نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی


احتمالا وحشتناک ترین کلمه ای که ممکن است مادران باردار با آن روبرو شوند، سقط جنین می باشد. این وضعیت تاسف انگیز و وحشتناک می تواند به شما ضربه روحی بدی وارد کند. اکثر زوج های جوان، از بالا رفتن آمار سقط جنین در جامعه امروزی، اطلاعی ندارند و این می تواند زنگ هشداری برای آنان باشد. اگر به فکر بچه دار شدن و یا منتظر تولد نوزاد خود هستید، درباره عوامل خطر سقط جنین و راهکارهای پشیگیری از آن، باید مطالبی را بدانید. بنابراین، در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام، به بررسی مفصل و دقیقی درباره سقط جنین، علل آن و آنچه که می توانید درباره آن انجام دهید، می پردازیم.

سقط جنین چیست؟

متخصصان پزشکی، از سقط جنین به عنوان از دست دادن ناگهانی تخمک یا جنین قبل از هفته بیستم بارداری، نام می برند که سقط جنین خود به خودی نیز نامیده می شود. تصور اکثر افراد بر این است که سقط پدیده ای بسیار نادر است، اما مطالعات نشان داده اند که حدود 10 تا 20 درصد از تمام حاملگی های شناخته شده به سقط جنین ختم می شوند.

سقط جنین

حقایق مهمی درباره سقط جنین

در اینجا، نگاهی می اندازیم به بعضی از حقایق مهم درباره سقط جنین:

  • بیشتر سقط های جنین که رخ می دهد به علت مرگ ناگهانی جنین ناشی از اختلالات مادرزادی است.
  • بعضی از علل سقط جنین عبارتند از: عوامل هورمونی، مشکلات ایمنی، قرار گرفتن بیش از حد در معرض اشعه، بیماری مادر و عفونت.
  • ورزش و آمیزش، هرگز باعث سقط جنین زود هنگام نمی شوند.
  • خطر سقط جنین در زنان بالای 35 سال بیشتر از زنان جوان است.
  • زنانی که سقط جنین های متعددی دارند، باید از نظر پزشکی توسط متخصصین زنان و زایمان مورد معاینه قرار بگیرند.
  • بیشترین مقدار سقط قبل از هفته 13 بارداری اتفاق می افتد.
  • زنانی که به طور متوالی، دو بار سقط داشته اند، بیشتر در معرض خطر سقط های دیگری نیز هستند.
  • علائم اولیه سقط عبارتند از: انقباض ماهیچه های شکم (شبیه درد قاعدگی) و درصد کمی خونریزی.
  • زنانی که سقط دارند، علائمی مانند حالت تهوع، انقباضات دردناک، خونریزی شدید و لخته شدن خون را تجربه خواهند کرد.
  • زنانی با سقط های متعدد، باید از لحاظ پزشکی، آزمایشاتی شامل آزمایش خون به منظور تشخیص مشکلات ژنتیکی و سطوح هورمونی را انجام دهند.
  • پزشک، رحم را از نظر عفونت معاینه می کند و ساختار رحم را با استفاده از اسکن CAT یا MRI، مورد بررسی قرار می دهد.
  • مصرف الکل، سیگار کشیدن و مصرف داروهای خاص، خطر سقط را افزایش می دهند.
  • داروهایی که برای درمان سرطان، مالاریا و آکنه پوست استفاده می شوند، خطر سقط در زنان را افزایش می دهند.
  • زنانی که به تازگی سقط داشته اند، بلافاصله پس از سقط، دیلاتاسیون (انبساط رگ ها) و کورتاژ (D & C) را باید انجام دهند. این روش، بقایای به جا مانده از جفت را از رحم خارج می کند.
  • زنان از نظرجسمی و عاطفی، به استراحت کافی و تجدید قوا نیاز دارند.

سقط جنین

انواع مختلف سقط

بسته به اینکه در چه مرحله ای از حاملگی هستید، انواع مختلفی از سقط وجود دارد که می توانند اتفاق بیفتند. علائم ممکن است با یکدیگر فرق داشته باشند و زنان نیز ممکن است به درمان خاصی برای سقط نیاز داشته باشند. اجازه دهید تا نگاهی به انواع مختلف سقط بیندازیم.

 بارداری شیمیایی

اختلال در جنین که در مراحل اولیه بارداری اتفاق می افتد، بارداری شیمیایی نامیده می شود. در حاملگی شیمیایی، هر چند تخمک بارور می شود، اما بعد از گذشتن مدت کوتاهی از لانه گزینی، از بین می رود.

بیشتر حاملگی های شیمیایی به علت ناهنجاری های کروموزومی در تخم بارور اتفاق می افتد. نشانه حاملگی شیمیایی خونریزی است که ممکن است کمی بعد از سقط رخ دهد یا کمی شدید تر از حد طبیعی است.

 تخم معیوب

 به عنوان بارداری نهفته نیز نامیده می شود، زیرا سقط در مراحل اولیه بارداری رخ می دهد، قبل از اینکه زن تصوری از بارداری داشته باشد. تخم بارور شده، خودش را به دیواره رحم می چسباند، ولی جنین به درستی رشد نمی کند. در این حالت، تخم معیوب سبب بروز اختلالاتی در جنین می شود.

 پزشک با انجام سونوگرافی، متوجه خالی بودن کیسه حاملگی شده و ضربان قلب جنین را نیز نمی تواند بشنود. پس از تشخیص تخم معیوب، به بیمار توصیه می شود که دیلاتاسیون و کورتاژ (D & C) انجام دهد. متخصص در فرآیند درمان، دهانه رحم را باز کرده و رحم را کاملا تمیز می کند.

 سقط جنین ناخواسته

 در سقط جنین ناخواسته، جنین در مراحل اولیه بارداری می میرد، اما بافت بارداری هنوز در بدن زن وجود دارد. در بعضی زنان، با وجود سقط ناخواسته، باز هم علائم بارداری وجود دارد.

 برخی علائم قابل توجه سقط ناخواسته عبارتند از ترشحات و انقباضات واژن. یک زن به انجام روش D & C، برای از بین بردن بافت جنین از درون رحم، نیاز دارد.

 سقط جنین تهدید کننده

 سقط تهدید کننده اشاره دارد به خونریزی واژینال که در 20 هفته اول حاملگی اتفاق می افتد. از نشانه های سقط تهدید کننده، کمر درد و انقباضات شکمی هستند. این حالت به این معنی نیست که بارداری شما به سقط ختم می شود.

 اگر خونریزی ناگهانی واژینال داشتید، در این صورت، پزشک آزمایشات پزشکی خاصی را انجام خواهد داد. در سقط تهدید کننده، دهانه رحم بسته باقی می ماند. زمانی که پزشک، بسته بودن دهانه رحم را تشخیص داد، باید در تمام طول بارداری، استراحت مطلق داشته باشید و تحت نظارت دقیق قرار بگیرید.

 سقط جنین غیر قابل اجتناب

 سقط جنین غیر قابل اجتناب، اشاره دارد بر خونریزی واژینال نامشخص و درد شکمی که در اوایل دوران بارداری رخ می دهد. این حالت منجر به انبساط کانال گردنه رحم می شود و نشانه ای از سقط شدن جنین شما می باشد.

سقط جنین ناقص

 در سقط جنین ناقص، زن خونریزی شدید واژینال و درد شدید شکم دارد. علامت این نوع سقط ، باز شدن گردنه رحم و خارج شدن قسمت کوچکی از بافت های جنینی از کانال رحم می باشد. سونوگرافی، به پیدا کردن برخی از بافت هایی که هنوز در رحم وجود دارد، کمک می کند.

 سقط جنین کامل

 در سقط جنین کامل، تمام بافت حاملگی از رحم خارج می شود. برخی از علائم شایع در سقط جنین کامل، درد شدید شکم، خونریزی شدید واژینال و خارج شدن بافت حاملگی است. در سقط جنین کامل، درد و خونریزی به سرعت از بین می رود. سونوگرافی وقوع سقط جنین کامل را مورد تائید قرار می دهد.

سقط جنین

برخی از علل بسیار شایع سقط جنین

برخی از علل شایع سقط عبارتند از:

1- اختلالات کروموزومی

 کروموزوم های ناقص که عامل 60 درصد از سقط های جنین است. کروموزوم ها ساختارهای کوچکی هستند که درون سلول های انسان وجود دارند و مسئولیت حمل ژن ها را بر عهده دارند. بدن انسان دارای 23 جفت کروموزوم است که یکی را از مادر و دیگری را از پدر می گیرد. در بیشتر موارد، موقعی که تخمک و اسپرم به یکدیگر می رسند، یکی از کروموزوم ها معیوب می شود. جنینی که به این طریق به وجود می آید دارای اختلال کروموزومی است و بارداری به سقط منجر می شود. زوج هایی که سقط های مکرری دارند، دستخوش ناهنجاری های کروموزومی واقع می شوند.

2- غیر عادی بودن رحم و گردنه رحم

شکل غیر طبیعی و یا چند بخشی بودن رحم (سپتوم رحم)، یکی از دلایل سقط می باشد زیرا جنین نمی تواند در دیواره رحم، جای بگیرد و رشد کند. تقریبا ده درصد از سقط های جنین، به علت غیر عادی بودن و وجود ناهنجاری رحم است.

 گردن رحم ضعیف یا غیر عادی، غالبا منجر به سقط می شود و با پایان یافتن سه ماهه اول بارداری، و در حالی که جنین در سن شش ماهگی رشد رحمی خود می باشد، اما رحم غیر عادی، قادر به نگهداری جنین نیست.

پزشکان با روش های جراحی، سپتوم رحم را درست می کنند و پزشک، به منظور درمان گردن رحم غیر عادی، عمل جراحی سرکلاژ را به شما پیشنهاد می کند. (جراحی که طی آن، دهانه رحم بخیه می خورد و بسته می ماند)

3- اختلالات ایمنی

گاهی اوقات، بروز اختلالات ایمنی باعث محدود شدن زمان قرار گرفتن جنین در رحم می شود و در نتیجه سقط اتفاق می افتد.

4- بیماری هایی که تحت درمان قرار نگرفته اند

 بیماری های مزمنی مانند دیابت کنترل نشده یا مشکلات تیروئید (هم پرکاری تیروئید و هم کم کاری تیروئید)، محیط نامساعدی را برای جنین ایجاد می کنند و جنین در چنین محیط نامطلوبی نمی تواند زنده بماند و سقط می شود.

5- سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

 زنانی که به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) مبتلا هستند، بیشتر در معرض خطر عود سقط در زندگی خود هستند. به علت سندرم تخمدان پلی کیستیک، میزان هورمون مردانه تستوسترون، در بدن زن، در سطح بالایی است که همین موضوع باعث تخمک گذاری نامنظم و قاعدگی های نامنظم می شود.

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، باعث می شود که لایه آندومتر در بدن زن، به طور کامل رشد نکند. پزشکان مصرف داروهای خوراکی ضد دیابت مانند متفورمین (گلوکوفاژ) را برای کاهش خطر سقط در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستسک ( PCOS) تجویز می کنند.

6- عفونت های باکتریایی

 تعداد زیادی از میکروب ها به ایجاد اختلال در وضعیت سلامتی دستگاه تناسلی مردان و زنان کمک می کنند. اما برخی باکتری های مضر در افزایش خطر سقط نقش دارند. دو باکتری خاصی که در سقط نقش دارند عبارتند از مايکوپلاسما هومينيس و اورئا پلاسما اورئالیکتیوم.

این باکتری های خاص در دستگاه تناسلی بدن انسان زندگی می کنند و سبب افزایش خطر سقط می شوند. عفونت باکتریایی باعث التهاب اندومتر (لایه داخلی رحم) شده و به جنین آسیب می رساند.

7- قرار گرفتن در معرض دود سیگار، مصرف الکل، مواد مخدر، مواد سمی در محیط زیست

نیکوتینی که در تنباکو وجود دارد، به راحتی می تواند به جفت برسد و مانع از رسیدن خون به جنین در حال رشد شود. مادران سیگاری یا مادرانی که در معرض دود سیگار قرار دارند، با خطرات بیشتری برای سقط مواجه هستند.

مصرف نوشیدنی های الکلی نیز موجب سقط ناگهانی جنین می شود. قرار گرفتن در معرض مواد سمی محیطی مثل گازهای صنعتی و مواد آلوده آزمایشگاه ها یا کارخانه جات و بیمارستان ها، خطر سقط را افزایش می دهند. قرار گرفتن در معرض اشعه یا مواد سمی نیز همین تاثیر را دارد.

بعضی از علل دیگر سقط جنین عبارتند از:

  • آسیب رسیدن به مادر
  • مشکلات هورمونی
  • مشکلات سلامتی مادران
  • سوء تغذیه
  • مصرف بیش از حد محصولات کافئین دار
  • سن مادر

سقط جنین

علائم و نشانه های احتمالی سقط

برخی از علائم رایج در سقط جنین عبارتند از:

  • خونريزی واژينال
  • شایع ترین علت سقط، خونریزی واژینال است.
  • معمولا خونریزی از لکه های خفیف شروع می شود و تا خونریزی شدید ادامه پیدا می کند و به نظر شدیدتر از خونریزی دوران پریود می باشد.
  • خونریزی واژن شامل لخته شدن خون است، این لخته شدن هم می تواند خفیف و جزئی باشد و هم زیاد باشد.

در صورت خونریزی واژینال در هر زمان از دوران بارداری خود، فورا از پزشک بخواهید تا از نظر وضعیت عمومی و از لحاظ خدمات مامایی، به شما کمک کند.

درد شدید در ناحیه پشت

درد در ناحیه پشت در هنگام سقط، باعث ناراحتی و اضطراب در شما می شود. در پائین ترین قسمت نخاع و پشت، درد شدیدی را خواهید داشت.

گرفتگی عضلات شکم

درد شدید شکم و در اطراف ناحیه تناسلی در طول دوران بارداری باید مورد توجه قرار بگیرد.

اگر در هر طرف از شکم، احساس درد شدید داشتید، به مراقبت های فوری پزشکی نیاز دارید.

تیر کشیدن یا درد در شکم، شبیه به درد های دوران قاعدگی است، و نشانه های اولیه سقط با شروع یک درد شدید و ناگهانی در ناحیه تناسلی شروع می شود.

غیر از علائمی که در بالا ذکر شد، به علائم زیر نیز در رابطه با سقط می توانید توجه کنید:

  • دفع بافت یا مواد لخته مانند
  • تهوع
  • استفراغ
  • خونریزی که از مقدار خفیف شروع شده و شدید می شود
  • ضعف

در موارد خیلی نادر، هیچ گونه علامتی برای نشان دادن سقط وجود ندارد، مگر اینکه در طول معایناتی که بطور معمول انجام می گیرد، نشانه ای از سقط مشاهده شود. خونریزی، درد شدید شکم یا سرگیجه، نشانه هایی از حاملگی خارج از رحم هستند. حاملگی خارج از رحم زمانی است که جنین در خارج از رحم شکل میگیرد و این حالت به درمان فوری پزشکی نیاز دارد.

سقط جنین

عوامل خطر زا در افزایش شانس شما برای سقط جنین

در اینجا برخی از عوامل خطرزا که احتمال سقط در دوران بارداری را افزایش می دهد، ذکر می کنیم:

1- سن

در زنان بالای 40 سال احتمال بیشتری برای داشتن کودکی با یک اختلال کروموزومی وجود دارد که همین موضوع خطر سقط را افزایش می دهد. سقط در زنان 40 ساله نسبت به زنان 20 ساله، بیشتر وجود دارد.

2- تاریخچه سقط

زنانی که سقط جنین های مکرری داشته اند، احتمال خطر بیشتری برای سقط مجدد دارند.

3- عفونت ها

ابتلا به برخی بیماری های عفونی مانند لیستریا، سرخجه، سرخک، اوریون و HIV، خطر سقط را افزایش می دهند.

4- داروها

مصرف داروهای بدون نسخه مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن و آسپرین، خطر سقط را افزایش می دهند.

5- مواد سمی در محیط زیست

قرار گرفتن زیاد در معرض مواد شیمیایی سمی مضر مثل سرب، آرسنیک، بنزن، اکسید اتیلن و گازهای بیهوش کننده، شانس ابتلا به سقط را افزایش می دهند.

سقط جنین

تشخیص سقط

در طول انجام آزمایش لگن، متخصص زنان از نزدیک می تواند دهانه رحم شما را از لحاظ اینکه باز شده یا از نه، معاینه کند. پزشک متخصص، از طریق سونوگرافی شکم یا واژن، رشد و ضربان قلب کودک شما را بررسی می کند.

 برخی از آزمایشات پزشکی که برای تشخیص سقط در دوران بارداری استفاده می شود، در اینجا عنوان می کنیم:

  • معاینه لگن به منظور بررسی بزرگ شدن دهانه رحم
  • انجام سونوگرافی برای شنیدن ضربان قلب جنین و اطمینان از سلامت نوزاد
  • انجام آزمایش خون برای بررسی کمبود خون شامل آزمایش HCG (کیفی) را برای تأیید حاملگی، آزمایش HCG (کمی) هر هفته و شمارش گلبول های سفید خون (WBC) برای تشخیص عفونت رحم

درمان سقط جنین

زمانی که سقط رخ می دهد، بافت جنینی که از واژن خارج شده، توسط پزشک متخصص مورد بررسی و معاینه قرار می گیرد. با تشخیص مناسب، اختلالات کروموزومی و نوع درمانی که برای غلبه بر این مشکل مورد نیاز می باشد را می تواند تعیین کند.

اگر به طور طبیعی، بافت بارداری از بدن شما خارج نشود، پزشک از طریق عمل جراحی (کورتاژ مکش، D و C)، مواد باقی مانده در رحم را خارج می کند. پس از عمل جراحی، چرخه قاعدگی، طی 4 تا 6 هفته بعد شروع می شود. توصیه متخصصین پزشکی این است که صبر کنید تا یک چرخه عادی قاعدگی را پشت سر بگذارید و بعد برای بارداری مجدد اقدام کنید.

سقط جنین

راه های طبیعی برای پیشگیری از سقط

در اینجا چند نکته مفید برای پیشگیری از سقط به طور طبیعی را ذکر می کنیم:

1- قبل از بارداری، از اسید فولیک یا ویتامین ها استفاده کنید

مصرف مکمل اسید فولیک یا ویتامین قبل و در طول دوران بارداری، به مبارزه شما در برابر شانس وقوع سقط ، کمک می کنند. توصیه پزشکان، مصرف 600 میلی گرم اسید فولیک در روز می باشد که شانس نقص مادرزادی و سقط را از بین می برد.

2- ایمن سازی منظم و مرتب

ابتلا به برخی از بیماری های مزمن، باعث افزایش خطر سقط می شوند از طریق انجام واکسیناسیون ساده، از ابتلا به چنین بیماری هایی جلوگیری کنید. اگر تاریخچه واکسیناسیون خود را نمی توانید به خاطر بسپارید، در یک دفترچه، یادداشت کنید. در طول دوران بارداری، شما به معاینات منظم پزشکی و انجام آزمایشات خون نیاز دارید تا از رشد و پیشرفت کودک در رحم خود اطمینان داشته باشید.

3- متخصص زنان و زایمان را از تاریخچه پزشکی خود مطلع سازید

 بیماری های مزمنی مانند بیماری تیروئید، صرع و لوپوس احتمال سقط را افزایش می دهند. تاریخچه کامل پزشکی خود را در اختیار متخصص زنان بگذارید تا بتواند داروهای مناسبی را برای شما تجویز کند.

4- از نوشیدنی های کافئین دار یا الکل پرهیز کنید

 بعد از اینکه باردار شدید، باید میزان مصرف نوشیدنی های کافئین دار را محدود کنید و نباید بیش از دو فنجان قهوه (200 میلی گرم) در روز بنوشید. مواد مضری که در کافئین وجود دارد بر میزان هورمون تاثیر می گذارد و خطر سقط را افزایش می دهد.

5- ورزش منظم

 در دوران بارداری، انجام تمرینات سبک ورزشی، تمرینات کششی، پیلاتس و یوگا توصیه می شود. انجام بیش از حد تمرینات ورزشی و خستگی بیش از اندازه، باعث ازدیاد دمای بدن شده و مقدار خونی که باید به جنین برسد، کاهش پیدا می کند. ورزش هایی مانند اسکی و بوکس را در طول بارداری انجام ندهید زیرا به نوزاد آسیب وارد می کند.

