سایت ها

نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی

جراحی تغییر جنسیت (SRS) در ترنس ها

بدون دیدگاه


در مورد جراحی تغییر جنسیت (SRS) چه می دانید؟ برای تبدیل زن به مرد یا جراحی مرد به زن چه کارهایی لازم است انجام گردد؟ در مورد ترنس چقدر اطلاعات دارید؟ آیا می دانید این افراد برای تبدیل شدن به جنسیتی که از درون احساس می کنند و معتقدند به آن گروه (دختر یا پسر) تعلق دارند، نیاز به جراحی تغییر جنسیت دارند؟ دغدغه اکثر این افراد هزینه بالای این جراحی ها است که چه بسا بسیاری به دلیل همین هزینه نمی توانند جراحی تغییر جنسیت خود را انجام دهند. اگر می خواهید در مورد این جرحی ها بیشتر بدانید با این مقاله از بخش جنسی دکتر سلام همراه باشید.

جراحی تغییر جنسیت چیست؟

جراحی تغییر جنسیت با نام های مختلف از جمله جراحی تغییر جنسیت (GRS)، روش های تایید جنسیت و جراحی بازسازی دستگاه تناسلی شناخته می شود. این روش ها، که به صورت بالینی به عنوان روش های ژنیتوپلاستی شناخته می شوند، به منظور تغییر جنسیت از یک جنسیت به دیگری و به وسیله جراحی انجام می شود.

جراحی تغییر جنسیت (SRS) در ترنس ها

برای اکثر بیماران تحت SRS، عمل جراحی انجام می شود تا جنسیت فیزیکی خود را مطابق با آنچه که احساس می کنند که باید باشند و در عین حال جنسیت حقیقی شان است تغییر دهند. این بیماری که به عنوان اختلال جنسیتی یا اختلال هویت جنسی شناخته می شود، نادر است ولی به طور وسیع تشخیص داده می شود. شما همچنین ممکن است نام این افراد را تحت عنوان ترنس شنیده باشید.

تغییر جنسیت از مرد به زن

روش هایی که دستگاه تولید مثل مردانه را به دستگاه تولید مثل زنانه تغییر می دهند شامل پینکتومی (حذف آلت تناسلی) و یائسکتومی (حذف بیضه ها) است که به طور معمول به وسیله واژینوپلاستی (ایجاد واژن) یا ژنتیک پلاسمایی زنانه (ایجاد دستگاه های تولید مثل زنانه) انجام می شود.

برای کسانی که مرد متولد شده اند و می خواهند که به زن تبدیل شوند، نیز ممکن است روش هایی شامل ایمپلنت های پستان، که روشی برای به حداقل رساندن تفاوت ظاهری است و احتمالا با زنانه سازی هورمون ها انجام می شود.

جراحی زنانه سازی صورت (FFS) اغلب برای خنثی کردن خطوط مردانه صورت انجام می شود. هر بیمار منحصر به فرد است و کارهایی که انجام می شود بر اساس نیاز فردی و بودجه متفاوت است، اما زنانگی صورت اغلب شامل نرم کردن خط ابرو، رینوپلاستی (عمل بینی)، صاف کردن فک و پیشانی و تغییر در استخوان های گونه است. برای بعضی ها، کاندولیناروپلاستی، که معمولا به عنوان “تراشیدن نای” شناخته می شود، می تواند به کم کردن تفاوت ها کمک کند.

جراحی تغییر جنسیت (SRS) در ترنس ها

تغییر از زن به مرد

این روش که اندام های تولید مثل زنانه را به اندام های تولید مثل مردانه تغییر می دهد، یک ژنیتوپلاستی مردانه است (ایجاد اندام های تولید مثل مردانه). این روش از بافت فرج برای ایجاد آلت تناسلی استفاده می کند.

روش هایی که اندام های تولید مثل را تغییر می دهند کم هستند و به ندرت از روش های دیگر استفاده می شود. برای افراد متولد شده با جنسیت زنانه، تغییر شکل ظاهری به جنسیت مردانه نیز ممکن است شامل هورمون درمانی با تستوسترون، ماستکتومی، هیسترکتومی و شاید روش های زیبایی بیشتری باشد که برای داشتن ظاهر مردانه صورت می گیرد.

هزینه جراحی تغییر جنسیت

در حالی که در حال حاضر برخی از بیمه ها بخشی از هزینه جراحی تغییر جنسیت در ترنس ها را برای بیماران تحت پوشش بیمه پوشش می دهند، اما تعداد این شرکت ها محدود هستند. برای اکثر افراد، روش های تأمین هزینه مالی، اصلی ترین مشکل در شروع مراحل درمان است. هزینه تغییر جنسیت در ایالات متحده بسته به شرایط می تواند تا 100000 دلار برسد. یک ژنیتوپلاستی معمولی، خود نیاز به هزینه کردن زیادی دارد. رینوپلاستی یا عمل بینی و جراحی های ثانویه نیز دارای هزینه هستند.

سفر به خارج از کشور برای جراحی تغییر جنسیت

برخی از بیماران جراحی تغییر جنسیت را در خارج از کشور انجام می دهند، زیرا این روش ها در سایر کشورها به مراتب ارزان تر است. مهم است که به یاد داشته باشید که سفر به یک کشور خارجی برای جراحی، تحت عنوان جراحی گردشگری شناخته می شود و می تواند بسیار خطرناک باشد.

صرف نظر از جایی که عمل جراحی در آن انجام می شود، ضروری است که جراحانی که این کار را انجام می دهند، ماهر باشند و این کار در یک مرکز معتبر که مراقبت هایی با کیفیت بالا را انجام می دهد، انجام شود.

جراحی تغییر جنسیت (SRS) در ترنس ها

انتخاب جراح

هنگام انتخاب جراح، در کشورهای دیگر مهم است که تحقیقات زیادی را انجام دهید. با افرادی که قبلا این جراحی را انجام داده اند صحبت کنید و درباره تجربیات و نحوه جراحی آن ها بپرسید. عکس های قبل و بعد از جراحی تمام داستان را به شما نمی گویند و به آسانی قابل تغییر می باشند، بنابراین حتما با یک بیمار که تحت عمل جراحی قرار گرفته است، صحبت کنید.

مهم این است که به یاد داشته باشید که جراحان دارای تخصص های گوناگون هستند و برای هر جراحی به سراغ متخصص همان بخش بروید. به عنوان مثال، شما ممکن است بخواهید که جراحی تغییر اندام های تناسلی یا ژنیتوپلاستی را انجام دهید، پس باید به سراغ متخصص همان بخش بروید. این کار ممکن است منجر به هزینه بیشتر شود، اما جراح متخصص معمولا نتیجه بهتری را برای شما به ارمغان می آورد.

دکتر سلام پیشنهاد می کند مقاله ترنس چیست را حتما مطالعه کنید تا اطلاعات خود را در این زمینه افزایش دهید.


 در مورد پولیپ رحم چه می دانید؟ آیا می دانید که این پلیپ ها چگونه بوجود می آید و باعث چه بیماری هایی در بدن می شوند؟ عوارض و خطرات این تومورهای رحم را می شناسید؟ چگونه می توان با کمک روش های خانگی و گیاهی آنها را درمان کرد؟ آیا تنها با روش جراحی میتوان به جنگ با آنها رفت؟ اگر تمام این سوالات ذهن شما را پر کرده است این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام را مطالعه کنید. در این مقاله به بررسی علائم، علل، راه های تشخیص و درمان پولیپ رحم پرداخته ایم. با ما همراه باشید.

پولیپ رحم چیست؟

پولیپ رحم تومورهایی هستند که به دیواره داخلی رحم می چسبند و به حفره رحم می رسند. پاره شدن سلول ها در دیواره داخلی رحم (اندومتریوم) منجر به تشکیل پولیپ رحم می شود، این پولیپ ها به عنوان پولیپ آندومتریال نیز شناخته می شوند. این پولیپ ها معمولا غیرسرطانی(خوش خیم) هستند، گرچه بعضی از آنها ممکن است سرطانی باشند یا سرانجام به سرطان تبدیل شوند (پولیپ های پیش سرطانی).

پلیپ رحم

پولیپ رحم در اندازه های چند میلی متر (در حد دانه کنجد) تا چند سانتی متر (گلوله) یا حتی اندازه های بزرگتر به وجود می آیند. آنها به وسیله یک بدنه قطور یا یک ساقه نازک به دیواره رحم متصل می شوند.

شما می توانید یک یا چند پولیپ رحم داشته باشید. آنها معمولا در داخل رحم قرار می گیرند، اما گاهی اوقات از طریق باز شدن رحم، به داخل مهبل (واژن) می افتند. پولیپ رحم بیشتر در زنان مبتلا به یائسگی اتفاق می افتند، اگرچه زنان جوان نیز احتمال ابتلا دارند.

علائم پولیپ رحم

علائم و نشانه های پولیپ رحم عبارتند از:

  • خونریزی نامنظم قاعدگی – به عنوان مثال، داشتن دوره های مکرر و غیر قابل پیش بینی متغیر و طولانی
  • خونریزی بین دوره های قاعدگی
  • دوره های قاعدگی بیش از حد شدید
  • خونریزی واژینال پس از یائسگی
  • ناباروری

برخی از زنان خونریزی دارند؛ اما برخی بدون علامت هستند.

پلیپ رحم

چه زمانی باید به پزشک مراجعه شود؟

در صورتی که:

  • خونریزی واژینال پس از یائسگی
  • خونریزی بین دوره های قاعدگی
  • خونریزی نامنظم قاعدگی

دارید، به پزشک مراجعه کنید.

علل پولیپ رحم

به نظر می رسد که عوامل هورمونی نقش مهمی در این مسئله ایفا می کنند. پولیپ های رحم به استروژن حساس هستند، به این معنی که در پاسخ به گردش استروژن رشد می کنند.

عوامل خطرساز

عوامل خطرساز برای ایجاد پولیپ رحم عبارتند از:

  • شروع یائسگی یا یائسگی
  • داشتن فشار خون بالا
  • چاقی
  • مصرف تاموکسیفن (دارویی برای درمان سرطان سینه)

عوارض جانبی پولیپ رحم

پولیپ های رحم ممکن است باعث ناباروری شوند. اگر پولیپ رحم دارید و قادر به باروری نیستید، از بین بردن پولیپ ممکن است به شما در بارداری کمک کند.

پلیپ رحم

تشخیص

اگر پزشک شما مظنون به پولیپ رحم باشد، ممکن است یکی از کارهای زیر را انجام دهد:

سونوگرافی ترانس واژینال

پزشک یک دستگاه باریک، را در واژنتان قرار می دهد. این دستگاه امواج صوتی منتشر می کند و تصویری از رحم و داخل آن ایجاد می کند. پزشک شما ممکن است پولیپ را که به طور واضح دیده می شود ببیند و یا پولیپ رحم را به عنوان یک منطقه از بافت اندومتریال ضخیم شناسایی کند.

یک روش مرتبط دیگر، هیستروسونوگرافی است که شامل تزریق آب شور (سالین) به داخل رحم از طریق یک لوله کوچک است که از طریق مهبل و دهانه رحم وارد رحم می شود. سالین حفره رحم شما را باز می کند و به پزشک اجازه می دهد تا در طول اولتراسوند، تصویری واضح تر از داخل رحم داشته باشد.

هیستروسکوپی

پزشک یک تلسكوپ نازك، انعطاف پذیر و روشن (هیستروسكوپ) را از طریق واژن و دهانه رحم به داخل رحم وارد می كند. هیستروسکوپی به پزشک اجازه می دهد تا داخل رحم شما را بررسی کند.

بیوپسی آندومتریال

ممکن است پزشک تان یک کاتتر مکشی را برای جمع آوری نمونه برای آزمایش در آزمایشگاه در داخل رحم بفرستد. ممکن است که پولیپ های رحم با بیوپسی اندومتریال تایید شوند، اما این امکان نیز وجود دارد که بیوپسی، پولیپ را تشخیص ندهد.

بیشتر پولیپ های رحم ، غیرسرطانی (خوش خیم) هستند. با این حال، برخی از تغییرات پیش سرطانی رحم (هیپرپلازی اندومتریال) یا سرطان رحم (سرطان آندومتریال) در غالب پولیپ رحم ظاهر می شوند. پزشک شما احتمالا توصیه می کند که پولیپ را از بین ببرید و یک نمونه از بافت را برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه ارسال می کند تا مطمئن شود، سرطان رحم ندارید.

پلیپ رحم

درمان پولیپ رحم

برای پولیپ های رحم ، ممکن است که پزشک توصیه کند:

  • منتظر بمانید. پولیپ های کوچک بدون علائم ممکن است به تنهایی برطرف شوند. درمان پولیپ های کوچک غیر ضروری است مگر اینکه در معرض خطر سرطان رحم باشید.
  • دارو. بعضی از داروهای هورمونی، از جمله پروژستین ها و آگونیست های هورمونی آزاد کننده گنادوتروپین، ممکن است علائم پولیپ را کاهش دهند. اما مصرف این داروها معمولا راه حلی کوتاه مدت است. معمولا هنگامی که مصرف دارو را متوقف می کنید، علائم باز می گردند.
  • حذف به وسیله جراحی. در طی هیستروسکوپی، ابزارهایی که از طریق هیستروسکوپ وارد شده اند ( دستگاهی که پزشک شما از آن برای مشاهده داخل رحم استفاده می کند ) امکان برداشتن پولیپ را فراهم می کنند. پولیپ حذف شده به احتمال زیاد برای آزمایش میکروسکوپی به آزمایشگاه فرستاده خواهد شد.

درمان طبیعی

پولیپ رحم معمولا به آرامی رشد می کنند یا به طور کلی رشد نمی کنند. در بسیاری از موارد، به خصوص پس از یائسگی، خودشان کاهش می یابد. شما ممکن است نیاز به درمان نداشته باشید مگر اینکه علائمی بروز کرده باشد که شما را آزاد دهد. پزشک شما بهترین برنامه درمان را توصیه می کند. ممکن است به درمان ترکیبی نیاز داشته باشید.

