نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی


در مورد ضخامت دیواره رحم چه می دانید؟ برای باردار شدن، مجموعه ای از عوامل باید در زمان و شرایط مناسب قرار بگیرند تا یک زایمان موفقیت آمیز داشته باشید. بارور شدن را می توان تنها نوک کوه یخ دانست اما باید بدانید بسیاری از فرآیندهای دیگر مثل رحم و چرخه قاعدگی وجود دارند که باعث می شوند تخمک در حالت امن قرار بگیرند. یکی از جنبه های مهم در این زمینه، ضخامت دیواره رحم و شرایط رحم است. در این مقاله از بخش سلامت زنان دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم.

ضخامت دیواره رحم چیست؟

رحم در سمت داخلی دیواره، غشاهای مخاطی مختلفی را دارد. این عوامل در مجموع دیواره رحم را تشکیل می دهند. دو لایه وجود دارد که آن را قوی تر می سازند. یک لایه، لایه کاربردی است که در طول هر دوره قاعدگی خود را می اندازد ( از بین می رود). لایه دیگر، لایه پایه است و برای همیشه در رحم باقی می ماند. ضخامت دیواره رحم بسته به چرخه عادت ماهانه تغییر می کند.

ضخامت دیواره رحم

ضخامت دیواره رحم طبیعی برای بارداری چیست؟

به عنوان یک مقایسه کلی، خود لایه دیواره رحم بسیار نازک است. در انتهای چرخه عادت ماهانه، هنگامی که لایه بالایی به طور کامل ریخته می شود، لایه ای که باقی مانده است، به اندازه 1 میلی متر ضخامت دارد. با شروع چرخه تخمک گذاری بعدی، سلول ها شروع به ایجاد لایه کاربردی جدید می کنند.

این لایه معمولا از فردی به فرد دیگــر متفاوت است، اما ضخامت طبیعی دیواره رحم معمولا حدود 8 میلی متر متصور است که برای ایمن نگه داشته شدن تخمک بارور شده، باید حدود 15 میلی متر باشد.

علت نازکی دیواره رحم چیست؟

به علت چندین دلیل ممکن است دیواره رحم نازک شود:

1.  جریان خون ضعیف

اگر رحم به میزان کافی خون دریافت نکند، ممکن است نتواند دیواره ای به ضخامت لازم برای انعقاد نطفه تشکیل دهد. عدم جریان خون مناسب ممکن است به دلیل رحم کج، فیبروئید رحم و یا حتی یک سبک زندگی بی تحرک باشد.

2.  سرعت نادرست رشد دیواره رحم

به طور کلی، مشاهده شده است که هر ضخامت کمتر از 6 میلی متر می تواند مانع از انعقاد نطفه شود. با این حال، حتی با وجود ضخامت 8 میلیمتری، اگر لایه دیواره رحم آن گونه که باید، رشد نکند، این نیز می تواند منجر به شکست در انعقاد نطفه شود.

ضخامت دیواره رحم

3. مسائل مرتبط با استروژن و ضخامت دیواره رحم

گاهی سطح پایین استروژن ممکن است از رشد سلولی و نیز سرعت رشد ضخامت دیواره رحم جلوگیری کند.

4. عملکرد نامناسب پروژسترون

هورمون های پروژسترون نیز ممکن است آنگونه که مورد نیاز است عمل نکنند و در نتیجه ضخامت دیواره رحم نازک شود.

5. اثر جانبی داروهای باروری

در یک اثرگذاری بی رحمانه، ممکن است داروهای خاصی که برای افزایش باروری و مهار تخمک گذاری استفاده می شوند، عارضه جانبی را به همراه داشته باشند و آن نازک شدن لایه دیواره رحم باشد.

6. سبک زندگی استرس زا و ضخامت دیواره رحم

نبود استراحت و خواب کافی می تواند منجر به ایجــاد استرس شود که از رشد مطلوب لایه دیواره رحم جلوگیری می کند.

راه هایی جهت افزایش ضخامت دیواره رحم برای بارداری

شما می توانید در روند بهبود ضخامت دیواره رحم به منظور کمک به تخمک گذاری تاثیرگذار باشید.

1. رژیم غذایی خوب

داشتن یک رژیم غذایی متعادل و مغذی بر سطوح استروژن اثر گذاشته، تعادل را در هورمون ها برقرار می کند و باعث افزایش جریان خون می شود. همه این عوامل در کمک به رشد ضخامت دیواره رحم برای رسیدن به حد ایده آل بارداری کمک می کنند.

در مصرف روزانه خود وعده های غذایی مناسب برای حفظ سطح انسولین و کورتیزول بگنجانید. همچنین از فیبر و مواد غذایی که دارای کوآنزیم Q10 هستند نیز در رژیم غذایی فراموش نکنید. این ماده یک آنتی اکسیدان قوی است که باعث کاهش استرس های مرتبط با بافت هایی می شود که در ضخیم تر شدن دیواره رحم تاثیر دارند.

مواردی مانند سبزیجات برگ سبز، گوجه فرنگی، تخم مرغ، هویج، ماهی و غیره حاوی تمام ویتامین های مهم مانند ویتامین C و ویتامین E همراه با گروه پیچیده B هستند که برای گردش خون سالم ضروری اند.

مصرف مواد غذایی ترش و همچنین کافئین را برای بهبود سلامتی خود کاهش دهید.

ضخامت دیواره رحم

2. استراحت کافی و تاثیر آن بر ضخامت دیواره رحم

داشتن استراحت و خواب عمیق و کافی توازن مناسبی از هورمون ها را فراهم می آورد که بر روند نازک شدن دیواره رحم تاثیر مناسب می گذارد. حداقل 7-8 ساعت خواب عمیق برای بدن ضروری است که فعالیت های بازیابی خود را انجام داده و رشد بافت ها نیز به شکل مطلوب انجام گیرد. برنامه روزانه خوب برای بیدار شدن و خوابیدن در زمان مناسب داشته باشید و از بیدار ماندن به مدت طولانی و نیز اواخر شب خودداری کنید.

3. ورزش منظم

راه طبیعی برای افزایش گردش خون انجام ورزش منظم است. افزایش جریان خون به رحم در رشد سلول های دیواره کمک می کند که در نتیجه ضخامت این سلول ها نیز افزایش می یابد.

لازم به ذکر است تمرینات فشرده ای نیاز ندارید. فعالیت به مدت نیم ساعت در روز می تواند کافی باشد. تنوع را در ورزش هایی که انجام می دهید رعایت کنید تا مانع از تکراری شدن تمرین شود و نیز تعادل را در فعالیت ها مدنظر داشته باشید. انجام تمرینات ورزشی همچنین در داشتن یک خواب عمیق در شب، کمک شایانی به شما می کند.

4. ماساژ شریان های ران

یک روش اثبات شده برای افزایش جریان خون به سمت رحم و ناحیه لگن بدن ماساژ شریان های ران است که در واقع تحریک سرخرگ ران است. برای این منظور کافیست با استفاده از انگشتان دست خود برای چند ثانیه این رگ ها را به آرامی فشار دهید.

بهتر است این امر پس از پایان دوره قاعدگی تا زمان تخمک گذاری انجام شود. تکرار این کار چندبار در روز بر روی هر پا، برای کمک به رشد دیواره رحم بسیار مفید می باشد.

در مواردی IVF یا اگر نشانه های فشار خون بالا وجود دارد، بایستی از ماساژ این شریان ها اجتناب کنید.

5. طب سوزنی و تاثیر آن بر ضخامت دیواره رحم

طب سوزنی به عنوان درمان جایگزین برای کمک به زنان باردار در زایمان به موقع بسیار مفــید است. به همین صورت، طب سوزنی در بازسازی جریان خون درون بدن نیز تاثیر دارد و به بهبود باروری کمک می کند.

6. روغن کرچک

اسید ریسیولینیک یک ماده شیمیایی است که به خاطر تاثیرش در افزایش جریان خون و افزایش بهبودی و همچنین تشکیل بافت جدید، مشهور است. این امر به ویژه بر تخمدان ها و رحم نیز تاثیر می گذارد. این اسید در روغن کرچک یافت می شود و استفاده از آن می تواند بسیار مفید باشد.

ضخامت دیواره رحم

سوالات متداول

در چه صورت ضخامت دیواره رحم زیاد است؟

همانطور که اندومتری نازک را می توان به عنوان یک مشکل دانست، لایه اندومتر خیلی ضخیم نیز نوعی مشکل است. هیپرپلازی آندومتر، اصطلاح پزشکی برای تعریف این بیماری است که معمولا به علت سطح استروژن بیش از حــد رخ می دهد. لایه ضخیم تر از 10-15 میلی متر را می توان به عنوان مشکل درنظر گرفت.

آیا ممکن است با ضخامت اندومتری 5 میلی متر نیز باردار شد؟

5 میلی متر برای بارداری و یا حاملگی، بسیار نازک است. ممکن است همراه با مکمل پروژسترون القاء تخمک نیز مورد نیاز باشد.

ضخامت آندومتر مناسب را می توان به عنوان موضوعی ضروری در فرایند باردار شدن و ماندن دانست. اتخاذ شیوه زندگی سالم و شیوه های مناسب برای پیشگیری از بیماری و نیز مراقبت های لازم، می تواند بدن شما را به یک محافظ عالی برای کودک اینده تان تبدیل کند.


داروسازی دکتر عبیدی که در عرضه داروهای نوین قلبی و دیابت در کشور پیشرو است، به تازگی داروی جدید امپاگلیفلوزین را با نام تجاری گلوریپا (Gloripa) برای اولین بار در ایران برای درمان دیابت تولید کرده است.

امپاگلیفلوزین متعلق به دسته دارویی جدیدSGLT2(Sodium Glucose co-Transporter 2  بوده و مکانیسم اثر آن کاملا متفاوت از داروهای ضد دیابت موجود در بازار ایران می‌باشد. امپاگلیفلوزین اولین و تنها داروی خوراکی ضد دیابت است که مرگ و میر ناشی از عوارض قلبی عروقی در افراد مبتلا به دیابت را به طور چشمگیری کاهش می‌دهد. افراد مبتلا به بیماری دیابت 2 تا 4 برابر سایرین دچار انواع بیماری‌های قلبی عروقی می‌شوند و با وجود داروهای متنوع ضد دیابت در بازارهای جهانی، بیماری‌های قلبی عروقی همچنان عامل بیش از نیمی از موارد مرگ و میر در این افراد است.

به گفته سید امیر رضویان مدیرعامل داروسازی دکتر عبیدی، گلوریپا در مرداد ماه 1397 با حضور وزیر محترم بهداشت قاضی زاده هاشمی رونمایی شد و هم اکنون در داروخانه های سراسر کشور در دسترس است. داروسازی دکتر عبیدی این دارو را تنها پس از مدت کوتاهی از عرضه امپاگلیفلوزین در اروپا و امریکا، در ایران تولید و عرضه کرده و امیدوار است این داروی دیابت نیز بتواند موفقیت سایر محصولات این شرکت را در جلب اعتماد پزشکان و بیماران نسبت به کیفیت محصولات داروسازی دکتر عبیدی برای درمان دیابت تکرار کند.

عادل جاهد فوق تخصص بیماری‌های غدد درون‌ریز و متابولیسم می‌گوید بیماری دیابت تنها به اختلال در ترشح انسولین محدود نمی‌شود، بلکه احتمال اختلال در سایر اعضای بدن نیز در این بیماری مطرح است؛ مانند اختلال در بازجذب گلوکز از طریق کلیه‌ها و مجاری ادراری که منجر به افزایش قند خون بیمار می‌شود. امپاگلیفلوزین با دفع گلوکز از طریق ادرار به کنترل قند خون بیمار کمک می‌کند.

به گفته “بابک شریف کاشانی فوق‌تخصص نارسایی قلب و رئیس منتخب انجمن جهانی نارسایی قلب”، تمایز اصلی این داروی دیابت از سایر درمان‌های خوراکی دیابت این است که میزان مرگ و میر افرادی که به طور همزمان به دیابت و مشکلات قلبی عروقی مبتلا هستند را تا 38 درصد کاهش می‌دهد و نیز باعث کاهش 35 درصدی میزان بستری شدن ناشی از نارسایی قلبی در مبتلایان به دیابت می‌شود.

علیرضا استقامتی فوق تخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران می‌گوید: “امپاگلیفلوزین همچنین نقش موثری در کاهش وزن، کاهش فشار خون و جلوگیری از پیشرفت بیماری کلیوی ناشی از دیابت دارد. از آنجا که افراد مبتلا به دیابت اغلب دچار چاقی و یا اضافه وزن می‌شوند و این موضوع روند درمان دیابت را با چالش‌هایی روبرو می‌کند، کاهش وزن از مزایای مهم این دارو به شمار می‌رود.”

طبق اظهارات الهام عندلیب مدیر ارشد گروه مدیکال عبیدی، مطالعات بالینی این دارو بر روی هزاران بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 در بیش از 42 کشور دنیا انجام شده و نتایج آن نشان می‌دهد طول عمر افراد مبتلا به دیابت که همزمان دچار بیماری‌های قلبی عروقی هستند، به طور متوسط 1 تا 4 سال و نیم افزایش یافته است. همچنین به دلیل مصرف داروهای متعدد دیابت توسط بیماران مبتلا، مصرف تنها یک قرص گلوریپا در روز منجر به سهولت مصرف و نتایج بهتر در درمان دیابت می‌گردد. افراد مبتلا به دیابت که تاکنون عوارض قلبی عروقی مانند فشار خون و چربی خون بالا و یا سابقه سکته قلبی داشته‌اند، از این پس می‌توانند با پزشک خود در مورد مصرف داروی جدید گلوریپا مشورت کنند.

ترکیب امپاگلیفلوزین با متفورمین نیز با هدف سهولت استفاده در بیمارانی که باید هر دو دارو را دریافت کنند در یک قرص با نام تجاری سینوریپا (Synoripa) توسط داروسازی دکتر عبیدی تولید شده و به زودی در سراسر کشور توزیع خواهد شد.

تلقیح داخل رحمی (IUI) چیست؟

بدون دیدگاه


تحقیقات نشان می دهد که زوج های ناباروری که هیچ نوع از درمان های باروری را انجام نداده اند، شانس بارداری شان در هر دوره قاعدگی حدود یک تا پنج درصد است. اما کسانی که درمان IUI را انجام داده اند، احتمال بارداری شان در هر یک از دوره های قاعدگی حدود 10 تا 20 درصد است. تلقیح داخل رحمی (IUI) که به عنوان تلقیح مصنوعی (AI) نیز شناخته می شود، یک روش باروری موثر است که شانس بارداری یک زن نابارور را دو برابر می کند. این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام را مطالعه کنید  اگر قبل از برنامه ریزی برای انجام این کار می خواهید تا در مورد ميزان موفقيت آن بدانيد.

