دوتاستراید (Dutasteride) یک داروی تجویزی است. این دارو فقط تحت شکل یک کپسول دهانی موجود است. دوتاستراید به عنوان دارویی تحت نام تجاری Avodart در دسترس است. این دارو همچنین به عنوان یک داروی عمومی نیز قابل تهیه می باشد. دارو های عمومی معمولا ارزان تر از داروهای تحت نام های تجاری هستند. در برخی موارد، داروهایی با برند تجاری و نسخه عمومی ممکن است در اشکال مختلف و قدرت های متفاوت موجود باشند. در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام به بررسی دوتاستراید خواهیم پرداخت.

علت استفاده از دوتاستراید

دوتاستراید برای درمان هایپرپلازی خوش‌خیم  (BPH) که پروستات توسعه یافته نیز نامیده می‌ شود، به کار می ‌رود. زمانی که پروستات بزرگ شود، می ‌تواند مجرای پیشاب شما را فشرده کند و ادرار کردن را برای شما سخت ‌تر کند. دوتاستراید به افزایش جریان ادرار شما کمک می ‌کند و خطر انسداد کامل جریان ادرار را کاهش می ‌دهد. این دارو همچنین به منظور درمان ریزش مو ناشی از هورمون های مردانه نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در برخی موارد، این درمان ها می ‌تواند نیاز به عمل پروستات را کاهش دهد. دوتاستراید ممکن است به عنوان بخشی از یک روش درمانی مورد استفاده قرار گیرد. این به آن معنی است که شما باید آن را با دارو های دیگر مصرف کنید.

دوتاستراید

نحوه عملکرد دوتاستراید

دوتاستراید متعلق به دسته‌ای از داروها موسوم به مهار کننده‌ های  alpha – reductase5 است. یک گروه از داروها گروهی از داروها هستند که به روش مشابهی کار می ‌کنند. این دارو ها اغلب برای درمان بیماری ‌های مشابه استفاده می‌ شوند.

در خون شما هورمونی به نام دی هیدروتستسترون (dihydrotestoterone (DHT وجود دارد که باعث رشد پروستات تان می‌ شود.  دوتاستراید مانع از تشکیل DHT در بدن شما می ‌شود و باعث می ‌شود تا پروستات بزرگ نشود.

عوارض جانبی دوتاستراید

کپسول دهانی دوتاستراید باعث خواب‌آلودگی نمی‌ شود، اما می ‌تواند عوارض جانبی دیگری ایجاد کند.

عوارض جانبی شایع تر

عوارض جانبی شایع تر که با مصرف دوتاستراید اتفاق می ‌افتد عبارتند از:

  • مشکلات نعوظ
  • کاهش میل جنسی
  • مشکلات انزال
  • کاهش تعداد اسپرم و فعالیت اسپرم

این اثرات ممکن است بعد از توقف دوتاستراید نیز ادامه پیدا کند.

یک اثر جانبی دیگر بزرگ شدن و یا درد در قفسه سینه است. این درد ممکن است در عرض چند روز یا چند هفته از بین برود. اگر این درد شدید بود و یا از بین نرفت یا تغییراتی در قفسه سینه ایجاد شد و یا ترشحاتی از نوک پستان ها خارج شد، با پزشک یا داروساز صحبت کنید.

عوارض جانبی جدی

اگر عوارض جانبی جدی دارید با پزشک خود تماس بگیرید. اگر احساس خطر می کنید با 115 تماس بگیرید. عوارض جانبی جدی و علائم آن ‌ها می ‌تواند شامل موارد زیر باشد:

واکنش‌ های آلرژیک.  نشانه‌ ها می ‌توانند شامل:

  • تورم صورت، زبان و یا گلو
  • پوسته پوسته شدن پوست

سرطان پروستات. نشانه ‌ها ممکن است شامل:

  • افزایش غلظت آنتی ‌ژن خاص پروستات (PSA)
  • افزایش دفعات ادرار
  • مشکل در شروع ادرار
  • جریان ادرار ضعیف
  • ادرار دردآور / سوزش آور
  • ایجاد مشکل در نعوظ
  • انزال دردناک
  • خون در ادرار یا منی
  • درد و یا گرفتگی مکرر در کمر، باسن یا ران

باشند.

تذکر: هدف ما این است که اطلاعات موجود و فعلی را به شما ارائه کنیم. با این حال، چون دارو هر فرد را به طرزی متفاوت تحت ‌تاثیر قرار می ‌دهد، ما نمی‌ توانیم تضمین کنیم که این اطلاعات شامل تمام اثرات جانبی ممکن باشد. این اطلاعات جایگزین توصیه ‌های پزشکی نیستند. همیشه در مورد اثرات جانبی احتمالی با یک ارائه کننده خدمات بهداشت و درمان که سوابق پزشکی شما را می ‌شناسد صحبت کنید.

دوتاستراید

دوتاستراید ممکن است با داروهای دیگر تداخل داشته باشد

کپسول دهانی دوتاستراید می‌ تواند با دیگر دارو ها، ویتامین ‌ها یا گیاهانی که ممکن است مصرف کنید، تداخل داشته باشد. تداخل زمانی رخ می دهد که یک ماده، روش کار یک دارو را تغییر دهد. این می ‌تواند مضر باشد یا از کارکرد صحیح دارو جلوگیری کند.

برای کمک به اجتناب از تداخلات، پزشک شما باید تمام داروهای تان را به دقت مدیریت کند. دقت کنید که در مورد تمام دارو ها، ویتامین ‌ها، یا گیاهانی که مصرف می کنید به پزشک خود بگویید. برای اینکه بفهمید که این دارو چگونه ممکن است با چیز دیگری تداخل داشته باشد، با پزشک یا داروساز صحبت کنید.

مثال ‌هایی از داروهایی که می ‌توانند باعث تداخل با دوتاستراید شوند در زیر آورده شده ‌اند.

داروهای ایدز

 مصرف دوتاستراید با داروهای مورد استفاده برای درمان HIV که به نام بازدارنده‌ های پروتئاز نامیده می شوند می‌تواند باعث ماندگاری  بیشتر دوتاستراید در خون شما شود. این می ‌تواند خطر عوارض جانبی را افزایش دهد.

نمونه ‌هایی از این داروها عبارتند از:

  • atazanavir یا آتازاناویر
  • Darunavir یا داروناویر
  • fosemprenavir
  • indinavir
  • lopinavir یا لوپیناویر
  • Nelfinavir یا نلفیناویر
  • Ritonavir یا ریتوناویر
  • Saquinavir یا ساکویناویر
  • tipranavir

داروهای عفونت قارچی:

مصرف دوتاستراید با داروهای خاصی که برای درمان عفونت ‌های قارچی به کار می‌ رود می ‌تواند باعث ماندگاری بیشتر دوتاستراید در خون شما شود. این می ‌تواند خطر عوارض جانبی را افزایش دهد.

نمونه ‌هایی از این داروها عبارتند از:

  • itraconazole یا ایتراکونازول
  • ketoconazole یا کتوکونازول
  • posaconazole
  • voriconazole یا وریکونازول

داروهای فشار خون

مصرف دوتاستراید با داروهای خاصی که برای درمان فشار خون بالا به کار می‌ روند می ‌تواند باعث ماندگاری بیشتر دوتاستراید در خون شما شود. این می‌ تواند خطر عوارض جانبی را افزایش دهد.

نمونه‌هایی از این داروها عبارتند از:

  • verapamil یا وراپامیل
  • Diltiazem یا دیلتیازم

داروی ریفلاکس اسیدی

مصرف دوتاستراید با داروهای خاصی که برای درمان ریفلاکس اسیدی به کار می‌ روند می ‌تواند باعث ماندگاری بیشتر دوتاستراید در خون شما شود. این می ‌تواند خطر عوارض جانبی را افزایش دهد.

آنتی بیوتیک

مصرف سیپروفلوکساسین با دوتاستراید می ‌تواند باعث ماندگاری بیشتر دوتاستراید در خون شما شود.

خوردن همزمان این داروها می‌ تواند خطر عوارض جانبی را افزایش دهد.

تذکر: هدف ما این است که اطلاعات موجود و فعلی را به شما ارائه کنیم. با این حال، به دلیل تداخلات دارویی متفاوت در هر فرد، ما نمی‌ توانیم تضمین کنیم که این اطلاعات شامل تمام فعل و انفعالات ممکن باشد. این اطلاعات جایگزین توصیه‌ های پزشکی نیستند. همیشه در مورد تداخلات احتمالی با همه دارو های تجویزی، ویتامین‌ ها، گیاهان و مکمل ‌ها با پزشک خود صحبت کنید.

دوتاستراید

هشدارها و خطرات

دوتاستراید با چندین هشدار همراه است.

هشدار آلرژی

دوتاستراید می ‌توانند موجب واکنش آلرژیک شدید شود. نشانه ‌ها می‌ توانند شامل:

  • زخم
  • تورم صورت، زبان و یا گلو
  • مشکلات تنفسی
  • واکنش‌های جدی پوستی مانند پوسته پوسته شدن پوست

باشند.

اگر واکنش آلرژیک دارید، به پزشک خود یا مرکز کنترل مسمومیت محلی زنگ بزنید. اگر علائم شما شدید است، به 115 زنگ بزنید و یا به نزدیک ‌ترین اورژانس مراجعه کنید.

اگر تا به حال یک واکنش آلرژیک به این دارو یا مهارکننده‌ های  5 alpha-reductaseداشته اید، این دارو ها را دوباره مصرف نکنید. مصرف دوباره آن می‌ تواند کشنده باشد (باعث مرگ شود).

هشدار برای افرادی که شرایط سلامتی خاصی دارند

برای افراد مبتلا به بیماری کبد:

بدن شما ممکن است قادر به پردازش صحیح دوتاستراید نباشد. این ممکن است باعث ماندگاری بیشتر دوتاستراید در خون شما شود، که می ‌تواند خطر عوارض جانبی را افزایش دهد.

برای زنان باردار:

دوتاستراید یک داروی حاملگی زیرشاخه X  است. داروهای زیر گروه X نباید در طول دوران بارداری مورد استفاده قرار گیرند.

اگر یک زن باردار است و یک جنین پسر را در رحم خود دارد و بطور اتفاقی با بلعیدن یا لمس کردن، دوتاستراید در بدن او نفوذ کند، ممکن است نوزاد با اندام‌ های جنسی ناقص به دنیا بیاید.

اگر همسر شما حامله است و یا در حال برنامه ‌ریزی برای باردار شدن است و پوست او در تماس با دوتاستراید قرار گرفته است، باید فورا منطقه را با آب و صابون شست و شو دهید.

برای زنان شیرده:

دوتاستراید نباید هرگز در طی مدت شیردهی مصرف شود. مشخص نیست که آیا دوتاستراید از شیر مادر عبور می‌ کند یا خیر.

برای کودکان:

دوتاستراید نباید برای کودکان مورد استفاده قرار گیرد. این دارو به عنوان یک داروی ایمن یا موثر در کودکان ایجاد نشده است.

آلپرازولام

چگونه دوتاستراید را مصرف کنیم؟

این دوز برای استفاده از کپسول دهانی دوتاستراید است. تمام دوزهای موجود، ممکن است در اینجا گنجانده نشده باشند. میزان و نحوه مصرف دارو اغلب به موارد زیر بستگی دارد:

  • سن شما
  • شرایطی که تحت درمان قرار گرفته اید
  • شدید بودن وضعیت بیماری تان
  • شرایط پزشکی دیگر
  • نحوه واکنش به اولین دوز

انواع و قدرت ها:

عمومی: دوتاستراید

شکل: کپسول دهانی

قدرت: ۰.۵ میلی‌گرم

برند: آودارت

شکل: کپسول شفاهی

قدرت: ۰.۵ میلی‌گرم

مقدار مصرف برای هایپرپلازی خوش ‌خیم  (BPH)

دوز بزرگسالان ( 18 سال و بزرگتر)

به تنهایی و در ترکیب با تامسولوسین مصرف می شود.

مقدار معمول: یک کپسول ۰.۵ میلی‌گرمی در هر روز

میزان مصرف کودک (سنین ۰ تا ۱۷ سال)

دوز مناسبی برای افرادی که کم ‌تر از ۱۸ سال سن دارند ساخته نشده است.

تذکر: هدف ما این است که اطلاعات موجود و فعلی را به شما ارائه کنیم. با این حال، از آنجایی که داروها هر فرد را به طور متفاوتی تحت‌ تاثیر قرار می ‌دهند، ما نمی ‌توانیم تضمین کنیم که این لیست شامل تمام دوزهای ممکن باشد. این اطلاعات جایگزین توصیه ‌های پزشکی نیستند. همیشه با پزشک یا داروساز درباره دوزهایی که برای شما مناسب هستند صحبت کنید.

کلروتیازید

نکات تکمیلی

دوتاستراید برای درمان طولانی ‌مدت استفاده می‌ شود. اگر آن را با تجویز پزشک مصرف نکنید، با خطرات جدی مواجه می‌ شوید.

اگر مصرف دارو را متوقف کنید و یا گاهی آن را مصرف نکنید:

 ممکن است علائمی چون سختی شروع ادرار، جریان ادرار ضعیف، تمایل دائم به ادرار، نیاز مکرر به ادرار و یا نیاز مکرر به بیدار شدن در طول شب داشته باشید.

اگر دارو را فراموش کنید و یا طبق برنامه مصرف نکنید:

داروهای شما ممکن است موثر واقع نشود و یا به طور کامل اثر نکند. برای این که این دارو به خوبی کار کند، باید در تمام اوقات مقدار مشخصی از آن در بدن شما وجود داشته باشد.