6- خوردن غذاهای سالم

  • در دوران بارداری، از مصرف گوشت خام و محصولات لبنی غیر پاستوریزه پرهیز کنید. بیماری های عفونی ناشی از مصرف این گونه مواد غذایی عبارتند از ليستريا و توکسوپلاسموز که خطر سقط جنين را افزايش می دهند.
  • سعی کنید از سبزیجات و میوه های ارگانیک استفاده کنید و از مصرف محصولاتی که حاوی علف کش ها و آفت کش ها هستند، خودداری کنید. این مواد شیمیایی تأثیری منفی بر باروری دارند.
  • در دوران بارداری از ماهی های دریایی که غنی از اسیدهای چرب امگا 3 هستند، مصرف کنید. علاوه بر اسیدهای چرب، حاوی پروتئین و ویتامین A و اسیدهای چرب سالم نیز هستند. اسیدهای چرب امگا 3، تولید هورمون را افزایش داده و باعث تنظیم چرخه قاعدگی می شود و التهاب رحم را کاهش می دهد.
  • در رژیم غذایی روزانه خود از ماهی سالمون، کاد و هالیبوت (نوعی ماهی پهن بزرگ) استفاده کنید. از مصرف ماهی های مانند تن، اره ماهی و ماهی خاردار پرهیز کنید زیرا سرشار از جیوه هستند.
  • در رژیم روزانه خود از غلات کامل استفاده کنید، زیرا حاوی فیبر و ویتامین های ضروری هستند. رژیم غذایی فیبر دار، مواد سمی را از بدن خارج کرده و به داشتن سطح قند خون سالم،کمک می کند.
  • فیبر ها به غیر از تنظیم سطح قند خون و سطح هورمون، به هضم بهتر غذا نیز کمک می کنند. مقدار زیادی از میوه های فیبردار، دانه های کامل، لوبیا، آجیل و سبزیجات برگ سبز را به رژیم غذایی خود اضافه کنید.
  • از مصرف آب نبات، دسرهای بسته بندی شده، آب میوه های کارخانه ای و نوشابه های گازدار، به دلیل وجود قندهای تصفیه شده در آنها، پرهیز کنید. شکر فرآوری شده سطح قند خون شما را بهم ریخته و عملکرد سیستم ایمنی را ضعیف می کند.

7– از مصرف مواد مخدر اجتناب کنید

 در دوران بارداری از مصرف تنباکو، الکل یا داروهای مخدر غیرقانونی پرهیز کنید. علاوه بر اینکه مصرف این مواد، برای سلامتی مادر و جنین بسیار خطرناک است، خطر سقط را نیز افزایش می دهند.

8- کنترل سطح استرس

 کنترل سطح استرس، نقش مهمی در از بین بردن خطر سقط در دوران بارداری دارد. در صورتی که استرس شدیدی داشته باشید، سالم ماندن و حفظ آرامش در دوران بارداری، کار مشکلی است. بعضی از تکنیک های کاهش دهنده استرس وجود دارند که در دوران بارداری می توانید انجام دهید مانند نفس عمیق، مدیتیشن، یوگا، یا حتی نقاشی یا باغبانی.

9- ترک سیگار

محققان به این نتیجه رسیده اند که سیگار کشیدن، سلامتی مادر و نوزاد را به خطر می اندازد و خطر ابتلا به سرطان، بیماری های قلبی، اختلالات ریوی، فشار خون بالا و سکته مغزی را افزایش می دهد.

زنانی که به سیگار کشیدن معتاد هستند و یا در معرض دود سیگار قرار دارند، بیشتر در معرض ناباروری، سقط ، زایمان زودرس و یا تولد نوزاد با وزن کم هستند.

ترک دخانیات نه تنها باعث نجات زندگی جنین در حال رشد شما می شود، بلکه به شما نیز به عنوان والدین کودک، در انجام وظایفتان کمک می کند.

10- کنترل وزن سالم بدن

چاقی نیز همانند سیگار کشیدن، تاثیری منفی بر زنان باردار دارد. چاقی از لحاظ پزشکی، خطر ابتلا به بیماری های قلبی، دیابت و انواع مختلف سرطان را افزایش می دهد. همچنین باعث افزایش احتمال خطرات دوران بارداری مانند سقط، زایمان زودرس، پره اکلامپسی و دیابت بارداری می شود. کنترل وزن سالم بدن، به شما برای غلبه بر خطرات دوران بارداری کمک می کند و باعث می شود نوزاد سالمی را به دنیا بیاورید.

11- داشتن روابط جنسی امن و بی خطر

عفونت هایی که از راه جنسی منتقل می شوند مانند سیفلیس و کلامیدیا، باعث سقط ناگهانی جنین، مرگ نوزاد، ناباروری و حاملگی خارج از رحمی می شود. برای جلوگیری از چنین شرایطی، زنان باردار باید رابطه جنسی امن و بدون خطری با همسر خود داشته باشند.

سقط جنین

درمان های خانگی برای پیشگیری از سقط جنین

برخی از درمان های مؤثر خانگی برای پیشگیری از سقط وجود دارند که عبارتند از:

  • مخلوط یک قاشق غذاخوری انگور فرنگی هندی با عسل برای مبارزه با عوارض حاملگی و سقط.
  • اگر در طول دوران بارداری، دچار ریفلاکس اسید معده هستید، جویدن 3 تا 4 عدد بادام برای مقابله با این وضعیت به شما کمک می کند.
  • برنج قهوه ای حاوی کربوهیدرات های پیچیده ای است که در درمان ریفلاکس اسید معده در طول دوران بارداری موثر است.
  • با استفاده از گیاهان دارویی، نوشیدنی های سالمی تهیه کنید تا از خطر زود هنگام سقط جلوگیری شود.
  • نصف فنجان شیر را با 4/1 قاشق چای خوری برگ بو، مخلوط کرده و روزی دو بار مصرف کنید و از جنین خود را از سقط محافظت کنید.
  • Black Haw ترکیبی گیاهی است که مشکلات مربوط به قاعدگی و بارداری را درمان می کند. ریشه ها و ساقه این گیاه در پیشگیری از سقط زود هنگام و درد پس از زایمان موثر هستند. این گیاه حاوی سالیسین و اسکوپولیتین است که باعث کاهش انقباضات رحم می شود. این گیاه را به شکل کپسول یا دمنوش، می توانید مصرف کنید.
  • ریشه های گیاه False Unicorn ( تکشاخ دروغین)، میزان باروری را افزایش داده و از سقط جلوگیری می کند. ریشه های این گیاه باعث سفت شدن عضلات رحم شده و از سقط به علت پائین افتادن رحم یا ضعیف شدن گردن رحم، کمک می کند.

منبع: دکتر سلام


در مورد آرتریت روماتوئید چه می دانید؟ آیا می دانید افرادی که به این بیماری دچار می شوند، شاهد عوارض این بیماری بر روی مفاصل خود می باشند؟ به نظر شما چگونه میتوان از بروز این بیماری مفصلی پیشگیری کرد؟ آیا می خواهید با نحوه تشخیص و علائم آن بیشتر آشنا شوید. در این مقاله از بخش فیزیوتراپی و ارتوپدی دکتر سلام، نگاهی دقیق به نحوه تاثیر آرتریت بر روی آرنج می اندازیم. همچنین گزینه های درمانی شامل ورزش، جراحی و تزریق استروئید را مورد بررسی قرار می دهیم. با ما همراه باشید.

آرتریت روماتوئید چیست؟

آرتریت روماتوئید بر روی هر یک از مفاصل بدن، می تواند تاثیر گذار باشد از جمله مفصل آرنج. این وضعیت در درازمدت موجب التهاب، سفتی و درد در اطراف مفاصل آسیب دیده می شود. آرتریت روماتوئید (RA) در آرنج بسیار ناراحت کننده است و ممکن است بر روی انجام کارهای روزانه مانند برداشتن اشیایی که در ارتفاع هستند و یا حمل و نقل کیسه ها تأثیر بگذارد و باعث آسیب دائمی به مفصل آرنج و حتی تغییر شکل آن شود.

آرتریت روماتوئید

چگونه آرتریت روماتوئید بر روی مفصل آرنج تاثیر می گذارد؟

تاثیر این بیماری بر روی آرنج، می تواند باعث التهاب، درد و سفتی در مفصل و اطراف آن شود. تورم منجر به کاهش تحرک در مفصل آرنج می شود.

مفصل آرنج، بازو را به ساعد وصل می کند. این مفصل، ترکیب پیچیده ای شامل سه استخوان و چند قسمت کوچکتر است. مفصل آرنج بر حرکت دست و ساعد تاثیر می گذارد، بنابراین افراد به منظور انجام کارهای روزمره خود، بر حرکت این مفصل اتکا می کنند.

در مراحل اولیه این بیماری، افراد ممکن است در هنگام برداشتن اشیاء یا کشیدن مفصل آرنج، احساس درد داشته باشند. اگر چه حرکت هایی که مفصل آرنج در آنها نقش دارد، می تواند ناراحت کننده و درد آور  باشد، اما معمولا بر محدوده حرکتی، تاثیر کمی می گذارد.

با این حال، درد اغلب در طول زمان بدتر می شود. بعضی افراد درد خفیف و مداومی را در آرنج خود حس می کنند، حتی زمانی که در حالت استراحت هستند و بعضی دیگر ممکن است درد را در زمان های خاصی از روز، مانند صبح، حس کنند.

با گذشت زمان، آرتریت می تواند آسیب دائمی به مفصل آرنج وارد کند. التهاب مزمن می تواند به بافت های مفصل آسیب برساند و از حرکت استخوان ها بر روی یکدیگر جلوگیری کند. این حالت در درجه اول بر روی بافت سینوویال که با مفصل در ارتباط است، تاثیر می گذارد. افراد همچنین ممکن است فرسایش و سائیدگی استخوان را تجربه کنند.

در 20 درصد افرادی که مبتلا به آرتریت هستند، برآمدگی های کوچک و سفتی به نام ندول در اطراف آرنج آنها دیده می شود.

آرتریت روماتوئید

علائم این بیماری در آرنج

این بیماری باعث درد، تورم و حساسیت در مفاصل شده و در نتیجه باعث سفتی مفاصل می شود. تاثیر این وضعیت بر روی مفصل آرنج ، حرکت بازو را نیز محدود می کند.

با گذشت زمان، استخوان های آرنج  آسیب می ببینند و تغییر شکل می دهند. علاوه بر کاهش محدوده حرکتی، می تواند منجر به انکیلوز شود که در این حالت، استخوان های یک مفصل در هم ادغام می شوند.

آسیب یا تغییر شکل مفصل آرنج ممکن است بر روی اعصابی که به دست می رسند، فشار وارد کند که موجب احساس بی حسی یا سوزش در انگشتان دست می شود.

در شکل پیشرفته تر این بیماری، گره های روماتوئیدی در آرنج ایجاد می شوند. این ها، توده های کوچکی هستند که درست زیر پوست ظاهر می شوند و بدون درد هستند، اما می توانند از نظر سلامتی باعث بروز مشکلاتی مانند واسکولیت ( التهاب رگ های خونی) شوند.

این بیماری می تواند شامل چند نشانه دیگر نیز باشد:

  • خستگی
  • کاهش وزن
  • تب
  • ضعف

علائم آرتریت روماتوئید می آیند و می روند، بنابراین افراد اغلب در دوره ای دردهای خفیفی دارند و دوره ای دیگر، درد شدیدی را تجربه می کنند. هرکسی که به این بیماری مبتلا می باشد، تجربه متفاوتی از این درد ها دارد که می تواند زمان و تکرار آنها با یکدیگر فرق داشته باشد.

آرتریت روماتوئید

تاثیر آرتریت روماتوئید بر روی دست

اغلب بر روی دست و مچ تاثیر می گذارد و می تواند باعث تورم در بند انگشت، مفصل انگشت، و مچ دست شود. این تورم می تواند باعث درد و سفتی قابل توجهی در مفصل شود به طوری که توانایی فرد برای استفاده از دست را به طور کامل محدود می کند.

تورم و سفتی در دست معمولا در صبح به اوج خود میرسد و در طول روز به تدریج کاهش می یابد.

التهاب طولانی مدت باعث تغییر شکل انگشتان دست و مفاصل می شود و تاثیر قابل توجهی بر تحرک دست دارد به نحوی که انجام کارهای روزانه، برای افراد مبتلا به این بیماری، سخت و دشوار می شود.

اثر این بیماری بر روی پا و مچ پا

این بیماری بر روی مفاصل پا و مچ پا نیز تأثیر می گذارد. تا 90 درصد افراد مبتلا به این بیماری مفصلی، این علائم را در پاهای خود تجربه خواهند کرد.

در واقع، افراد خیلی اوقات علائم را در انگشت کوچک پای خود مشاهده می کنند  قبل از اینکه علائم را در دستان خود داشته باشند.

افراد ممکن است متوجه بروز علائم در پای خود شوند، زیرا ممکن است بر راه رفتن آنها تاثیر بگذارد زیرا راه رفتن باعث می شود که فشار ثابتی بر روی پا و در اطراف پا وارد شود.

بیشترین مفاصل پا که تحت تاثیر قرار می گیرند عبارتند از:

  • مفصل های کوچک در انگشتان پا که مفاصل بین فالانژ نامیده می شود
  • مفصل بزرگ در انگشت بزرگ پا که مفصل متاتارسوفالانژ (MTP) نامیده می شود.
  • مفصلی که پا را به مچ پا متصل میکند و مفصل سابتالار نامیده می شود.
  • مفصل مچ پا، اگر چه این کمتر رایج است.

آرتریت روماتوئید

این بیماری به تاندون ها، رباط ها و دیگر بافت های اطراف مفاصل نیز می تواند آسیب برساند. به عنوان مثال، بر تاندون آشیل که ساق پا را به استخوان پاشنه پا متصل می کند. نودول ها در این منطقه می توانند ظاهر شوند.

آسیب به تاندون ها باعث تاب خوردگی انگشتان و روی هم قرار گرفتن آنها می  شود. در این حالت، انگشتان پا به سمت پایین خم شده و شبیه پنجه میشوند. این وضعیت معمولا به عنوان پنجه چکش نیز شناخته می شود.

آسیب به تاندون ها و رباط ها در وسط پا، باعث به وجود آمدن قوس پا می شود.

مشکلات مربوط به  مفاصل MTP، باعث به وجود آمدن یک برآمدگی استخوانی در کف پا می شود که بسیار دردناک است و بر چگونگی حرکت فرد تاثیر می گذارد.

تغییر شکل پا و انگشتان پا می تواند باعث سایش مفاصل و یا روی هم قرار گرفتن انگشتان پا، در داخل کفش شود و  مشکلات دیگری را به وجود آورد، مانند:

  • ندول ها
  • پینه پا
  • تورم دردناک در اولین مفصل انگشت پا
  • ضخیم شدن پوست پا بر اثر فشار

بسیاری از افراد شدت عوارض آرتریت روماتوئید را زمانی حس می کنند که در راه رفتن و تحرک، با مشکل روبرو می شوند و اگر به طور موثری درمان نشود، ممکن است فقط چند ماه طول بکشد.

آرتریت روماتوئید

اثرات آرتریت روماتوئید بر روی زانو

این بیماری در بسیاری از افراد، بر روی مفصل زانو نیز اثر می گذارد.

مفصل زانو دارای غضروفی است که از سایش استخوان ها بر روی یکدیگر جلوگیری می کند. التهاب می تواند به این غضروف آسیب برساند و باعث سایش استخوان ها با هم شوند. این حالت در افرادی که به آرتریت روماتوئید مزمن مبتلا هستند یا درمان مؤثری برای کنترل التهاب دریافت نکرده اند، دیده می شود.

در بعضی افراد ممکن است یک استخوان به طور غیر طبیعی در زانو رشد کند، که به نام استئوفیت، شناخته می شود.

آرتریت روماتوئید زانو می تواند باعث درد و سفتی مفصل شود و  بر چگونگی راه رفتن و تحرک فرد تاثیر بگذارد.

انواع این بیماری مفصلی

این بیماری می تواند به شکل های مختلفی وجود داشته باشد، و هر کدام  نشانه های اندکی با یکدیگر داشته باشند. این بیماری می تواند به اشکال زیر بروز کند:

آرتریت روماتوئید

پلی آرتریت

پلی آرتریت نوع جداگانه ای از آرتریت نیست، بلکه یک نمونه از آرتریت می باشد. قرار گرفتن پنج مفصل یا بیشتر، تحت تاثیر آرتریت، پلی آرتریت نامیده می شود.

پلی آرتریت معمولا شامل التهاب مزمن است و می تواند تاثیر شدیدی بر تحرک فرد داشته باشد.

انواع مختلفی از پلی آرتریت وجود دارد که می تواند بدن را به روش های مختلفی تحت تاثیر قرار دهد. به عنوان مثال، لوپوس یک نوع پلی آرتریت است که می تواند روی پوست، کلیه ها و سیستم عصبی مرکزی (CNS) نیز تاثیر بگذارد.

آرتریت نوجوانان

آرتریت نوجوانان، که به عنوان بیماری روماتیسمی کودکان نیز شناخته می شود، گروهی از بیماری های خود ایمنی و التهابی است که افراد زیر 16 سال را تحت تاثیر قرار می دهد.

یکی از شایع ترین انواع آرتریت، آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان است که در این دسته قرار می گیرد.

انواع مختلفی از آرتریت ایدیوپاتیک نوجوان وجود دارد و علائم آنها نیز متفاوت است. با این حال، التهاب مفصل در همه آنها رایج است.

آرتریت روماتوئید

تشخیص این بیماری

پزشکان معمولا این بیماری را بر اساس علائم فردی تشخیص می دهند، اگر چه آزمایش های پزشکی نیز می توانند مفید باشند.

پزشکان با انجام یک معاینه فیزیکی، تشخیص بیماری را آغاز می کنند، همچنین ممکن است از آزمایشات تصویربرداری، از جمله اشعه ایکس، سونوگرافی، MRI و آزمایش خون استفاده کنند.

MRI کمتر رایج است، اما می توانند برای تشخیص نشانه های زودهنگام آرتریت روماتوئید و بررسی میزان آسیب در مفاصل مفید باشند. تشخیص زودهنگام می تواند برای درمان آرتریت روماتوئید بسیار مفید باشد.

درمان آرتریت روماتوئید

این بیماری حالتی مزمن دارد، اما افراد می توانند از درمان های مختلفی برای کنترل علائم، بهبود کیفیت کلی زندگی و کاهش پیشرفت بیماری استفاده کنند.

گاهی اوقات درمان های بالینی نسبت به درمان دارویی، تاثیر بیشتری دارند در این موارد، پزشکان مقدار دارو را به حداقل میزان خود می رسانند تا مانع از التهاب شوند.

آرتریت روماتوئید

درمان هایی که در مورد آرتریت روماتوئید آرنج  انجام می گیرد؟

فیزیوتراپی

حرکت آرنج در طول روز، باعث انعطاف پذیری و افزایش محدوده حرکتی آرنج می شود و عضلات اطراف مفصل آرنج را قوی نگه می دارد.

تمرینات ورزشی باعث کشش و تقویت مفصل آرنج می شوند و علائم آرتریت روماتوئید را کاهش می دهند. تقویت عضلات بازو، فشارهای وارد شده بر روی مفصل را از بین می برد، در حالی که کشش سبب کاهش سفتی در بافت اطراف مفصل می شود.

یک فیزیوتراپ که در زمینه روماتوئید تجربه دارد، می تواند با ارائه یک برنامه تمرینی، به فرد کمک کند تا آرنج خود را بدون اینکه آسیبی به آن برساند، حرکت داده و فعال نگه دارد.

در صورت امکان، میتوان یک برنامه ورزشی مناسب را با تمرینات قلبی عروقی و تمرینات مقاومتی به منظور حفظ سلامت قلب و دیگر قسمت  های بدن، ترکیب کرد.

دارو

پزشکان اغلب داروهایی را برای کاهش التهاب، کنترل درد و کاهش آسیب های ناشی از آرتریت روماتوئید ، تجویز می کنند که عبارتند از:

  • مسکن ها
  • داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs)
  • داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs)
  • داروهای یولوژیکی
  • داروهای استروئیدی

پزشکان ممکن است ترکیبی از این داروها را برای افزایش اثربخشی آن توصیه کنند. شایان ذکر است که این داروها می توانند عوارض جانبی داشته باشند. به عنوان مثال، داروهای ضد روماتیسمی ( DMARD) و  داروهای بیولوژیکی می توانند سیستم ایمنی بدن را سرکوب کنند و احتمال ابتلای فرد به عفونت را افزایش دهند.

تزریق استروئید

تزریق استروئید به مفصل در شرایط خاصی می تواند کمک کننده و موثر باشد. استروئیدها می توانند بلافاصله التهاب حاد را کاهش دهند. یک پزشک در مورد اینکه آیا این گونه درمان مناسب است یا خیر، میتواند به شما مشاوره دهد.

عمل جراحی

التهاب طولانی مدت می تواند آسیب دائمی به مفاصل، تاندون ها، رباط ها و سایر بافت های اطراف برساند.

در بعضی موارد، ممکن است برای درمان، عمل جراحی لازم باشد که میتواند شامل جراحی های ساده تا جراحی های بزرگی مانند جراحی تعویض مفصل آرنج باشد.

چکیده مطالب

علائم آرتریت روماتوئید در ابتدا خفیف هستند، اما در طول زمان، بدتر و وخیم تر می شوند. آرتریت روماتوئید حالتی مزمن دارد. تا وقتی که برای این بیماری، درمانی وجود ندارد، افراد می توانند علائم بیماری را تحت کنترل خود درآورند و با استفاده از روش های مختلف درمانی، از وارد شدن آسیب به مفصل جلوگیری کنند.

