نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی

مروری بر اسید آمینه های ضروری

بدون دیدگاه


اسیدهای آمینه، اغلب به عنوان سازنده توده های پروتئینی شناخته می شوند، و ترکیباتی هستند که نقش بسیار مهمی در بدن شما بازی می کنند. آنها با توجه به عوامل مختلف به دسته های ضروری، ضروری مشروط و غیر ضروری”، طبقه بندی می شوند. اسید های آمینه ضروری برای عملیات حیاتی مانند ساخت پروتئین ها و سنتز هورمون ها و انتقال دهنده های عصبی مورد نیاز است. آنها همچنین ممکن است به شکل یک مکمل برای یک روش طبیعی و به منظور تقویت عملکرد ورزشی و یا بهبود خلق و خو مصرف شوند. با بخش تغذیه دکتر سلام همراه ما باشید.

در این مقاله، همه چیزهایی را که شما باید در مورد اسید آمینه های ضروری بدانید، از جمله نحوه عملکرد آنها، منابع غذایی احتمالی و مزایای مصرف مکمل آن، به شما معرفی خواهد شد.

اسید آمینه های ضروری چیست؟

اسیدهای آمینه ترکیبات ارگانیکی هستند که از نیتروژن، کربن، هیدروژن و اکسیژن، به همراه یک گروه زنجیره ای متغیر جانبی تشکیل شده اند. بدن شما برای رشد و عملکرد مناسب نیاز به 20 اسید آمینه متفاوت دارد. اگر چه همه 20 مورد برای سلامت شما مهم هستند، اما فقط 9 آمینو اسید به عنوان “ضروری” طبقه بندی می شوند. این طبقه بندی شامل هیستیدین، ایزولوسین، لوسین، لیزین، متیونین، فنیل آلانین، ترئونین، تریپتوفان و والین است. بر خلاف اسید آمینه های غیر- ضروری، آمینو اسیدهای ضروری توسط بدن ساخته نمی شود و باید از طریق رژیم غذایی شما بدست آیند. بهترین منابع اسید آمینه های ضروری، پروتئین های حیوانی مانند گوشت، تخم مرغ و ماکیان است.

اسید آمینه های ضروری

هنگامی که پروتئین مصرف میکنید، پروتئین به اسیدهای آمینه تجزیه می شود، و سپس برای کمک به بدن شما به منظور فرآیندهای مختلف مانند ساخت عضله و تنظیم عملکرد سیستم ایمنی مورد استفاده قرار می گیرد.

اسید آمینه های ضروری مشروط

چندین اسید آمینه غیر ضروری وجود دارد که به صورت ضروری مشروط طبقه بندی می شوند. این اسیدهای آمینه، تنها در برخی شرایط خاص مانند بیماری یا استرس، ضروری درنظر گرفته می شوند. به عنوان مثال، اگرچه آرژنین به عنوان غیر ضروری در نظر گرفته می شود، بدن شما نمی تواند برای مبارزه با بیماری های خاص مانند سرطان، نیازهای خود را برآورده کند. به همین دلیل است که آرژنین باید از طریق رژیم غذایی به منظور رفع نیازهای بدن در شرایط خاص به آن اضافه شود.

نقش آنها در بدن شما

نه اسید آمینه ضروری در بدن شما شماری از وظایف مهم و متنوع را انجام می دهند:

1- فنیل آلانین: این اسید آمینه یک ماده متشکله جسم جدید برای انتقال دهنده های عصبی تیروزین، دوپامین، اپی نفرین و نوراپی نفرین است. فنیل آلانین، دارای نقش کاملی در ساختار و عملکرد پروتئین ها و آنزیم ها و تولید آمینو اسید های دیگر می باشد.

2- والین: آمینو اسید والین یکی از سه آمینو اسید زنجیره ای شاخه ای است، به این معنی که زنجیره ای به یک طرف ساختار مولکولی آن زنجیر شده است. والین به تحریک رشد و بازسازی عضلات کمک می کند و در تولید انرژی مشارکت می کند.

3- ترئونین: این اسید آمینه بخش مهمی از پروتئین های ساختاری مانند کلاژن و الاستین است که مولفه های مهم پوست و بافت همبند هستند. همچنین نقشی در متابولیسم چربی و عملکرد سیستم ایمنی بدن دارد.

اسید آمینه های ضروری

4- تریپتوفان: اگر چه اغلب همراه با ایجاد خواب آلودگی است، اما تریپتوفان دارای بسیاری ازعملکردهای دیگر نیز هست. برای حفظ تعادل مناسب نیتروژن و ماده متشکله جسم جدید از سروتونین، یک انتقال دهنده عصبی که اشتها، خواب و خلق و خوی شما را تنظیم می کند، لازم است.

5- متیونین: متیونین نقش مهمی در متابولیسم و سم زدایی دارد. همچنین برای رشد بافت و جذب روی و سلنیوم، یا مواد معدنی مورد نیاز برای سلامتی شما ضروری است.

6- لوسین: همانند والین، لوسین یک آمینو اسید شاخه ای است که برای سنتز پروتئین و مرمت عضلات حیاتی است. همچنین باعث تنظیم سطح قند خون، تحریک بهبود زخم و تولید هورمون رشد می شود.

7- ایزولوسین: آخرین آمینو اسید از سه آمینو اسید زنجیره ای شاخه ای، ایزولوسین است که در متابولیسم عضلات نقش دارد و به شدت در بافت ماهیچه متمرکز می شود. این آمینو اسید همچنین برای عملکرد ایمنی، تولید هموگلوبین و تنظیم انرژی مهم است.


بیشتر بدانید: مکمل های پروتئینی عضله ساز


8- لیزین: لیزین نقش مهمی در سنتز پروتئین، تولید هورمون و آنزیم و جذب کلسیم دارد. همچنین برای تولید انرژی، عملکرد ایمنی و تولید کلاژن و الاستین مهم است.

9- هیستیدین: هیستیدین برای تولید هیستامین، یک انتقال دهنده عصبی که برای پاسخ ایمنی، هضم، عملکرد جنسی و چرخه خواب بیداری، حیاتی است استفاده می شود. این آمینو اسید برای حفظ غلاف میلین، یک مانع محافظتی که سلولهای عصبی شما را احاطه کرده است، حیاتی است.