تلقیح داخل رحمی (IUI) چیست؟

تلقیح داخل رحمی (IUI) یک روش کمکی برای بارداری است که شامل قرار دادن مستقیم اسپرم در رحم زن در طی تخمک گذاری است و گاهی اوقات با داروهای باروری ترکیب می شود تا شانس لقاح را افزایش دهد. در طول بارداری طبیعی، اسپرم باید از طریق مهبل (واژن)، داخل دهانه رحم، رحم و سپس لوله ی فالوپی که در آن به تخمک می رسد، عبور کند. در IUI، اسپرم فرآوری شده و متمرکز مستقيما در رحم قرار مي گيرد و به سرعت و به راحتي به تخمک مي رسد. IUI گزینه ای ارزان تر و کم خطر تر در مقایسه با درمان های مشابه مانند لقاح آزمایشگاهی است.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

چه زمانی تلقیح داخل رحمی (IUI) انجام می شود؟

تلقیح داخل رحمی (IUI) معمولا زمانی انجام می شود که مرد دارای تعداد کم اسپرم و یا تحرک اسپرم کم باشد. این امر به ویژه در موارد زیر مورد توجه قرار می گیرد:

  • ناباروری غیر قابل توضیح
  • مشکلات مربوط به رحم و دهانه رحم
  • اندومتریوز خفیف
  • مشکلات انزال یا نعوظ
  • درد جنسی که مقاربت را غیر ممکن می سازد
  • بافت زخمی دهانه رحم که از جراحی های قبلی به جا مانده است و از رسیدن اسپرم به رحم جلوگیری می کند
  • آلرژی به اسپرم که در آن زن ممکن است علائم آلرژیک به پروتئین مایع منی را از خود بروز دهد
  • یک زن تنها در حال برنامه ریزی برای باردار شدن است
  • برای جلوگیری از ورود نقص ژنتیکی از مرد به کودک

IUI در موارد زیر موثر نیست:

  • بیماری های شدید لوله فالوپی
  • پیشینه عفونت های لگن
  • آندومتریوز متوسط ​​و شدید

در شرایطی مانند شرایط بالا، پزشک شما ممکن است جایگزین هایی مانند IVF را پیشنهاد کند.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

روش تلقیح داخل رحمی (IUI) چگونه انجام می شود؟

زمان درست و اسپرم سالم شانس موفقیت روش IUI را بیشتر می کند. پزشک تان به شما کمک می کند تا زمان درستی را پیدا کنید که درست قبل از تخمک گذاری است.

آماده سازی IUI با استفاده از چرخه قاعدگی یا داروها:

روش IUI معمولا در طول دوره تخمک گذاری تان بدون استفاده از داروهای باروری (چرخه غیر طبیعی) انجام می شود. اما در برخی موارد ، پزشک شما داروهای خاصی را برای تحریک تخمک گذاری در طی چرخه قاعدگی (چرخه تحریک شده) توصیه می کند.

پزشک شما موارد زیر را توصیه می کند:

  • داروهای خوراکی (مانند Clomid) برای سه تا هفت روز از چرخه
  • شروع تزریق از روز سوم تا روز تخمک گذاری

برای تنظیم دوز مناسب برای آزاد سازی تعداد تخمک ایده آل، سونوگرافی استفاده می شود. ممکن است قبل از تعیین دوز مناسب، پزشک چندین بار دوره های قاعدگی شما را تحت نظر بگیرد.

نظارت بر تخمک گذاری با سونوگرافی

سونوگرافی واژن برای بررسی اینکه آیا تخمدان به درستی به دارو پاسخ می دهد یا خیر، انجام می شود. این دارو باید بیش از یک تخمک را آزاد کند، اما نباید این تعداد از سه عدد بیشتر شود. اگر تخمدان ها بیش از سه تخمک را آزاد کنند، ممکن است دوقلو یا چند قلو ایجاد شود. حاملگی چندگانه به روش IUI ممکن است برای مادر و نوزادان خطرناک باشد.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

تعیین زمان بهینه تلقیح داخل رحمی (IUI)

روش تلقیح، زمانی اتفاق می افتد که تخمک گذاری می کنید. پزشک شما با کمک یک کیت پیش بینی تخمک گذاری، زمان مناسب برای این کار را تعیین می کند یا به شما HCG تزریق می شود تا تخمک گذاری انجام شود.

تزريق HCG براي زناني که نمي توانند علامت هاي مناسب را در کيت پیش بینی تخمک گذاري بدست آورند، مفيد است. گاهی اوقات کیت ها ممکن است نتایج مثبت اشتباهی را نشان دهند که ممکن است دکتر را برای انجام این روش دچار اشتباه کند. در چنین مواردی، تزریق HCG کمک خواهد کرد.

روش تلقیح داخل رحمی (IUI)

در روز انجام روش IUI، همسرتان نمونه ای از مایع منی را برای آماده سازی در آزمایشگاه فراهم می کند. نمونه بررسی می شود و آماده جدا سازی اسپرم سالم و فعال از اسپرم کم کیفیت و دیگر عناصر غیر اسپرمی می شود.

هنگامی که یک نمونه بسیار متمرکز و کوچک از اسپرم سالم استفاده می شود، شانس تخمک گذاری افزایش می یابد. هنگامی که نمونه اسپرم آماده می شود، شما را برای درمان به اتاق عمل منتقل می کند. این روش بدون درد است و نیازی به بیهوشی ندارد.

  • شما بر روی تخت عمل به پشت دراز می کشید و پزشک تان برای باز کردن واژن و بررسی دهانه رحم، از یک اسپکولوم استفاده می کند.
  • سپس با استفاده از یک کاتتر (لوله طولانی و انعطاف پذیر) اسپرم از طریق دهانه رحم به داخل رحم وارد می شود.
  • پس از تلقیح، کاتتر برداشته می شود و پس از آن اسپکولوم برداشته می شود.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

پس از روش  IUI

  • شما در حدود 10 تا 15 دقیقه در همان موقعیت قرار خواهید گرفت. پس از آن، می توانید فعالیت های روزمره خود را به طور معمول انجام دهید.
  • بعضی از زنان ممکن است یک یا دو روز بعد از این عمل، علائم خفیفی را تجربه کنند.
  • پس از گذشت دو هفته از انجام این روش، برای آزمایش بارداری به پزشک مراجعه کنید.

برای فهمیدن این که برای موفقیت آمیز بودن این روش چه کارهایی را باید انجام دهید و چه کارهایی را نباید انجام دهید ادامه متن را بخوانید.

مراقبت های لازم پس از انجام  تلقیح داخل رحمی (IUI)

نتیجه تلقیح داخل رحمی (IUI) بستگی به عوامل فیزیکی، فیزیولوژیکی و سبک زندگی و سطح باروری شما دارد. در اینجا بعضی از باید ها و نبایدهایی که باید دنبال کنید تا روند بارداری موفقیت آمیز باشد، آورده شده است .

  • دراز کشیدن پس از این روش برای موفقیت ضروری است. دهانه رحم بلافاصله پس از عمل بسته می شود، اما ممکن است این کار 10 تا 15 دقیقه طول بکشد.
  • شما می توانید فعالیت های عادی را در همان روز از سر بگیرید. با توجه به راحتی تان می توانید فعالیت های بدنی و تمریناتی را نیز شروع کنید.
  • اگرچه هیچ محدودیتی در رژیم غذایی و مسافرت وجود ندارد، اما بهتر است که استراحت کنید تا به راحتی قبل برگردید.
  • شما بعد از این عمل می توانید رابطه جنسی تان را از سر بگیرید. این تنها نتیجه مثبت خواهد بود.
  • اگر بعد از این عمل درد یا گرفتگی را تجربه کردید، با پزشک خود مشورت کنید. قبل از صحبت کردن با پزشک، از هیچ مسکنی استفاده نکنید.
  • پس از چند روز از تخمک گذاری، کاشت تخمک اتفاق می افتد. بنابراین در مورد بارداری نگران نباشید و حداقل دو هفته برای انجام آزمایش منتظر بمانید. میزان هورمون روز به روز افزایش می یابد و منجر به نتایج مثبت می شود.
  • اگر داروی خوراکی یا شیاف واژینالی تجویز می شود، حتما آن را طبق دستورالعمل پزشک خود مصرف کنید.
  • حداقل 48 ساعت پس از درمان از شنا کردن اجتناب کنید. اگر در حال مصرف داروهای شیمایی هورمونی هستید، با پزشک خود درباره شنا کردن مشورت کنید.

چند دوره چرخه IUI برای بارداری ضروری است؟

تحقیقات نشان می دهد که حدود 50 درصد از زنان زیر 40 سال احتمالا طی شش دوره IUI باردار می شوند. با این حال، در اکثر موارد، بیش از سه دوره از آزمایش برای بهبود شانس تخمک گذاری لازم نیست و پس از آن شانس بارداری کاهش می یابد.

آیا تلقیح داخل رحمی (IUI) با خطراتی همراه است؟

اگر چه این یک روش بی خطر و ساده است، اما IUI  دارای عوارض جدی است و برای همه مناسب نیست.

  • خطر پایین ابتلا به عفونت بعد از تلقیح داخل رحمی (IUI) وجود دارد. این عفونت ها همچنین می توانند آسیب های طولانی مدت را به لوله های فالوپی وارد کنند.
  • مقداری لکه واژنی همراه با گرفتگی عضلات هنگام قرار دادن کاتتر در رحم اتفاق می افتد.
  • اگر داروهای القاء تخمک همراه با تلقیح داخل رحمی مصرف شود، خطر ابتلا به حاملگی های متعدد نیز وجود دارد.
  • بعد از تخمک گذاری ممکن است در بعضی از زنان، کیست هایی به وجود آید، که خودشان از بین می روند. تخمک گذاری معمولا مایعی را درون تخمدان ها باقی می گذارد که به کیست تبدیل می شود.
  • داروهای باروری ممکن است تغییرات خاصی در خلق و خو به وجود آورند و ممکن است که کج خلقی و غم را تجربه کنید.

به رغم خطرات موجود، این روش برای اکثر زنان موفقیت آمیز است.

میزان موفقیت IUI چه میزان است؟

میزان موفقیت تلقیح داخل رحمی حدود 10٪ در هر چرخه است که شامل تحریک خفیف تخمدان یا چرخه طبیعی قاعدگی و تلقیح طبیعی اسپرم می شود. میزان بارداری پس از تلقیح بستگی به سن مادر، علت ناباروری، داروهای باروری و اسپرم پردازش شده دارد.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

تفاوت بین تلقیح داخل رحمی طبیعی و IUI همراه با داروی باروری چیست؟

IUI  طبیعی تا زمان تلقیح بر روی چرخه قاعدگی تمرکز دارد. سطح هورمون LH برای پیدا کردن زمان تخمک گذاری کنترل می شود. این عمل معمولا 24 تا 36 ساعت پس از افزایش LH رخ می دهد، که نشان دهنده تخمک گذاری در آینده است. سطح LH با استفاده از سونوگرافی داخلی و آزمایش خون مشخص می شود.

هنگامی که تخمک گذاری به طور طبیعی اتفاق نمی افتد، زن برای تزریق تخمک گذاری برای شروع این روش دارو مصرف می کند. در این مورد، زمان دقیق تخمک گذاری برای آماده شدن برای انجام این روش بررسی می شود.

تخمک گذاری معمولا 36 ساعت پس از تزریق HCG انجام می شود.

نتایج درمان بارداری به روش IUI

تست بارداری خانگی بعد از دو هفته می تواند نتایج درستی را به شما بدهد. اگر شما آزمایش را زودتر از موعد انجام دهید، می تواند به یکی از نتایج زیر منجر شود:

  • نتیجه منفی کاذب: اگر هورمون ها به سطوح قابل اندازه گیری نرسند، حتی اگر شما حامله هم باشید آزمایش، نتایج منفی نشان می دهد.
  • نتیجه مثبت کاذب: اگر داروهای القاء تخمک گذاری مانند HCGرا مصرف کرده باشید، حتی اگر باردار هم نباشید، هورمون های باقی مانده در بدن شما ممکن است نتیجه مثبتی را نشان دهند.

پزشک شما نیز پس از دو هفته، یک آزمایش خون را تجویز می کند که می تواند هورمون های بارداری را با دقت تشخیص دهد. اگر باردار نشده اید، باید برای چرخه دیگری از IUI اقدام کنید.

احتمال سقط جنین در دوران بارداری ناشی  از تلقیح داخل رحمی چه میزان است؟

بر اساس یک مطالعه که بر روی 260 زوج که حداکثر سه دوره تلقیح را داشته اند انجام شد، میزان سقط جنین به طور کلی 15.6٪  بود.

هزینه IUI چقدر است؟

هزینه روش IUI بسته به نیازهای خاص شما، محل سکونت، دستمزد پزشک تان و نوع پوشش بیمه ای تان متفاوت است. با این حال، IUI  در مقایسه با سایر روش های باروری مانند IVF ارزان تر است.

بعضی از ایالت ها قوانینی را در اختیار شرکت های بیمه می گذارند تا اگر برخی از الزامات را رعایت کنند، برخی از هزینه های درمان را پوشش دهند. برای دانستن روش های پرداخت هزینه بهتر است تا با نماینده بیمه در دفتر پزشک خود صحبت کنید.

تلقیح داخل رحمی (IUI)

آیا تلقیح داخل رحمی یک روش دردناک است؟

خیر. IUI یک روش دردناک نیست. فقط هنگامی که دکتر اسپگزولوم را وارد می کند و یا زمانی که سوند از ناحیه دهانه رحم عبور می کند ناراحتی کمی را ایجاد می کند. این ناراحتی بسیار موقت است و در پایان روند درمان تمام می شود.

داستانی موفقیت آمیز درباره بارداری به روش  IUI

جاستین (35 ساله) و میشل (33 ساله) از ملبورن به مدت دو سال سعی در باردار شدن داشتند. آنها به طور کلی سلامت و شیوه زندگی خود را تغییر دادند تا شانس بارداری شان را افزایش دهند. اما هیچ چیزی به آن ها کمک نکرد.

در دیدار با متخصص باروری ملبورن و انجام آزمایشات و تحقیقات بیشتر مشخص شد که هیچ مدرکی مبنی بر ناباروری شان وجود ندارد. ناباروری آن ها غیرقابل توضیح تشخیص داده شد و روش IUI  به آن ها توصیه شد. با انجام چرخه دوم  IUI، میشل باردار شد، و آنها یک پسر بچه سالم را به دنیا آوردند.

در ادامه، ما به برخی از سوالات متداول درباره بارداری به روش IUI پاسخ می دهیم.

سوالات متداول در مورد تلقیح داخل رحمی

1. چه مدت بعد از IUI می توانید علائم بارداری را تجربه کنیم؟

به احتمال زیاد علائم حاملگی را دو هفته پس از درمان تجربه خواهید کرد. ممکن است علائم اولیه نیز به دلیل مصرف داروهای حاوی پروژسترون قابل مشاهده باشند. علائم ممکن است شامل سوزش در سینه، خستگی، التهاب و افزایش دمای بدن باشد.

2. در IUI چه مدت طول می کشد تا اسپرم به تخمک برسد؟

همه این ها به تخمک گذاری بستگی دارد. اگر تخمک گذاری انجام شود، اسپرم تخمک را در عرض 24 ساعت بارور می کند، چه لقاح طبیعی انجام شود و چه مصنوعی.

3. درمان IUI چه مدت طول می کشد ؟

کل فرایند فقط دو دقیقه طول می کشد.

تلقیح داخل رحمی یک درمان مناسب برای باروری است که می توانید قبل از انجام یک روش گران قیمت مثل IVF  تست کنید. همچنین مزایایی که در این روش وجود دارد عالی است، از جمله بازدهی در زمان کوتاه، هزینه های پایین تر و استرس کمتر، که این امر برای بسیاری از زوج ها ایده آل است.

اگر هنوز هم به دنبال اطلاعات بیشتر درباره تلقیح داخل رحمی هستید، با یک متخصص باروری صحبت کنید زیرا می تواند به شما برآوردی دقیق تر از میزان موفقیت در لقاح بدهد. اگر تجربه ای در این زمینه دارید، با ما به اشتراک بگذارید.


آقطی سیاه چیست؟ گیاه آقطی یکی از رایج ترین گیاهان دارویی است که در دنیا از آن استفاده می شود. به طور سنتی، آمریکایی های بومی از این دارو برای درمان عفونت ها استفاده می کردند. مصریان باستان از آن برای بهبود رنگ چهره و درمان جای سوختگی استفاده می کرده اند. البته این گیاه هنوز هم در بسیاری از قسمت های اروپا جمع آوری شده و به عنوان طب سنتی جهت درمان مورد استفاده قرار می گیرد. این مقاله از بخش طب سنتی و گیاهان دارویی دکتر سلام، نگاه دقیق تری به گیاه آقطی می اندازد و مدارک مرتبط با خواص درمانی و خطرات خوردن آن را عنوان می کند.

