاربوز برای بیماران دیابتی باردار تجویز می شود.

آکاربوز

اطلاعات کلی داروی آکاربوز

نوع مصرف

دوزها:

  • 25 میلی گرم
  • 50 میلی گرم
  • 100 میلی گرم

دسته بندی داروشناسی

  • عامل ضد دیابت
  • بازدارنده گلوکوزیداز آلفا

جذب

  • 2% به عنوان داروی فعال
  • تقریباً 35% به عنوان متابولیت

متابولیسم

  • منحصراً از طریق دستگاه گوارشی، به طور عمده توسط باکتری روده و آنزیم های گوارشی
  • 13 متابولیت یافت شده (متابولیت های اصلی سولفات، متیل و گلوکرونید هموژن)

دفع

  • از طریق ادرار (تقریباً 34% به عنوان متابولیت های غیرفعال و کمتر از 2% داروی مادر و متابولیت فعال)
  • مدفوع (تقریباً 51% از داروی جذب نشده)

 زمان اثرگذاری

فعال شدن دارو: تقریباً 1 ساعت

گذشتن نیمه عمر دارو

تقریباً 2 ساعت

فاکتور خطر بارداری

B

آکاربوز

توصیه های طرز استفاده دارو برای پرستاران و مراقبان بهداشتی

استفاده برای افراد خاص: دارای اختلال عملکرد کلیه

در بیماران با CrCl < 25 ml/minute/1.73 m2، Cmax تقریباً 5 برابر بیشتر  AUC 6 برابر بزرگتر بود.

استفاده برای افراد خاص: افراد مسن

AUC و Cmax در افراد مسن تقریباً 1.5 برابر بیشتر است.

بیماری دیابت نوع 2:

رژیم غذایی و تمارین ورزشی خاص برای تقویت تقویت گلیسمی در بزرگسالان دارای دیابت نوع 2 (عدم نیاز به انسولین، NIDDM)

توصیه های دستورالعمل:

بازدارنده های گلوکوزیداز آلفا (مثلا آکاربوز) معمولاً برای بیماران دارای دیابت نوع 2 تجویز نمی شود، امّا ممکن است در برخی موارد خاص امتحان شود.

آکاربوز

توصیه های پرستاری برای آموزش بیماران

در خصوص استفاده از آکاربوز و عوارض جانبی احتمالی آن به عنوان بخشی از درمان با بیمار صحبت کنید. حتما از وی بپرسید که:

  • آیا در زمان بستری در بیمارستان برای شما دارویی که پیش از این مصرف نکرده اید تجویز شده است؟
  • پیش از تجویز هر داروی جدیدی برای شما، چند بار پرسنل بیمارستان در خصوص دلایل استفاده از این دارو با شما صحبت کرده اند؟
  • هر چند وقت یک بار نیروهای بیمارستان در خصوص عوارض احتمالی دارو به شما توضیح داده‌اند؟

بیمار ممکن است دچار درد یا نفخ شکمی یا اسهال شود. آیا بیمار در گزارش خود به تجویز کننده دارو علائم افت قند خون را داده است؟ این علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • گیجی
  • سردرد
  • خستگی
  • احساس ضعف
  • لرزیدن
  • گرسنگی
  • تعریق

یا اینکه با علائم بیماری کبد همراه است؟ این علائم شامل:

  • ادرار تیره
  • خستگی
  • عدم اشتها
  • حالت تهوع
  • درد شکمی
  • مدفوع رنگی
  • استفراغ
  • زردی

به بیمار در خصوص علائم واکنش آموزش دهید. این علائم شامل:

  • خستگی
  • تنگی قفسه سینه
  • تب، خارش
  • سرفه بد
  • رنگ آبی پوست
  • تشنج
  • ورم صورت، لب ها، زبان، یا گلو

 نکته: این لیست کاملی از تمام عوارض جانبی نیست. بیمار باید با پزشک خود در خصوص دیگر موارد مشورت کند.

در پایان…

همیشه با پزشک خود مشورت کنید تا از مطابقت اطلاعات فوق با شرایط شخصی خودتان اطمینان حاصل نمائید.

لازم به ذکر است اطلاعات دارویی داده شده در سایت دکتر سلام فقط برای افزایش سطح اطلاعات شما عزیزان می باشد و قطعا مصرف هر دارویی باید زیر نظر پزشک انجام گیرد. دکتر سلام پیشنهاد می کند مقاله رژیم غذایی پیش دیابت + نکات تغذیه ای را حتما مطالعه کنید و یا در مورد مقابله با دیابت نوع 2 با رژیم گیاه خواری اطلاعات بیشتری کسب کنید.

 

آخرین دیدگاه‌ها

    پیوندها

    دسته‌ها