سایت ها

نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی


گوش دادن آهنگ در بارداری چه فوایدی دارد؟ گفته می ‌شود که موسیقی قابلیت‌ های شفا بخشی دارد و تاثیر آرامش ‌بخشی بر روی احساسات ما دارد چون به ما کمک می‌کند تا استرس مان را کاهش دهیم، استراحت کنیم و خلق و خوی خود را بهبود بخشیم. موسیقی چه تاثیری بر کودکی دارد که در رحم مادر رشد می‌کند؟ این موضوع متخصصان را سردرگم کرده است و در نتیجه چندین تلاش تحقیقاتی برای درک تاثیر موسیقی بر روی یک جنین انجام شده ‌است. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام ، ما شما را از فواید گوش دادن به آهنگ در بارداری ، مطلع می کنیم.

آهنگ در بارداری : چه تاثیری دارد؟

در حالی که هیچ مدرک عینی در مورد اثرات آهنگ در بارداری بر داخل رحم وجود ندارد، اما گوش دادن به آهنگ ‌های مورد علاقه تان در دوران بارداری، شما را سرحال می کند و چه کسی می‌ داند، شاید کودک درون رحم شما نیز از آن لذت ببرد. در حالی که کودک تان در رحم تان است، چیزهای زیادی برای حمایت از رشد کلی و فرآیند رشد وجود دارد. تمام تجربیاتی که جنین شما اکنون کسب می کند، آینده او را در دنیای بیرون شکل خواهند داد.

آهنگ در بارداری

مطالعات انجام شده برای بررسی اثرات گوش دادن آهنگ در بارداری :

متخصصان پزشکی مطالعات مختلفی را جهت یافتن اثرات آهنگ در بارداری بر روی نوزادان متولد نشده  انجام داده ‌اند. بر اساس نتایج به‌ دست ‌آمده، کودکان متولد نشده در داخل رحم که در معرض موسیقی قرار گرفته بودند، پیشرفت قابل‌ توجهی را در رشد ذهنی، آگاهی، حواس، روان و احساسات نسبت به آن ‌هایی که در هنگام حضور در رحم در معرض موسیقی قرار نداشتند، نشان دادند.

مطالعه ‌ای برای بررسی تاثیرات موسیقی کلاسیک هندی، بویژه کالیانی رگا، بر روی زنان باردار صورت گرفت. برای انجام این مطالعه، از زنان خواسته شد تا حداقل ۲۰ دقیقه در هر روز و به مدت ۲۰ روز موسیقی کارناتیک کالیانی رگا را گوش دهند. بعد از 20 روز، محققان آزمایشی انجام دادند تا ببینند آیا هیچ تغییری در واکنش های جنین و دیگر پارامترهای رشدی وجود دارد یا خیر.  آن ‌ها اشاره کردند که موسیقی تاثیر قابل‌ توجهی بر جنین و همچنین زن باردار داشته ‌است؛ از بهبود عکس ‌العمل جنین گرفته تا واکنش ها، تحرک و تحریک فکری و همچنین تاثیرات مثبتی بر زن باردار نیز داشته ‌است.

چگونه می ‌توانید مطمئن شوید که جنین به موسیقی گوش می ‌دهد؟

با اینکه شما ممکن است در هنگام بارداری موسیقی زیادی پخش کنید، اما جنین شما قادر نخواهد بود تا مثل شما به آن گوش دهد. اگر می‌خواهید مطمئن شوید که نوزادتان موسیقی را از داخل رحم می ‌شنود، می ‌توانید آن را با هدفون پخش کنید و هدفون را روی شکم خود بگذارید.

موسیقی را خیلی بلند نکنید تا مطمئن شوید که جنین تان می‌تواند بشنود. رحم شما می‌تواند ریتم‌ ها را منتقل کند و حتی اگر شما چیزی را با صدای پایین هم پخش کنید، به کودک تان ضربه می زند.

آهنگ در بارداری

مزایای گوش دادن به آهنگ در بارداری چیست؟

در حالی که باردار هستید، گوش دادن به موسیقی نه تنها تاثیر مثبتی بر روی شما می‌گذارد بلکه تاثیر مثبتی بر جنین تان نیز دارد. امواج مثبتی که از گوش دادن به موسیقی به دست می ‌آورید، به شما کمک می‌کند تا با جنین خود ارتباط برقرار کنید. این کار، شما را قادر خواهد ساخت تا استرس خود را کاهش دهید و همچنین هر گونه استرسی را که جنین شما ممکن است در رحم احساس کند، کاهش دهید .

در اینجا برخی از اثرات گوش دادن به آهنگ در بارداری آورده شده است:

عکس العمل های کودک تان را بهبود می بخشد:

زمانی که به موسیقی گوش می ‌دهید، جنین شما قادر خواهد بود تا ارتعاشات را بشنود و واکنش نشان دهد. همچنین کودک شما ممکن است سعی کند تا با ضربات لرزشی همگام شود. این کار ممکن است عکس ‌العمل و واکنش‌های جنین شما را بهبود بخشد و حرکات کلی او را نیز بهبود بخشد.

حس شنوایی جنین تان را بهبود می بخشد:

هنگامی که با هدفون به موسیقی گوش می‌دهید، به طور قابل ‌توجهی تمرکز کودک تان، حس ‌های شنوایی و مهارت ‌های او را افزایش می دهید. جنین شما ممکن است در این مرحله  قادر به درک موسیقی نباشد و آنچه به کودک شما می‌رسد احتمالا ارتعاشات امواج صوتی است. با این حال، کودک همچنان سعی دارد بر روی صداها تمرکز کند و انجام این کار تحریک ذهنی او را بهتر می ‌کند.

پس از تولد به عنوان لالایی عمل می‌کند:

بسیاری از محققان بر این باورند که جنین شما قادر به یاد آوردن موسیقی و صداهایی است که به هنگام بارداری به آن گوش داده اید. اگر زمانی که باردار هستید به آهنگ ‌های آرامش ‌بخش مشخصی گوش کنید، به احتمال زیاد کودک شما حتی بعد از زایمان آن ‌ها را به یاد خواهد آورد. این به آن معنی است که شما می ‌توانید برای آرااااآرام کردن نوزادتان از همان آهنگی استفاده کنید که قبل از تولد گوش می کرده اید. کودک شما قادر خواهد بود صداها را تشخیص دهد و همچنین به شما کمک می‌کند تا کودک خود را به سرعت آرام کنید.

شخصیت کلی کودک را شکل می‌ دهد:

نوع موسیقی ای که در هنگام بارداری به آن گوش می ‌دهید می ‌تواند بر شخصیت کلی کودک تاثیر داشته باشد. اگر به صداهای آرامش‌ بخش و موسیقی آرام گوش کنید، می ‌تواند شخصیت آرامی را در کودک تان ایجاد کند. از طرف دیگر، اگر به موسیقی بلند و خشن گوش دهید، می ‌تواند منجر به شخصیت پرخاشگر و نگران در کودک تان شود. با این حال، هیچ مطالعات پزشکی یا تحقیقاتی در مورد آن وجود ندارد و متخصصان همچنان در حال کار بر روی آن هستند.

آهنگ در بارداری

جنین تان چه مقدار موسیقی باید گوش دهد؟

مانند هر کاری که زمانی که باردار هستید انجام می‌دهید، در پخش موسیقی نیز نباید زیاده روی کنید. اگر می‌خواهید که در طول روز موسیقی را در پس‌زمینه پخش کنید، قطعا می‌توانید این کار را با اسپیکر و با صدای متوسط انجام دهید.

اگر در حال برنامه‌ریزی برای گوش دادن به موسیقی با هدفون هستید و یا می‌خواهید هدفون را به طور مستقیم روی شکم خود قرار دهید، مطمئن شوید که این کار را بیش از چند ساعت در روز انجام نمی دهید. این به شما این اطمینان را می‌دهد که جنین تان به جای اینکه به طور مداوم به ریتم واکنش نشان دهد، استراحت هم می‌کند.

از طریق پخش مداوم موسیقی بلند برای جنین تان، ممکن است ناخواسته الگوی خواب طبیعی نوزادتان را به هم بزنید. مهم است که کودک هنگامی که در داخل رحم است، خوب بخوابد چون بسیاری از پیشرفت‌های ذهنی، فیزیکی، روانی و دیگر چیزها در خواب پرورش می‌ یابد.

گوش دادن آهنگ در بارداری باید با ریتم آرام باشد؟

نوع موسیقی که به آن گوش می‌دهید تا حد زیادی به شخصیت و خلق و خوی شما و این که در حال حاضر چه احساسی دارید، بستگی دارد. بنابراین این درست نیست که بگوییم در حین بارداری شما تنها باید به نوع خاصی از موسیقی گوش دهید.

علاوه بر گوش دادن به موسیقی و صداهای نرم و آرامش ‌بخش، شما می ‌توانید به تعدادی از موسیقی های مورد علاقه تان نیز گوش دهید. موسیقی پاپ ریتم خاصی دارد و الگوی مشخصی دارد که جنین شما آن را تشخیص می دهد و به آسانی به یاد می آورد.

به خاطر داشته باشید که نحوه تنفس نوزاد در داخل رحم با توجه به صداها و ضرباتی که کودک می ‌شنود نیز تغییر می‌کند. این به این معنی است که اگر شما به موسیقی بسیار بلند و یا ناهنجاری گوش دهید، می ‌تواند تاثیر منفی بر جنین تان داشته باشید. بسیار خوب است که برای مدت کوتاهی به این نوع موسیقی گوش دهید. گوش دادن طولانی مدت به این نوع موسیقی و ریتم ها و ضربه های مداوم آن می‌ تواند باعث ایجاد استرس در جنین تان شود.

آهنگ در بارداری

آیا جنین تان باید به موسیقی کلاسیک گوش دهد؟

این که شما جنین خود را وادار به گوش دادن به موسیقی کلاسیک کنید یا نه دوباره موضوع انتخاب شخصی شماست. با اینکه هیچ اطلاعات پزشکی برای حمایت از آن وجود ندارد، اما تصور می ‌شود که گوش دادن به موسیقی کلاسیک تاثیرات مثبتی بر روی کودک داخل رحم دارد. گفته می‌شود که کودک شما قادر خواهد بود تا از ریتم‌ ها و صداهای ناشی از موسیقی کلاسیک لذت ببرد و همچنین می ‌تواند کمک کند تا کودک تان را بعد از زایمان نیز با این موسیقی آرام کنید.

با این حال، هدف اصلی در اینجا باید ایجاد ارتباط عاطفی با جنین تان باشد و سعی نکنید که کودک خود را به یک نابغه موسیقی کلاسیک تبدیل کنید!

گوش دادن به آهنگ در بارداری و باهوش شدن کودک

این موضوع که آیا گوش دادن به موسیقی یا عدم گوش دادن به آن، جنین تان را با هوش ‌تر می‌کند یا خیر، هنوز هم بحث های زیادی را در پی دارد. در حالی که یک گروه بر این باورند که قرار دادن کودک تان در معرض موسیقی در حالی که هنوز در رحم قرار دارد قطعا سطح بهره هوشی او را افزایش خواهد داد، اما گروهی دیگر بر این باورند که هیچ حقیقتی در پشت آن وجود ندارد. همچنین این باور رایج وجود دارد که اگر جنین خود را در معرض موسیقی قرار دهید در حالی که هنوز در رحم است، کودک شما را در ریاضی باهوش ‌تر می ‌کند. هیچ مطالعه پزشکی برای پشتیبانی از این ادعا نیز وجود ندارد و مطالعاتی که وجود دارند همگی بر روی کودکان متولد شده انجام شده اند.

برای مثال، مطالعات پزشکی ای وجود دارد که نشان می‌دهد اگر کودک خود را در معرض درس ‌های پیانو قرار دهید، به بهبود مهارت ‌های استدلال فضایی کمک خواهد کرد. با این حال، این مطالعات بر روی کودکان سه ‌ساله انجام شده است. با استفاده از این منطق، برخی از افراد معتقدند که قرار دادن نوزادان متولد نشده در معرض صدای پیانو می‌تواند تاثیرات مشابهی بر روی آن‌ها داشته باشد.

آهنگ در بارداری

از کجا بفهمید که آیا موسیقی خیلی بلند است؟

گفته می‌شود که قرار دادن جنین در معرض موسیقی بسیار بلند خطرناک است چون ممکن است منجر به تولد زودرس شود. همچنین می ‌تواند منجر به مشکلات سلامتی دیگری مانند کاهش وزن در زمان تولد یا مشکلات شنوایی یا شنوایی با فرکانس بالا در زمان تولد شود.

در حالی که این موضوع ممکن است که ترسناک به نظر برسد، اما پزشکان تنها در صورتی هشدار می‌ دهند که به طور مرتب به موسیقی گوش دهید؛ یا اگر به طور مداوم در محیطی باشید که صداهای بسیار بلندی در آن وجود دارد نیز این خطر کودکتان را تهدید می کند.

در اینجا برخی از سطوح صدا که باید به یاد داشته باشید آورده شده ‌است:

  • زمانی که به موسیقی گوش می ‌دهید، دقت کنید که حجم صدا بالاتر از ۶۵ دسی‌ بل نباشد.
  • اگر احساس می‌کنید که برای مدت طولانی به موسیقی گوش داده اید، حجم را در حدود یا کم‌تر از ۵۰ دسی ‌بل نگه دارید.

گوش دادن به موسیقی راه خوبی برای استراحت و کسب احساسات مثبت است و موسیقی و اصوات صحیح می ‌تواند برای جنین تان نعمتی باشد. موسیقی ای را انتخاب کنید که آرامش بخش باشد و از این زمان برای استراحت و ارتباط با جنین تان استفاده کنید.

مادرها، وقتی که شما حامله بودید به چه موسیقی گوش می‌کردید؟ آیا به دنبال موسیقی خاصی رفتید یا به هر چیزی که مایل بودید گوش می کردید؟ تجربیات خود را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.


در مورد تست سلامتی با قاشق چه می دانید؟ آیا می دانید بعضی از تحقیقات ادعا می کنند که خراش دادن زبان با یک قاشق و گذاشتن آن درون یک کیسه پلاستیکی و گذاشتن آن زیر نور برای یک مدت زمان می تواند آزمایش خوبی برای تشخیص شرایط سلامتی شما باشد. اگر می خواهید در این مورد و درستی آن بیشتر بدانید پیشنهاد می کنم این مقاله از بخش پزشکی دکتر سلام را با دقت بخوانید تا در مورد صحت این ادعا اطلاعات بیشتری کسب کنید.

خاستگاه تست سلامتی با قاشق

در ژانویه 2016، ناتالی آذر مجری بخش پزشکی خبرگزاری NBC گزارشی در بخشی از برنامه «Today Show» پخش نمود که در آن 6 روش تست سلامتی را آموزش داد که به سادگی در خانه امکان پذیر هستند. یکی از این آزمایشات، آزمایش «بوی دهان» بود. این آزمایش پایه بسیاری از مطالب عموماً غلط در بسیاری از وب سایت های مشکوک شد.

تست سلامتی با قاشق

تست سلامتی با قاشق چگونه است؟

تست سلامتی با قاشق همچنان که ناتالی آذر می گوید بر اساس علم واقعی است. این آزمایش می گوید بوی دهان می تواند نشان از مشکلات سلامتی بدن باشد:

پشت زبان خود را با یک قاشق بخراشید، سپس قاشق را در یک بسته پلاستیکی سر بسته بگذارید و آن را برای یک دقیقه زیر نور بگذارید. سپس آن را بو کنید.