آقطی سیاه چیست؟

به تعدادی از انواع درخت سرده آقطی گفته می شود، که گیاهی گل ده از خانوده هفت کولان است. رایج ترین نوع آن آقطی سیاه است که به آن آقطی اروپایی نیز گفته می شود. این درخت به صورت طبیعی در اروپا رشد یافته و در بسیاری از بخش های دیگر جهان نیز قابل رویش است. درخت آقطی سیاه تا 30 فوت ارتفاع می گیرد. (معادل 9 متر) و دارای خوشه های سفید کوچک و یا شکوفه های کرم رنگی دارد که به آن ها گل آقطی گفته می شود. میوه های توت مانند این گیاه کوچک و به رنگ سیاه یا ترکیبی از آبی و سیاه هستند.

آقطی سیاه

مزه میوه این گیاه ترش بوده و پیش از استفاده حتماً باید پخته شوند. گل های این گیاه بوی مطبوع و لطیفی دارند و می توانند به صورت خام یا پخته مصرف گردند. دیگر گونه ها شامل آقطی آمریکایی، آقطی کوتاه، آقطی آبی، آقطی دارای میوه قرمز می‌ شوند.

بسیاری از بخش های درخت آقطی در طول تاریخ برای اهداف درمانی و آشپزی مورد استفاده قرار می گرفته اند. در طول تاریخ، گل ها و برگ ها برای کاهش میزان درد، ورم، التهاب و برای سرعت بخشیدن به تولید ادرار و افزیش تعریق استفاده می شده اند. پوست این درخت به عنوان ماده ادرار آور، ملین و برای وادار کردن به استفراغ مورد استفاده قرار می گرفته است.

در طب سنتی، میوه خشک شده این درخت یا آب این میوه برای درمان آنفلوآنزا، عفونت ها، سیاتیک، سردرد، درد دندان، درد قلب و دردهای عصبی و به عنوان ملین و ماده ادرار آور مورد استفاده قرار می گرفته اند.

به علاوه، میوه ها می توانند پخته شده و برای تولید آب میوه، مربا، چاشنی غذا، کیک ها مورد استفاده قرار گیرند. گل های این درخت نیز معمولاً جوشیده شده و با شکر ترکیب شده و شربت ایجاد می کنند و یا به همراه چای مورد استفاده قرار می گیرند. گل ها می توانند به صورت تازه و خام نیز در سالادها مصرف شوند.

امروزه، آقطی که نوعی از خانواده گیاه سرده است، در مکمل های غذایی جهت درمان سرما خوردگی و علائم آنفولانزا استفاده می گردد. علاوه بر این، گفته می شود توت های خام، پوست و برگ های این گیاه سمی بوده و مشکلات شکمی ایجاد می کنند.

آقطی سیاه

مزایای آقطی سیاه برای سلامتی

گزارش های فراوانی مبنی بر مزایای استفاده از آقطی و آقطی سیاه وجود دارد. نه تنها این گیاه دارای خواص غذایی فراوانی است، بلکه می تواند با سرما خوردگی و آنفوآنزا مبارزه کرده و سلامتی قلب را تضمین نمایند. به علاوه مبارزه با التهاب و عفونت ها نیز جزو دیگر مزایای این گیاه است.

غنی از مواد مغذی

میوه و گل آقطی ماده، غذایی کم کالری است و دارای آنتی اکسیدان های فراوان نیز می باشد. 100 گرم از میوه تازه این گیاه دارای 73 کالری، 18.4 گرم کربوهیدرات و کمتر از 1 گرم چربی و پروتئین است.

به علاوه این گیاه دارای مواد مغذی فراوان دیگری است که عبارتند از:

  • میزان زیاد ویتامین C: تقریبا 6 الی 35 میلی گرم ویتامین C در هر صد گرم از میوه این گیاه وجود دارد. این میزان معادل 60% ویتامین C مورد نیاز روزانه بدن است.
  • غنی از فیبر خوراکی: گیاه آقطی دارای 7 میلی گرم فیبر خوراکی در 100 گرم از میوه تازه آن است. این میزان بیش از یک چهارم مورد نیاز روزانه است.
  • منبع مناسبی برای اسید فنولیک: این اسید منبع غنی از آنتی اکسیدان است که می تواند باعث کاهش تخریب استرس اکسیداتیو در بدن بشود.
  • منبع مناسبی از فلاونول: گیاه آقطی و آقطی سیاه ، شامل آنتی اکسیدان از نوع فلوئنول کورستین، کامپرلو و ایزورامنتین است. این نوع آنتی اکسیدان ده برابر بیشتر از میوه در گل های آقطی و آقطی سیاه وجود دارد.
  • غنی از آنتوسیانین: آنتوسیانین باعث سیاه و بنفش شدن میوه آقطی شده و آنتی اکسیدانی قوی با خواص ضد التهاب است.

ترکیب غذایی دقیق گیاه آقطی بسته به انواع مختلف این گیاه، میزان رسیده بودن میوه آن و شرایط آب و هوایی است. بنابراین، نوع استفاده آن به توجه به مواده غذایی درون آن می تواند متفاوت باشد.

آقطی سیاه

آقطی به بهبود سرماخوردگی و کاهش علائم آنفلوآنزا کمک می کند

عصاره های میوه و گل آقطی سیاه به نظر برای کاهش شدت و مدت آنفلوآنزا بسیار مفید هستند. نوع تجاری از این گیاه برای درمان سرماخوردگی در شکل های مختلفی یافت می شود که شامل شربت، کپسول، قرص و آدامس می شود.

تحقیقات بر روی 60 نفر مبتلا به بیماری آنفلوآنزا نشان داد که آن‌هایی که 15 میلی لیتر از شربت این گیاه را روزانه 4 مرتبه مصرف کرده اند، پس از 2 الی 4 روز علائم بهبود را مشاهده کردند. در حالی که بقیه افراد به 7 الی 8 روز برای بهبودی احتیاج داشتند.

تحقیقات دیگری که بر روی 64 نفر صورت گرفت که استفاده از قرص های 175 میلی گرمی عصاره آقطی و آقطی سیاه به مدت دو روز، علائم بهبودی خارق العاده ای در درمان آنفوآنزا را نشان داد. این قرص ها تب را رفع کرده، سردردها، درد عضلات و گرفتگی بینی را پس از تنها 24 ساعت بهبود دادند.

علاوه بر دو مورد فوق، تحقیق دیگری که بر روی 312 مسافران پرواز هوایی صورت گرفت نشان داد که مصرف کپسول 300 میلی گرمی از عصاره آقطی، علائم بیماری را در آن هایی که مبتلا شدند بسیار کاهش داد.

نیاز است تحقیقات بیشتری در این حوزه صورت پذیرد تا نتایج را تائید کرده و نقش آقطی و آقطی سیاه در جلوگیری از بروز آنفلوآنزا را اثبات نماید. این را نیز در نظر داشته باشید که بسیاری از تحقیقات بر روی محصولات تولید شده از این گیاه انجام گرفته است و تحقیقات در خصوص مصرف آن به صورت درمان خانگی بسیار محدود است.

آقطی سیاه

سرشار از آنتی اکسیدان

در متابولیسم طبیعی بدن، مولکول های راکتیو ممکن است آزاد شده و می توانند در بدن انباشته شوند. این امر می تواند باعث ایجاد تجمع اکسیداتیو شده و به بیماری هایی چون دیابت نوع 2 و سرطان بیانجامند.

آنتی اکسیدان ها ترکیب های طبیعی از مواد غذایی هستند که شامل ویتامین ها، فنولیک اسید ها و فلاونوئید ها شده و می توانند مواد مولکول های راکتیو را از بدن حذف کنند. تحقیقات نشان داده اند که رژیم غذایی حاوی مقادیر بالای آنتی اکسیدان می توانند باعث جلوگیری از بروز بیماری های مزمن شوند.

گل ها، میوه و برگ های درخت آقطی سیاه منابعی غنی برای آنتی اکسیدان ها هستند. به عنوان مثال، آنتی اکسیدان «آنتوسیانین» که در میوه های این گیاه فراوان است و 3.5 برابر خاصیت آنتی اکسیدانی بیشتری به نسبت ویتامین E دارد.

یکی از تحقیقات صورت گرفته 15 نوع مختلف میوه این گیاه را مقایسه می کند و در تحقیقات صورت گرفته در زمینه انواع نوشیدنی ها، نشان می دهد نوشیدنی  گرفته شده از میوه این گیاه حاوی آنتی اکسیدان های فراوان تری است.

در تحقیقاتی دیگر، اثبات شده که خاصیت آنتی اکسیدانی در افرادی که در یک ساعت گذشته 400 میلی گرم از شربت آقطی را نوشیده اند، بیشتر از دیگر افراد است. تحقیقی دیگر که بر روی موش ها صورت گرفت که نشان داد عصاره آقطی و آقطی سیاه باعث کاهش التهاب و تخریب بافت اکسیداتیو می شود.

با اینکه تحقیقات آزمایشگاهی بر روی قسمت های مختلف این گیاه انجام شده است، امّا تحقیقات بر روی حیوانات و انسان بسیار محدود بوده است. روند پخت و پز آقطی مانند عصاره گیری، گرما دادن و آب گیری می توانند در کاهش خاصیت آنتی اکسیدانی گیاه اثر بگذارند. به علاوه، محصولاتی مانند شربت، آب میوه، چای و مربای این گیاه خواص کمتری به نسبت نتایجی که در آزمایشگاه حاصل شده نشان داده است.

آقطی سیاه

ممکن است برای سلامتی قلب مفید باشد

گیاه آقطی نشان داده که می تواند تاثیرات مثبتی بر سلامتی روی قلب و عروق داشته باشد. تحقیقات نشان داده اند که آب آقطی می تواند سطوح چربی در خون را کاهش داده و کلسترول را به شدت کم کنند. به علاوه، رژیم غذایی حاوی مقادیر زیاد فلاونوئید مانند آنتوسیانین ها می تواند باعث کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی باشد.

با این وجود، تحقیقی بر روی 24 نفر صورت گرفت که میزان 400 میلی گرم از عصاره این گیاه را که معادل 4 میلی لیتر از آب آن است، سه بار در روز و برای 2 هفته مصرف کردند. با این حال کاهش محسوسی در میزان کلسترول آن ها دیده نشد.

اما تحقیقاتی دیگر بر روی موش های دارای کلسترول بالا نشان داد که رژیم غذایی دارای آقطی سیاه میزان کلسترول درون کبد و آئورت را کاهش داده امّا بر روی کلسترول خون تاثیری نداشته است.

در تحقیقاتی دیگر بر روی موش ها مشاهده شد که موش هایی که از عصاره این گیاه استفاده کردند، ریسک کمتری از آسیب پذیری بافت های بدن در برابر فشار خون را بروز دادند.

علاوه بر همه این ها نشان داده شده که میوه های گیاه آقطی، باعث کاهش اوریک اسید در خون می شوند. اوریک اسید رابطه مستقیمی با افزایش فشار خون داشته و تاثیرات منفی بر سلامت قلب می گذارد.

گیاه آقطی می تواند باعث افزایش ترشح انسولین شده و سطح قند خون را ثابت نگه دارد. البته دیابت نوع 2 یکی از عوامل اصلی برای مشکلات قلبی است. کنترل قند خون برای جلوگیری از این شرایط بسیار حیاتی است.

تحقیقاتی دیگر نشان داد که گل های گیاه آقطی، آنزیم آلفا-گلوکوسیداس را مهار کرده و می تواند باعث کاهش سطح قند خون شود. به علاوه، تحقیقات صورت گرفته بر روی موش های دارای دیابت، نشان داده است که آقطی بر روی کنترل قند خون آن ها موثر بوده است.

البته با همه این موارد نیاز است تحقیقات دقیق تری در خصوص انسان ها صورت گیرد تا بتوان به صورت صد در صد گفت این گیاه در کاهش تعداد حملات قلبی مفید است.

آقطی سیاه

دیگر مزایا برای سلامتی

گزارش های فراوان دیگری از مزایای درخت آقطی برای سلامتی وجود دارد، البته بسیاری از آن ها دارای مدارک تحقیقاتی و علمی محدودی هستند:

  • کمک به مبارزه با سرطان: هر دو نوع آمریکایی و اروپایی آقطی دارای خواص مهار کننده سرطان هستند و این امر در مطالعات آزمایشگاهی اثبات شده است.
  • مبارزه با باکتری های مضر: مشاهده شده است که میوه درخت آقطی مانع رشد باکتری هایی چون هلیکوباکتر پیلوری شده و می تواند علائم تورم سینوس ها و برونشیت را کاهش دهد.
  • حمایت از سیستم ایمنی بدن: مشاهده شده که گیاه آقطی به سیستم دفاعی و ایمنی بدن کمک می کند و این عمل با افزایش تعداد گلبول های سفید ناشی از مصرف این گیاه صورت می گیرد.
  • می تواند در برابر اشعه UV محافظت ایجاد کند: محصول پوست دارای عصاره آقطی می تواند عامل خوبی برای جلوگیری از اشعه های مضر آفتاب باشد. طبق تحقیقات SPF این ماده 9.88 است.
  • ممکن است باعث افزایش ادرار شود: گل های درخت آقطی به نظر تعدد ادرار را افزایش داد و میزان دفع را بیشتر می کنند. این عمل در موش ها آزمایش شده است.
  • ممکن است خواص ضد افسردگی داشته باشد: تحقیقات صورت گرفته بر روی موش ها نشان داده است که مصرف عصاره آقطی عملکرد و خلق و خوی موش را بهبود داده است.

در حالی که این نتایج جذاب هستند، تحقیقات بیشتر بر روی انسان ها برای اثبات خواص، مورد نیاز است. به علاوه، مهم است که بدانید در محصولات تجاری از این گیاه متد استانداردی برای میزان اندازه گیری مواد محتوی وجود ندارد. به عنوان مثال در نمونه ای تجاری که مدعی بود حاوی 762 میلی گرم بر لیتر از آنتوسیانین است، پس از بررسی های بیشتر تنها میزان 4 میلی گرم/لیتر دیده شد. در نتیجه تعیین میزان اثرگذاری محصولات تجاری موجود در بازار کار دشواری است.

آقطی سیاه

خطرات و عوارض جانبی آقطی و آقطی سیاه

در حالی که درخت آقطی و بخش های مختلف آن مزایای فراوانی برای سلامتی دارند، امّا برای مصرف آن ها خطراتی نیز وجود دارد. پوسته درخت، میوه نارس و دانه های دارای موادی چون لکتین می تواند در صورت مصرف زیاد، باعث ایجاد مشکلات معدوی شوند.

به علاوه درخت آقطی دارای موادی است که به آن ها سیانوژن گلیکوسید گفته می شود. این مواد می توانند در شرایط خاص سیانید آزاد کنند. سمی که گاهاً در هسته های زردآلو یا بادام یافت می شوند.

3 میلی گرم سیانید در هر 100 گرم از میوه تازه گیاه آقطی وجود دارد و در برگ های تازه آن این میزان حدود 3 تا 17 میلی گرم است. این میزان تنها 3% از دوز کشنده این ماده برای فردی به وزن 60 کیلوگرم است.