مراقبت در خانه، تغییرات رژیم غذایی و درمان های طبیعی می تواند به درمان پولیپ رحم کمک کند و علائم را کاهش دهد. تغییرات شیوه زندگی که در ادامه ذکر شده اند نیز در پیشگیری از پولیپ های رحم مهم هستند.

این درمان های طبیعی می تواند یا ممکن است به کاهش علائم کمک کنند، چرا که میزان اثربخشی بستگی به علائم شدید شما و نحوه پیشرفت پولیپ رحم شما دارد. قبل از این که هر کدام از این گزینه ها را انجام دهید، باید با دکتر خود صحبت کنید.

کاهش وزن

یک مطالعه بالینی در چین نشان داد که چاقی و اضافه وزن باعث افزایش خطر ابتلا به پولیپ رحم می شود. این به این خاطر اتفاق می افتد که سلول های چربی مقدار زیادی استروژن تولید می کنند. از دست دادن وزن ممکن است به جلوگیری یا کاهش اندازه پولیپ رحم کمک کند.

مصرف ریز مغذی ها یا Micronutrient، کلید حفظ سلامت است

تغذیه

رژیم غذایی روزانه عامل مهمی در درمان پولیپ رحم است. تغذیه مناسب می تواند به شما در حفظ وزن سالم و کاهش خطر کمک کند. برخی از غذاها همچنین می توانند به کاهش علائم بیانجامد.

غذاهایی که نباید بخورید

با توجه به مطالعات بالینی، خوردن گوشت قرمز بیش از حد باعث افزایش خطر ابتلا به پولیپ رحم می شود. نوشیدن الکل نیز خطر را افزایش می دهد.

خوردن بیش از حد کربوهیدرات های تصفیه شده و غذاهای شیرین ممکن است بیماری شما را بدتر کند. این غذاها سطح قند خون را افزایش می دهند. این باعث می شود بدن شما هورمون انسولین بیش از حد تولید کند. اجتناب از کربوهیدرات های تصفیه شده ساده مانند:

  • برنج سفید، ماکارونی و آرد
  • سودا و سایر نوشیدنی های شیرین
  • کنسرو ذرت
  • محصولات پخته شده (کیک، کوکی ها، دونات)
  • چیپس سیب زمینی
  • کراکر ها

غذاهایی که می توانید مصرف کنید

غذاهای غنی از فیبر به شما کمک می کند:

  • اشتهایتان کاهش یابد
  • هورمون ها تعادل پیدا کند
  • از اضافه وزن پیشگیری می کند

همچنین میوه ها و سبزیجات باعث کاهش التهاب و کاهش خطر ابتلا به فیبروئید می شوند. این غذاها را به رژیم روزانه خود اضافه کنید:

سبزیجات و میوه های خام و پخته شده

  • میوه خشک شده
  • غلات کامل
  • برنج قهوه ای
  • عدس و لوبیا
  • نان کامل و ماکارونی
  • دانه های کوسکوس
  • کوینو
  • گیاهان تازه و خشک شده
  • ویتامین ها و مکمل ها

شیر و لبنیات ممکن است به کاهش پولیپ رحمی کمک کند. محصولات لبنی حاوی مقدار زیادی کلسیم، منیزیم و فسفر هستند. این مواد مغذی ممکن است به جلوگیری از رشد فیبروئید بیانجامد.

برخی از انواع ویتامین ها نیز ممکن است به کاهش رشد و اندازه پولیپ رحم کمک کنند. تحقیقات تأیید می کند که اگر مقدار دریافتی ویتامین D و ویتامین A از منابع حیوانی مانند لبنیات کم شود، ممکن است خطر ابتلا به پولیپ رحم افزایش یابد.

پولیپ رحم ممکن است درد قاعدگی، نفخ و گرفتگی شکمی را بدتر کند. تعدادی از ویتامین ها ممکن است به کاهش این علائم کمک کنند:

  • ویتامین B-1
  • ویتامین B-6
  • ویتامین E
  • منیزیم
  • اسیدهای چرب امگا 3

شما می توانید این ویتامین ها را در غذا و مکمل ها پیدا کنید. اگر می خواهید مکمل ها را رژیم خود اضافه کنید، قبل از شروع به صحبت با پزشک خود مشورت کنید.

فشار خون

مطالعه هلندی نشان داد که ممکن است ارتباط بین فشار خون بالا و فیبروئید وجود داشته باشد. فشار خون خود را مدیریت کنید تا به کاهش خطر و بهبود سلامت کلی کمک کنید. برای این منظور کارهای زیر را حتما انجام دهید:

  • در رژیم غذایی خود، میزان نمک و سدیم را محدود کنید.
  • فشار خون خود را به طور مرتب چک کنید و پزشک خود را در جریان تغییرات قرار دهید.
  • به طور منطم ورزش کنید.

درمان ریزش مو به سبک گیاهی

درمان گیاهی پولیپ رحم

درمان های گیاهی ممکن است برای درمان پولیپ رحم و یا کاهش علائم مربوطه کمک کننه باشند. تحقیقات بیشتری برای تعیین این که آیا این داروها کار می کنند و یا چه دوزی برای مصرف مورد نیاز است، لازم است.

چای سبز

بیوفلاوونوئیدهای موجود در چای سبز که EGCG نام دارند، ممکن است به کاهش اندازه و تعداد پولیپ رحم کمک کند. این به دلیل توانایی چای سبز در کاهش التهاب و حذف سموم از بدن می باشد.

پنج انگشت

گیاه پنج انگشت برای خونریزی شدید قاعدگی، دوره های دردناک و سایر علائم مصرف می شود. این درمان گیاهی کمک می کند تا سطح هورمون ها متعادل گردد. در نتیجه در درمان پولیپ رحم نیز مفید هستند.

راه های دیگر

مراقبت در منزل ممکن است به کنترل استرس که می تواند پولیپ رحم و سلامت کلی شما را بدتر کند، کمک کند. این گزینه های درمان را امتحان کنید که می تواند به کاهش استرس بیانجامد:

  • حمام گرم
  • یوگا و ورزش
  • ماساژ درمانی

اگر پولیپ رحم حاوی سلول های سرطانی باشد، پزشک با شما درباره مراحل بعدی درمان صحبت می کند. به ندرت امکان دارد که پولیپ رحم دوباره تکرار شود. اما اگر دوباره به وجود آید، ممکن است نیاز به درمان بیشتری داشته باشد.

آیا روش گیاهی و خانگی برای درمان پولیپ رحم می شناسید؟ آیا تجربه پولیپ رحم داشته اید؟ اگر دوست دارید می توانید تجربیات خود را با کاربران ما به اشتراک بگذارید. همچنین می توانید سوالات خود را در بخش دیدگاه ها و نظرات، از کارشناسان ما بپرسید تا در اسرع وقت جواب داده شود.

نحوه مصرف پماد زینک و دایمتیکون

بدون دیدگاه


در مورد پماد زینک و دایمتیکون چه می دانید؟ در چه مواردی می توان از این پماد استفاده کرد؟ آیا با عوارض پماد زینک و دایمتیکون آشنایی دارید؟ آیا می دانید چگونه باید از آن استفاده کنید؟ در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام به بررسی نحوه استفاده، کاربرد، عوارض و خطرات احتمالی پماد زینک و دایمتیکون خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید. اگر نگران حساسیت پای کودک خود به پوشک هستید و به دنبال پمادی مناسب می گردید حتما این مقاله را مطالعه کنید.

کاربردهای پماد دایمتیکون و زینک

  • درمان تحریک های ناشی از بستن پوشک در نوزاد
  • درمان تحریکات پوستی
  • ممکن است برای موارد دیگر نیز توسط پزشک تجویز شود

دایمتیکون

قبل از استفاده از پماد زینک و دایمتیکون ، چه چیزی را باید با پزشک در میان بگذارید؟

  • در صورت اینکه بیمارتان به دایمتیکون ، زینک یا دیگر مواد موجود در پماد فوق حساسیت دارید.
  • در صورت اینکه به هر دارو، غذا یا دیگر مواد شبیه به این پماد حساسیت دارید. به دکتر خود درباره آلرژی و علائمی که داشتید بگویید. علائمی همچون تحریک، کهیر، خارش، تنگی نفس، خس خس کردن سینه، سرفه کردن، ورم صورت، لب ها، زبان یا گلو و از این دست علائم.

به پزشک خود درباره تمام داروهایی که مصرف می کنید (از جمله نسخه ها یا داروهای مسکن، داروهای گیاهی و حتی ویتامین ها) بگویید. به علاوه پزشک خود را از مشکلات سلامتی که با آن ها مواجه هستید مطلع سازید. باید پیش از مصرف این دارو حتماً اطمینان حاصل کنید که آیا استفاده از آن برای شما امن است و با داروها و مشکلات سلامتی شما اختلالی ندارد. بدون هماهنگی با پزشک هرگز دارویی را شروع و قطع نکنید و دوز مصرفی آن را تغییر ندهید.

دایمتیکون

چه مواردی را باید در زمان استفاده از این پماد در نظر داشته باشید؟

  • به همه پزشکانی که مراجعه می کنید بگویید از این پماد استفاده می کنید. به علاوه پرستاران، داروسازان و دندان پزشکانتان را نیز در جریان بگذارید.
  • اگر محل مشکل شما دارای زخم باز است یا تحریک مزمن پوستی دارید حتماً پزشک خود را مطلع کنید.
  • اگر علائم بدتر شدند یا بیشتر از 7 روز ادامه پیدا کردند به پزشک خود بگویید.
  • برخی از برندها بر روی پارچه یا لباس لکه می اندازند. اگر در خصوص برند دارو سوالی دارید از داروساز بپرسید.
  • این دارو ممکن است در صورت بلعیدن باعث صدمات جدی شود. در صورت خوردن ناخواسته پماد دمیتیکون و زینک به سرعت با یک پزشک یا مرکز سم زدایی تماس بگیرید.
  • اگر باردار هستید یا برای بارداری برنامه دارید، به پزشک خود بگوئید. باید درباره مزایا و خطرات استفاده از این دارو در زمان بارداری با خبر باشید.
  • اگر فرزند شیرخوار دارید پزشک خود را مطلع نمایید. نیاز است درباره خطرات مصرف این دارو بر روی نوزاد شیرخوار اطلاعات کسب نمایید.

بهترین روش استفاده از پماد دایمتیکون و زینک چیست؟

با توجه به دستور پزشک از پماد دایمیتیکون و روی استفاده کنید. تمام اطلاعاتی که به شما داده می شود را مطالعه نمایید و دستورات را به دقت دنبال کنید

  • این دارو به هیچ عنوان مصرف خوراکی ندارد. آن را تنها بر روی پوست خود استفاده کنید و از دهان، بینی و چشم ها دور نگه دارید چرا که باعث سوزش خواهد شد.
  • اگر از این پماد زیر پوشک نوزاد استفاده می کنید، پوشک را بیشتر عوض کنید. محلی که آغشته به پماد است بشوئید و خشک نماید و مجدداً پیش از بستن پوشک از دارو استفاده کنید. پیش از خواب نوزاد در شب حتماً این پماد را برای او استفاده کنید.

در صورت فراموشی مصرف یک مرحله چه کنیم؟

این دارو بر اساس نیاز شما تجویز می شود. آن را بیشتر از چیزی که دکتر تجویز کرده مصرف نکنید.

دایمتیکون

عوارض جانبی پماد زینک و دایمتیکون

همه داروها ممکن است عوارض جانبی داشته باشند. بسیاری از افراد در برابر این دارو یا عوارض جانبی ندارند یا عوارض جانبی بسیاری کمی بروز می دهند. در صورت مشاهده هر یک از علائم یا طولانی شدن مدت آن حتماً با پزشک یا مشاور سلامتی خود مشورت کنید. اگر علائمی علاوه بر موارد فوق مشاهده کردید می تواند به سازمان بهداشت جهانی (FDA) اطلاع دهید.

حتی اگر نادر باشد، برخی از افراد ممکن است عوارض جانبی بسیار بد و حتی کشنده به این دارو نشان دهند. در صورتی که هر یک از علائم و نشانه های زیر را مشاهده کردید سریعاً به پزشک خود گفته و راهنمایی پزشکی دریافت کنید:

  • علائم واکنش آلرژیک مانند تحریک، کهیر، خارش، قرمزی، تورم، تاول یا پوسته پوسته شدن پوست همراه یا بدون تب، احساس فشار در قفسه سینه و گلو، احساس خستگی، مشکل در تنفس، بلعیدن یا صحبت کردن، خشونت غیر طبیعی یا تورم دهان، صورت، لب ها، زبان یا گلو.
  • تحریک بسیار بد پوست

در صورت مشکوک بودن به سوء استفاده (اوردوز)

اگر فک می کنید که بیش از حد از این دارو استفاده کرده یا به اشتباه آن را خورده اید، با مرکز کنترل سموم تماس بگیرید یا سریعاً به بیمارستان مراجعه کنید. آماده این باشید که بگویید یا نشان دهید که دارو را چقدر، چگونه و چه زمانی مصرف کرده اید.

نحوه نگهداری از پماد زینک و دایمتیکون

  • در دمای اتاق نگهداری شود.
  • همه داروهایتان را در محلی امن نگه دارید تا از دسترس کودکان و حیوانات خانگی دور بماند.
  • داروی بدون استفاده یا تاریخ مصرف گذشته را دور بریزید. در صورتی که می خواهید دارو را دور بریزید آن را در فاضلاب خانگی یا بیرون نریزید. اگر درباره بهترین راه دور ریختن دارو سوالی دارید از داروساز بپرسید. ممکن است در شهر شما طرحی برای دریافت داروهای تاریخ گذشته وجود داشته باشد.

دایمتیکون

اطلاعات مصرف

  • اگر علائم یا وضعیت سلامتی شما بهتر نشد یا وضعیت وخیم تر شد، با پزشک تماس بگیرید.
  • داروهایتان را در اختیار دیگران نگذارید و به صورت اشتراکی استفاده ننمایید.
  • یک لیست از همه داروهایتان (تجویزها، داروهای گیاهی، ویتامین ها و مسکن ها) تهیه کرده و در زمان مراجعه به پزشک با خود همراه داشته باشید.
  • برخی از داروها ممکن است دفترچه اطلاعات پزشکی داشته باشد. آن را مطالعه کرده و در صورت داشتن هرگونه سوال درباره این دارو با پزشک، پرستار یا داروساز خود مشورت کنید.
  • اگر فکر می کنید که دچار سوء استفاده (اوردوز) شده اید، سریعاً به مرکز سم زدایی یا پزشکی مراجعه کنید. همه اطلاعات در خصوص مصرف را به اطلاع این مراکز برسانید.

