نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی

کاهش وزن با لپتیژن ( Leptigen )

بدون دیدگاه


لپتیژن ( Leptigen ) یکی از قرص های رژیمی در بازار است که ادعا می شود تاثیر شگرفی در کاهش وزن سریع و آسان دارد.  اما اکثر این مکمل ها تنها به خالی تر شدن کیف پول شما کمک می کنند. با این حساب آیا لپتیژن ( Leptigen ) نیز به عنوان یکی از قرص های محبوب در بازار این چنین است؟ در این مقاله از بخش تغذیه دکتر سلام، به بررسی لپتیژن- مکملی برای کاهش وزن- می پردازیم تا ببینیم آیا این مکمل به همه آنچه درباره اش گفته شده عمل می کند یا خیر!

لپتیژن ( Leptigen ) چیست؟

لپتیژن یک مکمل کاهش وزن است که برای افزایش سوخت و ساز بدن و افزایش چربی سوزی و کاهش وزن استفاده می شود. لپتیژن ( Leptigen ) را به عنوان “بهترین مکمل کاهش وزن” معرفی می کنند. این مکمل شامل ترکیب خاصی از مواد تشکیل دهنده است که ادعا می شود هر یک از این مواد به شکل جداگانه در تسریع کاهش وزن موثر هستند.

لپتیژن ( Leptigen )

فواید این مکمل شامل موارد زیر است:

  • کاهش وزن و کاهش چربی های پهلو و شکم
  • کاهش اشتها
  • افزایش انرژی
  • کنترل سطح قند خون و کلسترول
  • جذب راحت در بدن و رسیدن به بهترین نتیجه ممکن

توصیه می شود مصرف این مکمل 2 کپسول در روز، حداقل 30 دقیقه قبل از صبحانه و ناهار باشد.

این مکمل توسط یک شرکت آمریکایی به اسم Green Bracket ساخته شده است. همچنین این کپسول تحت نام هایی مثل Burn TS و Dietspotlight Burn به فروش می رسد.

مواد تشکیل دهنده لپتیژن ( Leptigen )

این مکمل به عنوان یک مکمل با دوره مصرف یک ماهه فروخته می شود، حاوی 60 کپسول است و از مواد زیر تشکیل شده است:

مِراتریم (400 میلی گرم): مراترین در واقع ترکیبی از گیاهان ایندیکوس اسفرانتوس و گارسینیا مانگوستا است

عصاره چای سبز (200 میلی گرم): که یک شکل فشرده از چای سبز است.

کروم مِیت (100 میلی گرم): یک کرومیوم معدنی حاوی نیاسین (ویتامین B3) که کرومیوم پلیینیکوتین را ایجاد می کند.

کافئین (75 میلی گرم): یک محرک طبیعی که در گیاهان قهوه، چای و کاکائو یافت می شود.

در ادامه در مورد آنچه که هر یک از این مواد می توانند برای کاهش وزن انجام دهند بحث می کنیم. هر کپسول حاوی موادی برای پر کردن آن و عوامل ضد انعقاد از جمله ژلاتین، سلولز، دی اکسید سیلیکون و استریت منیزیم است.

لپتیژن

آیا این مکمل تاثیرگذار است؟

تاکنون هیچ تحقیقی مستقیما به بررسی این مکمل نپرداخته است، اما برخی از مطالعات ترکیبات تشکیل دهنده آن را مورد تحقیق قرار داده اند. در اینجا نگاهی به هر یک از چهار ماده تشکیل دهنده این مکمل خواهیم پرداخت:

مراتریم

مراتریم ترکیبی از دو گیاه است، یک گل به نام ایندیکوس اسفرانتوس و یک میوه به نام گارسینیا مانگوستا. ایندیکوس اسفرانتوس در طب سنتی هند استفاده شده است. به نظر می آید این گیاه ضد التهاب باشد و نیز در کاهش سطح قند خون تاثیرگذار باشد. با این حال، در این زمینه جهت پشتیبانی از این موضوعات تحقیقات کمی انجام شده است.

گارسینیا مانگوستا محصول جنوب شرقی آسیا است و در طب سنتی مشابه ایندیکوس اسفرانتوس استفاده شده است. این میوه نیز احتمالا در کاهش وزن موثر است، با این حال برای این موضوع نیز اقدامات کمی انجام شده است.

یافته های دو آزمایش که به مدت دو ماه به بررسی میزان اثربخشی مراتریم موارد امیدوار کننده ای به شرح زیر را نشان دادند:

  • کاهش وزن 3.74 تا 5.2 کیلوگرم
  • کاهش اندازه دور کمر به میزان 5.44 تا 11.9 سانتی متر
  • افزایش در هورمون به آدوبونکتین، که به چربی سوزی ارتباط داده می شود.

نتایج یک آزمایش چهار ماهه نیز نشان داد که مراتریم به کاهش وزن 4 کیلوگرمی و نیز کاهش کلسترول منجر شد. به نظر می رسد تاکنون آزمایش طولانی تری در مورد مراتریم انجام گرفته باشد.

لپتیژن

عصاره چای سبز

یک کپسول فشرده شده حاوی چای سبز مواد تشکیل دهنده مشابهی با یک فنجان چای سبز دارد. پلیفنول هایی که در چای سبز وجود دارند (مانند کاتچین ها، فلاونوئیدها، تانن ها و تئوفلاوین ها) احتمالا به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل کرده و در ثبات سلامت نقش موثری خواهند داشت.

با این حال، تحقیقات زیادی در این مورد بر روی انسان انجام نشده است، بنابراین مستقیما مشخص نیست که این مزایا به چه صورت است. مطالعات نشان داده اند تنها زمانی که چای سبز حاوی کافئین باشد، تا حدودی به کاهش وزن می انجــامد. براساس مطالعات متعددی که بر روی عصاره چای سبز انجام شد، روشن شد که تنها میزان کمی باعث کاهش وزن میشود.

کروم میت

کروم میت از نیاسین (ویتامین B3) ساخته شده است که با مواد معدنی ترکیب شده است. طبق تحقیقات انجام شده، کروم برای کاهش قند خون به ویژه در افراد مبتلا به دیابت تاثیرگذار است. یافته ها حاکی از آنست که برخی از اشکال کروم برای کاهش اشتها و میل به غذا مفید هستند، اما شواهد زیادی از این موضوع وجود ندارد که این کاهش اشتها به کاهش وزن کمک خواهد کرد.

مطالعه ای که به بررسی اثرات کروم میت و دو مکمل کاهش وزن دیگر پرداخت، دریافت که شاخص BMI بعد از 8 هفته در یک گروه 60 نفری که میانگین آنها چاق بودند ، 6/1 درصد کاهش یافت. اما این مطالعه به اثرات خود کروم میت توجهی ندارد. مطالعات دیگری که در آن به 20 زن دارای اضافه وزن، نیاسین ترکیب شده با کرومیوم داده شد، نشان داد کــه هیچ بهبود وزن یا کاهش چربی اتفاق نیفتاده است.

کافئین

کافئین می تواند سطح انرژی و هشیاری را افزایش دهد. برخی مطالعات نشان داده اند که کافئین همچنین می تواند باعث کاهش وزن و چربی نیز شود. ممکن است این مشخصه به این دلیل باشد که کافئین ضربان قلب و متابولیسم را افزایش داده و نتیجتا که باعث می شود که بدن سریعتر کالری بسوزاند.

با این حال، نتایج حاصل از یک مطالعه به ما نشان داد که کاهش وزن طولانی مدت در اثر مصرف کافئین کمتر از یک پوند (0.41 – 0.43 کیلوگرم) است احتمالا بیش از 12 سال طول خواهد کشید.

لپتیژن ( Leptigen )

اثرات جانبی لپتیژن

تولید کنندگان ، این مکمل را برای افراد زیر 18 سال توصیه نمی کنند و برای عوارض اصلی جانبی آن از “سردرد خفیف و یا افزایش ضربان قلب” یاد می کنند. آنها همچنین توصیه می کنند قبل از اینکه این مکمل را بخوانید با پزشک خود مشورت کنید، اگــر:

  • داروی خاصی مصرف می کنید.
  • باردار هستید.
  • به نوزاد شیر می دهید.
  • به کافئین حساس هستید.

نتایج مصاحبه های آنلاین مشتریان نیز به عوارض جانبی مثل افزایش فشار خون، سوزش معده و عرق سرد اشاره دارند.

اطمینان از مصرف مراتریم و کروم میت

به نظر می رسد دو مورد از مواد تشکیل دهنده این مکمل که در این کپسول نیز استفاده شده اند، قابل اعتماد و بی خطر باشند. آزمایش های ایمنی نشان می دهد که مصرف مراتریم حتی در مقادیری بالاتر نسبت به آنچه در لپتیژن استفاده شده (400 میلی گرم) می تواند مفید باشد.

ترکیبات مشابهی با کروم میت نیز مورد آزمایش قرار گرفته و برای استفاده به شکل ایمن و با خیالی آسوده توصیه می شوند. با این حال، از آنجا که کرومیوم موجود در کروم میت باعث کاهش قند خون می شود، افراد مبتلا به دیابت باید قبل از مصرف لپتیژن با پزشک خود مشورت کنند.

لپتیژن

اطمینان از مصرف کافئین و عصاره چای سبز

دو ماده اصلی دیگر لپتیژن ممکن است چند عارضه جانبی داشته باشند. در حقیقت، هنگام مصرف آن، سازندگان این دارو توصیه می کنند که از هیچ منبع دیگری مثلکافئین، چای، نوشابه، مکمل های غذایی دیگر یا داروهای حاوی کافئین استفاده نکنید.

به طور کلی، این مکمل حاوی حدود 100 میلیگرم کافئین است؛ هم کافئین اضافه شده و هم کافئین طبیعی موجود در عصاره چای سبز. این تقریبا معادل مقدار کافئینی ست که در یک فنجان قهوه دم شده مصرف می شود، که برای اکثر مردم کاملا قابل اطمینان و بی خطر است. با این حال، کافئین می تواند برخی از عوارض جانبی را در افراد ایجاد کند، مانند:

همچنین بررسی پیرامون مصرف عصاره چای سبز برای کاهش وزن نشان داد که عوارض جانبی گزارش شده به طور متوسط ​​خفیف تا متوسط ​​است و شامل مواردی مثل اسهال، نفخ و حالت تهوع می شود.

 

لپتیژن

آیا مصرف این مکمل به خطرات و مزایای آن می ارزد؟!

ادعا می شود که لپتیژن با افزایش متابولیسم، باعث کاهش وزن، کاهش اشتها و سوزاندن چربی ها می شود. شواهدی نیز وجود دارد که عنصر اصلی این مکمل (مراتریم) ممکن است باعث کاهش وزن در کوتاه مدت شود، اما هنوز دقیقا مشخص نیست که آیا این اثرات طولانی مدت باقی خواهد ماند یا خیر. به نظر می رسد لپتیژن برای اکثر بزرگسالان قابل استفاده بی خطر باشد، با این حال اگر حامله هستید، یا به نوزاد شیر میدهید، هر گونه شرایط خاص پزشکی و یا دارویی دارید، حتما قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنید.

در مقایسه با سایر محصولات کاهش وزن مانند لیپوزن و ترایو پچ، گزارشات مشتریان در مورد اثربخشی لپتیژن متنوع است؛ گرچه که بسیاری از قیمت بالای این محصول شکایت دارند. در نهایت، باید بدانید در هر صورت برای کاهش وزن نیاز به دریافت کالری کمتر از آنچه در حال حاضر دریافت می کنید دارید! این یعنی لپتیژن یک محصول غیر ضروری ست که می تواند هزینه های شما را افزایش دهد!


آیا جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی امکان پذیر است؟ از دست دادن مو یکی از استرس زاترین عواقب و نشانه های شیمی درمانی در پروسه درمانی سرطان بوده و بسیاری از مردم به دنبال این قضیه هستند که آیا می توان از رخ داد چنین اتفاقی جلوگیری کرد؟ طی سال های اخیر روش های متعددی از جمله «خنک کننده پوست» وجود دارد که کاملا برای برخی از مردم تاثیرگذار و کاربردی بوده است. مانند هر موضوع دیگری این روش ها نیز دارای محدودیت ها و عوارض جانبی می باشد. در این مقاله از بخش زیبایی، پوست و موی دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم.

آیا جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی امکان پذیر است؟

تعداد معدودی از روش های مختلف برای جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی مورد آزمایش قرار گرفته است. اگرچه موفقیت به طور کامل حاصل نشده است. برای برخی از بیماران کمک کننده بوده و برای برخی دیگر بی اثر بوده و یا تنها بخشی از ریزش را جلوگیری کرده است. بسیاری نیز ترجیح می دهند از موهای مصنوعی استفاده کنند.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی

در بسیاری از موارد مصرف داروهای تجویز شده حین شیمی درمانی از دیگر روش ها، کاربردی تر می باشد. اگرچه روش خنک کننده پوست نیز اخیرا بسیار رایج شده  است، اما برای اولین بار، حدود 30 سال پیش مورد استفاده قرار گرفته است. موارد دیگری نیز در علم انکولوژی یا غده شناسی مطرح است که نگرانی هایی ایجاد کرده است. در ادامه نگاهی می اندازیم به مسائل مرتبط با روش های جلوگیری از ریزش مو و روش هایی که در حال حاضر در دسترس می باشند. چه مواردی لازم است که شما حین درمان بدانید تا بتوانید بهترین تصمیم را درمورد روش درمان و کاهش مو سر خود اتخاذ کنید؟

مسائل و مشکلات جلوگیری از ریزش موی سر حین شیمی درمانی

هر زمان که روشی برای درمانِ عوارضی جانبی وجود دارد، مسائلی برای نگرانی نیز بوجود می آید. با در نظر گرفتن جلوگیری از ریزش مو سر در شیمی درمانی ، برخی از مسائل موجود وجود دارند:

گسترش یافتن

تعدادی از انکولوژیست ها نگران اند که روش خنک کننده پوست می تواند مانع از رسیدن داروها به تمام سلول های سرطانی شود  ( بخصوص هنگامی که بیماری مرتبط با خون یا سرطان خون باشد) و گسترش سرطان هنگام استفاده از خنک کننده زیاد می شود.

ایجاد ناراحتی

تحمل یه بسته یخ روی سر برای مدتی تقریبا طولانی در هر جلسه شیمی درمانی بسیار اذیت کننده است. در واقع رنجش حاصل از قرار دادن بسته یخ روی سر بیمار در هر جلسه شیمی درمانی یکی از اصلی ترین دلایلی است که مردم را از انتخاب این روش برای جلوگیری از ریختن مو در شیمی درمانی خود وا می دارد.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی

هزینه

هزینه های اجاره تجهیزات قرار دادن بسته یخ در هر جلسه می تواند یکی دیگر از دلایلی باشد که برای بسیاری از مردم منع کننده باشد.