امّا محصولات تجاری و میوه پخته شده این گیاه حتی همین میزان کم سیانید را نیز ندارد و هیچ گزارشی مبنی بر کشته شدن بر اثر مصرف این گیاه وجود ندارد. علائم مصرف خام میوه و برگ ها و پوسته یا حتی ریشه این درخت حالت تهوع، استفراغ و اسهال هستند.

تنها یک گزارش از بیماری 8 نفر پس از مصرف آب میوه و برگ های نوع مکزیکی این گیاه وجود دارد. این هشت نفر دچار حالت تهوع، استفراغ، ضعف، گیجی و بی حسی شدند.

خوشبختانه، مواد سمی یافت شده در میوه درخت آقطی به سادگی توسط پختن از بین می روند. امّا شاخه ها، پوسته و برگ ها نباید به صورت پخته با آب گیری شده استفاده شوند.

اگر خود شما می خواهید برگ و گل درخت را جمع آوری کنید، ابتدا از تشخیص صحیح نوع آمریکایی یا اروپایی درخت آقطی اطمینان حاصل نمایید. چرا که دیگر گونه ها ممکن است دارای مواد سمی بیشتری باشند. به علاوه، در زمان مصرف حتماً پوسته و برگ ها را از میوه جدا کنید.

استفاده از آقطی برای کودکان و افراد زیر 18 سال و همچنین زنان باردار یا شیرده توصیه نمی شود. البته هیچ گونه گزارشی از آسیب این دسته از افراد وجود ندارد ولی اطلاعات کافی برای سلامت این گیاه برای این دسته نیز موجود میست.

جملات پایانی

در حالی که درخت آقطی دارای مزایای فراوانی برای سلامتی است، امّا بیشتر آزمایشات بر روی این گیاه در مقیاس آزمایشگاهی صورت گرفته اند و در حجم بالا بر روی انسان مورد آزمایش قرار نگرفته است.

بنابراین، استفاده از این گیاه برای شرایط خاص سلامتی توصیه نمی شود. شواهد معقول می گویند مصرف این گیاه برای کاهش علائم و مدت زمان آنفلوآنزا مفید است. به علاوه، این گیاه ممکن است برای سلامت قلب مفید بوده، وضعیت آنتی اکسیدان ها در بدن را بهبود بخشیده و خواص ضد سرطانی، ضد دیابت و ضد التهابی دارد.

گیاه آقطی علاوه بر همه موارد فوق می تواند یک افزودنی و طعم دهنده عالی در رژیم غذایی باشد که منبعی غنی از ویتامین C، فیبر و آنتی اکسیدان ها است.


ناباروری ثانویه چیست؟ شما یک فرزند دارید و حالا فرزند دیگری می خواهید. اما به دلایلی، با مشکلی در باروری دوم مواجه شده اید. ناتوانی در بارداری دوباره پس از تولد یک یا چند کودک، ناباروری ثانویه نامیده می شود. با توجه به مرکز کنترل بیماری های ایالات متحده  (CDC)، 11 درصد از زوج هایی که حداقل یک کودک داشته اند ممکن است مشکلات ناباروری ثانویه را داشته باشند. این تقریبا چهار میلیون از خانواده ها یا تقریبا نیمی از موارد ناباروری در ایالات متحده را شامل می شود. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام، ما به بررسی ناباروری ثانویه و عوامل خطر بروز آن و راه هایی برای مقابله با این مشکل می پردازیم.

علل ناباروری ثانویه چیست؟

از بین بسیاری از عواملی که منجر به ناباروری ثانویه می شود، برخی از آنها مربوط به ناباروری زنان و برخی مربوط به ناباروری مردان است. همچنین مجموعه ای دیگر از مشکلات ناشناخته نیز وجود دارد.

ناباروری ثانویه

افزایش سن و بروز ناباروری ثانویه :

سن عامل مهمی است که در ناباروری ثانویه نقش دارد. یک زن با تخمکی متولد می شود که می تواند برای یک عمر از آن استفاده کند. اما با گذشت زمان، ذخایر تخمدان کاهش می یابد. این بدان معنی است که کیفیت و کمیت تخمک کاهش می یابد. بنابراین اگر مادر قبلا حاملگی را تجربه کرده است، یک فاصله طولانی پس از تولد یک کودک می تواند بر باروری تأثیر بگذارد.

 مسائل ساختاری در سیستم تولید مثل:

اندومتریوز، چسبندگی لگن، جراحی های شکمی قبلی و اختلالات در لوله فالوپ می تواند تا حد زیادی بر سیستم تولید مثل و در نتیجه باروری مؤثر باشد.

 عامل مردانه و بروز ناباروری ثانویه :

همانند باروری زن، باروری مرد نیز با توجه به کیفیت و کمیت اسپرم، با گذشت زمان، کاهش می یابد. این امر می تواند به دلیل افزایش سن، دارو یا وضعیت سلامتی باشد.

ناباروری ثانویه

 افزایش وزن:

وزن بیش از حد تأثیر زیادی بر توانایی فرد برای بارداری دارد. اضافه وزن موجب نارسایی تخمدان در زنان می شود و اختلال عملکرد نعوظ و کاهش تولید اسپرم در مردان را افزایش می دهد. سیگار نیز اثر مشابهی بر باروری دارد.

این نوع ناباروری می تواند یک نتیجه از هر یک از علل فوق یا ترکیبی از آنها باشد. گاهی اوقات شما یا حتی پزشک تان نمی تواند دلیل را دقیقا مشخص کنید. با این حال، شما نیاز به یک پزشک دارید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

زمان نقش مهمی در باروری دارد بنابراین شما باید در جستجوی درمان باشید. شما باید با یک متخصص مشورت کنید، اگر:

  • زیر 35 سال هستید و به مدت یک سال برای بارداری تلاش کرده اید و موفق نبوده اید.
  • بیش از 35 سال سن دارید و برای موفقیت در بارداری حداقل 6 ماه تلاش کرده اید.
  • دو سقط جنین متوالی داشته اید.
  • بیش از 30 سال دارید و سابقه دوره های ماهانه دردناک، سقط جنین، چرخه قاعدگی نامنظم یا بیماری التهابی لگنی را داشته اید. در چنین مواردی، پس از تولد یک فرزند، برای دومی باید بیش از یک سال انتظار بکشید.

ناباروری ثانویه

تاثیر عاطفی ناباروری ثانویه

هنگامی که شما با این نوع ناباروری برخورد می کنید، طبیعی است که با یک سری از عواطف مواجه شوید. ناتوانی در بارداری برای دومین بار می تواند منجر به آشفتگی های عاطفی و احساسات معمولی شود که شما آن ها را احساس خواهید کرد:

  • خشم، زیرا شما قبلا کودکی داشته اید، اما در حال حاضر فکرتان درگیر مسئله ای تازه شده است
  • ناامیدی، زیرا قبلا بارداری، خیلی راحت بوده است، اما در حال حاضر اینطور نیست
  • حسادت، چون که دوستان و بستگان شما به راحتی بیش از یک کودک دارند
  • جداسازی، با توجه به احساساتتان شما نمی توانید در هر گروهی قرار گیرید. مسائل مربوط به باروری می تواند رابطه شما را تحت فشار قرار دهد و شما احساس خستگی می کنید
  • احساس گناه می کنید زیرا شما نمی توانید برای فرزند خود یک خواهر یا برادر بیاورید
  • غم و اندوه، زیرا می فهمید که دیگر نمی توانید یک حاملگی شاد را تجربه کنید
  • درماندگی، به علت عدم موفقیت و برنامه ریزی برای دیدار با پزشک
  • غم و اندوه، برای از دست دادن فرصت داشتن یک فرزند دیگر
  • هنگامی که به دیدار کودک تازه متولد شده فردی می روید یا زمانی که فردی بارداری اش را اعلام می کند، رنج می برید

در میان تمام احساسات منفی، ممکن است احساس کمی امید نیز داشته باشید زیرا هر ماه یک شروع جدید است.

اگر فکر می کنید که با وجود تمام تلاش هایتان قادر به باردار شدن نیستید، وقت آن رسیده است تا به یک پزشک برای تشخیص دقیق تر مراجعه کنید.

ناباروری ثانویه

چگونه ناباروری ثانویه تشخیص داده می شود؟

روش های تشخیصی برای ناباروری ثانویه و ناباروری اولیه مشابه است و هر دو مورد باید مورد آزمایش قرار گیرد.

تشخیص در یک زن با انجام یک تحلیل جامع از چرخه قاعدگی انجام می شود. این امر به دنبال آزمایش های گسترده، از جمله هیستروسکوپی و یا هیستروسالپینگوگرام برای تشخیص حفره رحم و آزمونی برای بلاکیج لوله فالوپ  تشخیص داده می شود.

برای یک مرد، این امر شامل آزمایش برای اختلالات خون و تعداد اسپرم و یا تجزیه و تحلیل اسپرم است.

درمان این نوع ناباروری چیست؟

درمان این نوع ناباروری بستگی به علتی دارد که باعث آن می شود. گزینه های درمان احتمالی عبارتند از:

1. داروهای ناباروری:

داروهای خوراکی مانند لتروزول و کلومید (کلومیفن سیترات) باعث می شوند فولیکول های تخمدان را آزاد کنند تا آن ها تخمک را آزاد کنند.  داروهایی که می توانند تزریق شوند عبارتند از هورمون تحریک کننده فولیکول و هورمون لووتیونی، که باعث تولید تخمک های متعدد می شود.

2. تلقیح داخل رحمی (IUI):

تلقیح داخل رحمی (IUI) شامل جمع آوری یک نمونه مایع منی (از طرف همسر یا اهدا کننده)، متمرکز کردن و سپس قرار دادن آن در حفره رحم در زمان تخمک گذاری است. این امر به قرار دادن اسپرم نزدیک به لوله فالوپی که در آن بارور شدن اتفاق می افتد کمک می کند.

3. لقاح آزمایشگاهی (IVF):

در شرایط آزمایشگاهی ویژه برای ایجاد جنین، تخمک و اسپرم مخلوط و سپس به حفره رحم منتقل می شوند. گاهی اوقات، جراحی برای بهبود شانس باروری ضروری است. به جای اینکه تنها بر روش های درمانی بالا تکیه کنید، شما و همسرتان می توانید درمان های طبیعی برای درمان ناباروری را نیز امتحان کنید.

ناباروری ثانویه

اقدامات طبیعی علیه ناباروری ثانویه چیست؟

در زیر برخی از راه های طبیعی برای بهبود شانس باروری دوباره آورده شده است.

1. رابطه جنسی منظم:

رابطه جنسی منظم را حفظ کنید تا شانس باروری را افزایش دهید. آیا میل به داشتن رابطه جنسی ندارید؟ در هر زمانی که شما و همسرتان دوست دارید، این کار را انجام دهید، نه فقط 4 تا 5 روزی که شانس باروری وجود دارد.

2.  بهبود رژیم غذایی و شیوه زندگی:

شما و همسرتان باید یک رژیم سالم را دنبال کنید و سعی کنید وزن ایده آل خود را حفظ کنید. BMI  ایده آل شما باید در حدود 19 تا 25 باشد، یا برای بهبود شانس تخمک گذاری در برخی مواقع باید 20 تا 25 باشد.

از نوشیدن الکل و کشیدن سیگار خودداری کنید زیرا ممکن است اثرات منفی بر باروری داشته باشد. در صورت نیاز، ممکن است پزشک تان شما را به مرکز توانبخشی ارجاع دهد.

3.  احساسات خود را بپذیرید:

شما طیف وسیعی از احساسات را تجربه خواهید کرد، اما به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید. پذیرش احساسات تان بخشی از مبارزه است. سعی کنید با پیوستن به یک گروه پشتیبانی، یا با صحبت با پزشک خود درباره گزینه های بهتر صحبت کنید.

ناباروری ثانویه

4.  داروهای گیاهی را مد نظر بگیرید:

اعتقاد داشته باشید که گیاهان آیورودیک باروری را بهبود می بخشند و احتمال ناباروری ثانویه را پایین می آورند. با این حال، آنها فاقد حمایت علمی هستند.

شاتاوری: این گیاه غنی از فیتواستروژن هایی است که شبیه به استروژن هایی هستند که به تنظیم قاعدگی و سیستم تولید مثل کمک می کنند. این گیاه برای درمان مسائل مربوط به استرس، یائسگی، باروری و شیردهی شناخته شده است.

کوهوش سیاه: درمانی برای ناباروری زنان است و اعتقاد بر این است که تخمک گذاری را بهبود می بخشد و تخمدان ها را تحریک می کند.

اشواگاندا: درمان ناباروری مردان، تاخیر در پیری، بهبود مقاومت در برابر عفونت و افزایش تحمل به استرس از مزایای آن است.

کاستبری: درمان ناباروری زنان است و برای تنظیم قاعدگی و تعادل هورمون های تولید مثل شناخته شده است.

ناباروری ثانویه

اگر چشم انداز مثبت داشته باشید داروها یا درمان های جایگزین بهتر است. امیدتان را از دست ندهید زیرا شما هنوز هم می توانید شانس داشته باشید، درست مانند جنیفر لوپز.

بسیاری مانند جنیفر هستند که از ناباروری ثانویه رنج می برند. اما با تشخیص دقیق و درمان مناسب، دوباره می توانند باردار شوند. پس بنابراین شما هم می توانید.

ناباروری می تواند ناراحت کننده باشد. سعی کنید باروری خود را قبل از مصرف داروهای گران قیمت یا جراحی هایی که می تواند یک مشکل فیزیکی برای شما، همسرتان و فرزند تان ایجاد کند، از طریق روش های طبیعی بازگردانید. با تغییر در رژیم غذایی، ورزش و سبک زندگی سالم زندگیتان را به سبک سالم برگردانید و کم تر خود را در معرض سموم قرار دهید. هنگامی که از لحاظ جسمی و ذهنی مناسب باشید، بقیه چیز ها نیز به آرامی به ثمر می رسند.

آیا تجربه ای برای به اشتراک گذاشتن و یا راهنمایی برای مادران در تلاش برای بارداری دوباره دارید؟ لطفا آنها را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.

بهم ریختن هورمون زنانه

بدون دیدگاه


بهم ریختن هورمون زنانه می تواند باعث بروز مشکلاتی در بدن شود. بهم ریختن هورمون زنانه می تواند باعث اختلالاتی در روند بارداری و قاعدگی هر زنی گردد. هورمون ها مواد طبیعی هستند که در بدن تولید می شوند. آنها به انتقال پیام در بین سلول ها و اندام ها، کمک می کنند و بر بسیاری از فعالیت های بدن نیز تاثیر می گذارند. هر کسی، چه مرد و چه زن، دارای هورمون های جنسی هستند. در این مقاله از بخش سلامت زنان دکتر سلام، درباره هورمون های جنسی زنانه، نوسانات این هورمون ها در طول زندگی و علائم عدم تعادل هورمونی بخوانید.

انواع هورمون های جنسی زنانه و بهم ریختن هورمون زنانه

دو هورمون جنسی مهم در زنان، استروژن و پروژسترون می باشد. اگرچه هورمون تستسترون، هورمونی مردانه می باشد اما در بدن زنان نیز تولید می شود و به مقدار کمی مورد نیاز است.

بهم ریختن هورمون زنانه

استروژن و بهم ریختن هورمون زنانه

استروژن، اصلی ترین هورمون زنانه می باشد که به مقدار زیادی توسط تخمدان ها تولید می شود اما مقدار کمی از این هورمون توسط غدد آدرنال و سلول های چربی تولید می شود. در طول دوران بارداری، جفت نیز استروژن تولید می کند.