اگر بیش از حد مصرف کنید:

 شما می ‌توانید میزان خطرناکی از دارو را به بدن خود وارد کنید. تاثیرات مصرف بیش از حد این دارو مشخص نیست. از آنجا که هیچ پادزهری برای دوتاستراید وجود ندارد، پزشک شما هر گونه علائمی را که شما تجربه ‌کنید، مورد بررسی قرار خواهد داد.

اگر فکر می‌کنید که مقدار زیادی از این دارو را مصرف کرده اید، با پزشک خود تماس بگیرید. اما اگر علائم شما شدید هستند، به 115 زنگ بزنید و یا به نزدیک ‌ترین اورژانس مراجعه کنید.

اگر یک دز را فراموش کردید، باید چه کار کنید:

به محض اینکه به یاد آوردید، دز خود را بخورید. اما اگر فقط چند ساعت قبل از مصرف دوز بعدی به یاد آوردید، فقط یک دوز را مصرف کنید. هرگز سعی نکنید با گرفتن دو دوز در یک زمان، دوز فراموش شده را جبران کنید. این کار می‌ تواند منجر به اثرات جانبی خطرناکی شود.

چگونه تشخیص دهید که آیا این دارو اثر می‌  کند یا خیر:

شما باید مشکل کمتری در شروع ادرار داشته باشید، دفعات ادرارتان کاهش یافته باشد و در عین حال تلاش کمتری برای ادرار کردن انجام دهید.

دوتاستراید

نکات مهم برای مصرف دوتاستراید:

اگر پزشکتان برایتان دوتاستراید تجویز کرد، این نکات را در ذهن داشته باشید.

عمومی

  • شما می ‌توانید این دارو را همراه غذا و یا بدون غذا مصرف کنید.
  • کپسول دوتاستراید را نجوید، نخراشید و یا باز نکنید. محتویات این کپسول ممکن است لب ‌ها، دهان و یا گلو شما را تحریک کند. کپسول را مستقیما قورت دهید.

نگهداری

  • کپسول های دوتاستراید را در دمای اتاق و بین 20 تا 25 درجه سانتی گراد نگه داری کنید.
  • آن را از دمای بالا دور نگه دارید، چون ممکن است تغییر شکل یا تغییر رنگ دهد. اگر کپسول تغییر شکل داد از آن استفاده نکنید.
  • این دارو را از نور آفتاب دور نگه دارید.
  • این دارو را در مناطق مرطوب مانند حمام نگه داری نکنید.

سفر

زمانی که به همراه داروهای خود سفر می‌ کنید:

  • همیشه دارو را همراه خود حمل کنید. در هنگام پرواز، هرگز آن را در کیف کنترل قرار ندهید. آن را در کیف دستی خود نگه دارید.
  • نگران ماشین‌ های اشعه ایکس نباشید. آن‌ها به دارو های شما آسیب نمی‌ رسانند.
  • ممکن است لازم باشد که به کارکنان فرودگاه برچسب داروخانه را نشان دهید. همیشه یک ظرف برچسب دار اصلی را به همراه داشته باشید.
  • این دارو را در داشبورد اتومبیل خود قرار ندهید و یا آن را در اتومبیل رها نکنید. مطمئن شوید که از انجام این کار به ویژه در زمانی که هوا بسیار گرم و یا خیلی سرد است خودداری می کنید.

پایش بالینی

دوتاستراید ممکن است خطر سرطان پروستات تان را افزایش دهد. قبل و در طی درمان تان با دوتاستراید، پزشک شما با انجام آزمایش خون برای وجود آنتی ‌ژن خاص پروستات (PSA) بررسی هایی انجام خواهد داد تا ببیند آیا هیچ تغییری به وجود آمده است یا خیر.

دوتاستراید غلظت PSA را در خون تان کاهش می ‌دهد. اگر در PSA شما افزایشی وجود داشته باشد، ممکن است پزشک شما تصمیم بگیرد که آزمایش‌ های بیشتری را برای بررسی این که آیا سرطان پروستات دارید یا خیر، انجام دهد.

دسترسی

همه داروخانه ها این دارو را انبار نمی ‌کنند. زمانی که نسخه خود را می گیرید مطمئن شوید که داروخانه ای که می روید این دارو را دارد.

مجوز قبلی

بسیاری از شرکت ‌های بیمه به مجوز قبلی این دارو نیاز دارند. این به این معنی است که پزشک تان پیش از پرداخت پول توسط شرکت بیمه، باید از شرکت بیمه مجوز بگیرد.

دوتاستراید

آیا گزینه‌ های دیگری برای جایگزین دوتاستراید هم وجود دارد؟

داروهای دیگری در دسترس هستند که شرایط شما را درمان می ‌کنند. برخی از آن‌ ها ممکن است برای شما مناسب ‌تر از بقیه باشند. در مورد سایر گزینه‌ های دارویی که ممکن است برای شما کارساز باشند، با پزشک خود صحبت کنید.

تذکر: سایتدکتر سلام، همه تلاش خود را کرده ‌است تا مطمئن شود که همه اطلاعات درست، جامع و بروز هستند. با این حال، این مقاله نباید به عنوان جایگزینی برای دانش و تخصص یک متخصص مراقبت ‌های بهداشتی دارای مجوز استفاده شود. قبل از مصرف دارو همیشه باید با پزشک خود مشورت کنید. اطلاعات دارویی که در اینجا آورده شده‌ است، ممکن است تغییر کند و تمام استفاده ‌های ممکن، احتیاط ها، هشدارها، تداخلات دارویی، واکنش ‌های آلرژیک یا اثرات مضر را پوشش دهد.


حتما شما هم شنیده اید که افراد زیادی در سرتاسر جهان به فکر کاشت چیپست زیر پوستی هستند و اکثر کارهای الکترونیکی خود را به این چیپست زیر پوستی محول می کنند. آیا می دانید چیپست زیر پوستی چیست؟ آیا این تراشه ها برای بدن عوارضی به دنبال دارد؟ آیا با نحوه عملکرد آن آشنایی دارید؟ در این مقاله از بخش عمومی دکتر سلام به بررسی نحوه عملکرد، عوارض، مزایا و خطرات چیپست زیر پوستی خواهیم پرداخت.

چیپست زیر پوستی چیست؟

وقتی یک شرکت فناوری واقع در ویسکانسین در تابستان گذشته پیشنهاد کرد که در بدن کارکنانش بطور اختیاری چیپست زیر پوستی نصب شود، اینترنت وحشت کرد! ولی فقط چند روز قبل از این باصطلاح « مهمانی چیپست زیر پوستی » در مقر اصلی شرکت، افرادی مشتاقانه درصف همایش سرقت اطلاعات ایستاده بودند تا پول بپردازند و چیپست زیر پوستی را بدست آورند که به شکل تزریق زیر پوستی بین انگشتان شست و نشانه  آنها کاشته شود.

چیپست زیر پوستی

 اقدام فوق الذکر این سوال را مطرح می کند که آیا این چیپست زیر پوستی ، گامی به سوی آینده نامشخصِ پیشرو هستند؟ یا فقط راهی آسان برای وارد شدن به حساب ها و باز شدن درها به وسیله تکان دادن مچ دست می باشند؟ تعداد افراد کم ولی رو به افزایشی ( بین 5000 تا 100000 نفر بر اساس آمارهای ارائه شده توسط شرکت اطلاعات زیستی)، چیپست زیر پوستی را در دست خود نصب کرده اند. ولی اگر به این آمار عجیب توجه شود، جامعه ممکن است به زودی متوجه تحولات مهمی گردد.

وقتی از چیپست زیر پوستی حرف می زنیم، منظورمان چیست؟

 چیپست زیر پوستی معمولا به شکل استوانه هستند و حاوی تراشه، چسب پلاستیکی حاوی صمغ سالم زیستی و آنتن دارای سیم پیچ مسی می باشند. تراشه های استفاده شده در انسان ها و حیوانات، از برق محلی استفاده می کنند و باتری یا منبع قدرت دیگری ندارند و لذا معمولا خاموش هستند تا اینکه در محلی قرار گیرند که دارای یک دستگاه گیرنده است و باعث می شود ارتباط در میدان مغناطیسی انجام گیرد.

چیپست زیر پوستی اغلب مجهز به فناوری تشخیص امواج رادیویی هستند که دارای دامنه وسیعی از فرکانس های کوتاه، متوسط و بلند می باشند.

شرکت بیوهاکس که چیپست زیر پوستی را برای کارکنان داوطلب شرکت 35 ام. نصب کرده است، وسایل ارتباطی دارای میدان مغناطیس نزدیک می سازد، در حالی که شرکت های دیگر به کاربران اجازه انتخاب می دهند و آنها نیز معمولا از فناوری تشخیص امواج رادیویی استفاده می کنند تا جایگزین کلیدها و رمز عبورها شوند و بدین ترتیب کاربران می توانند با کمک این چیپست ها، وارد خانه هایشان شوند، خودروهای خود را روشن و خاموش کنند و به راحتی از رایانه های شخصی شان استفاده نمایند. در سوئد، شرکت بیوهاکس با همکاری شرکت راه آهن شرایطی را ایجاد کرده که این چیپست زیر پوستی می توانند مثل بلیط عمل کنند و حتی میتوان مانند تلفن همراه با آنها صحبت کرد.

چیپست زیر پوستی

اطلاعات بیشتر

فردی که چیپست زیر پوستی در دستش نصب شده، می تواند در آن اطلاعات مالی اش را ذخیره کند. این چیپست زیر پوستی دارای فضای حافظه قابل برنامه ریزی و امکانات امنیتی است و به شما اجازه می دهد که در آن به برنامه ریزی یا ایجاد رمزهای شناسایی بپردازید.

بعضی کارشناسان اغلب از این چیپست ها، به عنوان دستگاه گیرنده یاد می کنند ولی یک محقق امنیت اطلاعات بنام تارا ویلر معتقد است که این اصطلاح دقیق نیست چون وقتی این چیپست ها، در محیط غیرفعال قرار می گیرند، قدرت گیرندگی آنها کم است و چیزی را نمی توانند ارسال کنند.

خطرات چیپست زیر پوستی برای سلامتی

امروزه تراشه های زیر پوستی بقدری ایمن هستند که صاحبان حیوانات خانگی از آنها برای ردیابی سگ ها و گربه هایشان استفاده می کنند. در واقع خطر چیپست زیر پوستی برای انسان از سوراخ کردن گوش کمتر است چون خیلی سریع تر و راحت تر انجام می شوند. با این حال کارشناسان هشدار می دهند که اگر افراد سعی کنند خودشان این تراشه ها را نصب کنند و اقدامات ضد عفونی کننده را انجام ندهند، ممکن است دچار آلودگی شوند که شاید گاهی  منجر به مرگ شود. اما اگر برای نصب چیپست زیر پوستی به یک کارشناس ماهر در سوراخ کردن بدن مراجعه کنیم که از سوزن ها و ابزار ضدعفونی شده استفاده می نماید، خطر آلودگی و عفونت از بین می رود.

پس از نصب چیپست زیر پوستی ، ورم برای یک روز و کبودی برای چند روز در دست ایجاد می شود و 2 تا 4 هفته طول می کشد تا این تراشه ها بتواند خود را با بافت های دست تطبیق دهد و کاربران ممکن است تا حدود 2 سال خارش ها و سوزش هایی را در دست خود احساس کنند تا این که بدن، این مشکلات را خود به خود حل نماید.

پس از اینکه جای نصب تراشه در زیر پوست، التیام پیدا کرد، دیگر در زیر پوست دست احساس نمی شود. برای تراشه ای که زیر پوست قرار دارد، این امکان هست که در میان عضو دیگری قرار گیرد که این وضع تا حدودی دردناک است ولی میتوان از این حالت با قرار ندادن چیپست زیر پوستی بین اعضاء سخت جلوگیری نمود.

چیپست زیر پوستی

ارزانترین چیپست زیر پوستی به صورت کپسول در شیشه ایمن (از نظر زیست محیطی) تهیه می شوند و زیر پوست بین انگشتان شست و اشاره جای می گیرند. با اینکه این چیپست زیر پوستی نابود نشدنی نیستند ولی احتمال کمی وجود دارد که در داخل بدن انسان بشکنند.

تراشه های نصب شونده، قابل تطبیق با دستگاه های ام.آی.آر. هستند ولی توسط بازرسی های فلزی و دستگاه های نمایشگر فرودگاهی، شناسایی نمی شوند و اگر شخصی از کار گذاشته شدن چیپست زیر پوستی در بدنش پشیمان شود، خارج کردن آنها از بدن مشکل نیست و پزشک می تواند دستکش بدست کند، برش کوچکی در پوست ایجاد نماید و با فشار، چیپست زیر پوستی را به راحتی از دست خارج کند.

یک نگرانی راجع به سلامتی و ایمنی چیپست زیر پوستی از سوی افرادی مطرح می شود که می گویند برخلاف میلشان تراشه ای را در داخل بدنشان کار گذاشته اند. آنها معتقدند که این تراشه ها باعث می شوند که صداهایی را بشنوند یا نورهایی را ببینند که تاکنون تجربه نکرده اند. این ترس گاهی بدلیل بیماری ذهنی ناشناخته و یا ادعاهای افراد کلاهبرداری است که ادعا می کنند می توانند از طریق چیپست زیر پوستی ، افراد را ردیابی نمایند.