تدارکات

خنک کننده پوست یک پدیده نوین در علم شیمی درمانی می باشد لذا امکان آماده سازی و زیرساخت های لازم برای قرار دادن تجهیزات آن برای هر مرکز درمانی سرطانی ممکن نیست. این موجب شده تا بسیاری از بیماران نتوانند از این روش برای درمان استفاده کنند.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی و نازک شدن مو

استفاده از روش های جلوگیری از ریختن مو در شیمی درمانی کاملا کاربردی و موثر نمی باشد. ممکن است این روش ها تنها بخشی از موها را حفظ کند و یا موجب نازک شدن بسیار زیاد موها شود. در نتیجه بسیاری از مردم تصمیم می گیرند تا از پوشش دهنده های سر مانند موی مصنوعی و یا کلاه استفاده کرده و روش خنک کننده پوستی را با هزینه هایی که دارد عملی و مفید ندانند.

روش ها

هر دو روش مکانیکی و شیمیایی وجود دارد که برای جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی مورد استفاده قرار گرفته اند.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی

خنک کننده مو/کلاه های یخی

بسته های خنک کننده پوست سر و یا کلاه های یخی در جلسات شیمی درمانی مورد استفاده قرار می گیرند. تئوری پشت این روش، مقابله با رگ های خونی نزدیک فولیکول های مو است که مانع از رسیدن سریع داروهای شیمی درمانی به این سلول ها می شود.

برخی از مطالعات این روش را برای مقابله با ریختن مو سر مفید دانسته اما به نظر می رسد که این روش بیشتر در صورت استفاده از داروهای خاصی از شیمی درمانی عملی بوده و اگر داروهای دیگری مورد استفاده قرار گیرند شاید این روش نتیجه ای نداشته باشد.

بر اساس مطالعه انجام شده در سال 2017 که در مجله انجمن پزشکی آمریکا به انتشار رسید، استفاده از روش خنک کننده پوست برای بانوان مبتلا به سرطان سینه در مرحله اول و دوم بعد از جلسه چهارم شیمی درمانی کمتر از 50 درصد موجب این عارضه مو شده است.

در کنار ناراحتی مرتبط با سرما مانند سردرد و احساس سرماخوردگی، بیماران نگران طولانی شدن زمان درمان و شیمی درمانی هستند. خنک کننده پوست تنها زمانی بسیار کارا به نظر می رسد که با داروهای شیمی درمانی از جمله آدریامیسین (دکسوروبیسین) و تاکسانس ها مانند تاکسول (پاکلیتاکسل) همراه شود.

فشرده سازی پوست سر

سربندهای فشرده ساز نیز همراه و یا بدون خنک کننده پوست مورد استفاده قرار می گیرند، اگرچه استفاده از آن ها به تنهایی، بسیار کمتر از روش خنک کننده پوست موثر می باشد. آزمایشات کلینیکی در حال انجام می باشد. به خصوص تاثیر سربندهای فشرده ساز برای آن هایی که پرتو درمانی روی مغزشان انجام می شود. زیرا پرتو برخلاف شیمی درمانی معمولا منجر به از دست دادن همیشگی مو سر می شود.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی با داروها

تجویز داروها نیز روش دیگری است که در حین شیمی درمانی به بیماران مبتلا به سرطان انجام می شود. این موضوع را باید در نظر داشته باشید که استفاده از هر یک از داروها می تواند دارای عوارضی جانبی بوده که حائز اهمیت می باشد و مهم است که تنها تحت نظارت و راهنمایی پزشک مصرف شود.

داروهایی که برای جلوگیری از ریزش مو سر هنگام شیمی درمانی مورد استفاده قرار گرفته اند:

روژائین (مینوکسیدیل) موضعی 2%: این دارو شاید شناخته شده ترین دارویی است که در بازار موجود بوده و برای جلوگیری از ریختن مو مردان مورد استفاده قرار می گیرند. در حالی که این دارو برای جلوگیری از ریزش مو سر حین شیمی درمانی تاثیر کمتری داشته و بیشتر با هدف کمک به رشد مجدد موی سر بعد از جلسات شیمی درمانی تجویز می شود.

پانیکام میلیاکام موضعی: مانند روژائین این دارو نیز مشخصا برای جلوگیری از ریزش مو هنگام شیمی درمانی مورد استفاده قرار نگرفته و بیشتر به منظور کمک به رشد مجدد موها بعد از شیمی درمانی تجویز می شود.

جلوگیری از ریزش مو در شیمی درمانی

نتیجه گیری

انتخاب روشی برای جلوگیری از این عارضه مو حین شیمی درمانی، تصمیم بسیار شخصی می باشد. روش های ذکر شده در این مقاله برای بسیاری از مردم پیشنهاد نمی شود. از جمله استفاده از آنها برای بیماران خونی مانند سرطان خون. برای آن هایی که دارای تومور می باشند، مواردی از جمله ناراحتی، هزینه و کارآمد بودن بخشی از این روش ها باید در نظر گرفته شود.

اگر تصمیم به استفاده از هر یک از روش های مذکور را دارید با انکولوژیست خود مشورت کنید. بسیاری از پرستاران با روش های حنک کننده پوستی آشنا نیستند در نتیجه این شما هستید که باید تصمیم بگیرید که آیا این روش را برای جلوگیری از این عارضه مو خود اتخاذ می کنید یا خیر.

عوارض مصرف کورتون چیست؟

بدون دیدگاه


در مورد عوارض مصرف کورتون چه می دانید؟ آیا می دانید این دارو در چه زمینه هایی کاربرد دارد و قادر به درمان چه بیماری هایی است؟ آیا میتوان شدت این عوارض را کاهش داد؟ در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام می خواهیم به بررسی خطرات و عوارض مصرف کورتون پرداخته و راه حل هایی را برای پیشگیری از شدت این عوارض جانبی پیشنهاد کنیم. با ما همراه باشید تا عوارض شایع در استفاده از کورتون را بشناسید و آن ها بهتر بتوانید آنها را کنترل کنید.

عوارض مصرف کورتون چیست؟

اگر التهاب پوستی دارید راهی آسان تر و کاربردی تر از کورتون برای کنترل آن نیست که به آن گلوکوکورتیکوئید نیز گفته می شود. اما در عین حالی که این داروهای ضد التهاب قدرتمند می توانند زندگی تان را نجات دهند، می توانند عوارض جانبی بسیار شدید و زننده ای نیز داشته باشند. برای کاهش ریسک عوارض جانبی کورتون، پزشکان معمولاً استفاده از پائین ترین دوز آن را در کوتاه ترین زمان ممکن توصیه می کنند. اما در برخی از موارد، پزشکان ممکن است برای شما تجویز کنند در مدت زمانی طولانی دوز پایین را مصرف نمایید.

عوارض مصرف کورتون

بیشتر عوارض مصرف کورتون مربوط به میزان دارویی است که شما دریافت می کنید. برخی از عوارض جانبی تقریبا در هر فردی که از این دارو استفاده می کند رخ می دهد ولی برخی دیگر از عوارض جانبی، کمتر شایع می باشد. اگر نیاز است که شما داروهای استروئیدی را بیش از یک یا دو هفته مصرف نمایید، مصرف آن را ناگهان متوقف نکنید. عوارض ترک ناگهانی این دارو می توانند جدی باشند بنابراین شما باید آغاز و پایان استفاده از این دارو را با احتیاط انجام دهید. پزشک شما توصیه های لازم را برای قطع مصرف دارو می دهد.

در ادامه توصیه هایی برای کمک به حداقل شدن ریسک برخی از مشکلات و عوارض مصرف کورتون ها آورده ایم:

افزایش وزن ناشی از عوارض مصرف کورتون

استروئیدها بر روی متابولیسم بدن شما تاثیر گذاشته و بر سیستم ذخیره چربی موثرند. در ابتدا، بیشتر افزایش وزن شما به دلیلی ذخیره آب خواهد بود. اما به مرور زمان، چربی بدن شما نیز ممکن است افزایش یابد. کورتون ها اشتهای شما را افزایش داده و شما را وادار به خوردن بیشتر از حدی که نیاز دارید می کنند. ممکن است شما تجمع چربی در صورت، پشت گردن و اطراف شکم خود مشاهده کنید.

راه حل: میزان کالری مصرفی خود را یادداشت کنید و به صورت منظم ورزش نمائید تا از انباشتگی چربی و چاقی جلوگیری نمائید. میزان مصرف نمک را نیز حتماً در نظر داشته باشید، چرا که باعث تجمع مایعات می شود. اگر دچار اضافه وزن شدید، این حالت همیشگی نخواهد بود. بیشتر افراد با قطع استفاده از استروئید ها مجدداً به آسانی شروع به کاهش وزن خواهند کرد.

عوارض مصرف کورتون

نوسانات در خلق و خو

کورتون ها در بعضی از افراد باعث ایجاد حس مثبت و شادی  شده اما در برخی دیگر باعث ناراحتی، اضطراب، استرس یا افسردگی می شوند.

راه حل: به طور کلی، تاثیرات مثبت و منفی بر روی خلق و خو پس از گذشت چند هفته پس از شروع درمان فروکش می کند. احساس اضطراب و مشکلات در خواب می تواند با مصرف داروی در اول صبح بر طرف گردد. راه های سنتی کاهش استرس از جمله ورزش کردن، یوگا با مدیتیشن نیز می تواند به شما کمک کند خلق و خوی خود را در زمان مصرف دارو کنترل نمایید. اما در صورتی که تغییر رفتار و خلق و خوی شدید احساس کردید حتما با پزشک خود مشورت نمائید.

عفونت یکی از عوارض مصرف کورتون

کورتون ها عکس العمل سیستم خود ایمنی بدن را سرکوب می کنند و از این طریق باعث کم کردن التهاب می شوند. بنابراین، می توانند عکس العمل بدن به عفونت را نیز سرکوب نمایند و باعث شوند حتی عفونت های جزئی، جدّی شوند.

راه حل: حتماً به صورت سالانه واکسن آنفولانزا را تزریق نموده و در خصوص واکسن ذات الریه با پزشک خود مشورت نماید. به هیچ وجه واکسن های زنده چون واکسن سرخک، اوریون، سرخجه و ابله مرغان تزریق نکنید. این واکسن ها در زمان مصرف کرورتون احتمالاً به شدت یافتن بیماری شما خواهند انجامید. دائما دست های خود را بشوئید تا از آلودگی ها جلوگیری نمایید. از حضور در مکان های شلوغ و در میان افرادی که می دانید بیمار هستند خودداری نمایید. در صورت مشاهده هرگونه علائم عفونت، یا سرفه خشک، تب و یا ادرار دردناک حتماً سریعاً با پزشک خود تماس بگیرید.

عوارض مصرف کورتون

نازک شدن پوست

کورتون مانع تولید کلاژن می شود، این ماده یک مولفه اصلی در پوست است. کاهش کلاژن باعث نازکی و ضعیف شدن پوست می شود و ممکن است باعث باعث ایجاد کشیدگی، کبودی و دیده شدن رگ های زیر پوست شما شود.

راه حل: اگر چه راه حل های موجود برای جلوگیری از نازک شدن پوست پس از مصرف موضعی یا خوراکی کورتون وجود دارد، بسیار کم است اما تعدادی محصول وجود دارند که می توانند آسیب و نازک شدن پوست شما را بهبود بخشند. از جمله این محصولات می توان به هیدرولیز کلاژن و ویتامین E اشاره کرد. آرایش می تواند باعث استتار رگ هایی که در زیر پوست شما دیده می شوند و کبودی های احتمالی شود.

آب مروارید و آب سیاه از جمله عوارض مصرف کورتون

استفاده از کورتون می تواند خطر ابتلا به دو بیماری چشم را افزایش داده با بدتر کند: آب مروارید (تار شدن و سایه افتادن بر روی دید) و آب سیاه (ایجاد فشار بر چشم).

راه حل: برای کاهش خطر آب مروارید، از دیگر عوامل خطر این بیماری مانند مشاهده مستقیم نور خورشید و مصرف سیگار جلوگیری کنید. با این که آب مروارید قابل پیشگیری نیست، آزمایش های چشمی منظم می تواند شما را از آسیب های احتمالی به چشم آگاه سازد. ممکن است لازم باشد داروهای شما تغییر یافته یا دوز آن کاهش پیدا کند. چکاپ های چشمی منظم برای تشخیص بیماری آب سیاه نیز مهم هستند. این بیماری در صورت تشخیص، درمان پذیر و برگشت پذیر است.

عوارض مصرف کورتون

پوکی استخوان

یکی از رایج ترین و مخرب ترین عوارض جانبی استفاده از داروی کورتون، پوکی استخوان است. پوک شدن استخوان ها می تواند باعث شکستگی های دردناک و ناتوان کننده شود.

راه حل: در زمان استفاده از کورتون ها، بیش از هر زمانی مهم است که مصرف سیگار را متوقف کرده و به میزان کافی کلسیم دریافت کنید (1500 میلی گرم در روز). مصرف ویتامین D (به میزان 800 میلی گرم در روز) نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. تمرینات ورزشی از جمله پیاده روی، رقص و ورزش با وزنه های ورزشی نیز می تواند در جلوگیری از پوکی استخوان مفید باشد. اگر نیاز است بیش از 3 ماه کورتون مصرف کنید، حتماً آزمایش های حجم استخوان و مصرف داروی پوکی استخوان تحت عنوان بیس فسفونات را در نظر بگیرید.

عوارض مصرف کورتون

تغییرات در قند خون یکی از عوارض مصرف کورتون

کورتون ها به علت تاثیر گذاری بر متابولیسم قند خون و گلوکز بدن گلوکوکورتیکوئیدها نیز نامیده می شوند. احتمال افزایش سطوح گلوکز خون در افرادی که استروئید مصرف می کنند بیشتر است. برخی از افراد ممکن است دچار بیماری دیابت ناشی از مصرف استروئید شوند.

راه حل: افرادی که دارای بیماری دیابت هستند ، در زمان مصرف کورتون باید بیشتر و بیشتر تحت نظر پزشک خود قرار گیرند تا قند خون آن ها مرتب آزمایش شود و داروی مناسب تجویز گردد. مشکلات مرتبط با گلوکوز خون معمولاً پس از کاهش یا قطع مصرف کورتون بهبود می یابند.