پوشش زبان سالم باید شفاف باشد، اما اگر زبان شما بار داشته و زخیم شده باشد، یا رنگ آن فرق کرده و بوی نا مطبوع دارد، می تواند علائم اولیه مشکلات دستگاه تنفسی، کبد، کلیه ها، هورمون ها یا روده باشد.

بسیاری از موارد مرتبط با تنفس بد می توانند ناشی از بیماری های لثه یا لوزه ها باشند اما بوهای بسیار نامطبوع می تواند نشانی از یک مشکل بزرگ تر در سلامتی باشد. ناتالی آذر می گوید، بوی میوه می تواند نشان دیابت باشد؛ بوی آمونیاک می تواند مرتبط با مشکلات کلیوی بوده و دیگر بوها می توانند نشان از مشکلات مرتبط با ریه یا معده باشند.

و البته اگر برای شما اهمیت داشته باشد، این تست می تواند به شما نشان دهد بوی دهان و تنفس شما در برابر دیگران چگونه است.

استفاده از قاشق برای آزمایش بوی تنفس از گذشته به عنوان راهی برای یافتن بوی بد دهان افراد استفاده می شده است، بویی که به طور عادی توسط خود فرد فهمیده نمی شود. این روش به عنوان مثال در مقاله ای در ژورنال موسسه سلامت دهان آمریکا به صورت زیر آمده است:

«با این که بخش جلویی زبان معمولاً بو می دهد، اما منبع اصلی بو معمولاً مرتبت با بخش عقبی زبان است. بخش پشتی سطح دهان می تواند به راحتی با خراشیدن ملایم توسط یک قاشق پلاستیکی مورد آزمایش قرار گیرد. پس از آن، قاشق باید بو شده تا با بوی کلی دهان مقایسه گردد.»

تست سلامتی با قاشق

قرار دادن قاشق زیر نور احتمالاً به افزایش بو می انجامد چرا که نمونه های برداشته شده از روی دهان رشد می یابند. ایده اینکه برخی از بو ها می توانند نشان از شرایطی فراتر از مسائل مرتبط با بهداشت دهان باشند، آن چنان بحث بر انگیز نبوده و روشن است. در ادامه به بوها و نشان از بیماری های احتمالی خواهیم پرداخت. آنچنان که در گزارش زیر می خوانید:

«بوی میوه ای تنفس علامت کتواسیدوز است. کتواسیدوز ممکن است در بیماران دیابتی رخ دهد. این بیماری دارای شرایطی است که خطرناک و تهدید کننده است.

دهانی که بویی مشابه مدفوع دارد می تواند در اثر استفراغ طولانی مدت اینگونه شده باشد. این بو خصوصاً در زمانی که بیمار دچار انسداد روده است پیش می آید. این بوی بد ممکن است گاهاً در افرادی که تخلیه معده از طریق لوله گذاشتن درون بینی یا دهان داشته‌اند، نیز بروز نماید.

تنفس ممکن است بویی شبیه به آمونیاک داشته باشد. (این بو ممکن است شبیه بوی ادارار یا ماهی نیز باشد) این بو در افرادی که دارای نارسایی مزمن کلیه هستند استشمام می شود.»

این واقعیت ها (در حالی که جای بحث بر سر آن ها نیست) به این معنا نیست که چنین مشاهداتی ارزش تشخیص و آزمایش را داشته باشند، چرا که شرایطی که این نوع آنالیزها توصیف می کنند احتمالاً بسیار گسترش یافته است چرا که طول می کشد تا بیماری بر روی تنفس تاثیر بگذارد و تست سلامتی با قاشق می تواند به اندازه کافی به شما هشدار بدهد که مشکل جسمی جدی دارید. البته ممکن است این علائم در تنفس ناشی از استفراغ شدید یا داخل بردن یک لوله درون حلق باشد.

ژوزف ولفدورف استاد پزشکی اطفال در دانشکده پزشکی هاروارد و رئیس برنامه دیابت در بیمارستان کودکان بوستن به ما گفته است که کتواسیدوز دیابتی بوی تنفس را به صورت میوه ای می کند، اما این علامت ممکن است نشان از یک بیماری جدی باشد و احتمالاً تا این لحظه علائم دیگری از بیماری را نیز بروز داده باشد، از جمله:

«بوی «میوه ای» تنفس (یا بوی استون) نشانه ای از کتواسیدوز دیابتی (DKA) است. اما، DKA بیماری دیر بروزی است که در اثر عدم کنترل بیماری دیابت توسعه می یابد. در این صورت علائم این طور خواهند بود: پلیوریا (تکرر ادرار)، پلیدیپسیا (عطش بیش از حد) و کاهش وزن باعث می شوند که فرد به سمت مراجعه به مراکز پزشکی جذب شود و این زمان مدتی طولانی پیش از اینکه بوی میوه ای بر روی زبان احساس شود، اتفاق می افتد.»

برای بوی ماهی در تنفس نیز دقیقاً این چنین است. ارتباطی میان نارسایی کلیه و بوی آمونیاکی تنفس وجود دارد، اما این علامت برای تشخیص خیلی دیر بروز می دهد. این بیماری خیلی زودتر خود را با علائم دیگر نشان می دهد.

تست سلامتی با قاشق

«لکه» روی قاشق در تست سلامتی با یک قاشق

به عنوان نتیجه بی نظیر بودن تست سلامتی با قاشق ، وب سایت های مختلف ویژگی های تشخیص متعددی برای این تست معرفی کرده اند. البته بسیاری از آن ها که در طب سنتی چین وجود داشته است، هنوز به اثبات علمی نرسیده اند. رنگی که پس از آزمایش «تنفس بد» بر روی قاشق باقی می ماند می تواند مورد تحلیل و آنالیز قرار گیرد. به عنوان مثال موارد زیر در وب سایت های مختلف در خصوص این آزمایش نوشته شده اند:

«اگر در تست سلامتی با قاشق ، لکه ها سفید یا زرد بوده و یک لایه را تشکیل داده باشند، این ممکن است نشانه اختلال عملکرد غده تیروئید باشد. تبدیل بتاکاروتن به ویتامین آ وابسته به هورمون تیروئید است. این کمبود می تواند به صورت زرد بودن کاروتن دیده شود.

اگر در تست سلامتی با قاشق ، لکه ها بنفش باشند، ممکن است به این معنا باشد که جریان خون شما ضعیف بوده و یا کلسترول خون شما بالا باشد. به علاوه بنفشی لکه ممکن است نشان از برونشیت باشد. برونشیت عملکرد امواج هوا که اکسیژن را به جریان خون می رسانند، کاهش داده و باعث ایجاد رنگ بنفش می شود.

اگر لکه ها سفید باشند، ممکن است نشان دهنده این باشد که شما از یک عفونت تنفسی رنج می برید. بار سفید رنگ بر روی زبان می توان نشان از عفونت ها و یا ویروس های متعددی باشد.

اگر لکه ها نارنجی هستند، ممکن است نشان از مشکل کلیوی باشد. بیماری کلیوی مزمن می تواند باعث کم رنگ شدن بافت های زبانی به علت کم خونی شود یا به رنگ نارنجی باشد که نشان از ته نشین های کاروتن مانند است.»

در ابتدا باید توجه شود که این ادعاها –دقت آن ها به کنار- همه تنها از روی تغییر رنگ خود زبان است و در هیچ کدام یک از این تجربیات نامی از قاشق و نور برده نشده است.

تست سلامتی با قاشق

در تائید این ادعا، بنا به تغییر رنگ به زرد، دکتر ولف اشاره به وب سایتی می کند که ادعایی بدون منبع دارد که می گوید، میزان ترشح پایین تیروئید، کاهش تبدیل و ایجاد بتاکاروتن باعث ایجاد رنگ زرد بر روی سطوح کف پا نیز می شود.

درحالیکه وب سایت medical literature این ایده را تائید می کند که ایجاد کاروتن به دلیل کم کاری تیروئید می تواند باعث تغییر رنگ کف پا و دست ها به رنگ زرد شود. نا مشخص است که چرا این اطلاعات مجدداً به صورت قابل اجرا بر روی زبان تفسیر شده است. خصوصاً زمانی که تغییر رنگ زبان به رنگ زرد علامتی رایج (و در بسیاری از مواقع اولیه) از بسیاری مشکلات غیر مرتبط با تیروئید می تواند باشد.

همچنین تغییر رنگ این چنین، می تواند به علت مشکلات کلیوی باشد که البته این نیز دارای اسناد علمی نیست. وب سایت ها نام آن را مکانیزم «تشکیل کاروتنوئید» گذاشته اند. به بیان دیگر، یک زبان زرد به تنهایی، حتی با ادعاهای ولف در این خصوص، نمی تواند چیزی را اثبات کند.

ولف ، در حمایت از ادعای اینکه لکه های بنفش می توانند نشان از گردش خون ضعیف و یا میزان بالای کلسترول خون باشند، به پستی که در مینی نشریه دیلی میل آمده است، اشاره می کند. در این نشریه آنلاین نظرات طبیبان و گیاه شناسان طب سنتی چینی عنوان شده است. (البته باز هم دلیل و سندی مبنی بر اثبات علمی نیست) موضوع این نظرات رنگ های مختلف زبان و معانی آن ها است. سند محکمی وجود ندارد که دلیل رنگ بنفش زبان را تائید کند (یا حتی اینکه لکه بنفش رنگ بر روی قاشق مشاهده شود) و بگوید علت این رنگ چرخش ضعیف خون و یا سطح کلسترول خون بالا است. برونشیت مزمن، مشابه با ادعاهای دیگر در خصوص بوی تنفس، می تواند به راحتی در فرد بیمار آزمایش شود و نیازی به تست زبان نیست.

ولف می گوید، اگر با تست سلامتی با قاشق ، لکه های سفید مشاهده شد، ممکن است شما از یک عفونت تنفسی رنج می برید. (احساس می شود که باید به این اشاره کنیم که برونشیت مزمن نیز نوعی عفونت تنفسی است، که ولف می گوید باید عامل ایجاد لکه بنفش باشد.) البته ولف می گوید رنگ سفید ممکن است نشان از اهتلال در عملکر غده تیروئید نیز باشد. در واقع، یک زبان سفید می تواند به علت شرایط مختلفی باشد. (و البته می تواند به علت هیچ بیماری نباشد)، بیش از 60 بیماری تنفسی وجود دارند که با آزمایش می توان آن ها را تشخیص داد. این اثباتی بر رد ادعاهای وب سایت های مختلف است.

تست سلامتی با قاشق

نتیجه گیری : آیا تست سلامتی با قاشق کاربردی و صحیح است؟

همه چیز گفته شد، ادعاها در خصوص ارتباط بخش «تنفس» و تست قاشق با بوی دهان و مشکلات داخلی بدن وجود دارند. البته تست سلامتی با قاشق ، در برابر وجود ابزارهای حرفه ای تشخیص پزشکی، به نظر بی کاربرد است. ادعاها در خصوص بررسی لکه باقی مانده در تست سلامتی با قاشق ، از سر مخلوطی از ادعاهای اثبات نشده علمی است. بسیاری از این تفکرات از طب سنتی چینی نشات گرفته شده اند یا تفسیری از اطلاعات بدون سند بسیاری از وب سایت ها هستند. و در نهایت می توان گفت این آزمایش در واقع بی فایده و بدون کاربرد است. به علاوه، به نظر این وب سایت، بسیاری از ادعاهای صورت گرفته در خصوص تست سلامتی با قاشق غلط هستند.


میلیون ها کودک دارای بیش فعالی یا اختلال کم توجهی می باشند. با این حال، زنان باردار و بزرگسالان نیز می توانند بیش فعالی یا ADHD داشته باشند. این یک اختلال مغزی است که بر توانایی فرد تمرکز می کند. بعضی از افراد فعالیت بیش از حد و علائم دیگری را تجربه می کنند. هنگامی که این بیماری را تشخیص دادید می توانید به دنبال درمان پزشکی باشید. با این حال، می توانید علائم خود را با کمک روش های متعدد و درمان های طبیعی کاهش دهید. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام، شما 23 روش ارزشمند را در مورد چگونگی درمان بیش فعالی به طور طبیعی در کودکان، بزرگسالان و یا در دوران بارداری کشف خواهید کرد.

رژیم غذایی و تغذیه برای بیش فعالی یا ADHD

رژیم غذایی غنی از ویتامین ها و پروتئین می تواند در کنترل علائم بیش فعالی مفید باشد. علاوه بر این، شما نیز باید از مصرف شکر، آلرژن های شایع و طعم های مصنوعی اجتناب کنید.

بیش فعالی

مصرف مواد غنی از پروتئین– زیرا آنها باعث افزایش تولید دوپامین می شوند که به نوبه خود به تمرکز فرد کمک می کند. شما می توانید پروتئین ها را در تخم مرغ، ماهی، آجیل، سویا، لوبیا و محصولات لبنی پیدا کنید.

خوردن غذاهایی دارای ویتامین B6 بالا– زیرا آنها به مبارزه با عوامل تحریک پذیر کمک می کنند. آووکادو، موز، دانه های آفتابگردان، اسفناج، آلو، و آجیل بعضی از منابع غنی از ویتامین B6 هستند.

غذاهایی با کربوهیدرات بالا – این غذاها شامل دانه های جامد کم قند و دارای فیبر زیاد می شوند. آنها به تثبیت سطح قند خون کمک می کنند و بنابراین علائم بیش فعالی (ADHD) را کنترل می کنند.

غذاهای غنی از روی را به رژیم غذایی خود اضافه کنید زیرا سطح روی کمتر، تاثیر مستقیمی بر بیش فعالی دارد. غذاهای غنی از روی شامل اسکواش، بادام زمینی، دانه کنجد، پنیر، کبد و صدف است.

خوردن غذاهای غنی از منیزیم به دلیل اینکه این ماده معدنی برای کاهش تحریک پذیری، به حداقل رساندن سردرگمی روانی توجه می کند. اسفناج، دانه کدو تنبل، کیک سویا، دانه های آفتابگردان، بادام زمینی، لوبیای سیاه و سویا بعضی از بهترین منابع منیزیم هستند.

اجتناب از غذاهایی که باعث آلرژی می شوند. مطالعات بسیاری نشان می دهد که سویا، ذرت، گندم و گلوتن می تواند باعث کاهش تمرکز در کودکان شود. این غذاها ممکن است بر روی علائم بیش فعالی نیز تاثیر بگذارد.

حذف مواد غذایی دارای شیرین کننده های مصنوعی، رنگ های مصنوعی، نگهدارنده ها و طعم دهنده ها از رژیم غذایی خود – به دلیل این که این غذاها می تواند ناتوانی در یادگیری و رفتارهای پرخطر را به دنبال داشته باشد.

عدم استفاده ار چربی های بد مانند چربی های ترانس – روغنی که در پیتزا، غذاهای سرخ شده و همبرگر یافت می شوند.

اجتناب از مصرف نیتریت – معمولا در غذاهای کنسرو شده و بسیاری از غذاهای فرآوری شده، نیتریت وجود دارد که با افزایش IBS، همراه است و همچنین باعث بروز دیابت و انواع خاصی از سرطان می شوند. همچنین می تواند باعث افزایش ضربان قلب، بی قراری و مشکل در تنفس شوند که نشانه های بیش فعالی را بدتر می کند.

بیش فعالی

چگونگی درمان بیش فعالی (ADHD) به طور طبیعی

با توجه به راهنمایی های بالا  چگونه میتوان با روش های خانگی و به طور طبیعی با بیش فعالی در بزرگسالان، کودکان و در دوران بارداری مقابله کنید.