درباره همه مواردی را که در این مقاله می خوانید با پزشک خود مشورت کنید. ممکن است اطلاعاتی که در این صفحه می خوانید برای شرایط شخصی شما متفاوت باشد.


با دستگاه TENS آشنایی دارید؟ درد زایمان، یک تجربه دردناک و غافلگیر کننده است. خوشبختانه، پزشکی مدرن توانسته چندین راه حل برای مقابله با دردی که شما باید در طول زایمان تحمل کنید، ارائه کند. یکی از ابزاری که برای تسکین درد مورد استفاده قرار می گیرد، دستگاه TENS است که یک روش غیر دارویی می باشد و بسیاری از زنان باردار، ترجیح می دهند از آن استفاده کنند. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام به بررسی استفاده از دستگاه TENS در کاهش درد زایمان طبیعی خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید.

دستگاه TENS چیست؟

TENS مخفف عبارت تحریک عصبی برقی پوست می باشد که یک دستگاه تسکین دهنده درد است که در اوایل دوره بارداری مورد استفاده قرار می گیرد. این دستگاه غیر مهاجم بوده و فاقد هرگونه ماده دارویی است و قابل حمل می باشد که در دهه 1970 در اسکاندیناوی معرفی شد. این دستگاه با دست و با باتری کار می کند و دارای چهار الکترود می باشد که توسط سیم، به پشت شما متصل می شوند. دستگاه TENS برای تسکین درد زایمان استفاده می شود. همچنین برای تسکین درد آرتریت، درد زانو، درد گردن، درد دوره قاعدگی و آسیب های ورزشی نیز استفاده می شود.

دستگاه TENS

دستگاه TENS چگونه کار می کند؟

این دستگاه، جریان الکتریکی کم ولتاژی را به اعصاب می فرستد، که از طریق پد هایی که به پشت شما چسبیده اند، عبور کرده و به نخاع و مغز می رسند و موجب سوزن سوزن شدن پوست می شود. اندازه پالس های الکتریکی را می توان به صورت دستی و بر اساس شدت درد کنترل کرد. شما می توانید دکمه کنترل کننده را نگه دارید یا آن را به لباس خود متصل کنید تا قدرت پالس ها را در طول کار، تنظیم کنید.

این که آیا دستگاه TENS به تسکین درد کمک می کند یا نه، و یا فقط حواس زنان را از توجه به درد، پرت می کند، هنوز شناخته شده نیست. با این حال، پالس های الکتریکی باعث تحریک اعصاب در نخاع می شوند تا مانع از انتقال درد شوند. همچنین ممکن است باعث آزاد شدن اندورفین ها شوند که مواد ضد درد طبیعی هستند که توسط بدن تولید می شوند.

اگر چه کار با این دستگاه به نظر ساده می رسد، ولی باید دستورالعمل های آن را به درستی دنبال کنید تا کارآیی خوبی داشته باشد.

چگونه از این دستگاه استفاده کنیم؟

شما می توانید به صورت دستی و با پیروی از دستورالعمل های دستگاه TENS ، کار با این دستگاه را شروع کنید. دستورالعمل ها معمولا شامل موارد زیر می باشند:

  • دستگاه را باید قبل از اینکه پد های آن را روی پشت خود قرار می دهید، خاموش کنید. برای چسباندن پدها، از فرد همراه خود و یا از ماما، کمک بگیرید.
  • دو عدد از چهار عدد پد را هم سطح بند سوتین (پستان بند) خود و در دو طرف ستون فقرات (2.5 سانتی متر یا 1 اینچ) قرار دهید.
  • دو پد باقی مانده را در پشت کمر خود قرار دهید.
  • دستگاه را روشن کنید و کمترین میزان جریان را از روی دستگاه کنترل، انتخاب کنید. به تدریج میزان جریان را زیاد کنید تا زمانی که درد شما کمتر شده و یا انقباضات قوی تر شوند.
  • در صورتی که حس می کنید درد را تحت کنترل گرفته اید و دستگاه TENS به طور موثری کار می کند، به کار خود ادامه دهید.

مدتی زمان لازم خواهد بود تا اثرات دستگاه را احساس کنید، زیرا بدن برای تولید اندروفین به زمان بیشتری نیاز دارد تا به دستگاه، واکنش نشان دهد. بنابراین، اگر پس از شروع کار با دستگاه، هیچ احساس بهبودی نداشتید، نگران نباشید. مقداری زمان لازم می باشد.

اگر فکر می کنید که پد ها، چسبندگی خود را از دست داده اند، چند قطره ژل را بر روی پدها بزنید و به پشت خود بچسبانید. با این کار، پدها، محکمتر بر روی پشتتان قرار می گیرند و کارآیی بهتری دارند.

دستگاه TENS

مزایای استفاده از دستگاه TENS چیست؟

  • از این دستگاه به صورت دستی میتوان استفاده کرد و کار کردن با آن آسان است.
  • از این دستگاه در حالت حرکت نیز می توانید استفاده کنید.
  • اثرات جانبی طولانی مدتی ندارد.
  • به شما در کنترل کردن درد ناشی از انقباضات، کمک می کند.
  • استفاده از این دستگاه باعث کاهش مصرف پتیدین یا اکسید نیتروژن (گاز) در هنگام زایمان می شود و درد را تسکین می دهد.
  • این دستگاه برای ضعف و ناتوانی لگن و سفت شدن گردن و شانه مورد استفاده قرار می گیرد.
  • به طور موثری برای مراحل اول و دوم زایمان، استفاده می شود.
  • در کاهش درد بعد از تولد، موثر است.
  • استفاده از این دستگاه ، یک خواب خوب بعد از زایمان را به همراه دارد.
  • هر چقدر بخواهید می توانید از آن استفاده کنید و یا آن را بردارید و یا در صورت نیاز، دوباره بر پشت خود ببندید.
  • باعث خواب آلودگی مادر و کودک نمی شود.
  • در کنار سایر روش های تسکین درد نیز می تواند مورد استفاده قرار بگیرد.
  • برای استفاده از آن به شخص ثالثی نیاز ندارید.
  • برای زایمان در خانه نیز استفاده می شود.

معایب این دستگاه چیست؟

  • در صورت شل شدن پدها، ممکن است به کمک کسی برای محکم کردنشان نیاز داشته باشید
  • برای مشاهده ضربان قلب جنین، باید از پشت خود آن را جدا کنید.
  • ممکن است فقط در اوایل مرحله زایمان، باعث تسکین درد شود.
  • استفاده از آن ، برای زایمان در آب توصیه نمی شود.
  • با وجود پدها، ماساژ پشت در زمان زایمان، خوشایند نیست.

دستگاه TENS

چه زمانی نباید از دستگاه TENS استفاده کنید؟

در صورت داشتن هر یک از شرایط زیر، از دستگاه TENS نباید استفاده کنید:

  • باردار هستید اما درد زایمان ندارید.
  • در حال دوش گرفتن یا شنا در استخر های مخصوص زایمان
  • داشتن صرع
  • وجود زخم در نواحی که نیاز به گذاشتن پد می باشد
  • در صورت داشتن مشكل قلبی يا اگر از يك دستگاه تولید ضربان قلب استفاده می کنید

اگر احساس می کنید که درد، درد زایمان نیست، از این دستگاه استفاده نکنید و با یک پزشک یا ماما ملاقات داشته باشید.

چگونه می توانید این دستگاه را تهیه کنید؟

ممکن است تمام بیمارستان ها دستگاه TENS را در اختیار نداشته باشند. در چنین مواردی و در صورت نیاز، باید یکی از این دستگاه ها را کرایه کرده و یا قرض بگیرید و یا یکی بخرید. این دستگاه ها معمولا در مراکزی که زایمان انجام می شود و یا در واحدهای تحت پوشش مامایی که از دستگاه TENS استفاده می کنند، وجود دارد.

اگر می خواهید یکی از این دستگاه ها را  خریداری کنید، گزینه های فروش آنلاین را بررسی کنید و قبل از انتخاب، آنها را ببینید. در صورت خرید یا کرایه دستگاه، همیشه دستگاهی را انتخاب کنید، که پد های ضد آلرژیک داشته باشد، به ویژه اگر پوست حساسی دارید.

برخی توصیه های دیگر

  • در کلاس های مخصوص زایمان شرکت کنید و یا اینکه در مورد استفاده از این دستگاه از ماما، سوالاتی را بپرسید. سوالاتی نظیر اینکه این دستگاه چگونه کار می کند و چگونه باید در طول زایمان از آن استفاده کرد.
  • هر سه ساعت یک بار پدها را از پشت خود بردارید و مقداری ژل را روی نواحی که پد را گذاشته اید بزنید تا از محکم بودن پدها در محل خودشان مطمئن باشید تا به خوبی با پوست در تماس باشند.
  • زمانی که از این دستگاه استفاده می کنید، برای اینکه تاثیر بهتری داشته باشد، موبایل خودتان را دور نگه دارید.

دستگاه TENS

چه اقدامات احتیاطی لازم است که انجام دهید؟

در اینجا برخی از اقدامات احتیاطی استاندارد را که باید هنگام استفاده از دستگاه TENS در دوران بارداری انجام دهید، ذکر می کنیم:

  • از این دستگاه نباید قبل از هفته 37 بارداری استفاده شود مگر با توصیه پزشک
  • در صورت داشتن هر گونه ایمپلنت الکتریکی از قبیل دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب یا هر نوع فلز دیگری، از دستگاه TENS استفاده نکنید و با پزشک خود در این زمینه مشورت کنید.
  • در مورد داشتن مشکل قلبی یا صرع، با پزشک خود درباره بی خطر بودن استفاده از دستگاه TENS صحبت کنید.
  • قبل از گذاشتن یا برداشتن پد ها از بدن خود، همیشه دستگاه را خاموش کنید.
  • به دلیل اینکه این دستگاه ممکن است برای همه مناسب نباشد، قبل از این که از دستگاه استفاده کنید، با یک شخص متخصص، مشورت کنید و از نظراتش بهره مند شوید.

آیا در زمان استفاده از دستگاه TENS ، می توانید از تکنیک بیهوشی اپیدورال استفاده کنید؟

اگر با تشخیص پزشک، به این نوع بیهوشی نیاز داشته باشید، حتی در صورت استفاده از این دستگاه می توانید تزریق اپیدورال را انجام دهید. با این حال، قبل از تزریق اپیدورال، الکترودها از بدن شما جدا خواهند کرد.

دستگاه TENS وسیله ای برای تسکین درد می باشد و از این دستگاه الکتریکی می توانید با خیال راحت استفاده کنید. بنابراین با متخصصان و پزشکان درباره چگونگی استفاده بی خطر از آن قبل از زایمان، صحبت کنید. در صورتی که پزشک یا ماما، تشخیص دادند که این دستگاه برای شما مناسب نمی باشد، از آن استفاده نکنید. همیشه گزینه هایی برای تسکین درد وجود دارند.


مجرایی که با آن ادرار می کنید آندومتر نام دارد. در آزمایشات سونوگرافی و یا MRI، اندومتری بوسیله خطی تیره در صفحه مشاهده می شود. این خط گاهی تحت عنوان نوار رحم نامیده می شود. این خط به بیماری خاص یا تشخیص آن در بدن اشاره ندارد، بلکـه می توان آن را به عنوان عضو معمول بدن در نظر گرفت. در این مقاله از بخش سلامت زنان دکتر سلام به بررسی نوار آندومتر خواهیم پرداخت و تفاوت های ویژه آن را با سلول های آندومتر مورد تحلیل و بررسی قرار می دهیم. با ما همراه باشید.

تفاوت سلول های آندومتر و نوار آندومتر

سلول های آندومتر در سایر نقاط بدن به عنوان نشانه ای از اندومتریوز (اختلالی که در آن بافتهای رحم از آن خارجی می شوند) ظاهر می شوند، اما نوار آندومتر به طور خاص به بافت اندومتری در رحم اشاره دارد.

به مرور زمان، با گذشت سن و ایجاد تغییرات در نواحی تناسلی، این بافت نیز دستخوش تغییراتی خواهد شد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این تغییرات، علائم و زمان مراجعه به پزشک ادامه این نوشته را از دست ندهید.

آندومتر

نوار آندومتر معمولا به چه صورت است؟

اگر در سن باروری هستید، شکل کلی نوار آندومتر بستگی به این دارد که شما در کجای چرخه و دوره قاعدگی قرار دارید.

قاعدگی یا مرحله اولیه تکثیر

روزهای قاعدگی و بلافاصله بعد از آن را دوره قاعدگی یا مرحله اولیه تکثیر می نامیم. در این روزها، نوار آندومتر بسیار نازک به نظر می رسد؛ درست مثل یک خط مستقیم.

مرحلۀ تکثیر اخیر(پایانی)

در ادامه بافت اندومتری شما ضخیم تر خواهد شد. در مرحله تکثیر پایانی، خطوط ممکن است به حالت لایه لایه ای به نظر برسند که خط تیره ای از وسط آن عبور کرده است. این مرحله پس از تخمک گذاری به پایان می رسد.

مرحله ترشح

آن قسمت از چرخه قاعدگی که بین زمان تخمک گذاری و آغاز قاعدگی قرار دارد، مرحله ترشح نامیده می شود. در این روزها، اندومتری در ضخیم ترین حالت ممکن قرار دارد. نوار آندومتر مایع اطرافش را جمع می کند؛ به نحوی که در سونوگرافی، به نظر می رسد که این دو تراکم و رنگ مشابهی دارند.

آندومتر

ضخامت این نوار باید چقدر باشد؟

ضخامت این نوار به این بستگی دارد که شما در کدام مرحله از زندگی قرار دارید.

اطفال

قبل از بلوغ نوار آندومتری ، در تمام طول ماه مثل یک خط نازک است. در بعضی موارد، ممکن است هنوز در سونوگرافی قابل تشخیص نباشد.