دکتر سلام پیشنهاد می کنم مقاله 7 تمرین ورزشی برای آرتروز شانه را حتما بخوانید و با انجام این حرکات ورزشی ساده به کاهش علائم خود کمک کنید.

منبع: دکتر سلام


شرکت داروسازی دکتر عبیدی به مناسبت روز جهانی بیماری فیبریلاسیون دهلیزی، در راستای مسئولیت اجتماعی خود و با هدف آگاهی‌رسانی درباره این بیماری، روز شنبه هفدهم شهریورماه 1397 مراسمی عمومی با عنوان «جریان در شریان» را در مجموعه تفریحی توچال تهران برگزار کرد.

در این برنامه که با حضور دکتر محمدحسین نجفی، متخصص قلب و عروق و فوق‌تخصص آنژیوپلاستی و فریبا کوثری، بازیگر و سفیر اطلاع‌رسانی بیماری فیبریلاسیون دهلیزی برگزار شد، ضرورت و اهمیت آگاهی‌رسانی درباره بیماری و دلایل بروز آن مورد بحث قرار گرفت و توصیه‌های لازم به مردم حاضر در مجموعه توچال ارائه شد.

دکتر نجفی، سن بالای 60 سال و فشار خون بالا را از جمله مهم‌ترین عوامل ایجاد این بیماری دانست و گفت: «بیماری‌های قلبی مختلف از جمله بیماری‌های عروق کرونر مانند سکته قلبی، نارسایی قلبی، بیماری‌های دریچه‌ای قلب و سابقه جراحی قلب نیز از دیگر دلایل بروز این بیماری هستند.» وی همچنین در خصوص روش‌های تشخیص و پیشگیری از این بیماری گفت: «برای تشخیص بیماری فیبریلاسیون دهلیزی، گرفتن نوار قلبی و معاینات عمومی قلب کافی است. همین‌طور برای پیشگیری از عوارض ناشی از این بیماری همچون سکته مغزی، داروهای ضد انعقاد خون با تشخیص پزشک برای بیمار تجویز می‌شود.»

در بیماری فیبریلاسیون دهلیزی، ریتم و سرعت ضربان قلب از حالت طبیعی خارج شده و نامنظم می‌شود. این بیماری شایع‌ترین اختلال ریتم قلب است و در صورت عدم تشخیص و پیشگیری، می‌تواند منجر به سکته مغزی شود. بیماری فیبریلاسیون دهلیزی نشانه‌های اختصاصی ندارد اما تپش قلب، تنگی نفس، سرگیجه، خستگی و ضعف می‌تواند از نشانه‌های ابتلا به آن باشد.

حملات سکته مغزی مهم‌ترین و خطرناک‌ترین عارضه فیبریلاسیون قلبی است که احتمال وقوع آن در بیماران مسن (بالای 75 سال) و افرادی که به نارسایی قلبی، فشار خون بالا و یا دیابت مبتلا هستند بیشتر است. براساس آمارهای موجود یک مورد از هر سه حادثه سکته مغزی به فیبریلاسیون دهلیزی نسبت داده می‌شود.

دکتر محمدحسین نجفی با توضیح ساده‌ای از چگونگی عملکرد قلب به حاضران در رویداد «جریان در شریان» گفت: «زمانی که دهلیزها ضربان را می‌سازند، منقبض می‌شوند و خون را به بطن‌ها منتقل می‌کنند، اگر به هر علتی دهلیزها به صورت همزمان منقبض نشوند، ریتمی تحت عنوان فیبریلاسیون دهلیزی اتفاق خواهد افتاد که در این حالت بیمار احساس تپش قلب خواهد کرد.» وی افزود: «از آنجایی که در این حالت تمام ماهیچه‌های قلب با هم منقبض نمی‌شود، در قلب لخته خون ایجاد شده که این لخته می‌تواند به سمت اندام‌های مختلف بدن حرکت کند. در اکثر مواقع این لخته به سمت مغز حرکت کرده و باعث سکته مغزی می‌شود.»

در این مراسم فریبا کوثری درباره ضرورت توجه به سلامت قلب و انجام معاینات عمومی منظم صحبت‌ کرد. در محل برگزاری مراسم نیز، غرفه‌ای‌ تعبیه شده بود که در آن به صورت رایگان فشار خون افراد اندازه‌گیری و توصیه‌های مرتبط به آن‌ها ارائه می‌شد.

گفتنی است شرکت داروسازی عبیدی همواره در زمینه اطلاع‌رسانی و ایجاد آگاهی عمومی در خصوص بیماری‌های مختلف قدم برداشته است. این شرکت پیش از این نیز پویش سراسری «عدد خود را بدانید» را با هدف ایجاد آگاهی از بیماری فشار خون برگزار کرده است. در این پویش با مراجعه به چند شرکت‌ بزرگ فشار خون بیش از 10 هزار نفر اندازه‌گیری شد که نتایج آماری حاصل شده از این فعالیت در حال آماده‌سازی برای انتشار است.

منبع: شرکت دارو سازی عبیدی


آیا تاکنون توده ای خمیری در زیر پوستتان که به راحتی حرکت می‌کند را مشاهده کرده ‌اید؟ اگر پاسخ شما بلی است، باید بدانید که احتمالاً به لیپوم دچار شده اید. این وضعیت بسیار شایع است و از هر 100 نفر، یک نفر در طول عمرش حداقل یک بار این وضعیت را تجربه خواهد کرد. در اکثر مواقع شما تنها به یک غده چربی زیر پوست دچار خواهید شد، اما در 20 درصد افراد مبتلا تعداد لیپوم ها بیشتر از یکی می ‌باشد. در این مقاله از بخش پزشکی دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم. با ما همراه باشید.

لیپوم یا غده های چربی زیر پوست چیست؟

غده های چربی زیر پوست، توده ای خوش خیم است که در زیر پوست به دلیل رشد بیش از حد سلول های چربی ایجاد می ‌شود. این وضعیت در هر نقطه ای از بدن که در آنجا سلول های چربی وجود داشته باشد، می ‌تواند ایجاد شود. غده های چربی زیر پوست نرم و کروی یا لوبولی می‌ باشند و به راحتی حرکت می ‌کنند. در بسیاری از مواقع این غده های چربی زیر پوست، نسبتاً کوچک اند، اما محققان مشاهده کرده اند که غده های چربی زیر پوست بزرگتر از 2 اینچ هم می‌توان در بعضی از افراد پیدا کرد.

لیپوم

غده های چربی زیر پوست، بیشتر در ناحیه گردن و بدن دیده می ‌شوند، اما در هر قسمتی از بدن که سلول های چربی حضور داشته باشند می‌توان غده های چربی زیر پوست را در آن ناحیه مشاهده کرد. آیا غده های چربی زیر پوست می ‌تواند سرطانی شود؟ لیپوم توده ای خوش خیم و غیرسرطانی محسوب می‌ شود. لیپوسارکوما نوعی سرطان نادر است که در عمق بافت چربی ایجاد می‌ شود و می ‌تواند شبیه لیپوم های عمقی باشد.

غده های چربی زیر پوست، سرطانی نیستند و به ندرت یک غده چربی زیر پوست می ‌تواند به سرطان تبدیل شود. با این حال باز هم این خطر  وجود دارد که این توده های خوش خیم، سرطانی شوند. در نتیجه اگر هر گونه تغییری در توده( مخصوصاً اگر توده به سرعت بزرگ یا دردناک شود) مشاهده کردید، با پزشک خود مشورت کنید تا در صورت نیاز نمونه برداری از بافت صورت بگیرد.

انواع یا غده های چربی زیر پوست

تمامی لیپوم ها از بافت چربی بوجود می ‌آیند، اما بر اساس ظاهرشان زیر میکروسکوپ به زیرگروه های زیر تقسیم می‌شوند:

  • لیپوم عادی (سلول های سفید بالغ معمولی)
  • هیبرنوم (چربی قهوه ای به جای چربی سفید)
  • فیبرولیپوم (چربی بعلاوه بافت رشته ای)
  • آنژیولیپوم (چربی به اضافه مقدار زیادی از عروق خونی)
  • میلولیپوم (چربی در کنار سلول های خون ساز)
  • لیپوم سلول های دوکی (چربی بعلاوه سلول های میله ای)
  • لیپوم سلول های مختلف (چربی با انواع مختلف سلول ها)
  • لیپوم غیرعادی (چربی های عمقی با سلول های بیشتر)

لیپوم

علائم و نشانه های این عارضه

غده های چربی زیر پوست در هر نقطه ای از بدن می‌ تواند ایجاد شود. در بیشتر موارد غده های چربی زیر پوست، در نواحی‌ ای مانند گردن، شانه ها، پشت، شکم، دستان و کشاله های ران پدیدار می ‌شوند. تشکیل غده های چربی زیر پوست در عضلات، استخوان ها و اندام های داخلی کمتر رایج است، اما می ‌تواند اتفاق بیفتد.

علائم غده های چربی زیر پوست شامل توده ای است که:

  • در زیر پوست قرار دارد
  • نرم و خمیری است
  • با کمی فشار انگشتان جا به جا می‌ شود
  • کوچک (بیشتر غده های چربی زیر پوست، قطری کمتر از 5 سانتی متر دارند) بوده اما قابلیت رشد دارند
  • بعضی اوقات دردناک (اگر توده در کنار اعصاب رشد کند یا حاوی عروق خونی فراوان باشد) می‌ شود

لیپوم

علل و عوامل خطر لیپوم

اول از همه جالب است بدانید که غده های چربی زیر پوست در زنان شایع تر از مردان می ‌باشد، اما چرا این توده ها شکل می‌ گیرند؟

تاکنون محققین نتوانسته اند دلیل ایجاد لیپوم را بطور کامل پیدا کنند. لیپوم ها معمولاً پس از جراحات ایجاد می ‌شوند، اما پزشکان مطمئن نیستند که جراحت می‌ تواند دلیلی برای تشکیل این توده ها باشد یا خیر.

ریسک فاکتور های ابتلا به غده های چربی زیر پوست شامل موارد زیر می ‌باشد:

  • سن بین 40 تا 60 سال
  • ژنتیک، زیرا تجربه نشان داده است که غده های چربی زیر پوست، در برخی خانواده ها رایج تر است

غده های چربی زیر پوست، در هر سنی می‌ تواند ایجاد شود، اما احتمال تشکیل این توده های چربی در سنین 40 الی 60 سال بیشتر است. برخی مطالعات علمی نشان داده است که در زنان بیشتر غده های چربی زیر پوست، بصورت تکی و در مردان اکثراً بصورت دسته ای ظاهر می شود.

لیپوم

تشخیص و درمان های این عارضه

در بسیاری از موارد تشخیص غده های چربی زیر پوست برای پزشکان کار دشواری نیست. آنها با بررسی و فشردن توده می ‌توانند به نتیجه مورد نظر برسند. اگر غده های چربی زیر پوست بزرگ یا دردناک باشد، پزشکان دستور آزمایش می ‌دهند تا مواردی مانند لیپوسارکوما، نوع نادری از سرطان، را رد کنند. آزمایش های معمول درخواست شده در این موارد شامل نمونه برداری، عکس برداری فراصوت، سی تی یا ام آرآی می‌ باشد.

غده های چربی زیر پوست توده های رایجی هستند که در سطح بدن ظاهر می ‌شوند و نیاز به برداشتن آن ها نیست. پزشکان به جای برداشتن توده به بیمار توصیه می‌ کنند تا با دقت هر روز توده را بررسی کرده و در صورت مشاهده تغییرات، دوباره به پزشک مراجعه کند.

در برخی از موارد غده های چربی زیر پوست با توجه به تصمیم فرد بیمار با عمل جراحی برداشته می ‌شود. بیمار شاید نگران محل تشکیل توده بوده یا غده های چربی زیر پوست، زیبایی ظاهری فرد مبتلا را برهم زده باشد. با این حال در بعضی از مواقع اگر غده های چربی زیر پوست، مانع رشد عضلات یا عامل درد باشد، پزشکان دستور به حذف توده می‌ دهند.

عمل جراحی حذف غده های چربی زیر پوست، معمولاً با بی حسی موضعی انجام می ‌شود و فرد مبتلا پس از عمل می ‌تواند از بیمارستان مرخص شود. از آن جایی که غده های چربی زیر پوست معمولاً به بافت اطراف حمله ور نمی‌ شوند، به آسانی با یک برش کوچک می‌توان آن ها را بیرون آورد. پس از ایجاد برش، توده را می‌توان با فشار فیزیکی یا لیپوساکشن خارج کرد.

لیپوم

درمان های طبیعی و خانگی لیپوم یا غده های چربی زیر پوست

متاسفانه تاکنون مطالعات زیادی در ارتباط با این دسته درمان های غده های چربی زیر پوست انجام نشده است. با این حال یک سری روش ها برای بهبود وضع یا پیشگیری از ابتلا به غده های چربی زیر پوست وجود دارد.

1- دوری و کاهش اضافه وزن

مطالعات نشان می ‌دهند که ارتباط آماری مستقیمی بین چاقی و خطر ابتلا به غده های چربی زیر پوست وجود دارد. همچنین مشاهده شده است که افراد میان سال و چاق بیشتر دچار غده های چربی زیر پوست می ‌شوند.

اگر از ابتدای جوانی به نبرد با چاقی بروید، راه های طبیعی فراوانی هستند که به شما در مبارزه کمک خواهند کرد مانند:

  • غذاهای خانگی و سالم بیشتری مصرف کنید و یک رژیم سالم و مغذی داشته باشید.
  • مصرف شکرتان را کاهش دهید، زیرا شکر عامل بسیاری از بیماری های مزمن مانند چاقی، مشکلات قلبی و دیابت می ‌باشد.
  • مدت زیادی را یک جا ننشینید.
  • ورزش کنید! سازمان جهانی سلامت حداقل روزی 1 ساعت فعالیت فیزیکی برای کودکان و 150 دقیقه ورزش ملایم هوازی را در هفته برای بزرگسالان پیشنهاد می‌ کند. اگر در هفته نمی ‌توانید 150 دقیقه ورزش کنید، می ‌توانید 75 دقیقه ورزش هوازی شدید انجام دهید.

2- سرکه سیب

سرکه سیب حاوی اسید استیک می‌ باشد. آزمایشات انجام شده بر روی موش های چاق نشان داد که استیک اسید می ‌تواند از ذخیره شدن چربی ها جلوگیری کرده و سوخت و ساز بدن را افزایش دهد. شما می‌ توانید با مصرف روزانه ‌ی ترکیب سرکه سیب، عسل و زنجبیل از تشکیل شدن غده های چربی زیر پوست جلوگیری کنید.

3- از مصرف چربی های ناسالم خودداری کنید

با توجه به این که غده های چربی زیر پوست در نتیجه انباشته شدن چربی ایجاد می ‌شوند، شدیداً توصیه می ‌شود که از مصرف هر گونه روغن ناسالم مخصوصاً چربی ترانس در رژیم روزانه‌ تان خودداری کنید.  بسیاری از مردم روزانه بدون آن که متوجه باشند، مقدار زیادی چربی ترانس مصرف می ‌کنند. این چربی های مضر را در غذاهای فست فودی به فراوانی می‌توان یافت.

بیشتر چربی های ترانس مصرفی ما، مصنوعی هستند. با اضافه کردن هیدروژن به روغن گیاهی مایع می‌توان این دسته روغن ها را ساخت. این روغن ها به هیچ وجه سالم نیستند و برای سلامتی بسیار مضرند.

4- غذا های حاوی امگا 3 مصرف کنید

اسید های چرب امگا 3 باعث تقویت سیستم ایمنی شده و فعالیت ضدالتهابی دارد، در نتیجه جایگزین خوبی برای چربی های ناسالم می ‌باشد. تحقیقات نشان می ‌دهد که مصرف میزان کافی اسید های چرب امگا 3 مانند روغن ماهی می تواند سطح تولید ایکوزانوئید های التهابی، سایتوکاین ها و گونه های فعال اکسیژن را کاهش دهد.

برخی از منابع سرشار امگا 3 عبارتند از:

  • سالمون تازه صید شده
  • ساردین
  • گردو
  • روغن کتان

لیپوم

سوالات رایج

آیا غده های چربی زیر پوست می ‌تواند سرطانی شود؟

معمولاً این اتفاق نمی ‌افتد اما نظارت بر رشد و تغییرات توده چربی بسیار مهم است.

آیا غده های چربی زیر پوست دردناک است؟

غده های چربی زیر پوست می تواند دردناک باشد. در اکثر موارد غده های چربی زیر پوست دردناک نیست، اما اگر به اعصاب نزدیکش فشار وارد کند یا عروق خونی از درونش عبور کنند می‌تواند دردناک باشد.

آیا لزومی دارد که غده های چربی زیر پوست را برداریم؟

در بیشتر موارد نیازی به برداشت توده نیست و با درمان های طبیعی خانگی می‌توان این وضعیت را معالجه کرد.

هشدار

اگر توده یا ورم غیرعادی‌ مشاهده کردید، توصیه می ‌شود که به پزشکتان مراجعه کنید. اگر غده های چربی زیر پوست دردناک یا بزرگ دارید، لازم است به پزشک مراجعه کنید. باید بدانید که غده های چربی زیر پوست می ‌توانند با لیپوسارکوما اشتباه شوند. لیپوسارکوما نوعی سرطان بسیار نادر است که بیشتر در عضلات اندام های متصل به تنه یا ناحیه شکم ایچاد می‌ شود. همواره می‌توان با انجام نمونه برداری از نوع توده مطمئن شد.


وقتی نوزاد نمی تواند بطور طبیعی در طول زایمان طبیعی خارج شود، پزشک ممکن است یک روش کمکی را آزمایش کند. یکی از این روش ها، زایمان طبیعی به کمک وکیوم است که مطلوب ترین گزینه می باشد. شاید شما راجع به این روش شنیده باشید ولی آیا می دانید که چگونه انجام می شود؟ یک نشریه مربوط به مادران، اطلاعات بیشتری در این مورد و اینکه چگونه بر مادر و نوزاد اثر می گذارد، به شما می دهد. با بخش زنان و زایمان دکتر سلام همراه ما باشید.

زایمان طبیعی به کمک وکیوم چیست؟

این روش نوعی از زایمان طبیعی است که از وسیله ای به نام وکیوم یا خارج کننده، برای خارج نمودن نوزاد از واژن استفاده می کند. وکیوم از یک محفظه پلاستیکی نرم بنام ونتوس بهره می برد که به یک دستگاه مکنده متصل است. پزشک یا ماما از دسته استفاده می کند تا نوزاد را از مسیر زایمان بیرون بیاورد. این مقاله را بخوانید تا بدانید که چگونه این روش در طول وضع حمل انجام می شود.

زایمان طبیعی به کمک وکیوم

زایمان طبیعی به کمک وکیوم چگونه انجام می شود؟

وقتی تلاش می کنند نوزاد را در طول زایمان طبیعی ، از رحم خارج کنند، پشت گردن او کاملا متورم می شود، لذا یک دستگاه بی حس کننده در داخل مهبل قرار داده می شود تا از درد جلوگیری کند و بتواند بخوبی سر نوزاد را از مهبل خارج کند.

وقتی فشار ناشی از زایمان بر مادر اعمال می شود، پزشک دستگاه مکنده را به سوی سر نوزاد می برد تا سر نوزاد را به آرامی در داخل آن قرار دهد و نوزاد را از مجرای زایمان خارج کند.

زایمان طبیعی به کمک وکیوم در صورتی انجام می شود که شرایط زیر وجود داشته باشد:

  • کیسه آب پاره شده باشد و سر نوزاد در حفره لگن خاصره قرار گیرد.
  • پشت گردن نوزاد کاملا کشیده شده باشد و با بدن نوزاد در یک امتداد قرار گیرد (موقعیت سر جنین باید < 5+-0 باشد).
  • مشکلی در جفت جنین وجود نداشته باشد.
  • وزن مناسب نوزاد از2.500 تا 4.500 گرم باشد. همچنین حالت سر جنین و وضع محفظه جایگزین باید مورد توجه قرار گیرد.

در طول سال ها، پیشرفت های زیادی در زمینه وکیوم یا فورسپس بوجود آمده است. در ادامه این مقاله راجع به رایج ترین وکیوم یا فورسپس های مورد استفاده صحبت خواهیم کرد.

زایمان طبیعی به کمک وکیوم

انواع مختلف وکیوم یا فورسپس کدامند؟

انواع مختلف وکیوم یا فورسپس استفاده شده در طول روش زایمان طبیعی عبارتند از:

محفظه های فلزی:

این ابزار از یک محفظه فلزی قارچی شکل به قطر 40 تا 60 میلیمتر استفاده می کند. این ابزار به یک دسته جدا شدنی از طریق یک زنجیره متصل می شود که به مرکز محفظه وصل است. دسته به درگاه وکیوم متصل است که از طریق آن کشش و انقباض به وسیله دست یا استفاده از برق انجام می شود.