استروژن نقش خیلی بزرگی را در رشد تناسلی و جنسی دارد که شامل موارد زیر می باشد:

  • بلوغ
  • قاعدگی
  • بارداری
  • یائسگی

استروژن همچنین بر روی موارد زیر نیز تاثیر می گذارد:

  • مغز
  • سیستم قلبی عروقی
  • مو
  • سیستم عضلانی اسکلتی
  • پوست
  • مجاری ادراری

سطح استروژن، توسط آزمایش خون می تواند تعیین شود و این در حالی است که از فردی به فرد دیگر، متفاوت می باشد، این موارد در محدوده نرمال در واحد پیکوگرام در هر میلی لیتر (pg / ml) محسوب می شود:

  • زن بالغ، پیش از یائسگی 15 تا 350 pg / mL
  • زن بالغ، پس از یائسگی: <10 pg / mL
  • مرد بالغ: 10تا 40 pg / mL

سطوح در طول چرخه قاعدگی به شدت متفاوت است.

بهم ریختن هورمون زنانه

پروژسترون

رحم ، بعد از تخمک گذاری، شروع به تولید هورمون جنسی زنانه پروژسترون می کند. در طول دوران بارداری، جفت نیز مقداری پروژسترون تولید می کند.

پروژسترون در موارد زیر نقش دارد:

  • آماده سازی دیواره داخلی رحم برای القاء تخمک
  • پشتیبانی از بارداری
  • سرکوب تولید استروژن پس از تخمک گذاری

سطح پروژسترون، توسط آزمایش خون می تواند تعیین شود. محدوده طبیعی بر حسب نانوگرام در هر میلی لیتر است:

 محدوده   مرحله
 0.1 تا 0.3  ng/ml  قبل از بلوغ
 0.1 تا 0.7 ng/ml  در طول اولین مرحله از دوره قاعدگی
2 تا 25 ng/ml  در حین تخمک گذاری (مرحله لوتئال چرخه)
 10تا 44 ng/ml  سه ماهه اول بارداری
 19.5تا 82.5 ng/ml  سه ماهه سوم بارداری
 62 تا 290 ng/ml   سه ماهه سوم بارداری

بهم ریختن هورمون زنانه

تستوسترون

غدد آدرنال و رحم، مقدار کمی تستوسترون تولید می کنند. این هورمون در چندین فعالیت بدن، نقش دارد. از جمله:

  • تمایل جنسی
  • تنظیم دوره قاعدگی
  • تقویت استخوان ها و عضلات

یک آزمایش خون، سطح تستوسترون را تعیین می کند. مقدار طبیعی این هورمون در زنان، 15 تا 70 نانوگرم در دسی لیتر( ng/dl ) می باشد.

تغییر نقش هورمون ها و بهم ریختن هورمون زنانه در طول زمان زندگی یک زن

هورمون های جنسی زنانه برای بیشتر عملکرده های بدن ضروری و اساسی هستند. اما نیازهای هورمونی، با گذر از دوره کودکی و  ورود به مرحله بلوغ تغییر می کند. این هورمون ها در صورت بارداری یا زایمان یا شیردهی تغییر می کنند و به تغییرات خود تا زمانی که به یائسگی می رسید، ادامه می دهند. این تغییرات طبیعی هستند و به هیچ عنوان غیر منتظره نیستند.

بهم ریختن هورمون زنانه

بلوغ

افراد با یکدیگر تفاوت دارند اما بیشتر زنان، در سنین بین 8 تا 13 سال وارد مرحله بلوغ می شوند و این به علت هورمون ها می باشد.

هورمون لوتئینیزه (LH) و هورمون تحریک کننده فولیکول (FSH) در غده هیپوفیز تولید می شوند. تولید در مرحله بلوغ افزایش می یابد، که به نوبه خود باعث تحریک هورمون های جنسی – به خصوص استروژن می شود.

بهم ریختن هورمون زنانه و افزایش این هورمون ها، بر موارد زیر، تاثیر می گذارد:

  • بزرگ شدن پستان ها
  • رشد موهای ناحیه شرمگاهی و زیر بغل
  • جهش رشدی
  • افزایش چربی بدن به خصوص در نواحی کمر و ران
  • بلوغ تخمدان ها، رحم و واژن
  • شروع دوره قاعدگی

قاعدگی و بهم ریختن هورمون زنانه

اولین دوره از دوران قاعدگی، معمولا دو یا سه سال بعد از رشد پستان ها، آغاز می شود. اگرچه افراد با یکدیگر فرق دارند، اما بیشتر زنان در سنین بین 10 تا 16 سال،  اولین دوره قاعدگی خویش را تجربه می کنند.

مرحله فولیکولی

هر ماه، دیواره رحم، خودش را برای القاء تخمک آماده می کند. زمانی که تخمکی برای القاء وجود نداشته باشد، سطح ترشح هورمون های استروژن و پروژسترون پایین می ماند. این حالت، باعث ریزش دیواره رحم می شود. روزی که خونریزی شما شروع می شود، اولین روز از دوره قاعدگی یا مرحله فولیکولی می باشد.

غده هیپوفیز شروع به تولید کمی FSH می کند و رشد فولیکول ها در تخمدان های شما را تحریک می کند. در هر فولیکول یک تخمک وجود دارد. با کاهش سطح هورمون های جنسی، تنها یک فولیکول می تواند به رشد خود ادامه دهد.

همانطور که  فولیکول استروژن بیشتری تولید می کند، فولیکول های دیگر از بین می روند. سطوح بالاتر استروژن موجب افزایش LH می شود. این مرحله حدود دو هفته طول می کشد.

مرحله تخمک گذاری

در اینجا، وارد مرحله تخمک گذاری می شویم. LH باعث پاره شدن فولیکول و آزاد شدن تخمک می شود. این مرحله در حدود 16 تا 32 ساعت طول می کشد. بارور شدن فقط حدود 12 ساعت پس از اینکه تخمک از تخمدان خارج شود، اتفاق می افتد.

مرحله لوتئال

مرحله لوتئال بعد از تخمک گذاری شروع می شود. فولیکول پاره شده، بسته می شود و تولید پروژسترون افزایش پیدا می کند. در این مرحله، رحم آماده دریافت تخم بارور شده می باشد. اگر این اتفاق نیفتد، تولید استروژن و پروژسترون دوباره کاهش می یابد و چرخه دوباره شروع می شود.

کل دوره قاعدگی حدود 25 تا 36 روز طول می کشد. خونریزی بین 3 تا 7 روز طول می کشد. اما این دو با یکدیگر، بسیار متفاوت هستند. چرخه شما ممکن است برای چند سال اول کاملا نامنظم باشد. همچنین در زمان های مختلف زندگی یا زمانی که از داروهای ضد بارداری هورمونی استفاده می کنید، نیز ممکن است متفاوت باشد و این می تواند به خاطر بهم ریختن هورمون زنانه باشد.

بهم ریختن هورمون زنانه

میل جنسی و پیشگیری از بارداری

استروژن، پروژسترون و تستوسترون همگی در میل جنسی زنانه که  شهوت جنسی نیز نامیده می شود و همچنین در عملکرد جنسی آنها، نقش دارند. به علت نوسانات هورمونی، زنان معمولا قبل از تخمک گذاری در اوج میل جنسی هستند.

استفاده از روش های پیشگیری هورمونی که بر میزان هورمون تاثیر می گذارند، معمولا باعث کم شدن شهوت جنسی می شوند. میل جنسی شما نیز ممکن است بعد از یائسگی کم شود.

انجام عمل جراحی به منظور برداشتن غدد فوق کلیوی یا تخمدان ها که باعث کاهش تولید تستوسترون می شوند، میل جنسی را در شما کم می کنند.

بهم ریختن هورمون زنانه

بارداری و بهم ریختن هورمون زنانه

در طول مرحله لوتئال چرخه قاعدگی، با افزایش پروژسترون، رحم  برای دریافت تخمک بارور شده آماده می شود. دیواره رحم ضخیم شده و از مواد مغذی و دیگر مایعات برای حفظ جنین، پر می شود.

پروژسترون گردن رحم را برای محافظت رحم از باکتری ها و اسپرم، ضخیم می کند. سطوح استروژن نیز بالاتر می رود، که باعث ضخیم شدن پوشش داخلی رحم می شود. هر دو هورمون به انبساط مجاری شیر در سینه کمک می کنند.

به محض لقاح تخم، بدن شما شروع به تولید هورمون گونادوتروپین کوریونی انسانی (hCG) می کند. این هورمونی است که در ادرار دیده می شود و برای تست بارداری مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین تولید استروژن و پروژسترون را افزایش می دهد، از قاعدگی پیشگیری می کند و به حفظ بارداری کمک می کند.

لکتوژن جفت انسانی (hPL) هورمونی است که توسط جفت تولید می شود. علاوه بر فراهم کردن مواد مغذی برای کودک، به تقویت غده های شیری برای تغذیه با شیر مادر نیز کمک می کند.

سطح هورمون دیگری به نام هورمون ریلکسین (Relaxin)  نیز در طول بارداری افزایش می یابد. Relaxin به القاء و رشد جفت کمک می کند و از انقباضات زود هنگام دهانه رحم جلوگیری می کند. با شروع درد زایمان، این هورمون به شل شدن عضلات لگن، کمک می کند.

بهم ریختن هورمون زنانه

پس از زایمان و دوران شیردهی

با پایان یافتن دوران بارداری، سطوح هورمون بلافاصله شروع به کاهش می کنند و در نهایت به سطح پیش از بارداری می رسند. کاهش ناگهانی و قابل توجه هورمون های استروژن و پروژسترون ممکن است عامل مهمی در بروز افسردگی پس از زایمان باشد.

تغذیه با شیر مادر باعث کاهش سطح استروژن و جلوگیری از تخمک گذاری می شود. با این حال، همیشه اینطور نیست، و باید برای جلوگیری از یک بارداری دیگر، از روش های پیشگیری استفاده کنید.

مرحله قبل از یائسگی و دوران یائسگی و بهم ریختن هورمون زنانه

در دوران قبل از یائسگی که منجر به یائسگی می شود، تولید هورمون در تخمدان های شما کاهش می یابد. سطح استروژن شروع به نوسان می کند در حالی که سطح پروژسترون کاهش یکنواختی دارد.

همانطور که سطح هورمون کاهش می یابد، واژن ممکن است روان بودن و لیزی کمتری داشته باشد. بعضی افراد کاهش میل جنسی را تجربه می کنند و چرخه قاعدگی آنها نامنظم می شود.

هنگامی که به مدت 12 ماه، دوره قاعدگی نداشته باشید، وارد مرحله یائسگی شده اید. در این زمان، هر دو هورمون استروژن و پروژسترون در سطح پایین یکنواختی دارند. این حالت معمولا در حدود سن 50 سالگی اتفاق می افتد. اما مانند مراحل دیگر زندگی، این نیز ممکن است در هر فردی، متفاوت باشد.

با کاهش یافتن هورمون ها پس از یائسگی، ممکن است خطر ابتلا به بیماری هایی مانند نازک شدن استخوان ها (پوکی استخوان) و بیماری های قلبی عروقی افزایش یابد.

بهم ریختن هورمون زنانه

زمان بهم ریختن هورمون زنانه

هورمون ها به طور طبیعی در طول زندگی دچار نوسان می شوند که معمولا منجر به پیامدهایی می شود که انتظار داریم. مانند:

  • بلوغ
  • بارداری
  • شیر دهی
  • پیش از یائسگی و یائسگی
  • استفاده از داروهای ضد بارداری هورمونی یا هورمون درمانی

اما بهم ریختن هورمون زنانه گاهی اوقات نشانه ای از یک چیز جدی تر و مهم تری است، مانند:

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

این شایع ترین اختلال غدد درون ریز در زنان جوان و بهم ریختن هورمون زنانه است. PCOS باعث بی نظمی چرخه قاعدگی می شود و در روند بارداری، اختلال ایجاد می کند.

بهم ریختن هورمون زنانه

تولید بیش از حد آندروژن:

این یکی از هورمون های مردانه است که در صورت ترشح بیش از حد، باعث بی نظمی در قاعدگی، ناباروری، بروز آکنه و الگوی طاسی مردانه می شود.

هیرسوتیسم  یا Hirsutism:

افزایش رشد مو در صورت، سینه، شکم و پشت است که ناشی از تولید بیش از حد هورمون های مردانه می باشد و گاهی اوقات هم ممکن است نشانه ای از سندرم تخمدان پلی کیستیک ( PCOS) باشد.

سایر شرایط اساسی عبارتند از:

  • هیپوگنادیسم :کمبود هورمون های زنانه
  • سقط جنین یا حاملگی غیرطبیعی
  • بارداری چندگانه (دوقلوها، سه قلو یا بیشتر)
  • تومور تخمدان

بهم ریختن هورمون زنانه

چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد

شما همیشه باید یک بار در سال به پزشک متخصص زنان به منظور بررسی سلامتی خود، مراجعه کنید. پزشک می تواند این تغییرات را مورد بحث قرار دهد و به سوالات دیگر شما نیز پاسخ دهد.

در صورت مشاهده علائم غیر معمولی، منتظر معاینه سالیانه خود نشوید و در صورت تکرار این علائم به پزشک مراجعه کنید:

  • بیماری صبحگاهی یا علائم دیگر حاملگی
  • کاهش میل جنسی
  • خشکی واژن یا احساس درد در طول رابطه جنسی
  • افزایش بی نظمی در چرخه های قاعدگی
  • به سختی باردار شدن
  • درد لگن
  • ریزش مو یا رشد مو در صورت یا بدن
  • افسردگی پس از زایمان
  • علائم طولانی مدت یائسگی که زندگی شما را مختل کرده است

تجربیات خود را با کاربران دکتر سلام به اشتراک بگذارید. در مواقعی که هورمون های شما بهم می ریزد از چه روش های سنتی استفاده می کنید؟ آیا درمان گیاهی و خانگی برای این عارضه می شناسید؟! منتظر تجربیات شما عزیزان هستیم.


آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری خطرناک است؟ آیا رابطه جنسی در هنگام بارداری ایمن است؟ اکثر زنانی که سالم هستند و در معرض خطر پایینی قرار دارند، در دوران بارداری می توانند بدون داشتن نگرانی رابطه جنسی شان را ادامه دهند. عضلات قوی دیواره رحم و کیسه آمنیوتیک به خوبی از جنین محافظت می کند. پلاکت ضخیم مایع که رحم شما را در حین بارداری دربر می گیرد نیز نوزاد را از عفونت محافظت می کند. در این مقاله از بخش جنسی دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم.

آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری

بعضی از والدین نگران این هستند که ممکن است آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری ، به ویژه در سه ماهه اول، باعث سقط جنین شود. سقط زودهنگام معمولا به دلیل اختلال کروموزومی در نوزاد یا عدم تعادل هورمونی در مادر است و آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری یا انجام رفتارهای طبیعی دیگر عامل سقط نیست.

آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری

به یاد داشته باشید که بعضی از مادران به علت حالت تهوع، بیماری صبحگاهی و خستگی شدید، در سه ماهه اول میل به رابطه جنسی ندارند. به احتمال زیاد این مرحله رد می شود و در میانه های دوران بارداری به زندگی جنسی عادیتان بر می گردید. در طول این مدت با همسرتان درباره راه های بر طرف کردن نیازهای دو طرف صحبت کنید.

آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری بخصوص در اواخر بارداری

در اواخر سه ماهه سوم رابطه جنسی با شکم بزرگتر می تواند دشوارتر شود. موقعیت های خلاقانه ای را پیدا کنید یا راه های دیگری را برای صمیمیت و نزدیکی با همسرتان بیابید.

به یاد داشته باشید که مایع منی شامل پروستاگلاندین ها است که دهانه رحم را نرم می کند. اما رحم زمانی نرم و باز می شود که همه عوامل بیولوژیکی آماده زایمان طبیعی وکم خطر باشند. بنابراین نگران این قضیه نباشید که داشتن رابطه جنسی باعث زایمان زودهنگام شود.