پیش از یائسگی

برای زنانی که در سن باروری قرار دارند، نوار آندومتری با توجه به چرخه قاعدگی ضخیم و نازک می شود. نوار می تواند هر جایی در بازه ی کمتر از 1 میلیمتر تا اندکی بیشتر از 16 میلی متر باشد. در مجموع همه چیز بستگی این دارد که شما در هنگام اندازه گیری ضخامت این نوار، کجای دوران قاعدگی قرار دارید.

میانگین این ضخامت ها ​​به شرح زیر است:

  • در طول قاعدگی: 2 تا 4 میلیمتر
  • مرحله اولیه تکثیر: 5 تا 7 میلیمتر
  • مرحلۀ تکثیر پایانی: تا 11 میلیمتر
  • مرحله ترشح: تا 16 میلی متر

بارداری

هنگامی بارداری، یک تخمک بارور شده در حالی که در ضخیم ترین حالت ممکن قرار دارد، به آندومتر وارد می شود. آزمایشات تصویری انجام شده در دوران بارداری ممکن است یک نوار آندومتر به ضخامت 2 میلیمتر یا بیشتر را نشان دهد.

در بارداری عادی، نوار آندومتر به خانه ای برای جنین در حال رشد تبدیل خواهد شد. این نوار در نهایت توسط کیسه حاملگی و جفت به مرور پوشانده می شود.

بعد از زایمان

نوار آندومتر پس از زایمان ضخیم تر از حد معمول است. این به این دلیل است که لخته های خون و بافت های قدیمی می توانند پس از زایمان بیشتر باقی بمانند.

این بقایا در 24 درصد موارد، پس از حاملگی رویت می شوند. همچنین باید بدانید بعد از سزارین نیز این بقایا معمولا قابل مشاهده هستند.

زمانی که چرخه ی قاعدگی شما به حالت عادی خود باز می گردد، روند عادی ضخیم و نازک شدن نوار آندومتر شما نیز شرایط عادی خود را پیدا می کند.

پس از یائسگی

ضخامت آندومتر پس از رسیدن به یائسگی، به حالت موازنه در می آید. اگر نزدیک یائسه شدن هستید ولی گاه به گاه خونریزی واژینال نیز دارید، متوسط ضخامت نوار آندومتر کمتر از 5 میلی متر می باشد.

اما اگر دیگر خونریزی واژینال نداشته باشید، متوسط ضخامت نوار ​​بین 8 تا 11 میلیمترخواهد بود. نوار آندومتر 11 میلیمتری یا بیشتر در مرحله پس از یائسگی را به عنوان یک نوار ضخیم می شناسیم.

آندومتر

چه چیزی باعث ضخامت غیرطبیعی نوار آندومتر می شود؟

به استثنای مواردی که علائم غیر طبیعی را مشاهده نمی کنید، بافت آندومتری ضخیم به خودیِ خود جای نگرانی ندارد. در برخی موارد یک نوار آندومتر ضخیم ممکن است نشانه ای از موارد زیر باشد:

پولیپ ها

پولیپ آندومتر، از اختلالات بافتیِ رحم است. این پولیپ ها باعث می شود آندومتری در سونوگرافی ضخیم تر به نظر بیاید. در بیشتر موارد، این پولیپ ها خوش خیم هستند در موارد بسیار نادر، پولیپ آندومتر می تواند بدخیم شود.

فیبروئید رشته ایِ رحم

فیبروئید های رحم می توانند به آندومتری متصل شده و آن را ضخیم تر سازند. این فیبروئید ها بسیار شایع هستند؛ به حدی که 80 درصد از زنان آن را تا قبل از 50 سالگی تجربه می کنند.

استفاده از تاموکسیفن

تاموکسیفن (Nolvadex) یکی از داروهای مصرفی برای درمان سرطان پستان است. عوارض جانبی رایج این دارو عبارتند از:

  • یائسگی زودرس
  • تغییر در روند ضخیم و نازک شدن اندومتری

هایپرپلازی اندومتر

هایپرپلازی اندومتر زمانی اتفاق می افتد که غدد آندومتر باعث رشد سریع تر بافت می شود. این موضوع در زنان مبتلا به یائسگی شایع تر است. در برخی موارد، هایپرپلازی آندومتری می تواند بدخیم شود.

سرطان آندومتری

به گفته انجمن سرطان آمریکا، تقریبا تمام سرطان های رحم از سلول های اندومتر شروع می شوند. داشتن اندومتری که به شکل غیر معمول ضخیم باشد، می تواند نشانه اولیه سرطان باشد. علائم دیگر شامل خونریزی شدید، مکرر یا غیرمعمول، ترشحات نامنظم بعد از یائسگی و درد کمر یا لگن است.

چه چیزی باعث نازکی غیر طبیعی بافت می شود؟

به استثنای مواردی که نشانه های غیر معمول مشاهده می کنید، بافت اندومتری ضخیم به طور کلی علت نگرانی نیست. در بعضی موارد نوار نازک اندومتری ممکن است نشانه ای از موارد زیر باشد:

  • یائسگی
  • اندومتریوم ضخیم و نازک شدن عادی خود را در طول دوران یائسگی و پس از آن متوقف می کند.

آتروفی

سطح پایین استروژن می تواند منجر به ایجاد شرایطی شود که به آن آتروفی اندومتری گفته می شود. در اکثر موارد، این موضوع به شروع یائسگی مربوط می شود. عدم تعادل در هورمون ها، اختلالات خورد و خوراک و شرایط ایمنی بدن نیز می تواند منجر به آتروفی در زنان جوان شود. هنگامی که بدن شما دارای سطح استروژن کم است، ممکن است بافت اندومتری از ضخامت کافی برای رشد و بارور شدن تخمک برخوردار نباشد.

آندومتر

علائم مربوط به اختلال در بافت های رحم چیست؟

هنگامی که سلول های اندومتر به شکل غیرطبیعی رشد می کنند، علائم دیگر نیز ممکن است در ادامه به وجود بیایند.

اگر نوار آندومتر ضخیم تر از حالت عادی باشد، این علائم ممکن است مشاهده شوند:

  • خونریزی پیش بینی نشده بین دوره های قاعدگی
  • قاعدگی های بسیار دردناک
  • مشکل باردار شدن
  • چرخه های قاعدگی که کمتر از 24 روز یا بیشتر از 38 روز است.
  • خونریزی شدید در قاعدگی

اگر اندومتری شما نازک تر از حد طبیعی باشد، علائم مربوط می تواند مشابه با علائم بافت ضخیم باشد. علاوه بر آتها ممکن است علائم زیر را نیز تجربه کنید:

  • پریود نشدن در بعضی از دفعات و یا اینکه فرد کلا پریود نمی شود
  • درد لگن در زمان های مختلف در هر ماه
  • درد در رابطه جنسی

اگر در معرض هر کدام از این علائم هستید، پزشک خود را در جریان بگذارید. پزشک ممکن است سونوگرافی یا سایر آزمایش های تشخیصی را برای تشخیص علت تجویز کند.

با پزشک خود صحبت کنید

حتما سؤالات خود را درباره سلامت باروری از پزشکتان بپرسید. پزشک شما می تواند تاریخچه پزشکی شما را بررسی کرده و آنچه که برای شما طبیعی و نرمال است را به شما بگوید.

اگر علائم غیر طبیعی را مشاهده کردید، حتما با پزشک متخصص زنان خود مشورت کنید و  تا هنگام آزمایشات سالانه خود صبر نکنید. انجام این کار می تواند هر گونه درمان لازم را به تاخیر بیندازد. دکتر سلام پیشنهاد می کند مقاله ضخامت دیواره رحم و علت نازک شدن آن را نیز مطالعه کنید.


رژیم غذایی کم باقیمانده چیست؟ التهاب جداره دیواره روده باعث بیماری ‌های التهابی روده (IBD) مانند دیورتیکولیت، کولیت اولسروز و بیماری کرون می‌ شود. این بیماری‌ ها دردآور هستند و می ‌توانند موجب اسهال شدید، تب، خستگی، کاهش اشتها، کاهش وزن و خون در مدفوع شوند. برای تسکین بخشیدن به روده‌ها، پزشکان اغلب توصیه می ‌کنند که رژیم غذایی کم باقیمانده یا رژیم غذایی کم فیبر را دنبال کنید. در این مقاله از بخش تغذیه دکتر سلام، شرح مفصلی درباره رژیم غذایی کم باقیمانده، برنامه رژیم غذایی کم باقیمانده و لیست غذاهایی که باید بخورید و آن ها که نباید بخورید را ارائه می ‌دهد.

رژیم غذایی کم باقیمانده چیست؟

یک رژیم غذایی کم باقیمانده مصرف فیبر و مواد غذایی دیگر که هضم آن ‌ها دشوار است را محدود می ‌کند. فیبر از مواد گیاهی ای تشکیل‌ شده است که بدن نمی‌ تواند آن ها را به طور کامل هضم کند. باقیمانده، مواد غذایی هضم نشده است که عمدتا فیبر است و مدفوع را تشکیل می ‌دهد. یک رژیم کم فیبر به کاهش میزان غذا های هضم نشده، کاهش حجم روده و کاهش مقدار مدفوع کمک خواهد کرد.

متخصصان بهداشت، رژیم غذایی کم باقیمانده یا رژیم کم فیبر را بعد از جراحی ‌های روده ای مانند ایلئوستومی یا کلوستومی توصیه می‌ کنند. یک رژیم غذایی کم باقیمانده معمولا برای مدت کوتاهی دنبال می‌ شود. شما همیشه باید برای برنامه ‌ریزی یک رژیم غذایی کم باقیمانده با یک متخصص تغذیه مشورت کنید. با توجه به جذب ناقص مواد مغذی، ممکن است لازم باشد تا در رژیم غذایی خود ویتامین های مکمل را نیز بگنجانید.

رژیم غذایی کم باقیمانده

منوی نمونه رژیم غذایی کم باقیمانده

وعده غذایی آن چه که باید بخورید
صبح زود انتخاب ها:

1 لیوان آب گرم همراه با عسل و آب لیمو

چای یا قهوه بدون کافئین

صبحانه انتخاب ها:

تخم مرغ نیمرو با یک تکه نان برشته سفید

پن کیک

عصاره سبزیجات یا آب میوه

نهار انتخاب ها:

مرغ پخته یا گریل شده

سالاد سبزیجات

ماهی پخته شده (بدون استخوان) به همراه مارچوبه و لوبیا سبز

بعد از نهار انتخاب ها:

1 فنجان طالبی

1 فنجان ماست کم چرب

آب میوه تازه

میان وعده عصرانه گزینه ها:

کلوچه های طعم دار

کراکر و ژله

بیسکوئیت نمکی

شام انتخاب ها:

برنج سفید با مرغ سرخ ‌شده و سبزیجات

گوشت گوساله گریل شده

پاستا

 

لیست غذاهای مجاز در این رژیم

رژیم غذایی کم باقیمانده، مصرف فیبر و چندین ماده مغذی مهم دیگر را محدود می‌کند. در نتیجه شما نباید به این رژیم به عنوان یک راه‌ حل بلند مدت برای علائم خود نگاه کنید. به طور کلی، شما باید از دانه‌ های کامل، آجیل و دانه ‌هایی که پر از فیبر هستند دوری کنید. با این حال، غذا های دیگری وجود دارند که شما می ‌توانید به عنوان بخشی از رژیم غذایی خود از آن ها لذت ببرید.

1- دانه ‌ها

  • برنج سفید، ماکارونی و نودل
  • غلات پخته شده
  • غلات سرد، مثل دانه‌ های ذرت
  • نان و کراکر های تهیه شده از آرد سفید تصفیه‌ شده

میوه ‌ها و سبزیجات

معمولا پوست و دانه‌ های میوه ‌ها فیبری هستند. در نتیجه، شما باید پوست میوه ها را بکنید و از دانه ‌ها برای لذت بردن از یک رژیم غذایی کم باقیمانده اجتناب کنید. در زیر لیستی از میوه ‌ها و سبزیجاتی که می ‌توانید در رژیم غذایی کم باقیمانده خود داشته باشید آورده شده‌ است:

  • انواع مارچوبه
  • لوبیا سبز
  • قارچ ها
  • اسفناج
  • کدو بدون تخم
  • کدو تنبل
  • سیب ‌زمینی بدون پوست
  • موز رسیده
  • گرمک
  • آواکادو
  • گلابی کنسروی بدون پوست و دانه‌

3- محصولات لبنی

شما می ‌توانید شیر و دیگر محصولات لبنی را در حد تعادل مصرف کنید. اما اگر به لاکتوز حساسیت دارید، باید از شیر و دیگر محصولات لبنی دوری کنید.

گوشت

خبر خوب در مورد رژیم غذایی کم باقیمانده این است که هیچ ممنوعیتی برای مصرف گوشت و ماکیان وجود ندارد. شما می ‌توانید گوشت گاو، مرغ، گوشت بره را در رژیم غذایی خود داشته باشید، مشروط بر اینکه نرم و بدون چربی باشند.

5- چربی ‌ها، چاشنی ها و سس ها

شما می‌ توانید مواد غذایی زیر را به عنوان بخشی از رژیم غذایی کم باقیمانده خود بخورید:

  • مارگارین
  • کره
  • روغن ها
  • سس گوجه فرنگی
  • سس مایونز
  • خامه ترش
  • ژله‌
  • عسل
  • سس سویا
  • چاشنی های سالاد

شما همچنین می ‌توانید کیک‌ های ساده‌، شیرینی ها، پودینگ، کاستارد، چوب‌شور، آب ‌نبات سفت و بستنی را میل کنید. در جایی که نوشیدنی ‌ها به میان می آیند، باید به قهوه و نوشابه بدون کافئین توجه کنید. کافئین می ‌تواند معده شما را تحریک کند. شما همچنین می‌ توانید عصاره سبزیجات تازه را نیز بنوشید.