اگر راجع به کار گذاشتن چیپست زیر پوستی در بدن شک دارید، موضوعات مربوط به سلامت آن ممکن است نگرانی اصلی شما نباشد. فیلم های هالیوود وتلویزیون اغلب نشان می دهند که از ابزار عکسبرداری و پیگیری برای ردیابی و به دام انداختن سریع افراد استفاده می شود. ولی صاحبان حیوانات خانگی گمشده تایید می کنند که واقعا حیوانات و انسان ها را نمیتوان بدین ترتیب، ردیابی و پیدا نمود.

بیاد داشته باشید که تراشه های فعلی حتی دارای منبع  قدرت نیستند و لذا دامنه فعالیت آنها محدود است و شما مجبورید دست خود را مقابل یک گیرنده حرکت دهید تا چیپست زیر پوستی کار کند.

خطرات تصادفی چیپست زیر پوستی

چیپست زیر پوستی می توانند مقداری از اطلاعات را در خود ذخیره کنند و حالت گیرنده و فرستنده دارند و حمل آنها نیز آسان است. یک سارق اطلاعات می تواند یک ظاهر معمولی داشته باشد ولی یک چیپست زیر پوستی با فناوری بالا در دستش نصب کرده باشد و لذا گاهی می توانند بیش از فناوری در کسب اطلاعات موفق باشند.

به گوشی همراه خود و به باطری فکر کنید که نیاز دارید در آن تلفن داشته باشید تا بتوانید به پیام های دستگاه ردیاب یا ماهواره گوش دهید و از طریق آن اطلاعات، با دنیای خارج به وسیله یک برج مخابراتی یا اینترنتی، ارتباط برقرار کنید. وسیله ای که نیاز دارید که آنرا نصب کنید باید کاملا بزرگ باشد و یک باطری در داخلش باشد که مدام شارژ شود و هر 2 یا 3 سال تعویض گردد.

در حالی که از نظر ذهنی غیر ممکن نیست که فردی را تصور کنیم که از چنین وسیله ای استفاده کند، ولی این کار اکنون از نظر عملی کاملا قابل اجراست. یک سارق اطلاعات نیاز دارد که فردی را در یک منطقه خاص، ردیابی کند و سپس وسیله ای در اختیار داشته باشد که بتواند یک جریان الکترومغناطیسی را ارسال کند و آنقدر قوی باشد که بتواند از راه دور چیپست زیر پوستی را به کار اندازد.

چیپست زیر پوستی

هیچ دستگاه موجود در بازار وجود ندارد که بتواند این اقدامات را انجام دهد، به ویژه وقتی که راه های آسان تر و ارزان تری برای ردیابی موقعیت یک فرد وجود دارند. ما می توانیم از ابزار ردیابی خود به شکل تلفن همراه نیز استفاده کنیم که سرقت اطلاعات از آن خیلی سخت نیست چون شرکت ها می توانند پیام های وارده را بخوانند و موقعیت مکانی فردی را که رایانه شخصی را حمل می کند و یا با شبکه تماس می گیرد، تشخیص دهند.

گذشته از چنین نظارت هایی، شاید جنبه مهم دیگر امنیتی راجع به تراشه ها شامل سرقت های اطلاعاتی سنتی تر گردد. اقدامات زیادی در برابر خطر امنیتی تراشه ای که ممکن است به وسیله یک ویروس آلوده شود، صورت گرفته است.

در سال 2010 یک دانشمند بریتانیایی بنام مارگ گاسن به طور داوطلبانه چیپست زیر پوستی داخل دستش را آلوده کرد تا ببیند که آیا می تواند ویروس را با ابزار خارجی کنترل کننده نابود نماید یا خیر. او در انجام این کار موفق شد ولی برای مقابله با خطر حمله تزریقی در شرایط واقعی، کاربر نیاز دارد که به بررسی چیپست زیر پوستی نصب شده در بدن یک دشمن خطرناک بپردازد و سپس به یک گیرنده جداگانه نیاز است که به جمع آوری اطلاعات از فرستنده اصلی اقدام کند و آنها را مستقیما به یک پایگاه اطلاعاتی مطمئن بفرستد، بدون آنکه توجهی به معتبر بودن آنها داشته باشد.

یک سارق اطلاعات، به نام ست ویل به طور داوطلبانه حمله ای را به یک چیپست زیر پوستی انجام داد و گوشی های همراه مجهز به اندروید را تشویق کرد که یک خط ارتباطی را باز کنند که از طریق تلفن به یک رایانه واقع در فاصله زیاد متصل بود. ویل از نرم افزار متاسپلویت بر روی یک رایانه شخصی استفاده کرد تا گوشی مجهز به اندروید را قادر نماید که از او یک عکس بگیرد. با اینکه او این فناوری را ارتقاء داد ولی فقط توانست پیام هایی را به طور مجدد به گوشی مورد نظرش ارسال نماید.

گذشته از این دلائل برای ایجاد مشکل در فضای مجازی، ترس از افزایش سرقت ها به ویژه زمانی بیشتر می شود که از چیپست زیر پوستی نصب شده در بدن بجای کلیدها یا کارت های هوشمند استفاده شوند. این احتمال وجود ندارد که فردی تلاش کند که بدین ترتیب وارد خانه شخص دیگری شود و پنجره را بشکند، قفل در را باز کند و یا حتی عکسی از دسته کلید صاحب خانه بیندازد. اما این احتمال بیشتر است که فردی به اقدامات خطرناکتر بپردازد و اگر بدنبال سرقت های مالی است، حملاتی را در این زمینه طراحی کند و لذا نصب یک چیپست زیر پوستی در بدن انسان می تواند یک هدف آسانتر برای انجام این کار باشد.

همچنین ممکن است کارت های هوشمند جعل شوند و حتی دامنه ردیابی از یک چیپست زیر پوستی از فاصله دور افزایش یابد. امور تجاری اغلب به افراد یاد می دهد که اسناد شغلی خود را پس از اتمام کار در کمدهای مخفی یا گاو صندوق قرار دهند ولی بسیاری از افراد این اسناد را در تراشه خود می گذارند و بسیاری از کارت های هوشمند که بازرگانان از آنها استفاده می کنند نیز در معرض جعل و تقلب قرار دارند.

همچنین گیرنده هایی وجود دارند که به مردم اجازه می دهند که اطلاعات موجود برروی چیپست زیر پوستی را ویرایش کنند، لذا از نظر فنی امکان دارد که یک چیپست زیر پوستی را در پایان روز، برنامه ریزی کنیم چون این کار مثل دسترسی داشتن به اطلاعات تجاری در هر روز است ولی عده ای معتقدند که این کار برای تجارت آنها خطرات و هزینه هایی را ایجاد می کند.

چیپست زیر پوستی

چه اتفاقی می افتد وقتی یک چیپست زیر پوستی دیگر کار نمی کند؟

با استفاده گسترده از چیپست زیر پوستی ، بعضی از شرکت های تجاری ممکن است راجع به کارکنانی که دیگر در آن شرکت ها کار نمی کنند ولی هنوز به دلیل داشتن چیپست زیر پوستی به اطلاعات شرکت دسترسی دارند، می توانند با استفاده از چیپست زیر پوستی وارد شرکت شوند، درها را باز کنند و از اطلاعات سامانه های موجود در شرکت استفاده نمایند، نگران باشند.

لذا اگر یک شرکت بخواهد امکان ورود این گونه کارکنان به داخل شرکت و استفاده آنها از اطلاعات و امکانات شرکت را از بین ببرد، کافی است که شماره چیپست زیر پوستی آنها را از فهرست کارکنان شرکت حذف کند و از آن به بعد دیگر درها و سامانه های شرکت، دستورات چیپست زیر پوستی این گونه افراد را قبول نمی کنند.

از دیدگاه کاربری، حتی اگر شما فکر کنید که نصب یک چیپست زیر پوستی در بدن فکر خوبی است و بدانید که برداشتن یا جدا کردن آن نیز آسان است ولی بسیاری از مردم مایل نیستند که این کار را بکنند و به قول خودشان یک تلفن همراه دیگر داشته باشند. خوشبختانه تا به حال کهنه شدن و از رواج افتادن چیپست زیر پوستی یک مشکل جدی نبوده است.

فردی بنام گرافسترا در سال 2005 اولین چیپست زیر پوستی در دستش نصب شد که در آن زمان حدود 20 سال از ساخت آن چیپست زیر پوستی می گذشت. حتی الان هم شما می توانید یک گیرنده 10 دلاری بخرید که بتواند با آن چیپست زیر پوستی کار کند، درست مثل هدفونی که در سال 1999 خریده اید و آنرا به یک گوشی هوشمند جدید نصب می کنید.

او می گوید که فناوری بسیار سریع رشد می کند ولی معیارها و کاربردها تغییر نمی کنند، پس این عقیده که شما یک چیپست زیر پوستی در بدن خود نصب می کنید و 2 سال دیگر کارآیی خود را از دست می دهد، دروغ است چون چیپست زیر پوستی مثل تلفن همراه نیست و براساس مقرراتی ساخته شده است که تا وقتی که از معیارها پیروی نماید، سازگار و هماهنگ با دستگاه های جدید است.

 دوره حفظ و نگهداری اطلاعات یا طول زمانی  که پس از آن، دیگر نتوانید از این اطلاعات استفاده کنید، 10 سال است. میزان دوره  نوشتن 100000 روز است یعنی اگر شما هر روز چیزی در آن بنویسید، 100000 روز باقی خواهد ماند و هر بارکه چیزی بنویسید، دوره نگهداری اطلاعات مجددا شروع می شود که به این معنی است که اطلاعات می تواند برای حدود یک میلیون سال حفظ شود.

افرادی که می خواهند اقدام به نصب چیپست زیر پوستی در بدن با استفاده از کارت های انتقال و پرداخت موجود کنند، ممکن است با مشکل کهنه بودن و یا از رواج افتادن آنها مواجه شوند چون دوره اطلاعات پرداخت تمام می شود و سامانه های انتقال یا ارسال اغلب اقدام به خارج کردن انواع تراشه های خاص و جایگزین نمودن تراشه های جدید می نمایند که البته این موضوع با طراحی یا برنامه ریزی کردن برای کارت ها فرق می کند.

آینده این تراشه ها چیست؟

پس از صحبت با شرکت های مربوطه و کاربران و محققین، نتایج بدست آمده برای ما شگفت آور بود. انتقادات مردم از چیپست زیر پوستی نصب شونده در بدن اغلب به بن بست می رسید و به طور غیر منتظره ای شبیه بازی موش کور بود.

امروزه مشکل استفاده از تراشه نصب شونده در بدن خیلی محدود شده است که دلائل اصلی آن می توانند رفع شدن مشکل دسترسی مدیران به اطلاعات، جایگزین شدن کلیدهای معمولی، کارت های دسترسی یا داشتن رمز عبور برای آسانی ورود و وجود حداقل خطر برای از دست رفتن اطلاعات باشند. همچنین زیان ها و اشکالات تراشه نصب شده در بدن در حال حاضر ناچیز و بی اهمیت هستند و بسیاری از نگرانی ها راجع به آنها ناشی ازاطلاعات غلط یا شایعات می باشند و ضررهای بالقوه واقعی نصب چیپست زیر پوستی در بدن، بدتر از بسیاری از آسیب های جسمی مثل سوراخ شدن یا بریده شدن پوست نیستند و شرکت های تولید کننده، تراشه هایی ساخته اند که می توانند مثل نقاشی روی چکمه عوض شوند.

اما آیا نصب چیپست زیر پوستی در بدن ارزش تحمل این مشکلات را دارد؟ و آیا حمل یک کلید یا بخاطر داشتن یک کلمه رمز تا این اندازه مشکل یا خطرناک است که لازم باشد در بدن چیپست زیر پوستی نصب کنیم؟ صحبت کردن با اطمینان راجع به خطرات آینده سخت است ولی در سال 2018 بسیاری از نگرانی ها درباره نصب چیپست زیر پوستی در بدن بی اساس بودند. البته این حرف به معنای آن نیست که موارد استفاده فعلی، توجیه کننده نصب چیپست زیر پوستی در بدن هستند ولی به نظر می رسد که در حال حاضر نصب چیپست زیر پوستی در بدن، سخت تر یا زیان بار تر از تتو کردن بر روی بدن نیست. نظر شما در این باره چیست؟ حتما نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.


درد پرینه پس از زایمان چیست؟ زایمان فرآیندی مهمی است که فراتر از تولد یک نوزاد می باشد. پس از زایمان، در ناحیه پرینئوم، مقداری درد و ناراحتی را تجربه می کنید. درد در اثر زایمان واژینال زمانی اتفاق می افتد که در ناحیه پرینه، شکافی را ایجاد می کنند تا سر نوزاد از طریق کانال تولد، راحت تر عبور کند. طبق گفته کالج آمریکایی زنان و زایمان حدود 53 تا 79 درصد زایمان های واژینال، باعث بروز زخم می شوند. این نوع زایمان، عوارض جانبی ندارد، اما درد دارد. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام به بررسی درد پرینه پس از زایمان می پردازیم.