تحریک نوک پستان نیز می تواند موثر باشد. در هنگام تحریک نوک پستان هورمون اکسی توسین آزاد می شود. این همان هورمونی است که بیمارستان ها برای ساده کردن وضع حمل و یا در طی سزارین استفاده می کنند.

این دو روش به طور طبیعی می تواند موجب تحریک یک مادر بیش از 40 هفته ای شود. البته با پزشک و یا ماما در خصوص بهترین روش برای خودتان صحبت کنید.

آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری

مزایای داشتن رابطه جنسی در دوران بارداری

در واقع، رابطه جنسی در دوران بارداری می تواند مزایای بسیاری داشته باشد:

  • این کار می تواند شما را از سرماخوردگی محافظت کند. یک مطالعه نشان داد که رابطه جنسی باعث افزایش سطح IgA می شود، که یک آنتی بادی است که به افزایش پاسخ ایمنی کمک می کند.
  • ارگاسم در دوران بارداری باعث تقویت لگن و دیواره رحم می شود که برای وضع حمل و بهبود سریع تر بعد از زایمان مفید است.
  • فشار خون و سطح استرس را کاهش می دهد.
  • رابطه جنسی یک ورزش خوب است زیرا می تواند ضربان قلب شما را افزایش دهد و از عضلات مختلفی استفاده کند که باعث می شود تا کالری بسوزانید.
  • افزایش جریان خون می تواند به ارگاسم بهتر، ارگاسم بیشتر و علاقه بیشتر به رابطه جنسی کمک کند.

آیا داشتن رابطه جنسی دهانی برای همسرم ایمن است؟

بله، در بیشتر موارد، رابطه جنسی دهانی در دوران بارداری مشکلی ندارد. با این حال، چند استثنا نیز وجود دارد.

  • اگر همسرتان دارای تبخال دهانی باشد، نباید به شما رابطه جنسی دهانی بدهد.
  • اگر همسرتان مبتلا به HIV مثبت است یا از وضعیت ویروس HIV در او مطمئن نیستید باید از رابطه جنسی دهانی اجتناب کنید. اگرچه خطر ابتلا بهHIV از طریق رابطه جنسی دهانی کم است اما هنوز هم این امکان وجود دارد و در صورت انتقال ویروس، HIV  به راحتی می تواند به کودک تان منتقل شود.

و یک واقعیت تصادفی: اجازه ندهید که همسرتان به داخل واژن تان بدمد. این می تواند (به ندرت) باعث آمبولی هوا شود، که برای شما و نوزاد خطرناک است.

آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری

آیا استفاده از روان کننده ها در آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری مناسب است؟

مطمئنا، اما ما یک توصیه برای شما داریم. ما در مورد محصولات روان کننده سنتی سخت گیر نیستیم، زیرا آنها می توانند هر دو طرف را تحریک کنند. ولی، چرا هنگامی که کودکی در داخل بدنتان وجود دارد، مواد شیمیایی را وارد بدن خود کنید؟

اگر از کاندوم استفاده می کنید، مهم است که از یک روان کننده معمولی مبتنی بر آب استفاده کنید، نه از یک روان کننده بر پایه روغن.

آیا ارگاسم می تواند باعث زایمان زودرس شود؟

جواب منفی است. ارگاسم می تواند انقباضاتی را در رحم را ایجاد کند، اما این انقباضات طبیعی هستند و مانند آن چه که در طول زایمان احساس می کنید نیستند. در واقع، انقباضات رحمی بعد از رابطه جنسی نشان می دهد که رحم قدرتمندی دارد و این قضیه برای وضع حمل بسیار مفید است.

آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری

زمان جلوگیری از آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری

پزشک یا ماما ممکن است توصیه کنند که در دوران بارداری از داشتن رابطه جنسی اجتناب کنید، (که این امر تحت نام استراحت لگنی شناخته می شود)، اگر:

  • سابقه وضع حمل زودرس یا زایمان زودرس دارید
  • خونریزی واژینال نامعلوم دارید
  • دهانه رحم شما شروع به باز شدن کرده است (نارسایی دهانه رحم)
  • جفت شما بخش یا تمام دهانه رحم شما را جابجا کرده است (placenta previa)
  • غشاء پاره شده یا مایع آمنیوتیک را از دست داده اید
  • دهانه رحم تان گسترش یافته است

از زمان بارداری میل جنسی من تغییر کرده است. آیا این طبیعی است؟

کاملا. با توجه به تغییرات جسمی و احساسی که شما تجربه می کنید، کاملا طبیعی است که در طول بارداری میل جنسی تان کاهش پیدا کند.

اگرچه میل جنسی ممکن است نوسان داشته باشد، اما بسیاری از زنان تجربه رضایت جنسی بالاتری را در طول بارداری داشته اند. یکی از دلایل، جریان خون اضافی در ناحیه لگن است که می تواند احساسات و ارگاسم را تشدید کند. یکی دیگر از دلایل ممکن است این باشد که بسیاری از زنان در دوران بارداری تصور بهتری از خود دارند و راحت تر می توانند آرامش پیدا کنند و از رابطه جنسی لذت ببرند. بله این درست است! در دوران بارداری بسیاری از زنان احساس اعتماد به نفس بیشتری نسبت به قبل از بارداری دارند.

آمیزش/ رابطه جنسی در دوران بارداری

پس از تولد نوزاد، چه موقع می توانم رابطه جنسی داشته باشم؟

اکثر پزشکان و ماماها می گویند که 6 هفته پس از زایمان می توانید رابطه جنسی تان را از سر بگیرید. اگر زایمان واژینال یا سزارین داشته باشید، بدن تان نیاز به زمان بیشتری برای بهبودی دارد.

در طی هفته های اول پس از زایمان دهانه رحم تان بسته می شود و پوشش رحم بهبود می یابد. کند شدن و پایان یافتن جریان lochia  نشان می دهد که بهبودی به پایان رسیده یا تقریبا تمام شده است. اگر هیچ زخمی نداشته باشید و خونریزی قبل از 6 هفته متوقف شده باشد، پزشک یا ماما ممکن است به شما برای ادامه رابطه جنسی زود تر از موعد کمک کند. اگر پارگی یا اپیزیوتومی داشته باشید و به ویژه اگر نیاز به بخیه داشته باشید، باید صبر کنید تا آنها به طور کامل بهبود یابند، بنابراین توصیه می شود که تا پایان هفته ششم بعد از زایمان صبر کنید تا مطمئن شوید که بخیه ها و زخم ها به طور کامل بهبود پیدا کرده اند.

گفته می شود که بسیاری از زنان در هفته ششم پس از زایمان آماده رابطه نیستند. بعضی دیگر برای چند ماه احساس ناراحتی یا درد دارند. اگر نگران هستید با پزشک تان مشورت کنید. اگرچه ممکن است که رابطه جنسی برای مدت کوتاهی محدود شود، اما به طور کلی برای رسیدن به ارگاسم روش های دیگری که کاملا بی خطر هستند وجود دارد.

برخی زنان احساس کافی برای داشتن رابطه جنسی ندارند. استرس و خستگی یک نوزاد جدید همراه با تغذیه دائمی با شیر مادر می تواند یافتن زمانی برای داشتن رابطه جنسی را سخت کند. اما در هر صورت و در هر موقعیتی که هستید راه های زیادی برای حفظ صمیمیت و نزدیکی با همسرتان وجود دارد که باید به دنبالشان بگردید.


تریکومونیازیس یا تک ‌تارچه ‌زدگی یک از بیماری هایی است که از راه های جنسی منتقل می شود. این بیماری یکی از شایع ترین بیماری های جنسی است و ممکن است به عنوان “trich” یا تریچ نیز شناخته شود. علائم آن شامل خارش، تحریک و ترشحات در زنان و درد با ادرار در مردان است. این بیماری توسط یک انگل ایجاد می شود، می تواند با معاینه فیزیکی یا تجزیه و تحلیل میکروسکوپی تشخیص داده شود. راه درمان آن نیز یک ضد میکروب به اسم متورنیدازول است. با این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام همراه باشید.

علائم تریکومونیازیس

علائم این بیماری ممکن است از چند روز تا یک ماه پس از آلوده شدن آغاز شود و یا حتی ممکن است پیدایش علائم تا چندین ماه تاخیر داشته باشد. در واقع، بسیاری از افراد نشانه های این بیماری را ندارند، اما می توانند عامل انتقال این عفونت به دیگران باشند. پیدایش علائم در خانم ها بیشتر از اقایان است و لذا تشخیص این بیماری در خانم ها راحت تر است.

تریکومونیازیس

علائم در زنان

علائم در زنان معمولا بیش از مردان مشاهده می شود. معمولا زنان علائم تریکومونیس را در عرض 1 تا 4 هفته از عفونت اولیه تجربه می کنند که عبارتند از:

  • تحریک و خارش واژن و مناطق اطراف آن
  • ترشحات کف دار رنگی از واژن
  • بوی شدید واژن
  • درد هنگام مقاربت
  • درد هنگام ادرار کردن

این بیماری همچنین می تواند تاثیری منفی بر حاملگی داشته باشد. زنان باردار مبتلا به این انگل بیشتر احتمال دارد که زایمان زودرس داشته باشند و نیز احتمال تولد نوزادان کم وزن در این زنان بیشتر است.

علائم در مردان

اکثر مردان مبتلا به این بیماری هيچ نشانه ی خاصی ندارند. هنگامی که مردان به این بیماری مبتلا شوند، بطور کلی علائم خفیف است و این علائم شامل:

  • درد هنگام ادرار کردن
  • درد هنگام انزال
  • ترشحات
  • احساس آزردگــی در آلت تناسلی
  • تریکومونیازیس و اچ آی وی

افراد مبتلا به این بیماری ، بیشتر در معرص ابتلا به ویروس اچ آی وی هستند؛ ویروسی که باعث بیماری ایدز می شود. همچنین اگر تست اچ آی وی فرد مثبت باشد، و آن فرد همزمان به این بیماری مبتلا باشد، این موضوع موجب می شود که فرد با احتمال بیشتری ویروس اچ آی وی را به شریک جنسی انتقال دهد. ارتباط بین دو عامل تریکومونیازیس و اچ آی وی در زنان بیشتر از مردان است.

تریکومونیازیس

علل تریکومونیازیس

تریکومونیازیس هم در مردان و هم در زنان مشاهده شده است و توسط یک انگل تک سلولی شناخته شده به عنوان تریکوموناس واژینالیس (Trichomonas vaginalis) ایجاد می شود. این عفونت از راه جنسی انتقال می یابد و همچنین می تواند از طریق رابطه جنسی تا تماس پوستی واژن با آلت تناسلی انتقال پیدا کند. انگل قادر به زندگی در داخل و اطراف مهبل (واژن) و یا داخل آلت تناسلی است و معمولا با دیگر مناطق بدن کــاری ندارد. لازم به ذکر است این بیماری از طریق دست دادن، لمس کردن و یا بوسیدن منتقل نمی شود.

نحوه انتقال به فرد دیگــر

موسسه CDC برآورد می کند که بیش از 3 میلیون نفر در ایالات متحده آلوده به این بیماری هستند. هرچه ابتلا به این بیماری شایع تر باشد، احتمال گسترش آن نیز بیشتر است. شما نیز اگر با فردی که ممکن است آلوده شده باشد، رابطه جنسی محافظت نشده داشته باشید، احتمال اینکه شما به این عارضه مبتلا شوید، بیشتر می شود.

تاثیرات تریکومونیازیس بر بدن

در زنان، تریکومونیازیس عامل ایجاد بیماری به نام واژینیتیس (ورم و التهاب مهبل) است. اما در مردان، این بیماری لوله داخل آلت تناسلی را که اسپرم و ادرار را حمل می کند، آلوده می کند. انگل به لایه زیر پوست نفوذ کرده و باعث بوجود آمدن واکنش های التهابی در این منطقه می شود. وجود انگل و التهاب ناشي از آن باعث خارش، درد، ترشحات مرتبط با این بیماری مي شود.

تریکومونیازیس

تشخیص

علائم این بیماری تا حدودي مبهم است و می توان گفت علائم آن مشابه بيماري هاي پوستي يا ساير بیماری های قابل انتقال از طریق جنسی ست. تایید پزشک برای تشخیص قطعی ضروری است، به ویژه به این دلیل که درمانی ضد انگلی وجود دارد که می تواند عفونت را درمان کند.

ارگانیزم چگونه شناسایی می شود؟!

برای هر دو گروه مردان و زنان، می توان نمونه ها را با استفاده از میروسکوپ برای بررسی انگل مورد آزمایش قرار داد. آزمایش واکنش زنجیره ای بسپارگر (PCR) که می تواند اجزای ژنتیکی انگل را شناسایی کند نیز ممکن است در تشخیص عفونت استفاده شود.

تشخیص در زنان

اگر این بیماری را دارید، معاینه فیزیکی شما ممکن است مواردی مثل تحریک شدن واژن، مشاهده ترشحاتی در آن و نیز یک بوی خاص را نشان دهد. این بیماری همچنین می تواند باعث تحریک دهانه رحم شود که در داخل بدن است و تنها با معاینه پزشکی قابل رویت است.

با استفاده از لوله ی مخصوص واژن، ترشحات مجرای ادرار (لوله ادرار)، یا گردنه رحم، نمونه ای از ترشحات واژینال برای پزشک بدست می آید. ممکن است پزشک این نمونه ها را با استفاده از میکروسکوپ مورد بررسی بیشتر قرار دهد. این روش تشخیص را  اصطلاحا روش کوه مرطوب می نامند. می توان این روش را برای رصد خود انگل نیز استفاده کرد.

با این حــال انگلی که باعث ایجاد این بیماری می شود همیشه با استفاده از روش کوه مرطوب قابل مشاهده نیست. پزشکان همچنین ممکن است ترشحات واژن را در محيط خاصی کشت کنند تا اجازه رشد را به موجود زنده (انگل) بدهند و در نتیجه شانس شناسایی آن را افزایش دهند. آزمایش ادرار نیز ممکن است برای تشخیص استفاده شود.

تشخیص در مردان

معاینه فیزیکی در مردان مبتلا به عفونت تریکومونیازیس به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد. اگر علائم این عفونت را دارید، پزشک ممکن است با استفاده از نمونه ادرار یا لوله مخصوص مجرای ادرار، عفونت را آزمایش کند.

تریکومونیازیس

درمان تریکومونیازیس

درمان این بیماری معمولا در صورتی که در وضعیت سلامتی قرار داشته باشید، موثر خواهد بود. معمولا برای درمان این بیماری دو داروی مترونیداول (2 گرم) و یا تینیدازول (2 گرم) تجویز می شود.

اگر شما تحت درمان قرار گرفته اید و عفونت کماکان از بین نرفته است، ممکن است نیاز باشد که 500 میلی گرم مترونیدازول به صورت را دو بار در روز به مدت هفت روز مصرف کنید. این داروها همچنین برای درمان واژینوز( نوعی باکتری مربوط به واژن) مورد استفاده قرار می گیرند. شکل های کرم و ژل مترونیدازول نیز وجود دارد، اما برای درمان تریکومونیازیس موثر نیست.

در صورت استفاده از این داروها تا چندین روز نباید الکل بخورید زیرا این ترکیب می تواند یک واکنش فیزیکی شدید ایجاد کند که مشخصه های آن فشار خون بالا، تنگی نفس، تهوع و استفراغ است.

توصیه می شود پس از استفاده از داروها به مدت یک هفته از فعالیت جنسی محافظت نشده خودداری کنید تا علائم این بیماری به کل از بین برود. این بدان دلیل است که دارو برای از بین بردن عفونت تقریبا یک هفته زمان نیاز دارد. همچنین مهم است که شریک جنسی شما نیز برای درمان اقدام کند تا خطر ابتلای مجدد به این بیماری از بین برود.