رژیم غذایی کم باقیمانده

غذاهای غیرمجاز در رژیم غذایی کم باقیمانده

اگر رژیم غذایی کم باقیمانده را دنبال می کنید، باید از غذاهای خاصی دوری کنید. این غذاها شامل موارد زیر هستند:

  • آجیل ها
  • بذرها
  • میوه ‌های خام و میوه ‌های خشک
  • غلات سبوس ‌دار و کلیه محصول درست شده از غلات
  • لوبیا ها و عدس ها
  • سبزیجات حاوی فیبر، از جمله بروکلی، نخود فرنگی و کلم بروکسل
  • توفو
  • ترشیجات
  • پنیر به همراه میوه ‌ها، آجیل ها و دانه ‌ها
  • ذرت بو داده
  • آب‌ میوه های دارای پالپ
  • زیتون ‌ها
  • کلم ترش
  • کره بادام ‌زمینی
  • مرباها

رژیم غذایی کم باقیمانده

 طرز تهیه غذا در رژیم کم فیبر

ماهی پخته شده با مارچوبه و لوبیا سبز

مواد لازم:

  • ماهی سالمون
  • پنج عدد مارچوبه
  • ۶ عدد لوبیا سبز
  • ۲ قاشق سوپ خوری روغن زیتون
  • ۱ قاشق سوپ خوری آب لیمو
  • یک ساقه آویشن
  • 1 قاشق چای خوری کره
  • نمک و فلفل

طرز تهیه:

  1. ماهی را با نمک، فلفل و عصاره لیمو برای مدت ۱۰ دقیقه مخلوط کنید.
  2. سبزیجات را بشویید و قسمت های غیر قابل خوردن را کنار بگذارید و بقیه را در یک کاسه بریزید.
  3. روغن زیتون، کره، نمک و فلفل را در کاسه بریزید و به خوبی مخلوط کنید.
  4. در یک سینی پخت، ماهی را بخوابانید، کمی روغن بریزید و در دمای ۱۸۰ درجه سانتی گراد به مدت ۵ دقیقه بپزید.
  5. سینی پخت را در بیاورید و سبزیجات را اضافه کنید و برای 5 دقیقه دیگر بپزید.

جایگزین ‌های گیاهی:

اگر نمی‌ خواهید گوشت بخورید، می ‌توانید از سیب‌زمینی خرد شده استفاده کنید.

همراه با رژیم غذایی کم باقیمانده، شما باید ورزش ‌های سبکی را نیز انجام دهید تا خود را فعال نگه دارید.

رژیم غذایی کم باقیمانده

نقش ورزش

ورزش منظم، شما را فعال نگه می ‌دارد، ماهیچه ها را می سازد و استخوان‌ها را تقویت می‌ کند. سعی کنید حداقل ۲۰ دقیقه ورزش روزانه را در برنامه خود جای دهید. راه رفتن، پرش، تمرینات پله ای، طناب زنی، دوچرخه ‌سواری و یوگا توصیه می‌ شود.

در نتیجه، فوایدی را که شما با رعایت رژیم غذایی کم باقیمانده تجربه خواهید کرد چیست؟ در ادامه متوجه خواهید شد.

فواید یک رژیم غذایی کم باقیمانده

  • مفید برای افرادی که از بیماری‌ های التهابی روده مانند کولیت اولسروز و بیماری کرون رنج می ‌برند.
  • معده را روان می کند و از نفخ شکم، اسهال و گرفتگی عضلات شکم جلوگیری می کند.
  • مواد غذایی بیشتری جذب می ‌شوند چون زمان انتقال مواد غذایی در روده بیشتر می ‌شود.

از سویی دیگر، رژیم غذایی کم باقیمانده ممکن است اثرات جانبی زیر را نیز به همراه داشته باشد

عوارض جانبی یک رژیم کم باقیمانده

  • ممکن است باعث کمبود مواد مغذی در بدن شود که ممکن است منجر به مشکلات سلامتی متعددی شود.
  • از آنجا که فیبر به حرکت چربی کمک می ‌کند، یک رژیم غذایی با فیبر پایین می‌ تواند باعث افزایش وزن شود.

در نهایت، در اینجا باید ها و نباید هایی که باید در ذهن داشته باشید آورده شده است.

 باید ها و نباید ها:

بایدها نبایدها
این رژیم غذایی را تنها در صورتی دنبال کنید که از هر گونه بیماری التهابی روده رنج می ‌برید. این رژیم غذایی را بدون مشورت پزشک دنبال نکنید.
مطمئن شوید که هر روز آب ‌میوه تازه می نوشید. پالپ میوه را به آب میوه اضافه نکنید.
پروتئین بخورید تا به شما در تقویت ماهیچه‌ هایتان کمک کند. غذاهایی را که در لیست ممنوعه ها آورده شده است نخورید.

یک رژیم غذایی کم باقیمانده می ‌تواند به تسکین دیواره روده شما کمک کند و به شما کمک کند تا احساس بهتری داشته باشید. قبل از خرید سبزیجات، میوه ‌ها و دانه ‌های حاوی فیبر، محتوای فیبر آن ها را بررسی کنید. تنها در صورتی که پزشک تان به شما توصیه کرد، رژیم کم فیبر را دنبال کنید.

اگر حتی بعد از داشتن رژیم غذایی کم فیبر، هم شکم درد داشتید، سریعا به پزشک خود مراجعه کنید. هم چنین قرار گرفتن در رژیم غذایی کم فیبر می ‌تواند موجب کمبود مواد مغذی در بدن شود. در نتیجه شما باید آب ‌میوه و عصاره سبزیجات را همراه با مکمل ‌های مولتی ویتامین مصرف کنید.

رژیم غذایی کم باقیمانده

سوالات متداول

در رژیم غذایی کم فیبر چه میزان فیبر وجود دارد؟

برای افرادی که از بیماری ‌های التهابی روده مانند کولیت اولسروز و بیماری کرون رنج می ‌برند، حدود ۱ گرم فیبر در هر وعده، مجاز است.

هنگامی که در رژیم غذایی کم باقیمانده به سر می برم آیا می‌ توانم شکلات بخورم ؟

بله، در حالی که رژیم غذایی کم باقیمانده را دنبال می‌کنید، می ‌توانید شکلات بخورید، با این حال، شما نمی ‌توانید شکلاتی را که حاوی گردو است، میل کنید.

آیا باید رژیم غذایی کم باقیمانده را قبل از کولونوسکپی دنبال کنم؟

کولونوسکپی روشی است که می ‌تواند برای بررسی هر نوع التهاب، خونریزی، زخم، سرطان و پولیپ در دیواره روده بزرگ استفاده شود. از آنجا که هضم مواد غذایی با فیبر بالا دشوار است و ممکن است باعث التهاب در روده بزرگ شود، توصیه می‌ شود که رژیم غذایی کم باقیمانده را قبل از کولونوسکپی، دنبال کنید.

در صورتی که دیورتیکولیت داشته باشم، باید یک رژیم غذایی کم باقیمانده را دنبال کنم؟

بسته ‌های کوچک که در دیواره روده ایجاد می ‌شوند، گاهی اوقات می ‌توانند عفونی و ملتهب شوند. این حالت به نام دیورتیکولیت شناخته می‌ شود. پزشک شما ممکن است توصیه کند که برای مدتی رژیم غذایی کم باقیمانده را دنبال کنید تا حجم روده کاهش یابد (رژیم با فیبر بالا باعث افزایش حجم روده می ‌شود) و عفونت درمان ‌شود. قبل از این که رژیم غذایی کم باقیمانده را دنبال کنید، نظر پزشک خود را جویا شوید.

در صورتی که کولیت اولسروز داشته باشم، باید یک رژیم غذایی کم باقیمانده را دنبال کنم؟

وقتی که دیواره روده، بزرگ می ‌شود، باعث اسهال و درد شدید می ‌شود. برای تسکین درد دیواره‌ روده، ممکن است یک رژیم غذایی با فیبر پایین توسط پزشک توصیه شود. لطفا قبل از شروع رژیم غذایی کم باقیمانده، با پزشک خود مشورت کنید تا دلیل درد شکم و اسهال مشخص شود.

آیا یک رژیم غذایی کم باقیمانده عامل یبوست است؟

در طول مدتی که شما در یک رژیم غذایی کم باقیمانده و یا رژیم غذایی کم فیبر به سر می برید، حجم کمتری از روده را دارید و دیواره ‌های روده‌ شما به حرکت و انرژی اضافی برای حرکت روده نیاز دارند. این ممکن است منجر به یبوست شود. اگر بیماری التهاب روده داشته باشید، تنها راه جلوگیری از یبوست، نوشیدن آب کافی در طول روز است.

آیا می ‌توانم در رژیم غذایی کم باقیمانده، الکل مصرف کنم؟

خیر؛ الکل حرکت لوله گوارش روده را افزایش می ‌دهد و باعث التهاب بیشتر می‌ شود. مصرف الکل تنها باعث اختلال بیشتر در دیواره‌ روده می شود. امیدواریم این مقاله مفید واقع شود.

7 علت تولد نوزاد با وزن کم

بدون دیدگاه


آرزوی هر مادری، به دنیا آوردن نوزادی سالم است. نخستین چیزی که به ذهن همه مادران خطور می کند و با سلامتی نوزاد در رابطه می باشد، وزن در زمان تولد نوزاد می باشد. هرچه وزن نوزاد بیشتر باشد، حس خوشحالی و رضایت مادر نیز بیشتر می شود و چنانچه نوزادی با وزن کم متولد شود، تمام افراد خانواده نگران می شوند. در این مقاله از بخش سلامت کودک دکتر سلام، به بررسی تولد نوزاد با وزن کم خواهیم پرداخت. این مسئله چند علت دارد که شاید برایتان جالب باد که بدانید. آیا می دانید وزن کم در هنگام تولد بر چه اساسی سنجیده می شود؟

تولد نوزاد با وزن کم

به طور کلی، نوزادی که با وزنی کمتر از 2.5 کیلوگرم، به دنیا بیاید، به عنوان یک نوزاد کم وزن شناخته می شود و چنانچه کمتر از 1 کیلوگرم وزن داشته باشد، در رده نوزادانی دسته بندی می شوند که در هنگام تولد وزن خیلی کمی دارند. چنانچه نوزاد شما در زمان تولد، وزن کمی داشته باشد، خطر ابتلا به مشکلات تنفسی، عفونت ها، مشکلات دستگاه گوارشی و حتی مشکلات عصبی، در وی افزایش می یابد. از آن جایی که وزن مناسب هنگام تولد، سلامتی کودک را تحت تأثیر خود قرار می دهد، بحث و بررسی علل آن، الزامی می باشد.

تولد نوزاد با وزن کم

7 علت تولد نوزاد با وزن کم

چه چیزهایی باعث کاهش وزن نوزاد می شود؟ آیا با علت های تولد نوزاد با وزن کم آشنایی دارید؟ آیا می دانید چه کارهایی در دوران بارداری باعث می شود که نوزادی با وزن نرمال نداشته باشید؟ در ادامه بخوانید.

1- زایمان زودرس

در صورتی که نوزاد قبل از شروع هفته سی و هفتم دوران بارداری متولد شود، زایمان زودرس اتفاق افتاده است. در این چنین حالتی، نوزاد کاملا در داخل رحم رشد نکرده است. یعنی این که نوزاد شما در چند هفته پایانی دوران بارداری، اصطلاحا وزن نگرفته است بنابراین، وزن او خیلی کمتر از وزن میانگین در زمان تولد نوزاد می باشد.

2- چند قلو زایی و تولد نوزاد با وزن کم

اگر مادری دو قلو، سه قلو، چهار قلو یا بیشتر به دنیا بیاورد، شانس کم بودن وزن در زمان تولد، بیشتر می شود. این حالت به علت فشار زیادی که در رحم وجود دارد، اتفاق می افتد زیرا چندین نوزاد در رحم درحال تقلا هستند و مواد غذایی را با یکدیگر شریک می شوند. بنابراین ممکن است نوزادان با وزن کم، متولد شوند.

تولد نوزاد با وزن کم

3- مصرف الکل

مصرف الکل و مواد مخدر در دوران بارداری، برای کودک بسیار مضر و خطرناک است. با مصرف الکل و با آزاد شدن بعضی از مواد شیمیایی در جفت، اکسیژن کافی به نوزاد نمی رسد، در نتیجه ممکن است مانع رشد کودک شود.

4- محدودیت رشد در داخل رحم (IUGR)

IUGR  حالتی است که جنین به اندازه ای که انتظار می رود، در داخل رحم رشد نمی کند و در نتیجه کوچک می ماند. با این حال، اگر چه ممکن است نوزاد در وقت مقرر متولد شود اما هنوز هم دارای وزن کمی می باشد. این کاهش وزن ممکن است به دلیل تحمل کردن شرایط محدودیت رشد در داخل رحم (IUGR) باشد. IUGR نامتقارن غالبا بر اثر کمبود مواد مغذی و فشار خون بالا در دوران بارداری اتفاق می افتد. در حالی که IUGR متقارن بر اثر بروز بعضی از ناهنجاری های کروموزومی، عفونت های ادراری و عوامل مرتبط با سبک زندگی، اتفاق می افتد.

5- دیابت و تولد نوزاد با وزن کم

داشتن دیابت در دوران بارداری، شانس تولد زودهنگام کودک را افزایش می دهد و در نتیجه باعث کاهش وزن در هنگام تولد می شود. اما نگران نباشید. دیابت دوران بارداری به سادگی با انجام تمرینات ورزشی، رژیم غذایی و دارو درمان می شود. به خاطر داشته باشید که باید در شیوه زندگی خود تغییرات خاصی را اعمال کنید.

تولد نوزاد با وزن کم

6- پری اکلامپسی

پری اکلامپسی نوعی بیماری است که بر اثر فشار خون بالا در دوران بارداری اتفاق می افتد که در نهایت باعث آسیب رسیدن به کلیه ها می شود. پری اکلامپسی نیز مانند هر بیماری دیگری بر جفت تاثیر می گذارد زیرا خون و مواد مغذی کمتری به نوزاد می رسد و باعث می شود نوزاد در زمان تولد، وزن کمی داشته باشد.