درد پرینه پس از زایمان چیست؟

ناراحتی پرینوم پس از زایمان به عنوان درد پرینه پس از زایمان نیز شناخته می شود. پرینوم، ناحیه ای حساس بین واژن و مقعد است. زنانی که زایمان طبیعی دارند، با فشار و کشیدگی زیادی در ناحیه پرینیوم روبرو هستند. هم زمان با خارج شدن سر نوزاد از واژن، پزشک ممکن است یک برش کوچکی را در پرینئوم ایجاد کند تا نوزاد آسان تر خارج شود. این روش جراحی، اپیزیوتومی نیز نامیده می شود. این برش بعدا دوخته می شود، اما درد تا زمانی که بهبودی فراهم شود، احساس می شود.حتی اگر در حين زايمان جراحی صورت نگیرد، فرآيند زايمان باعث حساسیت و تورم این ناحیه شده و باعث درد پرینه می شود. درد موقتی است و زخم در نهایت خود به خود درمان می شود.

درد پرینه پس از زایمان

درد پرینه چه مدت طول می کشد؟

برای زایمان طبیعی بدون هیچ گونه بریدگی

ناحیه پرینه حساس و متورم باقی می ماند و درد ممکن است حدود پنج هفته یا بیشتر ادامه یابد.

اپیزیوتومی

اگر برش جراحی در ناحیه پرینه شدید باشد، ممکن است این درد حدود شش هفته طول بکشد. در صورت دوخته شدن زخم، خوب شدن جراحت طول می کشد و درد مدتی باقی خواهد ماند. بریدگی ها بر اساس اندازه و نوع بافت های آنها طبقه بندی می شوند.

بریدگی درجه 1

یک برش نازک بر روی پوست پرینه ایجاد می شود، بدون اینکه هیچ گونه بافت عضلانی، آسیب ببیند. چنین بریدگی هایی ممکن است نیاز به چند بخیه داشته باشند.

بریدگی درجه 2

بر روی پوست پرینه و بافت های عضلانی، بریدگی ایجاد می کنند. این بریدگی نیاز به دوختن دارد و حدود دو ماه یا بیشتر، طول می کشد تا زخم بهبود پیدا کند.

درد پرینه پس از زایمان

بریدگی درجه 3

پزشک بافت عضلانی پرینه و لایه های عضلانی اطراف مجرای مقعد را برش می دهد. در این روش، دوختن بریدگی مورد نیاز است و خوب شدن زخم تقریبا با زمان خوب شدن زخم بریدگی درجه 2 یکسان است.

بریدگی درجه 4

برش از طریق اسفنکتر مقعد به سمت کانال مقعد است. درد را میتوان با داروهای ضد درد، رژیم غذایی، فیزیوتراپی و بهداشت شخصی تحت کنترل در آورد. با این حال، برخی از زنان ممکن است مشکلاتی مانند بی اختیاری ادرار و مدفوع داشته باشند که در این صورت به مشاوره پزشکی نیاز دارند.

زایمان قبل از عمل سزارین

در حالت سزارین، بریدگی پرینه وجود ندارد، مگر اینکه قبل از عمل سزارین، سعی در زایمان طبیعی کنید. بسته به طول زمان زایمان و نزدیکی نوزاد به دهانه واژن، ناحیه پرینه، می تواند متورم و حساس شود. دارو می تواند به درمان درد بعد از زایمان کمک کند.

درد پرینه پس از زایمان

آیا داروهای مسکن برای این درد، بدون خطر هستند؟

یک مطالعه نشان می دهد که مصرف یک دوز از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID ها) بعد از زایمان و در مادرانی که نوزادشان را با شیر خود تغذیه نمی کنند، می توانند درد را چهار تا شش ساعت پس از مصرف، کاهش دهد.

همچنین، این زنان بعد از 4 یا 6 ساعت پس از اولین مصرف NSAID،  در مقایسه با زنانی که از هیچ دارویی استفاده نکردند، به داروی اضافی برای کاهش درد نیاز نداشتند. NSAID تاثیر بیشتری نسبت به پاراستامول در بهبود درد پرینه پس از زایمان دارد.

این مطالعه همچنین نشان داد که این داروها اثرات نامطلوبی بر روی مادر و نوزاد ندارند. با این حال، در مورد اثرات این داروها بر روی مادران شیرده، اطلاعاتی وجود ندارد. بنابراین اگر نوزادتان را با شیر خودتان تغذیه می کنید، قبل از مصرف NSAID ها برای درد پرینه، با پزشک خود صحبت کنید.

توجه داشته باشید که داروها مقصد نهایی برای تسکین درد نیستند. شما می توانید درد را از طریق انجام برخی اقدامات ساده کاهش دهید.

11 روش برای خلاص شدن از درد پرینه

1- تمیز نگه داشتن ناحیه پرینه

برای جلوگیری از ابتلا به عفونت های باکتریایی، منطقه پرینوم را تمیز نگه دارید. برای پیشگیری از تحریک پوست، از آب گرم برای تمیز کردن استفاده کنید. این ناحیه را از سمت جلو به عقب خشک کنید تا فضایی برای رشد باکتری وجود نداشته باشد. همچنین، دستمال های  بهداشتی را در فواصل منظم تعویض کنید.

درد پرینه پس از زایمان

2- حمام آب گرم و کاهش درد پرینه پس از زایمان

وان حمام را از آب گرم پر کنید و باسن خود را به مدت 20 دقیقه درون آن قرار دهید تا درد ناحیه پرینه تسکین پیدا کند. شما می توانید این کار را 2-3 بار در روز انجام دهید. همچنین می توانید یک تشت پلاستیکی را از آب گرم پر کرده و بر روی  صندلی توالت قرار دهید و طوری درون این تشت بنشینید که فقط ناحیه پرینه با آب گرم در تماس باشد.

3- کیسه یخ

آب تصفیه شده را بگذارید یخ بزند، سپس درون دستکش جراحی قرار دهید و  برای تسکین درد، آن را بر روی ناحیه پرینه بگذارید. کیسه یخ به سرعت روند بهبود نیز کمک می کند.

4- استراحت

از وارد کردن هر گونه فشاری بر قسمت پایین بدن خود پس از زایمان پرهیز کنید. از ایستادن یا نشستن به مدت طولانی نیز دوری کنید. دراز بکشید تا بر روی ناحیه پرینیوم، فشار زیادی وارد نشود.

تمرینات کگل معکوس

5- تمرینات کگل (Kegel) و کاهش درد پرینه پس از زایمان

تمرینات کگل برای تقویت عضلات لگن و بهبود گردش خون و سرعت بخشیدن به روند بهبود عالی هستند.

6- کمپرس گرم

استفاده از کمپرس گرم می تواند درد و ناراحتی  را تسکین دهد.

7- از لباس زیر راحت استفاده کنید

لباس زیر گشاد و پنبه ای بپوشید تا هوا جریان داشته باشد و پوست تحریک نشود. این کار به بهبود سریع زخم کمک می کند.

8- نوشیدن مایعات و تاثیر آن بر درد پرینه پس از زایمان

در مواقعی که روده شما به سختی کار می کند، باید آب زیادی بنوشید و مواد غذایی غنی از فیبر مصرف کنید زیرا یبوست را از بین می برند و مانع از ایجاد فشار در ناحیه پرینوم می شوند.

9- زخم را در معرض هوا قرار دهید

به علت ترشح از ناحیه واژن، مشکل است که زخم را در معرض هوا قرار دهید. در چنین مواردی، زمانی که دراز کشیده اید، از یک پد یا حوله یکبار مصرف، استفاده کنید تا مقداری هوا به زخم برسد.

10- پدهای پنبه ای

یک پد پنبه ای سرد (یخ زده) را که در گیاه نارون کوهی خیس کرده اید، بر روی زخم بگذارید.

11- داروها و کاهش درد پرینه پس از زایمان

 اگر درد غیر قابل تحمل است، می توانید از داروهای ضد دردی که پزشک تجویز کرده، استفاده کنید. از مصرف داروهای OTC بدون نظر پزشک اجتناب کنید. پس از زایمان، معاینات منظم پزشکی برای اطمینان حاصل کردن از بهبود زخم های پرینوم لازم است.

درد پرینه پس از زایمان

مراقبت از پرینئوم بعد از زایمان

پس از شش هفته از زایمان، از پزشک خود برای بررسی مشکلاتی که ممکن است پس از زایمان به وجود بیایند، یک وقت ملاقات بگیرید. در صورت ادامه داشتن درد پرینئوم، پزشک می تواند اقدامات زیر را انجام دهد:

  • پزشک، بخیه ها را از لحاظ وجود هرگونه عفونتی، مورد بررسی قرار می دهد. در صورت وجود عفونت، بخیه ها را باز می کند تا عفونت از بین برود و زخم بهبود پیدا کند.
  • در صورت وجود هموروئید در ناحیه مقعد، برای تخلیه خون جمع شده، بخیه ها را  بر می دارند.
  • پزشک ممکن است بسته به نوع و شدت عفونت بخیه در ناحیه پرینوم، آنتی بیوتیک، تجویز کند.
  • در صورت استمرار درد و بروز تب و ترشحات بد بو، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک ممکن است شما را به یک متخصص بیماری های انگلی یا یک متخصص توانبخشی لگن معرفی کند.

اگر چه نوع تجربیات از یک مادر تا مادر دیگر، متفاوت است، اما روش مقابله با درد پرینوم پس از زایمان، کم و بیش، یکسان است. شما می توانید این ناراحتی را از طریق مراقبت های مناسب در خانه، مدیریت کنید این مرحله، یک مرحله موقت و زود گذر است و زمانی می رسد که از درد رها خواهید شد و به آسایش و روزهای عادی بر می گردید.


علائم زایمان چیست؟ غیر قابل پیش بینی بودن زمان زایمان، باعث اضطراب و دلواپسی می شود. آیا چیزی که حس می کنید گرفتگی عضلات هستند یا فقط یک درد شکمی است؟ آیا کیسه آب پاره شده و اگر این چنین است، کی این اتفاق افتاده است؟  بزرگترین ترس و واهمه این است که اگر در محل و زمان نامناسبی این اتفاق بیفتد، چه باید بکنم؟ ترس شما قابل درک است. از این رو، این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام، تمام نشانه های درد زایمان را به شما نشان می دهد تا بتوانید برای روز زایمان آماده باشید. همچنین در مورد اینکه زمان زایمان شما نزدیک است و یا هنوز وقت دارید، به شما کمک خواهد کرد.

علائم زایمان و زمان شروع درد زایمان

شما می توانید تاریخ تولد فرزندتان را تخمین بزنید. زایمان قبل از هفته 37 و 38 بارداری یک زایمان زودرس است و بین هفته  39 و 40 بارداری، کامل می باشد و  بعد از هفته 42 ، دیر است. تعداد کمی از زنان قادر به تخمین زمان زایمان خود به طور دقیق هستند.

علائم زایمان

علائم زایمان – نشانه های درد زایمان

زمان زایمان با دادن علائم زایمان که نشانه های هشدار دهنده هستند، فرا می رسد. در اینجا چند نشانه قبل از زایمان که به شما در وضع حمل کمک می کند را ذکر می کنیم:

قرار گرفتن نوزاد در لگن

هنگامی که کودک برای متولد شدن، آماده می شود، ممکن است در عمیق ترین قسمت لگن، قرار بگیرد، که در این صورت شما احساس سبک تری می کنید. فشار قفسه سینه و شکم کاهش خواهد یافت و  به راحتی می توانید نفس بکشید و یک وعده غذایی کامل را بخورید.

با این حال، به این معنا نیست که زایمان نزدیک است و ممکن است چند هفته دیگر طول بکشید. علاوه بر این، مادرانی که برای اولین بار زایمان می کنند، نسبت به مادرانی که تجربه چندین زایمان را دارند، ممکن است زودتر از موعد مقرر، شاهد قرار گرفتن نوزاد در لگن خود باشند.

علائم زایمان و ایجاد انقباضات شدید

یکی از اصلی ترین علائم زایمان ، انقباضات می باشد همان طور که به زمان زایمان نزدیک تر می شوید، این انقباضات هم شدیدتر و طولانی تر می شوند تشخیص اینکه این گونه انقباضات، واقعی یا غیر واقعی هستند، دشوار است (Braxton Hicks) . در اینجا به شما می گوییم که تفاوت این انقباضات را چگونه شناسایی کنید:

انقباضات واقعی

این انقباضات بعد از هفته 37 بارداری شروع می شوند و اگر زودتر از راه برسند، نشانه هایی از زایمان زودرس هستند.

  • آنها منظم هستند و یک الگو را دنبال می کنند.
  • با گذشت زمان طولانی تر و بیشتر می شوند.
  • انقباضات از پشت کمر شروع شده و به ناحیه کشاله ران می رسند.
  • فعالیت یا حرکت، باعث توقف یا کاهش انقباضات نمی شوند.
  • باعث پاره شدن کیسه آب می شوند.
  • خونریزی
  • بروز تغییراتی در دهانه رحم

علائم زایمان

انقباضات غیر واقعی

این انقباضات در سه ماهه دوم شروع می شوند و در سه ماهه سوم نیز تکرار می شوند.

  • منظم نیستند.
  • در طول زمان پیشرفتی ندارند.
  • باعث سفت شدن شکم می شوند.
  • با هر گونه فعالیت یا حرکتی از بین می روند.
  • باعث پاره شدن کیسه آب نمی شوند.
  • عدم خونریزی
  • هیچ تغییری در دهانه رحم به وجود نمی آید.

نوع دیگری از انقباضات واقعی وجود دارند که در بین علائم اولیه زایمان و مراحل کامل شدن آن، بروز می کنند که خیلی طولانی، شدید و نزدیک نیستند، اما باعث تغییر در دهانه رحم می شوند. دکتر، در مورد این چنین حالتی، شما را راهنمایی خواهد کرد.