تریکومونیازیس

جلوگیری

براساس گزارشات رسیده، کاندوم باعث کاهش خطر ابتلا به این بیماری می شود. اگر شریک جنسی آلوده است و یا حتی در معرض ابتلا به عفونت است، باید از کاندوم استفاده کرد. همچنین این انگل می تواند توسط انگشتان دست، اشیاء جنسی و یا دیگر اشیاء منتقل شود. اگر تجربه ای در این زمینه دارید، حتما با دیگر کاربران دکتر سلام به اشتراک بگذارید.


تمرینات کگل معکوس یک تمرین کششی ساده است که به شما کمک می کند که کف لگن خود را شل و آرام کنید. انجام این کار می تواند به کاهش درد و التهاب لگن و همچنین افزایش انعطاف پذیری کمک شایانی کند. تمرینات کگل معکوس برعکس کگل استاندارد است. کگل معکوس بر روی آزاد و آرام کردن عضلات کف لگن تمرکز دارد. در حالیکه تمرکـز کگل سنتی یا استاندارد بر عضلات منطقه لگن است. هر دو نوع کگل می توانند عضلات کف لگن شما را متعادل کنند. در ادامه این مقاله از بخش ورزش و سلامتی دکتر سلام، خواهید دانست که چگونه کگل معکوس می تواند برای مردان و زنان مفید باشد، چگونه عضلات هدف را پیدا کرده، آنها را تمرین دهیم.

مزایای تمرینات کگل معکوس

کگل – استاندارد و معکوس – در درجه اول برای تاثیر بالقوه ای که بر زندگی جنسی فرد دارد، شهرت دارد. این تمرینات می تواند به افزایش میل جنسی شما کمک کرده و به شما ارگاسم قوی تر را تقدیم کند. کگل – بویژه معکوس- می تواند رابطه جنسی لذت بخش تری را برای زنانی که از آمیزش دردناک رنج می برند، فراهم کند. این تمرینات همچنین می تواند برای زنان در طول زایمان سودمند باشند، زیرا به فرد می آموزد که چگونه عضلات لگن را رها کند.

تمرینات کگل معکوس

در مردان، تمرینات کگل معکوس به افزایش قدرت، استقامت و کنترل در عضلات آلت تناسلی کمک می کند. این تمرین می تواند باعث بهبود اختلال نعوظ (ED) شده و از انزال زودرس جلوگیری کند.

به طور کلی، کگل معکوس در کشیده تر کردن عضلات لگن و بهبود در کنترل عضلات موثر است.

نتیجتا کگل می تواند به کاهش برخی التهابات مربوط به تنش لگن از جمله عدم تعادل عضلانی و یبوست کمک کند. کگل همچنین می تواند کنترل بر مثانه، ثبات ران و قدرت کمر را بهبود بخشد.

چگونه در تمرینات کگل عضلات هدف را پیدا کنیم؟

مهم است قبل از تلاش برای انجام کگل معکوس، عضلات صحیح و هدف تمرین را شناسایی و تعیین کنید.

بسیاری از مردم رها کردن عضلات کف لگن را شبیه به رها کردن هنگام ادرار یا مدفوع می دانند. به همین دلیل، قبل از شروع، مثانه و روده خود را تخلیه کنید. این کار به شما اجازه می دهد تا بدون ترس از اتفاقی ناخواسته تمرین را شروع کنید.

هنگامی که آماده هستید، در حالی که نفس را به داخل ریه می کشید بر آزاد کردن این عضلات تمرکز کنید. وقتی بدن شما با اکسیژن پر می شود، عضلات دیافراگم و کف لگن شما باید پایین باشند.

چگونه کگل معکوس انجام دهیم؟

گرچه مردان و زنان به طور متفاوتی تمرین می کنند، اما هدف و اصل حرکت برای هر دو جنس یکسان است.

برای بانوان

می توانید تمرینات را در حالی که نشسته، ایستاده و یا دراز کشیده اید (به پشت خود با زانوی خم) انجام دهید.

وقتی در موقعیت صحیح قرار گرفتید، نفس عمیق بکشید و تمام تمرکز خود را به عضلات کف لگن بدهید. باید حس کنید که عضلاتتان در حالت استراحت و آرام قرار گرفته اند.

شما می توانید از یک آینه برای بررسی حرکت استفاده کنید. هنگامی که فضای بین مقعد و واژن شما کمتر می شود، در واقع مقعد شما نیز از حالت انقباض در خواهد آمد. باید در این حالت فضای ایجاد شده بین استخوان آلت تناسلی و استخوان پشت (استخوانی نزدیک دنبالچه) را احساس کنید.

به مدت 5 ثانیه در حالت کگل معکوس باقی بمانید و سپس به همین مدت زمان عضلات را رها کنید. حداقل سه بار در روز (هر دفعه با 10 تکرار) این کار را انجام دهید. وقتی تسلط کامل به این حرکت پیدا کردید، می توانید عمل سفت و شل کردن عضلات را برای مدت های طولانی تر انجام دهید.

اطمینان حاصل کنید که در حین انجام این تمرین، نفستان را حبس نکنید. مهم است که هنگام کشیدن هوا به داخل، تمام آنرا به جای اینکه در قفسه سینه نگه دارید، به داخل شکم (معده) بکشید. آرام نگه داشتن شکم، به شما کمک می کند.

برای مردان

شما نیز می توانید تمرینات را در حالی که نشسته، ایستاده و یا دراز کشیده(به پشت خود با زانوی خم) انجام دهید.

هنگامی که در موقعیت قرار گرفتید، عضلات خود را مشابه زمان ادرار یا مدفوع سریع، منقبض کنید. این کار عضله پرینال (آلت تناسلی) شما را شل کرده و فشار را از پروستات دور می کند.

عضلات مقعد خود را شل و منبسط کنید. همانطور که عضلات جلوی آلت تناسلی را منقبض می کنید، آلت تناسلی و بیضه ها را قدری بالا ببرید. باید در این حالت فضای ایجاد شده بین استخوان آلت تناسلی و استخوان پشت (استخوانی نزدیک دنبالچه) را احساس کنید.

به مدت 5 ثانیه در حالت کگل معکوس باقی بمانید و سپس به همین مدت زمان عضلات را رها کنید. حداقل سه بار در روز (هر دفعه با 10 تکرار) این کار را انجام دهید. وقتی تسلط کامل به این حرکت پیدا کردید، می توانید عمل سفت و شل کردن عضلات را برای مدت های طولانی تر انجام دهید.

اطمینان حاصل کنید که در حین انجام این تمرین، نفستان را حبس نکنید. مهم است که هنگام کشیدن هوا به داخل، تمام آنرا بجای اینکه در قفسه سینه نگه دارید، به داخل شکم (معده) بکشید. آرام نگه داشتن شکم، به شما کمک می کند.

تمرینات کگل معکوس

آیا مهم است که ابتدا به تمرینات کگل استاندارد مسلط شویم و سپس سراغ کگل معکوس برویم؟

یادگیری تمرینات کگل استاندارد می تواند در انجام کگل معکوس به شما کمک کند. در واقع کگل استاندارد می تواند به شما در پیدا کردن عضلات هدف و صحیح و آشنا شدن با نحوه کنترل عضلات کمک کند.

برای بانوان

می توانید با تصور اینکه قصد نگه داشتن و توقف ادرار خود را دارید، عضلات کگل را بهتر شناسایی کنید. بهتر است در هنگامی که در حال ادرار هستید به عضلات خود فشار نیاورید، اما در حالی که می خواهید عضلات صحیح را پیدا کنید، می توانید این کار را انجام دهید.

راه دیگر این است که انگشت تمیز خود را داخل واژن کنید. شما می توانید این کار را در حالت ایستاده، نشست، و یا دراز کشیده انجام دهید. بنابراین هر سه حالت را امتحان کنید تا موقعیت مناسبتان را پیدا کنید. هنگامی که در موقعیت قرار گرفتید، عضلات واژنِ اطراف انگشتتان را منقبض و سفت کنید. به این موضوع توجه داشته باشید که چگونه وقتی این عضلات شما شل یا سفت می کنید چه احساسی در آنها به وجود می آید. انقباضاتی که انجام می دهید باید به داخل و به سمت بالا باشد.

هنگامی که شما ماهیچه های کف لگن را سفت می کنید، 5 ثانیه نگه دارید و سپس 5 ثانیه رها کنید. این کار را پنج بار متوالی انجام دهید. به مرور زمان و با پیشرفت، می توانید زمان این کار را تا 10 ثانیه نیز افزایش دهید. حداقل سه بار در روز(هر دفعه با 10 تکرار) این کار را انجام دهید.

مطمئن شوید کــه عضلاتتان را بیش از حد سفت نمی کنید و این کار خیلی طولانی نیست. انجام این کار می تواند عضلات را سفت تر و خسته تر کند. همچنین مهم است که تنفس شما در حین تمرین صاف و یکنواخت باشد.

برای مردان

شما نیز می توانید ماهیچه های کف لگن خود را این گونه شناسایی کنید کــه تصور کنید قصد دارید حین ادرار، جریان ادرار خود را متوقف کنید. بهتر است از فشار آورن به عضلات در حین ادرار جلوگیری کنید، اما برای پیدا کردن عضلات هدف و صحیح می توانید این کار را انجام دهید.

اطمینان حاصل کنید که عضلات شکم، پشت و باسن را سفت نمی کنید. این عضلات باید شل بمــاند و نیز در طول تمرینات به طور متعـادل تنفس داشته باشید.

شما می توانید تمرینات کگل را در حالی که ایستاده، نشسته یا دراز کشیده انجام دهید. به مدت چند ثانیه عضلات کف لگن را منقبض کنید و نگه دارید. هر انقباض را تا 10 ثانیه ادامه دهید. حداقل 5 ثانیه بین هر تکرار استراحت کنید. سه بار در روز(هر بار 10 تکـرار) انجام دهید.

اقدامات احتیاطی

تنها هنگامی که مثانه شما خالی است، باید کگل معکوس انجام دهید.

هرگز بیش از حد عضلات آن ناحیه را –بویژه در ابتدای کار- به کار نگیرید. همچنین اطمینان حاصل کنید که به عضلات فشار بیش از اندازه نمی آورید. اگر تمرین دیگه ای برای آن عضلات انجام می دهید، نباید این تمرینات را انجام دهید.

به یاد داشته باشید که به درستی نفس بکشید. نگه داشتن نفس می تواند تنش را در بدن شما بیشتر کند.

اگر انجام این تمرین باعث درد و یا ناراحتی شما می شود، آن را متوقف کنید. این درد معمولا نشانه ای است از این که تمرین را درست انجام نمی دهید. مشورت با دکتر یا متخصص تناسب اندام نیز برای تسلط بر این تکنیک می تواند مفید باشد.

تمرینات کگل معکوس

زمان مشاهده نتایج حاصل از تمرینات کگل

ممکن است در ابتدا انجام کگل معکوس برای شما آسان نباشد. باید بدانید با مرور زمان و انجام تمرین آسان تر می شود.

زمان لازم برای مشاهده نتایج در بدن هر فرد متفاوت است. ممکن است مشاهده این تغییرات در بدن چند هفته یا چند ماه طول بکشد. بسیار مهم است که صبر داشته باشید و با روال تمرینی خود را ادامه دهید. شاید نیاز داشته باشید سایر تمرینات مربوط به عضلات کف لگن را نیز انجام دهید.

تمرینات کگل در بارداری؛ چرا انجام این تمرینات در بارداری و پس از آن بسیار مفید است؟

در مورد تمرینات کگل و نحوه انجام آن به اندازه کافی صحبت کردیم. اما در ادامه پیرامون مزایای تمرینات کگل و نحوه افزودن آنها به برنامه روزانه خود صحبت می کنیم.

این مزایا- مخصوصا در دوران بارداری و بعد از زایمان- عبارتند از:

تقویت کنترل بر مثانه: بسیاری از زنان در طی بارداری یا بعد از زایمان از چکه کردن ادرار اظهار نارضایتی می کنند. این موضوع با زایمان طبیعی و تعداد زایمـان بیشتر تشدید می شود. کگل می تواند به جلوگیری یا درمان مواردی مانند بی اختیاری ادرار – زمانی که قبل از دستشویی حس می کنید میل شدید به ادرار کردن و مدفوع دارید- و  یا بی اختیاری ناشی از استرس- چکه کردن ادرار در هنگام سرفه، خنده یا عطسه- کمک کند.

حمایت بهتر از اندام لگنی: زایمان طبیعی یکی از علل بالقوه شل شدن و افتادگی اندام های مختلف لگن است (زمانی که رحم، مجرای ادرار و  یا روده به سمت داخل واژن حرکت می کنند). این بدان دلیل است که بارداری و زایمان طبیعی می تواند عضلات کف لگن را ضعیف کند، به طوری که آنها نتوانند حمایت کافی برای اندام های لگن را فراهم کنند. پزشک شما ممکن است به عنوان بخشی از درمان، انجام تمرینات کگل را توصیه کند.

کاهش خطر بی اختیاری مدفوع: یعنی شرایطی که باعث می شود بخشی مدفوع قبل از اینکه شما به دستشویی برسید، از مقعد خارج شود. کگل می تواند به تقویت عضلات رکتوم کمک کند تا از این اتفاق احتمالی جلوگیری شود.

تقویت عضلات کف لگن در دوران بارداری نیز به شما کمک می کند بتوانید این عضلات را آرام کرده و کنترل بهتری بر آنها داشته باشید تا برای زایمانتان راحت تر باشید. در دوره پس از زایمان، تمرینات کگل می تواند به بهبود بافت های آلت تناسلی که در هنگام زایمان طبیعی بسیار کشیده می شوند، کمک کند.

تمرینات کگل را چه زمانی از بارداری انجام دهیم؟

اگر باردار هستید یا تاکنون فقط یک فرزند داشته اید، بهتر است قبل از شروع، با مربی/پزشک خود مشورت کنید. ممکن است در دوران بارداری نیاز باشد در سه ماهه دوم شروع به انجام این تمرینات کنید، یعنی زمانی که بسیاری از مادران به انرژی زیادی نیاز دارند. پس از تولد نوزاد، ممکن است پس از چند روز از زایمان بدون عوارض قادر به شروع تمرینات کگل باشید؛ فقط مطمئن شوید که شما برای انجام این تمرینات آماده هستید. اگر در هنگام زایمان طبیعی دچار پیچیدگی هایی شدید یا نیاز به سزارین داشتید، راهنمایی روشنی از پزشک خود در این باره بگیرید.

هیچ قانونی در مورد زمان انجام تمرینات کگل وجود ندارد. برخی از کارشناسان توصیه می کنند که حداقل دو بار در هفته کگل را انجام دهید، در حالی که عده ای دیگر انجام کگل روزانه را پیشنهاد می دهند. گزینه های زیادی در مورد تعداد و نحوه انجام کگل وجود دارد.

به عنوان مثال، ارائه کنندگان خدمات بهداشتی و درمانی ممکن است کگل را سه بار در روز و هربار 10 تکرار؛ انجام 50 بار در طول روز؛ یا دو بار تمرین در روز قبل از رسیدن به سه تکرار در روز را پیشنهاد کنند. با کمی تمرین، می توانید این تمرینات را روی نیمکت ، در صف انتظار فروشگاه یا حتی در رختخواب، انجام دهید. همچنین می توانید عضلات کف لگن خود را قبل از هر شرایطی که ممکن است چکه کردن ادرار داشته باشید، مانند زمانی که عطسه کنید یا خندید، سفت کرده و از این اتفاق جلوگیری کنید.