جراحی های دستگاه تناسلی کودکان

بدون دیدگاه


در مورد جراحی های دستگاه تناسلی چه می دانید؟ آیا می دانید کودکان نیز ممکن است نیاز به این جراحی ها داشته باشند؟ جراحی های دستگاه تناسلی در کودکان شامل چه مواردی می شوند؟ آیا می دانید با وجود چه علائمی کودک شما حتما باید این جراحی را انجام دهد؟ در این مقاله از بخش جنسی دکتر سلام، می خواهیم به بررسی این جراحی ها در کودکان پرداخته و با مزایا و فواید آنها بیشتر آشنا شویم. همچنین به بررسی نحوه انجام این جراحی ها و مراقبت های لازم خواهیم پرداخت.

جراحی های دستگاه تناسلی

جراحی های دستگاه تناسلی چیست؟

جراحی های دستگاه تناسلی انواعی از جراحی است که برای اصلاح ناهنجاری هایی در دستگاه تناسلی انجام می شود که بعدا می تواند در زندگی مشکلات جنسی را به همراه داشته باشد. ممکن است جراحی تناسلی انجام شود تا اندام تناسلی طبیعی تر شود. جراحی تناسلی ممکن است تصمیم دشواری برای شما در خصوص فرزند تان باشد، به ویژه اگر فرزند شما دارای دستگاه تناسلی است که به طور واضح مردانه یا زنانه نیست.

برخی از انواع جراحی دستگاه تناسلی عبارتند از:

جراحی بازسازی دیواره داخلی واژن

این جراحی دیواره جلویی واژن را تقویت می کند. برای درمان فرورفتگی یا برآمدگی مثانه در مهبل (واژن) یا فرورفتگی مجرای ادرار در مهبل (واژن) انجام می شود.

جراحی بازسازی رکتوسل

رکتوسل برآمدگی رکتوم در واژن است. این اتفاق زمانی می افتد که بافت هایی که از رکتوم و واژن محافظت می کنند، ضعیف و پاره می شوند. جراحی بازسازی رکتوسل (همچنین به نام “تعمیر دیوار خلفی” نیز شناخته می شود) می تواند بافت آسیب دیده را تقویت و ترمیم کند و مقعد را به حالت عادی خود بازگرداند.

ختنه

ختنه یک جراحی برای از بین بردن پوست از نوک آلت تناسلی است. پسران با این پوست به دنیا می آیند. در ختنه، پوست نوک آلت برداشته می شود و نوک آلت تناسلی نمایان می شود.

جراحی های دستگاه تناسلی

جراحی اینترسکس

در کودکان دارای آلت تناسلی که به وضوح مردانه یا زنانه نیستند، انجام می شود تا آلت تناسلی کودک بتواند در طول زندگی عملکرد عادی یا ظاهری طبیعی داشته باشد.

در کودکان مبتلا به آلت های تناسلی مبهم (آلت تناسلی که به وضوح مردانه یا زنانه نیست)، آلت تناسلی آتیپیک (اندام تناسلی که مردانه یا زنانه است اما در ظاهر متفاوت است) و یا آلت تناسلی اینتر سکس ممکن است جراحی تناسلی به تعویق بیفتد تا خود کودک بتواند تصمیم بگیرد که چه کاری باید انجام شود.

انواع مختلفی از  اختلالات آلت تناسلی وجود دارد که برخی از آنها در زیر توضیح داده شده است.

هرمافرودیت یا خنثی

یک بیماری است که در آن کودکان ممکن است موارد زیر را داشته باشند:

  • بافتی شامل تخمدان و بیضه ها
  • ارگان های جنسی هر دو جنسیت مرد و زن
  • اندام تناسلی در خارج از بدن که به وضوح مردانه یا زنانه نیست
  • ژن هایی که زن عادی، مرد عادی یا ترکیبی از این دو است
  • کروموزوم های مردانه و اندام های زنانه در داخل بدن

شبه‌ نرمادگی

شرایطی است که در پسران ظاهر می شود. پسران با این وضعیت دارای آلت تناسلی در خارج از بدن خود هستند که به سختی تشخیص داده می شوند و دارای اندام های جنسی در داخل بدن هستند که مردانه است.

کودکان مبتلا به سندرم بی حساسیتی آندروژن

دارای اندام های جنسی زنانه در خارج از بدن و کروموزوم های مردانه هستند.

دیس ژنزی گونادال

وضعیتی است که کودکان در آن شرایط زیر را دارند:

  • یک اندام جنسی که به طور کامل توسعه نیافته است
  • اندام جنسی درون بدن که احتمالا زنانه است
  • اندام تناسلی خارج از بدن که ممکن است به طور عادی مردانه یا زنانه باشد

جراحی های دستگاه تناسلی

خطرات و یا عوارض جانبی چیست؟

خطرات جراحی های دستگاه تناسلی بسته به روشی که پزشک برای فرزند شما به منظور این کار انتخاب کرده است، متفاوت است. ختنه یکی از رایج ترین و کم خطر ترین جراحی ها است و معمولا در چند روز اول زندگی یک نوزاد انجام می شود. جراحی های دیگر پیچیده تر هستند. برخی از خطرات رایج عبارتند از:

  • آسیب به اندام تناسلی
  • عفونت
  • درد
  • بی حالی
  • یبوست
  • ترشحات واژن
  • خون ریزی

با پزشک کودک خود درباره سایر خطرات بالقوه و عوارض جراحی خاصی که کودک شما می خواهد که داشته باشد، صحبت کنید.

مزایای جراحی های دستگاه تناسلی چیست؟

جراحی های دستگاه تناسلی کودکان می تواند به دستگاه تناسلی کودک تان کمک کند تا به درستی عمل کند. همچنین می تواند به کودک شما در داشتن حس هویت شخصی کمک کند.

چگونه می توانم کودکم را آماده کنم؟

آماده سازی به منظور عمل جراحی های دستگاه تناسلی از روشی به روش دیگر متفاوت است. با پزشک خود در مورد چگونگی آماده شدن فرزندتان برای روش خاص او صحبت کنید. برخی از روش های آماده سازی رایج عبارتند از:

  • کودک شما ممکن است نیاز به آزمایش خون یا ادرار داشته باشد.
  • در روز جراحی، کودک شما باید ناشتا باشد و یا ممکن است که مایع خاصی برای کمک به خالی کردن روده به او خورانده شود.
  • ممکن است که موهای اطراف ناحیه ای که جراحی انجام می شود، نیاز به تراشیدن داشته باشد.
  • به کودکتان سرمی متصل می شود تا به وسیله آن، آمپول، دارو یا در صورت نیاز، خون به او منتقل شود.
  • یک سوند به مثانه کودکتان وصل می شود تا ادرار را در طی فرایند تخلیه کند.

جراحی های دستگاه تناسلی

جراحی های دستگاه تناسلی چگونه انجام می شود؟

جراحی تناسلی با توجه به شرایطی که درمان انجام می شود متفاوت است و همچنین هدف از جراحی نیز اهمیت دارد. بعضی از روش ها برای شرایط مختلف در زیر شرح داده شده اند.

ختنه

ختنه با روش های مختلفی انجام می شود از جمله:

  • روش گمکو. پزشک دستگاه گمکو را بر روی نوک آلت تناسلی نصب می کند. این دستگاه پوست را از بدنه اصلی عالت دور نگه می دارد و از آن محافظت می کند. دکتر پوست خارجی را از بین می برد. دکتر دستگاه گمکو را خاموش می کند و برش را با پماد آنتی بیوتیک چرب می کند و یک باند گاز پانسمان بر روی زخم می بندد.
  • روش پلاستیبل. دکتر پلاستیبل را روی نوک آلت تناسلی قرار می دهد. دستگاه پلاستیبل به پوست دور آلت می چسبد، سپس به آرامی از آلت تناسلی جدا می شود. فرزند شما با یک کلاهک پلاستیکی به خانه می آید. یک طناب محکم به دور آلت، گره خورده است تا از آن محافظت کند.

جراحی های بازسازی رکتوسل

جراحی های بازسازی رکتوسل معمولا از طریق واژن انجام می شود. روشی که دکتر شما توصیه می کند، به طور جزئی بر شدت رکتوسل بستگی دارد. هنگامی که دسترسی به منطقه رکتوسل انجام می شود، جراحی شامل این مراحل عمومی می شود:

  • جراح یک یا چند برش را در امتداد دیواره پشتی واژن ایجاد می کند.
  • بخیه هایی در اطراف بافت ضعیف اطراف واژن و رکتوم و در امتداد دیواره واژن زده می شود. این بخیه ها می تواند با بسته شدن زخم و تقویت بافت زخم در منطقه برای حمایت اضافی، بافت های کودک شما را تقویت کند.
  • در صورت لزوم، پروینوم (ناحیه بین باز شدن واژن و مقعد) با بخیه های عمیق ترمیم می شود.
  • برش های واژن با بخیه بسته می شوند و واژن ممکن است با گاز پوشانده شود.

جراحی برای ترمیم دیواره واژن

جراحی برای ترمیم دیواره واژن قدام شامل این مراحل عمومی می شود:

  • جراح شکافی در دیواره جلویی مهبل (واژن) کودک تان ایجاد می کند.
  • مثانه فرزندتان به موقعیت عادی خود منتقل می شود.
  • بخیه ای در بافت بین واژن و مثانه فرزندتان دوخته می شود. این بخیه دیواره های واژن کودک تان را در موقعیت صحیح نگه می دارد.
  • برش های واژن با بخیه بسته می شود و واژن کودک تان ممکن است با گاز بسته شود.
  • بخیه های داخلی در این جراحی توسط بدن جذب می شود و لازم نیست برداشته شوند.

سایر انواع جراحی دستگاه تناسلی روش های خاص خود را دارند. با پزشک تان در مورد روند دقیقی که در طول عمل جراحی کودک تان انجام می شود صحبت کنید.

جراحی های دستگاه تناسلی

چه زمانی نتایج را می بینم؟

در برخی موارد، نتایج جراحی دستگاه تناسلی قابل مشاهده است. از دکتر فرزندتان در مورد نتایج بلند مدت سوال کنید.

مراقبت های بعد از جراحی های دستگاه تناسلی چیست؟

برای اطمینان از اینکه عمل جراحی تناسلی موفقیت آمیز بوده است، ممکن است بررسی بیشتر و آزمایشاتی لازم باشد. دستورالعمل های پزشک را در مورد چگونگی مراقبت از فرزند خود پس از عمل جراحی دنبال کنید.

در صورتی که علائمی مانند ترشح از واژن یا وجود خون در ادرار را پس از عمل جراحی تناسلی مشاهده کردید، به پزشک کودک تان مراجعه کنید.

انواع مختلفی از ناهنجاری های دستگاه تناسلی وجود دارد که پیامد های مختلفی دارند و نیاز به درمان های مختلف دارند. اگر فرزند شما دچار ناهنهجاری های اندام تناسلی است، با پزشك خود در مورد بهترين راه درمان آن صحبت كنيد تا اندام های تناسلی كودك شما در طول زندگی بتوانند به طور طبیعی عمل كنند.

دکتر سلام پیشنهاد می کند مقاله تشخیص کوچک بودن آلت تناسلی قبل از سن بلوغ را حتما مطالعه کنید.


در حالی که ممکن است لزوما چیز بدی به نظر نرسد، اما اعتیاد به ورزش می تواند منجر به مشکلات جدی شود، بنابراین شما ممکن است بپرسید که این نوع اعتیاد، چیست؟ مطالعات متعددی نشان داده اند که مزایای سلامت جسمی و روحی ورزش منظم برای رفاه حال ما ضروری است. بر خلاف بسیاری از رفتارهای اعتیاد آور دیگر، ما تشویق می کنیم که بیشتر ورزش کنید. با این حال چیزی به نام اعتیاد به ورزش نیز وجود دارد و می تواند عواقب زیان آوری داشته باشد. با این مقاله از بخش ورزش و سلامتی دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم.

اعتیاد به ورزش چیست؟

هدر هاوسنبلاس، استاد دانشکده كینزیولوژی دانشگاه جكسونویل فلوریدا، و همكار نویسنده حقایقی درباره این نوع اعتیاد، این مسئله را به عنوان فعالیت فیزیکی بیش از حد تعریف می كند كه منجر به مشکلات جسمی، اجتماعی و روانی می شود. در ابتدا باید ذکر کنیم که این نوع اعتیاد، آنچنان شایع نیست و کمتر از 1 درصد از ورزشکاران را شامل می شود.

اعتیاد به ورزش

تفاوت ورزش سالم و اعتیاد به ورزش

چندین ویژگی مختلف، ورزش منظم و سالم را از این نوع اعتیاد، متمایز می کند.

در ابتدا باید بگوییم که این نوع اعتیاد، ناهنجاری است، بنابراین به جای بهبود زندگی فرد، مشکلاتی برای او ایجاد می کند. این نوع اعتیاد، می تواند سلامت را تهدید و آسیب های جسمی، آسیب فیزیکی ناشی از استراحت ناکافی و در بعضی موارد سوء تغذیه (به ویژه هنگامی که با اختلال در تغذیه همراه است) و مشکلات دیگر را به همراه داشته باشد.

در مرحله دوم، پافشاری انجام می شود، بنابراین معتاد به ورزش بیش از حد ورزش می کند و برای مدت طولانی و بدون اختصاص زمان کافی به بدن برای بازیابی این کار انجام می شود. همه ما ورزشی را انجام می دهیم و در آخر استراحت می کنیم. اما افراد مبتلا به این نوع اعتیاد، روزانه برای ساعت ها بدون در نظر گرفتن خستگی یا بیماری فعالیت می کنند و اگر قادر به انجام ورزشی نباشند دچار استرس، اضطراب، ناامیدی یا ناراحتی می شوند.

اعتیاد به ورزش

سردرگمی و اختلاف نظر در مورد این نوع اعتیاد

این نوع اعتیاد، احتمالا پارادوکس ترین اعتیاد است. ورزش می تواند به عنوان یک رفتار سالم به طور گسترده ای مورد حمایت قرار گیرد زیرا برای پیشگیری و درمان بسیاری از بیماری ها مهم است، همچنین ورزش می تواند درمانی موثر برای مشکلات سلامت روان نیز باشد.

ورزش حتی به عنوان بخشی از برنامه کامل بهبودی برای سایر اعتیاد ها نیز توصیه می شود. این کار بخشی از رویکردهای جدید و موثر برای درمان مشکلات سلامت روان است که اغلب همراه با وابستگی هایی مانند افسردگی و اختلال شخصیت مرزی (BPD) رخ می دهد. برای برخی این قابل درک نیست که چگونه خود ورزش نیز می تواند اعتیاد محسوب شود.