ورزش

یک مطالعه در سال 2012   نشان داد که ورزش منظم می تواند برای مبارزه با اضطراب مفید باشد.  استرس، تاثیر منفی در رفتار، کنترل ضعیف و افسردگی دارد. علاوه بر این، انجام تمرینات در فضاهای سبز و فضای باز برای ارتقای عملکرد مغز در افراد مبتلا به بیش فعالی عالی است. اطمینان حاصل کنید که فرزند شما حداقل سی دقیقه در روز تمرین بدنی بسیار فعال انجام دهد. چرخش، شنا و دوچرخه سواری برخی از تمریناتی است که بیشتر بچه ها از آن لذت می برند. ژیمناستیک، هنرهای رزمی، اسکیت روی یخ و رقص، گزینه های خوبی هستند. همچنین می توانید فرزند خود را وادار کنید تمرینات تقویتی، پیاده روی یا دویدن انجام دهند.

یوگا و تای چی

یوگا و تای چی برای افراد مبتلا به بیش فعالی مفید هستند. تکنیک های آرام سازی عمیق، تمرینات تنفسی (pranayama) و موقعیت های جسمی مورد استفاده در یوگا برای آرام کردن و تقویت سیستم عصبی مرکزی ایده آل هستند. تای چی به بهبود علائم بیش فعالی کمک می کند در حالی که یوگا به کودکان کمک می کند تا انضباط و آرام بودن را یاد بگیرند. بنابراین علائم بیش فعالی را کنترل می کنند. شما می توانید بچه خود را در کلاس تای چی یا یوگا ثبت نام کنید یا به دنبال یک متخصص باشید.

ماساژ

مطابق با  یک مطالعه در سال 2003 ، بیست دقیقه ماساژ دو بار در هفته تاثیر مثبتی روی رفتار و خلق و خو دارد. به غیر از این، ماساژ منظم برای افزایش سطح سروتونین موثر است، که به نوبه خود کمک می کند تا تنظیم سطح بالا دوپامین در کودکان مبتلا به بیش فعالی انجام شود. برای این منظور، کمی روغن کنجد، بادام یا  زیتون  را شروع به مالیدن با دست های خود کنید تا زمانی که روغن گرم شود. سپس آن را روی پوست کودک خود ماساژ دهید. برای چند دقیقه این ماساژ را ادامه داده و 2 تا 3 بار در هفته دنبال کنید.

روغن ماهی

روغن ماهی برای کمک به درمان علائم بیش فعالی در بزرگسالان و کودکان بسیار موثر است. کمبود اسید چرب غیر اشباع می تواند منجر به توسعه عصبی همراه با اختلالات روانپزشکی نظیر نارساخوانی و بیش فعالی شود.   بنابراین، بهتر است یک مکمل دارای میزان بالای روغن ماهی EPA (اسیدهای چرب امگا 3) به نسبت DHA (اسید چرب امگا 6) را انتخاب کنید. علاوه بر این، مکمل های روغن ماهی برای بهبود تمرکز و حافظه عالی هستند. اطمینان حاصل کنید که قبل از مصرف مکمل های روغن ماهی، با دکتر درباره دوز مناسب مصرف مشورت کنید. در عوض، ماهی های قزل آلا، ساردین، بذر کدو تنبل، دانه های کتان و دانه های دیگر را به کودک بدهید، زیرا آنها دارای اسیدهای چرب امگا 3 فراوان هستند.

بیش فعالی

از گیاه کهن دار استفاده کنید

گینکو بلوبیا  (کهن دار) برای بهبود تمرکز، دقت، حافظه، حفظ دانش و ادراک مفید است. به علاوه، این گیاه به محافظت از مغز در برابر سموم کمک می کند.  یک مطالعه در سال 2001 نشان داد که بیماران مبتلا به بیش فعالی یا اختلال کمبود توجه که ترکیبی از کهن دار، جینسنگ آسیایی و جین اسکن آمریکایی را دریافت کردند، به طور موثری در افزایش فعالیت و رفتار اجتماعی بهبود نشان دادند. قبل از مصرف عصاره های کهن دار، با پزشک خود مشورت کنید.

جینسنگ قرمز کره ای

جینسنگ قرمز کره ای در طب سنتی به عنوان یک تقویت کننده حافظه استفاده می شود. پتانسیل تقویت حافظه جینسنگ قرمز کره ای در افراد مبتلا به بیش فعالی می تواند مفید باشد. همانطور که در تحقیقات سال 2011 مشاهده شد، استفاده از جینسنگ قرمز کره ای در افراد مبتلا به بیش فعالی، بسیار مفید بوده است. دوز توصیه شده از این گیاه 1،000 میلی گرم است. توصیه می شود برای دوز مناسب با پزشک خود مشورت کنید.

گندم سبز

گندم سبز نیز به نام وحشی یا Avena sativa نامیده می شود که یکی دیگر از درمان های شگفت انگیز گیاهی برای مشکل بیش فعالی است. آنها دارای اثر آرام بخش روی سیستم اعصاب شما هستند و به عنوان یک تونیک مغذی عمل می کنند. علاوه بر این، آنها همچنین به افزایش توجه و تمرکز کمک می کنند. شما می توانید از عصاره جو دوسر استفاده کنید اما قبل از مصرف آن با پزشک خود مشورت کنید.

استفاده از تقویم برنامه ریزی

داشتن تقویم یا برنامه ریز می تواند برای افرادی که این اختلال دارند مفید باشد. این مکان برای ضبط کارهای خاص مانند تکالیف و یا جلسات کار و روزمره است. اگر شما اغلب برنامه ریزی هایتان را بررسی و به روزرسانی کنید، مفیدتر است. شما می توانید از برنامه ریزان آنلاین یا برنامه هایی با یادآوری های قابل شنیدن یا قابل مشاهده استفاده کنید تا اطمینان حاصل شود که وظایف برنامه ریزی شده یا قرار ملاقات ها را از دست ندهید.

بیرون بروید

بسیاری از مطالعات نشان می دهد که فعالیت های در فضای باز برای بزرگسالان و بازی در فضای باز برای کودکان می تواند نشانه های این اختلال را بهبود بخشد. زمان صرف کردن در خارج از خانه می تواند به کودکان مبتلا به این اختلال کمک کند. مطابق با یک مطالعه در سال 2011 ، قرار گرفتن روزانه در معرض فضای سبز و خارج از منزل یک درمان طبیعی و ایمن است که می تواند برای افراد مبتلا به این اختلال مفید باشد. توصیه می شود 20 دقیقه صرف چند فعالیت در خارج از خانه کنید. به علاوه، یک عادت برای رفتن به خارج از خانه دو بار یا سه بار در روز ایجاد کنید. برای بهترین اثر به طبیعت بروید.

خوردن صبحانه

خوردن صبحانه برای تثبیت نوسانات هورمون و تنظیم میزان قند خون مفید است. این مزایا تأثیر قابل توجهی بر علائم این اختلال دارند. توصیه می شود که صبحانه را به صورت منظم مصرف کنید. همچنین شامل حداقل 20 گرم پروتئین به وعده غذایی است.

بیش فعالی

از کونکارکالیفرنیا استفاده کنید

کوکنار کالیفرنیا برای آرامش، تسکین و متعادل کردن سیستم عصبی و کاهش سطح بالای فعالیت بیش از حد عالی است. همچنین به کاهش اختلالات و فشار در کودکان کمک می کند، زیرا این یک آرام بخش است. این ماده در فروشگاه در دسترس است. اطمینان حاصل کنید که روزانه صبح زود کمی به اعصاب کمک کنید. شما می توانید مخلوط کونکار کالیفرنیا و آب را تهیه کنید یا آن را به عنوان یک دوز منظم در چای مصرف کنید. همچنین، آن را در پودر ها و کپسول بریزید، اما فقط پس از مشاوره با یک درمانگر طبیعی این کار را بکنید.

از Nepetacataria یا Catnip استفاده کنید

Catnip کمک می کند تا علائم بیش فعالی مرتبط با بی قراری، تنش، بیش فعالی و استرس کاهش یابد. علاوه بر این، این داروی گیاهی، راه رهایی از درد معده، اسهال ، سردرد و مشکلات کولیک ناشی از این اختلال را تضمین می کند و خواب آرام را حاصل می شود. علاوه بر این، برای درمان تغییرات خلقی و هیستری ایده آل است.

از Skullcap یا Scutellarialaterifolia استفاده کنید

هنگامی که نام بیش فعالی می آید، skullcap برای درمان بی حسی، تحریک و گریه بسیار مفید است. این ماده علاوه بر کمک به آرام کردن مغز و ایجاد خواب بدون ایجاد هر گونه عارضه جانبی مفید است. ساقه، گل و برگ این گیاه می تواند برای درمان این اختلال استفاده شود. شما می توانید آن را به چای اضافه کنید و یا دمنوش آن را میل کنید. همچنین به عنوان تنتور موجود است و ممکن است برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده شود.

از عصاره دانه انگور استفاده کنید

بیو فلاونوئیدها که قوی ترین آنتی اکسیدان ها است در دانه انگور فراوان است. مهمتر از همه، آنتی اکسیدان ها به حذف رادیکال های آزاد از بدن کمک می کنند که باعث کاهش اختلال عملکرد طبیعی بدن و به تعویق افتادن پیری زودرس می شود.  همچنین مغز را در برابر اثرات مضر سموم محافظت می کند و سیستم جریان خون مغز را تقویت می کند. شما می توانید عصاره دانه انگور را به غذای روزانه خود اضافه کنید یا انگورهای پالپ را در شکل خشک تهیه کرده و یا آنها را در فرم طبیعی خود بخورید.

درمان رفتاری والدین

درمان رفتاری می تواند برای کودکان مبتلا به موارد شدید این اختلال مفید باشد. طبق آکادمی اطفال آمریکا، درمان رفتاری باید گام اولیه در مقابله با مشکل بیش فعالی در کودکان کوچک باشد. این درمان، رفتارهای مشکوک خاص را حل می کند و راه حل هایی برای کمک به آنها را پیشنهاد می کند. همچنین می تواند شامل ایجاد قوانین و اهداف برای کودک باشد. درمان رفتاری می تواند به والدین کمک کند تا کودکانشان از این اختلال رهایی یابند.

بیش فعالی

چگونگی درمان طبیعی این اختلال در زنان باردار

تمرین مدیتیشن ذهنی

مثبت بودن و آرامش هنگام بارداری حیاتی تر از همیشه است و همچنین اگر این اختلال را دارید، اهمیت آن افزایش می یابد. تمرین مدیتیشن ذهنی برای اطمینان از مثبت بودن و آرامش بسیار مفید خواهد بود. این عمل به شما در برخورد با خواسته های ذهن و بدن کمک می کند. علاوه بر این، مدیتیشن به رفع استرس حاملگی کمک می کند که در غیر این صورت می تواند پاسخ التهابی ایجاد کند که باعث زایمان زودرس یا کاهش وزن نوزاد شود. استرس همچنین می تواند اثرات درازمدتی بر روی کودک شما داشته باشد، که باعث بروز این اختلال و مشکلات پیشرفته می شود.

خواب مناسب داشته باشید

زنان باردار به علت افزایش وزن نوزاد و تغییرات هورمونی در بدن خود، اغلب خواب کافی ندارند. زنان باردار ممکن است به مدت چند ساعت خواب در شب و یا روز دراز بکشند، همانطور که در موسسه ملی بهداشت گفته شده است. در دوران بارداری، محرومیت از خواب و کار بیشتر به سزارین، درک بالای ناراحتی، درد در هنگام زایمان و زایمان زودرس مربوط می شود. خوابیدن به اندازه کافی در بهبود علائم این اختلال ، مانند عدم توجه و تحریک پذیری مفید است. از سوی دیگر، اختلالات خواب می تواند علائم این اختلال را بدتر کند.

یوگا انجام دهید

انجام یوگا در طول بارداری برای حفظ تعادل ذهن و بدن موثر است. همراه با آن، کمک می کند تا علائم این اختلال را تحت کنترل داشته باشید. با این حال، بعد از سه ماهه ی اول، یوگا نکنید، که باعث ایجاد فشار در پشت می شود. چنین مواردی می تواند جریان خون را به رحم کاهش دهد. به علاوه، انجام یوگا باعث ایجاد انقباض بیش از حد عضلات، به خصوص عضلات شکمی می شود.

توجه به تغذیه و رژیم غذایی

توجه به تغذیه مناسب و رژیم غذایی سالم در حاملگی در کنترل این اختلال بسیار مهم است. زنان باردار باید رژیم سالم و متعادل را داشته باشند تا اطمینان حاصل شود که میزان مواد معدنی بدنشان برای سلامتی کودک مناسب است. مصرف غذاهای غنی از پروتئین باعث افزایش تولید دوپامین می شود که به شما کمک می کند تا تمرکز کنید. مصرف غذاهای غنی از منیزیم برای افزایش حس توجه، کاهش تحریک پذیری و به حداقل رساندن سردرگمی روانی مفید است. علاوه بر این، غذاهای مغز، ویتامین ها پیش از قاعدگی و اسیدهای چرب را که برای از بین بردن علائم نامطلوب کمک می کنند، مصرف کنید. غذاهایی با ویتامین B6 بالا، کلسیم و روی نیز در دوران بارداری مفید است.

احتیاط : در طول بارداری، ازمصرف مکمل های تغذیه ای بدون مشورت با پزشک خود اجتناب کنید.

بیش فعالی

بهترین درمان های خانگی موثر برای بیش فعالی (ADHD)

1- بابونه

بابونه یک درمان مؤثر برای این اختلال است. این گیاه دارای خواص آرام بخش است که در تنظیم توجه و خلق و خو شگفت انگیز است. در نتیجه، این کمک می کند تا این اختلال کاهش یابد. همچنین برای بی خوابی و اضطراب عالی است .

آنچه شما نیاز دارید

  • یک قاشق چای خوری گل های بابونه
  • 1 فنجان آب گرم

نحوه تهیه

گل های بابونه خشک را به آب گرم اضافه کنید. روی آن قرار دهید و آنرا حدود 5 دقیقه بگذارید بماند. بعد از آن، هر روز از این چای گیاهی قبل از خواب لذت ببرید.

اثرات جانبی

غلظت بالایی از بابونه می تواند منجر به  حالت تهوع و استفراغ شود. قبل از نوشیدن چای بابونه، با پزشک خود مشورت کنید. همچنین در صورت مصرف داروهای ضدبارداری از مصرف این چای اجتناب کنید.

2- برهمی

Brahmi در آیورودا به عنوان درمان جایگزین مناسب برای این اختلال استفاده می شود. این یک تونیک برای مغز است و به کاهش افسردگی و اضطراب کمک می کند و حافظه یادآوری کلمه را بهبود می بخشد. جدا از آن، می تواند مغز را در مقابل آسیب های رادیکال آزاد محافظت کند و عملکرد شناختی را تشویق کند.

آنچه شما نیاز دارید

  • پودر برهمی – یک قاشق چای خوری
  • عسل طبیعی – یک قاشق چای خوری

طرز تهیه

فقط عناصر بالا را خوب ترکیب کنید سپس این مخلوط را هر روز مصرف کنید. شما همچنین می توانید Brahmi را در مکمل های غذایی پیدا کنید. برای دوز مناسب، با پزشک خود مشورت کنید.

اثرات جانبی از برهمی

برای یک بعضی از افراد، مصرف برهمی در دوزهای بالا ممکن است منجر به سردرد و از دست رفتن آگاهی شود.

بیش فعالی

3- جوانه گندم

جوانه گندم غنی از مواد معدنی مختلف است. همچنین با آهن، منیزیم، کلسیم، ویتامین A، C و E و اسیدهای آمینه جذب می شود. همه این مواد مغذی برای حمایت از عملکرد مغز مناسب و تعادل هورمون مفید هستند.