7- عفونت

مادری که در انتظار تولد نوزاد خود به سر می برد، حساسیت بیشتری در برابر حفاظت خود در برابر عفونت دارد زیرا ممکن است سیستم ایمنی مادر را به خطر بیندازد. در صورتی که به عفونت ها بی توجهی شود و تحت درمان قرار نگیرند، باعث بروز عوارض مختلفی در طول زایمان می شود که یکی از این عوارض، وزن کم در هنگام تولد می باشد.

امیدواریم این مقاله توانسته باشد اطلاعاتی را در اختیار مادران باردار قرار دهد. اما قطعا دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. شما با رعایت یک برنامه مناسب و عمل به راهنمایی های پزشکتان ، می توانید با این نگرانی مقابله کنید. در نهایت اینکه، هیچ چیزی برای نگرانی وجود ندارد. استرس را از خود دور کنید و به فعالیت ها و کارهایتان ادامه دهید. زودی با تولد یک کودک سالم، خوشحال خواهید شد.

تولد نوزاد با وزن کم

اگر نوزادی با وزن کم به دنیا آوردید، باید مراقبت های لازم را انجام دهید تا کم کم سیستم ایمنی اش، قوی شود. نوزادانی که دارای وزن کمی هستند، سریع تر سرما می خورند و عفونت در آنها سریع تر رشد می کند. بنابراین نیاز به مراقبت های ویژه ای دارند تا بتوانند به وزن نرمال برسند.

آیا راهکاری برای پیشگیری از وزن کم نوزاد حین تولد می شناسید؟ آیا طب سنتی و داروهای گیاهی می توانند در این راستا کمک کننده باشند؟ اگر پیشنهاد یا تجربه ای در این زمینه دارید حتما با کاربران دکتر سلام به اشتراک بگذارید.


بیشتر بدانید:


جفت قدامی چیست؟ جفت یک عضو اصلی می باشد که در طول دوران بارداری، مواد مغذی، اکسیژن و خون را از مادر به نوزاد منتقل می کند. جفت با عفونت های داخلی مقابله می کند و برای داشتن یک بارداری سالم و بدون خطر، در تولید هورمون ها مشارکت دارد. بنابراین وضعیت و محل قرار گرفتن جفت، از اهمیت زیادی برخوردار است و می تواند پیامدهایی را بر حاملگی داشته باشد. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام، درباره جفتی قدامی و این که موقعیت آن چگونه می تواند بر حاملگی شما تأثیر بگذارد، مطالبی را ذکر می کنیم.

جفت قدامی چیست؟

جفت قدامی زمانی به وجود می آید که جفت خودش را به قسمت جلویی رحم و نزدیک به دیواره شکمی، می چسباند. جفت در هر جایی از رحم می تواند قرار بگیرد که معمولا در قسمت پشتی و نزدیک به ستون فقرات است. در این وضعیت، جفت، اکثر حرکات کودک را نشان نمی دهد و این حرکات قابل تشخیص نیستند. جفت قدامی یک پدیده بسیار نادر است و در صورتی که قبلا عمل سزارین داشته باشید، این حالت بیشتر اتفاق می افتد.

جفت قدامی

چه زمانی متوجه می شوید که جفت قدامی دارید؟

پزشک با استفاده از سونوگرافی، مکان قرار گرفتن جفت را در هفته بیستم بارداری، مورد بررسی قرار می دهد که به عنوان «اسکن ناهنجاری» نیز نامیده می شود. مکان جفت را می توان به شرح زیر توصیف کرد:

  • جفت قدامی ، که در جلوی دیواره رحم جای می گیرد.
  • جفت خلفی، که در پشت دیواره رحم جای می گیرد.
  • جفت فوندال، که به بالای دیواره رحم می چسبد.

پهلوی راست یا چپ که در این حالت جفت در سمت راست یا چپ رحم قرار می گیرد.

آیا جلو بودن جفت، بر حاملگی شما تاثیر می گذارد؟

وجود جفت قدامی، باعث نگرانی نمی شود، اما می تواند سبب بروز مشکلاتی شود، از جمله:

تشخیص ضربان قلب جنین دشوار می شود

معمولا می توانید صدای ضربان قلب کودک را بین هفته های هشتم و هفتم بارداری بشنوید که با استفاده از یک داپلر دستی یا یک فتوسکوپ مشخص می شود. در مورد جفت قدامی، این کار مشکل است زیرا جفت بین سمعک و جنین قرار دارد.

به سختی میتوان لگد زدن کودک را حس کرد

شما نمی توانید لگد زدن و حرکات کودک را احساس کنید، زیرا جفت مانند یک لایه ای در بین شکم و رحم قرار دارد و نسبت به کسانی که دارای جفت خلفی هستند، حرکات و لگد زدن کمتری را حس خواهید کرد.

تشخیص موقعیت کودک سخت می شود

از آنجایی که حرکات نوزاد قابل تشخیص نیستند، موقعیت قرار گرفتن نوزاد را نمیتوان تعیین کرد.

این حالت باعث می شود که نسبت به مادران دیگر، از رشد نوزاد خود مطلع نشوید و این موضوع آزار دهنده است!

جفت قدامی

آیا جفت قدامی رشد و تکامل کودک شما را تحت تاثیر قرار می دهد؟

خیر، جفت قدامی بر رشد و سلامتی کودک تاثیری نمی گذارد و تا زمانی که از جفت حمایت می کند، هیچ مشکلی را به وجود نمی آورد.

آیا جلو بودن جفت در زایمان طبیعی شما تاثیر می گذارد؟

شانس زایمان طبیعی حتی با وجود جفت قدامی، وجود دارد، اما تا زمانی که واژن باز، بسته نشده باشد. در این حالت ، جفت از دیواره رحم جدا می شود و در صورت لزوم مورد آزمایش قرار می گیرد.

با این حال، تحقیقات نشان می دهند که جفت قدامی ممکن است نیاز به عمل سزارین را افزایش دهد. همچنین می تواند زمان زایمان را به تاخیر بیندازد. همچنین خطر خونریزی پس از زایمان (PPH)، در صورت زایمان از طریق واژینال را زیاد می کند.

عوارض جفت قدامی چيست؟

جفت قدامی هیچ گونه عارضه ای را در طول دوران بارداری ایجاد نمی کند. با این حال، اگر به جای اینکه به سمت رحم برود، به سمت گردنه رحم پیشروی کند، در طول زایمان می تواند عوارضی را ایجاد کند.

این حالت ممکن است عمل سزارین را با خطر روبرو کند و موقعیت قرار گرفتن جفت، می تواند برش جراحی را دشوارتر کند، در نتیجه زایمان با خونریزی شدیدی همراه می شود. جفت قدامی خطر خونریزی بیش از اندازه را در طول زایمان واژینال افزایش می دهد.

نمونه برداری از مایع آمنیوسنتز با استفاده از یک سوزن بسیار چالش برانگیز است و باعث خونریزی و پاره شدن غشاء می شود.

زنان مبتلا به جفت قدامی، کمردرد را نیز تجربه می کنند. شما ممکن است دچار درد شدیدی در پشت خود شوید که با انقباضاتی در هنگام زایمان نیز همراه می باشد.

چنانچه جفت قدامی، پایین باشد، شانس مسدود شدن دهانه رحم افزایش می یابد که ممکن است قسمتی یا تمام دهانه رحم را مسدود کند. در این صورت، باید عمل سزارین انجام گیرد.

جفت قدامی، بیشتر از یک زخم کهنه سزارین، منجر به جفت زایی می شود، که باعث رشد جفت در درون زخم و همچنین در دیواره رحم می شود.

هنگامی که کودک در موقعیتی قرار می گیرد که با استفاده از شانه هایش، متولد شود، پزشک خود را برای انجام زایمان واژینال آماده می کند. اما با وجود جفت قدامی، امکان اینکه کودک از موقعیت شانه به موقعیت سر، تغییر حالت دهد وجود ندارد مخصوصا اگر جفت قدامی، پایین باشد.

سونوگرافی و MRI می توانند شرایط فوق را تشخیص دهند در این صورت پزشک میتواند برای عمل سزارین، برنامه ریزی کند.

جفت قدامی

آیا جلو بودن جفت خطرات دیگری نیز دارد؟

جفت قدامی باعث افزایش خطرات شناخته شده دیگری می شود که عبارتند از:

  • فشار خون ناشی از بارداری
  • دیابت بارداری
  • انقباض جفت
  • عدم رشد در داخل رحم
  • مرگ جنین در داخل رحم

بروز این خطرات برای مادر و کودک نادر است اما بهتر است برای دور بودن از این خطرات، با پزشک خود مشورت کنید.

چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد؟

علائم و نشانه های زیر نشان دهنده مشکل مربوط به جفت هستند:

  • انقباضات شدی رحم
  • درد شکم
  • خونریزی واژینال
  • کمردرد شدید

اگر بر اثر سقوط از جایی یا وجود زخم، ضربه ای به شکم شما وارد شده، می توانید برای بررسی این آسیب ها به پزشک خود مراجعه کنید زیرا  ممکن است بر سلامت جفت تاثیر بگذارد و به معاینه پزشکی نیاز داشته باشید.

جفت قدامی

اطلاعاتی درباره جفت قدامی

  • وزن هنگام تولد جنین با جفت قدامی خیلی بیشتر از جنینی است که با جفت طبیعی متولد می شود. همچنين ميزان به وجود آمدن جفت قدامی در جنین دختر، بالاتر است.
  • اکثر زنان مبتلا به گروه خونی O ، دارای جفت قدامی بودند.
  • وضعیت خوابیدن در طی بارداری نیز بر محل قرار گرفتن جفت تأثیر می گذارد.

سیستم درجه بندی جفت (طبقه بندی گرانوم)

درجه بندی جفت شامل رده بندی مورفولوژی اولتراسونوگرافی جفت، بر اساس سن بلوغ آن است و نشان دهنده میزان رشد آن مطابق با سن بارداری می باشد. جفت به 4 درجه، از صفر تا سه تقسیم می شود.

درجه صفر

  • سن بارداری: انتهای سه ماهه اول و ابتدای سه ماهه دوم ، یعنی کمتر از 18 هفته.
  • سطح کوریونیک، مرتب و صاف و شفاف و انعطاف پذیر است.
  • ماده اصلی جفت از جنس یک اکوکتازیکس یکنواخت می باشد که هیچ منطقه اکوژنیکی ندارد.
  • بدون لایه های پایینی اکوژنیک

درجه 1

  • سن بارداری: نیمه سه ماهه دوم تا ابتدای سه ماهه سوم ، یعنی هفته 18 تا هفته 29
  • این مرحله، ابتدای بلوغ جفت می باشد
  • سطح کوريونيک انعطاف پذیر است و دارای نوسانات ریز و ظریفی می باشد.
  • ماده اصلی جفت حاوی چند منطقه اکوژنیک است که بطور تصادفی از هم جدا شده اند.

درجه 2

  • سن بارداری: اواخر سه ماهه سوم، یعنی بیشتر از 30 هفته.
  • صفحه کوریونیک ضخامت بیشتری دارد.
  • ماده اصلی جفت به طور ناقص و با تراکم های اکوژنیک خطی، از یکدیگر جدا شده اند.
  • کلسیم سازی بیشتر، به شکل نقطه- خط در سطح پایینی دیده می شود.

درجه 3

  • سن بارداری: بیش از 39 هفته، یعنی زمانی که جفت بالغ است.
  • صفحه کوریونیک کاملا ضخیم شده است.
  • ماده اصلی جفت به بخش هایی تقسیم می شود که لایه های جنینی را از یکدیگر جدا می کند
  • لایه پایینی نیز سفت تر و بزرگتر است.

کلسیم سازی امری طبیعی و سالم است. با این حال، در صورت وجود شرایطی مانند فشار خون بالا، دیابت یا کم خونی، احتمال بروز کلسیم سازی زودرس وجود دارد. کلسیم سازی به هیچ وجه بر رشد جنین تاثیر نمی گذارد.

جفت قدامی

مراقبت در منزل در صورت داشتن جفت قدامی

اقدامات زیر سلامتی جفت را حفظ خواهد کرد و زایمان را نیز ساده تر می کند، در نتیجه باعث سلامتی مادر و کودک می شود.

به منظور تغذیه جفت، خوب غذا بخورید. بیشتر از سبزیجاتی که دارای برگ سبز هستند استفاده کنید. همچنین دانه های کامل، آجیل و چربی های سالم را نیز مصرف کنید. مصرف غذاهای فرآوری شده و شور را به حداقل برسانید.

با نوشیدن آب آشامیدنی و آبمیوه، بدن خود را هیدراته نگه دارید. جفت برای دفع مواد زائد جنین، به مایعات نیاز دارد.

اگر شما مجاز به ورزش کردن هستید، پیاده روی سریع، انجام حرکات یوگای قبل از زایمان و تقویت عضلات کف لگن می توانند مفید باشد. در انجام این تمرینات، احتیاط کرده و بیش از حد آنها را انجام ندهید.

 از حرکات سریع بدن، انداختن خود بر روی مبل و یا چرخش ناگهانی بدن خود به سمت جلو، اجتناب کنید. حرکت های ناگهانی مانند خم شدن به جلو یا چرخیدن را به حداقل برسانید. هنگام مسافرت کمربند ایمنی را ببندید.

 از سیگار کشیدن و استعمال مواد مخدر پرهیز کنید زیرا ممکن است به جفت و جنین آسیب برساند.

پرسش و پاسخ های متداول

آیا جفت می تواند از موقعیت قدامی به موقعیت خلفی تغییر کند؟

جفت پس از چسبیدن یا القاء ، جابجا نمی شود. بنابراین از موقعیت قدامی به موقعیت خلفی نمی تواند تغییر حالت دهد.

آیا انقباض با جفت قدامی فرق می کند؟

از آنجایی که جفت قدامی باعث بروز فشار در بین جنین و دیواره رحم می شود، شما انقباضات زیادی را احساس نخواهید کرد. اما قدرت انقباضات همانند زمانی است که موقعیت جفت طبیعی می باشد.

آیا جفت قدامی باعث می شود که شکم شما بزرگتر به نظر برسد؟

جفت قدامی احتمالا شکم شما را کوچکتر نشان می دهد، زیرا به طرف دیواره شکمی قرار می گیرد و آب اضافی و اعضای بدن نوزاد در بین اندام های داخلی جای می گیرند.