تغییرات دهانه رحم در طول زایمان

سرویکس، دهانه رحم است که نوزاد از این طریق متولد می شود. این دهانه در طول بارداری،  ضخیم، بسته، به سمت عقب می باشد و دارای لایه ای  مخاطی برای محافظت از نوزاد است. تغییراتی که در سرویکس روی می دهد، از علائم زایمان می باشد که عبارتست از:

نازک شدن دهانه رحم

دهانه رحم شروع به نازک شدن و گشاد شدن می کند، که نشان دهنده آمادگی قسمت پایین رحم برای زایمان می باشد.

باز شدن رحم در هنگام زایمان

 دهانه رحم در حدود 10 سانتیمتر باز می شود، اما بیشترین مقدار باز شدن، قبل از زایمان اتفاق می افتد. فقط پزشک می تواند اندازه باز شدن دهانه رحم را تشخیص دهد.

خونریزی

آیا خونریزی نشانه ای از زایمان است؟ بله، همزمان با تغییرات دهانه رحم، شاهد ریزش مخاط رحم نیز خواهید بود که یا به صورت لخته و یا ترشح، به مدت چند روز ادامه دارد. رنگ آن قهوه ای، صورتی یا قرمز رنگ است و به همین دلیل، از آن به عنوان خونریزی نام برده می شود. این حالت نشان دهنده نزدیک بودن زایمان است. اما توجه داشته باشید که هر زن بارداری این علائم را ندارد. اگر متوجه خونریزی در بین هفته 32 تا 34  بارداری شدید، باید با پزشک خود تماس بگیرید زیرا ممکن است نشانه ای از زایمان زودرس باشد.

علائم زایمان

علائم زایمان و جدا شدن کیسه آب

پاره شدن خود به خود کیسه آب یا “جدا شدن کیسه آب” نشانه ای مهم برای زایمان است. این اتفاق زمانی می افتد که کیسه آمنیوتیک پاره می شود و مایع از مهبل (واژن) خارج می شود. هنگامی که کیسه آب پاره می شود، باید بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید و اطلاعاتی را درباره غلظت و رنگ مایع، در اختیار پزشک بگذارید. رنگ سبز این مایع، ممکن است بر اثر تخلیه روده نوزاد باشد.

فقط حدود 10٪ زنان این علامت را قبل از زایمان دارند، در حالی که بقیه، این حالت را در طول  زایمان تجربه می کنند. گاهی اوقات اگر کیسه آب پاره نشود، ممکن است کودک در داخل کیسه آمنیوتیک متولد شود.

غریزه لانه سازی (آماده کردن محل نگهداری نوزاد)

همان طور که از نام آن پیداست، لانه سازی و ساخت یک پناهگاه برای کودک، غریزه ای مادرانه می باشد. در طول دوران بارداری و روزهایی که به سختی نفس می کشیدید و احساس ضعف داشتید، ناگهان انرژی به سراغ شما می آمد که خانه را مرتب کنید، اتاق نوزادتان را رنگ آمیزی کنید، یا چیزهایی را برایش آماده کنید. از لحاظ علمی اثبات شده است که این غریزه نه تنها در گونه های دیگر پستانداران وجود دارد، بلکه انسان نیز دارای این غریزه می باشد.

علی رغم داشتن انرژی، به اینگونه خواسته های خود توجهی نکنید. استراحت کنید زیرا هر لحظه ممکن است وقت زایمان از راه برسد.

 اسهال

در مراحل اولیه زایمان، بدن پروستاگلاندین ها را آزاد می کند که باعث نرم شدن دهانه رحم می شود و انقباض رحم را نیز کم می کند. همچنین باعث تحریک حرکات روده می شود تا روده به طور طبیعی تخلیه شود و راه را برای تولد نوزاد آماده کند. این یک نشانه خوب است، زیرا باعث تمییز شدن شکم شما شده و در طول زایمان، احساس ناراحتی نمی کنید.

كمر درد و علائم زایمان

کمر درد در دوران بارداری، طبیعی است، اما اگر شدت پیدا کند، ممکن است نشانه ای از کمر درد مخصوص بارداری باشد. معمولا زمانی که نوزاد در حال تولد می باشد، رویش به سمت ستون فقرات مادر است. با این حال، در برخی موارد، امکان اینکه جمجمه کودک به ستون فقرات مادر ضربه وارد کند و باعث درد مفرط در ناحیه کمر شود، وجود دارد.

نرم و شل بودن مفاصل

در طول بارداری، هورمون آرامبخش به نرمی و شل شدن مفاصل شما کمک می کند. به همین دلیل است که شما از هفته 29 بارداری، ممکن است احساس ضعف در عضلات خود داشته باشید. با این حال، این یک روش طبیعی برای باز شدن عضلات لگن برای تولد کودک می باشد.

کاهش یا افزایش وزن

با نزدیک شدن به پایان دوران بارداری، وزن شما افزایش پیدا نخواهد کرد. حتی بعضی از زنان باردار ممکن است کاهش وزن نیز داشته باشند، اما این تاثیری بر روی کودک شما ندارد و کاملا طبیعی است. نوزاد شما همچنان وزن خود را افزایش می دهد اما شما به دلیل کاهش سطح مایع آمنیوتیک، افزایش حرکات روده و نگرانی، وزن خود را از دست خواهید داد.

علائم زایمان

زمان زایمان ، چه کاری باید انجام دهید و چه وقت با پزشک تماس بگیرید؟

در صورت داشتن انقباض، پزشک درباره آنچه که باید انجام دهید، شما را راهنمایی می کند. اگر فکر می کنید که انقباضات ثابت هستند و ممکن است زایمان نزدیک باشد، باید بلافاصله با پزشک یا ماما تماس بگیرید.

اگر متوجه موارد زیر شدید، با پزشک خود تماس بگیرید:

  • خونریزی یا ترشح به رنگ قرمز روشن است و نباید قهوه ای تیره یا صورتی کم رنگ باشد
  • پاره شدن کیسه آب، مخصوصا اگر سبز رنگ یا قهوه ای رنگ باشد و یا بوی نامطبوعی بدهد
  • سردرد، تغییر در وضعیت بینایی،احساس درد در قسمت بالای شکم یا تورم ناگهانی (علائم بارداری ناشی از فشار خون بالا یا پره اکلامپسی)
  • کم شدن فعالیت نوزاد
  • درد در ناحیه پشت
  • شروع انقباضات قبل از هفته 37 بارداری و یا هر علامت دیگری که نشان دهنده زایمان زودرس می باشد

قبل از زایمان و با شروع علائم زایمان چه کاری باید انجام دهید؟

در هنگام زایمان، آرامش خود را حفظ کنید و تمرکز داشته باشید. طبیعی است که بر اثر هراس یا ناتوانی، دست پاچه شوید. اگر فکر می کنید که زمان زایمان، نزدیک است، از همسر یا اعضای خانواده تان بخواهید که در کنارتان باشند.

  • دراز بکشید و آرام باشید.
  • یک مکان آرام پیدا کنید، دراز بکشید و آرام باشید و به طور معمولی نفس بکشید.
  • بدن خود را هیدراته نگه دارید.
  • به اندازه کافی آب یا آبمیوه بنوشید تا از گرفتگی عضلات که ممکن است ناشی از کم آبی بدن باشد، پیشگیری کنید.
  • استراحت کنید و صبر داشته باشید.

شریک زندگی شما یا هر کس دیگر نیز، علائمی را که شما تجربه می کنید، درک می کنند. اگر درد شدیدتر شد یا در عرض یکی دو  ساعت، برطرف نشد، با پزشک تماس بگیرید.

اگر بدون داشتن انقباض، کیسه آب پاره شود، چه اتفاقی می افتد؟

اگر بدون داشتن انقباض، کیسه آب پاره شود، پزشک مجبور است زایمان را انجام دهد. این باعث جلوگیری از ابتلای نوزاد به عفونت می شود زیرا دیگر کیسه آمنیوتیک برای محافظت از نوزاد وجود ندارد. همچنین، اگر شما استرپتوکوک مثبت B  داشته باشید، در صورت پاره شدن کیسه آب، شما و نوزادتان در معرض ابتلا به استرپتوكوك گروه B قرار می گیرد. دکتر باید به شما این اطمینان را بدهد که همه چیز خوب  است.

علائم زایمان

سوالات متداول در مورد علائم زایمان

آیا کاهش اشتها، نشانه ای از نزدیک شدن زمان زایمان است؟

بله، در دوران زایمان، تغییرات جسمی، انرژی زیادی را از شما می گیرند، همچنین باعث از بین رفتن حس گرسنگی و کاهش اشتهای شما نیز می شوند. حتی اگر غذا هم بخورید، ممکن است در نهایت آنها را برگردانید. بنابراین توصیه می شود غذاهایی که هضم راحتی دارند، مصرف کنید تا سطح انرژی شما افزایش پیدا کند.

آیا سردرد و تهوع از علائم زایمان است؟

سردرد و حالت تهوع یک یا دو روز قبل از زایمان شروع  می شود. سردرد و حالت تهوع ممکن است باعث ناراحتی شما شوند در این صورت فورا به پزشک خود مراجعه کنید.

نشانه های باز شدن سرویکس چیست؟

با باز شدن سرویکس و فشار عضلات رحم، دهانه رحم تا 10 سانتیمتر باز می شود. شما با استفاده از انگشت خود، این کشیدگی و باز شدن دهانه رحم را بررسی کنید. دهانه رحم به راحتی باز می شود و شما می توانید سر نوزاد خود را که بافتی نرم و مخملی دارد، حس کنید. فشار سر نوزاد به دهانه رحم، علامت وارد شدن به مرحله زایمان می باشد. اما از تمیز بودن و عفونی نبودن دستان خود اطمینان داشته باشید.

نشانه های زایمان زودرس در هفته 35 بارداری چیست؟

زایمان زودرس می تواند بین هفته 20 تا 37 بارداری اتفاق بیفتد و با انقباضات مکرر، ناراحت کننده و منظمی آغاز می شود. نشانه های مرتبط با زایمان زودرس عبارتند از:

  • درد یا فشار دائم در ناحیه لگن، کشاله ران یا ران
  • اسهال و گرفتگی روده
  • بروز درد های نامنظم در قسمت کمر
  • ترشحات صورتی یا قهوه ای رنگ واژن، قبل از زایمان

در صورت داشتن این علائم یا بروز بیش از چهار انقباض در طول یک ساعت، باید بلافاصله به پزشک خود مراجعه کنید.

آیا دمای بدن قبل از زایمان تغییر می کند؟

با نزدیک شدن زمان زایمان، دمای بدن به علت انقباضات و گرگرفتگی ها بیشتر می شود.

آیا فشار به لگن  از علائم زایمان است؟

بله، فشار بر روی لگن نشانه ای از زایمان است و نشان میدهد که نوزاد درون لگن قرار دارد. فشار می تواند شدید باشد و همچنین باعث حرکات روده قبل از زایمان می شود و این حس را به شما دست می دهد که نوزاد در حال متولد شدن می باشد.

آیا افزایش حرکات جنین، نشانه ای از زایمان است؟

با نزدیک شدن به زمان زایمان، نوع حرکت نوزادان نیز تغییر می کند، زیرا آنها از رحم  خارج می شوند و سعی می کنند حرکاتشان را با حرکات مادر تطبیق دهند.

شما باید به این باور برسید که بدن شما و نوزادتان، زمان مناسب تولد را می دانند. کیف مخصوصا بیمارستان و همه چیزهایی که شما و فرزندتان ممکن است به آنها نیاز داشته باشید را آماده کنید. نگران زایمان نباشید و اجازه ندهید افکار شما، باعث شوند که نتوانید شب را به راحتی بخوابید. در عوض، بر این واقعیت که سعادت مادر شدن را پیدا کرده اید و به زودی نوزادتان را در آغوش می گیرید، تمرکز کنید.


میلیا کیست های کوچک و غیر التهابی هستند که بر روی پوست به وجود می آیند. این جوش های کوچک و سر سفید، بسیار واضح هستند و زمانی که کراتین در زیر سطح پوست جمع می شود، به وجود می آیند. این ها را نباید با جوش های معمولی ( جوش های چرکی AKA) اشتباه بگیرید. میلیا، قرمز یا ملتهب نیست. در این مقاله از بخش زیبایی، پوست و موی دکتر سلام به بررسی علل، علائم و راه های تشخیص و درمان میلیا خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید.

علائم میلیا

این جوش های کوچک سفید رنگ که روی صورت شما هستند، در حقیقت، جوش نیستند پس آنها را نترکانید (حتما سعی کرده اید که این کار را انجام دهید). نسبتا آزار دهنده هستند و  از بین هم نمی روند. این جوش ها، از نوع جوش های چرکی نیستند بلکه نوع دیگری از عیوب پوستی به نام میلیا هستند.

میلیا

میلیا، جوش های سفید متمایل به زرد و سفتی هستند که بر روی پوست دیده می شوند. آنها تقریبا بافتی شبیه به ماسه دارند که در زیر سطح پوست، جمع می شوند. این عارضه پوستی ، معمولا کوچک هستند و قطری به اندازه 1 تا 2 میلی متر دارند اگرچه که گاهی اوقات، بزرگتر هم می توانند باشند.

با اینکه بروز این عارضه پوستی ، در هر جایی ممکن است به وجود بیاید، اما بروز آنها در اطراف چشم ها، گونه ها، بینی و پیشانی رایج تر است. این عارضه پوستی دردناک نیست و خارش ندارد. با وجود اینکه آزار دهنده هستند اما کاملا بدون ضرر می باشند.