طرز تهیه

  • جوانه گندم و آب را مخلوط کنید.
  • یک قاشق غذاخوری از آن را با گوشت و بلغور مخلوط کنید.
  • با این مخلوط، سوپ سبزیجات تهیه کرده و میل کنید.

اثر عوارض جانبی گندم

جوانه گندم می تواند به یک ارگانیسم Listeria monocytogenes آلوده شود که می تواند عوارض جانبی جدی مانند سردرد شدید ایجاد کند. علاوه بر این، مقدار زیادی از جوانه گندم نارس ممکن است منجر به خستگی و سرگیجه شود.

4- سیب سرکه

افراد مبتلا به این اختلال معمولا مشکل در هضم دارند. سرکه سیب با اثرات پروبیوتیک همراه است که به کاهش این مسائل و کمک به بدن شما در جذب مواد مغذی مفید برای افزایش عملکرد شناختی و تعادل هورمون کمک می کند.

آنچه شما نیاز دارید

  • سرکه سیب طبیعی ، یک تا دو قاشق غذاخوری
  • آب – 1 لیوان

چگونه می توانم

سرکه سیب را به یک لیوان آب اضافه کنید. 20 دقیقه قبل از هر وعده غذایی مصرف کنید.

عوارض جانبی مصرف سرکه

مصرف بیش از حد سرکه سیب ممکن است سبب پوکی استخوان همراه با کمبود پتاسیم شود. این ماده دارای اسید استیک است که ممکن است باعث سوختگی گلو کودکان شود.

بیش فعالی

 نکات لازم برای درمان این اختلال

  • سازماندهی وسایل شخصی – تمام وسایل شخصی تان را در مکان های مشخص نگه دارید.
  • به نوشتن یادداشت های مهم در یک دفترچه یادداشت بصورت روزانه عادت کنید.
  • فرزندتان را با مهربانی و عشق آشنا کنید.
  • اطمینان حاصل کنید که فرزند شما زمان زیادی را صرف تماشای تلویزیون، بازی کردن با کامپیوتر و ارسال پیامک روی تلفن های همراه نمی کند.
  • وقتی با بچه خود برخورد می کنید، آرام و صبور باشید، حتی زمانی که از کنترل خارج شده اید.
  • هنگام صحبت کردن با فرزندتان، با دستان خود نشان دهید و از کلمات ساده استفاده کنید.
  • به کودک خود کمک کن تا محیط و محیط زیست خود را سازماندهی شده و منظم نگه دارد.
  • راه های جدیدی را برای بهبود عزت نفس و شناخت استعدادهای فرزندتان دنبال کنید.
  • اطمینان حاصل کنید که فرزند شما خواب و استراحت مناسب دارد زیرا ممکن است کم خوابی، علائم این اختلال را بدتر کند.

 هشدارها

درمان این مشکل معمولا ترکیبی از درمان های روانشناختی و دارویی است. برخی از شیوه های زندگی و درمان های طبیعی می تواند کمک کند، اما کسانی که با این اختلال تشخیص داده شدند، باید دستورالعمل دکتر خود را دنبال کنند. داروها و مکمل های طبیعی ممکن است بر بدن تاثیر بگذارد. علاوه بر این، این درمان های جایگزین ممکن است حاوی عوارض جانبی و تداخلات دارویی با سایر داروهای مصرفی باشد.   قبل از پایان دادن به هر دارویی که مصرف می کنید یا تلاش برای هر گونه درمان جدید از جمله مکمل ها، باید با دکتر خود مشورت کنید.

بیش فعالی

سوالات متداول درباره بیش فعالی

آیا بیش فعالی میتواند منجر به آسیب های کبدی شود؟

آتوموکستین ممکن است منجر به آسیب زردی یا کبد در موارد بسیار نادر شود. فورا فرزند خود را به پزشک ببرید اگر پوست کودک شما زرد یا دارای علائم آنفلوانزا، ادرار تیره یا درد شکم باشد.

چه داروهایی بیشتر برای درمان بیش فعالی استفاده می شود؟

محرک ها و غیر محرک ها داروهای اصلی برای مبارزه با بیش فعالی هستند. همچنین پزشکان ممکن است داروهای ضد افسردگی تجویز کنند.

آیا اثرات جانبی جدی مرتبط با داروهای بیش فعالی وجود دارد؟

عوارض جانبی جدی می تواند رخ دهد، هر چند آنها نادر هستند. بلافاصله با دکتر خود تماس بگیرید اگر چیزی  شما را نگران می کند. این داروها را بدون تجویز پزشک، به کودک خود ندهید.


یکی از مشکلات شایع و معمول بخصوص در دندانهایی که پیشتر با مواد پر شده اند و یا درمان ریشه و روکش شده اند حادثه شکستن تحت فشارهای عمل جویدن است. در چنین شرایطی امکان اینکه مقطع شکستگی در سطح لثه و یا عمیق تر اتفاق بیافتد بسیار زیاد است بنابراین انتخاب بین ماندن یا نماندن دندان مورد نظر را در هاله ای از ابهام خواهد برد. از آنجاییکه دندان طبیعی انسان همچون عضوی مهم و با ارزش است در پاره ای از موارد مانند افرادی که دچار دیابت و بیماریهای مشابه هستند عمل کاشت یا کارگزاری ایمپلنت دندانی ممکن نیست و تنها راه نگهداری ریشه و اصلاح دندان مربوطه است. در این موارد باید تغییراتی برروی لثه و استخوان اطراف ریشه دندان داده شود تا قسمت شکسته از حاشیه لثه خارج گردد.

حفظ دندان‌های آسیب دیده

ممکن است دندان در اثر شکستگی یا پوسیدگی، تمام یا بخشی از تاج خود را از دست داده و کار ترمیم آن را با مشکل مواجه سازد. در این حالت با انجام جراحیِ افزایش طول تاج، حفظ دندان ممکن شده است و امکان گذاشتن پروتز بر روی آن امکانپذیر می‌گردد.

عرض بیولوژیک

 Biologic Width: عرض بیولوژیک یا پهنای بیولوژیک عبارت است از بافت همبند لثه‌ای مجاور آلوئول و اپیتلیوم چسبنده که میانگین عرض آن در حالت سلامت 4.2 میلیمتر می‌باشد که ۱٫۰۷ میلیمتر آن توسط الیاف پریودنتالی و حدود ۰، ۹۷ آن نیز توسط اپیتلیوم چسبنده اشغال شده ‌است. رعایت این فاصله در هنگام ترمیم دندان آسیب دیده ضروری است، در غیراین صورت امکان التهاب لثه و تحلیل رفتن بافت استخوانی آن منطقه وجود دارد.

نسبت طول به تاج

استخوان آلوئولی که دندان را در برگرفته ‌است به طور طبیعی دندان مجاور آن را نیز حفاظت می‌کند و برداشتن غیراصولی آن می‌تواند لق شدگی دندان(ها)ی مجاور آن را سبب شود. نسبت طول به تاج: (Crown to root Ratio) میزان دندانی است که باید در بافت استخوانی وجود داشته باشد و توسط آن احاطه گردد. در حالت طبیعی طول ریشهٔ دندان تقریباً دو برابر طول تاج آن می‌باشد و این میزان برای جلوگیری از لق‌شدگی دندان در برابر فشارهای معمول، عمودی و افقی وارد بر آن کافی است. با برداشته شدن مقداری از استخوان نگهدارنده، از طول ریشه‌ها نیز کاسته شده و بر طول تاج دندان افزوده می‌شود و قابلیت نگهدارندگی ریشه‌ها در این حالت کاهش می‌یابد. به طور مثال هر میلیمتر بریدن استخوان به یک میلیمیتر کاهش بافت نگهدارنده و یک میلیمتر به سطحی که باید نگهداری شود اضافه می‌شود. کمترین میزان قابل قبول برای نسبت طول به تاج ۱:۱ است و اگر از این حداقل نسبت پایین‌تر رود امکان لق شدگی و از دست رفتن دندان وجود دارد.

در روش های سنتی و پیشین این عمل توسط تیغ جراحی انجام می پذیرفت و زمان ترمیم لثه حداقل یک ماه طول می‌کشید و مشکلات زیادی را برای شخص به همراه داشت . امروزه در این موارد از تکنولوژی لیزرهای دندانپزشکی استفاده می شود و چنین عملی در کوتاهترین زمان با حداقل عوارض به اجرا می رسد. لیزرهای نوین در محیط دهان قادر به حرکت روی بافت های نرم و سخت می باشند. استفاده از این تکنولوژی سبب حفظ سلامتی بافت های مزبور و ایجاد کمترین ناراحتی در افراد می گردد.

آدرس: خیابان شریعتی- جنب حسینه ارشاد -کوچه ارشاد- پلاک 3- طبقه 2 -واحد 25

تلفن : 02122894247       –      02122894246

سایت

اینستاگرام

تلگرام


حمام کردن نوزاد چگونه باید انجام شود؟ نوزاد نیاز به حمام کردن روزانه ندارد. اگر بعد از هر تغذیه صورت کودک را تمیز کنید و بعد از هر تعویض پوشک، پایش را با آب بشویید، او فقط هر یک روز در میان نیاز به حمام با صابون دارد. حمام کردن زیاد اغلب می تواند پوست کودک تان را خشک کند. نوزاد تان اغلب دست خود را در دهانش می کند، بنابراین دست های او را چند بار در روز با یک پارچه مرطوب تمیز کنید یا با آب گرم بشویید. در این مقاله از بخش سلامت کودک دکتر سلام، به بررسی حمام کردن نوزاد می پردازیم.

حمام کردن نوزاد قبل از افتادن بند ناف

تا زمانی که بند ناف به طور کامل می افتد و ناحیه اطراف ناف به طور کامل بهبود می یابد، به جای حمام با صابون، کودکتان را با حمام اسفنجی حمام کنید. قرار گرفتن در وان حمام با آب کثیف می تواند او را دچار عفونت کند. او را در یک اتاق گرم حمام کنید. هنگامی که استحمام تمام می شود، او را در یک حوله نرم قرار داده و حوله را دورش بپیچید. زمان حمام کردن زمان خوبی برای وقت گذراندن با نوزادتان است. البته میتوان کودک را با آب و صابون هم شست و حمام برد ولی بهتر است سریع او را شسته و بیرون بیاورید.

حمام کردن نوزاد

حمام کردن نوزاد با حمام اسفنجی

هنگام حمام کردن اسفنجی، او را از تمیزترین مناطق مانند دستان، سینه و چهره اش، به مناطق کثیف تر بشوید، آخرین منطقه شستشو باید منطقه پوشکش باشد. در هنگام حمام اسفنجی نوزاد خود را گرم نگه دارید و فقط قسمتی از بدن را که در حال شستن هستید بدون لباس نگه دارید و یا حوله ای دور او بپیچید. برای جلوگیری از از دست دادن حرارت بدن، هر منطقه را کاملا خشک کنید.

حمام در طشت یا وان

همیشه در طول حمام کردن در طشت یک دست را روی نوزاد خود نگه دارید. حدود 3 اینچ آب گرم را در یک وان پلاستیکی کوچک یا طشت تمیز بریزید. قبل از قرار دادن کودک در آب، دمای آب را امتحان کنید. به جای دستانتان آب را با آرنج خود امتحان کنید. آب باید گرم باشد، اما نباید داغ باشد. برای جلوگیری از لیز خوردن، او را در یک حوله کوچک بپوشانید و در کف سینک و یا وان قرار دهید. در هنگامی که او را در آب فرو می برید با او صحبت کنید؛ همه نوزادان در ابتدا وان حمام را دوست ندارند.

حمام کردن نوزاد پس از افتادن بند ناف

  • یک کاسه یا طشت آب گرم که به اندازه کافی برای حمام اسفنجی بزرگ باشد را اماده کنید و یا او را در وان حمام قرار دهید.
  • صابون نوزاد و یک شامپو کودک دارای PH مناسب (از پزشک متخصص اطفال برای تهیه این محصولات کمک بگیرید)
  • یک پارچه و یک لباس شست و شوی پنبه ای نرم، اگر کلاه دار باشد بهتر است
  • توپ های پنبه، اسفنج پنبه ای و لیف نرم
  • مجموعه ای از لباس ها و پوشک تمیز
  • صندلی حمام نوزاد

استفاده از صندلی حمام نوزاد در طی ماه های اول توصیه می شود زیرا آنها برای اطمینان از نگه داشتن کامل بدن کودک و نگه داشتن سر در موقعیت صحیح در آب طراحی شده اند. به این ترتیب، می توانید دستتان برای شست وشو و بازی با نوزاد آزادتر است و از ایمنی کودک اطمینان حاصل کنید.

مدت زمان حمام کردن ایمن

حمام کردن نوزاد می تواند در هر زمانی از روز انجام گیرد. بنابراین، زمانی را انتخاب کنید که وقتتان خالی تر است و روز شلوغی نیست. زمان حمام می تواند سرگرم کننده باشد. همچنین می تواند زمانی حادثه انگیز باشد. پس حتما زمان مناسبی را برگزینید. بسیاری از والدین ترجیح می دهند که حمام کردن نوزاد را در شب انجام دهند، زیرا این کار کودک تان را آرام می کند و به او کمک می کند تا بهتر بخوابد. اگر کودک شما دوست دارد که در حمام بازی کند بهتر است که این کار را در روز انجام دهید که کودک شاداب تر است و رفتار بهتری دارد.

  • هرگز، کودک خود را به تنهایی در حمام رها نکنید. اگر باید مکان حمام کردن نوزاد را ترک کنید او را با خود ببرید یا از حمام خارج کنید.
  • سطح آب را کم عمق نگه دارید.
  • تلفن را خاموش کنید یا بر روی حالت منشی خودکار قرار دهید.
  • در حالی که ماشین ظرفشویی در حال کار است، کودک خود را در سینک آشپزخانه استحمام نکنید. آب گرم می تواند به سینک بازگردد و کودک را بسوزاند.
  • برای جلوگیری از سوزاندن اتفاقی، ترموستات را در دمای آب زیر 120 درجه فارنهایت قرار دهید.
  • دمای آب ایده آل باید بین 35 تا 38 درجه سانتیگراد باشد یا تقریبا معادل دمای بدن باشد.

حمام کردن نوزاد و مراقبت از مو و پوست سر

موهای نوزاد خود را در ابتدای استحمام، شستشو دهید. قبل از این که حمام کردن نوزاد را ادامه دهید موهایش را خشک کنید. با استفاده از ریختن مقدار کمی شامپو بچه بر روی حوله ای نرم، دو بار در هفته مو و پوست سر او را بشویید. پارچه را خیلی مرطوب نکنید زیرا آب صابون می تواند به چشم او وارد شود. حتی شامپو های بدون سوزش نیز می توانند خارش ایجاد کنند. برای جلوگیری از کاهش دمای بدن، موهای او را با حوله خشک کنید.

ممکن است لکه هایی زرد و چرب بر روی پوست سر، ابروها و پشت گوش نوزادتان وجود داشته باشد که معمولا cradle cap نامیده می شود. این لکه ها را می توان با مالیدن کمی روغن بچه بر روی پوست سر از بین برد. پوست سر را تا زمانی که این لکه ها از بین می روند ماساژ دهید و سپس پوست سر را با شامپو بچه بشویید. بعد از مالیدن شامپو، پوست سرش را خوب بشویید؛ صابون مانده بر روی پوست سر می تواند پوست سرش را تحریک کند. شما همچنین می توانید روزانه با یک برس نرم سر نوزاد را شانه کنید. cradle cap زیبا نیست، اما کودک شما را ناراحت نمی کند. مسری نیست و عوارض جانبی نیز ندارد.