این نوع اعتیاد، مانند سایر اعتیاد های رفتاری یک نظریه بحث برانگیز است. بسیاری از کارشناسان معتقدند که ورزش بیش از حد می تواند اعتیادآور باشد و معتقد هستند که یک ماده مخدر وجود دارد که این نوع اعتیاد، را در بدن ایجاد می کند. اگر چه تحقیقات قابل توجهی نشان می دهد که ورزش اندورفین تولید می کند (ماده ای که در بدن تولید می شود) و ورزش بیش از حد باعث مقاومت به هورمون ها و انتقال دهنده های عصبی می شود. این فرآیندهای فیزیولوژیکی اغلب با سایر مواد مخدر قابل مقایسه نیستند.

اعتیاد به ورزش

اعتیاد به ورزش، چه میزان شبیه به دیگر اعتیادها است؟

بین اعتیاد به ورزش و اعتیاد به مواد مخدر، شباهت های متعددی وجود دارد، از جمله تاثیر بر خلق و خو و استقامت.

انتقال دهنده های عصبی و سیستم پاداش مغز در ورزش و سایر اعتیادها تحت تاثیر قرار می گیرند. به عنوان مثال، دوپامین نقش مهمی در سیستم پاداش کلی دارد و تمرین منظم بیش از حد بر قسمتی از مغز تاثیر می گذارد که شامل دوپامین است.

مانند دیگر مواد و رفتارهای اعتیادآور، ورزش نیز همراه با لذت و مطلوبیت اجتماعی، فرهنگی یا دیگر چیزها است. افرادی که این نوع اعتیاد را توسعه می دهند، همانند افراد مبتلا به سایر اعتیاد ها، تمایل دارند که در تفکر خود انعطاف پذیر نباشند و این می تواند الگوی اعتیاد را با کمک به آنها برای داشتن ورزش منظم تقویت کند. علاوه بر این، تحقیقات نشان می دهد که حتی افرادی که در معرض خطر ابتلا به اعتياد به ورزش در حال پیشرفت هستند نیز توسط خانواده و دوستان حمایت می شوند.

اعتیاد به ورزش

تناسب اندام سالم در مقابل این اعتیاد

فقط 8 درصد از کاربران باشگاه های ورزشی معیارهای اعتیاد به ورزش را برآورده می کنند. در الگوی کلاسیک اعتیاد، معتادان به ورزش، میزان تمرینات خود را افزایش می دهند تا تجربه احساس غرور یا بالا بودن سطح آنها از حد طبیعی که قبلا با دوره های کوتاهتر ورزش، تجربه کرده اند را دوباره تجربه کنند.

آنها زمانی که قادر به ورزش نیستند علائم ضعف را گزارش می دهند و پس از یک دوره رعایت یا کنترل، تمایل به بازگشت به سطح بالایی از ورزش را دارند. سه درصد از کاربران باشگاه های ورزشی احساس می کنند که نمی توانند ورزش را متوقف کنند.

در حالی که دلایل بسیاری برای ورزش کردن در بین ورزشکاران فارغ از این که آیا آنها معتاد هستند یا خیر، وجود دارد (سلامتی، تناسب اندام، مدیریت وزن، ظاهر بدن و کاهش استرس) اما آن هایی که معتاد به ورزش نیستند دلایل دیگری مانند لذت اجتماعی و آرامش را نیز تجربه می کنند که معتادان به ورزش از آن ها بی بهره اند.

اعتیاد به ورزش

افرادی که در معرض خطر ابتلا به اعتیاد به ورزش هستند، در حیطه های دیگر زندگی خود نیز مشکلاتی را تجربه می کنند که آنها را در معرض خطر قرار می دهد. آنها به شدت احساس می کنند که ورزش مهم ترین چیز در زندگی آنها است و از ورزش به عنوان راهی برای بیان احساسات از جمله خشم، اضطراب و غم و استرس در کار و روابط استفاده می کنند. برخی می گویند که ورزش بیش از حد باعث ایجاد درگیری با اعضای خانواده شان شده است.

در این نوع اعتیاد، نیز مانند سایر اعتیاد ها، تلاش برای اعمال کنترل در نهایت منجر به از دست دادن کنترل بر توانایی حفظ تعادل بین ورزش با دیگر اولویت های زندگی می شود.

داشتن آموزش های طولانی مدت برای یک ماراتن یا کلاس های ورزشی دو روزه به خودی خود اعتیاد را شکل نمی دهد. فردی که معتاد به ورزش است، زمانی که قادر به انجام ورزش نیست، دچار اضطراب و افسردگی می شود. تعهدات اجتماعی را کنار می گذارد و زندگی خود را در اطراف تمرینات خود، برنامه ریزی می کند.

اعتیاد به ورزش

درمان اعتیاد به ورزش

طبق تحقیقات انجام شده، این نوع اعتیاد، می تواند به دو نوع تقسیم شود. اعتیاد به ورزش اولیه، که در غیاب اختلال در خوردن اتفاق می افتد، بنابراین کاهش وزن در آن یک نگرانی عمده نیست. و برعکس، کسی که از اعتیاد به ورزش ثانویه رنج می برد و دارای اختلال در خوردن نیز هست.

امی ادلستین، مدیر سایت مرکز رنفور و مرکز بازیابی اختلالات در خوردن در نیویورک می گوید: ورزش های اجباری راهی برای حذف کالری ها هستند که این کار اغلب با اختلال در خوردن نیز همراه می شود. او می گوید که هر دو مورد اعتیاد به ورزش اولیه و ثانویه می تواند راهی برای مدیریت رفتارهای ناخوشایند یا حوادث در افراد باشد.

درمان مناسب این نوع اعتیاد، به این بستگی دارد که آیا اعتیاد اولیه است و یا ثانویه. درمان رفتاری شناختی (CBT) می تواند برای بعضی از افراد مفید باشد و به تغییر در تفکر در مورد ورزش کمک کند. در موارد اعتیاد به ورزش ثانویه، درمان برای اختلال در خوردن نیز به صورت همزمان ضروری است.

اعتیاد به ورزش

اگر فکر می کنید که ممکن است معتاد به ورزش باشید

ورزش یک راه عالی برای مدیریت استرس و برخورد با احساسات منفی است. اگر نیاز شما به ورزش بیشتر از توانایی شما برای مدیریت روابط و احساسات شما باشد، شما نیاز به کمک دارید تا از اعتیاد خود رهایی یابید و راهی برای مقابله با آنها پیدا کنید. با پزشک خود در مورد بهترین راه برای درمان اعتیاد صحبت کنید.

بیماری کروتزفلد جاکوب چیست؟

بدون دیدگاه


این بیماری یک اختلال مغزی فاسد کننده است که منجر به جنون و دیوانگی و سرانجام مرگ می شود. علائم این بیماری می تواند شبیه ناهنجاری هایی مثل مرض فراموش کاری یا آلزایمر باشد ولی پیشرفت بیماری کروتزفلد جاکوب بسیار سریع تر است. در اصل این بیماری تباهی فزاینده و درمان ناپذیر سلسله اعصاب در اثر حمله یکنوع ویروس است که از سال ها قبل در بدن پنهان بوده است. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام به بررسی کامل این بیماری خواهیم پرداخت و در مورد علائم، علل و راه های تشخیص و درمان آن صحبت می کنیم.

بیماری کروتزفلد جاکوب

این بیماری در دهه 1990 توجه عمومی را به خود جلب کرد، دقیقا از زمانی که بعضی افراد در بریتانیا پس از خوردن گوشت گاو بیمار، به نوع دیگری از این بیماری مبتلا شدند، ولی نوع کلاسیک این بیماری ربطی به گوشت آلوده گاو نداشته است. با اینکه حالت مزمن این بیماری نادر است ولی شکل کلاسیک آن تا حدی رواج را دارد. در سطح جهان، یک مورد از این بیماری در هر یک میلیون نفر در سال تشخیص داده می شود که بیشتر در بین بزرگسالان است.

بیماری کروتزفلد جاکوب

علائم بیماری کروتزفلد جاکوب

بیماری کروتزفلد جاکوب معمولا به وسیله زوال عقلی سریع در عرض چند ماه مشخص می شود و نشانه های اولیه آن اغلب شامل موارد زیر هستند:

  • تغییرات شخصیتی
  • اضطراب
  • افسردگی
  • از دست دادن حافظه
  • زیان رسیدن به توانایی فکر کردن
  • تیره شدن دید یا کور شدن
  • بی خوابی
  • مشکل در صحبت کردن
  • مشکل در بلعیدن مواد غذایی
  • حرکات نامنظم و ناگهانی

وقتی این مرض پیشرفت می کند، علائم بیماری ذهنی بدتر می شوند. اکثر مبتلایان به این ناخوشی سرانجام به اغماء یا کما می روند. سکته قلبی، ایست تنفسی، سینه پهلو و دیگر عفونت ها معمولا باعث مرگ فرد مبتلا می شوند که اغلب در طول یکسال اتفاق می افتد.

در بیماران مبتلا به شکل کلاسیک جاکوب، علائم بیماری روانی ممکن است در ابتدا واضح تر و همراه با دیوانگی، از دست دادن توانایی تفکر و استدلال و یادآوری باشند که با پیشرفت ناخوشی، بدتر می شوند. همچنین این علائم گوناگون در مقایسه با نوع سنتی این بیماری بر مبتلایان در سنین جوانی اثر می گذارد و بنظر می رسد که دوره آن نسبتا طولانی تر یعنی 12 تا 14 ماه باشد.

بیماری کروتزفلد جاکوب

علت ها

این بیماری و انواع آن مربوط به گروه وسیعی از امراض انسانی و حیوانی هستند که به بیماری های اسفنجی مغزی مسری معروف می باشند که این اسم به دلیل سوراخ های اسفنجی نرم و متخلخل می باشد که با ذره بین قابل مشاهده اند و در بافت های آسیب دیده مغز رشد می کنند.

پروتئین پریون چگونه عمل می کند؟

علت این بیماری و انواع مختلف آن، به نظر می رسد به دلیل شکل های غیر معمول یک نوع پروتئین بنام پریون باشد. معمولا این پروتئین ها بی خطر هستند ولی وقتی بد شکل یا ناقص الخلقه باشند، عفونی و فاسد کننده می شوند و می توانند به مراحل طبیعی زیستی صدمه بزنند.

عوامل خطر بیماری کروتزفلد جاکوب

اکثر موارد این بیماری به دلایل نامعلوم اتفاق می افتند و هیچ عامل خطری نمی تواند تشخیص داده شود اما به نظر می رسد که چند عامل می توانند علت انواع مختلف این بیماری باشند.

سن: ابتلای پراکنده به این بیماری می تواند در سنین بالا و معمولا حدود 60 سالگی پیش بیاید. شروع ارثی این بیماری نسبتا زودتر اتفاق می افتد و افراد در سنین بسیار کمتر و معمولا در حدود سن 20 سالگی به آن دچار میشوند.

ارث: افراد مبتلا به بیماری کروتزفلد جاکوب ارثی، دچار یک تغییر ژنتیکی می گردند که باعث بیماری آنها می شود. این ناخوشی از طریق کروموزوم غیر جنسی انتقال می یابد که به معنی این است که شما نیازمند به ارث بردن یک نوع ژن تغییر یافته شده از یکی از والدین هستید تا مبتلا به این بیماری شوید. اگر شما نیز دچار تغییر و دگرگونی ژن شده اید، خطر انتقال آن به فرزندانتان 50% است.

تحلیل ژنتیکی در افراد مبتلا به این بیماری به دلیل عمل جراحی، نشان می دهد که انتقال ارثی ژن پریون ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد، اگر در معرض تماس با بافت آلوده هستید.

تماس با بافت آلوده: افرادی که هورمون رشد انسانی را از غده های مخاطی انسان دریافت کرده اند یا کسانی که جراحی پیوند بافت مغزی داشته اند، ممکن است در خطر ابتلا به این بیماری باشند.

خطر ابتلا به این بیماری از طریق خوردن گوشت گاو آلوده، مشکل است که تشخیص داده شود و اگر کشورها به طور موثری در حال اجرای اقداماتی برای حفظ سلامت عمومی باشند، این خطر تا حد زیادی کاهش می یابد.

بیماری کروتزفلد جاکوب

بیماری کروتزفلد جاکوب چگونه انتقال می یابد؟

خطر این بیماری کم است و نمی تواند از طریق سرفه، عطسه، لمس کردن و یا ارتباط جنسی انتقال یابد ولی از سه طریق گسترش پیدا می کند که عبارتند از:

به طور انفرادی: اکثر افراد مبتلا به شکل کلاسیک این بیماری ، به دلیل واضحی به این مرض دچار نمی شوند. حالت خود به خودی و بدون سابقه و فردی این بیماری، بیشترین آمار ابتلا را به خود اختصاص داده اند.

به دلیل وراثت: کمتر از 15% از بیماران مبتلا به مرض جاکوب دارای سابقه خانوادگی ابتلا به آن یا دارای آزمایش مثبت مربوط به این بیماری هستند که از این وضع تحت عنوان مرض جاکوب ارثی یاد می شود.

به دلیل آلودگی: تعداد کمی از افراد پس از تماس با بافت آلوده انسان در طول اقدام پزشکی مثل عمل قرنیه چشم یا پیوند پوست به این بیماری مبتلا شده اند. همچنین به دلیل اینکه روش های معمولی ضدعفونی کردن، باعث از بین بردن پریون های غیر طبیعی نمی شوند، تعدادی از افراد پس از عمل جراحی مغز و تماس با ابزار آلوده به این بیماری دچار گردیده اند.

بیماران مبتلا به مرض جاکوب ناشی از اقدامات پزشکی، مبتلایان به دلیل عمل جراحی نامیده می شوند. انواع دیگر این بیماری به دلیل خوردن گوشت گاو مبتلا به جنون گاوی به وجود می آیند.

عوارض بیماری

مانند دیگر دلائل دیوانگی، بیماری کروتزفلد جاکوب عمیقا بر مغز و بدن اثر می گذارد، هرچند که این بیماری و انواع مختلف آن معمولا با سرعت بیشتری پیشرفت می کنند.

مبتلایان به بیماری کروتزفلد جاکوب معمولا از دوستان و بستگان کناره گیری می کنند و سرانجام توانایی تشخیص یا ایجاد ارتباط با آنها را از دست می دهند. آنها همچنین نمی توانند از خودشان مراقبت نمایند و سرنوشت بسیاری از این گونه بیماران در نهایت به اغما و مرگ منتهی می شود.