آیا در پشت جفت قدامی، احتمال وجود دوقلو می باشد؟

خیر، شانس داشتن دوقلو در پشت جفت قدامی وجود ندارد. با این حال، در مواردی اتفاق می افتد که دوقلو ها دارای یک جفت و یک کیسه آمنیوتیک هستند. در این حالت، آنها آنقدر به یکدیگر نزدیک هستند که به آسانی در یک اسکن تشخیص داده نمی شوند.

وقتی دارای یک جفت قدامی هستم، چگونه باید بخوابم؟

صرف نظر از موقعيت جفت، بايد سعی کنيد همانطور که عادت دارید بخوابید و وضعيت راحتی در طول بارداری داشته باشید. بهتر است به سمت چپ خود بخوابید، زیرا جریان خون و  مواد مغذی، بهتر به جفت، جنین و رحم می رسند.

جفت قدامی دلیلی بر نگرانی نیست. هر گونه خطری که باعث ایجاد جفت قدامی شود را میتوان در اسرع وقت و با انجام سونوگرافی، کنترل کرد. جفت قدامی یک پدیده رایج است که پزشکان با تجربه میتوانند به راحتی آن را برطرف کنند. تمام آن چیزی که شما باید انجام دهید این است که به توصیه های پزشک خود عمل کنید و استرس را از خود دور نگه دارید. همچنین، غذا های سالم بخورید، بهتر بخوابید، ذهنی شاد و آرام داشته باشید و از فرصتی که در آن قرار دارید لذت ببرید.


میکرونیدلینگ (Microneedling) که به نام درمان القاء کلاژن نیز شناخته می شود، شامل استفاده از یک ابزار با سوزن های کوچک است که در لایه بالای پوست وارد می شوند. ابزار میکرونیدلینگ شامل درماپن می باشد. درمان القای کلاژن، که به عنوان روش حداقل تهاجمی در نظر گرفته می شود، توسط یک متخصص پوست یا زیبایی انجام می شود. یک غلتک میکرونیدلینگ می تواند برای استفاده در منزل نیز خریداری شود. در این مقاله از بخش زیبایی، پوست و موی دکتر سلام به بررسی میکرونیدلینگ خواهیم پرداخت.

میکرونیدلینگ چیست؟

میکرونیدلینگ یک درمان پوستی غیر مهاجم است که در آن یک متخصص پوست یا زیبایی، عمدتا در لایه بالایی پوست، با استفاده از سوزن های میکرو سوراخ های ریزی ایجاد می کند. سوزن ها معمولا در حدود 0.5 تا 2 میلی متر قطر دارند. میکرونیدلینگ همچنین می تواند در خانه با ابزار تخصصی انجام شود.

میکرونیدلینگ

این درمان همچنین به عنوان درمان القاء کلاژن شناخته شده است، زیرا به عنوان افزایش تولید کلاژن در پوست شناخته شده است که می تواند برای رفع تعدادی از عارضه های پوستی از جمله خطوط چین و چروک مفید باشد. میکرونیدلینگ در واقع موجب تولید کلاژن جدیدی در پوست می شود که به عنوان نئو کلاژن شناخته می شود.

کلاژن پروتئینی است که به تقویت و انعطاف پذیری پوست کمک می کند و سلول های مرده پوست را جایگزین می کند. با گذشت زمان، تولید کلاژن به طور طبیعی شروع به کاهش می کند که می تواند منجر به نشانه های پیری (چین و چروک پوست، سفت شدن پوست و غیره) شود.

آسیب های کنترل شده پوست توسط میکرونیدلینگ پوست را به حالت ترمیم می فرستد که باعث تولید کلاژن جدید و همچنین الاستین می شود که یکی دیگر از پروتئین های موجود در پوست است که پوستی با انعطاف پذیری مطلوب به ارمغان می آورد. میکرونیدلینگ همچنین رشد فیبروبلاست ها، سلول های اپیتلیوم و اندوتلیال را تحریک می کند که می تواند به ایجاد پوست سالم منجر شود.

شاید این سوال برایتان پیش بیاید که چرا کسی باید بخواهد این سوزن های کوچک را روی پوست خود امتحان کند؟ خوب، این عمل ظاهرا عجیب و غریب، باعث می شود که بدن روند طبیعی زخم را بهبود بخشد و می تواند باعث تقویت تولید کلاژن، ترمیم جای جوش و روشن شدن پوست شود.

در ابتدا، میکرونیدلینگ به طور کلی برای جوان سازی پوست مورد استفاده قرار گرفت، اما در حال حاضر از آن برای افزایش تولید کلاژن استفاده می شود و به رفع انواع مختلفی از نگرانی های پوستی رایج که می تواند درمان آنها دشوار باشد، از جمله چین و چروک، زخم، علائم کششی و حتی ریزش مو  کمک می کند.

میکرونیدلینگ

5 مزیت بالقوه عمده میکرونیدلینگ

تعدادی از مزایای این درمان عبارتند از:

1. کلاژن را افزایش می دهد

همانطور که ذکر شد تولید کلاژن در پوست برای ظاهر پوستمان بسیار مهم است. کلاژن کمتر به معنی چروک های بیشتر، خطوط واضح تر و تضعیف پوست است. بنابراین کلاژن بیشتر به معنای چهره جوان تر است و تحقیقات نشان می دهد که میکرونیدلینگ در واقع می تواند تولید کلاژن را افزایش دهد!

طبق یک مطالعه در سال 2008، بیماران تحت درمان با یک تا چهار جلسه میکرونیدلینگ و استفاده از پماد ویتامین A و C موضعی، برای حداقل 4 هفته قبل از عمل، “افزایش قابل توجهی در کلاژن و رسوب الاستین” را 6 ماه پس از اتمام درمان تجربه کردند.

2. بهبود زخم ها

به دنبال راهی طبیعی برای بهبود جای جوش هستید؟ مطالعه ای در سال 2009 به بررسی اثرات درمان های مختلف میکرونیدلینگ در 37 بیمار مبتلا به زخم های آتروفیک صورت پرداخت. زخم های آتروفیک در پوست ایجاد می شوند و وقتی که پوست قادر به بازسازی بافت نیست، شکل می گیرد. نمونه هایی از زخم های آتروفیک شامل کسانی هستند که از آکنه و آبله مرغان رنج می برند. زخم های بیماران در ابتدا و دو ماه پس از پایان فرآیند درمان، به صورت بالینی بررسی و ارزیابی شدند.

نتایج مطالعه چیست؟ از 37 بیمار اولیه، 36 نفر برنامه درمان را تکمیل کردند و از 36 بیمار 34 بیمار، کاهش شدت زخم را با یک یا دو نمره به دست آوردند. بیش از 80 درصد از بیماران درمان میکرونیدلینگ خود را به عنوان “عالی” در مقیاس 10 نمره ارزیابی کردند. هیچ عارضه قابل توجهی برای هر یک از بیماران وجود نداشت. حتی اگر میکرونیدلینگ بتواند زخم های آکنه را درمان کند، توجه داشته باشید که  معمولا برای آکنه فعال توصیه نمی شود.

میکرونیدلینگ

3. درخشش عمومی پوست افزایش می یابد

اگر تصاویر قبل و بعد از نتایج میکرونیدلینگ را نگاه کنید می بینید کاملا قابل توجه هستند! پس از درمان، افراد اغلب درخشش بیشتری در پوست خود احساس می کنند. یکی از افراد تحت درمان می گوید:

من نیز از اینکه چطور پوست من روشن شد و اندازه منافذ من به میزان قابل توجهی کاهش یافته شگفت زده شدم. من هر روز صبح بخاطر پوست خشکم از کرم های هیدراته کننده استفاده می کردم. اما حالا به معنای واقعی کلمه با پوست مثل پنبه و صاف بدون نیاز به هیچ کار اضافی بیدار می شوم. من تصمیم گرفتم تا زمانی که پوست من به طور کامل بهبود یابد، از این درمان استفاده کنم.

4. موجب نفوذ عمیق تر محصولات موضعی می گردد

یک مطالعه منتشر شده در مجله علوم دارویی اروپا به بررسی اثرات یک دستگاه میکرونیدلینگ با طول سوزن های مختلف شامل 150، 500 و 1500 میکرومتر رسید. محققان اثرات درمان را بر روی مورفولوژی سطح پوست، از دست دادن آب در مواجهه با این درمان و همچنين نفوذ تركيبات موضعی جذب آب مانند مواد مورد استفاده در محصولات مراقبت از پوست مطالعه کردند.

محققان پس از درمان، متوجه میزان کاهش آب شدند که به نظر آنها به احتمال زیاد ناشی از کاهش اندازه منافذ بود. آنها همچنین اشاره کردند که پرفوریشن پوست از طریق ابزار میکرونیدلینگ توانایی جذب آب برای نفوذ به پوست را افزایش می دهد. در مجموع، به نظر می رسد که میکرونیدلینگ قطعا توانایی پوست را برای جذب مواد درمانی افزایش می دهد و از این رو به استفاده بهتر از محصولات موضعی کمک می کند.

میکرونیدلینگ

5. می تواند رشد مو را بهبود بخشد

یک مطالعه منتشر شده در سال 2013، 100 بیمار آزمایشی را به دو گروه تقسیم کرد. در یک مجموعه لوسیون معمولی ریزش مو دو بار در روز تجویز شد و در گروه دیگر لوسیون دو بار در روز به اضافه جلسه میکرونیدلینگ پوست سر در هفته انجام می شود. پس از 12 هفته، 82 درصد از گروه میکرونیدلینگ 50 درصد رشد مو در مقایسه با تنها 4.5 درصد بهبود در گروه درمان با لوسیون تنها را گزارش دادند.

نحوه انجام این درمان و هزینه آن

تمام فرایند، حدود 20 تا 30 دقیقه طول می کشد.  بسته به تحمل درد، شما ممکن است دریابید که سوزن های کوچک باعث می شود تا درد کمتری داشته باشید. این طبیعی است که پس از درمان پوستی که ممکن است تا چند روز طول بکشد، برخی قرمزی ها را تجربه کنید. چه مدت طول می کشد تا نتایج حاصل از میکرو نیدلینگ را ببینید؟ معمول است که بهبود پوست در عرض 48 تا 72 ساعت پس از درمان باشد.

چند بار باید این عمل را انجام دهید؟ آیا میکرونیدلینگ دائمی است؟ توصیه ها متفاوت می باشند، اما بسیاری از متخصصان توصیه می کنند که درمان های 4 تا 6 جلسه ای میکرونیدلینگ را بین چهار تا شش هفته تقسیم کنند. پس از آن شما به احتمال زیاد برای نیاز خواهید داشت تا هر 6 ماه یکبار یا سالی یکبار، درمان خود را ادامه دهید.

میکرونیدلینگ

واقعا بعد از میکرونیدلینگ هیچ دوره نقاهتی نیاز نیست، اما اگر می خواهید مطمئن شوید چند مورد پس از درمان وجود دارد. ابتدا اطمینان حاصل کنید که پوست خود را با محصولات غیر کمدوژنیک هیدراته نگه دارید و از محصولات خشک و یا ساینده مانند تونرهای الکل و لایه برداری کننده جلوگیری کنید تا پوست شما به طور کامل پس از درمان بهبود یابد. همچنین برای حداقل 24 ساعت اول پس از درمان میکرونیدلینگ از سالن بدنسازی، سونا و نور مستقیم نور خورشید اجتناب کنید زیرا عرق کردن باعث التهاب می شود.

میکرونیدلینگ چقدر هزینه دارد؟ درمان در مطب می تواند از جلسه ای چند صد هزار تومان شروع شود. البته هزینه هر فرد متفاوت است زیرا این به میزان شدت چین و چروک و جای جوش پوست صورت بستگی دارد. همچنین شما می توانید از ابزارهای میکرونیدلینگ در خانه مانند درمارولر استفاده کنید. اگر نگران هستید که چگونه از درمارولر استفاده کنید، اطمینان حاصل کنید که از دستورالعمل های محصول آگاه هستید تا با خیال راحت و به درستی انجام دهید. اگر قبل و بعد از نتایج درمارولر به نتایج بهینه ای دست پیدا نکردید، دیدن یک دوره حرفه ای برای درمان میکرونیدلینگ بعدی شما ممکن است مفید باشد.

میکرونیدلینگ

هشدارها در مورد میکرونیدلینگ

اگر یکی از موارد زیر را تجربه کنید، استفاده از میکرونیدلینگ ممنوع است:

  • آکنه فعال
  • تبخال (تب خال) یا هر گونه عفونت محلی مانند زگیل
  • بیماری مزمن پوست مانند اگزما یا پسوریازیس
  • گرگرفتگی شدید
  • بیماری یا اختلال در خون
  • شما یک داروی ضد انعقاد مصرف می کنید
  • شما یک بیمار تحت شیمی درمانی یا پرتودرمانی هستید

میکرونیدلینگ

عوارض جانبی

طبق نظر متخصص پوست میکرونیدلینگ مکرر می تواند به مویرگ های شکسته منجر شود. اگر شما در خانه یا مطب تحت درمان قرار می گیرید بهتر است درمان را به یک ماه یکبار محدود کنید و همیشه مطمئن شوید که پوست شما قبل از جلسه بعدی شما به طور کامل بهبود پیدا کرده است.

به طور کلی، این درمان را در پوست دارای التهاب و یا تحریک شده انجام ندهید زیرا میکرونیدلینگ در این موارد ممکن است باعث تحریک شود و در صورت آکنه و دیگر عفونت های پوستی، گسترش عفونت را افزایش می دهد.

میکرونیدلینگ ممکن است حساسیت به محصولات مراقبت از پوست را افزایش دهد، زیرا باعث می شود که پوست شما برای جذب محصولات در سطح عمیق تر آماده باشد. در یک مطالعه موردی دانشمندان دانشگاه یوتا سه نمونه از زنان را که در اثر واکنش به استفاده از سرم ویتامین C همراه با میکرونیدلینگ تجربه کرده بودند، بررسی کردند که خارش، بثورات و زخم را تجربه کردند.