ممکن است شاهد چیزهای بی اهمیت بیشتری در رابطه با پوست خود باشید مثلا یک جوش کوچک سفید که میلیوم نامیده می شود ولی اگر به دسته ای از این جوش ها اشاره می کنید، آنها میلیا هستند که جمع میلیوم می باشند.

علل و دلائل میلیا

زمانی که منافذ سلول های پوستی بسته می شوند و یا کراتین در زیر سطح پوست جمع می شود، این عارضه پوستی به وجود می آید. رنگ سفیدی که شما شاهد آن هستید همان کراتینی است که در زیر لایه نازک پوست، جمع شده است. زمانی که سلول های مرده پوست، به درستی نمی ریزد، این عارضه پوستی اتفاق می افتد.

میلیا

این عارضه پوستی به طور باورنکردنی، رایج است. اگر لباس خود را در آورید، احتمالا در بعضی از مناطق پوست خود، شاهد میلیوم خواهید بود و در هر سنی، از نوزادی تا سن 110 سالگی، می تواند اتفاق بیفتد.

بعضی از افراد نسبت به دیگر افراد، بیشتر مستعد ابتلا به این عارضه پوستی هستند. در بیشتر موارد، میلیا بدون هیچ گونه دلیلی، به وجود می آید.

در صورت داشتن آکنه و جوش های سر سیاه، شاید میلیا نیز داشته باشید. اما این عارضه پوستی، حتی بدون داشتن آکنه و پوستی نسبتا صاف نیز ممکن است بروز کند و این کاملا  طبیعی است.

اگر چه خیلی اوقات، میلیا در گروه آکنه های کمدونال ( comedonal) ، رده بندی می شوند اما دقیقا باعث شیوع آکنه نمی شوند. آکنه کمدون، زمانی که منافذ پوستی بسته می شوند، به وجود می آیند. میلیا کیست های کوچک و ریزی هستند که دقیقا در زیر لایه بالایی پوست و نه در داخل منافذ پوستی ، ایجاد می شوند.

میانگین خوب شدن این عارضه پوستی ، نسبت به بهبودی جوش های دیگر خیلی طولانی تر می باشد.بیشتر آکنه ها، به طور طبیعی در طی چند روز خوب می شوند، اما بهبودی این عارضه پوستی، هفته ها یا ماه ها می تواند به طول بیانجامد.

علاوه بر این، این عارضه پوستی می تواند به علت آسیب هایی که به پوست وارد می شود نیز اتفاق بیفتد، مانند سوختگی، آفتاب سوختگی، تاول و مواردی مشابه. بعضی از داروها نیز می توانند باعث بروز این آسیب شوند، اما این موارد، بسیار نادر هستند. این طور به نظر می رسد که قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید، باعث بروز این عارضه پوستی می شود. این موضوع، دلیل دیگری است که به صورت روزانه و هر روز، از کرم های ضد آفتاب استفاده کنید.

میلیا

تشخیص و درمان این بیماری پوستی

اما مسائل دیگری نیز در بروز این جوش های کوچک سفید رنگ، نقش دارند. اگر از آنچه که دلیل به وجود آمدن این جوش ها بر روی پوستتان شده، مطمئن نیستید و یا اگر برای درمان آنها به کمک  نیاز دارید، با پزشک خود تماس بگیرید.

بیشتر میلیا ها، در یک بازه زمانی مناسب و کافی، به خودی خود، خوب خواهند شد. اما ممکن است خیلی طول بکشد تا خود به خود از بین بروند، مثلا ممکن است ماه ها و سال ها به طول بیانجامد. اگر نمی خواهید این مقدار زمان را برای بهبود میلیا صبر کنید، روش هایی برای درمان وجود دارند. محصولاتی که باعث افزایش عملکرد سلولی می شوند، مانند رتینوئید موضعی یا اسید گلیکولیک، به پیشگیری و درمان این عارضه پوستی، می توانند کمک کنند.

یکی از این روش ها، تخلیه این عارضه پوستی توسط یک فرد حرفه ای می باشد. فرآیندی ساده و آسان است و  نتایج آنی و فوری در پی دارد. از یک متخصص پوست برای بهترین روش درمانی این عارضه پوستی، مشاوره بگیرید.

میلیا

پیشگیری از میلیا

روش ها و اقداماتی برای به حداقل رساندن شانس خود برای ابتلا به میلیا وجود دارد، در آن هنگام که برای پیشگیری از بروز آن، هیچ کاری از دستتان بر نمی آید.

چنانچه پوست شما مستعد ابتلا به میلیا می باشد، در مرحله اول باید مراقب آنچه که بر روی پوست خود می زنید، باشید. استفاده از مرطوب کننده های چرب و سنگین و یا کرم های دور چشم یک عامل بروز میلیا هستند و  بیشتر احتمال دارد که در ایجاد این جوش های ریز سفید رنگ، نقش داشته باشند.

می توانید محصولات مختلفی را برای بهبود یافتن این جوش ها، آزمایش کنید اما از محصولات بدون روغن یا غیر کمدوژنیک استفاده کنید. این محصولات کمتر باعث مسدود شدن منافذ پوستی و  بروز میلیا خواهند شد.

میلیا یک نوع آسیب پوستی رایج می باشد. جوش های کوچک، سفت و سفید رنگی که بر روی پوستتان دارید، به احتمال زیاد، همان میلیا هستند. خوشبختانه، بدون ضرر هستند و جدا از مسائل زیبایی، نیازی به درمان نیز ندارند.


بیشتر بدانید:


آیا می دانید مقاومت بدن و باکتری ها در برابر آنتی بیوتیک یکی از تهدیدهای موجود برای سلامت بدن است و هر کسی در هر سنی و در هر کشوری به آن مبتلا شود؟ آیا می دانید این مشکل می تواند به شکل طبیعی اتفاق افتد، اما استفاده نادرست از آنتی بیوتیک ها این فرآیند را سریع تر می کند؟ در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام به بررسی این موضوع می پردازیم. می دانید درمان بسیاری از عفونت ها مثل ذات الریه، سل و … به علت همین مشکل سخت تر شده و این مقاومت بدن و باکتری ها در برابر آنتی بیوتیک منجر به مواردی مثل افزایش هزینه های بیشتر پزشکی و افزایش نرخ مرگ و میر شده است؟

آنتی بیوتیک چیست؟

آنتی بیوتیک ها داروهایی هستند که برای درمان عفونت های باکتریایی استفاده می شوند. این دسته از داروها از رایج ترین داروهای تجویز شده برای بیماران هستند. در واقع آنتی بیوتیک ها با مهــار و پیشگیری از رشد باکتری ها آنها را متوقف کرده یا آنها را از بین می برند. اولین آنتی بیوتیک کشف شده پنی سیلین نام دارد که الکساندر فلمینگ در سال 1928 آنرا کشف کرد.

مقاومت بدن و باکتری ها در برابر آنتی بیوتیک

در جنگ جهانی دوم نیز از پنی سیلین بسیار استفاده شد. با این حال، سولفونامیدها اولین آنتی بیوتیک هایی بودند که در دهه 1930 برای موارد بالینی مورد استفاده قرار گرفتند. می توان گفت کشف آنتی بیوتیک ها انقلابی در علم پزشکی ایجاد کرد؛ چراکــه بوسیله این داروها بیماری های کشنده و مرگبار نیز قابل درمان بودند. در حال حاضر صدها نوع آنتی بیوتیک وجود دارد که هر یک به گروه های متعددی تقسیم می شوند. این گروه ها شامل موارد زیر می شوند:

  • پنی سیلین ها
  • سفالوسپورین ها
  • کارباپنم ها
  • آمینوگلیکسید ها
  • تتراسیلین ها
  • ماکرولید ها
  • فلوروکلنول ها
  • سولفونامید ها

پس از ارئه توضیح مختصری از آنتی بیوتیک ها و انواع آن، نوبت به آن می رسد که به بررسی بیشتر بیماری مقاومت بدن و باکتری ها به آنتی بیوتیک ها بپردازیم.

مقاومت بدن و باکتری ها در برابر آنتی بیوتیک

مقاومت بدن و باکتری ها به آنتی بیوتیک

این مورد هنگامی اتفاق می افتد که علیرغم وجود یک یا چند نوع آنتی بیوتیک ، باکتری بتواند زنده بماند و رشد کند. در صورت وقوع این موضوع، باکتریِ مقاوم شده باعث ایجاد عفونت می شود.

مقاومت در برابر آنتی بیوتیک، یکی از انواع مقاومت ضدمیکروبی است. میکروب های دیگر، مثل ویروس ها و قارچ ها هم می توانند در برابر داروهای ضدمیکروبی مقاوم شوند، اما ما در این نوشته به بررسی مقاومت باکتری هایی می پردازیم که در برابر آنتی بیوتیک ها مقاوم شده اند.

علل اصلی این مقاومت

مهمترین علت مقاومت بدن و باکتری ها به این دسته از داروها این است که فرد، زیاد خود درمانی می کند. خوددرمانی باعث می شود از دوز نامناسب دارو استفاده کرده و حتی زمانی که بیماری در حدی نیست که نیاز به مصرف آنتی بیوتیک باشد، اما فرد از این داروها استفاده می کند.

دلیل مهم دیگر این مقاومت این است که قبل از اینکه بیماری عفونی تان کاملا خوب شود، مصرف داروهایتان را قطع می کنید.

مقاومت بدن و باکتری ها در برابر آنتی بیوتیک

پیشگیری و درمــان

مقاومت آنتی بیوتیکی می تواند با اقداماتی مثل استفاده نادرست و بیش از حد آنتی بیوتیک، عدم پیشگیری و کنترل های لازم و … بیشتر شود. در ادامه به راه های پیشگیری و درمان این مقاومت در برابر آنتی بیوتیک ها می پردازیم.

برای پیشگیری از مقاومت در برابر آنتی بیوتیک، می توانیم به موارد زیر بپردازیم:

  • فقط و فقط در صورت اطمینان از نیاز به آنتی بیوتیک، آنرا مصرف کنید (مصرف خودسرانه ممنوع!) طبق تحقیقات انجام شده 30% از داروهای تجویز شده در نسخه های هر سال، برای بیمار ضروری نیستند. همیشه از پزشک خود بپرسید آیا آنتی بیوتیک، واقعا مورد نیاز بیماری شماست؟!
  • قرص ها و داروهایتان را تا آخر مصرف کنید! داروهایی که برای شما تجویز شده را تا انتها مصرف کنید. حتی زمانی که حس کردید حالتان بهتر شده دست مصرف آنها را ادامه دهید. اگر قبل از آنکه عفونت به شکل کامل رفع شود، از مصرف دارو دست بکشید احتمال اینکه این باکتری در برابر دارو مقاوم شود زیاد است.
  • همیشه دارو را دقیقا همانطور که پزشکتان دستور داده مصرف کنید.
  • هرگز آنتی بیوتیک های قبلا استفاده شده را صمرف نکرده و به کسی نیز پیشنهاد ندهید.
  • با انجام کارهایی مثل شستن دست ها، رعایت بهداشت در تهیه غذا، ارتباط نداشتن با افراد مریض، رابطه جنسی ایمن تر و واکسن های منظم از بوجود آمدن مقاومت آنتی بیوتیکی پیشگیری کنید.

مقاومت بدن و باکتری ها در برابر آنتی بیوتیک

اما به منظور پیشگیری و درمان، متخصصین حوزه سلامت نیز می توانند اقداماتی انجام دهند. این اقدامات شامل موارد زیر است:

  • با شستن منظم دست ها، تمیز کردن وسایل پزشکی و نیز محیط کاری به جلوگیری از این بیماری کمک کنند.
  • تنها در صورتی این دسته دارو ها را تجویز کنید که مورد نیاز بیمار باشد.
  • موارد مقاومت در برابر آنتی بیوتیک را به تیم های تجسس گزارش دهید.
  • با بیمار خود صحبت کرده و به او درباره نحوه استفاده درست از آنتی بیوتیک ها، مقاومت در برابر آنتی بیوتیک و خطرات ناشی از استفاده نادرست آن بگویید.
  • راه های پیشگیری از مقاومت آنتی بیوتیکی را نیز به بیمار خود بگویید. ( مثلا واکسن زدن، شستن دست ها، رابطه جنسی ایمن، پوشاندن بینی و دهان موقع عطسه)

بهترین راه این است که قبل از تشدید عفونت و پیشرفت بیماری، از مواد غذایی طبیعی که برای درمان عفونت مفید هستند و حتی از بروز عفونت پیشگیری می کنند استفاده کنید. خوردن آبمیوه تازه می تواند بدن شما را قوی کرده و از نیاز به خوردن آنتی بیوتیک برهانند. ویتامین C نقش اساسی در تقویت سیستم ایمنی بدن ایفا می کند. شما چه پیشنهاداتی برای پیشگیری و درمان مقاومت باکتری ها به آنتی بیوتیک ها دارید؟ حتما نظرات خود را در بخش دیدگاه ها و نظرات با ما در میان بگذارید. همچنین می توانید سوالات خود را از کارشناسان و پزشکان ما بپرسید تا در اسرع وقت پاسخ داده شوند.