بیماری کروتزفلد جاکوب

جلوگیری از بیماری کروتزفلد جاکوب

هیچ روش شناخته شده ای برای جلوگیری از این بیماری وجود ندارد. اگر شما دارای سابقه خانوادگی ابتلا به امراض عصبی هستید، بهتر است با یک کارشناس ژنتیک مشورت نمایید تا بتواند راجع به خطراتی که با آن مواجه هستید، به شما کمک کند.

بیمارستان ها و دیگر موسسات پزشکی از روش های مناسبی برای جلوگیری از این بیماری به دلیل عمل جراحی به شرح زیر استفاده می کنند:

  • استفاده اختصاصی از هورمون رشد انسانی مصنوعی به جای هورمون بدست آمده از غده های مخاطی انسان.
  • از بین بردن وسایل مربوط به عمل جراحی استفاده شده بر روی بافت های مغزی یا عصبی افرادی که مبتلا به این بیماری هستند و یا مشکوک به ابتلا به این بیماری می باشند.
  • استفاده از وسایل یکبار مصرف برای عمل های جراحی مربوط به کمر و ستون فقرات.

برای کمک به تضمین سلامت منابع خونی، افرادی که با خطر ابتلا به انواع بیماری های جاکوب مواجه هستند، واجد شرایط برای اهداء خون نیستند و این موضوع شامل افراد زیر می شود:

  • آنها که دارای رابطه جنسی با کسانی بوده اند که این بیماری در ایشان تشخیص داده شده است.
  • افرادی که عمل جراحی مغز داشته اند.
  • کسانی که هورمون رشد انسانی دریافت کرده اند.
  • آنها که از سال 1980 تا 1996 حداقل 3 ماه در بریتانیا اقامت داشته اند.
  • افرادی که از سال 1980 به مدت 5 سال یا بیشتر را در اروپا سپری کرده اند.
  • کسانی که از سال 1980 تا 1990 حداقل به مدت 6 ماه در پایگاه های ایالات متحده واقع در شمال اروپا و یا از سال 1980 تا 1996 در دیگر مناطق اروپا زندگی کرده اند.
  • آنها که از سال 1980 تا بحال در بریتانیا یا فرانسه انتقال خون داشته اند.
  • افرادی که از سال 1980 تاکنون انسولین گاوی تزریق کرده اند.

بریتانیا و چند کشور دیگر نیز محدودیت های خاصی را درباره اهدای خون افرادی که خطر ابتلا به انواع بیماری های جاکوب را دارند، تعیین کرده اند.

پیشگیری از نوع کلاسیک بیماری کروتزفلد جاکوب

خطر ابتلا به این بیماری در ایالات متحده تقریبا کم است و بر اساس آمار مراکز کنترل و پیشگیری فقط 3 مورد در ایالات متحده گزارش شده اند که آنها نیز منشاء خارجی داشته اند، یعنی 2 نفر در بریتانیا و 1 نفر در عربستان سعودی به این بیماری مبتلا شده اند.

در بریتانیا که اکثر گزارشات مبتلایان در آنجا بوده است، کمتر از 200 نفر مبتلا شده اند. شیوع این بیماری بین سال های 1999 و 2000 شدت گرفت ولی از آن زمان تا به حال کاهش یافته است.

تعداد بسیار کمی از موارد دیگر نوع کلاسیک بیماری کروتزفلد جاکوب، در سایر نقاط جهان گزارش شده اند.

تدوین مقررات بالقوه برای نوع کلاسیک بیماری کروتزفلد جاکوب

اکثر کشورها اقداماتی را برای جلوگیری از ورود بافت های آلوده موجود در مواد غذایی به شرح زیر انجام داده اند:

  • محدودیت های شدید بر واردات احشام از کشورهایی که بیماری کروتزفلد جاکوب در آنجا رواج دارد
  • محدودیت هایی بر مواد غذایی مخصوص حیوانات
  • اقدامات سختگیرانه درباره رفتار با حیوانات مبتلا به این بیماری
  • نظارت و انجام آزمایشات لازم برای بررسی سلامت احشام
  • ایجاد محدودیت هایی در این مورد که کدام صنایع می توانند از گوشت احشام به عنوان مواد غذایی استفاده کنند

بیماری کروتزفلد جاکوب

تشخیص بیماری

فقط پس از بافت برداری از مغز یا آزمایش از بافت مغز پس از مرگ میتوان وجود بیماری کروتزفلد جاکوب را در فرد تایید نمود ولی پزشکان می توانند با یک تشخیص دقیق بر اساس سابقه بیماری و شخصی، آزمایش عصب شناسی و بررسی های خاص تشخیص ناخوشی را انجام دهند.

این آزمایشات احتمالا باعث آشکار شدن ویژگی های بیماری مثل جمع شدن عضلات و تشنج موضعی، واکنش های غیرطبیعی و مشکلات در ایجاد هماهنگی می شوند. همچنین مبتلایان به بیماری کروتزفلد جاکوب ممکن است دچار مشکلاتی در بینایی و تغییراتی در مشاهده اشیاء با فاصله دور شوند.

پزشکان نیز معمولا از این آزمایشات برای کمک به بررسی بیماری کروتزفلد جاکوب استفاده می کنند :

آزمایش مغز یا الکتروانسفالوگرام: با استفاده از قطب مغناطیسی که بر روی پوست سر قرار می گیرد، این آزمایش به بررسی فعالیت الکتریکی مغز می پردازد و افراد مبتلا به انواع بیماری کروتزفلد جاکوب نشان دهنده حالت های غیر معمولی آن هستند.

ام.آر.آی: این روش تصویر برداری از امواج رادیویی استفاده می کند و یک میدان مغناطیسی را برای ایجاد تصاویر واضح از سر و بدن شما ایجاد می نماید. این روش به ویژه در تشخیص اختلالات مغزی مفید است زیرا تصاویر بسیار آشکار از بخش های سفید و خاکستری مغز ارائه می دهد.

آزمایشات مایع نخاعی: مایع مغزی نخاعی، مغز انسان را در بر گرفته است. در یک آزمایش بنام سوراخ کردن ستون فقرات، پزشکان از یک سوزن استفاده می کنند تا بخش کمی از این مایع را برای آزمایش بردارند و وجود پروتئین خاص در این مایع اغلب نشان دهنده یکی از انواع بیماری های جاکوب می باشد.

درمان بیماری

هیچ درمان موثری برای بیماری کروتزفلد جاکوب و انواع دیگر آن وجود ندارد. تعدادی از داروها آزمایش شده اند ولی فایده ای نداشته اند و به همین دلیل، پزشکان توجه خود را متمرکز بر تسکین درد و علائم دیگر آن نموده اند که تا آنجا که ممکن است این بیماری را برای مبتلایان قابل تحمل نمایند.


جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی امکان پذیر است؟ آیا میتوان با روش های خانگی از بارداری پیشگیری کرد؟ هیچ چیز بدتر از این نیست که بفهمید که اقدام به پیشگیری از بارداری تان با شکست مواجه شده است. اگر آماده نباشید و با وجود تمام اقدامات احتیاطی که انجام می دهید باردار شوید، می تواند نگران کننده باشد. خوشبختانه درمان های خانگی موثری وجود دارد که می تواند در جلوگیری از بارداری ناخواسته کمک کند. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام، ما چنین گزینه هایی را بررسی خواهیم کرد.

جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی چگونه امکان پذیر است؟

اگر فکر می کنید که گیاهان تنها برای آشپزی یا زیبایی مورد استفاده قرار می گیرند، دوباره فکر کنید! برخی از گیاهان از زمان بسیار قدیم به عنوان روش های ضد بارداری ایمن استفاده می شده اند.

در زیر، ما لیستی از برخی از داروهای خانگی را برای جلوگیری از بارداری با داروهای گیاهی قرار داده ایم که دارای خطرات سلامتی کمتری هستند.

جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی

1. جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی – جعفری (Ajamoda)

جعفری یکی از موثر ترین داروهای خانگی است که به نظر می رسد برای جلوگیری طبیعی از بارداری موثر است.

  • این گیاه به راحتی در دسترس است و بهترین شکل آن چای گیاهی است.
  • از همه مهم تر، هیچ عوارضی در استفاده از آن وجود ندارد.

2. پوست ریشه پنبه (Kapas ki jar ka chhilka):

ریشه های گیاه پنبه باعث آزاد شدن هورمون اکسی توسین می شود که هورمون تشکیل جنین است  و یک راه موثر برای جلوگیری از بارداری است. ریشه خشک برش خورده، می تواند به یک فنجان چای اضافه شود یا در آب گرم دم کرده و حدود 2 بار در روز مصرف شود.

3. جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی – گلپر (Choraa):

این گیاه به عنوان دونگ کووی نیز شناخته می شود، و یکی دیگر از جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی است. گلپر به تحریک انقباضات رحم کمک می کند و در حالی که مصرف آن قبل از دو هفته از آخرین رابطه جنسی شما انجام شود، مفید تر است.

4. ماگورت (چوب کرمی هندی):

ماگورت یک گیاه برگ دار است که شبیه جعفری است.

  • این گیاه هنگامی که خشک شود می تواند با یک فنجان آب مصرف شود تا به طور طبیعی از بارداری جلوگیری کند.
  • مصرف بیش از حد از این گیاه سبب نارسایی کلیه می شود.
  • از این رو اطمینان حاصل کنید که مصرف این گیاه را محدود می کنید و اگر دچار مشکلات کلیوی هستید از مصرف آن اجتناب کنید.

5. جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی – پونه:

پونه از زمان های قدیم برای جلوگیری از حاملگی های ناخواسته مورد استفاده قرار می گرفته است.

  • بهترین راه برای استفاده از پونه این است که برگ های خشک شده گیاه را به چای خود اضافه کنید و از حداقل مقدار آن برای کاهش خطر ابتلا به عوارض مضر استفاده کنید.
  • قبل از مصرف این گیاه، مهم است که به دنبال توصیه پزشکی باشید زیرا اگر در مقدار اشتباهی مصرف شود، می تواند به عنوان یک سم قوی عمل کند.

6. کوهوش آبی:

کوهوش آبی یکی دیگر از گیاهانی است که برای تحریک انتشار اکسي توسين موثر است.

  • برگ های کوهوش خشک آبی را می توان در قالب یک چای آماده کرده ریخته و روزانه 2 تا 3 بار مصرف کرد.
  • قبل از مصرف این گیاه، بهتر است درباره مصرف آن از یک پزشک کمک بگیرید.
  • همچنین مطمئن شوید که مصرف شما حداکثر به 4 فنجان در روز محدود باشد.

جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی

7. کوهوش سیاه:

کوهوش سیاه هم خانواده کوهوش آبی است و به طور طبیعی، در جلوگیری از حاملگی ناخواسته موثر است.

این گیاه با تحریک انتشار اکسی توسین کار می کند که به نوبه ی خود منجر به انقباض رحم و جلوگیری از حاملگی می شود.

8. جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی – زردآلو خشک شده:

زردآلو خشک نیز برای جلوگیری از بارداری در موارد جزئی استفاده می شود. اما هنگامی که متوجه پثبت بودن تست بارداری تان شدید، دیگر نباید خورده شوند.

  • ترکیب 100 گرم زردآلو، 2 قاشق غذاخوری عسل و آب را اماده کنید. این مخلوط را برای حدود نیم ساعت جوشانده و یک فنجان از آن را مصرف کنید.
  • این معجون بارداری را کنترل کرده و همچنین در درمان خونریزی بیش از حد موثر است.

9. انجیر خشک (Anzeer):

مصرف انجیر بعد از مقاربت به کنترل زایمان کمک خواهد کرد. این محبوب ترین و بهترین راه حل است.

  • هر روز 2 تا 3 عدد انجیر خشک مصرف کنید.
  • این میوه همچنین به گردش خون نیز کمک می کند.
  • بیشتر از مقدار گفته شده مصرف نکنید زیرا می تواند معده را تحت تاثیر قرار دهد.

10.  پاپایا:

پاپایا به کنترل بارداری و سقط جنین ناخواسته کمک می کند. مصرف آن درست بعد از مقاربت باعث جلوگیری از بارداری می شود.

شما باید آن را حداقل دو بار در روز و برای حدود 3 تا 4 روز مصرف کنید.

در صورت تست بارداری مثبت از خوردن میوه اجتناب کنید.

11.  جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی – بذر هویج وحشی:

این یک درمان قدیمی برای جلوگیری از بارداری است. بذر هویج وحشی در کنترل بارداری موثر است.

  • شما می توانید بذرهای هویج وحشی را به طور مستقیم بجوید.
  • شما همچنین می توانید دانه ها را تمیز کنید و یک قاشق چای خوری را در آب خیس کنید.
  • یک بار در روز و به مدت چند روز با مقدار زیادی آب مصرف کنید.

12. ریشه گیاه دانه سنگ:

این یک گیاه بسیار قدرتمند برای کنترل زایمان است.

  • ریشه گیاه دانه سنگ را به آب سرد اضافه کنید و آن را برای چند ساعت به همان حالت رها کنید.
  • یک فنجان از آن را به مدت شش ماه بنوشید.

این ریشه از زمان های قدیم توسط زنان قبیله های داکوتا استفاده می شده است. آنها دود این گیاه را تنفس می کرده اند. قبل از استفاده از آن باید همیشه از یک متخصص داروی گیاهی مشورت بگیرید.

جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی

13. ریشه گیاه جک:

این نیز یکی دیگر از گیاهان قوی برای جلوگیری از بارداری است. این ریشه نسبت به ریشه گیاه دانه سنگ، کم قدرت تر است و می تواند تا یک هفته از بارداری جلوگیری کند.

  • یک قاشق چای خوری از ریشه گیاه جک را به نصف فنجان آب اضافه کنید.
  • آن را کاملا مخلوط کنید و مایع حاصله را مصرف کنید.

14. گل خار:

گل خار یکی دیگر از گیاهان قوی است که توسط هندی های کویینالت استفاده می شود. این گیاه باعث جلوگیری از بارداری می شود.

  • گیاه را در آب جوش قرار دهید تا آب طعم تلخی پیدا کند.
  • مایع را هم بزنید و سپس مایع تلخ مزه را مصرف کنید.

15 . برگ های علف هرز:

این یک علف هرز است که در هرجایی از جهان رشد می کند. این علف شامل سه عنصر یعنی روتین، اسید گالیک و کورستین است که با بارداری اولیه مقابله می کند.