یک محفظه فلزی وقتی در خارج نمودن نوزاد مفید است که در موقعیت استخوان پشت سر قرار گیرد، ولی این کار می تواند منجر به صدمه دیدن جمجمه جنین شود و اجرای کار را بدلیل سفت بودن محفظه، ناراحت کننده نماید.

محفظه نیمه سخت:

این محفظه از پلاستیک قابل انعطاف ساخته شده و با همان شرایط محفظه های فلزی استفاده می شود. استفاده از محفظه نیمه سخت باعث کاهش امکان صدمه به سر جنین می گردد ولی دارای درصد موفقیت کمتری در مقایسه با محفظه های فلزی می باشد.

محفظه های نرم:

این محفظه های زنگی شکل از سیلیکون یا لاستیک قابل انعطاف، ساخته شده اند و دارای دریچه رها کننده تعبیه شده در داخل آن هستند که تنظیم فشار مورد نظر را به سرعت امکان پذیر می کنند و می تواند به دقت کنترل شوند. همچنین محفظه های نرم، مجددا می توانند قابل استفاده باشند ولی دارای درصد موفقیت کمتری می باشند و فقط در مواقعی می توانند استفاده شوند که سر جنین در فاصله کمی از مجرای زایمان قرار داشته باشد و اگر جنین بالاتر باشد و یا در موقعیت پشت سر قرار داشته باشد، مشکل است که بتوان محفظه را بدرستی بر روی سر جنین قرار داد.

معمولا یک محفظه بر مبنای سه شرط زیر انتخاب می شود:

  • اندازه سر جنین
  • موقعیت سر جنین
  • جایی که سر جنین در مجرای زایمان قرار دارد.

زایمان طبیعی به کمک وکیوم

منافع استفاده از وکیوم یا فورسپس در زایمان طبیعی

  • آسانی استفاده
  • وارد شدن آسیب کمتر به آلت تناسلی مادر
  • زایمان سریع
  • ایجاد ناراحتی کمتر برای مادر
  • نیاز کمتر به بیهوش نمودن مادر
  • وارد شدن آسیب کمتر به جمجمه نوزاد

البته این روش کمکی زایمان طبیعی فقط وقتی می تواند استفاده شود که همه شرایط لازم وجود داشته باشند.

یک مادر چه زمانی نیاز به زایمان به کمک وکیوم دارد؟

قبل از انجام وضع حمل به کمک وکیوم، پزشک بررسی خواهد کرد که جنین تا چه اندازه در پایین مجرای زایمان قرار دارد چون این کار به او کمک می کند که محفظه را به درستی در جای خود بگذارد و به دقت از حالت کشش و انقباض استفاده نماید.

زایمان به کمک وکیوم وقتی لازم می شود که پشت گردن جنین کاملا منقبض شده و برای بیرون کشیدن نوزاد به کمک احتیاج باشد، بنابراین میتوان دلائل انجام این کار را اینگونه برشمرد:

  • طولانی شدن مرحله دوم کار ( اگر بیش از 3 ساعت در حالت بیهوشی و 2 ساعت بدون بیهوشی طول بکشد).
  • مادر پس از فشار آوردن، خسته و ناتوان گردد و دیگر نتواند این کار را انجام دهد.
  • جنین بیقرار است و باید زودتر خارج شود.
  • جان مادر به خاطر شرایط و عوارض پزشکی در خطر است و باید از فشار آوردن برای خروج نوزاد اجتناب نماید.
  • احتمال مشکل قلبی برای نوزاد وجود دارد.
  • اگر مادر مشکلات مغزی و قلبی و عروقی دارد و باید از فشار وارد نمودن توسط وی پرهیز گردد.
  • اگر سر جنین بیش از حد بزرگ باشد، در این صورت برش نوع سی از سوی پزشک توصیه می شود.

زایمان طبیعی به کمک وکیوم

در چه شرایطی نباید از وکیوم در زایمان طبیعی استفاده کرد؟

این روش در شرایط زیر توصیه نمی شود:

  • زودرس بودن زایمان ( کمتر از 34 هفته با وزن جنینی در حدود 2.500گرم)
  • خونریزی شدید بدلیل صدمات وارده به جنین
  • غیرمعمول بودن اجرای کار
  • انبساط غیر کامل پشت سر جنین
  • عدم مشاهده نوک سر جنین یا بخش های دیگر مثل کفل و ابرو و صورت
  • بی نظمی ها در خونریزی ناشی از زایمان
  • بیهوشی نامناسب مادر
  • مشکل پوستی جنین
  • فراهم نشدن شرایط کامل اجرای زایمان از طریق مهبل
  • عدم دسترسی به سر جنین
  • راضی نبودن مادر به انجام این روش
  • بزرگ بودن جنین در صورتی که وزن نوزاد بیش از 4.500 گرم باشد
  • تردید در متناسب بودن لگن خاصره مادر برای انجام این روش
  • عدم اطمینان از وضعیت جنین
  • اگر جمجمه جنین در پایین قرار گرفته و ضربان قلب او نامنظم باشد

مداخلات پزشکی قطعا وقوع هر مشکلی را در طول اجرای کار کاهش می دهد ولی با این حال خطراتی در انجام این روش نیز وجود دارند.

زایمان طبیعی به کمک وکیوم

خطرات زایمان با وکیوم کدامند؟

وقتی این روش به درستی انجام شود، خطرات کمتری دارد اما در بعضی موارد ممکن است خطراتی برای مادر و نوزاد وجود داشته باشند.

خطرات برای مادر:

  • پاره شدن مهبل یا ایجاد پارگی در فاصله بین مهبل و مقعد.
  • افزایش خطر جراحت در ناحیه ماهیچه مقعد و باسن، اگر جنین در حالت پشت سر قرار داشته باشد.
  • عدم کنترل در خروج ادرار و مدفوع و باد از مهبل و مقعد.
  • داشتن درد در دوره پس از زایمان.
  • پایین افتادگی رحم و لگن خاصره.

خطرات برای جنین:

افزایش خونریزی:

متراکم شدن خون به مقدار زیاد در جمجمه و زیر پوست سر بدلیل بیرون کشیدن نوزاد به شکل غلط. نوزادان ممکن است دارای تورم و تراکم خون در جمجمه و اطراف سر باشند. آنها ممکن است همچنین علائمی از زردی و کاهش فشار خون را نشان دهند که این شرایط در 1 تا 3 درصد از زایمان ها با وکیوم پیش می آید.

پاره شدن پوست و متورم شدن پوست سر:

شکاف های کوچک در پوست سر یا بریدگی هایی در جمجمه به دلیل جداسازی های مکرر محفظه مکنده بوجود می آیند که به سرعت التیام پیدا می کنند و اثری از آنها باقی نمی ماند. عمل مکیدن و بیرون کشیدن جنین، از فشار زیاد برای خارج نمودن سر نوزاد استفاده می کند که منجر به ایجاد شکل مخروطی در سر نوزاد می شود که این وضع نیز پس از یک یا دو روز پس از تولد مرتفع می شود.

خونریزی جمجمه:

این وضعیت در 14 تا 16 درصد از زایمان ها با کمک وکیوم روی می دهد و وقتی اتفاق می افتد که خونریزی بین فرق سر و غشاء زیر پوست سر پیش می آید.

خونریزی در داخل جمجمه:

این وضعیت در یک مورد از هر 860 زایمان در وکیوم اتفاق می افتد.

خونریزی در پشت چشم ها:

این حالت در اکثر مواقع در زایمان با وکیوم روی می دهد که بدلیل طولانی شدن کار می باشد و پس از چند هفته التیام پیدا می کند.

زایمان طبیعی به کمک وکیوم

از کار افتادگی موقت ماهیچه سمت راست نوزاد:

این وضع معمولآ در 3.2% زایمان ها با کمک وکیوم اتفاق می افتد و به مرور مرتفع می شود.

جراحت های بازو:

مربوط به صدمات عصبی هستند.

تاخیرها در رشد:

تاخیرهایی در مهارت های حرکتی و گفتاری و اجتماعی و توانایی های ادراکی مشاهده می شوند.

فلج مغزی:

یک صدمه به مغز که باعث زیان ریدن به وظایف حرکتی می شود.

جمع شدگی موی پشت سر:

ایجاد تورم در محلی که محفظه مکنده به آن وصل می شود که در مدت 2 تا سه روز خوب می شود.

یرقان نوزاد:

این حالت وقتی اتفاق می افتد که انباشتگی خون به دلیل پاره شدن رگ ها در هنگام مکیدن محفظه وکیوم، روی می دهد که بوسیله بدن نوزاد، مجددا به وضع عادی برمی گردد. این وضع منجر به افزایش تولید رنگدانه های سرخ مایل به زرد می شود و به وزن کبد نوزاد اضافه می گردد که هنوز بطور کامل رشد نکرده و به همین دلیل باعث ایجاد یرقان در نوزاد می شود.

کشیدگی بازو:

این وضع وقتی اتفاق می افتد که شانه نوزاد در پشت استخوان لگن خاصره مادر، دچار کشیدگی می شود و دلیل آن، بیرون کشیدن نوزاد به شکل نادرست با محفظه وکیوم می باشد.

برای جلوگیری از خطرات ذکر شده، مجبورید تلاش کنید که نیاز به زایمان به کمک وکیوم را به حداقل برسانید. در ادامه مطالبی راجع به اقدامات لازم برای اجتناب از این گونه وضع حمل ها به شما می گوییم.

چگونه از زایمان طبیعی به کمک وکیوم اجتناب کنیم؟

در ادامه به چند نکته اشاره می شود که می توانید آنها را انجام دهید تا نیازی به وضع حمل به کمک وکیوم نداشته باشید:

  • تناسب اندام خود را حفظ کنید و در طول بارداری زیاد وزن اضافه نکنید.
  • با استفاده از امکانات بررسی کننده و مشاهده شونده مافوق صوت، مطمئن شوید که جنین شما در شرایط مطلوب قرار دارد.
  • استراحت کافی قبل از زایمان داشته باشید چون برای وضع حمل به انرژی زیادی نیاز دارید.
  • در طول زایمان از خوابیدن به پشت اجتناب کنید و در حالت راست و درست بنشینید.
  • به خوبی غذا بخورید و به موقع ادرار کنید تا هنگام وضع حمل نیازی به رفتن به سرویس بهداشتی نداشته باشید.
  • راجع به حالت های مناسب در هنگام زایمان، مطالب لازم را یاد بگیرید مثل چمباتمه زدن و قوز کردن و زانو زدن.
  • از ظاهرسازی و انجام حرکات انرژی زدا، پرهیز کنید زیرا باعث طولانی شدن زمان زایمان می شود و ممکن است نتوانید احساس انقباض یا فشار را در وقتی که نیاز است، داشته باشید.

زایمان طبیعی به کمک وکیوم

سوالات متداولی که معمولا پرسیده می شوند

پس از انجام زایمان به کمک وکیوم چه مراقبت هایی باید داشته باشیم؟

پارگی های پس از وضع حمل به کمک وکیوم و یا ضرب دیدگی به دلیل زایمان طبیعی ، تا مدتی مشکلاتی را برای نشستن یا راه رفتن مادر ایجاد می کند. تورم و درد به خاطر پارگی بعد از وضع حمل تا چند هفته وجود خواهد داشت. پارگی ممکن است خود به خود و به دلیل وجود بخیه ها خوب شود و یا شاید چند روز بیشتر طول بکشد تا مادر از این ناراحتی رها شود.

چگونه از تورم و درد پارگی پس از زایمان خلاص شویم؟

نکاتی برای رهایی از ناراحتی پارگی پس از وضع حمل در ادامه ذکر می کنیم:

  • می توانید از داروهای لیبوپروفن و استامینوفن برای خلاص شدن از درد استفاده کنید.
  • کیسه یخ یا کیسه ژل سرد را بر روی منطقه صدمه دیده قرار دهید.
  • در داخل تشت آب یا وان حمام بنشینید.
  • از دستمال های بهداشتی حاوی لایه های چوب درخت فندق برای خنک نگهداشتن قسمت های آسیب دیده استفاده کنید.
  • از اسپری برای پاشیدن آب گرم بر روی بخش های صدمه دیده پس از زایمان در هنگامی که به حمام می روید استفاده کنید زیرا باعث می شود هنگام ادرار نمودن، درد کمتری داشته باشد.
  • از افشانه یا کرم بی حس کننده با مشورت پزشک خود استفاده کنید.
  • در هنگام نشستن از بالش یا متکا استفاده نمایید.
  • از فیبر بیشتری در برنامه غذایی خود استفاده کنید و آب فراوان بنوشید تا از یبوست یا خشکی مزاج که می تواند دردناک باشد، جلوگیری نمایید.

زایمان طبیعی به کمک وکیوم

آیا امکان تکرار زایمان با وکیوم در وضع حمل های آینده وجود دارد؟

احتمال بالایی برای وضع حمل به کمک وکیوم در زایمان طبیعی بعدی هست اگر زایمان طبیعی قبلی به همین روش انجام شده باشد ولی یک فاصله بارداری بیش از 3 سال یا بزرگ بودن جنین می تواند منجر به زایمان به کمک وکیوم شود.

با پیشرفت های بوجود آمده در اقدامات و امکانات پزشکی، امروزه گزینه ها و روش های بیشتری برای زایمان طبیعی وجود دارند و در مرحله بعد، وضع حمل به کمک وکیوم بدلیل موثر بودنش دارای تقاضای بیشتری است.

با این حال با پزشک خود در این مورد مشورت کنید و اطلاعات لازم را بدست آورید تا بتوانید تصمیم بگیرید که از کدام روش وضع حمل استفاده نمایید.

دکتر سلام، آموزش هایی را تحت عنوان دوره بارداری هفته به هفته + راهنمای کامل دوران بارداری برای شما عزیزان اماده کرده است. امیدوارم این آموزش ها بتواند در این راستا کمک هایی را به شما عزیزان بکند. اگر نیاز به آموزش خاصی در زمینه دوران بارداری و مراقبت از جنین خود دارید، در باکس دیدگاه های زیر، عنوان کنید تا به بررسی آن موضوع بپردازیم.

منبع: دکتر سلام


کایفوزیس، که گاهی اوقات به نام گوژ پشتی ، قوز کمر ، کیفوز ، پشت گرد یا کمان پیرزن نیز نامیده می شود، وجود یک منحنی در پشت است که از حد معمول بیشتر است. اگر چه بیشتر، زنان سالخورده را تحت تاثیر قرار می دهد، اما می تواند در هر سنی اتفاق بیفتد. در مرحله خفیف، مشکلاتی به وجود می آورد. با این حال، تاخیر در درمان، می تواند عوارض جدی ایجاد کند. در این بخش از فیزیوتراپی و ارتوپدی دکتر سلام با ما همراه باشید تا به بررسی پشت گرد یا کیفوز و درمان طبیعی قوز کمر بپردازیم. با ما همراه باشید.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز چیست؟

پشت گرد یا کیفوز ، به معنی وجود یک انحناء زیاد در پشت است. در این حالت پشت کاملا گرد شده و باعث به جلو آمدن سر و گردن می شود که می تواند به شکم نیز فشار وارد کند. در بعضی موارد، این برآمدگی شبیه کوهان به نظر می رسد و حالت خمیده ای را در فرد به وجود می آورد. در اکثر موارد، بروز پشت گرد یا کیفوز به سن بستگی دارد. استخوان بندی ستون فقرات به علت ترک خوردن یا فشرده شدن، ضعیف شده و مهره های ستون فقرات از یک ستون به ستونی دیگر جا به جا می شوند و  باعث ایجاد منحنی می شوند.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

تشخیص کایفوزیس ( پشت گرد یا کیفوز ) بر عهده یک متخصص مراقبت های بهداشتی است تا وجود منحنی ستون فقرات را مورد تائید قرار دهد. همچنین برای تغییرات عصبی مانند فلج، ضعف یا سایر تغییراتی که تحت تاثیر منحنی ستون فقرات، به وجود آمده اند، بررسی هایی انجام خواهد شد. آزمایشاتی که ممکن است صورت گیرد شامل اشعه ایکس، آزمایش های عملکرد ریوی، MRI و آزمایش تراکم استخوان برای بررسی پوکی استخوان می باشد.

کایفوزیس قفسه سینه، شامل انحناء ستون فقرات در بالای ستون فقرات (منطقه قفسه سینه) می باشد که باعث بروز ظاهری کمانی شکل می شود. کایفوزیس گردنی نیز انحنا یا کایفوزیس گردن است.

نشانه ها و علائم پشت گرد یا کیفوز

نشانه های پشت گرد یا کیفوز در درجه اول شامل ظاهر گرد و برآمده ای از پشت است. علائم پشت گرد یا کیفوز ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خستگی و کوفتگی
  • درد پشت، به ویژه قسمت وسط یا پایین پشت
  • انعطاف یا سفت شدن ستون فقرات
  • زحمت یا درد در انجام فعالیت های خاص، مانند بلند شدن از حالت نشسته، نگاه به سمت بالا، رانندگی یا دراز کشیدن
  • مسائل گوارشی، از جمله ریفلاکس اسید معده و یا مشکل رفتن به حمام
  • مشکل تنفسی یا درد قفسه سینه (در موارد پیشرفته)

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

دلایل و عوارض خطر کایفوزیس

کایفوزیس به دلیل انحناء استخوان های ستون فقرات (مهره ها) ایجاد می شود و معمولا به دلیل ضعیف شدن فرم گوه ای شکل مهره ها ایجاد می شود.

دلایل این مشکلات در استخوان های ستون فقرات عبارتند از:

  1. بیماری شویرما ، که به نام کایفوزیس شویرمان نیز شناخته می شود و در بچه ها، معمولا در پسران و در دوران رشد قبل از بلوغ اتفاق می افتد.
  2. پوکی استخوان یا استخوان های ضعیفی که منجر به شکستگی فشرده می شود.
  3. آسیب یا شکستگی به ستون فقرات
  4. بیماری های تخریبی که بر ستون فقرات تاثیر می گذارند، از جمله آرتروز و تخریب دیسک کمر
  5. لغزیدن مهره ها برر روی یکدیگر (spondylolisthesis )
  6. برخی اختلالات هورمونی (غدد درون ریز)
  7. اختلالات عضلانی، مانند تحلیل عضلانی یا فلج مغزی
  8. اسکولیوسیس، که باعث انحناء ستون فقرات به شکل C یا S می شود
  9. اسپینا بیفیدا، نقص مادرزادی که بر ستون فقرات و کانال نخاعی تأثیر می گذارد
  10. تومور یا نوروفیبروماتوز
  11. عفونت های نخاعی
  12. سرطان یا درمان آن که می تواند ستون فقرات را ضعیف کند
  13. اختلالات نادری مانند نشانگان اهلرز-دنلوس یا سندرم مارفان
  14. طرز ایستادن یا نشستن بد که می تواند باعث کایفوزیس موضعی یا و قوز کمر شود و در بین نوجوانان شایع تر است، به علت خمیده بودن یا دولا دولا راه رفتن که منجر به ضعف عضلات و انحناء ستون فقرات می شود.
  15. سوء تغذیه، به خصوص کمبود ویتامین D و کلسیم که می تواند منجر به پوکی استخوان یا سایر بیماری های استخوان شود
  16. مداخلات پزشکی، مانند جراحی ستون فقرات

درمان رایج و متعارف

  1. درمان کایفوزیس و قوز کمر بستگی به علت بیماری دارد. در برخی موارد، هیچ گونه درمان پزشکی لازم نیست. انجام تمرینات کایفوزیس یا فیزیوتراپی، به تقویت عضلات پشت و جلوگیری از خم شدن آنها کمک می کند – مخصوصا در مورد کایفوزیس موضعی ( قوز کمر ) یا بیماری شویرمان. برای موارد شدید یا موارد ناشی از مشکلات دژنراتیو یا مادرزادی، درمان های کایفوزیس و قوز کمر ، شامل موارد زیر می باشد:
  2. داروهای ضد درد مانند استامینوفن، ایبوپروفن یا ناپروکسن سدیم. داروی ضد درد، در موارد شدید تجویز می شود.
  3. ترکیبی از حرکات نشاط آور و فیزیوتراپی. این می تواند به قرار گرفتن در وضعیت صحیح و جلوگیری از منحنی های جدی تر، به ویژه در جوانان مبتلا به ب بیماری شویرمان کمک کند.
  4. درمان پوکی استخوان با مصرف دارو و تغییر دادن رژیم غذایی که می تواند باعث تقویت استخوان ها و جلوگیری از شکستگی استخوان ها شود که می توانند علائم کایفوزیس را بدتر کنند.
  5. عمل جراحی، به ویژه در موارد درد شدید یا انحناء بزرگ که باعث ایجاد مشکلات تنفسی یا حرکتی می شود. همجوشی ستون فقرات نیز به کاهش مقدار انحناء ستون فقرات و کاهش ضربه های عصبی کمک می کند.
  6. مصرف دارو یا جراحی برای درمان تومور یا عفونت که منجر به کایفوزیس می شود.