همانطور که متوجه شده اید، اسید آمینه های ضروری، در مرکز بسیاری از فرآیندهای حیاتی قرار دارند. اگر چه اسیدهای آمینه برای نقش خود در بهبود و مرمت عضلات شناخته شده اند، بدن برای کارهای بسیار بیشتری به آنها وابسته است. به همین دلیل کمبود اسید آمینه ضروری می تواند بر تمام بدن شما از جمله سیستم های اعصاب، تولید مثل، ایمنی و دستگاه گوارش شما تأثیر منفی بگذارد.

اسید آمینه های ضروری

مزایای بهداشتی و سلامت اضافه کردن اسید آمینه های ضروری

از آنجا که اسید آمینه های ضروری را می توان در یک مجموعه گسترده ای از غذاها پیدا کرد، مصرف دوزهای متمرکز به شکل تکمیلی با چندین فایده سلامتی مرتبط است:

اسید آمینه های ضروری ممکن است به بهبود خلق و خو و خواب کمک کند

تریپتوفان برای تولید سروتونین، یک ماده شیمیایی که به عنوان یک انتقال دهنده عصبی در بدن شما عمل می کند، مورد نیاز است. سروتونین یک تنظیم کننده ضروری برای خلق و خو، خواب و رفتار است. از آنجا که سطوح پایین سروتونین با خلق افسرده و اختلالات خواب ارتباط دارد، مطالعات متعدد نشان داده است که مصرف مکمل تریپتوفان باعث کاهش علائم افسردگی، افزایش خلق و خو و بهبود خواب می شود. یک مطالعه 19 روزه از 60 زن مسن نشان داد که 1 گرم تریپتوفان در روز در مقایسه با دارونما، منجر به افزایش انرژی و افزایش شادی در آنها شد.

می تواند عملکرد ورزشی را افزایش دهد

سه اسید آمینه ضروری شاخه ای به طور گسترده ای برای کاهش خستگی، بهبود عملکرد ورزشی و تحریک ترمیم عضلات پس از ورزش استفاده می شود. در یک مطالعه ای که بر روی 16 ورزشکار آموزش مقاومتی انجام شد، مکمل های آمینو اسید زنجیره ای در مقایسه با یک دارونما، موجب بهبود عملکرد و ترمیم عضلات و کاهش درد عضلانی شد. بررسی اخیر از هشت مطالعه نشان داد که مکمل آمینو اسید های زنجیره ای نسبت به استفاده از استراحت، در بهبود عضلات برتر بوده و درد پس از تمرین کامل را کاهش می دهد. علاوه بر این، مصرف 4 گرم لوسین در روز به مدت 12 هفته باعث افزایش کارایی قدرت در مردان آموزش ندیده شد و نشان داد که آمینو اسیدهای ضروری می تواند برای غیر ورزشکاران نیز مفید باشد.

اسید آمینه های ضروری می تواند جلوی ازدست رفتن عضله را بگیرد

از دست دادن عضله یک عارضه جانبی رایج در نتیجه بیماری های طولانی مدت و استراحت در رختخواب، به خصوص در افراد مسن است.

مشخص شده است که اسیدهای آمینه ضروری از افتادگی ناگهانی عضلانی جلوگیری کرده و باعث حفظ توده ی بدون چربی بدن می شود. یک مطالعه 10 روزه از 22 فرد سالخورده که بیشتر در رختخواب استراحت می کنند، نشان داد که کسانی که 15 گرم اسید آمینه ضروری را دریافت کردند، سنتز پروتئین عضله را حفظ کردند، در حالی که این روند در گروه دارونما 30٪ کاهش داشت. مکمل های آمینو اسید ضروری در حفظ توده بدون چربی بدن در سالمندان و ورزشکاران نیز مؤثر بوده است.

ممکن است باعث کاهش وزن شود

برخی مطالعات انسانی و حیوانی نشان داده اند که آمینو اسیدهای ضروری زنجیره ای ممکن است در تحریک کاهش چربی موثر باشد. به عنوان مثال، یک مطالعه هشت هفته ای در 36 مرد آموزش دیده قدرتی دریافت که 14 گرم مکمل اسید های آمینه زنجیره ای در روز به طور قابل ملاحظه ای باعث کاهش درصد چربی های بدن در مقایسه با پروتئین مایع و یا نوشیدنیهای ورزشی می شود. یک مطالعه در موش صحرایی نشان داد که یک رژیم غذایی حاوی 4 درصد مکمل لوسین باعث کاهش وزن بدن و چربی می شود. با این حال، مطالعات دیگر در مورد ارتباط بالقوه بین آمینو اسیدهای زنجیره ای و کاهش وزن متناقض است. برای تعیین اینکه آیا این اسید آمینه می تواند باعث کاهش وزن شود، مطالعات بیشتری لازم است.

اسید آمینه های ضروری

منابع غذایی و مصرف توصیه شده

از آنجا که بدن شما نمیتواند اسیدهای آمینه ضروری تولید کند، باید از طریق رژیم غذایی دریافت شود. خوشبختانه بسیاری از غذاها غنی از اسیدهای  آمینه ضروری هستند، و این باعث می شود تا نیازهای روزانه شما به راحتی برطرف شود. ایالات متحده توصیه به مصرف روزانه به ازای هر 2/2 پوند (1 کیلوگرم) وزن بدن برای 9 اسید آمینه ضروری می کند.

هیستیدین: 14 میلی گرم – ایزولوسین: 19 میلی گرم – لوسین: 42 میلی گرم – لیزین: 38 میلی گرم متیونین (+ اسید آمینه غیر ضروری سیستئین): 19 میلی گرم – فنیل آلانین (+ اسید آمینه غیر ضروری تیروسین): 33 میلی گرم – ترئونین: 20 میلی گرم – تریپتوفان: 5 میلی گرم – والین: 24 میلی گرم.

غذاهایی که حاوی همه 9 اسید آمینه ضروری هستند، به عنوان پروتئین کامل شناخته می شوند. منابع پروتئینی کامل شامل: گوشت – غذاهای دریایی – ماکیان – تخم مرغ و فرآورده های لبنی می باشد.