  • 4 اونس از برگ های علف را به 4 فنجان آب جوش اضافه کنید.
  • مخلوط را هم بزنید و میل کنید تا به دوره های ماهانه خود برگردید.

این کار چرخه قاعدگی را نیز منظم می کند و اگر دوره شما به تاخیر می افتد، مفید خواهد بود.

16. رو یا Rue :

رو شامل دو جزء فیلوکارپین و روتن است که باعث سقط زود هنگام می شود. این ماده به طور گسترده ای در شکل چای استفاده می شود.

  • دو قاشق چای خوری از گیاه را بردارید و آب جوش را روی گیاه بریزید.
  • اجازه دهید که مخلوط برای مدت زمان طولانی خیسانده شود و پس از گرم کردن، آن را مصرف کنید.
  • چای را 2 تا 3 بار در روز بنوشید.

17. جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی – ریشه زنجبیل:

زنجبیل، که یک ماده معمولی در آشپزخانه است می تواند به جلوگیری از حاملگی ناخواسته کمک کند. این ماده خونریزی قاعدگی را تحریک می کند.

  • زنجبیل را بشویید، آن را رنده کنید و به یک فنجان آب جوش اضافه کنید.
  • برای مدت زمان زیادی بجوشانید و اجازه دهید تا 5 دقیقه به همان حالت بماند.
  • مایع را هم بزنید و سپس میل کنید.
  • نوشیدن 2 فنجان از دمنوش زنجبیل داغ در هر روز توصیه می شود.

18. چریش:

چریش یک درمان معمول برای کنترل تولد طبیعی است. این گیاه از کاهش تحرک اسپرم جلوگیری کرده و از این طریق مانع از باروری می شود. این گیاه در سه فرم استفاده می شود: برگ، روغن و عصاره برگ، همه این ها موفقیت آمیز هستند.

روغن چریش در جایی که در آن رحم و لوله های فالوپی به هم متصل می شوند تزریق می شود. این کار اسپرم ها را در ظرف 30 ثانیه از بین می برد.

قرص چریش نیز در دسترس است، که مصرف روزانه آن توسط مردان باعث بی اشتهایی موقت می شود.

چریش همچنین زن را از بیماری های واژن و STD ها مصون می دارد.

جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی

19. گندم سیاه:

گندم سیاه یک گیاه رایج است که مانع از بارداری می شود. این گیاه حاوی مولکولی است به نام روتین است که مانع از باروری می شود.

  • مصرف روزانه 500 گرم از گیاه توصیه می شود.
  • این گیاه هیچ عارضه ای ندارد و بنابراین یک انتخاب خوب برای پیشگیری از بارداری است.

20. آسافوئتیدا:

آسافوئتیدا از ایران می آید و گیاهی است که بوی عجیب و غریبی دارد.

مصرف ماهانه آب آسافوئتیدا، باعث جلوگیری از بارداری می شود و باعث سقط جنین می شود.

21. یام وحشی:

یام وحشی گیاهی است که حداقل یک تا دو ماه طول می کشد تا به عنوان یک درمان کنترل تولد عمل کند.

  • یام وحشی باید هر روز و دو نوبت در روز مصرف شود.
  • شما نباید روزی را حذف کنید زیرا تأثیر گیاه را به تاخیر می اندازد.

22. سیلفیم:

متعلق به خانواده رازیانه غول پیکر است و این گیاه دیگری است که برای کنترل زایمان توسط زنان باستانی استفاده می شده است. این گیاه به خاطر خواص ضد بارداری اش شناخته شده است.

23. جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی یا  دارچین:

دارچین مانند دیگر داروهای طبیعی برای کنترل زایمان موثر نیست. این کار برای جلوگیری از بارداری تنها زمانی نتیجه می دهد که برای طولانی مدت مصرف شود.

این ماده برای تحریک رحم استفاده می شود و باعث سقط جنین می شود. قبل از برنامه ریزی برای جلوگیری از بارداری از این طریق باید با پزشک مشورت کنید.

24.  ویتنامین C:

ویتامین C، که جزئی از اکثر گیاهان است، به عنوان یک عملگر برای پیشگیری از بارداری عمل می کند. اسید آسکوربیک موجود در ویتامین C مانع تولید هورمون پروژسترون می شود که این کار از آماده سازی رحم جلوگیری می کند.

بعضی از زنان، قرص های ویتامین C را در داخل واژن قرار می دهند تا محیط اسیدی را ایجاد کنند. اسپرم در چنین محیطی نمی تواند زنده بماند زیرا به شرایط قلیایی نیاز دارد. با این حال، این روش دیگر اجرا نمی شود.

هنگام استفاده از موارد فوق به منظور جلوگیری از بارداری احتیاط کنید:

اگر شما به دنبال جلوگیری از بارداری با گیاهان دارویی هستید، مشاوره پزشکی حرفه ای کاملا ضروری است.

همه گیاهان و غذاهایی که برای جلوگیری از حاملگی استفاده می شوند، ایمن نیستند و بعضی از آنها ممکن است عوارض جانبی و یا خطرات مربوط به استفاده از آنها را به همراه داشته باشند.

توصیه می کنیم که قبل از شروع مصرف هر یک از گیاهان فوق، با پزشک خود مشورتی داشته باشید. انتخاب مقدار اشتباه یا گیاهان اشتباه می تواند عوارضی برای سلامتی شما ایجاد کند و در بعضی موارد باعث ناباروری شود. بنابراین در وهله اول باید دوز مناسب برای پیشگیری ایمن و طبیعی از بارداری را پیدا کنید.


در مورد کلوئید چه می دانید؟ آیا می دانید به این عارضه جای زخم هم گفته می شود؟ آیا با راه های درمان جای زخم آشنایی دارید؟ یک کلوید زخمی است که بر روی زخم در حال ترمیم ایجاد می شود. این زخم  اغلب بزرگ، براق و در یک نقطه یا خط از پوست بالا می آید. کلوئید ها به عنوان آسیب های پوستی در مرحله التیام شناخته می شوند، اما اغلب آنها به طور قابل توجهی بزرگتر از بریدگی یا زخم اصلی می باشند. در این مقاله از بخش زیبایی های دکتر سلام به بررسی این عارضه پوستی می پردازیم.

کلوئید چیست؟

کلوئید، معمولا از پوست طبیعی شما تیره تر است و همچنین می تواند خارش داشته باشد. آنها بیشتر افرادی را که دارای پوست های تیره تر هستند تحت تاثیر قرار دهند و اغلب در افراد زیر 30 سال رخ می دهند. مناطقی از پوست که بیشتر در معرض خطر هستند، گوش ها، گونه ها، سینه، شانه ها و بالای بازو ها هستند.

5  تا 15 درصد زخم های به همراه کلوئید، بهبود می یابند. این برآمدگی های بزرگ نباید با زخم های هیپرتروفی که در محدوده زخم اولیه قرار دارند، اشتباه گرفته شود و ممکن است خودشان از بین بروند. در عوض، جای زخم ها از نظر تومورهای پوستی، غیر سرطانی (خوش خیم) هستند. آنها می توانند هر زمانی حتی تا یک سال پس از زخم اصلی باقی بمانند. جای زخم به سرطان تبدیل نمی شود. آنها از پوستی تشکیل شده اند که به سادگی دارای بسیاری از الیاف اتصالی اضافی، به نام کلاژن هستند.

کلوئید

آیا خالکوبی می تواند به کلوئید تبدیل شود؟

این زخم های ناخوشایند به احتمال زیاد هنگامی ایجاد می شوند که پوست در معرض خطر سختی قرار می گیرد، مانند سوختگی یا سوراخ شدن. با این حال، از آنجایی که در طی فرآیند بهبودی، زخم های برآمده ایجاد می شوند هر گونه آسیب به پوست می تواند خطر ابتلا به جای زخم را افزایش دهد. خدمات بهداشتی ملی در انگلستان، توصیه می کند که اگر دچار زخم های کلوئیدی هستید، خالکوبی نکنید.

آیا می توانید آنها را از بین ببرید؟

برخی از درمان های معمولی وجود دارد که ممکن است به درمان جای زخم ها کمک کند. در برخی موارد، شما می توانید جای زخم را به طور دائم حذف کنید. بسیاری از افراد، حداقل در کوتاه مدت به درمان های اولیه پاسخ مثبت می دهند. با این حال، هر دو رویکرد معمول و طبیعی، موفقیت محدودی در حذف جای زخم ها و عدم بازگشتشان دارند. علائمی وجود دارد که نشان دهنده این است که شما مستعد بروز جای زخم در بدنتان هستید. اگر این علائم را بشناسید، می توانید از جای زخم ها جلوگیری کنید.

نشانه ها و علائم کلوئید

جای زخم در ظاهر از فردی به فرد دیگر متفاوت است. آنها به آرامی طی چند ماه تا یک سال رشد می کنند و پس از مدتی ممکن است کوچکتر شوند. به طور کلی، علائم جای زخم عبارتند از:

  • بافت بزرگ، برآمده و زخم بالا آمده که بیشتر بر روی زخم اولیه رشد می کند.
  • پوست براق و بدون مو بر روی زخم
  • بافت زخمی قرمز، بنفش، صورتی یا قهوه ای که اغلب تیره تر از رنگ پوست طبیعی شماست (هیپرپیگمانتاسیون)
  • نرم و به شکل لاستیک که با لمس کردن تغییر شکل می دهد.
  • احساس خارش یا سوزش در زخم (پروریتوس)
  • رشد ناگهانی زخم طی یک دوره چند ماهه تا یک ساله

کلوئید

علل و عوامل خطر

محققان واقعا نمی دانند که علل واقعی ایجاد جای زخم، به جز آسیب های پوستی چیست. برخی از ژن های مرتبط با جای زخمها وجود دارند، اما علت ژنتیکی خاصی وجود ندارد. جای زخم به احتمال زیاد از ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی ایجاد می شود.

عوامل خطر برای جای زخم عبارتند از:

  • پوست تیره
  • نژاد آسیایی یا لاتین
  • تشکیل توده ای از کلوئید
  • بهبود دیر هنگام زخم، به ویژه در گوش ها، صورت و قسمت فوقانی بدن
  • سن 10 تا 30 سال
  • اعضای خانواده با سابقه جای زخم
  • زخمی ناشی از آکنه، آبله مرغان، سوراخ شدن، جراحی، سوختگی، خش و واکسن
  • حاملگی

درمان کلوئید

درمان جای زخم ممکن است بستگی به اینکه زخم چه مقدار شما را آزار داده است، چقدر بزرگ است و چه درمان هایی قبلا انجام داده اید، داشته باشد. گزینه های ممکن عبارتند از:

  • تزریق کورتیکواستروئید. این دارو به زخم تزریق می شود. این روش اغلب اولین گزینه درمانی است و بسیاری از مردم متوجه بهبود در اندازه زخم می شوند.
  • حذف جای زخم به وسیله جراحی. این معمولا همراه با تزریق کورتیکواستروئید یا سایر روش های دیگر از جمله اشعه برای جلوگیری از بازگشت کلوید است.
  • پوشش سیلیکون. سیلیکون برای ساخت ورقه های ژله ای یا پوششی استفاده می شود که کل پوست تحت تاثیر جای زخم را پوشش می دهد. ورقه ها می توانند اندازه آنها را به طور قابل توجهی کاهش دهند.
  • فشرده سازی. قالب های سفارشی ممکن است برای ایجاد فشار بر روی جای زخم مناسب باشد. با گذشت زمان، ممکن است جای زخم کاهش یابد.
  • کریوتراپی. انجماد جای زخم با نیتروژن مایع ممکن است باعث کاهش اندازه زخم شود.
  • اینترفرون یا درمان با فلوئوروآرکیل 5. این داروها به طور مستقیم به زخم تزریق می شوند تا آن را کوچک کنند. این نوع از درمان به عنوان درمان درونی است.
  • درمان با ایمیکویمود. این یک کرم جای زخم است که به منظور کاهش زخم یا جلوگیری از تشکیل جای زخم پس از جراحی بر روی پوست اعمال می شود.
  • گزینه های دیگر. این درمان ها شامل داروهایی مانند:
  1. نوار فلوراندرونولاید (کردرن)
  2. بلومیسین
  3. تکرولیموس
  4. متوتریکسیت
  5. پنتوکسیفیلین
  6. کلشیسین
  7. وراپروم داخلی
  8. سیکلوسپورین
  9. پنی سیلامین دی
  • آرامبخش
  • میتومیسین سی موضعی

هستند.

حتی بهترین درمان های متعارف نیز همیشه جای زخم را به طور دائم حذف نمی کند. همه گزینه ها دارای شانس بالای بازگشت جای زخم پس از درمان هستند. با توجه به برنامه درمان، باید با پزشک خود صحبت کنید. اگر متوجه شدید که جای زخم در حال بازگشت است در اسرع وقت درمان را از سر بگیرید. درمان اولیه جای زخم در مرحله شکل گیری محتمل تر از زمانی است که کامل رشد کرده است.

کلوئید

5 درمان خانگی

نحوه خلاص شدن از شر جای زخم ها با برخی از روش های طبیعی برای خلاص شدن از زخم، همپوشانی دارد. با این حال، جای زخم ها از سلول های پوست ساخته می شوند که کمی متفاوت هستند و نسبت به زخم های معمولی بسیار قوی تر هستند. شما می توانید برخی از روش های خانگی زیر را امتحان کنید تا به کم رنگ تر شدن ظاهری و یا حتی کوچکتر شدن جای زخمتان کمک کنید. قبل از اینکه این درمان ها را شروع کنید، با پزشک خود صحبت کنید. برخی از افراد ممکن است واکنش بدی نسبت به درمان هایی که به طور مستقیم به پوست آنها اعمال می شود داشته باشند. اگر متوجه التهابات شدید پوستی، بدتر شدن جای زخم یا علائم آلرژی و عفونت شدید، از یک متخصص مراقبت های بهداشتی کمک بگیرید.

درمان های طبیعی جای زخم ها یا نکاتی که ممکن است بخواهید که امتحان کنید عبارتند از:

  1. عسل
  2. پیاز
  3. سیر له شده
  4. کرم رتینول خانگی
  5. از بین برنده های دیگر زخم

عسل

مدت زمان زیادی است که عسل برای التیام زخم ها استفاده می شود. این ماده دارای خواص ضد میکروبی است که می تواند به مبارزه با عفونت در آسیب های پوستی کمک کند. اگر چه تحقیقات انجام شده بر روی جای زخم محدود است، اما یک مطالعه تحقیقاتی نشان داد که مخلوط عسل و کالاتروپیک پروکرا در محدود کردن و بهبود زخم های کلوئیدی موثر بوده است.