تمیز کردن صورت، گوش ها، بینی و چشم ها

صورت کودک خود را با آب خالی و بدون صابون بشویید. جوش های قرمز در صورت نوزاد که در چند هفته اول ممکن است وجود داشته باشد، درمان خاصی لازم نیست. شستن روزانه صورت کودک، ممکن است که جوش ها را بهبود بخشد. لازم نیست که داخل دهان یا گوش های نوزاد خود را تمیز کنید. پشت گوش را که ممکن است قطرات شیر بر روی آن ها جاری شود، بشویید. پلک ها را به آرامی شستشو دهید.

ریختن آب در داخل گوش کودک ایرادی ندارد. اما سعی نکنید که داخل گوش های کودک خود را با دستمال پنبه ای خشک کنید. این کار ممکن است به پرده گوش کودک آسیب برساند. برای خروج آب، کافیست تا به آرامی سر او را به سمتی بچرخانید تا آب داخل گوش خارج شود و سپس بیرون گوش را با یک حوله، خشک کنید.

نوزادان به طور عمده از طریق بینی تنفس می کنند، مخصوصا هنگام غذا خوردن. بنابراین، مهم است که این راه هوایی را از مخاط تخلیه کنید تا کم کم به مرور زمان، یاد بگیرد که از طریق دهان نیز نفس بکشد. عطسه کردن راهی برای پاکسازی بینی است. برخی مخاط طبیعی هستند. با این حال، مخاط بیش از حد می تواند باعث گرفتگی بینی شود و سبب تنفس دشوار برای کودک شود. با استفاده از یک سرنگ، مخاط را از بینی نوزاد بیرون بکشید. برای انجام این کار ابتدا سرنگ را فشار داده و سپس نوک سرنگ را در بینی نوزاد قرار دهید.

حمام کردن نوزاد

سرنگ را برای خارج کردن مخاط آزاد کنید. مخاط را در یک دستمال تخلیه کنید. این مراحل را تا زمانی که بینی کودک شما کاملا تخلیه نشده است، تکرار کنید. اگر مخاط در خارج از بینی خشک شده باشد، آن را با یک پارچه مرطوب، نم دار کنید، تا زمانی که نرم شود؛ سپس آن را بشویید. از گوش پاک کن برای تمیز کردن بینی نوزاد استفاده نکنید زیرا حرکت ناگهانی کودک می تواند باعث آسیب شود. سرنگ را قبل از استفاده مجدد، تمیز کنید.

ممکن است که ترشح مخاطی سفید یا سفید شیری از یک یا هر دو چشم کودک شما بیرون بیاید. این قضیه معمول است و معمولا به سبب مسدود شدن مجرای اشک اتفاق می افتد. برای پاک کردن مخاط چشم، کودک تان را به پشت قرار دهید. سرش را به سمت چشمی که می خواهید تمیز کنید خم کنید.

گوشه چشم را به وسیله یک پنبه کوچک تمیز کنید. مخاط را از یک چشم به چشم دیگر منتقل نکنید. برای هر چشم از یک پنبه تمیز استفاده کنید. اگر پس از خروج از بیمارستان چشم شروع به ترشح کرد، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید. متخصص اطفال به شما می گوید که چگونه چشم را برای رفع گرفتگی مجرای اشک ماساژ دهید. اگر مخاط زرد یا سبز باشد، می تواند نشانه ای از عفونت باشد، پس حتما با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید.

حمام کردن نوزاد و مراقبت از پوست

پوست ما از بدن مان در برابر عفونت محافظت می کند. عفونت به راحتی در پوست آسیب دیده مانند جوش یا زخم ایجاد می شود. بنابراین، مراقبت از پوست کودک تان در برابر جوش ها بسیار مهم است. جوش ها اغلب به عنوان یک التهاب پوستی شروع می شوند. بنابراین، از استفاده از صابون ها و لوسیون هایی که مواد شیمیایی و معطر زیادی دارند، اجتناب کنید زیرا می توانند پوست کودک تان را تحریک کنند.

اگر از صابون استفاده می کنید، پس از استفاده از صابون، پوست او را به خوبی بشویید تا تمام بقایای صابون پاک شود. مالیدن پوست کودک می تواند آن را تحریک کند و منجر به ایجاد جوش شود. شستشوی ملایم، تمام آن چیزیست که مورد نیاز است.

مهم است که بدانید که جوش هایی که خود به خود به وجود می آیند و از بین می روند، جایی برای نگرانی ندارند. با این حال، جوش هایی که برآمدگی یا چرک دارند، می تواند باعث ایجاد عفونت شود. اگر این جوش ها به خصوص در ناحیه بستن پوشک کودکتان وجود داشت، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید.

اطمینان حاصل کنید که تمام چین های روی پوست مانند زیر گردن که در آن شیر جمع می شود و یا بین باسن را شسته اید. برای تمیز کردن زیر گردن، کودک تان را به پشت بخوابانید و دستتان را پشت شانه او قرار دهید و شانه های او را به آرامی به بالا حرکت دهید. این کار باعث می شود تا سرش به اندازه کافی به عقب کشیده شود تا بتوانید به راحتی گردن او را تمیز کنید.

خشکی یا پوسته پوسته شدن پوست در چند هفته اول طبیعی است زیرا پوست سالم و جدید، درست زیر لایه بیرونی ایجاد می شود. پس از حمام کردن نوزاد ، مقداری لوسیون مرطوب کننده یا کرم ضدآفتاب به بدن کودک بمالید. از مالیدن روغن کودک بر روی پوست او اجتناب کنید؛ زیرا روغن می تواند منافذ پوست را مسدود کند. نباید هیچ پودر، لوسیون یا روغنی روی پوست کودکتان بماند. قبل از استفاده از هر یک از این محصولات با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید.

شستشوی اندام تناسلی

اطمینان حاصل کنید که اندام تناسلی نوزاد خود را می شوئید. در دختران تازه متولد شده، ممکن است در چند روز اول ترشحات کمی از واژن خارج شود. گاهی اوقات، مقداری خون نیز وجود دارد. این ترشحات طبیعی است و نباید باعث نگرانی شود. هورمون های شما به جریان خون کودک تان وارد شده اند و سبب این ترشحات می شوند. این هورمون ها باید ظرف چند روز از جریان خون خارج شوند. اگر ترشحات بیش از یک هفته طول کشید، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید. برای تمیز کردن ناحیه تناسلی او، ناحیه تناسلی را از جلو به عقب با آب معمولی شستشو دهید. همچنین فراموش نکنید که پوست او را به خوبی خشک کنید.

اگر پسر شما ختنه نشده است، نیازی نیست که در هنگام تمیز کردن آلت تناسلی، پوست دور نوک آلت را عقب بدهید. ممکن است متوجه شوید که یک ماده مومی که اسمگما نامیده می شود، بر روی سر آلت تناسلی وجود دارد. این امر طبیعی است اما باید تمیز شود.

اگر فرزند شما ختنه شده باشد، هنگام حمام کردن نوزاد و خشک کردن آلت تناسلی او، تا زمانی که زخم های او بهبود می یابد، باید با آرامش زیادی حمام کردن نوزاد را انجام دهید. برای شستن ناحیه تناسلی یک پارچه نم دار را بر روی آلت کودک فشار دهید. سپس اجازه دهید تا با جریان هوا خشک شود. هنگامی که آلت تناسلی بهبود می یابد، می توانید آن را مانند بقیه نواحی شست و شو دهید.

فیلم آموزشی حمام کردن نوزاد


یکی از ارگان های مهم بدن، دندان ها هستند که لازم است ما هر روز آنها را تمیز کنیم و مسواک بزنیم. اما چطوری؟ دندان ها یکی از آسیب پذیرترین بخش های بدن هستند که تحت تاثیر باکتری های زیادی قرار می گیرند. آنها در دوران بارداری آسیب پذیرتر می شوند. استفراغ به دلیل حالت تهوع صبحگاهی، گرایش به غذاهای شیرین و اسید استفراغ، همه می تواند منجر به افزایش خراب شدن دندان ها شده و در نهایت کشیدن دندان ها در دوران بارداری ممکن است لازم گردد. در این مقاله از بخش زنان و زایمان و دندانپزشکی به شما درباره مشکلات دهانی در دوران بارداری و کشیدن دندان ها صحبت می کنیم.

انواع مشکلات دهانی در دوران بارداری

تغییرات هورمونی در دوران حاملگی می تواند مشکلات دهانی را افزایش داده یا باعث بدتر شدن مشکلات دندانی شود. علاوه بر پوسیدگی دندان، بیماری های پریدونتال (واقع در اطراف دندان ها) نیز به علت عفونت باکتریایی لثه ها و استخوان های اطراف دندان ایجاد می شود.

دوران بارداری

مشکلات دندانی و پریدونتال که می توانند در دوران بارداری بوجود می آیند، عبارتند از:

عفونت لثه در دوران بارداری

این عفونت منجر به عفونت، حساسیت و تورم لثه می شود. همچنین ممکن است لثه های شما موقع مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن، خونریزی کند. شما باید برای اجتناب از بیماری های شدید لثه، به دندانپزشک مراجعه کنید. ممکن است دندانپزشک برای پیشگیری از عفونت، مسواک زدن و تمیز کردن مکرر دندان ها را توصیه کند.

پوسیدگی دندان

ایجاد حفره های دندانی یکی از شایع ترین مشکلات دندان در دوران بارداری هستند. یکی از دلایل پوسیدگی دندان افزایش مصرف کربوهیدرات ها است.

ثانیاً، تهوع صبحگاهی می تواند منجر به افزایش سطح اسید در دهان شده، در نتیجه مینای دندان از بین رفته و به همین ترتیب منجر به پوسیدگی دندان می شود.

دوران بارداری

تومورهای بارداری

تومورهای بارداری اغلب طی سه ماهه دوم بهبود می یابند. تومورهای قرمز تمشک مانند، تورم ناشی از رشد بیش از حد بافت بین دندان ها است که باعث خونریزی می شوند.

یکی از دلایل تومورها، پلاک اضافی است. آنها می توانند پس از زایمان شما از بین بروند. با این حال، در موارد خاص از مشکلات دندانی، ممکن است دندانپزشک شما بخواهد برای جلوگیری از آسیب بیشتر، دندان شما را بکشد.

کشیدن دندان در دوران بارداری امکان پذیر است؟

اگر شما دندان عفونی با درد شدید دارید، لازم است آنرا بکشید. همچنین مشکلات پریدونتال باعث ضعیف شدن لثه و در نتیجه عدم پشتیبانی استخوان فک و دندان می شود که باعث لق شدن دندان های بیشتر گردد. چنین مواردی ممکن است منجر به کشیدن دندان ها شود.

آگاهانه تصمیم بگیرید که آیا واقعا نیاز است که دندانتان کشیده شود یا خیر.

علائم ضروری برای کشیدن دندان:

اگر شما این مشکلات را دارید، این می تواند زمان مناسب و درستی برای کشیدن دندان باشد:

  • درد در لثه ها و دندان ها
  • ایجاد عفونت به همراه پوسیدگی زیاد دندان
  • دشواری در خوردن غذا
  • ایجاد تورم در لثه ها
  • دشواری در سخن گفتن
  • خونریزی کردن لثه

مشکلات دندانی می تواند هر زمانی از دوران بارداری شما بوجود بیاید، شما باید تا رسیدن زمان مناسب برای کشیدن دندانتان صبر کنید.

زمان مناسب برای کشیدن دندان در دوران حاملگی

بهترین زمان برای کشیدن دندان سه ماهه دوم بارداری است. به این دلیل که:

سه ماهه اول:

روش های دندانپزشکی در سه ماهه اول انجام نمی شود. از هفته سوم تا هشتم زمانی است که اندام های حیاتی در کودک رشد می کنند. هر گونه دارو یا استرس ناشی از کشیدن دندان می تواند در رشد جنین تاثیر بگذارد.

دوران بارداری

سه ماهه دوم:

سه ماهه دوم بارداری امن ترین دوره برای کشیدن دندان است. در این زمان جنین باید رشد چشم گیری داشته باشد.  با این حال، دندانپزشک اقدامات متعددی انجام می دهد تا احساس راحتی کنید و از هرگونه مشکل اجتناب گردد.

در حین انجام این روش، اگر بی هوش شدید (از دست دادن هوشیاری جزئی یا موقت به علت افت فشار خون) بعد به سمت چپ خود برگشته تا فشار را کاهش دهید.

این موقعیت نشسته یا خوابیده می تواند باعث سندروم افت فشارخون سوپاین (کاهش فشار خون) شود که به دلیل فشار اعمال شده توسط جنین در ورید اجوف تحتانی کاوا (سیاهرگ بزرگ بالایی) رخ می دهد. بنابراین، دندانپزشک سمت راست بدن شما را 10 تا 12 سانتی متر روی صندلی بالاتر قرار می دهد.

سه ماهه سوم:

نشستن برای مدت طولانی در همان حالت برای شما دشوار می باشد. این به نوبه خود باعث ناراحتی شما می شود.

اگر درد شدیدی دارید و کشیدن دندان اجتناب ناپذیر است، پس بهترین زمان برای انجام این کار اولین ماه از سه ماهه سوم است.

درمان های اولیه، مثل کشیدن دندان، می تواند در دوران بارداری انجام شود ولی از درمان های پیشرفته بطوری کلی اجتناب می شود.

دوران بارداری

آیا استفاده روش های دندانپزشکی در دوره بارداری ایمن است؟

کشیدن دندان:

کشیدن دندان نیاز به استفاده از اشعه ایکس و بی هوشی دارد. ببینیم که چقدر ایمن هستند!!!

1– اشعه ایکس:

کشیدن دندان به عکس با اشعه ایکس برای پیدا کردن دندان آسیب دیده و تشخیص میزان پوسیدگی، نیاز دارد. در طی این مرحله، یک ورقه سرب برای پوشش قسمت بالایی بدن بیمار برای جلوگیری از عوارض جانبی تابش بر جنین استفاده می شود.

2-بی هوشی:

قبل از کشیدن دندان، به بیمار بی هوشی موضعی داده می شود که معمولاً لیدوکائین یا نووکائین است. این یک دارو از گروه B است و به این معنی است که در دوران بارداری ایمن است. مواد بی هوشی وارد جفت می شود اما قبل از رسیدن به جنین فیلتر می شود. ممکن است دندانپزشک شما دارویی با دوز کمتر از حد نرمال به شما بدهد. شما می توانید با آرامش و بدون استرس با او همکاری کنید.

دوران بارداری

مطالعاتی بر روی ایمنی روش های دندانپزشکی در بارداری انجام شده است. اهارون هاگای محقق ارشد یکی از این تحقیقات می گوید: «در مطالعه ما هیچ شواهدی نیست که نشان دهد درمان دندانپزشکی با بی هوشی در دوران بارداری مضر است ولی با این حال بسیاری از زنان باردار از مراجعه به دندانپزشکی اجتناب می کنند. هدف ما تعیین این است که آیا خطر بالقوه مرتبط با درمان دندان با بی هوشی و حاملگی وجود دارد؟ که ما چنین خطری پیدا نکردیم.»

در هر صورت، روش های معمول سلامت دندان باید قبل از حاملگی برنامه ریزی شده انجام گردد. در بارداری های غیر منتظره، شما می توانید این خدمات را در طی سه ماهه سوم دریافت کنید.

از آنجایی که هم شما و هم کودکتان این درمان را دریافت می کنید، باید قبل از شروع هر روش درمانی یا مصرف دارو با پزشک متخصص خود مشورت کنید.

پزشک به احتمال زیاد از هر روش درمانی یا داروهایی که می تواند جنین را در معرض خطر قرار دهد، اجتناب می کند، به ویژه در زنانی که در سنین پایین باردار شده اند.