5 درمان طبیعی برای علائم پشت گرد یا کیفوز و قوز کمر

در بسیاری از موارد، کایفوزیس و قوز کمر به درمان پزشکی نیاز ندارد. مواردی که نیاز به درمان دارند، اغلب به درمان های طبیعی مانند فیزیوتراپی پاسخ می دهند که می توانند وضعیت را بهبود بخشند و درد را از بین ببرند.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز یا قوز کمر

این درمان های طبیعی را برای رفع برخی از نشانه های مرتبط با کایفوزیس در نظر بگیرید، به خصوص اگر مبتلا به کایفوزیس وابسته به پوکی استخوان، کایفوزیس موضعی ( قوز کمر ) یا کایفوزیس شویرمان هستید:

1- خوردن مواد غذایی حاوی مواد مغذی تقویت کننده استخوان

ضعف استخوان در بسیاری از موارد در بروز کایفوزیس و قوز کمر نقش دارد. با داشتن یک رژیم غذایی که باعث استحکام و تقویت استخوان های شما شود، می توانید از پوکی استخوان و کاهش توده های استخوانی جلوگیری کرده و یا درمان کنید و همچنین احتمال دارد شکستگی استخوان های تحت فشار ستون فقرات را که می تواند به بدتر شدن کایفوزیس و قوز کمر منجر شود، کاهش دهد.

رژیم غذایی که به سلامت استخوان ها کمک می کند، شامل موارد زیر است:

1- غذاهایی حاوی کلسیم، مانند:

  • محصولات لبنی
  • سبزیجات
  • آجیل
  • جلبک دریایی
  • مغز استخوان

2- غذاهایی حاوی ویتامین D، مانند:

  • ماهی های چرب مانند ماهی قزل آلا
  • جگر سیاه
  • تخم مرغ
  • کره

3- غذاهایی حاوی منیزیم، مانند:

  • سبزیجات
  • برنج جنگلی یا قهوه ای
  • آجیل
  • لوبیا
  • کتان
  • آووکادوها
  • کدو مسما

4- غذاهایی حاوی ویتامین K، مانند:

  • سبزیجات
  • چای سبز
  • پنیر سفت
  • مواد غذایی تخمیر شده
  • سبزیجات مخصوص سالاد

5- مواد غذایی حاوی روی، مانند:

  • صدف
  • جگر سیاه
  • خرچنگ
  • جوانه گندم

6- غذاهایی حاوی منگنز، مانند:

  • دانه های کامل مانند برنج قهوه ای و گندم سیاه
  • سبزیجات
  • ملاس

7- مواد غذایی حاوی بورون، مانند:

  • بادام
  • لوبیا و حبوبات
  • کشمش و آلو
  • نخود

 همچنین می توانید یک رژیم غذایی پیشگیری کننده از پوکی استخوان که غنی از مواد مغذی بالا است را مصرف کنید و مصرف لبنیات کم چرب، موادی که از نظر پروتئینی غنی هستند، سبزیجات برگ سبز و غذاهایی که با التهاب مبارزه می کنند، را بیشتر مصرف کنید.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

 2- برای درمان پشت گرد یا کیفوز از مصرف غذاهایی که دشمن استخوان هستند، اجتناب کنید

خیلی از چیزها وجود دارند که می توانید بخورید، بنوشید یا انجام دهید که باعث ضعیف شدن استخوان های شما شود. از مصرف آنها به منظور ضعیف شدن تدریجی استخوان ها پرهیز کنید یا حتی می توانید از این طریق به بدن خود کمک کنید تا از مواد مغذی که در استخوان ها ذخیره شده است، استفاده کند.

سیگار کشیدن به کاهش تراکم استخوان کمک می کند

سیگار یا مصرف سایر محصولات دخانیات را کنار بگذارید. تحقیقات نشان می دهند که افراد سیگاری بیشتر به پوکی استخوان و شکستگی مبتلا هستند. همچنین التیام شکستگی استخوان، در افراد سیگاری به کندی صورت می گیرد.

مصرف الکل بیش از حد، باعث می شود بدن قادر به ساختن استخوان های سالم نباشد

نه تنها مصرف الکل بیش از حد باعث برهم خوردن تعادل کلسیم در بدن می شود،بلکه می تواند در میزان هورمون ها و ویتامین هایی که باعث تولید استخوان های قوی می شوند، تداخل ایجاد کند.

عدم فعالیت فیزیکی شما را در معرض خطر زیادی برای داشتن استخوان های ضعیف قرار می دهد

افرادی که ورزش نمی کنند احتمالا به پوکی استخوان مبتلا هستند و استخوان های ضعیفی دارند از استراحت بیش از حد دوری کنید و بهبود سلامت استخوان های خود را با انجام تمرینات منظم ورزشی، تضمین کنید. با گذشت زمان، بدن می تواند استخوان های قوی تری بسازد.

نوشیدنی های غیرالکلی به داشتن استخوان هایی نرم کمک می کنند

 ارتباطاتی بین مصرف کولا و استخوان های ضعیف وجود دارد. اگر چه علت دقیق آن مشخص نیست، اما می توانید به جای کولا، از نوشیدنی های دیگری استفاده کنید یا مصرف خود را محدود کنید تا از ضعیف شدن استخوان ها جلوگیری کنید.

قهوه ممکن است یکی دیگر از مواد تضعیف کننده استخوان باشد

 درست همانند کولا، بین مصرف قهوه و داشتن استخوان هایی ضعیف، ارتباطی وجود دارد اما دلیل این هم واضح نیست، اما با کاهش یا محدود کردن مصرف قهوه، می توانید به خود کمک کنید، به ویژه اگر این نوشیدنی ها را به جای نوشیدنی های غنی از کلسیم مانند شیر استفاده می کنید. مصرف چای کافئین دار، ارتباطی با سلامت استخوان ها ندارد.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

3. مصرف مکمل ها

افراد مبتلا به ضعف استخوان و درد ناشی از کایفوزیس و قوز کمر ممکن است از برخی مکمل ها برای کمک به سلامتی استخوان و عضلات، کاهش التهاب و درد استفاده کنند.

با این حال، برخی از مکمل ها با داروها تداخل دارند و یا باعث بروز عوارض جانبی می شوند. قبل از مصرف هرگونه مکمل، با پزشک متخصص در زمینه بیماری کایفوزیس و قوز کمر ، مشورت کنید و از مناسب بودن مصرف این مکمل ها اطمینان حاصل کنید:

کلسیم و ویتامین D

 بسیاری از افراد با جذب این مواد مغذی فقط از طریق رژیم غذایی مشکل دارند. ممکن است توصیه شود که 800 تا 200 میلی گرم کلسیم و 800 تا 2000 واحد بین المللی یا ویتامین D بیشتری در روز مصرف کنید. کلسیم برای رشد و تقویت استخوان ضروری است و ویتامین D به جذب کلسیم کمک می کند.

منیزیم

منیزیم به بدن کمک می کند تا کلسیم، جذب کند و هورمون هایی که برای سالم ماندن استخوان ها نیاز است را تولید کند. ممکن است توصیه شود که به مقدار 400 تا 800 میلی گرم در روز مصرف کنید.

ویتامین K1 و ویتامین K2

 این ویتامین ها به بدن کمک می کنند تا استئوکالسین تولید کنند که در ساختن استخوان و بافت شرکت دارند و به چسبیدن کلسیم به استخوان ها کمک می کنند. ممکن است توصیه شود که تا 1000 میکروگرم ویتامین K1 و حدود 45 تا 180 میکروگرم ویتامین K2 مصرف کنید.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

فلز روی

به روند بهبودی استخوان ها و تولیدکلاژن که در ساخت استخوان ها استفاده می شود، به بدن کمک می کند. شما ممکن است 12 تا 30 میلی گرم روی در روز نیاز داشته باشید.

منگنز

در ساخت کلاژن و غضروف استخوان، به بدن کمک می کند. همچنین باعث می شود که استخوان ها مواد معدنی مهم را در خود نگه دارند. ممکن است به مقدار 10 میلی گرم از این مکمل نیاز داشته باشید.

 عنصر شیمیایی برم

 این عنصر به متابولیزم کلسیم، ویتامین D و منیزیم کمک می کند. شما ممکن است تا 5 میلی گرم به این ماده نیاز داشته باشید.

 کراتین انرژی مورد نیاز ماهیچه ها را فراهم می کند و می تواند به شما در ساختن عضله و افزایش قدرت کمک کند.

پروتئین

 اگر با مصرف مواد غذایی، قادر به جذب کافی پروتئین نیستید، مصرف مکمل پودر پروتئین ممکن است کمک کند. گزینه های گیاهی و یا مبتنی بر کازئین مفید هستند. مصرف این مکمل در صورتیکه زیاد ورزش می کنید یا مواد غذایی غنی از پروتئین نمی خورید، مفید می باشد.

بتا- آلانین

این اسید آمینه به کاهش خستگی عضلانی کمک می کند و باعث می شود تا آسان تر فعالیت کنند. این اسید آمینه در صورتی که ورزش می کنید، به ساختن عضله کمک می کند. ممکن است توصیه شود تا 4 گرم در روز مصرف کنید، البته بستگی به میزان فعالیت و وزن شما نیز دارد.

(SAM-e (S-adenosylmethionine

 این مکمل به کاهش درد و مبارزه با التهاب کمک می کند. همچنین ممکن است به رشد غضروف نیز کمک کند. این مکمل خوبی برای افرادی است که به استئوآرتریت مبتلا هستند و یا دردهای مرتبط با استخوان دارند.

Boswellia Serrate (کندر هندی)

 با التهاب و درد مبارزه می کند و اگر به طور دائم مصرف شود، روند از بین رفتن غضروف را آهسته می کند.

زردچوبه یا کورکومین

 با درد و تورم مبارزه می کند و مصرف آن در طولانی مدت و به طور دائم مفید می باشد.

روغن ماهی

امروزه، توانایی اسیدهای چرب امگا 3 در مبارزه با التهاب شناخته شده است. همچنین حساسیت و سفتی عضلات را در برخی افراد از بین می برند و ممکن است به کاهش درد نیز کمک کنند.


بیشتر بدانید: خمیدگی پشت دلیلش چیست و شیوه های درمان


کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

4. درمان پشت گرد یا کیفوز با ورزش و انجام فیزیوتراپی

ورزش نه تنها برای استخوان ها بلکه برای ماهیچه ها نیز مفید است. علاوه بر این، تقویت عضلات پشت می توانند به بهبود وضعیت قرار گرفتن شما نیز کمک کند. ورزش و فیزیوتراپی می توانند موجب کاهش درد و درد ناشی از کایفوزیس و قوز کمر شوند به ویژه برای افرادی که مبتلا به کایفوزیس موضعی ( قوز کمر ) یا بیماری شویرمان هستند بیشتر مفید می باشد، اما ممکن است برای دیگران هم مفید باشد. چند نمونه از ورزش های کایفوزیس و قوز کمر عبارتند از:

عقب نشینی و یا حرکت تصویر در آینه

 به آرامی وضعیت خود را از آنچه که هستید، وارونه کنید.ذسر خود را بالا گرفته و شانه ها را به عقب و پایین بکشید. چانه خود را کمی بالا بیاورید تا سرتان با شانه ها و پشتتان، در یک راستا قرار بگیرد. این حالت را به مدت 30 تا 60 ثانیه نگه دارید، اما اگر احساس درد داشتید، حرکت را متوقف کنید بهتر است در هنگام انجام این تمرین، پشت به دیوار بایستید.

وضعیت مار کبری

 این وضعیت در ورزش یوگا، به تقویت عضلات پشت کمک کرده و از خمیده شدن پشت جلوگیری می کند. بر روی شکم دراز بکشید و پاهایتان را به عقب بکشید. کف دستانتان را بر روی زمین و نزدیک به دنده ها و یا شانه های خود قرار دهید. روی پاهایتان را بر روی زمین بگذارید. هنگامی که هوا را خارج می کنید، فقط از عضلات کمر و پشت (نه شانه ها و دستها) استفاده کنید تا به آرامی ستون فقراتتان کشیده شده و سر و سینه از زمین بلند شود. ران ها را به زمین فشار دهید و به پایین نگاه کنید تا عضلات گردنتان آرام شوند. سپس به آرامی پشت خود را پایین بیاورید در صورت امکان این حرکت را حداقل سه بار یا بیشتر تکرار کنید.

موقعیت پانچ

 این حرکت یوگا، شانه ها و پشت و همچنین شکم شما را تقویت می کند و باعث می شود که ستون فقرات خود را مستقیم نگه دارید. بر روی دستان و زانوهای خود بنشینید و کف دستها را به اندازه عرض شانه های باز کنید. به آرامی هر دو پا را به پشت سرتان بکشید و وزن خود را بر روی انگشتان پا و کف دستتان بیندازید. از عضلات پشت و شکم خود استفاده کنید تا از خم شدن پشتتان جلوگیری کنید. به پایین نگاه کنید و این حالت را تا زمانی که خسته نشده اید، حفظ کنید. این حرکت را تا جایی که برایتان امکان دارد، چند بار تکرار کنید.

نوع فیزیوتراپی برای درمان کایفوزیس و قوز کمر بستگی به نوع آن دارد. تمرینات ممکن است شامل پیاده روی، تنیس، وزنه برداری یا فعالیت های دیگری باشد که شما لذت می برید، و همچنین کشش ها و حرکاتی که برای پاسخگویی به نیازهای خاص شما، طراحی شده است.

افراد مبتلا به کایفوزیس موضعي، احتمالا فيزيوتراپي را برای اصلاح وضعیت خود و برگشتن به حالت اولیه، انجام میدهند. ماساژ و جابجا کردن ستون فقرات می تواند به حل مسائل مربوط به بازگشت به وضعیت اولیه و ترمیم حرکت مفصل نخاعی کمک کند.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

5. استفاده از لوازم و وسایل راحت (ارگونومیک)

 تقریبا برای همه افراد مبتلا به کایفوزیس و قوز کمر ، داشتن یک وضعیت مناسب مفید خواهد بود و این وضعیت، به آنها در اینکه راحت تر بنشینند و کارهایشان را با داشتن یک ستون فقرات خوب و سالم انجام دهند، کمک می کند. وضعیت بد و نامناسب می تواند سبب تشدید کایفوزیس و مشکلات دیگری شود. برخی از ارگونومی ها عبارتند از:

اقلام ارگونومیک هیچ معذوریتی درقبال تمام تلاش شما برای داشتن یک وضعیت خوب، ندارند

 در عوض، آنها برای پشتیبانی و بهبود وضع خوب شما ساخته شده است. شما نیز باید به درستی از آنها استفاده کنید و از اینکه برای قد شما تنظیم شده اند و چگونگی استفاده از آنها، مطمئن شوید.

پاهای خود را صاف بر روی زمین بگذارید بدون اینکه راه عبوری از بین پاهایتان باشد

 به شما کمک می کند که وزن بدن خود را حفظ کرده و از اینکه به راحتی خم شوید، جلوگیری می کند.

بحالت زاویه 90 درجه ننشینید

 در عوض، باید کمی تکیه دهید. صندلی باید یک زاویه بین 100 تا 110 درجه داشته باشد.

به پشت خود تکیه کنید

 تکیه زدن به پشت، باعث صاف نگه داشته شدن ستون فقرات در وضعیتی مناسب می شود.

زنگ تفریح داشته باشید

 بلند شوید و در اطراف حرکت کنید تا باعث انبساط و کشیدگی عضلات شوید.

صفحه نمایش را مستقیما در مقابل دید خود نگه دارید

 صفحه نمایش را هم تراز با سطح چشم خود قرار دهید، بنابراین دیگر مجبور نیستید گردن خود را دراز کنید و یا به جلو خم کنید و یا سرتان را برای دیدن بچرخانید.

اگر از صفحه کلید استفاده می کنید، آنرا به سمت پایین کمی شیب دهید و دور بگذارید

 دست ها نباید بالاتر از آرنج ها باشند. این کمک می کند که مچ دست و بازوها در وضعیت راحتتری قرار بگیرند.

کایفوزیس یا پشت گرد یا کیفوز

چگونه از پشت گرد یا کیفوز و قوز کمر جلوگیری کنیم؟

پشت گرد یا کیفوز به علت ضعیف شدن استخوان ها اتفاق می افتد و میتوان با درمان یا پیشگیری از پوکی استخوان، از مبتلا شدن افراد مسن به آن، جلوگیری کرد. در اغلب موارد میتوان از پوکی استخوان با داشتن فعالیت و مصرف مقدار زیادی ویتامین D و کلسیم، جلوگیری کرد.

کایفوزیس موضعی یا و قوز کمر را می توان با قرار دادن بدن در وضعیت مناسب و انجام تمرینات ورزشی برای تقویت عضلاتی که از ستون فقرات، گردن و شانه ها حمایت می کنند، درمان کرد.

برای موارد ناشی از نقص ستون فقرات یا بیماری های ارثی، هیچ راهی برای جلوگیری از این بیماری وجود ندارد. با این حال، درمان به موقع می تواند از بدتر شدن علائم جلوگیری کند. موارد خفیف تر ممکن است به درمان های ساده رژیم غذایی، درمان پوکی استخوان و فیزیوتراپی پاسخ دهند. با این حال، بسته به علت بروز پشت گرد یا کیفوز ، گاهی اوقات برای جلوگیری از عوارض جدی، به عمل جراحی نیاز است.

اقدامات احتیاطی

سعی نکنید خودتان این بیماری را تشخیص دهید. تعدادی از مشکلات مربوط به پشت هستند که ممکن است با شرایط دیگری که درمان های مختلفی دارند اشتباه گرفته شوند.

سعی کنید برای درمان پشت گرد یا کیفوز از یک متخصص مراقبت های بهداشتی کمک بگیرید. انجام ندادن درمان مناسب در برخی از انواع پشت گرد یا کیفوز ممکن است باعث مشکلات تنفسی، درد شدید پشت، نقص دائمی و مشکلاتی در رابطه با قلب یا سیستم عصبی، از جمله ضعف یا فلج شود.

 قبل از مصرف داروهای گیاهی یا مکمل ها، با پزشک یا داروساز، مشورت کنید، زیرا بسیاری از داروهای طبیعی می توانند با داروهای تجویزی تداخل پیدا کنند یا عوارض جانبی را به وجود بیاورند.

منبع: دکتر سلام


از جمله پرخطرترین و پرمسئله ترین دوران بارداری، سه ماهه سوم بارداری می باشد. اکثر زنان باردار در این دوران دچار درد و بی خوابی شده و به دنبال راهکارهایی برای کاهش درد و کم خوابی خود می گردند. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام، به بررسی این سه ماه آخر بارداری می پردازیم و در انتها چند حرکت ورزشی یوگا که برای شما مفید می باشد را ذکر می کنیم. همچنین 4 حرکت یوگا که اصلا نباید در دوران بارداری انجام داد، آورده شده است.

سه ماهه سوم بارداری

سه ماهه سوم بارداری ، زمان به وقوع پیوستن یک اتفاق بزرگ است. کمتر از چند هفته دیگر، کوچولوی شما در این دنیا خواهد بود. بی خوابی و درد از علائمی هستند که در سه ماهه سوم بارداری دیده می شوند. مهم این است که بدانید چه چیزی طبیعی و چه چیزی غیر طبیعی است، به ویژه هنگامی که با ورود به سه ماهه سوم بارداری، ممکن است احساس ناراحتی داشته باشید. در طول این زمان می توانید درد را در هر بخشی از بدن خود حس کنید. از پشت، ران ها و شکم گرفته تا دیگر نقاط بدن که ممکن است احساس درد و ناراحتی کنید. اگر چه بی خوابی و درد قطعا لذت بخش نیستند، اما در پایان، با چشم انداز خوبی مواجه می شوید. به زودی، شما  پذیرای کوچولوی خود به این جهان خواهید بود.

سه ماهه سوم بارداری

درد معده در سه ماهه سوم بارداری

درد معده در سه ماهه سوم بارداری می تواند بر اثر گاز معده، یبوست و انقباضات Braxton -Hicks ( انقباض ضعیف متناوب رحم) باشد. در حالی که این موارد باعث ناراحتی های شکمی می شوند، اما  نباید بیش از حد باعث درد شوند.

درد شکمی بسیار شدید باشد، می تواند ناشی از موارد زیر باشد:

  • عفونت مجاری ادراری (UTI)
  • پری اکلامپسی، بیماری است که باعث بالا رفتن فشار خون در دوران بارداری می شود
  • جدا شدن جفت از رحم، وضعیتی که جفت خیلی زودتر از موعد مقرر از رحم جدا می شود

در صورت داشتن موارد زیر، با پزشک خود تماس بگیرید:

  • خونریزی واژینال
  • تب
  • لرز
  • سرگیجه
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • درد کمر و لگن

همانطور که بدن شما برای آمادگی زایمان، تغییراتی می کند، سطح هورمون افزایش می یابد و بافت همبند شما سست و ضعیف می شود که همین باعث افزایش انعطاف پذیری لگن شده و  نوزاد می تواند به راحتی از طریق این کانال تولد، خارج شود.