سویا، کینوآ و گندم سیاه، غذاهای گیاهی هستند که حاوی تمام 9 اسید آمینه ضروری هستند که آنها را به خوبی به عنوان منبع پروتئین کامل می سازد. سایر منابع گیاهی پروتئینی مانند لوبیا و آجیل ناقص هستند زیرا آنها فاقد یک یا چند اسید آمینه ضروری هستند.

با این حال، اگر شما رژیم غذایی گیاهی را دنبال می کنید، مادامی که هر روز مقدار زیادی از پروتئین های گیاهی رنگارنگ و متنوع بخورید، می توانید ازدریافت تمام اسیدهای آمینه ضروری مطمئن شوید. به عنوان مثال، با اطمینان میتوان گفت که با انتخاب انواع پروتئین های ناقص مانند لوبیا، آجیل، دانه ها، غلات و سبزیجات، نیازهای اسید های آمینه اساسی شما برآورده می شود، حتی اگر تصمیم بگیرید که محصولات حیوانی را از رژیم خود حذف کنید.

بازگردان: سیما آزاد فلاح

منبع: دکتر سلام

ناگفته هایی از ویتامین D

بدون دیدگاه


ویتامین D را امروزه همه مردم با سلامت استخوان می شناسند و هرجا که صحبت راشی تیسم بچه ها و پوکی استخوان سالمندان باشد کمبود ویتامین D به ذهن ها می رسد. ولی واقعیت اینست که تحقیقات جدید خیلی فراتر از این رفته و نقش ویتامین D در خیلی از جنبه های مختلف سلامت زندگی انسان کشف شده است. اکنون تاثیر ویتامین D در خیلی از بیماری ها مانند بیماری های خودایمنی (مثل ام اس، روماتیسم مفصلی، لوپوس)، دیابت، بیماری های قلب و عروق، فشار خون بالا، ناباروری، اختلالات تیروئید، مشکلات خلق و خو و غیره آشکار شده و به وضوح مشخص شده است که کمبود ویتامین D شخص را به این قبیل بیماری ها مستعد می کند. متاسفانه آمار کمبود ویتامین D و همچنین آمار این بیماری ها در کشورمان در سالیان اخیر در حال افزایش بوده و باید راهکارهای اساسی برای پیشگیری و کنترل این مشکلات اندیشیده شود. اولین قدم برای اصلاح این مشکلات، آموزش های عمومی و آگاهی مردم نسبت به این مسئله مهم و حساس است.

کمبود ویتامین D را چگونه تشخیص دهیم؟

علائم کمبود ویتامین D در بدن متاسفانه موقعی ظاهر می شود که کار از کار گذشته باشد و صدماتی که از آن ناشی می شود، متاسفانه دیگر بطور کامل جبران نخواهد شد. مثلا مشکل نرمی استخوان (راشی تیسم) و به دنبال آن انحرافاتی که در اسکلت کودکان در حال رشد ایجاد می شود، اصلاحش بسیار دشوار و در بسیاری موارد حتی غیر ممکن است.

بنابراین برای جلوگیری از بروز عوارض ناشی از کمبود این ویتامین، باید از کافی بودن مقدار آن در بدنمان مطمئن باشیم که بهترین راه آن، انجام آزمایش تعیین مقدار ویتامین در خون است. برای دریافت ویتامین D، علاوه بر خوردن منابع غذایی دارای ویتامین D، راه دیگری نیز وجود دارد که بیشتر مردم امروزه با آن آشنا هستند. ماهی های چرب، جگر گاو، زرده تخم مرغ و رغن کبد ماهی منابع غذایی غنی از ویتامینD  هستند که اغلب بخاطر عدم محبوبیت و چرب بودن بیش از حدشان مصرف نمی شوند. قرار دادن سطح کافی از پوست بدن و عاری از کرم و لوسیون ضد آفتاب، در برابر نور مستقیم خورشید سبب ساخته شدن پیش ساز ویتامین D در پوست می شود. اگر بخواهیم مقدار مورد نیاز بدنمان را از این راه تامین کنیم باید به زمان و مقدار سطح پوست که باید جلوی آفتاب باشد دقت کنیم. البته شرایط مختلف آب و هوایی، فصلی، ساعت روز و حتی نوع پوست فرد در میزان ساخت ویتامین D تاثیر می گذارد. عموما زمان بین 15 تا 20 دقیقه، در ساعات وسط روز در فصل تابستان، قرار دادن دستها و پاها در نور مستقیم خورشید گفته شده است که برای ساخت مقدار کافی ویتامین D مورد نیاز بدن کافی است. البته این راه جذب ویتامین D هم معایبی دارد و از جنبه های دیگر سلامتی، بخصوص سلامتی پوست مضر است. قرار دادن پوست بدون محافظ، در مقابل اشعه فرابنفش خورشید آنهم در میانه روز و زمان طولانی، پوست را دچار آسیب های مختلف می کند، ایجاد لک های قهوه ای، چین و چروک و پیری زودرس، و از همه مهم تر افزایش خطر سرطان پوست از جمله عوارض آن هستند.

کمبود ویتامین D را چگونه جبران کنیم؟

برای جبران کمبود ویتامین D بهترین و ساده ترین روش، استفاده از مکمل های خوراکی این ویتامین است. البته باید بدانیم قرصهای این ویتامین که در مقادیر بالاتر از حد مجاز مکمل ها در داروخانه ها موجودند، مانند قرصهای 10 هزار واحد و بالاتر، فقط می بایست با تجویز پزشک مصرف شوند، زیرا استفاده بی رویه و طولانی مدت از آنها باعث بروز عوارض و مشکلات جانبی می شود. ولی مکمل هایی که حاوی مقادیر کمتر باشند را می توان روزانه و مرتب مصرف کرد. بیشترین میزان دریافت روزانه که ایمن بوده و در عین حال کمبودها را جبران نماید، 4000 واحد در روز است.