علاوه بر این، مطالعاتی که بر روی عسل انجام شد، خواص ضد میکروبی و ضد التهابی عسل را نمایان کرد، که پتانسیل آن را برای درمان جای زخم بیشتر کرد. محققان معتقدند که اثر عسل بر جای زخم به علت خواص ضد التهابی آن است که ممکن است پوست را آرام کند. با این وجود، عسل ممکن است در طول روند بهبودی اولیه مفیدتر باشد.

همچنین یک مطالعه بالینی در کودکان نشان داد که عصاره عسل طالانگ نیز در متوقف کردن رشد یک زخم کلوئیدی موثر است.

  • دو تا سه بار در روز عسل را بر روی جای زخم بریزید.
  • از یک عسل خام، فرآوری نشده یا تیره ترین عسلی که می توانید پیدا کنید استفاده کنید تا بیشترین تاثیر را در به دست آوردن سلامتی تان داشته باشد.
  • در صورت نیاز می توانید مقدار بیشتری از آن را بکار ببرید.
  • هنگامی که منطقه بیش از حد چسبنده و یا کثیف شد، عسل را از روی آن ناحیه بشویید.

پیاز

چندین مطالعه بالینی، پیاز را یک درمان مفید برای جای زخم ها معرفی کرده اند. این احتمالا به این دلیل است که پیاز حاوی کورستین است که دارای اثرات ضد التهابی و آنتی اکسیدانی است. محققان استفاده از ژل عصاره پیاز را بر روی پوست بررسی کرده اند.

اگر چه ژل عصاره پیاز به طور مؤثر برای پیشگیری و درمان جای زخم مورد استفاده قرار گرفته است، اما مطالعات دیگری نشان داده است که ترکیب آن با داروهای سنتی کاهش سریع تر کلوئید را نشان داده است. مطالعه ای که در آن ژل به تنهایی موثر بود، شامل زنان آسیایی با زخم های زایمانی بر اثر سزارین بود. آنها 12 لیتر ژل عصاره پیاز موضعی را به مدت 12 هفته سه بار در روز استفاده کردند و به طرز قابل توجهی زخم های کمتری نسبت به افرادی که ژل پلاسبو مصرف می کردند، داشتند.

شما می توانید یک روش مشابه را در خانه امتحان کنید:

  • پیاز را به قطعات کوچک ببرید.
  • برای گرفتن آب آن ها با یک حوله تمیز بر روی آن ها فشار وارد کنید یا با آبمیوه گیر آب آن را بگیرید.
  • آب را بر روی کلوئید بریزید یا فقط حوله مرطوب را بر روی کلوید قرار دهید. اجازه دهید تا خشک شود.
  • پوست خود را بشویید.
  • تا چهار بار در روز تکرار کنید.

بوتاکس با سیر

سیر له شده

سیر دارای مزایای بالقوه زیادی برای پوست است. یافته های آزمایشگاهی نشان داد که ممکن است در مقایسه با بعضی از روش های جراحی معمول برای کلوئید، سیر نیز به همان مقدار موثر باشد و این باعث می شود که درمان مناسب و امیدوار کننده ای باشد.

  • چند حبه سیر را خرد کنید و آنها را مستقیما روی پوست بمالید.
  • اگر متوجه تحریک شدید شدید آن را پس از 15 دقیقه شستشو دهید.

کرم رتینول خانگی

رتینوئید ها از ویتامین A استخراج می شوند. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که می توانند الیاف موجود در کلوئید ها را بشکنند. شما می توانید، یک نسخه خانگی از کرم رینینول (یک نوع رتینوئید) موجود در فروشگاه ها را بسازید.

از بین برنده های دیگر زخم

بعضی شواهد وجود دارد که دیگر مواد مبتنی بر گیاه نیز می توانند با زخم ها مقابله کنند. اینها عبارتند از:

  • رزوراترول
  • چای سبز
  • اسید اولانیولیک
  • کرکومین
  • شیکونین (به دست آمده از Lithospermum erythrorhizon، یک گیاه چینی)
  • امودین (به دست آمده از ریواس هیمالیا، خولان سنبله و توت فرنگی ژاپنی)

شما همچنین می توانید روش های دیگری برای مدیریت کلوئید خود امتحان کنید:

  • استتار. اگر دوست دارید کلوئید ها را به دلیل ظاهر شان بپوشانید، می توانید از آرایش استفاده کنید تا رنگ آن را با رنگ پوستتان مطابقت دهید. در این صورت ممکن است کلوئید کمتر قابل دیدن باشد.
  • طب سوزنی. یک مطالعه، بهبود چشمگیری در خارش، رنگ و اندازه یک کلوئید پس از طب سوزنی را گزارش کرد. اگر شما قبلا کلوئیدی بر اثر سوراخ کردن بدنتان داشته اید، شورای طب سوزنی بریتانیا طب سوزنی را توصیه نمی کند.

آیا زخم های کلوئیدی همیشه خودشان از بین می روند؟

کلوئید ها خود به خود ناپدید نمی شوند. با این حال، ممکن است با گذشت زمان کوچکتر شوند و تفاوت رنگ کمتری با پوستتان پیدا کنند.

درمان جای زخم با جراحی نوین دکتر میقانی

پیشگیری از کلوئید

یادگیری نحوه خلاص شدن از کلوئید ها در وهله اول با یادگیری نحوه جلوگیری از آنها شروع می شود. اگر شما مستعد ابتلا به کلوئید هستید یا اگر کسی در خانواده شما کلوئید دارد، باید اقداماتی را برای جلوگیری از تشکیل کلوئید ها انجام دهید.

راه هایی برای جلوگیری از کلوئید ها عبارتند از:

  • اجتناب از آسیب به پوست، از جمله سوراخ کردن، خالکوبی و جراحی
  • مراقبت شدید برای جلوگیری از عفونت پس از آسیب های پوستی، از جمله جراحی
  • مالیدن داروها یا پماد پس از جراحی، با راهنمایی جراح یا متخصص پوست
  • پوشاندن زخم های جدید و یا کلوئید های ایجاد شده با لباس های تنگ یا ورق یا باند چسبنده
  • استفاده از کرم ضد آفتاب
  • ماساژ پس از عمل به مدت 10 دقيقه ودو بار در روز و تا 30 دقيقه و دو بار در هفته در نزديکي محل برش ممکن است به بهبود کمک کرده و از کلوئيد ها جلوگيري کند.

احتیاط

  • تحقیقات رسمی زیادی در مورد همه عوامل امیدوار کننده مبارزه با زخم وجود ندارد. هر گونه درمان طبیعی باید با احتیاط و با توجه راهنمایی ارائه دهنده خدمات بهداشتی تان مورد استفاده قرار گیرد.
  • در صورتی که حساسیت دارید، باید از هر نوع درمان طبیعی یا خانگی اجتناب کنید.
  • اگر در معرض درد، سوزش، تحریک، خارش، علائم عفونت یا هر علامتی که باعث نگرانی شما می شود، هستید، مراقبت های پزشکی را دنبال کنید.
  • با متخصص پوست خود در مورد گزینه های موثر و نحوه جلوگیری از بازگشت کلوئیدها پس از درمان صحبت کنید.


مشکلات رفتاری رایج در سگ ها چیست؟ پارس کردن، گاز گرفتن و مشکلات رفتاری بسیار دیگر در سگ اغلب به دلیل سوء تفاهم ها و بد اداره کردن صاحبان سگ می باشد. شاید شما به تازگی صاحب سگ شده اید، قصد دارید یک حیوان خانگی بگیرید یا تمایل دارید سگ خود را بهتر اداره و کنترل کنید. فهمیدن مشکلات رایج سگ ها اولین قدم برای راه حل مشکلات و کنترل کردن آنها می باشد. آموزش فرمان برداری اساسی به جلوگیری یا بهتر کنترل کردن این مشکلات کمک خواهد کرد در این مقاله از بخش حیوانات خانگی دکتر سلام با ما همراه باشید تا در این مورد بیشتر بدانید.

مشکلات رفتاری رایج در سگ و پارس کردن آنها

اغلب سگ ها به میزان متفاوتی پارس می کنند، زوزه می کشند و حتی ناله می کنند. پارس کردن زیاد به عنوان یک مشکل رفتاری مطرح شده است. قبل از اصلاح پارس کردن سگ در وهله اول مشخص کنید که چرا سگ واق واق می کند.

مشکلات رفتاری رایج در سگ

این موارد رایج ترین موارد است که یک سگ را وادار به پارس کردن می کند:

  • هشدار یا اعلام خطر
  • بازیگوشی و هیجان
  • جلب توجه کردن
  • اضطراب
  • خستگی
  • جواب دادن به سگ های دیگر

یاد بگیرید چطور پارس کردن بی مورد را کنترل کنید. درست است که مشکلات رفتاری رایج در سگ ها خسته کننده است اما استوار و صبور باشید. همچنین دستورات لازم برای آرام پارس کردن را به آنها اموزش دهید. موفق شدن و توجه به جزئیات مدتی طول خواهد کشید.

مشکلات رفتاری رایج در سگ و گاز گرفتن و جویدن اشیا

یکی دیگر از مشکلات رفتاری رایج در سگ ، جویدن اشیا است. جویدن و گاز گرفتن یک عمل طبیعی برای همه سگ ها می باشد. این فقط بخشی از رفتار و روش آنهاست. اما جویدن به سادگی می تواند به یک مشکل رفتاری تبدیل شود، البته اگر سگ تان با این کار، خرابکاری ایجاد می کند. اغلب علت های رایج گاز گرفتن و جویدن در سگ ها عبارت اند از:

  • دندان درآوردن توله سگ ها
  • خستگی یا انرژی زیاد
  • اضطراب
  • حس کنجکاوی (مخصوصا در توله ها)

 سگ خود را به جویدن چیزهای مشخص تشویق کنید. اسباب بازی های زیادی مخصوص جویدن برای آنها تهیه کنید و در دسترسشان قرار دهید. وسایل شخصی خود را دور از دسترس آنها نگه دارید. وقتی در خانه نیستید، سگ خود را در یک جعبه یا فضای محدود شده ای نگه دارید تا خرابکاری کمتری ایجاد کنند.

اگر سگ خود را در حال جویدن وسایلی که مخصوص جویدن نیستند، دیدید او را با یک صدای بلند صدا بزنید، سپس آن وسیله را با یک اسباب بازی تعویض کنید. یکی از مهمترین چیزهایی که می توانید انجام دهید این است که مطمئن شوید سگتان، ورزش و تحرک زیادی داشته است بنابراین انرژی اضافی تدریجا تحلیل می رود وکمتر به جویدن تحریک می شود.

مشکلات رفتاری رایج در سگ

حفر کردن و کندن:

اگر فرصتی به آنها داده شود اغلب سگ ها تا اندازه ای حفر کردن و کندن زمین را انجام می دهند. این یک موضوع غریزی است. گونه های مشخص مثل سگ های شکاری، به خاطر سابقه و پیشینه شکاری خود، بیشتر به کندن تمایل دارند. در کل اغلب سگ ها به دلیل های زیر زمین را حفر می کنند:

  • خستگی یا انرژی زیاد
  • ترس و اضطراب
  • جستوجو کردن آرامش و آسودگی (در محلی جا گرفتن و خنک شدن )
  • پنهان کردن وسایل شان (مثل استخوان یا اسباب بازی هایشان)
  • برای فرار کردن یا راهی بدست آوردن

اگر سگ تان حیاط منزلتان را بکند و گودال حفر کند می تواند برای شما خیلی ناامید کننده و ناراحت کننده باشد. سعی کنید علت کندن را مشخص کنید، سپس روی برطرف کردن علت کار کنید. زمان بیشتری را با سگتان بگذرانید، ورزش زیادی به او بدهید و روی آموزش های اضافی کار کنید. اگر حفرکاری چاره ناپذیر بود، جایی را برای سگ تعیین کنید که سگ بتواند یاد بگیرد که همین منطقه برای کندن قابل قبول است مثل یک صندوق پوشیده شده از شن.

مشکلات رفتاری رایج در سگ

مشکلات رفتاری رایج در سگ و اضطراب جدایی در آنها

اضطراب جدایی یک مشکل رفتاری رایج مطرح شده است. حرکاتی مثل زیاد صدا کردن، گاز گرفتن، دفع ادرار نامناسب و خروج مدفوع انواع خرابکاری است که زمانی که یک سگ از صاحبش جدا شده است می تواند رخ دهد. همه این اقدامات نتیجه ی جدایی نیست. علامت های درست اضطراب جدایی شامل موارد ذیل می باشد:

  • سگ مضطرب می شود زمانی که صاحبش برای بیرون رفتن اماده می شود.
  • بدرفتاری در 15 الی 45 دقیقه اول پس از رفتن صاحب سگ اتفاق می افتد.
  • سگ می خواهد صاحبش را دائما دنبال کند
  • سگ سعی می کند در هر زمان ممکن توسط صاحبش نوازش و لمس شود.

اضطراب جدایی، به آموزش اختصاصی، اصلاح رفتار و ورزش های حساسیت زدایی نیاز دارد. تجویز دارو در کیس های حاد تجویز می شود اما در آخرین مرحله از این روش درمان استفاده می کنند.

دفع ادرار و مدفوع نامناسب:

دفع ادرار و مدفوع نامناسب و بی جای سگ از جمله رفتارهای نا امید کننده آنها است. آنها می توانند ناحیه ای از خانه را خراب کنند حتی در مکان های عمومی و منزل دوستانتان. این موضوع خیلی مهم است که در مورد این رفتار سگ با دامپزشک مشورت کنید بخصوص به منظور مسایل سلامتی خود. اگر علت پزشکی برای این رفتار وجود نداشت سعی کنید علت رفتار را پیدا کنید که ممکن است یکی از عوامل زیر باشد:

  • تحریک دفع ادرار
  • علامت گذاری منطقه ای
  • اضطراب
  • جلب توجه
  • فقدان اسباب بازی مناسب

در توله ها دفع ادرار اجتناب نا پذیر است، مخصوصا قبل از سن 12 هفتگی. سگ های بزرگتر داستان دیگری دارند. خیلی از سگ ها اصلاح رفتار جدی نیاز دارند تا این عادت خود را رها کنند.