جراحان فک، دهان و صورت ممکن است به جراحی برای بیماران باردار نیاز داشته باشند.

با این حال ممکن است در درمان موارد اضطراری که شامل عفونت، تروما یا زخم و آسیب شناسی هستند، پیش روند.

هرگونه درمان فعال در هر شرایطی باید به منظور بهینه سازی سلامت مادران، بدون در معرض خطر قرار گرفتن جنین انجام شود.

دوران بارداری

ایمنی دارو ها:

آنتی بیوتیک ها:

دندانپزشک شما ممکن است پنی سیلین، آموکسی سیلین و کلیندامایسین تجویز کند که در دوران بارداری ایمن هستند. اریترومایسین هم ایمن است اما دکتر به شرطی تجویز می کند که معده بیمار بتواند آنرا تحمل کند.

اگر به هر یک از این دارو ها حساسیت دارید، با پزشک خود صحبت کنید تا یک دارو جایگزین، تجویز کند.

-مسکن ها:

قسمت دندان کشیده شده در دهان شما چند روز دردناک خواهد بود. ممکن است داروهای مسکن (کدوئین، بروفن و…) در نسخه دندانپزشک استفاده شود.

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن، آسپرین و ناپروکسن ممکن است برای مدت کوتاهی تا 72 ساعت استفاده شوند اما در طی سه ماهه اول و سوم باید اجتناب شود.

اجتناب از مصرف این داروها در دوران بارداری:

  • تتراسایکلین (تتراسایکلین، مینوسایکلین، داکسی سایکلین) را به عنوان قرص یا ترکیب موضعی مصرف نکنید، زیرا این دارو می تواند بر جنین اثر بد بگذارد.
  • شما همچنین باید از مصرف فلورکینولون ها (سیپروفلوکساسین، لووفلوکساسین، موکسی فلوکساسین) اجتناب کنید.
  • در دوران بارداری، داروهای تراتوژنیک مانند تالیدومید و بعضی از رتینوئیدها استفاده نمی شوند، چون ممکن است باعث ایجاد اختلالاتی در جنین، مثل شکاف کام و شکاف لب شود.

از درمان های انتخابی مثل سفید کردن دندان ها و یا هر روش زیبایی دیگر در دوران بارداری اجتناب کنید. در عین حال کارهای دندانپزشکی مثل پر کردن دندان، جرم گیری یا تاج گذاری را متوقف نکنید. اما اگر زمان کشیدن دندان عقل شماست چه باید بکنید؟

دوران بارداری

کشیدن دندان عقل در دوران حاملگی

در دوران بارداری، شما ممکن است درد غیر قابل تحمل دندان عقل و مشکلات لثه را تجربه کنید. عواملی مثل ایجاد پلاک، رشد غیر طبیعی دندان یا عفونت منجر به درد دندان عقل شود. در صورت درد شدید و پوسیدگی دندان عقل، آن را مانند هر دندان دیگری می کشند.

چگونه می توان از بروز مشکلات دندانی در دوران بارداری جلوگیری کرد؟

برخی از اقدامات حیاتی می تواند به شما در جلوگیری از مشکلات دندانی در دوران حاملگی کمک کند. اینجا به شما می گوئیم که چگونه دندان های خود را سالم نگه دارید:

  • مرتباً برای چکاب و جرم گیری، برای جلوگیری از هرگونه رسوب در دندان به دندانپزشکی مراجعه کنید.
  • مصرف غذاهای شیرین را کم کنید، چون ممکن است باعث التهاب یا تورم لثه ها در دوران حاملگی شود.
  • از استفاده از دهانشویه حاوی الکل جلوگیری کنید. خمیر دندان، فلوراید یا نخ دندان تائید شده توسط ADA هر روز استفاده کنید.
  • دندان هایتان را حداقل روزی دو مرتبه مسواک کنید و روزی یکبار از نخ دندان استفاده کنید. از مسواک نرم برای کاهش سوزش لثه و تحریک پوشش اطراف دندان استفاده کنید.
  • اجتناب از پیوند لثه و جرم گیری در دوران حاملگی، زیرا پیوند می تواند منجر به خونریزی بیش از حد شود و جرم گیری باعث تحریک و بروز علائم آلرژیک می شود.
  • علاوه بر سایر مسائل مربوط به سلامت دندان، سیگار کشیدن نیز منجر به مشکلات پریدونتال می شود. بنابراین، در هنگام بارداری سیگار نکشید.

مراقبت های دندانی چیزی است که نباید در حین بارداری آنرا نادیده بگیرید، بنابراین برای سلامت کلی شما ضروری است که به دندان پزشک مراجعه کنید و دندان هایتان را جرم گیری و تمیز کنید تا دهانی سالم و لبخندی زیبا در دوران حاملگی داشته باشید.


در مورد اعتیاد به استامینوفن چه می دانید؟ امروزه داروهای زیادی وجود دارند که افراد برای موضوعات خیلی کوچک، به طور مرتب از آنها استفاده می کنند. بسیاری از این داروها، داروهای بدون نسخه ای هستند که نیازی به نسخه پزشک ندارند. بیشتر مردم بر این باورند که این داروها هیچ گونه  ضرری ندارند و اثر سوء در رابطه با مصرف آنها وجود ندارد. متأسفانه بسیاری از این داروها اعتیاد آور هستند و در صورت استفاده نادرست، اثرات خطرناکی را به همراه دارند. در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام می خواهیم در مورد یکی از داروهای اعتیاد آور صحبت کنیم. بله در مورد استامینوفن که بیشتر افراد از خطرات مصرف طولانی مدت یا نادرست آن آگاهی ندارند. شناخت استامینوفن، استفاده از آن و اعتیاد آور بودن این دارو، از اهمیت زیادی برخوردار است.

اعتیاد به استامینوفن

استامینوفن نوعی داروی بدون نسخه می باشد که  به تنهایی یا به صورت جزئی از داروهای دیگر، میتوان خریداری کرد. این دارو برای درمان انواع مختلف درد، سرما خوردگی و داروهای مرتبط با قاعدگی کاربرد دارد. این دارو، اکثرا برای درمان درد های خفیف و جزئی استفاده می شود. استامینوفن، برای کاهش تب و درد خفیف آرتریت  نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

اعتیاد به استامینوفن

برای بیشتر افراد، استامینوفن، دارویی است که برای درمان انواع درد ها استفاده می شود. به راحتی قابل دسترس است و در بسیاری از فروشگاه ها و مراکز خرید کوچک نیز پیدا می شود. متأسفانه بیشتر مردم، از میزان مصرف درست و محدودیت هایی که این دارو دارد، آگاهی ندارند. همچنین از این موضوع که بیشتر داروهای دیگر نیز شامل استامینوفن هستند، نیز اطلاعی ندارند که همین باعث می شود مقدار مصرف این دارو، هر روزه افزایش پیدا کند و حتی گاهی باعث بروز اعتیاد به استامینوفن در خود می شوند.

دوز مصرفی مناسب برای جلوگیری از اعتیاد به استامینوفن

در مورد بزرگسالان و نوجوانان، مقدار دوز مصرفی، هر 4 تا 6 ساعت، 650 تا 1000 میلی گرم در صورت نیاز می باشد. این مقدار برای کودکان خیلی کمتر است و اغلب بر پایه وزن و سن آنها، تعیین می شود.

با این حال، اگر داروهای تجویزی یا بدون نسخه دیگری مورد استفاده قرار می گیرد، باید از نظر دارا بودن استامینوفن، مورد بررسی قرار بگیرند. مصرف بیش از اندازه و یا مصرف طولانی مدت استامینوفن، سلامتی را به خطر می اندازد، به عنوان مثال ممکن است باعث آسیب کبدی شود. بررسی تمام برچسب های دارویی یا مشورت با پزشک، درباره تمام داروهایی که ممکن است استامینوفن داشته باشند، مهم است، مخصوصا اگر  به مصرف طولانی مدت آن نیاز داشته باشید.

استامينوفن چه عوارض جانبی دارد؟

مصرف گهگاه استامینوفن، عوارض جانبی متعددی دارد که در بیشتر افراد رایج و متداول نمی باشد. این عوارض شامل تهوع، استفراغ و درد معده هستند. همچنین می تواند باعث بروز جوش یا سردرد شود. استفاده مرتب از استامینوفن، باعث بروز عوارض جانبی جدی تری نیز می شود که شامل مشکل دفع ادرار و آسیب به کلیه می باشد. همچنین باعث کاهش تعداد پلاکت های خون شده که منجر به کبودی یا خونریزی غیر عادی می شود.

خطرات دیگری که در رابطه با مصرف استامینوفن وجود دارد، مشکلات یا آسیب کبدی می باشد. واکنش های آلرژیک، مانند خارش یا کهیر، متورم شدن صورت یا دست ها یا مشکل تنفسی نیز در افرادی که استامینوفن مصرف می کنند، دیده می شود. اگر متوجه هر یک از این عوارض جانبی شدید، بلافاصله با پزشک خود مشورت کنید. در مورد بروز علامت های واکنش آلرژیک، مخصوصا مشکل تنفسی، باید به اورژانس مراجعه کنید.

اعتیاد به استامینوفن

علائم مصرف بیش از اندازه استامینوفن چیست؟

یک فرد بزرگسال سالم، بیش از 4000 میلی گرم استامینوفن را نباید در یک روز مصرف کند. اگر فردی بیشتر از 65 سال سن دارد، یا داروهای دیگری را مصرف می کند یا بیماری کبدی یا کلیه دارد، این مقدار مصرف باید خیلی پایین تر باشد. در مورد مصرف استامینوفن برای افرادی که در این گروه ها قرار دارند و برای کودکان، باید با یک پزشک مشورت شود. مصرف بیشتر از 7000 میلی گرم استامینوفن در یک روز برای یک فرد بزرگسال سالم، مشکلات شدیدی را بر اثر مصرف بیش از اندازه ، به همراه دارد.

مصرف بیش از اندازه استامینوفن، برای هر کسی می تواند به سادگی اتفاق بیفتد. این حالت با مصرف بیش از مقدار توصیه شده به صورت عمدی یا تصادفی و به علت درد بیش از حد ممکن است رخ دهد. مصرف تصادفی این دارو اغلب به علت بروز درد یا فراموشی است و یا آگاهی نداشتن از نوع انتشار این دارو در بدن است که این نیز دلیلی دیگر بر مصرف زیاد آن می باشد. با این حال، یکی دیگر از موضوعات خیلی رایج، آگاهی نداشتن فرد از وجود استامینوفن در دیگر داروهای مصرفی می باشد و همین باعث مصرف بیش از حد استامینوفن می شود.

مصرف بیش از اندازه استامینوفن شامل علائمی مانند تهوع، استفراغ، و درد معده می باشد، همچنین در طی 24 ساعت اول مصرف بیش از حد این دارو، علائمی مانند عرق کردن و خستگی نیز بروز می کند. بعد از 24 تا 72 ساعت پس از مصرف زیاد استامینوفن، مشکلات ادراری مانند ادرار کم و تیره نیز ممکن است دیده شود.

از دیگر علائم مصرف زیاد این دارو، بروز درد در قسمت سمت راست بالا و همچنین زرد شدن پوست و چشم است. بعد از 72 ساعت، ممکن است ادرار حاوی خون باشد. تب به همراه خستگی و ضعف نیز ممکن است وجود داشته باشد. همچنین احساس غش، ناتوانی در بیدار ماندن و  احساس گرسنگی یا لرز نیز ممکن است مشاهده شود. تاری دید، مشکل تنفسی، سردرد، گیجی و حتی کما، ممکن است پس از مصرف بیش از اندازه این دارو، رخ دهد.

اگر استامینوفن را بیش از حد مصرف کردید یا به مصرف زیاد از حد آن مشکوک شدید، باید از یک متخصص بهداشت، کمک بگیرید. آنها با انجام آزمایشات خون و همچنین عملکرد کبد و آزمایشات مربوط به لخته شدن خون، مشکل را تشخیص می دهند. آنها همچنین در صورت بروز هر علائمی در به شما کمک می کنند.

مصرف طولانی مدت استامینوفن، حتی در صورت محدود کردن دوز مصرفی،  باعث بروز خطر مرتبط با مصرف بیش از اندازه این دارو می شود. به طور خیلی جدی توصیه می شود که استامینوفن را برای درمان درد، بيشتر از 10 روز و برای درمان تب ، بیشتر از 3 روز مصرف نکنید. اگر درد یا تب بیشتر از این مدت طول کشید ، باید از متخصصان بهداشتی کمک بخواهید و از بروز پیامدهای مصرف بیش از حد استامینوفن پیشگیری کنید.

آیا امکان اعتیاد به استامینوفن وجود دارد؟

واقعیت این است که، استامینوفن بر خلاف سایر داروها و داروهای مسکن، خواص اعتیادآور ندارد. آنگونه که بدن به سایر مواد اعتیادآور وابسته می شود، به استامینوفن چنین واکنشی بروز نمی دهد. با این حال، درباره استفاده طولانی مدت این دارو و عوامل اعتیاد آور آن که منجر به سوء مصرف و مصرف بیش از اندازه می شود، هنوز مسائلی وجود دارد.

غالبا، یک نوع وضعیت پزشکی که ممکن است به درستی نیز معرفی نشده باشد، باعث اعتیاد افراد به استامینوفن می شود. اعتیاد به استامینوفن ، اغلب مورد توجه قرار نمی گیرد، زیرا بسیاری از افراد بر این باورند که استامینوفن، داروی بدون ضرری است که به طور مرتب میتوان از آن استفاده کرد. متأسفانه، مصرف بیش از حد این دارو در دنیا، باعث می شود تا بیشتر افراد، جان خود را بر اثر نارسایی کبد از دست بدهند.

علایم اعتیاد به استامینوفن چه هستند؟

اعتیاد به استامینوفن می تواند دارای نشانه هایی باشد. قطع ناگهانی استامينوفن در افرادی كه به این دارو اعتياد دارند، باعث بروز برخی از علائم می شود. بیقراری، استفراغ و اسهال از علائم رایج ترک اعتیاد هستند. بسیاری از افراد پس از قطع مصرف استامینوفن، دچار سردرد می شوند. همچنین درد ممکن است در ابتدا درمان شود اما ممکن است از حالت عادی نیز بدتر شود. این مشکلات معمولا چند روز طول می کشد اما ممکن است تحمل این شرایط برای فرد، دشوار باشد و باعث شود که مصرف دارو را دوباره از سر بگیرد. نظارت پزشکی ممکن است در کمک به کاهش علائم ترک، مفید باشد.

 چه نوع درمانی برای این نوع اعتیاد وجود دارد؟

یک فرد متخصص در ترک اعتیاد ممکن است بتواند به بیمار کمک کند تا اعتیاد به استامینوفن خود را ترک کرده و آن را پشت سر بگذارد. آنها قادر به شناخت علائم ترک هستند و در کشف علت اصلی اعتیاد می توانند کمک کنند. همچنین مشورت با یک پزشک در زمینه بررسی مسائل مربوط به مصرف طولانی مدت استامینوفن، بسیار اهمیت دارد.

این نکته نیز از اهمیت خاصی برخوردار می باشد که افراد باید از خطراتی که داروهای بدون نسخه نیز می توانند ایجاد کنند، آگاهی داشته باشند. با رعایت نکردن نسخه تجویزی یا مقدار دوز مصرفی، عوارض، به راحتی می توانند بروز کنند. همچنین باید از عوارض جانبی و عوارض طولانی مدتی که ممکن است بر اثر استفاده از این داروها، به وجود بیاید اطلاع داشته باشید، به خصوص آن دسته از داروهایی که گمان می کنید بدون خطر هستند. این آگاهی ها، از بروز اعتیاد، آسیب کبدی و حتی مرگ می توانند پیشگیری کنند.