ویتامین D

 عملکرد متقابل ویتامین D و منیزیم

طبق بررسی های انجام شده بر روی ارتباط منیزیم و ویتامین D، کمبود منیزیم با تولید اندک فرم فعال ویتامین D در بدن همراه است. اگر شخصی دچار کمبود منیزیم باشد، حتی اگر ویتامین D کافی هم مصرف کند، اثرات و نقش های مفید ویتامین D در بدن وی حاصل نمی شود. درحقیقت عملکرد منیزیم توام با ویتامین D بوده و برای فعالیت ویتامین D ، وجود منیزیم کافی در بدن ضروری می باشد. منیزیم ویتامین D را به فرم فعال آن تبدیل نموده و درنتیجه می تواند به جذب کلسیم و سایر عملکردهای  ویتامین D کمک کند.

پس نتیجه می گیریم زمانی که کمبود ویتامین D داریم، باید به میزان منیزیم دریافتی خود نیز توجه کنیم، چراکه کمبود منیزیم مانع از رسیدن سطح ویتامین D به مقدار نرمال آن خواهد شد.

مکمل D₃ فورت، اولین مکمل ویتامین D همراه با منیزیم است که در هر قرص آن 2000 واحد ویتامین D به همراه 100 میلی گرم منیزیم موجود است. مکمل D₃ فورت تکمیل کننده نیاز های ویتامین D و منیزیم بوده و برای پیشگیری و بهبود در مواردی مانند پوکی استخوان، نرمی استخوان، التهاب در سیستم عصبی و قلب و عروق، اسپاسم و گرفتگی عضلات، تنظیم فشار خون و قند خون توصیه می شود. مکمل ویتامین D₃ فورت سیستم ایمنی را بخوبی تنظیم کرده و از التهاب و بیماری های خودایمنی پیشگیری می کند. همچنین برای مبتلایان به بیماری های خودایمنی مانند ام اس، لوپوس، آرتریت روماتوئید و غیره نیز مفید است.

 جهت مشاوره و کسب اطلاعات بیشتر می توانید با واحد مشاوره پزشکی شرکت آرین سلامت سینا تماس بگیرید.

تلفن مشاوره: 22658561-021

               40883629-021


سرفه کردن به صورت گهگدار و هرنگاهی باعث بروز مشکل و ناراحتی نمی شود اما اگر کودکتان به طور مداوم و برای چند روز پیاپی سرفه کند، قطعا نگران کننده است. در این صورت آنها به درستی نمی خوابند، غذا نمی خورند و حتی گاهی نمی توانند به خوبی نفس بکشند. شما می خواهید به هر نحو ممکن به آن ها کمک کنید، اما ممکن است ندانید که چه کاری باید انجام دهید. این مقاله از بخش سلامت کودک و بیماری های دکتر سلام، به شما در مورد دلایل مختلف سرفه کردن نوزادان، علل و نحوه درمان آن می گوید.

علت سرفه کردن نوزادان چیست؟

سرفه یک عکس العمل محافظتی طبیعی در بدن است که هر گونه موانع مسدودکننده را از بین می برد. سرفه کمک می کند تا هر گونه مواد مضر مانند ذرات گرد و غبار و مواد غذایی که به طور تصادفی وارد مجاری شده است، پاک شود. همچنین کمک می کند تا ترشحات بیش از حد دستگاه تنفسی مانند ریفلاکس از بین برود. هنگامی که ترشحاتی همراه سرفه وجود دارد، آن را به عنوان سرفه مرطوب می شناسند. در غیر این صورت، سرفه خشک است.

سرفه کردن نوزادان

علت سرفه کردن نوزادان چیست؟

نشانه هایی که کودک شما از خود نشان می دهد می تواند به شما در تعیین علل سرفه کمک کند. در اینجا 11 علت عمده سرفه کردن نوزادان و کودکان نوپا ذکر شده است.

1. سرماخوردگی

معمولا با یک سرفه مرطوب شروع می شود و پس از آنکه کودک بهبود می­یابد تبدیل به سرفه خشک می شود. چندین ویروس مسئول سرماخوردگی هستند؛ یکی از رایج ترین آنها رایانویروس است. معمولا، سرفه ای که به علت سرماخوردگی است، می تواند تا دو ماه پس از خارج شدن از وضعیت بیماری ادامه یابد.

2. سرفه مزمن

این نوع سرفه با سر و صدای بلند و زیادی همراه است. این سرفه، شدید و کاملا متفاوت از سرفه های دیگر است. باکتری Bordetella pertussis باعث سرفه است، که می تواند به مدت چند روز یا حتی ماه ها ادامه یابد. تولید سم توسط باکتری ها می تواند راه های هوایی را تحریک کند و باعث سرفه های مداوم شود.

3. سرفه کردن نوزادان در اثر کروپ یا خروسک

سرفه کروپ صدایی عوعو مانند دارد. انواع مختلف کروپ شامل کروپ ویروسی، کراپ باکتریایی و کروپ اسپاستمی هستند. خروسک معمولا ظرف یک هفته کاهش می­یابد و اگر زودتر درمان آن شروع شود، سریع تر برطرف می شود.

سرفه کردن نوزادان

4. عفونت ریه یا سینوس

عفونت های ریه منجر به ایجاد خلط در ریه ها می شود و موجب سرفه مرطوب می شود. عفونت های سینوسی همچنین زمانی که مایعات آلوده به سینوس به داخل گلو وارد می شوند، باعث ایجاد سرفه مرطوب می شوند.

عفونت ریوی معمولی در نوزادان و کودکان مبتلا به برونشیت وجود دارد، جایی که مسیرهای هوایی کوچک درون ریه، به نام برونشیل، آسیب می بیند. شایع ترین علت برونشیت ویروس سنسیتیال تنفسی (RSV) است.

چندین ویروس و باکتری می تواند باعث عفونت سینوس ها شود. هنگامی که ترشحات عفونی از بینی به گلو عبور می کنند، تمایل دارند که گلو را تحریک کنند و سرانجام باعث ایجاد سرفه می شوند.

5. آلرژی

سرفه ای که به علت آلرژی به وجود می­ آید، معمولا خشک است و یا با خلط بسیار کم همراه است. کودک سایر علائم آلرژی مانند تورم حفره بینی، عضلات گلو، صورت و غیره را نیز از خود بروز می دهد.