با این حال، اغلب زنان درد در ناحیه لگن را تجربه می کنند، چون بافت همبند ضعیف شده و کشیده می شود. درد کمر نیز ممکن است همراه با درد لگن اتفاق بیفتد، زیرا این تغییر وضعیت ممکن است سبب شود که بیشتر  به یک سمت تکیه داشته باشید تا سمت دیگر.

خوابیدن به یک پهلو و گذاشتن یک بالش در بین پاها، ممکن است در از بین بردن این درد کمک کند، زیرا باعث می شود که لگن کمی باز شود.

این موارد را نیز امتحان کنید:

  1. حمام آب گرم بگیرید
  2. از کمپرس آب گرم یا یخ  استفاده کنید، اما از این دو نوع کمپرس، برای شکم استفاده نکنید
  3. ماساژ قبل از زایمان
  4. بر روی صندلی ای که تکیه گاه خوبی دارد، بنشینید
  5. برای کاهش درد و ناراحتی، از یک داروی ضد درد استفاده کنید
  6. اگر احساس درد شدید یا احساس فشار به سمت ران ها داشتید، با پزشک خود مشورت کنید زیرا می تواند نشانه ای از زایمان زودرس باشد.
  7. اگر درد همراه با انقباض معده باشد، انقباضاتی که تقریبا به فاصله 10 دقيقه می گیرد و يا ترشحات واژن روشن، صورتی يا قهوه ای باشند، بايد با پزشک خود تماس بگيريد.

سه ماهه سوم بارداری

درد عصب سیاتیک

عصب سیاتیک یک عصب بلندی است که از پایین کمر به پایین پا متصل می شود. وقتی در طول این عصب دردی اتفاق می افتد، این حالت، به عنوان درد عصب سیاتیک شناخته می شود. بسیاری از زنان در طی دوران بارداری، درد سیاتیک را تجربه می کنند، زیرا بزرگ شدن رحم بر روی عصب سیاتیک فشار وارد می کند. این افزایش فشار باعث درد، سوزن سوزن شدن، یا بی حسی در کمر، باسن و ران ها می شود و ممکن است یک طرف یا هر دو طرف بدن را تحت تاثیر قرار دهد. در صورتی که درد سیاتیک ناراحت کننده باشد، نباید به نوزاد شما آسیبی برسد.  درد را می توانید با کش دادن عضلات و حمام آب گرم کم کنید و یا با استفاده از بالش، در موقعیتی قرار بگیرید که احساس راحتی کنید.

درد واژن در سه ماهه سوم بارداری

درد واژن در طول سه ماهه سوم بارداری ممکن است باعث اضطراب و استرس شما شود. ممکن است تعجب کنید که آیا نوزاد در حال به دنیا آمدن است یا اینکه درد می تواند ناشی از وارد شدن یک آسیب باشد.

پاسخ به درد، به شدت درد بستگی دارد. برخی از زنان به درد واژن، واکنشی شدید و همراه با سر و صدا دارند. این حالت  نشان دهنده این است که رحم در حال آماده شدن برای زایمان می باشد.

در صورت تجربه هر یک از موارد زیر، باید بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید:

  • درد شدید واژن
  • درد شدید در مهبل (واژن)
  • درد شدید در قسمت پائین شکم
  • خونریزی واژینال

حتی اگر این موارد، علائمی نگران کننده نباشند، بهتر است تاییدیه پزشک خود را در این باره بگیرید.

سه ماهه سوم بارداری

چرا بی خوابی در طول سه ماهه سوم بارداری رخ می دهد؟

بی خوابی یک اختلال خواب است که یا به سختی به خواب می روید و یا مرتب بیدار هستید. احتمالا، هر دو این علائم ممکن است در طول سه ماهه سوم بارداری بر روی شما تاثیر بگذارد.

با توجه به گزارش بنیاد ملی خواب، تقریبا 97 درصد زنان تا پایان دوران بارداری بطور متوسط سه بار در شب بیدار می شوند. از میان زنانی که مورد بررسی قرار گرفتند، 67 درصد از آنها، پنج بار یا چند بار در هفته، در شب بیدار می شوند.

عوامل متعددی در بروز بی خوابی در سه ماهه سوم بارداری وجود دارند:

میزان رشد کودک

در طول سه ماهه آخر بارداری ، کودک بسیار بزرگتر می شود و باعث می شود تا در هنگام خواب، به راحتی نتوانید نفس بکشید و یافتن یک موقعیت راحت برای خواب بسیار مشکل می شود. درد کمر نیز که ممکن است در دوران بارداری تجربه کنید، می تواند بر توانایی شما برای داشتن یک خواب راحت شبانه، تأثیر بگذارد.

خر و پف

خروپف نیز ممکن است خواب شما را تحت تاثیر قرار دهد. تخمین زده می شود 30 درصد از زنان باردار به علت تورم مجاری بینی، خر و پف می کنند. بزرگ شدن کودک نیز باعث وارد شدن فشار بیشتری بر دیافراگم یا عضلات تنفسی می شود. در حالی که برخی از مادران باردار می توانند با صدای خروپف خود بخوابند، اما دیگران ممکن است با صدای خروپف خود از خواب بیدار شوند.

انقباض پاها و پاهای بی قرار

ممکن است در سه ماهه سوم بارداری ، دچار انقباض پاها و سندرم پای بی قرار (RLS) شوید. گرفتگی عضلات پا می تواند به علت وجود فسفر بیش از حد و کمبود کلسیم در بدن ایجاد شود.

در سندرم پای بی قرار، نیاز دارید تا دائما پاها را حرکت دهید که می تواند نشانه ای از کمبود آهن یا فولیک اسید باشد. به همین دلیل، مهم است که پزشک از اینکه شما دارای این سندرم هستید، اطلاع داشته باشد و این اطلاعات شامل موارد زیر می باشند:

  • وجود یک احساس ناراحت کننده در پاها
  • یک نیاز قوی و فوری برای به حرکت درآوردن یک یا هر دو پا
  • جمع کردن پاها در شب
  • وقفه در خواب

پزشک با  انجام برخی آزمایش های خون، علت RLS را مشخص می کند.

تنگی نفس دوران بارداری را چگونه درمان کنیم

جلوگیری از بی خوابی و مبارزه با آن

بی خوابی می تواند یک وضعیت چالش برانگیز باشد. با این حال، مواردی وجود دارد که می توانید با انجام آنها در سه ماهه سوم بارداری ، خواب بهتری داشته باشید. موارد زیر را امتحان کنید:

  1. خوابیدن به سمت چپ بدن، باعث بهتر شدن گردش جریان خون در کودک شما می شود. یک بالش را با عنوان تکیه گاه در زیر شکم خود قرار دهید. اگر هنگامی که به پشت دراز می کشید سوزش سر دل و ریفلاکس اسید معده دارید، چند بالش اضافی را در زیر بدن خود بگذارید.
  2. در صورت امکان از خوابیدن بر روی پشت خود اجتناب کنید، زیرا جریان خون را محدود می کند.
  3. اجتناب از مصرف مواد غذایی که در گرفتگی عضلات پا نقش دارند، به خصوص نوشابه های گازدار و کافئین.
  4. نوشیدن مقدار زیادی آب برای کاهش گرفتگی
  5. علائم خود را با پزشک در میان بگذارید. اگر تجربه تورم بینی و خروپف دارید، پزشک آزمایش های خاصی را انجام می دهد تا اطمینان پیدا کند که نشانه ای از پره اکلامپسی یا فشار خون بالا در شما وجود ندارد.
  6. قبل از رفتن به رختخواب پاهای خود را بکشید. سعی کنید پاها را صاف و سپس خم کنید تا گرفتگی پاها که باعث بیدار شدن شما در شب می شود، کاهش پیدا کند.
  7. اگر نمی توانید به خواب بروید، خود را مجبور به خوابیدن نکنید. سعی کنید کتاب بخوانید، مراقبه کنید و یا یک فعالیت آرامش بخش دیگری را انجام دهید.

داروها

بهتر است از مصرف دارو در دوران بارداری و مخصوصا برای بی خوابی اجتناب کنید، اما اگر سایر روش های درمانی، به شما کمک نمی کنند، می توانید برای مدت کوتاهی از داروهای خواب آور استفاده کنید.

 با پزشک خود درباره انتخاب بهترین دارو مشورت کنید. بعضی از داروهای خواب آور،  برای استفاده در دوران بارداری ضرری ندارند، اما باز هم اگر به مدت کوتاهی مورد مصرف قرار بگیرند، می توانند اعتیاد آور باشند.

 انتظار می رود با برخی از اختلالات خواب در طول سه ماهه آخر بارداری مواجه شوید، مثلا اینکه در روز نمی توانید بخوابید و یا اینکه هر شب بیش از چند ساعت به خواب نمی روید، با پزشک خود صحبت کنید. خواب برای شما و فرزند در حال رشد شما مهم است.

سه ماهه سوم بارداری

4 تمرین یوگایی که می‌تواند درد دوران بارداری را تسکین بخشد

اخیراً یوگا بدلیل فوائد روانی و جسمانی فراوانی که دارد، در میان مردم بسیار محبوب شده است. انجام یوگا در دوران بارداری اثرات مثبتی را برای فرد باردار به دنبال دارد. یوگا عضلات بدن را آرام، ناحیه لگن را باز و پا ها، پشت و شکم را قوی تر می کند. تمامی این تمرینات، شما را برای روز زایمان آماده تر می سازد. در این مقاله به بررسی برخی از حرکات مفید یوگا در دوران بارداری می‌پردازیم.

1- حالت کوه ایستاده

یکی از بهترین حرکات برای گرم کردن بدن و آغاز یوگا، حالت کوه ایستاده است. هنگامی که ایستاده اید، پاهایتان را به اندازه عرض لگنتان باز کنید. انگشتان شست پا باید رو به جلو باشند. حال زانو ها را کمی خم کرده و شانه هایتان را اندکی به عقب ببرید تا در حالت استراحت قرار بگیرند. چشمانتان را بسته و نفس های عمیق بکشید.

2- حالت مبارز

در حالت ایستاده، پاهایتان را از هم باز کنید. هنگام دم، دستانتان را تا ارتفاع شانه هایتان بالا ببرید. توجه داشته باشید که شانه ها نباید منقبض باشند. در زمان بازدم، پای جلو را 90 درجه و پای عقب را 45 درجه بچرخانید. نفس کشیده و همزمان که به دستانتان نگاه می کنید، زانوی جلو را خم کنید. این کار را به مدت 20 ثانیه انجام داده، سپس جای پاها را عوض کنید. این کار لگن را کمی بازتر می‌کند. در صورتی که احساس کردید انجام این حرکت برایتان دشوار است، به هیچ عنوان آن را انجام ندهید.

3- حالت پل

حرکت پل یکی از کلاسیک ترین حرکات یوگا در دوران بارداری می باشد. این حرکت را تا زمانی که می ‌توانید به پشت دراز بکشید، باید انجام دهید. به پشت خوابیده و پاهایتان را به اندازه عرض شانه هایتان باز کنید. پاشه پاهایتان را به سمت لگنتان (بیش از حد معمول) نزدیک کنید. کف دستانتان را روی زمین نگه داشته و نفس بکشید. در زمان بازدم کمی با کمک پاهایتان، لگنتان را از زمین جدا کنید. در این حالت بیش از 20 ثانیه نمانید. این کار عضلات شکمی شما را قوی تر می‌سازد و لگن را باز تر می کند.

4- حالت گربه

در این حرکت شما بر روی 2 پا زانو زده و کف دستانتان را روی زمین قرار می‌دهید. نفس بگیرید و گردن، سر و قفسه سینه‌تان را همزمان با دنبالچه‌تان بلند کنید. سپس در هنگام بازدم به حالت اولیه خود بازگردید. این کار را چند مرتبه انجام دهید. لازم است در طول تمرین نفس هایتان را کنترل کنید. این حرکت می‌تواند برای کمر شما مفید واقع شود و هر گونه درد در این ناحیه را از بین ببرد.

اضافه وزن در بارداری

4 حرکت یوگا که نباید در دوران بارداری انجام دهید:

1- حالت های که نیاز به چرخش کمر داشته باشند

حرکات یوگای فراوانی وجود دارد که در آنها باید کمر را بچرخانیم. بعضی از این حرکات را باید در حالت نشسته و برخی را در وضعیت پلانک انجام داد. هدف این حرکات تقویت عضلات ناحیه شکم می ‌باشد. شما در دوران بارداری باید تمام تلاشتان را بکنید تا کمترین فشار ممکن را بر این ناحیه وارد نمایید. در نتیجه سعی کنید که از انجام این دسته تمرینات خودداری کنید.

2- حالت لوکاست

در یوگا برخی از حرکات هستند که برای انجام آن ها باید بر روی شکم دراز کشیده و فشار زیادی را به عضلات این ناحیه وارد نمایید. سعی کنید تا از تمامی این حرکات در زمان بارداری دوری کرده و از حرکات جایگزینی که به ناحیه شکم فشاری وارد نمی سازند، استفاده کنید.

3- حالت پلو

از انجام این حرکت در طول دوران بارداری جداً خودداری کنید. این حالت فشار زیادی را به ناحیه شکم وارد می ‌کند که برای نوزاد می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

4- حالت قایق

همانند 3 حرکت دیگر، این حرکت نیز فشار زیادی را به ناحیه شکم و کمر وارد می ‌کند و م ی‌تواند خطرناک باشد. شما می‌توانید حرکات دیگری را جایگزین این حالت کرده تا کمر و پاهایتان را قوی تر نمایید.

از آن جایی که فیزیک بدنی و نیاز های هر کس با بقیه متفاوت می‌ باشد، لازم است تا قبل از انجام دادن هر یک از حرکات پیشنهاد شده با پزشکتان مشورت کنید.

دکتر سلام، آموزش هایی را تحت عنوان دوره بارداری هفته به هفته + راهنمای کامل دوران بارداری برای شما عزیزان اماده کرده است. امیدوارم این آموزش ها بتواند در این راستا کمک هایی را به شما عزیزان بکند. اگر نیاز به آموزش خاصی در زمینه دوران بارداری و مراقبت از جنین خود دارید، در باکس دیدگاه های زیر، عنوان کنید تا به بررسی آن موضوع بپردازیم.

منبع: دکتر سلام


آیا شما از رفتارهای بی ادبانه کودک خود در مسیر رشد اجتماعی او رنج می برید؟ آیا به نظر می آید که کودک نوپای شما به طور مداوم در برابر هر نظم و رفتار شایسته ای از خود بی اعتنایی نشان می دهد؟ آیا شما نگرانید که رفتار کودکتان، تربیت کودک تان را زیر سوال ببرد؟ اگر شما درباره چگونگی مهار کردن این رفتارهای آزاردهنده در کودک نوپای خود نگران هستید، یک مرور خلاصه سریع مختص والدین می تواند راهگشا باشد. در ادامه در بخش روانشناسی دکتر سلام، به دانستن اینکه چگونه می توانید برخی از شایع ترین مشکلات رفتاری کودک نوپا را حل کنید می پردازیم.

تربیت کودک و مشکلات رفتاری کودک نوپا

به عنوان یک بخش عادی از رشد و تربیت کودک ، کودک نوپای شما مشکلات رفتاری مختلفی را از خود بروز خواهد داد. این ممکن است مشابه آنچه که دوستان شما در مورد تربیت کودک شان، با آن درگیر هستند، باشد یا نباشد. با این حال، مهم است که به یاد داشته باشید که هر کودک نوپا یک راه منحصر به فرد برای بیان خود دارد.

تربیت کودک

اغلب این رفتارهایی که کودکان نوپای شما از خود بروز می دهند موقتی بوده و با افزایش سن از بین می رود. اما این بدین معنا نیست که شما به کودک خود اجازه دهید که این رفتار غیرقابل قبول را ادامه دهد. شما به عنوان والدین در راستای تربیت کودک ، باید به آنها آموزش دهید که قوانین قطعی ای وجود دارد که باید از آن ها طبعیت شود. رفتار کردن در یک مسیر مشخص یکی از این دست از قوانین است. اگر مشکلات رفتاری در این سن حل نشوند به عادات مادام العمر تبدیل خواهند شد.

در اینجا روش هایی وجود دارد که می تواند بیشتر مشکلات شایع رفتاری در کودکان نوپا را حل کند و در راستای تربیت کودک به شما عزیزان کمک کند:

4 راه حل های ساده برای تربیت کودک و مشکلات رفتاری کودک نوپا

1- کنترل خشم ذاتی کودک نوپا

در این سن کودک شما خود را بر روی غلتک احساسات حرکت می دهد. لحظه ای ممکن است خوشبخت ترین پدر و مادر دنیا باشید و سپس ممکن است ببینید که کودکتان آن خشم ذاتی ترسناک را از خود بروز می دهد. کودک شما ممکن است به خاطر مشکلی که به صورت بالقوه وجود ندارد فریاد بزند، گریه کند یا ناله و شیون سر دهد. این در بین سنین یک تا سه سال رایج تر است. در این سن کودک شما می تواند آن چه را که شما می گویید بفهمد اما هنوز راهی برای بیان درست خود نمی یابد. این می تواند موجب ناامیدی و در نتیجه بدخلقی او شود.

چگونه با آن مقابله کنیم :

خونسرد بمانید. به یاد داشته باشید که کودک شما از پیش مستعد بدخلقی است پس اگر شما نیز همین رفتار را نشان دهید راهی از پیش نمی برد. در حقیقت بالا بردن صدایتان یا اجبار بر کودک برای متوقف کردن او، اغلب اوقات اثر عکس دارد. فقط اطراف کودک خود باشید. هم سطح کودک خود بنشینید و به آرامی دست خود را باز کنید. شما می توانید به آرامی کودک خود را در آغوش بگیرید. پشت او را نوازش کنید و به او بگویید که عاشقش هستید و همه چیز درست خواهد شد و با هم راهکاری برای این مسئله پیدا خواهید کرد.

تربیت کودک

2- تربیت کودک  در زمینه کنترل لگدپرانی و طعنه زدن کودک نوپا

در سن دو تا سه سالگی کودک، ممکن است که این علائم را بروز دهد. نگران نباشید زیرا این ها نیز باید بگذرد. گاهی اوقات کودک شما این کار را صرفا جهت جلب توجه شما انجام می دهد. اگر هربار به این کار پاسخ دهید به یک عادت تبدیل خواهد شد.

چگونه با آن مقابله کنیم :

کودک شما باید بفهمد که این اعمال او پیامد و عکس العمل هایی را به همراه دارد. اگر کودک شما لگد یا طعنه زد فریاد نزنید. در عوض او را از امتیازات ویژه ای مانند بازی با اسباب بازی مورد علاقه اش یا تماشای کارتون محبوبش محروم کنید. به کودک خود توضیح دهید که چرا این امتیازات را از او می گیرید. به طور خلاصه شما می توانید دو تا سه دقیقه وقت بر روی کودک خود صرف کنید. اجازه دهید کودک برای دقایقی بدون انجام کاری یا صحبت با کسی ساکت بنشیند. به او توضیح دهید که چرا این کار را انجام دادید و چطور می تواند دفعه بعد از رخ دادن چنین چیزی اجتناب کند.

تربیت کودک

3- مدیریت جیغ زدن کودک نوپا

کودک شما پر از انرژی است و این یکی از دلایل مهمی است که صدای او اغلب بالاست. جیغ و فریاد کردن همیشه دلیلی بر فریاد کشیدن یا نشان دادن انرژی نیست. گاهی اوقات کودک شما فقط نمی داند که این کار غلط است. تن صدای او شاید برایش هیجان انگیز باشد. یا شاید او این را دوست دارد که هر زمانی که او فریاد می کشد شما بر می گردید، به او نگاه می کنید و با او صحبت می کنید.

چگونه با آن مقابله کنیم :

فریاد زدن بر سر کودک برای توقف این عمل، کمکی نمی کند. در حقیقت این ممکن است شرایط را بدتر کند، زیرا کودک بر تاکید بر فریاد زدن متقابل پافشاری می کند. اطمینان حاصل کنید که کودک به قدر کافی تغذیه شده باشد و استراحت او نیز به اندازه کافی، انجام شده باشد. اگر کودک شما می تواند بفهمد، به او تفاوت بین صدای بلند و آرام را آموزش دهید. با او فریاد بزنید و به او بگویید که بلند فریاد بزند. سپس صدای خود را پایین بیاورید و به کودک بگویید که به همین صورت صحبت کند. دفعه بعد که کودک بلند صحبت کرد به او یادآوری کنید که از صدای آرام استفاده کند. اطمینان حاصل کنید که خودتان نیز آرام صحبت می کنید.

تربیت کودک

4- تربیت کودک  و مدیریت (نه) گفتن کودکتان و لجبازی کردن او

آیا این کلمه ای نیست که شما نیز بیشتر از آن در صحبت با او استفاده می کنید؟ کودک شما به تازگی فهمیده است که گفتن (نه) چقدر سرگرم کننده است. توجه شما را جلب می کند و این بدان معناست که کودک شما حق انتخاب دارد.