در مورد ضخامت دیواره رحم چه می دانید؟ برای باردار شدن، مجموعه ای از عوامل باید در زمان و شرایط مناسب قرار بگیرند تا یک زایمان موفقیت آمیز داشته باشید. بارور شدن را می توان تنها نوک کوه یخ دانست اما باید بدانید بسیاری از فرآیندهای دیگر مثل رحم و چرخه قاعدگی وجود دارند که باعث می شوند تخمک در حالت امن قرار بگیرند. یکی از جنبه های مهم در این زمینه، ضخامت دیواره رحم و شرایط رحم است. در این مقاله از بخش سلامت زنان دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم.

ضخامت دیواره رحم چیست؟

رحم در سمت داخلی دیواره، غشاهای مخاطی مختلفی را دارد. این عوامل در مجموع دیواره رحم را تشکیل می دهند. دو لایه وجود دارد که آن را قوی تر می سازند. یک لایه، لایه کاربردی است که در طول هر دوره قاعدگی خود را می اندازد ( از بین می رود). لایه دیگر، لایه پایه است و برای همیشه در رحم باقی می ماند. ضخامت دیواره رحم بسته به چرخه عادت ماهانه تغییر می کند.

ضخامت دیواره رحم

ضخامت دیواره رحم طبیعی برای بارداری چیست؟

به عنوان یک مقایسه کلی، خود لایه دیواره رحم بسیار نازک است. در انتهای چرخه عادت ماهانه، هنگامی که لایه بالایی به طور کامل ریخته می شود، لایه ای که باقی مانده است، به اندازه 1 میلی متر ضخامت دارد. با شروع چرخه تخمک گذاری بعدی، سلول ها شروع به ایجاد لایه کاربردی جدید می کنند.

این لایه معمولا از فردی به فرد دیگــر متفاوت است، اما ضخامت طبیعی دیواره رحم معمولا حدود 8 میلی متر متصور است که برای ایمن نگه داشته شدن تخمک بارور شده، باید حدود 15 میلی متر باشد.

علت نازکی دیواره رحم چیست؟

به علت چندین دلیل ممکن است دیواره رحم نازک شود:

1.  جریان خون ضعیف

اگر رحم به میزان کافی خون دریافت نکند، ممکن است نتواند دیواره ای به ضخامت لازم برای انعقاد نطفه تشکیل دهد. عدم جریان خون مناسب ممکن است به دلیل رحم کج، فیبروئید رحم و یا حتی یک سبک زندگی بی تحرک باشد.

2.  سرعت نادرست رشد دیواره رحم

به طور کلی، مشاهده شده است که هر ضخامت کمتر از 6 میلی متر می تواند مانع از انعقاد نطفه شود. با این حال، حتی با وجود ضخامت 8 میلیمتری، اگر لایه دیواره رحم آن گونه که باید، رشد نکند، این نیز می تواند منجر به شکست در انعقاد نطفه شود.

ضخامت دیواره رحم

3. مسائل مرتبط با استروژن و ضخامت دیواره رحم

گاهی سطح پایین استروژن ممکن است از رشد سلولی و نیز سرعت رشد ضخامت دیواره رحم جلوگیری کند.

4. عملکرد نامناسب پروژسترون

هورمون های پروژسترون نیز ممکن است آنگونه که مورد نیاز است عمل نکنند و در نتیجه ضخامت دیواره رحم نازک شود.

5. اثر جانبی داروهای باروری

در یک اثرگذاری بی رحمانه، ممکن است داروهای خاصی که برای افزایش باروری و مهار تخمک گذاری استفاده می شوند، عارضه جانبی را به همراه داشته باشند و آن نازک شدن لایه دیواره رحم باشد.

6. سبک زندگی استرس زا و ضخامت دیواره رحم

نبود استراحت و خواب کافی می تواند منجر به ایجــاد استرس شود که از رشد مطلوب لایه دیواره رحم جلوگیری می کند.

راه هایی جهت افزایش ضخامت دیواره رحم برای بارداری

شما می توانید در روند بهبود ضخامت دیواره رحم به منظور کمک به تخمک گذاری تاثیرگذار باشید.

1. رژیم غذایی خوب

داشتن یک رژیم غذایی متعادل و مغذی بر سطوح استروژن اثر گذاشته، تعادل را در هورمون ها برقرار می کند و باعث افزایش جریان خون می شود. همه این عوامل در کمک به رشد ضخامت دیواره رحم برای رسیدن به حد ایده آل بارداری کمک می کنند.

در مصرف روزانه خود وعده های غذایی مناسب برای حفظ سطح انسولین و کورتیزول بگنجانید. همچنین از فیبر و مواد غذایی که دارای کوآنزیم Q10 هستند نیز در رژیم غذایی فراموش نکنید. این ماده یک آنتی اکسیدان قوی است که باعث کاهش استرس های مرتبط با بافت هایی می شود که در ضخیم تر شدن دیواره رحم تاثیر دارند.

مواردی مانند سبزیجات برگ سبز، گوجه فرنگی، تخم مرغ، هویج، ماهی و غیره حاوی تمام ویتامین های مهم مانند ویتامین C و ویتامین E همراه با گروه پیچیده B هستند که برای گردش خون سالم ضروری اند.

مصرف مواد غذایی ترش و همچنین کافئین را برای بهبود سلامتی خود کاهش دهید.

ضخامت دیواره رحم

2. استراحت کافی و تاثیر آن بر ضخامت دیواره رحم

داشتن استراحت و خواب عمیق و کافی توازن مناسبی از هورمون ها را فراهم می آورد که بر روند نازک شدن دیواره رحم تاثیر مناسب می گذارد. حداقل 7-8 ساعت خواب عمیق برای بدن ضروری است که فعالیت های بازیابی خود را انجام داده و رشد بافت ها نیز به شکل مطلوب انجام گیرد. برنامه روزانه خوب برای بیدار شدن و خوابیدن در زمان مناسب داشته باشید و از بیدار ماندن به مدت طولانی و نیز اواخر شب خودداری کنید.

3. ورزش منظم

راه طبیعی برای افزایش گردش خون انجام ورزش منظم است. افزایش جریان خون به رحم در رشد سلول های دیواره کمک می کند که در نتیجه ضخامت این سلول ها نیز افزایش می یابد.

لازم به ذکر است تمرینات فشرده ای نیاز ندارید. فعالیت به مدت نیم ساعت در روز می تواند کافی باشد. تنوع را در ورزش هایی که انجام می دهید رعایت کنید تا مانع از تکراری شدن تمرین شود و نیز تعادل را در فعالیت ها مدنظر داشته باشید. انجام تمرینات ورزشی همچنین در داشتن یک خواب عمیق در شب، کمک شایانی به شما می کند.

4. ماساژ شریان های ران

یک روش اثبات شده برای افزایش جریان خون به سمت رحم و ناحیه لگن بدن ماساژ شریان های ران است که در واقع تحریک سرخرگ ران است. برای این منظور کافیست با استفاده از انگشتان دست خود برای چند ثانیه این رگ ها را به آرامی فشار دهید.

بهتر است این امر پس از پایان دوره قاعدگی تا زمان تخمک گذاری انجام شود. تکرار این کار چندبار در روز بر روی هر پا، برای کمک به رشد دیواره رحم بسیار مفید می باشد.

در مواردی IVF یا اگر نشانه های فشار خون بالا وجود دارد، بایستی از ماساژ این شریان ها اجتناب کنید.

5. طب سوزنی و تاثیر آن بر ضخامت دیواره رحم

طب سوزنی به عنوان درمان جایگزین برای کمک به زنان باردار در زایمان به موقع بسیار مفــید است. به همین صورت، طب سوزنی در بازسازی جریان خون درون بدن نیز تاثیر دارد و به بهبود باروری کمک می کند.

6. روغن کرچک

اسید ریسیولینیک یک ماده شیمیایی است که به خاطر تاثیرش در افزایش جریان خون و افزایش بهبودی و همچنین تشکیل بافت جدید، مشهور است. این امر به ویژه بر تخمدان ها و رحم نیز تاثیر می گذارد. این اسید در روغن کرچک یافت می شود و استفاده از آن می تواند بسیار مفید باشد.

ضخامت دیواره رحم

سوالات متداول

در چه صورت ضخامت دیواره رحم زیاد است؟

همانطور که اندومتری نازک را می توان به عنوان یک مشکل دانست، لایه اندومتر خیلی ضخیم نیز نوعی مشکل است. هیپرپلازی آندومتر، اصطلاح پزشکی برای تعریف این بیماری است که معمولا به علت سطح استروژن بیش از حــد رخ می دهد. لایه ضخیم تر از 10-15 میلی متر را می توان به عنوان مشکل درنظر گرفت.

آیا ممکن است با ضخامت اندومتری 5 میلی متر نیز باردار شد؟

5 میلی متر برای بارداری و یا حاملگی، بسیار نازک است. ممکن است همراه با مکمل پروژسترون القاء تخمک نیز مورد نیاز باشد.

ضخامت آندومتر مناسب را می توان به عنوان موضوعی ضروری در فرایند باردار شدن و ماندن دانست. اتخاذ شیوه زندگی سالم و شیوه های مناسب برای پیشگیری از بیماری و نیز مراقبت های لازم، می تواند بدن شما را به یک محافظ عالی برای کودک اینده تان تبدیل کند.


داروسازی دکتر عبیدی که در عرضه داروهای نوین قلبی و دیابت در کشور پیشرو است، به تازگی داروی جدید امپاگلیفلوزین را با نام تجاری گلوریپا (Gloripa) برای اولین بار در ایران برای درمان دیابت تولید کرده است.

امپاگلیفلوزین متعلق به دسته دارویی جدیدSGLT2(Sodium Glucose co-Transporter 2  بوده و مکانیسم اثر آن کاملا متفاوت از داروهای ضد دیابت موجود در بازار ایران می‌باشد. امپاگلیفلوزین اولین و تنها داروی خوراکی ضد دیابت است که مرگ و میر ناشی از عوارض قلبی عروقی در افراد مبتلا به دیابت را به طور چشمگیری کاهش می‌دهد. افراد مبتلا به بیماری دیابت 2 تا 4 برابر سایرین دچار انواع بیماری‌های قلبی عروقی می‌شوند و با وجود داروهای متنوع ضد دیابت در بازارهای جهانی، بیماری‌های قلبی عروقی همچنان عامل بیش از نیمی از موارد مرگ و میر در این افراد است.

به گفته سید امیر رضویان مدیرعامل داروسازی دکتر عبیدی، گلوریپا در مرداد ماه 1397 با حضور وزیر محترم بهداشت قاضی زاده هاشمی رونمایی شد و هم اکنون در داروخانه های سراسر کشور در دسترس است. داروسازی دکتر عبیدی این دارو را تنها پس از مدت کوتاهی از عرضه امپاگلیفلوزین در اروپا و امریکا، در ایران تولید و عرضه کرده و امیدوار است این داروی دیابت نیز بتواند موفقیت سایر محصولات این شرکت را در جلب اعتماد پزشکان و بیماران نسبت به کیفیت محصولات داروسازی دکتر عبیدی برای درمان دیابت تکرار کند.

عادل جاهد فوق تخصص بیماری‌های غدد درون‌ریز و متابولیسم می‌گوید بیماری دیابت تنها به اختلال در ترشح انسولین محدود نمی‌شود، بلکه احتمال اختلال در سایر اعضای بدن نیز در این بیماری مطرح است؛ مانند اختلال در بازجذب گلوکز از طریق کلیه‌ها و مجاری ادراری که منجر به افزایش قند خون بیمار می‌شود. امپاگلیفلوزین با دفع گلوکز از طریق ادرار به کنترل قند خون بیمار کمک می‌کند.

به گفته “بابک شریف کاشانی فوق‌تخصص نارسایی قلب و رئیس منتخب انجمن جهانی نارسایی قلب”، تمایز اصلی این داروی دیابت از سایر درمان‌های خوراکی دیابت این است که میزان مرگ و میر افرادی که به طور همزمان به دیابت و مشکلات قلبی عروقی مبتلا هستند را تا 38 درصد کاهش می‌دهد و نیز باعث کاهش 35 درصدی میزان بستری شدن ناشی از نارسایی قلبی در مبتلایان به دیابت می‌شود.

علیرضا استقامتی فوق تخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران می‌گوید: “امپاگلیفلوزین همچنین نقش موثری در کاهش وزن، کاهش فشار خون و جلوگیری از پیشرفت بیماری کلیوی ناشی از دیابت دارد. از آنجا که افراد مبتلا به دیابت اغلب دچار چاقی و یا اضافه وزن می‌شوند و این موضوع روند درمان دیابت را با چالش‌هایی روبرو می‌کند، کاهش وزن از مزایای مهم این دارو به شمار می‌رود.”

طبق اظهارات الهام عندلیب مدیر ارشد گروه مدیکال عبیدی، مطالعات بالینی این دارو بر روی هزاران بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 در بیش از 42 کشور دنیا انجام شده و نتایج آن نشان می‌دهد طول عمر افراد مبتلا به دیابت که همزمان دچار بیماری‌های قلبی عروقی هستند، به طور متوسط 1 تا 4 سال و نیم افزایش یافته است. همچنین به دلیل مصرف داروهای متعدد دیابت توسط بیماران مبتلا، مصرف تنها یک قرص گلوریپا در روز منجر به سهولت مصرف و نتایج بهتر در درمان دیابت می‌گردد. افراد مبتلا به دیابت که تاکنون عوارض قلبی عروقی مانند فشار خون و چربی خون بالا و یا سابقه سکته قلبی داشته‌اند، از این پس می‌توانند با پزشک خود در مورد مصرف داروی جدید گلوریپا مشورت کنند.

ترکیب امپاگلیفلوزین با متفورمین نیز با هدف سهولت استفاده در بیمارانی که باید هر دو دارو را دریافت کنند در یک قرص با نام تجاری سینوریپا (Synoripa) توسط داروسازی دکتر عبیدی تولید شده و به زودی در سراسر کشور توزیع خواهد شد.

تلقیح داخل رحمی (IUI) چیست؟

بدون دیدگاه


تحقیقات نشان می دهد که زوج های ناباروری که هیچ نوع از درمان های باروری را انجام نداده اند، شانس بارداری شان در هر دوره قاعدگی حدود یک تا پنج درصد است. اما کسانی که درمان IUI را انجام داده اند، احتمال بارداری شان در هر یک از دوره های قاعدگی حدود 10 تا 20 درصد است. تلقیح داخل رحمی (IUI) که به عنوان تلقیح مصنوعی (AI) نیز شناخته می شود، یک روش باروری موثر است که شانس بارداری یک زن نابارور را دو برابر می کند. این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام را مطالعه کنید  اگر قبل از برنامه ریزی برای انجام این کار می خواهید تا در مورد ميزان موفقيت آن بدانيد.