یک علت شایع سرفه، رینیت آلرژیک است که هنگامی که کودک در معرض آلرژن های هوایی بالقوه مانند گرد و غبار، ذرات معلق و موی حیوانات خانگی قرار می گیرد، رخ می دهد.

سرفه کردن نوزادان

6. سرفه کردن نوزادان در اثر  آسم

سرفه ای خشک همراه با خس خس سینه و تنفس شدید است که با پوسته پوسته شدن بینی، حرکت زیاد شکم و چیزهای دیگر مشخص می شود. سرفه ناشی از آسم معمولا در شب رخ می دهد.

آسم یک بیماری ژنتیکی است که می تواند به علت چندین عامل مختلف از جمله آلرژی ها مانند ذرات معلق و گرد و غبار، مواد شیمیایی، استرس و حتی آب و هوای سرد ایجاد شود.

این وضعیت اغلب مادام العمر ادامه می ­یابد، زیرا درمانی برای آن وجود ندارد. با این حال، میتوان آن را به راحتی با دارو کنترل کرد و با اجتناب از قرار گرفتن در معرض عوامل تشدید کننده، از پیشرفت آن جلوگیری کرد.

7. ریفلاکس معده

سرفه بر اثر این مورد می تواند مرطوب باشد، اما حاوی خلط یا مخاط نیست. در عوض، نوزاد هنگامی که سرفه می کند، مقادیر کمی از محتویات معده، مانند شیر را از دهان خود بیرون می دهد.

سرفه به علت ریفلاکس گوارشی، زمانی که اسید معده به عنوان یک اسفنکتر استروئیدی به داخل مری وارد شده و به گلو می رسد، اتفاق می ­افتد.

کودک مبتلا به بیماری گوارشی (GERD) نشانه های دیگری از قبیل آروغ مرطوب و سکسکه مرطوب را از خود نشان می دهد.

8. سرفه کردن نوزادان در اثر  فیبروز کیستیک

سرفه خشک یا مرطوب مداوم، که می تواند بسیاری از موکوس ها را از ریه بیرون آورد. فیبروز کیستی (CF) یک بیماری ژنتیکی است که موجب تشکیل مخاطی ضخیم در ریه ها می شود که بدن قادر به پاکسازی آن ها نیست. موکوس زمینه پرورش دهنده مناسبی برای باکتری ها می شود، در نتیجه کودک را مستعد ابتلا به عفونت های ریه می کند. CF هیچ درمانی ندارد، اما پزشکی مدرن به افراد مبتلا به CF کمک می کند تا زندگی عادی بدون مشکلی را داشته باشند.

سرفه کردن نوزادان

9. آسپیراسیون

این حالت یک سرفه ناگهانی است که معمولا هنگام خوردن و آشامیدن غذا رخ می دهد و هنگامی که غذاها به جای لوله غذا به راه هوایی وارد می شوند، ایجاد می شود. در چنین مواردی، نوزاد یا کودک نو پا سرفه می کند.

خطر معمولا در هنگام خوردن جامدات بیشتر است، زیرا می توانند در داخل راه هوایی قرار گیرند و به راحتی مانع تنفس شوند. نوزادان با قراردادن یک جسم خارجی مانند اسباب بازی در دهان خود سبب ایجاد آسپیراسیون می شوند.

شرایط موجود، مانند ناهنجاری های مادرزادی در استخوان های جمجمه و GERD می تواند یک کودک را بیشتر در معرض این بیماری قرار دهد.

نوزادانی که به هر دلیلی دچار خوشحالی بیش از حد می شوند، وقتی که بزاق به داخل گلویشان می جهد، سبب ایجاد سرفه و سوزش می شود.

10. مشکلات قلبی و تنفسی مادرزادی

سرفه خشک می تواند نشانه ای از بیماری های قلبی باشد در حالی که سرفه مرطوب معمولا نتیجه مشکلات تنفسی است. در هر دو مورد، کودک علائم دیگر مانند خستگی و کم اشتهایی را از خود نشان می دهد که سرفه نیز به آن اضافه می شود.

سرفه اغلب یک نشانه آشکار بیرونی از مشکلات مادرزادی قلبی و تنفسی است که وقتی کودک فعالیت بدنی دارد، خود را نشان می دهد.

تراکومالاسیا، یک بیماری است که در آن نای (لوله هوایی) به طور جزئی یا به طور کامل مسدود می شود و عبور هوا را دچار مشکل می کند. این یک مشکل تنفسی مادرزادی است که می تواند منجر به سرفه شود.

سرفه اغلب می تواند نشانه ای از نارسایی قلب در مورد کودکان مبتلا به نقص قلب باشد، در نتیجه کودک نیاز به بازدید پزشکی اورژانسی دارد.

11. سرفه عادتی

این نوع سرفه ها خشک هستند و معمولا نشانه های ناراحتی یا علائم دیگر ندارند. نوزاد / کودک نوپا در این صورت سالم و طبیعی است.

کودکان نوپایی که در یک محیط پر گرد و خاک زندگی می کنند، ممکن است سرفه های زیادی داشته باشند. آنها ممکن است این سرفه ها را حتی زمانی که در معرض عوامل محیطی نیستند نیز، ادامه دهند.

نشانه ی یک سرفه معمولی این است که کودک وقتی که مشغول به کاری مانند بازی کردن است، سرفه نمی کند. همچنین، او در طول خواب سرفه نمی کند و به نظر نمی رسد که از سرفه کردن رنج ببرد.

سرفه اغلب یکی از علائم قابل توجه یکی از شرایط ذکر شده در بالا است. در بعضی موارد ممکن است برجسته باشد و توسط والدین نادیده گرفته شود. با این وجود، به یاد داشته باشید که در بعضی از شرایط، نوزاد یا کودک نوپایی که سرفه می کند، نیاز به مراقبت پزشکی فوری دارد.