بیشتر بدانید:


در مورد داروی آسیترتین چقدر اطلاعات دارید؟ آیا می دانید چه فواید و عوارضی دارد؟ برای درمان اختلالات پوستی جدی مثل پسوریازیس استفاده می ‌شود. این دارو با کمک به رشد طبیعی و بهبود پوست عمل می ‌کند. پس از توقف مصرف آسیترتین، این دارو به کار خود ادامه خواهد داد، اما بعد از مدتی، وضعیت پوست دوباره به حالت اولیه باز می گردد و ممکن است که نیاز به مصرف دوباره داشته باشید. در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام به بررسی نحوه مصرف، کاربرد، عوارض، مزایا و اختلالات دارویی آسیترتین خواهیم پرداخت.

آسیترتین در بارداری

آسیترتین نباید برای درمان زنانی که قادر به حاملگی هستند، استفاده شود مگر این که سایر انواع درمان ها ابتدا امتحان شده و شکست‌ خورده باشند. آسیترتین نباید در دوران بارداری مصرف شود، زیرا باعث نقص ‌های مادرزادی در نوزاد می ‌شود. اگر قادر به حاملگی هستید، بسیار مهم است که بخوانید و هشدارهای لازم در حین بارداری را برای مصرف آسیترتین دنبال کنید. این دارو فقط با تجویز پزشک قابل تهیه است و به شکل کپسول در دسترس می باشد.

آسیترتین

مراقبت های لازم قبل از استفاده

در هنگام تصمیم‌ گیری برای شروع مصرف یک دارو، باید خطرات مصرف آن در نظر گرفته شود. این کاری است است که شما و پزشک تان باید انجام دهید. در خصوص این دارو، موارد زیر، باید در نظر گرفته شود:

آلرژی ها

به دکتر خود بگویید که آیا تا به حال واکنش غیر عادی یا آلرژی به این دارو و یا هر گونه دارو دیگری داشته ‌اید یا خیر. هم چنین به متخصص مراقبت ‌های بهداشتی خود بگویید که آیا به انواع دیگری از آلرژی ‌ها مبتلا هستید یا خیر؛ آلرژی هایی از قبیل آلرژی به غذا ها، رنگ ‌ها، مواد نگهدارنده، یا حیوانات. در خصوص محصولات بدون نسخه برچسب و یا ترکیبات روی بسته را به دقت بخوانید.

کودکان

مطالعات مناسبی در رابطه با ارتباط بین سن و تاثیر آسیترتین برکودکان انجام نگرفته است. ایمنی و اثربخشی آن نیز مورد تایید قرار نگرفته است.

افراد مسن

مطالعات انجام‌ شده تا به امروز، مشکلاتی در خصوص کهنسالان را نشان نداده اند که کارآیی آسیترتین را در افراد مسن محدود کند. با این حال، به احتمال زیاد بیماران مسن ‌تر دارای مشکلات کبدی، کلیوی یا بیماری ‌های قلبی هستند که ممکن است نیاز به احتیاط و سازگاری در دوز دارو، برای بیمارانی که آسیترتین مصرف می ‌کنند وجود داشته باشد.

بارداری

مطالعات انجام شده بر روی حیوانات و یا زنان باردار، شواهد مثبتی در خصوص ناهنجاری های جنینی را نشان داده ‌اند. این دارو نباید در زنانی که باردار هستند یا ممکن است که باردار شوند مورد استفاده قرار گیرد چون خطرات آن به وضوح بیشتر از هر فایده احتمالی است.

شیردهی

هیچ مطالعه مناسبی در مورد خطرهای احتمالی برای زنان در حال شیردهی هنگام استفاده از این دارو وجود ندارد. قبل از مصرف این دارو در هنگام شیردهی، مزایای بالقوه آن را نسبت به خطرات بالقوه آن ارزیابی کنید.

آسیترتین

اختلالات دارویی

اگرچه دارو های خاص نباید در یک زمان مورد استفاده قرار گیرند، اما در برخی موارد، ممکن است نیاز باشد که دو دارو که با هم تداخل دارند، مورد استفاده قرار گیرند. در این موارد پزشک شما مقدار دوز دارو ها را تغییر می دهد و یا اقدامات احتیاطی دیگری را انجام می دهد.

زمانی که این دارو را مصرف می کنید، مهم است که متخصص بهداشت و درمانگر شما بداند که آیا هیچ یک از داروهای فهرست ‌شده در زیر را مصرف می ‌کنید یا خیر. برهم کنش های زیر براساس اهمیت بالقوه آن ‌ها انتخاب شده‌اند و لزوما همه فراگیر نیستند.

استفاده از این دارو با هر یک از دارو های زیر توصیه نمی ‌شود. پزشک شما ممکن است تصمیم بگیرد که با این دارو شما را درمان نکند و یا تعدادی از داروهای دیگری را که مصرف می ‌کنید، تغییر دهد.

  • کلروتترا سایکلین
  • دمکلو سایکلین
  • دوکسی سایکلین
  • لیمی سایکلین
  • مکلو سایکلین
  • متا سایکلین
  • مینو سایکلین
  • اکسی تترا سایکلین
  • رولی تترا سایکلین
  • تترا سایکلین

معمولا استفاده از این دارو با هر یک از داروهای زیر توصیه نمی‌ شود، اما ممکن است که در برخی موارد این کار لازم باشد. اگر هر دو دارو با هم تجویز شوند، پزشک شما ممکن است مقدار دارو را تغییر دهد و یا بگوید که هر دو دارو یا یکی از آن دو را مصرف کنید.

  • کلوتتراسایکلین
  • دموکلوسایکلین
  • دوکسی سایکلین
  • لیمی سایکلین
  • مکلو سایکلین
  • متا سایکلین
  • مینو سایکلین
  • اکسی تترا سایکلین
  • رولی تترا سایکلین
  • سره سایکلین
  • تترا سایکلین

استفاده از این دارو با هر یک از داروهای زیر ممکن است باعث افزایش عوارض جانبی خاص شود، اما استفاده از هر دو دارو ممکن است بهترین درمان برای شما باشد. اگر هر دو دارو با هم تجویز شوند، پزشک شما ممکن است مقدار دارو را تغییر دهد و یا بگوید که هر دو دارو را مصرف کنید.

اختلالات غذایی آسیترتین

داروهای خاص نباید در هنگام خوردن غذا و یا به همراه انواع خاصی از غذاها مصرف شوند زیرا ممکن است که اختلالاتی رخ دهند. استفاده از الکل و یا تنباکو با داروهای خاص ممکن است باعث ایجاد اختلال و تشدید عوارض شود. اختلالات غذایی زیر براساس اهمیت بالقوه آن‌ها انتخاب شده ‌اند و لزوما همه فراگیر نیستند.

استفاده از این دارو با هر یک از موارد زیر معمولا توصیه نمی‌ شود، اما در برخی موارد غیرقابل ‌اجتناب است. اگر لازم باشد که هر دو را با هم مصرف کنید، ممکن است که پزشک شما مقدار دوز دارو یا میزان دفعات استفاده را تغییر دهد و یا اینکه دستورالعمل های ویژه ‌ای در مورد مصرف غذا، الکل و یا تنباکو به شما بدهد. آسیترتین را می توانید با وعده های غذایی اصلی خود مصرف کنید.

آسیترتین

مشکلات پزشکی دیگر

وجود سایر مشکلات پزشکی ممکن است که بر استفاده از این دارو اثر بگذارد. دقت کنید که اگر مشکلات پزشکی دیگری دارید به پزشک خود بگویید:

  • افسردگی
  • مشکلات بینایی
  • بیماری‌ های قلبی
  • کلسترول (کلسترول بالا در خون)
  • رشد غیر طبیعی استخوان
  • تری گلیسیرید یا چربی بالا در خون
  • ویتامین A بالا در بدن
  • التهاب لوزالمعده
  • مشکل مغزی
  • مشکلات روانی- با احتیاط استفاده شود. ممکن است شرایط را وخیم تر کند.
  • بیماری دیابت یا سابقه خانوادگی وجود دیابت
  • چاقی – با احتیاط استفاده شود. ممکن است خطر عوارض جانبی را افزایش دهد.
  • چربی بسیار بالای خون
  • بیماری کلیوی شدید
  • بیماری شدید در کبد – نباید در بیماران با این شرایط مورد استفاده قرار گیرد.

استفاده صحیح از آسیترتین

بسیار مهم است که  آسیترتین را فقط با تجویز پزشک تان مصرف کنید. بیشتر از مقدار تعیین شده نخورید و بیشتر از مدت زمانی که پزشک تان تجویز کرده است مصرف نکنید. انجام این کار ممکن است احتمال بروز اثرات جانبی را افزایش دهد.

آسیترتین با فرم اطلاعات بیمار و راهنمای دارویی همراه است. این دستورالعمل‌ ها را به دقت بخوانید و دنبال کنید. اگر سوالی دارید از پزشک خود بپرسید. از شما خواسته می ‌شود که قبل از شروع مصرف این دارو فرم رضایت ‌نامه را امضا کنید تا نشان دهد که شما دستورالعمل را فهمیده اید.

اطلاعاتی در مورد برنامه ای که باید انجام دهید به شما داده خواهد شد، که برنامه پیش‌گیری از بارداری الزامی در طول مصرف و برنامه بعد از درمان نیز نامیده می ‌شود. این اطلاعات مهم در مورد چگونگی جلوگیری از بارداری در هنگام استفاده از دارو است. اگر در مورد این برنامه سوالی دارید از پزشک خود بپرسید.

برای زنان – این دارو ممکن است موجب نقص‌ در نوزاد شود. برای اینکه قبل از شروع درمان مطمئن شوید که باردار نیستید، پزشک تان از شما درخواست می کند:

  • از دو شکل موثر کنترل تولد (پیشگیری از بارداری) به مدت حداقل یک ماه قبل از شروع درمان استفاده کنید.
  • زمانی که دوران قاعدگی شما طبیعی است گزارش کنید.
  • یک تست بارداری را در عرض یک هفته قبل از شروع درمان انجام دهید تا مطمئن شوید که باردار نیستید.
  • دوره درمانی خود را در طی روز دوم یا روز سوم دوره قاعدگی بعدی خود آغاز کنید.
  • یک برگه را امضا کنید تا نشان دهد که شما اهمیت عدم بارداری به مدت حداقل ۲ تا ۳ سال پس از توقف مصرف این دارو را متوجه شده اید.

زنانی که قادر به بارداری هستند باید حداقل ۲ تا ۳ سال پس از توقف مصرف آسیترتین برای کمک به پیشگیری از بارداری ناخواسته، از دو نوع کنترل بارداری استفاده کنند. اگر فکر می ‌کنید که این کار معقول نیست یا احساس می کنید که نمی ‌توانید این کار را انجام دهید، پیش از شروع این دارو با پزشک خود صحبت کنید.

به علت خطر بروز نقص‌ های مادرزادی و عوارض جانبی جدی دیگر نباید این دارو را با افراد دیگر به اشتراک بگذارید.

آسیترتین

میزان مصرف

میزان مصرف این دارو برای بیماران مختلف متفاوت خواهد بود. دستورهای پزشک تان را دنبال کنید و یا دستورالعمل ‌های روی برچسب را مطالعه کنید. اطلاعات زیر تنها شامل مقادیر متوسط مصرف این دارو است. اگر میزان دوز شما متفاوت است، آن را تغییر ندهید مگر این که پزشک تان به شما بگوید که این کار را بکنید.

مقدار دارویی که مصرف می‌ کنید به قدرت دارو بستگی دارد. همچنین تعداد دوزی که روزانه مصرف می ‌کنید، زمان بین دوزها و مدت زمانی که باید دارو را مصرف ‌کنید بستگی به مساله پزشکی ای دارد که باعث شده که شما از این دارو استفاده ‌کنید.

برای پسوریازیس شدید:

  • بزرگسالان – در ابتدا، ۲۵ تا ۵۰ میلی‌گرم در روز به عنوان یک مقدار واحد. پزشک شما ممکن است دوز را برطبق نیازتان تنظیم کند.
  • کودکان – مصرف و دوز باید توسط پزشک تعیین شود.

فراموش کردن یک نوبت از مصرف آسیترتین

اگر مصرف یک نوبت از دارو را فراموش کردید، هر چه زودتر آن را مصرف کنید. با این حال، اگر نزدیک به دوز بعدی است، از دوز فراموش شده صرف ‌نظر کرده و به برنامه منظم دارو برگردید. میزان دوز مصرفی را در یک نوبت دو برابر نکنید.

نگهداری

  • دارو را در یک ظرف در بسته و در دمای اتاق و به دور از گرما، رطوبت و نور مستقیم نگهداری کنید. از یخ زدن جلوگیری کنید.
  • از دسترس کودکان دور نگه دارید.
  • دارو های تاریخ گذشته را نگه داری نکنید.
  • از متخصص بهداشت و درمان خود در مورد نحوه از بین بردن داروهایی که مصرف نمی کنید، بپرسید.

 هشدارها

مهم است که پزشک تان پیشرفت شما را در بازدید های دوره ای منظم بررسی کند تا مطمئن شود که این دارو درست عمل می‌کند. ممکن است برای بررسی تاثیرات ناخواسته، نیاز به آزمایشات خون باشد.

استفاده از این دارو در حین بارداری می‌تواند باعث بروز نقص‌های مادرزادی در نوزاد شود. شما باید ۲ شکل از کنترل بارداری را حدود یک ماه قبل از شروع این دارو استفاده کنید، در طول مصرف دارو ادامه دهید و تا سه سال پس از قطع مصرف دارو نیز این کار را انجام دهید.