تمرینات کگل معکوس

نکاتی برای انجام این تمرین

برای گرفتن بهترین نتیجه از تمرینات کگل ، این نکات را مد نظر داشته باشید:

– هرگز کگل را در حین مدفوع انجام ندهید، چراکه ممکن است از تخلیه کامل مثانه جلوگیری کند.

– نفستان را حبس نکنید و شکم و ماهیچه ران را آرام نگه دارید.

– بیش از حد این تمرین را انجام ندهید. پس از شروع تمرینات، احساس آزردگی در اطراف ناحیه لگن تا حدی طبیعی ست، اما اگر احساس درد دارید، انجام این تمرین را متوقف کرده و با پزشک خود مشورت کنید.

– انجام این تمرین ها به طور منظم مهم است. اگر خودتان فراموش می کنید، برنامه هایی وجود دارند که می توانید آنها را دانلود کرده تا به شما انجام کگل را یادآوری کنند.

– بعضی از زنان می بینند منقبض کردن عضلات کف لگن را غیرممکن می دانند و یا در پیدا کردن عضلات هدف و صحیح مشکل دارند. ارائه کنندگان خدمات بهداشتی و درمانی ممکن است آموزش بیوفیدبک یا پس خوراندزیستی- که به شناسایی عضلات درگیر تمرکز دارد- یا تحریک الکتریکی- که از جریان الکتریکی بدون درد برای درگیر کردن عضلات صحیح استفاده می کند- را پیشنهاد دهند.

تمرینات کگل می توانند به عنوان راز کوچکی برای شما باشند؛ چراکه هیچ کس نخواهد فهمید شما در حال تمرین بر عضلات لگن خود هستید. علاوه بر این، این تمرینات در مجموع نیز برای سلامتی عمومی بدنی یا ذهنی شما بسیار مفید است و شما با انجام کگل می توانید سایر تمرینات مربوط به دوران بارداری مثل: یوگای مخصوص زنان باردار را نیز به راحتی انجام دهید. در پایان باید گفت هرکار تایید شده ای که برای سلامتی و تناسب اندامتان انجام دهید، شما را بهتر برای دوران مادری آماده می کند!

انجام تمرینات کگل پس از درمان سرطان پروستات در مردان

باورکنید یا نه، تمرینات کگل تنها برای زنان کاربرد ندارد و واقعیت این است که آقایان نیز می توانند از این تمرین بهره ببرند. تمرینات کگل تمرینات ساده ای هستند که قبل یا بعد از درمان پروستات انجام شوند. این تمرین کمک می کند که عضلات کف لگن تقویت شوند، عضلاتی که به حمایت از مثانه پرداخته و جریان ادرار را کنترل می کند.

در نتیجه ی درمان سرطان پروستات (مثل جراحی یا پرتوگرافی) ممکن است این عضلات تضعیف شوند و در صورت تضعیف آنها، ممکن است عارضه ی بی اختیاری رخ دهد ( عدم توانایی در کنترل ادرار). با این حال خبر خوب اینست که تمرینات کگل به شما کمک می کنند که بی اختیاری را بدون نیاز به جراحی مجدد و یا داروی خاصی کنترل و درمان کنید. تحقیقات اخیر نیز نشان داده اند که احتمال ابتلا به سرطان پروستات در مردانی که درگیر فعالیت ورزشی خاصی هستند، نسبت به سایر آقایان کمتر است.

چند تصویر زیر می تواند راهنمایی باشد برای آقایان تا بتوانند این تمرینات را بهتر انجام دهند.

تمرینات کگل معکوس

تمرینات کگل معکوس

تمرینات کگل معکوس

فیلم تمرینات کگل

دکتر سلام پیشنهاد می کند اگر تا به حال تمرینات کگل را انجام نداده اید، ابتدا مقاله ورزش کگل برای زنان + آموزش تصویری تمرینات کگل را مطالعه کنید و حرکات کگل استاندارد را یاد گرفته، انجام دهید و سپس به سراغ انجام تمرینات کگل معکوس بروید. به نظرتان کدام نوع از این تمرینات کاربردی تر و بهتر است؟ تجربیات خود را با دیگر کاربران ما در میان بگذارید.

خارش و سوزش عضلات

بدون دیدگاه


احساس خارش و سوزش عضلات ، در واقع احساس سوزش و خارشی است که در سطح پوست وجود ندارد، بلکه در عمق بافت ماهیچه در زیر پوست احساس می شود. این احساس معمولا بدون قرمزی یا سوزش پوست در فرد بوجود می آید و می تواند برای هر کسی اتفاق بیفتد، هرچند شرایط خاص هر فرد می تواند احتمال آن را افزایش دهد. این موضوع به ویژه در دوندگان معمول تر و رایج تر است. در این مقاله از بخش ورزش و سلامتی دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم.

خارش و سوزش عضلات

دانشمندان در حال انجام مطالعات بسیاری درباره بحث خارش و سوزش هستند و به دنبال بررسی ارتباط آن با سلامت جسمی و درد می باشند. هنگام احساس خارش در عضلات، در واقع این بافت های عضلانی نیستند که خارش دارند، بلکه علت سیگنال اشتباهی است که اعصاب در ماهیچه ها ارسال می کنند. همچنین ممکن است این احساس مربوط به این باشد که اعصاب چگونه به افزایش جریان خون در طی فعالیت بدنی و نیز حرارت و گرما پاسخ می دهند.

خارش و سوزش عضلات

داشتن این احساس در عضلات خطرناک نیست، اما می تواند نشانه ای از مشکلی در جایی دیگر از بدن باشد. در صورتی که این احساس ادامه داشته باشد و یا فرد مجددا آن را احساس کند، باید با پزشک درباره هر گونه علت های احتمالی صحبت کنید. اگر باردار هستید و ناگهان خارش و سوزش در عضلات احساس کردید، ممکن است مشکلی  جدی در کبد داشته باشید. در صورتی که هرگونه علائم دیگری از واکنش های آلرژیک دارید، با پزشک خود مشورت کنید.

علت خارش و سوزش عضلات

از اینکه دقیقا چرا عضلات خارش یا سوزش دارند اطلاعات کاملی در دسترس نیست، اما در ادامه به بخشی از علت های احتمالی آن اشاره خواهیم کرد. تشخیص علت در صورتی که نشانه های دیگری وجود داشته باشد،آسان تر است؛ اما خارش و سوزش در عضلات معمولا علائم خاصی ندارد.

سیستم عصبی دارای گیرنده هایی است که به محرک ها (مانند گرما، سرد، درد و خارش) واکنش نشان می دهند و به بدن می گویند که چطور باید از خود دفاع کند. دانشمندان در حال بررسی اعصاب و علت رفتار ها و واکنش های عصبی هستند.

تعداد زیادی از مطالعات در پی همگام سازی پاسخ های عصبی درد و خارش می باشند. این رویه می تواند منجر به ایجاد پیشرفت هایی برای درمان درد مزمن و خارش شود.

خارش و سوزش عضلات

فیبرومیالژیا

فیبرومیالژیا یک بیماری مزمن با علتی ناشناخته است که عضلات را تحت تاثیر قرار می دهد. درد و خستگی عضلات ناشی از فیبرومیالژیا ممکن است باعث احساس سوزش در عضلات شود. سایر علائم فیبرومیالژیا شامل درد و ضعف در بدن است.

سندرم خستگی مزمن

در تحقیقات اخیر انجام شده، علت برخی از علائم سندرم خستگی مزمن (CFS) مشخص گردیده است. افراد مبتلا به CFS ممکن است موارد زیر را تجربه کنند:

  • سرگیجه
  • خارش
  • مشکل در هضم غذا
  • درد مزمن
  • مشکلات مربوط به مفاصل و استخوان

دانشمندان به این نتیجه دست یافتند که این علائم تنها به یک ژن در افراد مبتلا به CFS و اعضای خانواده آنها مرتبط است. لازم به ذکر است که خارش و سوزش ناشی از CFS بیشتر در سطح پوست و نه در عضلات رخ می دهد. با این حال، CFS نیز بر عضلات تاثیر می گذارد و ممکن هنگام خستگی در عضلات، احساس خارش نیز پیش بیاید.

خارش و سوزش عضلات

خشک شدن عضلات

احساس خارش و سوزش یک احساس غیرمعمول است که امکان دارد با بیماری ام اس همراه باشد. علائم مرتبط با آن شامل سوزش، درد و احساس سوزن سوزن شدن در بدن می شوند. ام اس یک بیماری سیستم مرکزی عصبی است، لذا حتی اگر هیچ عاملی برای خارش وجود نداشته باشد، می تواند باعث ایجاد احساس خارش و سوزش در عضلات شود.

خارش عصبی

آسیب به سیستم عصبی می تواند بدون هیچ علامت ظاهری باعث ایجاد خارش در عضلات شود. عواملی نظیر سکته، ام اس، زونا و همانژیوم غاری می توانند باعث خارش عصبی شوند، زیرا عوامل مذکــور بر بسیاری از مسیرهای عصبی تاثیر می گذارند. از آنجا که یافتن مکان خارش عصبی امری دشوار است، ممکن است به عنوان یک خارش و سوزش در عمق عضله تجربه شود.

نتایج یکی از مطالعات انجــام شده نشان داد که خارش می تواند ناشی از مشکلات اتصال مغز باشد. این موضوع کمک شایانی به حرکت رو به رشد علم می کند که هدف آن درک بهتر نحوه اثرگذاری اعصاب و سلامت عصبی بر خارش است.

خارش و سوزش عضلات

احساس خارش و سوزش عضلات در طول تمرین و بعد از آن

اگر خارش و سوزش عضلات شما تنهـا زمانی اتفاق می افتد که ورزش می کنید، احتمالا شما علائم دیگری نخواهید داشت.

بسیاری از مردم از خارش و سوزش عضلات به خصوص در آب و هوای گرم یا زمانی که از آخرین تمرین آنها چیزی نگذشته، شکایت دارند. ورزش، به خصوص تمرینات مختص قلب مانند راه رفتن و دویدن، جریان خون را افزایش می دهد و اکسیژن زیادی را به عضلات می فرستد. باور ما این است که رگ های خونی عضلات، فراتر از قبل در حالت کشش قرار می گیرند و این موضوع اعصاب موجود در اطراف آنها را بیدار می کند.

یکی از مطالعات انجام شده بر روی حیوانات نشان داد که موش ها یک گیرنده عصبی مهم دارند که باعث برقراری ارتباط بین انقباض عضلات و احساس خارش و سوزش در عضلات می شود.

از آنجایی که پیغام های عصبی که احساس درد را مخابره می کنند، با پیغام های عصبی خارش ارتباط دارند، احساس خارش در عضلات نیز می تواند یکی از راه هایی باشد که بدن شما استرس دریافت شده از تمرین را تخلیه می کند.

مطالعات موردی نشان داده اند که ورزش می تواند باعث ایجاد واسکولیت یا همان التهاب عروق خونی شود. هنگامی که عروق خونی ملتهب می شوند، دیواره های این عروق تغییر کرده و می توانند جریان خون را محدود کنند. همه این موارد ممکن است به اعصاب موجود در عضلات پیغام بفرستند و باعث ایجاد خارش در عضلات شوند.

لازم به ذکر است که هیچ کدام از موارد مذکور به شکل مستند اثبات نشده است، اما خارش و سوزش عضلات را می توان اتفاقی معمول در میان دوندگان دانست.

دارو

شاید خارش و سوزش عضلات به علت یکی از داروها یا مکمل های مورد استفاده شما باشد. در مورد عوارض جانبی احتمالی داروهایتان ، از جمله تداخل داروها ( اگر چند نوع دارو مصرف می کنید)، با پزشک خود مشورت کنید.

خارش شکم

دوران بارداری

علت خارش و سوزش عضلات در دوران بارداری می تواند کششی باشد که بدن انجام می دهد تا بتواند بیشتر رشد کند و نتیجتا جنین را حمل کند. اما این نیز می تواند نشانه ای از کلستاز کبدیِ بارداری (ICP) باشد. این بیماری می تواند خطرهایی برای شما و نیز جنین به همراه داشته باشد و در سه ماهه سوم بارداری رخ می دهد. اگر علائم این بیماری را دارید، حتما با پزشک خود مشورت کنید.

آسیب پذیری در برابر پروتئین بخاطر ورزش

برخی از افراد در مواردی نادر می توانند به ورزش واکنش آلرژیک داشته باشند. آسیب پذیری در برابر پروتئین بخاطر ورزش می تواند علائمی مثل خارش و مشکل در تنفس باشد.

درمان خارش در عضلات

اینکـه چگونه خارش و سوزش عضلات را درمان کنید کاملا به علت آن بستگی دارد. یک پزشک باید علل خارش شدید و مکرر را بررسی کند. هدف اصلی در درمان خارش و سوزش عضلات ، کاهش میل به خاراندن، آن هم بدون آسیب به عضلات و پوست است.

درمان های خانگی

موارد نه چندان شدید و نادر خارش و سوزش عضلات را می توان در خانه درمان کرد.

برای این کار می توانید موارد زیر را امتحان کنید:

با لوسیون مایع و بدون عطر ماساژ دهید.

  • دوش و یا حمام خنک بگیرید تا جریان خون کاهش یابد.
  • تمرکز کنید تا ذهن خود را آرام کرده و بر احساس خارش فائق بیایید.
  • برای ریکاوری بعد از دویدن شدید، پاهایتان را به دیوارگذاشته، حالت بدنی یوگا بگیرید.
  • یخ را به منطقه خارش عضله بگذارید تا احساس خارش را آرام کند.
  • کرم کپسایکین کرم ضدآفتاب است که ممکن است املاح مورد نیاز را فراهم کند.
  • استامینوفن (تیلنول) می تواند التهاب عضلانی را کاهش داده و لذا خارش موجود را تسکین دهد.

خارش و سوزش عضلات

درمان های پزشکی

اگر دچار بیماری هستید که موجب خارش و سوزش عضلات می شود، پزشک می تواند برای شما یک برنامه درمان تهیه کند.

در برخی موارد، داروهای ضد افسردگی، ضد اضطراب و آنتی هیستامین ها می توانند راهگشا باشند.

در مواردی که خارش از نوع عصبی است، بیهوشی یا بی حسی موضعی نیز کاربرد دارد. برخی از شواهد غیر قابل اثبات نشان می دهند که بازتاب شناسی (رفلکسولوژی) می تواند سیستم ها و اعصاب موجود در بدن را بهبود بخشد و لذا از احساس خارش جلوگیری کند.

چه زمانی لازم است به دکتر مراجعه کنیم؟

اگر خارش و سوزش عضلات ، با مواردی مثل قرمزی، حالت تعوع و یا اسهال همراه شد، به پزشک مراجعه کنید.

اما اگر نشانه های واکنش آلرژیک شدید که در ادامه گفته می شود را داشتید، سریعا با اورژانس تماس گرفته یا مراجعه کنید:

  • خارش گلو
  • مشکل تنفس
  • نگرانی یا اضطراب
  • مشکل در بلعیدن
  • سرگیجه
  • تپش قلب

در پایان باید بدانید خارش و سوزش عضلات احساسی است که می تواند مربوط به یک مشکل عمومی و ساده سلامتی مربوط باشد یا نباشد. این احساس معمولا بیشتر به اعصاب و جریان خون مرتبط است تا یک احساس خارش ساده.

اگر احساس خارش شديد يا طولانی داشتید، خصوصا اگر با تغييراتی ديگر در سلامتی تان همراه شد، مهم است که به پزشک مراجعه کنید تا علت را بيابيد و آنرا درمان کنيد.

آخرین دیدگاه‌ها

    پیوندها

    دسته‌ها