سرفه کردن نوزادان

چه زمانی برای سرفه های کودک به پزشک مراجعه کنیم؟

در صورت وجود هر یک از علائم زیر همراه با سرفه، کودک را به پزشک ببرید:

  • تب، با دمای بالای 100.4 درجه فارنهایت (38 درجه سانتیگراد)
  • بی حالی، رخوت و خستگی شدید
  • سرفه همراه با سر و صدای عجیب و غریب و یا همراه با صدای خس خس یا سوت زدن
  • کودک به درستی غذا نخورد و اشتهای خود را از دست بدهد
  • سرفه، همراه با خلط سبز رنگ زیاد و حاوی لکه های قرمز و یا دارای بوی ناخوشایند
  • کودک پس از یک دوره سرفه، نیمه هوشیار یا بی حال شود
  • کودک بعد از سرفه، از درد در ریه ها یا سینه شکایت کند. قفسه سینه نیز هنگامی که لمس می شود، آزرده شود، که ممکن است به علت آسیب دیدگی عضله ها یا از هم باز شدن دنده ها باشد که ناشی از سرفه شدید است
  • فعالیت های ساده مانند بالا رفتن از پله ها، به سرعت دویدن و راه رفتن در خارج از منزل باعث سرفه می شوند
  • نوزاد معمولا پس از سرفه استفراغ کند
  • کودک در طول سرفه به زور نفس بکشد و قادر به تولید صدا از دهان نباشد.
  • لب های کودک پس از چند لحظه سرفه، صورتی رنگ شوند
  • کودک پس از سرفه ی شدید، بیهوش شود

پزشک براساس علت سرفه، روش درمان مناسب را به شما پیشنهاد می کند.

سرفه کردن نوزادان

چطور سرفه کردن نوزادان درمان می شود؟

درمان سرفه ممکن است شامل یک یا چند گزینه ی زیر باشد.

  1. زمانی که سرفه ناشی از یک نوع عفونت باکتریایی است، یک دوره آنتی بیوتیک تجویز می شود. دوز آنتی بیوتیک ها می تواند بر اساس بیماری، سن کودک و شدت عفونت متفاوت باشد.
  2. داروهای ضد درد مانند استامینوفن (با نام تجاری تییلنول) برای کاهش ناراحتی ناشی از سرفه و کاهش تب نیز مورد استفاده قرار می گیرند.
  3. داروهای پیشگیرانه برای شرایط دائمی مانند آسم و فیبروز کیستیک استفاده می شود. این داروها به کاهش شدت بیماری کمک می کند که سرانجام باعث کاهش سرفه می شوند. داروها همچنین می توانند برای کاهش فرکانس ریفلاکس اسید استفاده شوند و در نهایت آن را در بلند مدت متوقف کنند.
  4. استراحت، به سرفه هایی که بر اثر آلرژی به وجود می ­آیند، کمک می کند. استراحت در مورد عفونت های ویروسی نیز، که سیستم ایمنی بدن، باید به تنهایی و بدون کمک داروها، مقابله کند، ضروری است.
  5. مداخله جراحی در مورد شرایط شدید مانند نقص مادرزادی قلب، ریفلاکس گوارشی شدید و اختلالات مغزی که می تواند منجر به سرفه مزمن شود، ضروری است.

همیشه با پزشک کودکتان برای درمان سرفه مشورت کنید و از استفاده از داروهای سرفه متداول (OTC) برای نوزاد اجتناب کنید.

آیا می توانید داروهای سرفه OTC را به کودک بدهید؟

هرگز. هر نوع شربت یا قرص OTC را به یک نوزاد یا کودک نو پا ندهید.

اداره غذا و داروی آمریکا به شدت از استفاده از داروهای سرفه برای کودکان زیر سن دو سال جلوگیری می  کند. این سازمان همچنین اظهار داشت، که این داروها می تواند بر سلامت کودک تاثیر بگذارد و حتی باعث عوارض جانبی شود.

آکادمی اطفال آمریکا می گوید: بهترین سن استفاده از داروی OTC برای درمان سرفه از سن چهار سالگی به بعد است. به جای استفاده از بطری شربت سرفه، پس از مشاوره با پزشک متخصص اطفال، چند دارو طبیعی خانگی را امتحان کنید. بهتر است سعی کنید که از سرفه کردن نوزادان با اقدامات پیشگیرانه ای که بعدتر به شما می گوییم جلوگیری کنید.

سرفه کردن نوزادان

چگونه از سرفه کردن نوزادان جلوگیری کنیم؟

پیشگیری از سرفه کردن نوزادان ، یعنی اجتناب از چیزهایی که می تواند باعث ایجاد سرفه شود. بنابراین، در اینجا مطالبی وجود دارد که شما می توانید آن ها را انجام دهید.

حفظ بهداشت مناسب:

هنگامی که یک فرد آلوده به ویروس، عطسه و یا سرفه می کند، بیماری های تنفسی از طریق هوا به دیگران منتقل می شود و گسترش می ­یابد. اگر فردی در خانواده دارای سرماخوردگی یا عفونت ریه می باشد، کودک خود را از او دور نگه دارید. به آنها بگویید در هنگام عطسه کردن یا سرفه کردن یک دستمال را جلوی دهان خود نگه دارند. قبل از دست زدن به نوزاد و وسایل کودک برای جلوگیری از گسترش ویروس از طریق لمس، دست های خود را بشویید.

حواستان های سرفه به محرک باشد:

اگر کودک شما در معرض آلودگی هایی مانند دود اتومبیل و گرد و غبار، سرفه می کند، از قرار گرفتن نوزاد در معرض آنها جلوگیری کنید. بعضی از کودکان مبتلا به آسم نباید در معرض گیاهانی که گرده پراکنی دارند، قرار گیرند، زیرا این امر موجب تشدید سرفه می شود.

از خطر مسدود شدن مسیر هوایی جلوگیری کنید:

نوزادان تمایل دارند که اجسام را در دهان خود نگه دارند، که این اجسام ممکن است در مسیر هوایی آن ها قرار گیرد و باعث مسدود شدن آن شود. کودک را در خانه نگهدارید و اسباب بازی های کوچک، وسایل خانگی و کیسه های پلاستیکی را از او دور نگه دارید تا خطر سرفه ناشی از آسپیراسیون را کاهش دهید.