چگونه با آن مقابله کنیم :

این آسیب و مشکل را از راه در اختیار قرار دادن گزینه هایی به کودک، برای انتخاب بین آن ها که در آن، نیازی به (نه) گفتن مستقیم نیست محدود کنید. دادن دو یا سه گزینه به کودک برای انتخاب در این سن کافی است. ایجاد این احساس در کودک که بخشی از چیزهاست به او کمک خواهد کرد که انتخاب هایش را با شما به اشتراک بگذارد. شما همیشه می توانید موقعیت های ساده ای را برای بازی انتخاب ها ایجاد کنید. چیزهایی مثل این : آیا دوست داری که الان، از خودرو پیاده شوی یا می خواهی برای مدت دو دقیقه بنشینی و سپس پیاده شوی؟  این می تواند یک راه ساده برای انجام کارها باشد.

کودک شما اینجا کوچکتر است بنابراین آنگونه بزرگ می شود که شما هستید و در تمام مواقع مثالی برای کودک نوپای خود باشید. در موقعیت هایی که انرژی او زیاد است، صدای خود را بالا نبرید، به جای آن به کودک خود کمک کنید تا آرام بگیرد.

تربیت کودک

به یاد داشته باشید که کودک شما هرگز نمی داند که خشم یا فریاد چیست. این به سادگی ممکن است که راهی برای بروز انرژی یا روشی برای جلب توجه شما باشد. کودک خود را با عشق استحمام کنید و مدام به او بگویید که چقدر دوستش دارید و مراقب او هستید.

آرام باشید! به زودی این مراحل سپری خواهد شد.


آیا می دانید علت بوجود امدن درد معده در نوزادان چیست؟ چه عواملی باعث بروز این درد می شود؟ آیا با علائم آن آشنا هستید و می دانید در این مواقعی که کودکتان از دل درد گریه می کند، چه تغذیه ای برای او مناسب است؟ در مورد راهکارهای پیشگیری و درمان این بیماری چقدر اطلاعات دارید؟ اگر می خواهید علت های بروز این بیماری و راه های درمان و پیشگیری آن را بدانید، پیشنهاد می کنم این مقاله از بخش بیماری ها و سلامت کودک دکتر سلام را حتما مطالعه کنید.

علل درد معده در نوزادان چیست؟

دلایل متعددی برای درد معده در نوزاد وجود دارد. از عفونت شکم گرفته تا وارد شدن آسیب به آن. در زیر علل آن را ذکر می کنیم:

درد معده در نوزادان

درد معده در نوزادان در اثر عفونت معده یا روده

گروهی از باکتری ها و ویروس ها باعث درد معده می شوند، اما در اینجا بیشترین احتمالات را بررسی می کنیم:

روتا ویروس (Rotavirus)

این ویروس علت اصلی گاستروانتریت روده (التهاب معدی روده ای) در میان نوزادان است. این ویروس سبب درد شدید معده همراه با اسهال و استفراغ می شود. حتی می تواند منجر به کمبود شدید آب شود. در نوزادانی که بیش از شش ماه سن دارند، این ویروس از طریق مواد غذایی آلوده، به بدن آنها وارد می شود، در حالی که نوزادان شیرخوار ممکن است به علت تماس دهانی با اشیاء آلوده، ویروس به بدنشان منتقل شود. این ویروس حتی نوزادان تازه متولد شده را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. عفونت روتا ویروس علت اصلی مرگ و میر نوزادان در جهان است در حالی که با ایمن سازی قابل پیشگیری است.

سالمونلا

 نوعی باکتری است که باعث عفونت معده و روده می شود و در نهایت باعث درد شکم می شود. این باکتری از طریق مصرف مواد غذایی و آب آلوده منتقل می شود و اگر نوزادی در تماس با سطوح آلوده قرار گیرد، این عفونت به بدنش وارد می شود. رعایت بهداشت به جلوگیری از ابتلا به این عفونت کمک می کند.

استرپتوکوکوس

باکتری های استرپتوکوکوس، گلو را هدف قرار می دهند، اما 10٪ از عفونت های استرپتوکوک بر معده نیز تاثیر می گذارند. تماس نزدیک با یک فرد آلوده می تواند این بیماری را به آسانی انتقال دهد. بنابراین اگر گلو درد دارید، از اینکه  نوزادتان را در آغوش بگیرید، خودداری کنید و از یک ماسک برای جلوگیری از انتقال اتفاقی این باکتری به کودک خود استفاده کنید.

درد معده در نوزادان

آدنوویروس (Adenovirus)

این ویروس با ایجاد التهاب در دیواره روده، باعث درد شدید معده می شود. این ویروس از طریق غذای آلوده و یا از طریق، کاری که کودکان به طور مرتب آن را انجام می دهند، یعنی به دهان بردن اشیاء آلوده منتشر می شود. آدنوویروس بسیار قوی است و  بر روی اشیاء به مدت طولانی می تواند زنده بماند. این ویروس همچنین از طریق ترشحات تنفسی زمانی که سرفه و عطسه می کنید، نیز می تواند انتقال یابد. به همين دليل، يكي از علل عفونت معده در مراكز مراقبت از كودكان، بازی با اسباب بازی های مشترک و تماس نزديك با ديگر كودكان است. دور نگه داشتن کودک از سطوح و اشیاء آلوده بهترین راه پیشگیری است. والدین و مراقبین کودک، باید به طور مرتب دستان خود را بشویند و اسباب بازی های کودکان را در فواصل زمانی معینی، تمیز کنند.

بوتولیسم نوزادان

 بوتولیسم عفونت روده، توسط باکتری به نام کلستریدیوم بوتولینوم به وجود می آید که عفونت با خوردن غذای آلوده به تخم این باکتری، وارد بدن کودک می شود. این تخم باکتری ها بر روی نوزادان تأثیر می گذارند زیرا فلور روده طبیعی در نوزادان به اندازه کافی رشد نکرده است. انقباض عضلات معده نیز یکی از علائم متعدد این بیماری است. درمان شامل تزریق آنتی توکسین و قرار دادن کودک در یک دستگاه تهویه است تا زمانی که سم بوتولینوم از بدن آزاد شود.

عفونت انگلی

 این عفونت، بیشتر در نوزادانی که غذاهای جامد مصرف می کنند رخ می دهد. اساسا عفونت انگلی، دستگاه گوارش را به وسیله ارگانیسم های تک و یا چند سلولی، آلوده می کند. جیاردیا لامبلیا (Giardia lamblia)، از این دسته ارگانیسم های انگلی است که می تواند نوزادان را از طریق مصرف آب های غیر تصفیه شده و مواد غذایی آلوده تحت تاثیر قرار دهد.

بسیاری از مشکلات فوق بر بزرگسالان نیز تاثیر می گذارد و می توانند به آسانی از والدین به نوزادان منتقل شوند. از آنجا که نوزادان یک سیستم ایمنی در حال رشد دارند، بیشتر به عوارض جانبی میکروارگانیسم ها حساس هستند. اما نگران نباشید زیرا این عفونت ها را از طریق اقدامات احتیاطی و ایمن سازی میتوان مهار کرد.

درد معده در نوزادان

کولیک

 اگر کولیک به طور مرتب تکرار شود باعث لرزش های ناگهانی عضلات روده می شود، که در نهایت منجر به درد شدید معده می شود. گریه کودک بر اثر احساس ناراحتی، واکنشی است که به کولیک نشان می دهند. گریه طولانی مدت باعث انقباض دیافراگم و فشار بر روی روده شده و در نهایت باعث درد معده می شود.

درمان

توصیه انجمن طب اطفال آمریکا، استفاده از تکنیک های آرام کردن عادی مانند تکان دادن نوزاد، بردن نوزاد با کالسکه به خارج از منزل و یا پیچیدن نوزاد در یک پتوی گرم به منظور اینکه آرام شود، می باشد. برای درمان عفونت، پزشک داروهای آنتی بیوتیک تجویز می کند.

عدم تحمل غذایی یا آلرژی غذایی

آلرژی غذایی زمانی است که سیستم ایمنی به یک پروتئین خارجی واکنش نشان می دهد و به آن حمله می کند. عدم تحمل غذایی زمانی است که سیستم گوارشی قادر به هضم ترکیبات غذایی خاص نیست و  باعث ناراحتی می شود. هر دو  این موارد، البته در کنار مشکلات دیگر،  سبب درد معده می شوند. این وضعیت بیشتر بر روی کودکانی که از شیر گرفته می شوند و سعی می شود تا غذاهای جامد بخورند، رخ می دهد. در نوزادان شیرخوار نیز ممکن است آلرژی به مواد غذایی یا عدم تحمل غذایی دیده شود.

درمان

 آلرژی نسبت به غذا درمانی ندارد و بهترین راه این است که نوزادان را از غذاهایی که باعث آلرژی آنها می  شود دور نگه دارید. عدم تحمل غذایی خیلی سخت نیست و معمولا به صورت ژنتیکی تعیین می شود. در صورتی که مواد غذایی را با یکدیگر مخلوط کنید، ممکن است کودک به نوع خاصی از مواد، حساسیت نشان ندهد. با بزرگ شدن کودک، عدم تحمل غذایی از بین می رود، اما تا زمانی که خوب نشده است، او را از غذاهای آلرژی زا دور نگه دارید.

درد معده در نوزادان

ریفلاکس معده و ایجاد درد معده

ریفلاکس معده وضعیتی است که در آن، محتویات معده از طریق اسفنکتر پائینی مری، به سمت بالا حرکت می کند که در نوزادان این ماهیچه، به اندازه کافی رشد نکرده است. این عضله در تقاطع بین مری و معده است و هنگامی که اسید معده همراه با مواد غذایی نیمه هضم شده وارد مری می شوند، باعث سوزش می شود و کودک استفراغ می کند. این حالت باعث درد معده نیز می شود.

درمان

 شرایط درمان پس از بررسی عوامل مختلفی مانند سن کودک و شدت بیماری شروع می شود. معمولا پزشک دستورات خاصی را از جمله گرفتن آروغ نوزاد پس از غذا خوردن و نگه داشتن  کودک به طور مستقیم به مدت 30 دقیقه پس از تغذیه را توصیه می کند. برای نوزادان بزرگتر، می توانید از غلات برنج استفاده کنید و آن را به مواد غذایی پوره شده  اضافه کنید تا غلیظ تر شده و مانع از  برگشت غذا به سمت بالا شوند.

 آپانديسيت

آپاندیسیت، التهاب حاد زائده آپاندیس است که به روده بزرگ در گوشه پایین سمت راست حفره شکمی متصل است. آپاندیس لوله ای است که انتهای آن تنگ است و اگر با ذره ای مواد دفعی، مسدود شود، باعث متورم شدن آن می شود. این انسداد فشار داخل آپاندیس را افزایش می دهد و باعث درد شدید در گوشه پایین سمت راست شکم می شود. درد بسیار شدید است  و باعث گریه بی وقفه نوزاد می شود.

درمان

 مراقبت های پزشکی فوری برای درمان این وضعیت ضروری است. هر تاخیری می تواند باعث ترکیدن آپاندیس شود. جراحی و خارج کردن آپاندیس ملتهب، تنها راه درمان آپاندیسیت است.

فتق در نوزادان و بروز درد معده

فتق زمانی رخ می دهد که روده کوچک یا بزرگ از حفره شکمی خارج شده و  باعث ناراحتی و گاهی عفونت می شود. نوزادان در معرض دو نوع فتق قرار دارند:

 فتق کشاله ران زمانی است که روده به داخل کانال ران وارد شده و باعث تورم در اطراف کشاله ران می شود. فتق ناف نیز زمانی اتفاق می افتد که دیواره شکم درست در پشت ناف آسیب می بیند و بخش کوچکی از روده از آن خارج می شود. فتق باعث آتروفی بافت شده و  به دلیل کمبود خون، سبب مرگ بافت می شود.

درمان

خوشبختانه، فتق در خارج از بدن قابل مشاهده است و بنابراین در طول  معاینات انجام شده، توسط والدین یا پزشک دیده می شود. فتق در طول یک دوره، به خودی خود از بین می رود، اما اگر دردناک باشند، باید از نظر پزشکی مورد بررسی قرار بگیرد. جراحی روده های بیرون زده، درمان این بیماری است.

 انسداد روده

انسداد روده دو نوع است:

تنگی پیلوریک زمانی اتفاق می افتد که عضلات پیلوروس در بخش پایینی معده، به طور ناگهانی بزرگ می شوند و گردش غذا از معده به سمت روده کوچک را محدود می کنند. نوزادانی که با این وضعیت روبرو هستند، تمام وقت گرسنه خواهند بود، اما با خوردن غذا، استفراغ می کنند و درد معده دائمی دارند. درمان جراحی تنها راه برای درمان این مشکل است.

انواژیناسیون یا اIntussusception یک بیماری نادر است که در آن یک بخش از روده بر روی بخش دیگری از روده می افتد و چین خوردگی ضخیمی را تشکیل داده و باعث انسداد روده می شود. در این حالت غذا به راحتی عبور نمی کند زیرا ماهیچه های روده به درستی کار نمی کنند و باعث انقباض عروق خونی و اعصاب می شوند. این وضعیت در شب و زمانی که نوزادان قبل از خواب غذا می خورند، باعث درد معده در آنها می شود. جراحی به برطرف کردن این چین خوردگی و درمان مشکل کمک می کند.

درد معده در نوزادان

 بیماری التهابی روده

بیماری التهابی روده گروهی از بیماری هایی است که سبب التهاب و درد در لایه داخل دستگاه گوارش می شود. درد مزمن معده، استفراغ و اسهال بعضی از علائم این مشکل هستند. این بیماری ها به ندرت در نوزادان اتفاق می افتد، اما کولیت اولسراتیو و بیماری کرون دو بیماری التهابی روده هستند که نوزادان را نیز تحت تاثیر قرار می دهند. این مشکلات عمدتا ناشی از جهش ژنتیک شدید است. درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد و به منظور کاهش شدت درد و علائم مرتبط با آن، دارو تجویز می شود.

 عفونت مجاری ادراری

عفونت های دستگاه ادراری (UTI) در سال اول زندگی می توانند در بدن ایجاد شوند. نشانه هایی از وضعیت این بیماری درد در ناحیه پائین شکم و ناراحتی در هنگام ادرار کردن است. UTIs به علت حمله میکروب ها به دستگاه ادراری است. این عفونت ها به علت رعایت ضعیف و نادرست اصول بهداشتی مانند تاخیر در تعویض پوشک های کثیف و  تمیز نکردن ناحیه کشاله ران رخ می دهد.

درمان

 آنتی بیوتیک ها تنها درمان برای عفونت ادراری (UTIs) هستند و در نوزادان شیرخوار به طور مستقیم  و با تزریق وریدی، میتوان آنتی بیوتیک را وارد جریان خون کرد.

درد معده در نوزادان

یبوست و درد معده

یبوست در نوزادان زیر 12 ماه بسیار شایع است و باعث سفت شدن مدفوع شده و دفع آن بسیار سخت می شود. ماندن مدفوع به مدت طولانی در روده، باعث نفخ شکم، درد و گرفتگی عضلات معده می شود.

درمان

 نوزادانی که از شیر مادر گرفته شده اند، باید رژیم غذایی غنی از سبزیجات و دانه های درشت مانند جو دوسر و جو داشته باشند. باید به اندازه کافی آب بنوشند. بعضی از تمرینات ساده مانند ماساژ نوزادان توسط پزشک متخصص اطفال توصیه می شود که به از بین بردن یبوست می تواند کمک کند.

گاز معده

در صورتی که کودک در طول تغذیه، کاملا هاله سینه یا پستانک را نگیرد، هوا وارد معده اش می شود. درد ناشی از عبور گاز از طریق روده می تواند زود گذر باشد و  خیلی شدید نیست. کودک بخاطر این وضعیت، دل درد می گیرد اما زمانی که گاز از معده خارج می شود، احساس راحتی می کند.

درمان

تشکیل گاز نباید سبب بروز مشکلات جدی برای کودک شود. والدین می توانند با انجام  برخی از تکنیک های ماساژ شکم، به خروج گاز از معده کودک کمک کنند.

درد معده در نوزادان

خوردن اتفاقی مواد سمی و آلوده

بچه ها برای اینکه اشیاء اطراف خود را کشف کنند، آنها را به دهان خود برده و حتی آنها را می خورند. این کار، نوزادان را در معرض آلودگی به مواد سمی قرار می دهد که می تواند باعث درد معده شود. سرب موجود در رنگ های خانگی، یکی از رایج ترین موادی است که برای نوزادان خطرناک است.

درمان

 مسمومیت سمی نیاز به مراقبت های فوری پزشکی دارد. پزشک پس از مشاهده علائم و ارزیابی شدت مسمومیت، به درمان آن می پردازد. اگر میزان مسمومیت بالا باشد، پزشک ممکن است کودک را مجبور به استفراغ کند. در غیر این صورت، آنتی تکسین تجویز می شود و اگر کودک از شیر گرفته شده باشد، برای از بین بردن مسمومیت، آب بیشتری برای خارج شدن مواد سمی، به کودک می دهند.

حالت تهوع ناشی از مسافرت با وسیله نقلیه

حالت تهوع ناشی از سفر، به ندرت باعث درد معده می شود اما گاهی هم ممکن است علت احتمالی دل درد، باشد. این حالت ممکن است در نوزادانی که برای اولین بار سفر هوایی داشته اند و یا کسانی که از آسانسور استفاده می کنند، بروز کند. درد معده با استفراغ همراه است، هر چند که سلامت کلی کودک را تحت تاثیر قرار نمی دهد.

درمان

صرف نظر از شرایطی که سبب این حالت می شود، راه های درمانی مناسبی نیز وجود دارد. شما  می توانید نوزاد خود را در آغوش گرفته و شیر دهید تا احساس راحتی کند و یا با او بازی کنید تا حواسش از دردی که دارد، پرت شود.

درد معده در نوزادان

درد معده به علت تغذیه بیش از حد و یا گرسنه ماندن

تغذیه بیش از حد و گرسنگی بیش از حد طولانی می تواند منجر به درد معده شود. بدن نوزادان در حال رشد است و  قادر به تحمل گرسنگی نیستند. تغذیه بیش از حد در میان نوزادانی که با  بطری شیر، تغذیه می شوند، شایع تر از نوزادانی است که از شیر مادر تغذیه می کنند، زیرا پستانک سر بطری، شیر را قطره قطره و بطور دائم وارد دهان کودک می کند. با این حال، ممکن است در نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می شوند نیز این حالت دیده شود زیرا مادر با شیر دادن زیاد به نوزاد، مقدار لاکتوز را افزایش می دهد.

درمان

 جلوگیری از گرسنه ماندن آسان است زیرا شما هر زمان که کودک  نیاز داشته باشد می توانید به او غذا بدهید. برای غذا خوردن بیش از حد نیز، بهترین شاخص، میزان دفعاتی است که کودک مدفوع می کند. اگر میزان ادرار و مدفوع زیاد باشد، احتمالا به مقدار زیادی تغذیه شده است. شیشه شیر نوزادانی که به اندازه کافی غذا می خورند را به کناری بگذارید. دکتر، در مورد برنامه های تغذیه بهتر، شما را راهنمایی می کند.

آسیب

کودکان بزرگ تر تمایل دارند که محیط اطراف خود را کشف کنند و همین باعث آسیب رساندن به آنها می شود. کودکی که سعی در برداشتن اولین گام هایش می کند، ممکن است به طور تصادفی با شکم بر روی یک شی که روی زمین قرار دارد، بیفتد و منجر به آسیب بافت های ظریف شکم شده و باعث درد معده شود.

درمان

 مراقبت از نوزاد در خانه بهترین راه برای جلوگیری از آسیب تصادفی و ناخواسته است. اگر مشکوک به آسیب های داخلی هستید، برای معاینه، به پزشک مراجعه کنید.

درد معده در نوزادان

در چه صورت باید کودک را فوری نزد پزشک ببریم؟

در اینجا به ذکر شرایط خاصی می پردازیم که می تواند نشان دهنده دردی جدی باشند و به مراقبت های فوری پزشکی نیاز دارد:

درد معده همراه با مدفوع خونی و یا استفراغ

 اگر درد معده کودک شما با مدفوع خونی یا استفراغ همراه می باشد ، پس مشکل جدی است و باید بلافاصله نوزاد را نزد پزشک ببرید.

اسهال و یا تب بالا همراه با دل درد

 عفونت هایی مانند گاستروانتریت موجب درد معده به همراه اسهال می شود. اگر عفونت حاد باشد، ممکن است باعث تب بالا نیز شود و باعث ناراحتی کودک گردد. از این رو بهترین راه درمان، مراجعه به پزشک می باشد.

اختلال در تغذیه و خواب به علت دل درد

درد معده ، الگوی خواب و تغذیه کودک را مختل می کند که بر روی سلامت کلی او تاثیر می گذارد.

شکم متورم

شکم متورم نشان دهنده احتباس مایعات به علت عفونت، آسیب و یا برخی از علل دیگر است. این وضعیتی هشدار دهنده است و نیاز به مراقبت های فوری پزشکی دارد.