این عاقلانه است که تست پچ از هر محصولی که بعد از استفاده از میکرونیدلینگ استفاده می کنید با استعمال  محصول به یک منطقه کوچک و 24 ساعت  انتظار  انجام دهید تا اطمینان حاصل شود که شما واکنش منفی یا حساسیت ندارید. در صورتی که واکنش های ناخواسته یا نتایجی داشته اید، درمان میکرونیدلینگ را قطع کنید.

میکرونیدلینگ

نتایج نهایی در مورد میکرونیدلینگ

  • آسیب های ناشی از کنترل توسط این درمان، پوست را به یک حالت ترمیم تبدیل می کند که باعث تولید کلاژن و همچنین الاستین می شود.
  • مزایای میکرونیدلینگ ممکن است شامل افزایش تولید کلاژن و الاستیک، کاهش زخم، بهبود علائم کشش، کاهش اندازه منافذ، افزایش رشد مو باشد.
  • شما می توانید با استفاده از درمارولر در خانه میکرونیدلینگ را انجام دهید، اما نباید بیش از یک بار در ماه درمان های خانگی انجام شود.


اختلالات گوارشی در طول دوران بارداری رایج و شایع می باشد. علاوه بر بروز یبوست، ناراحتی معده یا شل شدن مدفوع نیز مشکلات دیگری هستند که در دوران بارداری، با آنها سر و کار دارید. در صورتی که 3 بار یا بیشتر در روز، حرکات روده، شل باشد، دچار اسهال شده اید و اگر به درستی از خود مراقبت نکنید، می تواند خطرناک باشد. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام، به بررسی علائم اسهال در بارداری، تغذیه مناسب و روش های درمان خواهیم پرداخت.

آیا ابتلا به اسهال در بارداری رایج است؟

زمانی که به تاریخ زایمان نزدیک می شوید و نوزاد برای تولد آماده می شود، اسهال بیشتر می شود. با این حال، هر کسی در طول دوران بارداری، این مشکل را تجربه نمی کند. همچنین، بروز اسهال در سه ماهه سوم بارداری، دقیقا به این معنی نیست که تولد نوزاد شما نزدیک است.

اسهال در بارداری

دلایل بروز اسهال در بارداری چیست؟

دلایل شایع و رایج اسهال در بارداری عبارتند از:

تغییر رژیم غذایی

تغییرات ناگهانی در رژیم غذایی و تغییرات شدید در نوع الگوهای غذایی در طول دوران بارداری و مصرف مواد مغذی ضروری برای تقویت نوزاد و ویتامین هایی که برای رشد نوزاد لازم می باشد، می تواند باعث بروز اسهال شود. این حالت زمانی اتفاق می افتد که بدن، زمان کافی برای سازگار شدن با این تغییرات را ندارد اما این شرایط زودگذر است و با گذشت زمان کاهش پیدا می کند.

عدم تعادل هورمونی و بروز اسهال در بارداری

نوسان داشتن سطوح هورمونی، مکانیسم و عملکرد سیستم گوارشی شما را تحت تاثیر خود قرار می دهد. این مسئله یا باعث تنبل شدن سیستم گوارشی می شود که منجر به یبوست شده و یا آن قدر پر کار می شود که باعث اسهال می گردد. همچنین، زیاد شدن سطوح هورمونی قبل از زایمان، می تواند در سیستم گوارشی اختلال ایجاد کند.

حساسیت به مواد غذایی

غذاهائی که قبل از بارداری، باعث تحریک و یا بروز بیماری های غیر منتظره نمی شدند، اکنون ممکن است باعث ناراحتی شما شوند. ممکن است با خوردن بعضی از غذاهای خاص دچار اسهال، گاز معده، نفخ یا ناراحتی معده شوید. همچنین امکان اینکه به مواد غذایی جدید، لبنیات و غذاهای شیرین حساسیت داشته باشید نیز وجود دارد.

مصرف ویتامین ها در دوران بارداری

ویتامین ها برای سلامتی شما و کودک در حال رشدتان، مفید هستند. اما بعضی اوقات، ویتامین ها با عملکرد سیستم گوارشی تداخل پیدا می کنند و باعث بروز ناراحتی معده و اسهال می شوند. به عنوان مثال، مصرف بیش از اندازه ویتامین C، باعث اسهال و تهوع می شود.

عدم تحمل لاکتوز و مشکل استهال در بارداری

یکی دیگر از دلایل بروز اسهال، مصرف زیاد لبنیات در طول دوران بارداری می باشد. اکثر افراد، مصرف بیش از اندازه شیر، پنیر و دیگر محصولات لبنی که حاوی لاکتوز هستند را نمی توانند تحمل کنند.

عوامل دیگری نیز ممکن است باعث اسهال شوند که عبارتند از:

  • عفونت های باکتریایی و ویروسی
  • آنفولانزای معده
  • بوتولیسم ( مسمومیت غذایی حاد) یا مسمومیت غذایی
  • انگل های روده ای
  • داروها
  • سندرم روده تحریک پذیر
  • بیماری سلیاک
  • بیماری کرون
  • کولیت زخمی (کولیت اولسراتیو)

به وجود آمدن این شرایط، به هیچ وجه به بارداری مربوط نمی شود. کمی سوء هاضمه و ناراحتی شکمی، ممکن است طبیعی باشد، اما اگر دچار اسهال شدیدی هستید، باید به نزد پزشک بروید.

آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری

چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد؟

اسهال به مدت طولانی، باعث کم آبی بدن می شود. در صورتی که 2 تا 3 روز به طور مداوم اسهال داشتید و یا علائم زیر را تجربه کرده اید، باید به پزشک مراجعه کنید:

  • ادرار تیره و زرد رنگ
  • افزایش تشنگی
  • کاهش ادرار
  • تب و سردرد
  • حالت گیجی و سرگیجه
  • دهان خشک و چسبناک
  • ترشح خون (لکه) و مخاط

اگر دچار اسهال دائم به همراه علائم زایمان زودرسی که در زیر عنوان می شود، هستید، با پزشک خود تماس بگیرید:

  • کم شدن حرکات نوزاد
  • انقباضات مکرر
  • ترشحات زیاد واژینال که خونی، مخاطی مانند یا رقیق هستند
  • انقباض ماهیچه ای شدید
  • احساس درد یا فشار در قسمت پایین شکم

اگر چه اسهال، چیزی نیست که بخواهید نگرانی بابت آن داشته باشید، اما خوب است همیشه هر چیزی را جدی بگیرید و اقدام به مراقبت های فوری پزشکی کنید.

اسهال در بارداری

تحت کنترل گرفتن اسهال در بارداری

در بیشتر موارد، اسهال به خودی خود و در طی چند روز و بدون نیاز به مصرف هیچ گونه دارویی، برطرف خواهد شد. با این حال، دانستن چند نکته باعث می شود تا این وضعیت را راحت تر پشت سر بگذارید.

درمان نیاز به زمان دارد

اگر سه بار یا بیشتر در طول روز، مدفوع شل دارید، نگران نباشید. این وضعیت معمولا بعد از یکی دو روز برطرف خواهد شد. اگر پس از چند روز، وضعیت شما تغییری نکرد، به معاینه فیزیکی یا انجام آزمایش خون نیاز دارید تا علت، مشخص شود.

دقت در نوع داروهای مصرفی

اگر به دلیل مصرف داروهای قبل از زایمان، دچار اسهال شده اید، با پزشک خود درباره تغییر دادن نوع  داروها، مشورت کنید.

پرهیز از مصرف مواد غذایی که مشکل ساز هستند

از مصرف غذاهای سرخ شده یا غذاهای پر چرب، غذاهای پر ادویه، لبنیات یا فیبر پرهیز کنید زیرا باعث بدتر شدن اسهال می شوند. همچنین از خوردن غذا در اماکن غیر بهداشتی خودداری کنید.

خود درمانی نکنید

خودسرانه، داروهای ضد اسهال را مصرف نکنید. این داروها ممکن است وضعیت شما را بدتر کنند و یا عوارض جانبی شدیدی در پی داشته باشند.

پیشگیری از اسهال در بارداری با هیدراته نگه داشتن بدن

تمام حجم مایعات و آب بدن شما، از طریق اسهال، از بدن دفع می شود، که تعادل الکترولیتی را دچار اختلال می کند. مصرف آب و آب میوه، از کم آبی بدن پیشگیری می کنند و مایعات بدن و الکترولیت هایی که از بین رفته اند را به بدن بر می گردانند.

با انجام بعضی تغییرات در رژیم غذایی خود، می توانید ناراحتی معده را بهتر تحت کنترل بگیرید.

اسهال در بارداری

درمان اسهال با ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی در طول دوران بارداری

غذاها نقش مهمی در کنترل وضعیت سیستم گوارشی، از جمله اسهال، دارند. در این مواقع، پزشکان معمولا رژیم BRAT را پیشنهاد می کنند که شامل مصرف موز، برنج، پوره سیب و نان تست می باشد که تمام این مواد باعث نرم و ملایم شدن سیستم گوارشی می شوند و می توانند اسهال را کنترل کنند.

غذاهای دیگری که شامل ویتامین ها و مواد معدنی هستند و می توانید مصرف کنید عبارتند از:

  • غذاهای نشاسته ای مانند غلات و حبوبات، سیب زمینی و کراکر( نوعی کلوچه)
  • سبزیجات
  • گوشت کم چربی
  • سوپ برنج، سبزیجات، مرغ و رشته فرنگی
  • ماست تازه

از مصرف غذاهایی که برای سیستم گوارشی مضر هستند، پرهیز کنید. این غذاها عبارتند از:

  • نوشیدنی های گازدار و شیرین
  • غذاهای تند و چرب
  • میوه های خشک شده
  • گوشت قرمز
  • شیر، اگر قادر به تحمل لاکتوز نیستید
  • شکلات و آب نبات

همچنین می توانید چند داروی طبیعی را برای خلاص شدن از این علائم، امتحان کنید.

اسهال در بارداری

داروهای خانگی برای درمان اسهال در بارداری

بعضی از داروهای مفیدی که قادر به کنترل کردن اسهال می باشند به شرح زیر هستند:

 آب لیمو

آب لیمو به همراه کمی نمک، یک نوشیدنی مفید برای درمان اسهال و حالت تهوع می باشد.

زنجبیل و درمان اسهال در بارداری

چای زنجبیل ولرم نیز برای درمان اسهال مفید است و باعث سلامت و بهبود متابولیسم می شود.

عصاره نعناع

عصاره نعناع را به نصف فنجان آب اضافه کرده و مصرف کنید. این نوشیدنی باعث کاهش علائم اسهال می شود.

چاشنی ها

عسل یا آب لیمو را به همراه پودر زنجبیل و پودر فلفل سیاه به آب ولرم اضافه کرده و بخورید. این نوشیدنی نیز باعث کم شدن اسهال می شود.

پوست گیاه اسفرزه

استفاده از این گیاه، شدت و تعداد دفعات اسهال را کاهش می دهد.

آیا اسهال در طول دوران  بارداری، برای کودک ضرر دارد؟

چنانچه اسهال در بارداری به موقع تحت درمان قرار بگیرد، احتمالا برای کودک در حال رشد، ضرری ندارد. اما اگر شدید باشد، باعث کم آبی بدن در دوران بارداری شده و سرعت گردش خون در جنین را کاهش می دهد.

در صورتی که دلیل بروز اسهال، عفونت شکم یا رحم در سه ماهه دوم و سوم بارداری باشد، ممکن است برای کودک خطرناک باشد.

اسهال در بارداری

آیا تجربه اسهال سبز رنگ در طول دوران بارداری، طبیعی است؟

بله، در دوران بارداری، اسهال سبز رنگ، طبیعی است، چرا که رنگ مدفوع، به رنگ سبز تغییر می کند و به این دلیل است که در این دوران، مصرف مواد غذایی سبز رنگ، غذاهای غنی از آهن، داروها و مکمل های غذایی افزایش پیدا می کند.

گاهی مواقع اسهال سبز به علت عوارض جدی مانند عفونت های روده، مسمومیت سالمونلا یا جیاردیا می باشد، پس بهتر است به محض اینکه متوجه مدفوع سبز رنگ شدید، با پزشک خود مشورت کنید.

اسهال مسافرتی چیست؟

اسهال مسافرتی یک بیماری رایج و شایع است که در طی یک هفته اول مسافرت، اتفاق می افتد. مناطق پر خطر از لحاظ ابتلا به اسهال مسافرتی عبارتند  آفریقا، آمریکای جنوبی، خاورمیانه و آسیا که معمولا به دلیل مصرف آب یا غذایی که به مدفوع آلوده هستند، رخ می دهد.

برای پیشگیری از ابتلا به اسهال مسافرتی در دوران بارداری، نکات زیر را رعایت کنید:

  • از فروشندگان خیابانی غذا نخرید.
  • از شیر آب حتی برای مسواک زدن نیز استفاده نکنید.
  • به مناطقی که رعایت بهداشت در آنجا، ضعیف می باشد، نروید.
  • از خوردن میوه هایی که نیازی به پوست کردن ندارند، پرهیز کنید.

پاسخ به سوالات متداول

آیا در اوایل دوران بارداری، بروز اسهال طبیعی می باشد؟

احتمال اینکه در اوایل دوران بارداری، دچار اسهال شوید، وجود دارد. افزایش سطح هورمون های زنانه در بارداری مانند پروژسترون، استروژن و گونادوتروپین کوریونی انسانی، اثراتی بر سیستم گوارشی خواهند گذاشت که باعث اسهال و تهوع و ویار در دوران بارداری می شوند. با این حال، ابتلا به اسهال، یک نشانه موثق و قابل اطمینان در اوایل دوران بارداری، نیست.

آیا اسهال در بارداری ، نشانه ای از سقط جنین می باشد؟

اسهال می تواند یکی از علائم سقط جنین باشد، اما منجر به سقط نخواهد شد. نگران این موضوع نباشید که با فشار حرکات روده، کودک شما سقط شود.

آیا اسهال نشانه ای از لانه گزینی تخمک است؟

اسهال مستقیما علامتی از لانه گزینی تخمک نیست، اما می تواند علامتی از تغییرات هورمونی در بدن باشد که به دلیل کاشت تخم لقاح یافته، اتفاق می افتد.

آخرین دیدگاه‌ها

    پیوندها

    دسته‌ها