داروها باید به موقع استفاده شوند:

مصرف به موقع دارو بهترین راه برای پیشگیری از سرفه ای است که به علت بیماری های ژنتیکی مانند آسم و فیبروز کیستیک ایجاد می شود. برای جلوگیری از سرفه های ناشی از عوامل تحریک کننده، همیشه و به موقع از دارو استفاده کنید.

مراقب نشانه های شدید باشید:

برخی از علل سرفه، مانند بیماری های قلبی، می تواند عمقی شود و به سختی از بین برود، مگر اینکه این وضعیت کودک در گذشته تشخیص داده شده باشد. حواستان به علائم عجیب و غریب همراه با سرفه باشد و به محض مشاهده آن ها، به پزشک اطلاع دهید.

در حالی که سرفه ها اغلب خوش خیم هستند، زمانی که به مدت طولانی ادامه یابند یا با علائم دیگر همراه شوند، باعث ایجاد نگرانی می شوند. اگر احساس می کنید که چیزی در سرفه کودکتان غیرعادی به نظر می رسد، قطعا او را به پزشک متخصص نشان دهید. تشخیص زودهنگام و شروع درمان، می تواند نقش مهمی در درمان موفقیت آمیز و مدیریت چندین بیماری جدی ای که می تواند موجب سرفه شود، داشته باشد.

منبع: دکتر سلام


هنگامی که سگ شما مبتلا به عفونت مجاری ادراری می شود، این امر برای سگ یا خود شما ناراحت کننده است. برخی از سگ ها ممکن است نشانه های واضحی از خود بروز دهند که نشان دهد چیزی در الگوی ادراری آنها ایجاد مشکل کرده است، در حالی که برخی ممکن است علائم کمتری از خود نشان دهند. علائم می تواند متفاوت باشد، اما در این مقاله از بخش حیوانات خانگی دکتر سلام، 5 مورد از شایع ترین موارد آورده شده است و سپس به راه های درمان آن می پردازیم.

علائم و نشانه های عفونت ادراری در سگ

اگر سگ شما مستعد ابتلا به عفونت های دستگاه ادراری (سوزش ادراری) می باشد، احتمالا اغلب احساس ناراحتی می کنید. چه چیزی می تواند باعث عفونت شده است؟ آیا درمان ضد عفونت ادراری در سگ وجود دارد؟ چگونه میتوان از ابتلای سگ خود به عفونت ادراری ها جلوگیری کرد؟ ما به این سوالات و بیشتر از این ها پاسخ خواهیم داد. در ابتدا به بررسی علائم و نشانه های عفونت و سوزش ادرار در سگ ها خواهیم پرداخت تا بتوانید به راحتی این عارضه را تشخیص دهید. اگر سگ شما بعضی از نشانه های زیر را دارد، باید به دامپزشک مراجعه کنید تا بررسی شود.

عفونت ادراری در سگ

1. عفونت ادراری در سگ و افزایش تشنگی او

این امر می تواند برای حیوان خانگی تان، به ویژه در ماه های تابستان، بسیار دشوار باشد. یا اگر سگی دارید که زیاد آب می خورد، این مشکل، او را بسیار آزار خواهد داد. شما می توانید همیشه میزان آب مورد نیاز او را اندازه گیری کنید و مقدار آبی را که سگتان می نوشد در روز های مختلف با هم مقایسه کنید.

اگر میزان مصرف آب افزایش یابد، این می تواند نشانه ای باشد که نشان دهد عفونت در سگ شما بروز کرده است. آن را به عنوان عرضه و تقاضا در نظر بگیرید. آیا شما کاسه آب را بیشتر از مقدار معمول پر می کنید زیرا فکر می کنید که سگتان خیلی تشنه است؟

2. افزایش ادرار

اگر سگ شما آب بیشتر از حد طبیعی بنوشد، بدیهی است که او بیشتر ادرار خواهد کرد.

یکی از مراجعه کنندگانم اظهار داشت: “عفونت ادراری در سگ من ایجاد شده است و حجم ادرار او به شدت زیاد شده و این کار را زیاد انجام می دهد. او سگی بود که می توانست ساعت ها را بدون نیاز به ادرار کردن بگذراند، اماحالا هر 2 یا 3 ساعت باید بیرون برود و چند دقیقه ادرار کند.” بله این می تواند علائم عفونت ادرار در این سگ باشد که باید بررسی شود.

3. عفونت ادراری در سگ و فشار آوردن به خود

بعضی از سگ ها زمانی که عفونت ادراری دارند، به خود فشار می ­آورند. آنها ممکن است در یک جا ایستاده باشند، درست مانند زمانی که نیاز به ادرار دارند، اما فقط مقدار کمی از آنها خارج می شود.

در برخی موارد، ادرار تولید نمی شود. بعضی از سگ هایی که برای ادرار به خود فشار می ­آورند، پشتشان خم می شود و قوس پیدا می کند، زیرا درد را تجربه می کنند و حتی برخی گریه یا ناله می کنند.

عفونت ادراری در سگ

4. خون یا ترشحات در ادرار

برخی از سگ ها در ادرار خود خون یا ترشحات سفید رنگ دارند. این ممکن است به علت سوء تغذیه یا عفونت باشد و گاهی اوقات حتی تشخیص و دیدنش دشوار است، مخصوصا اگر سگ شما در چمن ادرار کند.

در مواردی مانند این، ممکن است سعی کنید یک حوله کاغذی روی چمن قرار دهید تا ببیند خون وجود دارد یا خیر. اما در نظر داشته باشید که حتی اگر خون موجود باشد، ممکن است قابل مشاهده نباشد.

5. عفونت ادراری در سگ و دفع ادرار در خانه

سگ هایی که از عفونت ادراری رنج می برند، ممکن است در خانه، چندین بار ادرار کنند و نتوانند خود را سریعا به بیرون برسانند زیرا آنها نمی توانند ادرار کنند و در معرض درد هستند.

سگ شما ممکن است زمانی که از عفونت ادراری رنج می برد چندین بار در اواسط شب از خواب بیدار شود. اولین بار، حتما این مسئله را نادیده می گیرید و سگ بیچاره در خانه درد سری عظیمی به بار بیاورد. این نشان دهنده این است که مسئله ای برای سگتان پیش امده است.