نوزاد به علت دل درد، نیمه هوشیار است و ضربان ضعیفی دارد

 درد معده همراه با اسهال نشانه ای از کمبود شدید آب بدن است.

درد معده در نوزادان

علائم این بیماری چیست؟

دلیل هر درد معده ای، علائم منحصر به فردی دارد. با این حال، برخی از علائم کلی بیرونی وجود دارند که کودک شما ممکن است آنها را نشان دهد، مانند موارد زیر:

کودک به درستی غذا نمی خورد

در برنامه غذایی کودک، ممکن است تغییراتی را مشاهده کنید حتی  ممکن است متوجه شوید که به طور غیر طبیعی، دست از غذا خوردن بر می دارد.

دست خود را بر روی معده اش می مالد

معمولا پس از غذا خوردن و با درد و گریه، این کار را انجام می دهد.

پاهایش را در هنگام درد، به داخل شکم جمع می کند

کودک پس از غذا خوردن یا چند ساعت بعد از آن، پاها را به داخل شکم جمع می کند و هر بار که این کار را انجام می دهد، از درد و ناراحتی به خودش می پیچد.

وقتی که شکم کودک را لمس می کنید، جیغ می کشد

 عضلات شکم سفت می شوند و هنگامی که شکم را لمس می کنید، کودک گریه ای دردناک را سر می دهد.

گریه کردن بیش از حد طبیعی

گریه وسیله ای ارتباطی برای کودک شماست، اما اگر او این کار را بیش از حد معمول انجام دهد، ممکن است به علت درد معده باشد.

درد معده در نوزادان

چگونه درد معده کودک را تسکین دهیم؟

سعی نکنید که درد معده کودک را خودتان درمان کنید و اجازه دهید دکتر با مراقبت های پزشکی به درمان کودک بپردازد. درد شکم در نوزادان با  بزرگسالان متفاوت است، بنابراین هرگز نباید از داروهای ملین یا آنتی اسیدها مصرف کنید. با این حال، برخی از اقدامات اساسی که می توانید برای کاهش شدت درد انجام دهید به شرح زیر می باشد:

به کودک مقدار زیادی مایعات بدهید

مصرف مداوم آب، درمان خانگی مناسبی برای درد معده در کودک است. این کار روی کودکانی که بیش از شش ماه سن دارند و یبوست علت درد می باشد، نتیجه بهتری دارد. آب باعث می شود تا مدفوع آسان تر دفع شود.

 ماساژ

اگر علت درد ریفلاکس یا کولیک باشد، ماساژ می تواند به آرام شدن درد کودک کمک کند. چند نوع ماساژ وجود دارد که علل خاصی از درد را هدف قرار می دهند. قبل از انجام هر گونه ماساژ، با دکتر نوزاد خود مشورت کنید.

به کودک اجازه دهید تا زیاد استراحت کند

مهم است که کودک در این شرایط، آرام باشد. شرایط خواب راحت و جای گرمی را تدارک ببینید تا از شدت درد کم شود. همچنین می توانید نوزاد را در یک پتوی نرم و گرم بپیچید و نزدیک خود نگه دارید. این باعث اطمینان نوزاد شده و به  کاهش شدت درد معده کمک می کند.

استراحت و مصرف دارو به نوزاد کمک می کند تا به زودی بهبود یابد. اگر کودک، بیش از شش ماه سن دارد، ممکن است بخواهید از غذاهایی  که می توانید در هنگام درد معده به او بدهید، اطلاع داشته باشید.

درد معده در نوزادان

به کودکی که دل درد دارد، چه نوع غذایی بدهیم؟

تغذیه کودکی که  به درد معده مبتلا می باشد، بستگی به علت بروز این مشکل دارد. در مورد نوع غذا و رژیم غذایی کودک با پزشک مشورت کنید. در اینجا با برخی از غذاهایی که می توانید با خیال راحت به کودک خود بدهید، آشنا می شوید:

شیر مادر

شیر مادر دارای مواد مغذی ضروری است و نقش حیاتی در آماده سازی معده و روده کودک برای مصرف غذاهای جامد دارد زیرا باعث انتقال باکتری های مفید از شیر مادر به نوزاد می شود. این باکتری ها برای داشتن یک سیستم گوارشی سالم، به کودک شما کمک می کنند.

سوپ سبزیجات

 اگر کودک شما بیش از شش ماه سن دارد، می توانید از سوپ سبزیجات تازه خانگی که تهیه می کنید به او بدهید. غذاهای مایع بهتر در معده هضم می شوند.

پوره میوه رقیق شده

 پوره میوه را رقیق کنید، زیرا قندهای طبیعی آن منبع عالی انرژی هستند. آنها را با آب، رقیق کنید تا بهتر هضم شوند.

غلات و حبوبات مخصوص کودک

 می توانید فرنی هایی با غلاتی مانند برنج، جو، یا جو دوسر، تهیه کنید. اگر کودک مبتلا به یبوست می باشد، جو دوسر و جو به علت داشتن فیبر مفید هستند. مصرف برنج بسیار عالی است، زیرا بدون گلوتن است و هضم آسانی دارد.

به نوع غذایی که به کودک در زمان درد معده می دهید، دقت کافی داشته باشید.

درد معده در نوزادان

چگونه از درد معده در نوزادان جلوگیری کنیم؟

با انجام یک سری اقدامات احتیاطی ساده می توانید از رنج نبردن کودک خود به علت درد معده ، اطمینان حاصل کنید. در اینجا همه آن چیزهایی که می توانید انجام دهید را ذکر می کنیم:

مواد غذایی تمیز و بهداشتی

مواد غذایی بهداشتی فاقد پاتوژن هایی هستند که از طریق مواد غذایی و آب آلوده پخش می شوند. غذای کودک خود را تحت شرایط بهداشتی آماده کنید و همیشه قبل از تهیه غذا، میوه ها و سبزیجات را تمیز کنید.

شناسایی مواد غذایی آلرژی زا

 غذاهای آلرژی زا یا غذاهای خاصی که کودک قادر به تحمل آنها نیست را بشناسید. یک بار که حساسیت یا عدم تحمل نوعی غذا را در کودک خود شناسایی کردید، احتیاط لازم این است که از مصرف اینگونه غذاها اجتناب کنید.

تغذیه درست کودک

 هر بار که کودک را با شیر خود تغذیه می کنید، او را به طرز صحیحی به سینه خود بچسبانید تا هیچ گونه هوایی وارد معده کودک نشود. در صورت مصرف غذاهای جامد،  مطمئن شوید که غذا سفت نیست و به راحتی آن را قورت می دهد.

اولویت نخست شما، بهداشت کودکتان باشد

 کودک با خوردن تصادفی اشیایی که در خانه وجود دارد، باعث انتقال باکتری ها به دهان و معده اش می شود. او دوست دارد که چیزی را در دهانش قرار دهد. تمیز نگه داشتن خانه و دور نگه داشتن اشیاء از دسترس کودک، می تواند از انتشار عفونت جلوگیری کند. رعایت بهداشت  شخصی کودک با حمام رفتن منظم و تمیز کردن کودک پس از کثیف و خاکی شدن، مهم است. این مراحل در طولانی مدت می توانند از عفونت ها پیشگیری کرده و از بروز دردهای شدید شکمی جلوگیری کنند.

 درد معده برای کودک بسیار دردناک است و می تواند نشانه ای از وجود یک مشکل در سلامتی او باشد. مشاوره پزشکی به موقع و رعایت احتیاط، بهترین راه برای درمان بیماری و جلوگیری از عود مجدد آن است.

منبع: دکتر سلام


صدای مفاصل به صداهای خش خش یا ترق توروقی که از مفاصل شنیده می ‌شود، می گویند. علاوه بر این، به صدای خس خس ریه ها که به علت بیماری تنفسی ایجاد می‌ شود نیز گفته می‌ شود. همچنین به صدای استخوان ها هنگام شکسته شدن، کریپتاسیون گفته می‌ شود. اگر می خواهید در مورد علل، علائم و راه های درمان این عارضه مفصلی بیشتر بدانید، حتما این مقاله از بخش فیزیوتراپی و ارتوپدی دکتر سلام را تا انتها مطالعه کنید. در این مقاله در مورد راهکارهای طبیعی و گیاهی این عارضه، اطلاعات مفیدی آورده شده است.

صدای مفاصل یا کریپتاسیون چیست؟

هنگامی که صدای مفاصل شنیده می شود، فرد می‌تواند احساس درد کند یا هیچ حسی نداشته باشد. تمامی این احساسات به منشا اصلی ایجادکننده صدا بر می‌گردد. اگر این صدا به خاطر وجود حباب های هوا در مفاصل باشد معمولاً دردی حس نمی شود، اما اگر این صدا ها بخاطر آرتروز (وضعیتی که در آن به دلیل مشکلات غضروفی استخوان ها بر روی هم ساییده می ‌شوند) باشد، فرد مبتلا می ‌تواند در ناحیه بیماری احساس درد شدید و مداوم کند.

صدای مفاصل یا کریپتاسیون

شایع ترین محل ایجاد این عارضه مفصلی در ناحیه زانو می باشد، اما لازم است توجه داشته باشیم که این وضعیت در همه مفاصل از جمله دست، گردن، ستون مهره ها، لگن، شانه و مچ پا می ‌تواند اتفاق بیفتد. در اکثر موارد این عارضه مفصلی خطرناک نیست، اما اگر علائم این وضعیت با درد یا ورم همراه باشد، بهتر است با پزشکتان مشورت کنید. کریپتاسیون واژه ای است که صدای ترق توروق و خش خش مفاصل هنگام حرکت، صدای خس خس ریه هنگام التهاب ریوی و صدای شکستگی استخوان را توصیف می ‌کند.

صدای مفاصل بیشتر از چه قسمت هایی از بدن ایجاد می شود؟

بطور کلی صداهایی که از مفاصلی مثل زانو و گردن شنیده می‌ شوند، کاملاً عادی هستند. مناطقی مثل زانو، مچ پا، گردن و ریه ها بیشتر تحت تاثیر حرکات بدن بوده و صداهای بیشتری در این نواحی شنیده می‌ شود. این صداها در هر ناحیه می ‌تواند نشان دهنده وضعیت یا بیماری خاصی باشد.

1- کریپتاسیون زانو:

هنگامی که این وضعیت در زانو اتفاق می ‌افتد می‌تواند همراه یا بدون درد باشد. اگر دستتان را روی زانوهایتان بگذارید به راحتی می ‌توانید حرکت مفاصل را حس کرده و صدای آنها را بشنوید. این صداها می ‌توانند آرام یا بلند باشند. اگر کریپتاسیون زانو با درد همراه شود، می‌ تواند به دلیل بیماری هایی مانند آرتریت روماتوئید یا آرتروز استخوانی باشد.

2- صدای مفاصل مچ پا:

این وضعیت در مچ پا می تواند با درد و محدودیت حرکت اتفاق بیفتد. صدای این عارضه مفصلی در مچ پا معمولاً بصورت سایش شنیده می‌شود. این دسته صداها می‌توانند نشان دهنده آتروز استخوانی باشند.

3- صدای مفاصل گردن:

این حالت در بسیاری از موارد دردناک نیست و در بیشتر افراد این وضعیت مشاهده می شود. مایعی در بین مفاصل گردن و ستون مهره ها وجود دارد که به لغزش بهتر استخوان ها بر روی هم کمک می‌ کند. اگر تراز گردن به هم بخورد، این عارضه مفصلی می‌تواند در نتیجه سایش استخوان ها با هم باشد.

4- کریپتاسیون ریوی:

کریپتاسیون ریوی به صدای تولید شده توسط شش ها گفته می‌ شود. علت این صدا تجمع بیش از حد مایع در ریه ها یا مسیر هوایی می باشد. کریپتاسیون ریوی صدایی مشابه ترکیدن حباب ایجاد کرده و معمولاً هنگام ابتلا به بیماری های تنفسی فوقانی مانند التهاب ریوی، ذات الریه، ادم ریوی، COPD و آسم شنیده می‌شود.

صدای مفاصل یا کریپتاسیون

علائم و نشانه های این عارضه

علائم و نشانه های این عارضه، بر اساس محل مفصلی که در آن رخ می ‌دهد متفاوت است.

1- کریپتاسیون زانو

صدای ترق و توروق دردناک یا بدون درد

علائمی که همزمان می‌ توانند اتفاق بیفتند:

  • درد هنگام راه رفتن یا خم کردن زانو
  • سفتی ای که با کشش یا ورزش بهبود می ‌یابد
  • حساسیت یا احساس درد در داخل زانو
  • ورم دوره ای زانو

2- صدای مفاصل مچ پا

صدای سایش هنگام چرخش مچ پا

علائمی که همزمان می‌ توانند اتفاق بیفتند:

  • سختی در مفاصل
  • ورم مچ پا
  • از دست دادن انعطاف پذیری
  • محدود شدن حرکات مچ پا
  • دشوار شدن راه رفتن
  • افتادن یا سر خوردن فراوان
  • مشکلات تحمل وزن

3- صدای مفاصل  گردن

صدایی مانند صدای ترکیدن حباب از نشانه های شایع است

علائمی که همزمان می‌توانند اتفاق بیفتند:

  • صدای ترق و توروق همراه با درد یا بدون درد
  • سختی گردن
  • محدودیت دامنه حرکات گردن بخاطر درد

4- کریپتاسیون ریوی

صدای خس خس شش ها

علائمی که همزمان می‌ توانند اتفاق بیفتند:

  • تنگی نفس
  • خستگی غیرمعمول
  • درد یا فشار قفسه سینه
  • احساس خفگی
  • سرفه
  • تب
  • ورم اندام ها

صدای مفاصل یا کریپتاسیون

علل صدای مفاصل

صدای مفاصل می ‌تواند به دلایل زیر ایجاد شود:

  • تجمع گاز در مایع میان مفصلی
  • آرتروز استخوانی
  • آرتریت روماتوئید
  • جراحت
  • پارگی مینسک
  • سندروم درد کشکک- فموری

کریپتاسیون در شش ها می تواند به دلایل زیر ایجاد شود:

  • سیگار کشیدن
  • سابقه خانوادگی بیماری های ریوی
  • قرار گرفتن در معرض موادی که به شش ها آسیب وارد می کند
  • قرار گرفتن در معرض ویروس ها و باکتری ها

عوامل خطر این عارضه

اگر این عارضه، بخاطر آرتروز استخوانی یا آرتریت روماتوئید باشد، عوامل خطر شامل موارد زیر می‌باشند:

  • داشتن اضافه وزن
  • جراحت پیشین
  • سابقه آرتروز در خانواده
  • کم تحرکی
  • التهاب

صدای مفاصل یا کریپتاسیون

روش های درمان متداول صدای مفاصل

اگر این عارضه مفصلی با درد، ورم یا علائم دیگری همراه نباشد، نیازی به درمان و مراقبت های پزشکی نیست. اما اگر این وضعیت در کنار علائم دیگری ظاهر شود، پزشکان بر اساس منشا اصلی این عارضه مفصلی، یکی از روش های درمانی زیر را پیشنهاد می کنند:

  • پروتکل RICE در مواردی مانند پارگی مینسک، ورم یا جراحت
  • جراحی آتروسکوپی به منظور ترمیم پارگی مینسک
  • مسکن ها و دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی بدون نسخه برای درمان التهاب و درد
  • تجویز مسکن های درد
  • تجویز دارو های ضد التهاب
  • تجویز کورتیکواستروئید
  • ترمیم جراحی اگر این عارضه مفصلی، به علت جراحت باشد
  • تزریق سلول های بنیادی برای درمان آرتروز استخوانی زانو

درمان های کریپتاسیون ریوی شامل موارد زیر می‌باشد:

  • استفاده از استروئید های تنفسی به منظور کاهش التهاب مسیر تنفسی
  • استفاده از گشادکننده های نایژه
  • اکسیژن تراپی
  • توان بخشی ریوی

درمان های خانگی

1- گیاه کندر

صمغ خارج شده از این گیاه بسیار قدرتمند بوده و باعث تقویت سیستم ایمنی، کاهش التهاب مفاصل و بهبود حرکت در افراد می ‌شود. محققین آزمایشی را در ارتباط با اثر بخشی صمغ کندر بر افراد مبتلا به آرتروز استخوانی انجام دادند. نتایج این آزمایش نشان ‌داد که مصرف صمغ کندر می‌ تواند ورم و درد مفاصل را کم کرده و قابلیت تحرک افراد مبتلا را بهبود بخشد. همچنین این نتایج نشان داد که مصرف صمغ کندر می ‌تواند سطح تری گلیسیرید سرم را پایین بیاورد.

2- زردچوبه

این ادویه به خاطر قابلیت های فراوانش در دنیا شناخته شده است. زردچوبه می تواند از ایجاد لخته جلوگیری کند، افسردگی را بهبود بخشد، با چاقی مبارزه کند، کلسترول خون را تنظیم کرده و به عنوان یک ضدالتهاب عمل کند. همچنین این ماده می‌تواند به عنوان یک مسکن طبیعی عمل کند. مطالعات نشان می‌دهد که مصرف روزانه 1000 میلی گرم عصاره زردچوبه می تواند برای درمان آرتروز مفید باشد.

3- اسید های چرب امگا 3

اسید های چرب امگا 3 می ‌توانند با کاهش التهاب بدن در مبارزه با آرتروز های التهابی موثر واقع شوند. مصرف روزانه 5.5 گرم روغن ماهی می‌تواند درد مفاصل را کاهش دهد.

4- کلاژن

کلاژن مسئول حفظ سلامتی پوست، استخوان ها، مفاصل و تاندون ها می‌باشد. کلاژن برای افراد مبتلا به این عارضه مفصلی، بسیار ضروری است. کلاژن در داخل مفاصل به عنوان یک روان کننده عمل می‌کند و به استخوان اجازه می ‌دهد تا آزادانه بر روی هم بلغزند. مطالعه ای نشان داد که کلاژن هیدرولیزات احتمال از بین رفتن مفاصل در افراد مستعد را کم می کند.

مطالعه دیگری نشان داد که کلاژن نوع 5 می‌ تواند دارای خواص ضدالتهابی باشد و در درمان آرتروز موثر واقع شود.

مصرف مکمل های باکیفیت کلاژن می ‌تواند به بهبود آرتروز و ترمیم بافتی بخصوص بافت پوست کمک کند.

5- ورزش

ورزش کردن یکی از بهترین راه ها برای بهبود قابلیت تحرک و انعطاف پذیری بدن می باشد. همچنین ورزش می تواند درد مفاصل و خستگی را کم کند. فعالیت های سبک مانند پیاده روی بسیار مفیدند، اما از حرکات کششی برای رفع سختی فراموش کرد. این تمرینات به مفاصل شما کمک می‌کند تا کارایی‌شان را حفظ کرده و سالم بمانند.

تقویت عضلات به منظور محافظت بیشتر از مفاصل نیز بسیار ضروری می باشد. افراد مبتلا به آرتروز های التهابی می‌تواند 3 روز در هفته به تمرینات با وزنه پرداخته و بهبود را احساس کنند.

6- دوش آب گرم و مرطوب کننده های هوا

اگر از کریپتاسیون ریوی رنج می‌برید، بخار آب گرم در حمام می ‌تواند علائم این وضعیت را از بین ببرد. اگر در شهری با آب و هوای خشک زندگی می‌کنید، از یک بوخور به منظور مرطوب ساختن هوای اتاق استفاده کنید.

صدای مفاصل یا کریپتاسیون

راه های جلوگیری از صدای مفاصل

یکی از بهترین راه های جلوگیری از ابتلا به این عارضه مفصلی، از طریق رژیم غذایی می ‌باشد. با مصرف مواد ضد التهاب طبیعی در رژیم غذایی روزانه می‌توانید از تجمع التهاب در بدن و مفاصل جلوگیری کنید.

مواد غذایی که دارای ضد التهاب طبیعی می‌باشد عبارتند از:

  • ماهی های آب سرد تازه مانند سالمون، تن و ساردین
  • میوه های تازه مانند شاه توت، گیلاس و بلوبری
  • گیاهان سبز مانند بروکلی، کلم برگ و اسفناج
  • خشکبار مانند بادام و گردو
  • روغن زیتون

از مصرف هر گونه ماده خوراکی حساسیت زا خودداری کنید. برخی از این مواد شامل موارد زیر می ‌باشند:

  • گندم
  • سویا
  • شیر گاو محلی
  • تخم مرغ
  • بادام زمینی
  • ماهی
  • غذاهای دریایی

اگر به نوارهای لاتکس حساسیت دارید بهتر است از مصرف موارد زیر خودداری کنید:

  • سیب
  • آووکادو
  • موز
  • هویج
  • کرفس
  • کیوی
  • سیب زمینی خام

راهکار های دیگر برای پیشگیری از این عارضه

  • داشتن یک وزن متعادل
  • ورزش کردن به مدت 30 دقیقه در روز

صدای مفاصل

آخرین دیدگاه‌ها

    پیوندها

    دسته‌ها