تلقیح داخل رحمی (IUI) چیست؟

تلقیح داخل رحمی (IUI) یک روش کمکی برای بارداری است که شامل قرار دادن مستقیم اسپرم در رحم زن در طی تخمک گذاری است و گاهی اوقات با داروهای باروری ترکیب می شود تا شانس لقاح را افزایش دهد. در طول بارداری طبیعی، اسپرم باید از طریق مهبل (واژن)، داخل دهانه رحم، رحم و سپس لوله ی فالوپی که در آن به تخمک می رسد، عبور کند. در IUI، اسپرم فرآوری شده و متمرکز مستقيما در رحم قرار مي گيرد و به سرعت و به راحتي به تخمک مي رسد. IUI گزینه ای ارزان تر و کم خطر تر در مقایسه با درمان های مشابه مانند لقاح آزمایشگاهی است.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

چه زمانی تلقیح داخل رحمی (IUI) انجام می شود؟

تلقیح داخل رحمی (IUI) معمولا زمانی انجام می شود که مرد دارای تعداد کم اسپرم و یا تحرک اسپرم کم باشد. این امر به ویژه در موارد زیر مورد توجه قرار می گیرد:

  • ناباروری غیر قابل توضیح
  • مشکلات مربوط به رحم و دهانه رحم
  • اندومتریوز خفیف
  • مشکلات انزال یا نعوظ
  • درد جنسی که مقاربت را غیر ممکن می سازد
  • بافت زخمی دهانه رحم که از جراحی های قبلی به جا مانده است و از رسیدن اسپرم به رحم جلوگیری می کند
  • آلرژی به اسپرم که در آن زن ممکن است علائم آلرژیک به پروتئین مایع منی را از خود بروز دهد
  • یک زن تنها در حال برنامه ریزی برای باردار شدن است
  • برای جلوگیری از ورود نقص ژنتیکی از مرد به کودک

IUI در موارد زیر موثر نیست:

  • بیماری های شدید لوله فالوپی
  • پیشینه عفونت های لگن
  • آندومتریوز متوسط ​​و شدید

در شرایطی مانند شرایط بالا، پزشک شما ممکن است جایگزین هایی مانند IVF را پیشنهاد کند.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

روش تلقیح داخل رحمی (IUI) چگونه انجام می شود؟

زمان درست و اسپرم سالم شانس موفقیت روش IUI را بیشتر می کند. پزشک تان به شما کمک می کند تا زمان درستی را پیدا کنید که درست قبل از تخمک گذاری است.

آماده سازی IUI با استفاده از چرخه قاعدگی یا داروها:

روش IUI معمولا در طول دوره تخمک گذاری تان بدون استفاده از داروهای باروری (چرخه غیر طبیعی) انجام می شود. اما در برخی موارد ، پزشک شما داروهای خاصی را برای تحریک تخمک گذاری در طی چرخه قاعدگی (چرخه تحریک شده) توصیه می کند.

پزشک شما موارد زیر را توصیه می کند:

  • داروهای خوراکی (مانند Clomid) برای سه تا هفت روز از چرخه
  • شروع تزریق از روز سوم تا روز تخمک گذاری

برای تنظیم دوز مناسب برای آزاد سازی تعداد تخمک ایده آل، سونوگرافی استفاده می شود. ممکن است قبل از تعیین دوز مناسب، پزشک چندین بار دوره های قاعدگی شما را تحت نظر بگیرد.

نظارت بر تخمک گذاری با سونوگرافی

سونوگرافی واژن برای بررسی اینکه آیا تخمدان به درستی به دارو پاسخ می دهد یا خیر، انجام می شود. این دارو باید بیش از یک تخمک را آزاد کند، اما نباید این تعداد از سه عدد بیشتر شود. اگر تخمدان ها بیش از سه تخمک را آزاد کنند، ممکن است دوقلو یا چند قلو ایجاد شود. حاملگی چندگانه به روش IUI ممکن است برای مادر و نوزادان خطرناک باشد.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

تعیین زمان بهینه تلقیح داخل رحمی (IUI)

روش تلقیح، زمانی اتفاق می افتد که تخمک گذاری می کنید. پزشک شما با کمک یک کیت پیش بینی تخمک گذاری، زمان مناسب برای این کار را تعیین می کند یا به شما HCG تزریق می شود تا تخمک گذاری انجام شود.

تزريق HCG براي زناني که نمي توانند علامت هاي مناسب را در کيت پیش بینی تخمک گذاري بدست آورند، مفيد است. گاهی اوقات کیت ها ممکن است نتایج مثبت اشتباهی را نشان دهند که ممکن است دکتر را برای انجام این روش دچار اشتباه کند. در چنین مواردی، تزریق HCG کمک خواهد کرد.

روش تلقیح داخل رحمی (IUI)

در روز انجام روش IUI، همسرتان نمونه ای از مایع منی را برای آماده سازی در آزمایشگاه فراهم می کند. نمونه بررسی می شود و آماده جدا سازی اسپرم سالم و فعال از اسپرم کم کیفیت و دیگر عناصر غیر اسپرمی می شود.

هنگامی که یک نمونه بسیار متمرکز و کوچک از اسپرم سالم استفاده می شود، شانس تخمک گذاری افزایش می یابد. هنگامی که نمونه اسپرم آماده می شود، شما را برای درمان به اتاق عمل منتقل می کند. این روش بدون درد است و نیازی به بیهوشی ندارد.

  • شما بر روی تخت عمل به پشت دراز می کشید و پزشک تان برای باز کردن واژن و بررسی دهانه رحم، از یک اسپکولوم استفاده می کند.
  • سپس با استفاده از یک کاتتر (لوله طولانی و انعطاف پذیر) اسپرم از طریق دهانه رحم به داخل رحم وارد می شود.
  • پس از تلقیح، کاتتر برداشته می شود و پس از آن اسپکولوم برداشته می شود.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

پس از روش  IUI

  • شما در حدود 10 تا 15 دقیقه در همان موقعیت قرار خواهید گرفت. پس از آن، می توانید فعالیت های روزمره خود را به طور معمول انجام دهید.
  • بعضی از زنان ممکن است یک یا دو روز بعد از این عمل، علائم خفیفی را تجربه کنند.
  • پس از گذشت دو هفته از انجام این روش، برای آزمایش بارداری به پزشک مراجعه کنید.

برای فهمیدن این که برای موفقیت آمیز بودن این روش چه کارهایی را باید انجام دهید و چه کارهایی را نباید انجام دهید ادامه متن را بخوانید.

مراقبت های لازم پس از انجام  تلقیح داخل رحمی (IUI)

نتیجه تلقیح داخل رحمی (IUI) بستگی به عوامل فیزیکی، فیزیولوژیکی و سبک زندگی و سطح باروری شما دارد. در اینجا بعضی از باید ها و نبایدهایی که باید دنبال کنید تا روند بارداری موفقیت آمیز باشد، آورده شده است .

  • دراز کشیدن پس از این روش برای موفقیت ضروری است. دهانه رحم بلافاصله پس از عمل بسته می شود، اما ممکن است این کار 10 تا 15 دقیقه طول بکشد.
  • شما می توانید فعالیت های عادی را در همان روز از سر بگیرید. با توجه به راحتی تان می توانید فعالیت های بدنی و تمریناتی را نیز شروع کنید.
  • اگرچه هیچ محدودیتی در رژیم غذایی و مسافرت وجود ندارد، اما بهتر است که استراحت کنید تا به راحتی قبل برگردید.
  • شما بعد از این عمل می توانید رابطه جنسی تان را از سر بگیرید. این تنها نتیجه مثبت خواهد بود.
  • اگر بعد از این عمل درد یا گرفتگی را تجربه کردید، با پزشک خود مشورت کنید. قبل از صحبت کردن با پزشک، از هیچ مسکنی استفاده نکنید.
  • پس از چند روز از تخمک گذاری، کاشت تخمک اتفاق می افتد. بنابراین در مورد بارداری نگران نباشید و حداقل دو هفته برای انجام آزمایش منتظر بمانید. میزان هورمون روز به روز افزایش می یابد و منجر به نتایج مثبت می شود.
  • اگر داروی خوراکی یا شیاف واژینالی تجویز می شود، حتما آن را طبق دستورالعمل پزشک خود مصرف کنید.
  • حداقل 48 ساعت پس از درمان از شنا کردن اجتناب کنید. اگر در حال مصرف داروهای شیمایی هورمونی هستید، با پزشک خود درباره شنا کردن مشورت کنید.

چند دوره چرخه IUI برای بارداری ضروری است؟

تحقیقات نشان می دهد که حدود 50 درصد از زنان زیر 40 سال احتمالا طی شش دوره IUI باردار می شوند. با این حال، در اکثر موارد، بیش از سه دوره از آزمایش برای بهبود شانس تخمک گذاری لازم نیست و پس از آن شانس بارداری کاهش می یابد.

آیا تلقیح داخل رحمی (IUI) با خطراتی همراه است؟

اگر چه این یک روش بی خطر و ساده است، اما IUI  دارای عوارض جدی است و برای همه مناسب نیست.

  • خطر پایین ابتلا به عفونت بعد از تلقیح داخل رحمی (IUI) وجود دارد. این عفونت ها همچنین می توانند آسیب های طولانی مدت را به لوله های فالوپی وارد کنند.
  • مقداری لکه واژنی همراه با گرفتگی عضلات هنگام قرار دادن کاتتر در رحم اتفاق می افتد.
  • اگر داروهای القاء تخمک همراه با تلقیح داخل رحمی مصرف شود، خطر ابتلا به حاملگی های متعدد نیز وجود دارد.
  • بعد از تخمک گذاری ممکن است در بعضی از زنان، کیست هایی به وجود آید، که خودشان از بین می روند. تخمک گذاری معمولا مایعی را درون تخمدان ها باقی می گذارد که به کیست تبدیل می شود.
  • داروهای باروری ممکن است تغییرات خاصی در خلق و خو به وجود آورند و ممکن است که کج خلقی و غم را تجربه کنید.

به رغم خطرات موجود، این روش برای اکثر زنان موفقیت آمیز است.

میزان موفقیت IUI چه میزان است؟

میزان موفقیت تلقیح داخل رحمی حدود 10٪ در هر چرخه است که شامل تحریک خفیف تخمدان یا چرخه طبیعی قاعدگی و تلقیح طبیعی اسپرم می شود. میزان بارداری پس از تلقیح بستگی به سن مادر، علت ناباروری، داروهای باروری و اسپرم پردازش شده دارد.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

تفاوت بین تلقیح داخل رحمی طبیعی و IUI همراه با داروی باروری چیست؟

IUI  طبیعی تا زمان تلقیح بر روی چرخه قاعدگی تمرکز دارد. سطح هورمون LH برای پیدا کردن زمان تخمک گذاری کنترل می شود. این عمل معمولا 24 تا 36 ساعت پس از افزایش LH رخ می دهد، که نشان دهنده تخمک گذاری در آینده است. سطح LH با استفاده از سونوگرافی داخلی و آزمایش خون مشخص می شود.

هنگامی که تخمک گذاری به طور طبیعی اتفاق نمی افتد، زن برای تزریق تخمک گذاری برای شروع این روش دارو مصرف می کند. در این مورد، زمان دقیق تخمک گذاری برای آماده شدن برای انجام این روش بررسی می شود.

تخمک گذاری معمولا 36 ساعت پس از تزریق HCG انجام می شود.

نتایج درمان بارداری به روش IUI

تست بارداری خانگی بعد از دو هفته می تواند نتایج درستی را به شما بدهد. اگر شما آزمایش را زودتر از موعد انجام دهید، می تواند به یکی از نتایج زیر منجر شود:

  • نتیجه منفی کاذب: اگر هورمون ها به سطوح قابل اندازه گیری نرسند، حتی اگر شما حامله هم باشید آزمایش، نتایج منفی نشان می دهد.
  • نتیجه مثبت کاذب: اگر داروهای القاء تخمک گذاری مانند HCGرا مصرف کرده باشید، حتی اگر باردار هم نباشید، هورمون های باقی مانده در بدن شما ممکن است نتیجه مثبتی را نشان دهند.

پزشک شما نیز پس از دو هفته، یک آزمایش خون را تجویز می کند که می تواند هورمون های بارداری را با دقت تشخیص دهد. اگر باردار نشده اید، باید برای چرخه دیگری از IUI اقدام کنید.

احتمال سقط جنین در دوران بارداری ناشی  از تلقیح داخل رحمی چه میزان است؟

بر اساس یک مطالعه که بر روی 260 زوج که حداکثر سه دوره تلقیح را داشته اند انجام شد، میزان سقط جنین به طور کلی 15.6٪  بود.

هزینه IUI چقدر است؟

هزینه روش IUI بسته به نیازهای خاص شما، محل سکونت، دستمزد پزشک تان و نوع پوشش بیمه ای تان متفاوت است. با این حال، IUI  در مقایسه با سایر روش های باروری مانند IVF ارزان تر است.

بعضی از ایالت ها قوانینی را در اختیار شرکت های بیمه می گذارند تا اگر برخی از الزامات را رعایت کنند، برخی از هزینه های درمان را پوشش دهند. برای دانستن روش های پرداخت هزینه بهتر است تا با نماینده بیمه در دفتر پزشک خود صحبت کنید.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

آیا تلقیح داخل رحمی یک روش دردناک است؟

خیر. IUI یک روش دردناک نیست. فقط هنگامی که دکتر اسپگزولوم را وارد می کند و یا زمانی که سوند از ناحیه دهانه رحم عبور می کند ناراحتی کمی را ایجاد می کند. این ناراحتی بسیار موقت است و در پایان روند درمان تمام می شود.

داستانی موفقیت آمیز درباره بارداری به روش  IUI

جاستین (35 ساله) و میشل (33 ساله) از ملبورن به مدت دو سال سعی در باردار شدن داشتند. آنها به طور کلی سلامت و شیوه زندگی خود را تغییر دادند تا شانس بارداری شان را افزایش دهند. اما هیچ چیزی به آن ها کمک نکرد.

در دیدار با متخصص باروری ملبورن و انجام آزمایشات و تحقیقات بیشتر مشخص شد که هیچ مدرکی مبنی بر ناباروری شان وجود ندارد. ناباروری آن ها غیرقابل توضیح تشخیص داده شد و روش IUI  به آن ها توصیه شد. با انجام چرخه دوم  IUI، میشل باردار شد، و آنها یک پسر بچه سالم را به دنیا آوردند.

در ادامه، ما به برخی از سوالات متداول درباره بارداری به روش IUI پاسخ می دهیم.

سوالات متداول در مورد تلقیح داخل رحمی

1. چه مدت بعد از IUI می توانید علائم بارداری را تجربه کنیم؟

به احتمال زیاد علائم حاملگی را دو هفته پس از درمان تجربه خواهید کرد. ممکن است علائم اولیه نیز به دلیل مصرف داروهای حاوی پروژسترون قابل مشاهده باشند. علائم ممکن است شامل سوزش در سینه، خستگی، التهاب و افزایش دمای بدن باشد.

2. در IUI چه مدت طول می کشد تا اسپرم به تخمک برسد؟

همه این ها به تخمک گذاری بستگی دارد. اگر تخمک گذاری انجام شود، اسپرم تخمک را در عرض 24 ساعت بارور می کند، چه لقاح طبیعی انجام شود و چه مصنوعی.

3. درمان IUI چه مدت طول می کشد ؟

کل فرایند فقط دو دقیقه طول می کشد.

تلقیح داخل رحمی یک درمان مناسب برای باروری است که می توانید قبل از انجام یک روش گران قیمت مثل IVF  تست کنید. همچنین مزایایی که در این روش وجود دارد عالی است، از جمله بازدهی در زمان کوتاه، هزینه های پایین تر و استرس کمتر، که این امر برای بسیاری از زوج ها ایده آل است.

اگر هنوز هم به دنبال اطلاعات بیشتر درباره تلقیح داخل رحمی هستید، با یک متخصص باروری صحبت کنید زیرا می تواند به شما برآوردی دقیق تر از میزان موفقیت در لقاح بدهد. اگر تجربه ای در این زمینه دارید، با ما به اشتراک بگذارید.

آخرین دیدگاه‌ها

    پیوندها

    دسته‌ها