مشکلات رفتاری رایج در سگ

مشکلات رفتاری رایج در سگ و التماس کردن برای غذا

التماس کردن یک عادت بسیار بد است اما بسیاری از صاحبان سگ این مسئله را ترغیب می کنند. این عادت می تواند به چاقی و مشکلات گوارشی منجر شود. سگها التماس می کنند چون غذا را دوست دارند. اما ته مانده های غذا چیز دوست داشتنی نیستند. بله مقاومت کردن در برابر این عادت سخت است اما غذا دادن به سگ و گفتن عنوان” فقط همین یک بار” در دراز مدت مشکلاتی را به دنبال خواهد داشت. وقتی که شما به سگ یاد بدهید که التماس کردن مجاز است یک پیام بد به او منتقل می کنید.

قبل از اینکه بنشینید و غذا بخورید به سگ خود بگویید به جای خود برود. ترجیحا یک جایی که نتواند به غذا خوردن شما نگاه کند. اگر ضروری بود او را در یک اتاق دیگر محبوس کنید یا یک خوراک مخصوص به او بدهید تا غذا خوردن خود و خانوادتان کاملا تمام شود.

دنبال کردن:

تمایل سگ به دنبال کردن چیزهای محرک واقعا یک غریزه غارت گری است.خیلی از سگ ها، حیوانات دیگر، مردم و حتی ماشین ها را دنبال خواهند کرد. همه این ها می تواند به خطر یا نتیجه ویران کننده منجر شود.

شما ممکن است، قادر نباشید سگتان را از تلاش برای دنبال کردن باز دارید پس می توانید همراه با او قدم بردارید تا از فاجعه و خطر جلوگیری کنید.

  • افسار سگ خود را تمام مدت نگه دارید
  • به سگ آموزش دهید، زمانی که او را صدا می زنید به طرفتان بیاید
  • یک سوت یا وسیله ایی که صدا تولید کند در دست داشته باشید تا در مواقع لزوم توجه سگ را جلب کنید.

آموزش اختصاصی در طول دوره زندگی سگ به او یاد خواهد داد که قبل از هر چیز اول توجه اش را روی شما متمرکز کند.

مشکلات رفتاری رایج در سگ و پریدن:

توله سگ ها بالا و پایین می پرند تا به مادرشان برسند. یا ممکن است این حرکت را برای جلب توجه کردن انجام دهند. سگ ها همچنین بالا و پایین می پرند برای اینکه قدرت و تسلط خود را نشان دهند. پریدن یک سگ می تواند رنجش آور و حتی خطر ناک باشد.

روش های زیادی برای توقف پریدن سگ وجود دارد ولی همه آنها موفقیت آمیز نخواهد بود. بالا بردن یک زانو، قلاب کردن دست ها یا هل دادن سگ به یک طرف ممکن است در بعضی موارد مؤثر باشد، اما برای بعضی از سگ ها این اعمال پیام غلطی رو انتقال می دهد. پریدن اغلب به منظور جلب توجه می باشد.

بهترین روش: به سادگی دور شوید و سگ را نادیده بگیرید.نگاهش نکنید با او صحبت یا حتی نوازش نداشته باشید به کار خود ادامه دهید وقتی که آرام شد و سر جایش باقی ماند با آرامش یک پاداش به او بدهید.

مشکلات رفتاری رایج در سگ

گاز گرفتن:

سگ ها به دلایلی که ممکن است غریزی باشد، گاز می گیرند. توله سگ ها گاز می گیرند و روی سگ های دیگر و انسان ها می پرند. این کار آنها به منظور کاوش محیط اطراف خود و شناخت فضای اطراف می باشد. صاحبان سگ باید به آنها نشان دهند که گاز گرفتن عمل مجازی نمی باشد. انگیزه ی گاز گرفتن از موارد زیر نشات می گیرد:

  • ترس یا دفاع
  • درد یا بیماری
  • ادعای تسلط و قدرت
  • حفاظت از وسایل خود مثل استخوان، غذا

حمله و پرخاشگری:

سگ پرخاشگر علامت هایی دارد مثل خرناس کشیدن، دندان قروچه کردن، نشان دادن دندان ها، خیز زدن و در نهایت گاز گرفتن.

این مهم است که بدانید بدون در نظر گرفتن سابقه یا نژاد هر سگی، یک پتانسیل برای پرخاشگر شدن دارد. اما سگ های خشن و یا توله های آنها، تمایل بیشتری به نشان دادن رفتارهای خشونت آمیز نسبت به انسان ها و دیگر حیوانات دارند. دلایل خشونت یک سگ با دلایل گاز گرفتن و حمله کردن آنها یکسان است اما در کل سگ های خشن یک مسئله بسیار جدی تری است. اگر سگ شما تمایل به حمله و خشونت دارد با یک دامپزشک مشورت کنید زیرا ممکن است این مسئله ریشه در مشکلات سلامتی داشته باشد. سپس از یک مربی سگ ورزیده کمک بخواهید. اقدامات بسیار جدی باید انجام شود تا دیگران را از گزند سگ های خشن حفظ کرد.


بیشتر بخوانید:

فلوترهای ماده ژله ای پشت چشم

بدون دیدگاه


فلوترهای ماده ژله ای پشت چشم ، بافت های کلاژنی میکروسکوپی درون زجاجیه هستند که تمایل به ایجاد لکه و انداختن سایه بر روی شبکیه دارند و به صورت شناورهایی در بیمار ظاهر می شوند. شايع ترين علت ایجاد شناور ماده ژله ای پشت چشم در چشم پزشکي، جدا شدن زجاجیه  (PVD) و جدا شدن قسمت جلویی هيالوئيد پشتی از شبکيه است. این شرایط غالبا یک تهدید برای بینایی نیست. بیمارانی که علائم و نشانه های شناورهای زجاجیه را دارند، باید توسط چشم پزشک معاینه شوند. در این مقاله از بخش چشم پزشکی دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم.

آسیب شناسی ماده ژله ای پشت چشم

فلوتر ماده ژله ای پشت چشم یا PVD به علت سینرژیز زجاجیه (مایع سازی) و انقباض ناشی از افزایش سن است. علاوه بر این، تروما و یا آسیب به کره چشم نیز می تواند موجب شناوری زجاجیه شود.

 ماده ژله ای پشت چشم

فلوترهای (شناورهای) ماده ژله ای پشت چشم

شناوری زجاجیه به طور معمول بر بیماران با سن بالای 50 سال اثر می گذارد و شیوع آن تا سن 80 سالگی ادامه می یابد. خطر ابتلا به شناوری زجاجیه، در افرادی که نزدیک بین هستند، بیشتر است. علاوه بر این، چشم هایی که با یک بیماری التهابی بر اثر ضربه مستقیم به کره چشم مواجه هستند و یا چشمی که به تازگی تحت عمل جراحی قرار گرفته است نیز مستعد به ابتلا به شناوری زجاجیه هستند. به نظر می رسد که مردان و زنان به طور یکسان تحت تاثیر این مشکل قرار می گیرند.

اندام شناسی

سه بخش در چشم وجود دارد:

  • بخش قدامی
  • بخش پشتی
  • بخش زجاجی

 بخش قدامی شامل محتویات چشم در پشت قرنیه است. بخش پشتی شامل محتویات عنبیه تا جلوی لنز است. محفظه زجاجی حاوی محتویات چشم در پشت لنز است و محل شناور زجاجیه است.

ژل زجاجی که شامل الیاف کلاژن می باشد، به دلیل سن و عوامل مکانیکی، بخش زجاجی را که مسئول سینرژیس و انقباض است، تحت تاثیر قرار می دهد. الیاف با زجاجیه ترکیب می شوند و به سطح شبکیه متصل می شوند. با گذشت زمان، زجاجیه کاهش می یابد و این فیبرها روی سطح شبکیه می مانند. اغلب این فیبر ها شکسته می شوند و اجازه می دهند که زجاجیه جدا شود و همچنان به کاهش ادامه دهد.

در نهایت، زجاجیه نمی تواند حجم حفره ای که در آن قرار دارد را پر کند و این منجر به جداسازی زجاجیه از شبکیه می شود و باعث ایجاد فلوتر یا شناوری زجاجیه در این بخش می شود. اگر این روند به تدریج اتفاق افتد، علائم معمولا خفیف هستند و مورد توجه قرار نمی گیرند.

اما اگر فرایند جداسازی سریع باشد، یا چسبندگی غیر طبیعی بین زجاجیه و شبکیه وجود داشته باشد، PVD  می تواند رگ های شبکیه یا خود شبکیه را پاره کند.

 ماده ژله ای پشت چشم

بافت آسیب ‌شناسی ماده ژله ای پشت چشم

زجاجیه شامل 99٪ آب و چند نوع کلاژن فیبر II و نوع IX به همراه بسیاری از موکوپلی ساکارید ها و اسید هیالورونیک است که آب داخل زجاجیه را تشکیل می دهند. زجاجیه به اطراف شبکیه و پارس پلانا متصل است. علاوه بر این، به ماکولا، عصب بینایی و عروق نیز متصل شده است. قوی ترین پیوستگی در پایه زجاجیه است، در حالی که ضعیف ترین پیوند در امتداد عروق شبکیه است. بنابراین، جداسازی ها و شناوری ها در عروق شایع هستند و می توانند منجر به خونریزی زجاجیه شوند که با شناوری زجاجیه در یک زمان اتفاق می افتد. اتصالات زجاجیه-شبکیه از سلول های مولر موجود در غشای محدود کننده داخلی بوجود می آیند.

پیشیینه و فیزیک

بیماران اغلب گفته اند که شناورها، حباب ها، اشکالات، کلاغ ها یا لکه های تاریک را در طول حرکت چشم مشاهده می کنند که بیشتر با تاری دید و زمینه ای موقت در بینایی همراه است. زجاجیه جابجا شده در طول حرکت چشم، ورود نور را مختل می کند و یک سایه روی شبکیه ایجاد می کند که بیمار آن ها را به عنوان یک ساختار خاکستری مانند مو، اشکالات و تارهایی می بیند.

بررسی این موضوع باید شامل تشخیص تغییرات بصری شبکیه چشم مرتبط با میگرن باشد که می تواند با شناورهای جدید همراه باشد. سؤالات مهمی که باید در نظر بگیرید عبارتند از: برای چه مدتی این علائم اتفاق افتاده است؟ آیا این اتفاق قبلا افتاده است؟ آیا اخیرا جراحی چشم داشته اید؟ آیا فردی در خانواده تان سابقه جدا شدن شبکیه را دارد؟

آزمایش لامپ شکاف برای بررسی زجاجیه قدامی (نشانه شافر) مورد نیاز است و افتالموسکوپی غیرمستقیم با دندانه های اسکلرال می تواند از پارگی یا شکستن شبکیه جلوگیری کند. دید PVD در لامپ شکاف با یک لنز 90 دیوپتر می تواند با شناسایی یک رشته شناور خاکستری سیاه و سفید در زجاجیه انجام شود. این کار می تواند به بیمار در پیدا کردن شناور کمک کند. علائم شافر و خونریزی زجاجیه احتمال ایجاد پارگی شبکیه در جداسازی زجاجیه پشتی را افزایش می دهد.

ارزیابی

اگر نمی توان PVD  را مشاهده کرد یا خونریزی زجاجیه تاری دید ایجاد کرده است، به منظور جلوگیری از جدایی شبکیه و شناسایی PVD اولتراسونوگرافی توصیه می شود.

درمان و کنترل فلوترهای ماده ژله ای پشت چشم

درمانی برای PVD یا فلوتر زجاجیه یافت نشده است. اگر شبکیه دچار شکستگی شود، باید دستورالعمل های درمان را برای شکستگی یا پارگی دنبال کنید.

مدیریت بیمار باید شامل آموزش بیمار در مورد علائم جداسازی شبکیه مانند موارد زیر باشد:

  • افزایش شناورها
  • چشمک زدن
  • وخیم شدن وضعیت بینایی
  • یا ظهور یک پرده یا سایه در هر نقطه از محدوده بینایی

اگر این علائم در شما ایجاد شود، نیاز به بررسی فوری توسط چشم پزشک دارید.

اگر در بررسی ها، شکستگی یا خونریزی مشاهده نشود، یک آزمایش اسکلرال در 2 تا 4 هفته انجام می شود. اگر در 2 تا 4 هفته هیچ جداسازی ای دیده نشود، آزمایش قبلی را به فاصله 3 ماه و 6 ماه پس از شروع علائم اولیه تکرار می شود. اگر هیچ شکستگی در شبکیه دیده نشد، اما خونریزی شدید زجاجیه یا خونریزی شبکیه در محیط پیرامون وجود داشت، باید یک آزمایش مشابه در فاصله زمانی یک هفته، 2 تا 4 هفته، 3 ماه و 6 ماه پس از شروع علائم اولیه انجام شود. اگر هیچ شکستگی در شبکیه یافت نشد، اما خونریزی قابل توجهی در زجاجیه یا سلول های زجاجیه قدامی موجود بود، آزمایشات باید توسط متخصص شبکیه تکرار شود زیرا احتمال شکستگی شبکیه زیاد است.

 ماده ژله ای پشت چشم

تشخیص های مختلف

تشخیص های متفاوت شامل موارد زیر است:

  • فلوتر زجاجیه/ جدا شدن زجاجیه قدامی
  • خونریزی زجاجیه
  • پارگی شبکیه یا جداشدن

پیش بینی فلوتر ماده ژله ای پشت چشم

پیش بینی شناورهای زجاجیه یا PVD ها آسان است. اما پیش بینی زمانی سخت است که یک بیمار با خونریزی زجاجیه یا جدا شدگی شبکیه درگیر است. در عرض 3 ماه، علائم شناوری کاهش می یابد. حتی برخی علائم بیمار ممکن است ناپدید شوند. اگر نشانه ها کاهش نیابند و تا حد زیادی بینایی بیمار را تحت تأثیر قرار دهند، باید به وسیله یک متخصص شبکیه بررسی شوند.

آب مروارید و مسائل دیگر

بزرگترین نگرانی در مورد شناورهای زجاجیه، پتانسیل مربوط به آسیب شناسی شبکیه است که تهدیدی برای بینایی است. دو نمونه قابل ذکر سوراخ ماکولا یا جدا شدگی شبکیه است. این امر هنگامی رخ می دهد که الیاف زجاجیه نشکسته اند، اما منقبض شده اند و شدیدا به شبکیه چسبیده اند. این مشکلات اگر درمان نشوند، می توانند منجر به پیدایش علائم و از دست دادن چشمگیر و دائمی بینایی شوند.

در صورتی که شناورهای زجاجیه گسترش پیدا کنند، به منظور کاهش خطر از دست دادن دائمی بینایی بهتر است که برای ارزیابی مشکلتان فورا به یک چشم پزشک مراجعه کنید.

آخرین دیدگاه‌ها

    پیوندها

    دسته‌ها