این 5 نشانه یک لیست کوتاه از شایع ترین نشانه های عفونت در دستگاه ادراری سگ است، اما تعداد دیگری از آنها عبارتند از:

  • استفراغ
  • بوی قوی در ادرار
  • نداشتن اشتها
  • کم آبی بدن

عفونت ادراری در سگ

نحوه درمان خانگی عفونت و سوزش ادراری در سگ ها

ابتدا باید مطمئن شوید که آیا سگ شما مبتلا به عفونت ادراری است یا خیر. ما توصیه می کنیم که برای تایید عفونت ادراری در سگ خود، به دامپزشک مراجعه کنید (مگر اینکه سگ شما از عفونت ادراری عادی رنج ببرد و شما یک برنامه دائمی از دامپزشک دریافت کرده باشید). دامپزشک شما ممکن است برخی از داروهای عفونت ادراری در سگ یا آنتی بیوتیک های عفونت ادراری را پیشنهاد کند.

روش های درمان خانگی زیادی برای درمان عفونت ادراری در سگتان، برای داشتن احساس بهتر و بهبودی اش وجود دارد. در زیر، 6 مورد از گزینه های درمان خانگی را برای درمان عفونت ادراری در سگ ها آورده ایم. قبل از شروع درمان خانگی عفونت ادراری در سگ ، لطفا با دامپزشک خود مشورت کنید.

  1. یک قاشق چای خوری (برای سگ های کوچک) یا 1 تا 2 قاشق غذاخوری (برای سگ های بزرگ) سرکه سیب را به کاسه آب سگ اضافه کنید. به مدت 7 تا 10 روز و دو بار در روز، این کار را تکرار کنید. اطمینان حاصل کنید که کاسه دیگری پر از آب بدون سرکه سیب در دسترس سگ است، چون ممکن است سگ طعم آن را دوست نداشته باشد.
  2. به منظور کمک به بهبود عضلات، سگ خود را به مدت ده دقیقه در حمام داغ (اطمینان حاصل کنید که آب خیلی گرم نیست و عمق آب زیاد نیست) خیس کنید. سگ خود را با یک صابون ملایم بشویید و به ناحیه تناسلی اش بیشتر توجه کنید. صابون را برای مدت طولانی در این منطقه نگذارید و مطمئن شوید که محل را با آب تمیز و گرم شستشو می دهید. این کار را هر چند روز تا زمانی که عفونت ادراری برطرف شود، انجام دهید.
  3. سگ خود را با قرار دادن کاسه آب اضافی در اطراف خانه تشویق کنید تا آب بیشتری بنوشد. آب را یک یا دو بار در روز عوض کنید تا مطمئن شوید که تازه است.
  4. یک قرص ویتامینC 500 میلی گرم را خرد کنید و آن را روی غذای سگ خود بپاشید. این کار را یک بار در روز و به مدت هفت روز انجام دهید.
  5. به سگ خود یک تا سه قاشق چایخوری از آب میوه مرکبات بخورانید. آبمیوه نباید حاوی کنسانتره باشد و باید تماما طبیعی باشد. اطمینان حاصل کنید که در آن، شکر اضافی وجود ندارد زیرا ممکن است عفونت ادراری در سگ شما را بیشتر کند.
  6. حدود دو قاشق چایخوری زغال اخته یا کران بری به غذای سگ خود اضافه کنید. این کار را دو بار در روز و به مدت هفت تا ده روز انجام دهید.

عفونت ادراری در سگ

آیا می توانم به سگم آبمیوه کرنبری بدهم؟

ما بارها و بارها شنیده ایم که آب میوه کرنبری می تواند برای رهایی از عفونت ادراری در انسان ها مفید باشد. اما در مورد سگ ها چطور؟ چه مقدار از ابمیوه کرنبری برای عفونت ادراری یک سگ لازم است و آیا این کار ایمن است؟ توصیه می کنیم که با دامپزشک سگ خود صحبت کنید. هر سگ منحصر به فرد است و چیزی که برای یکی کار می کند، ممکن است برای دیگری خطرناک باشد. ما به شدت توصیه می کنیم قبل از انجام این کار، با دامپزشک سگ خود صحبت کنید.

آیا می توانم به سگم قرص کرنبری بدهم؟

ما در اینجا نمی خواهیم مانند یک سیاستمدار به نظر برسیم، اما پاسخ ما همان است که در بالا ذکر شد. لطفا قبل از دادن قرص کرنبری به سگ خود با دامپزشک سگ مشورت کنید.

3 نکته درباره پیشگیری از عفونت ادراری در سگ

در زیر سه توصیه برای جلوگیری از عفونت مثانه در سگ ها وجود دارد.

  1. اطمینان حاصل کنید که سگتان به اندازه کافی آب می خورد.
  2. سگ خود را تمیز نگه دارید، خصوصا در اطراف ناحیه تناسلی اش.
  3. سگ خود را تشویق به ادرار کنید. ماندگاری طولانی مدت ادرار در مثانه، باعث رشد باکتری ها می شود.

عفونت ادراری در سگ

آزمایش عفونت ادرار در سگ

آیا پیش از این می دانستید که می توانید بدون مراجعه به دامپزشک بفهمید که آیا سگ شما دارای عفونت ادراری است یا خیر؟ یکی از این آزمایشات تشخیص عفونت و سوزش ادراری در سگ را امتحان کنید. این کار می تواند سبب صرفه جویی در پول و زمان شما شود. به خصوص اگر سگ شما مستعد ابتلا به عفونت ادراری باشد، این کار بسیار مفید است. اگر آزمایش مثبت باشد، بعد از آن می توانید از دامپزشک خود وقت مراجعه بگیرید تا در مورد نحوه ادامه درمان با شما صحبت کند.

به یاد داشته باشید، هیچ دو سگی یکسان نیستند. همیشه با دامپزشک حیوان خود در ارتباط باشید. بعضی از دامپزشکان ممکن است درخواست کنند نمونه ای از ادرار را برای تشخیص نزدشان ببرید.


شاید دوست داشته باشید:

آخرین دیدگاه‌ها

    پیوندها

    دسته‌ها