شما باید ۲ تست بارداری منفی داشته باشید تا مطمئن شوید که قبل از شروع این دارو باردار نیستید. شما همچنین باید در طول درمان هر ماه یک ‌بار تست بارداری انجام دهید و ۳ ماه پس از توقف دارو و به مدت ۳ سال نیز این تست را انجام دهید. اگر فکر می‌ کنید که هنگام استفاده از این دارو باردار شده ‌اید، به پزشک خود اطلاع دهید.

در حالی که از این دارو استفاده می کنید از methotrexate و یا tetracycline  برای درمان عفونت استفاده نکنید. استفاده از این داروها ممکن است موجب عوارض جانبی ناخواسته شود.

در حالی که از این دارو استفاده می‌ کنید ویتامین A یا هر مکمل حاوی ویتامین A را مصرف نکنید ، مگر این که توسط پزشک تان تجویز شود. انجام این کار ممکن است احتمال بروز اثرات جانبی را افزایش دهد.

وضعیت پوست شما ممکن است در طی چند هفته اول درمان بدتر شود و هم چنین ممکن است متوجه آزردگی پوستی به علت استفاده از دارو شوید. با استفاده مداوم، خارش پوست پس از چند هفته کاهش پیدا خواهد کرد. اگر خارش پوست بدتر شد و یا وضعیت پوست شما در طول ۸ تا ۱۲ هفته بهبود پیدا نکرد با پزشک خود صحبت کنید.

زنانی که قادر به باردار شدن هستند در هنگام استفاده از این دارو و تا دو ماه پس از توقف آن باید از مصرف انواع مشروبات الکلی اجتناب کنند. مواد غذایی، نوشیدنی‌ها و یا داروهایی که حاوی الکل هستند را نخورید. نوشیدن الکل باعث می ‌شود که دارو برای مدتی طولانی در بدن باقی بماند و احتمال بروز اثرات جانبی را افزایش دهد. اگر یک زن در طی درمان توسط آسیترتین الکل مصرف کند، باید برای مدت بیش از ۲ تا ۳ سال، بارداری را به تاخیر بیندازد. اگر سوالی در این باره دارید با پزشک خود صحبت کنید.

در طی درمان با آسیترتین و به مدت ۳ سال بعد از درمان و یا به دستور پزشک خود خون اهدا نکنید. زنانی که قادر به بارداری هستند نباید خون حاوی این دارو را دریافت کنند.

اگر در بالای شکم خود درد دارید، مدفوعتان کم رنگ است، ادرار تان تیره است، اشتهایتان را از دست داده اید، تهوع و استفراغ دارید، یا پوست و یا چشمانتان زرد شده است، با پزشک خود مشورت کنید. اینها ممکن است علائمی از یک مشکل کبد جدی باشند.

آسیترتین ممکن است باعث مشکلاتی در استخوان یا ماهیچه ها شود. مشکلاتی از جمله درد مفاصل، درد ماهیچه ها و یا سختی در حرکت. ممکن است که در طی ورزش ‌های مداوم به راحتی آسیب ببیند. همچنین ممکن است به کندی بهبود یابید.

آسیترتین ممکن است باعث تاری دید و یا کاهش دید در شب (کوری شبانه) شود. کوری ممکن است ناگهان رخ دهد. اگر خوب نمی بینید هیچ اقدامی نکنید زیرا می ‌تواند خطرناک باشد. اگر تغییراتی در بینایی تان رخ داد با پزشک خود مشورت کنید.

آسیترتین ممکن است باعث خشکی چشم ها شود. هنگام استفاده از این دارو، استفاده از لنزهای تماسی ممکن است ناراحت ‌کننده باشد. برای کمک به تسکین خشکی چشم، با پزشک خود در مورد استفاده از یک راه‌ حل صنعتی مانند استفاده از اشک ‌های مصنوعی صحبت کنید. اگر التهاب چشمی شدید به وجود آمد، به پزشک خود اطلاع دهید.

آسیترتین ممکن است باعث خشکی دهان، بینی و گلو شود. برای تسکین موقت خشکی دهان، از شکلات یا آدامس استفاده کنید، تکه‌های یخ را در دهان خود ذوب کنید و یا از بزاق دهانتان استفاده کنید. با این حال اگر خشکی دهان بیش از ۲ هفته ادامه یافت، با پزشک یا دندان‌ پزشک خود صحبت کنید. ادامه خشکی دهان ممکن است احتمال گسترش بیماری ‌های دهانی از جمله پوسیدگی دندان، بیماری ‌های لثه و عفونت ‌های قارچی را افزایش دهد.

از قرار دادن پوست خود در معرض باد، آب و هوای سرد و نور خورشید، حتی در روز های ابری اجتناب کنید. پوست شما به خصوص در طول دو یا سه هفته اول بیشتر مستعد آفتاب‌سوختگی، خشکی و یا خارش است. شما نباید از مصرف این دارو دست بردارید، مگر این که خارش پوستی خیلی شدید شود. از لوسیون های برنزه کننده استفاده نکنید. از ضد آفتاب و یا لوسیون ‌های ملایم استفاده کنید. لباس و کلاه محافظ بپوشید و از نور مستقیم خورشید، به ویژه بین ساعات ۱۰ صبح تا ۳ بعد از ظهر دور بمانید.

باید از مصرف محصولات پوستی که ممکن است پوست را تحریک کند خودداری کنید، مگر این که به تجویز پزشک باشد. برخی از نمونه ‌ها عبارتند از:

  • هر محصول موضعی حاوی یک عامل لایه بردار مثل، بنزل پروکسید، رسورسینول، سالیسیلیک اسید، یا گوگرد.
  • محصولات مو که التهاب آور هستند، مانند محصولات پاک کردن مو.
  • محصولات پوستی که باعث حساسیت به خورشید می‌ شوند، مانند آن‌ هایی که حاوی ادویه یا لیمو هستند.
  • محصولات پوست حاوی مقدار زیاد الکل، از قبیل آسترینجنت، کرم های اصلاح، و یا لوسیون های بعد از اصلاح
  • محصولات پوستی که بیش از حد خشک یا ساینده هستند، مثل برخی از محصولات آرایشی، صابون ها، یا پاک کننده های پوست.

آسیترتین

برای بیماران دیابتی:

  • این دارو ممکن است بر سطح قند خون تاثیر بگذارد. اگر متوجه تغییر در نتایج آزمایش خون و یا ادرار تان شدید، یا اگر سوالی دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

اگر درد ناگهانی و شدید معده، سرماخوردگی، یبوست، تهوع، استفراغ و تب را تجربه کردید به پزشک خود اطلاع دهید.

آسیترتین ممکن است باعث برانگیخته شدن برخی از افراد عصبانی، کج ‌خلقی و یا نمایش رفتار های غیر عادی دیگر شود. همچنین ممکن است باعث شود که برخی از افراد افکار و تمایلات خودکشی پیدا کنند و یا افسرده شوند. اگر شما یا اطرافیانتان متوجه هر یک از این عوارض جانبی شدید، به پزشک مراجعه کنید.

اگر تب، ادرار ابری، کاهش یا افزایش میزان ادرار، غش، درد معده، یا تورم دست ‌ها و پا ها را تجربه کردید به پزشک خود اطلاع دهید. این ها ممکن است علائمی از یک وضعیت نادر اما جدی به نام سندروم نشتی مویرگی باشند.

داروهای دیگر را بدون بررسی با پزشک خود مصرف نکنید. این ها شامل ویتامین ها و محصولات گیاهی هستند. برخی از این داروها یا مکمل‌ های غذایی ممکن است قرص ‌های کنترل تولد شما را از کار بیاندازد.

عوارض جانبی آسیترتین

همراه با اثرات مورد نیاز، این دارو می ‌تواند برخی اثرات ناخواسته را نیز ایجاد کند. اگر چه تمام این عوارض جانبی ممکن است رخ ندهد، اما اگر اتفاق بیفتند، ممکن است به مراقبت پزشکی نیاز داشته باشد.

اگر هر یک از عوارض جانبی زیر پدیدار شد با پزشک خود مشورت کنید:

عوارض متداول تر

  • درد کمر
  • طعم بد، غیرمعمول، یا ناخوشایند (بعد از مصرف دارو)
  • درد مفاصل
  • تغییر در حس چشایی
  • زنگ زدن یا وزوز و صداهای غیرقابل توضیح در گوش
  • سختی در حرکت یا راه رفتن
  • احساس گرما
  • سردرد (شدید و ادامه‌دار)
  • از دست دادن شنوایی
  • افزایش حساسیت به درد
  • افزایش حساسیت به لمس
  • سفتی ماهیچه
  • حالت تهوع (شدید و ادامه‌دار)
  • قرمزی صورت، گردن، بازوها و گاهی اوقات بالای سینه
  • قرمزی پوست
  • بی‌خوابی
  • نازک شدن پوست
  • لرزش در دست ‌ها و پاها
  • سوزش زبان
  • مشکل خواب
  • استفراغ (شدید و ادامه دار)

عوارض نادرتر

  • احساس سوزش غیر عادی
  • دید مات
  • آروغ زدن
  • درد سینه
  • خراش، قرمزی و یا خارش پوست
  • درد چشم
  • احساس ناراحتی و یا بیماری
  • سوزش معده
  • افزایش رشد مو بر پیشانی، پشت، بازو ها و پا ها
  • سوء هاضمه
  • عفونت، زخم، بوی غیرمعمول، یا خال‌های کوچک قرمز در پوست
  • خارش پوست و یا ناحیه تناسلی
  • شل شدن تاخن ها
  • از دست دادن ابرو ها و مژه‌ ها
  • احساس درد در طول روابط جنسی
  • قرمزی چشم ‌ها
  • قرمزی و یا درد در اطراف ناخن ها
  • قرمزی یا تورم پلک چشم
  • حساسیت چشم‌ها به نور
  • زخم در دهان
  • ترشح رقیق و سفید بدون بو یا با بوی ملایم از واژن
  • خیسی چشم
  • تارهای سفید در دهان و یا روی زبان

 عوارض بسیار نادر

  • خونریزی
  • درد قفسه‌ سینه
  • سرفه کردن
  • خروج خون همراه با سرفه
  • ادرار تیره
  • اسهال
  • سختی در تنفس یا بلع
  • دید دوگانه و یا مشکلات بینایی دیگر، از جمله کاهش دید در شب بعد از غروب خورشید و قبل از طلوع خورشید
  • افزایش جریان قاعدگی یا خونریزی واژینال
  • خارش یا درد گوش
  • مدفوع رنگی
  • ابریزش بینی
  • سردی دست و پا
  • فلج شدن
  • خونریزی شدید ناشی از بریدگی‌های سطحی
  • ادرار قهوه ‌ای تیره
  • لکه در گوشه چشم
  • درد معده
  • ترشح غلیظ و سفید از واژن
  • بوی ناخوشایند در هنگام تنفس
  • خستگی یا ضعف غیر عادی
  • خارش یا سوزش واژن
  • استفراغ خون
  • زرد شدن پوست و یا چشم ‌ها

پسوریازیس و لوپوس

عوارض کم تر شناخته شده

  • حمله
  • سوزش، بی‌حسی، یا احساسات دردناک
  • ناراحتی سینه
  • سردرگمی
  • سختی در حرف زدن
  • ناتوانی در حرکت بازو ها، پا ها، یا ماهیچه ‌های صورت
  • ناتوانی در صحبت کردن
  • درد در سینه، کشاله ران و یا پاها، به خصوص ساق پا
  • درد یا ناراحتی در بازو ها، فک، پشت، یا گردن
  • آهسته حرف زدن
  • از دست دادن هماهنگی بدن
  • ضعف ناگهانی، ضعف شدید یا بی‌ حسی در بازو ها و یا پا ها
  • تعریق
  • فکر کردن به کشتن فردی دیگر
  • تغییرات در بینایی
  • ضعف در بازو ها، دست‌ ها و پا ها

اگر هر یک از علائم زیر بر اثر مصرف بیش از حد رخ داد، سریعا کمک بگیرید:

علایم مصرف بیش از حد

  • سرگیجه یا گیجی
  • احساس جابجایی مداوم محیط اطراف
  • احساس چرخش

برخی از عوارض جانبی نیز ممکن است رخ دهد که معمولا به مراقبت پزشکی نیاز ندارند. این عوارض جانبی ممکن است در طول درمان از بین بروند چون بدن شما با دارو سازگار می ‌شود. همچنین، متخصص مراقبت ‌های بهداشتی شما ممکن است قادر به ارائه راه ‌هایی برای پیش‌گیری یا کاهش برخی از این عوارض جانبی باشد. اگر هر یک از عوارض جانبی زیر ادامه پیدا کرد و یا باعث ناراحتی تان شد و یا اگر سوالی در مورد آن‌ ها داشتید، با پزشک خود صحبت کنید:

شایع تر

  • لب ‌های متورم، سرخ و یا باد کرده
  • دشواری در استفاده از لنزهای تماسی
  • خشکی بینی
  • خشکی چشم ‌ها
  • افزایش توانایی در آفتاب ‌سوختگی
  • افزایش مقدار موم گوش (غیر عادی)
  • سوزش دهان
  • خارش پوست
  • ریزش مو (معمولا قابل‌ بازگشت است)
  • پوسته ‌پوسته شدن پلک ‌ها، نوک انگشتان، کف دست ‌ها و کف پا
  • چسبناکی پوست
  • تشنگی غیر عادی

نادرتر

کم تر شناخته شده

  • ترک خوردن ناخن و یا شکستگی ناخن
  • درد عضلانی، تنش در عضلات، خستگی و یا ضعف

عوارض جانبی دیگری که ذکر نشده است نیز ممکن است در برخی از بیماران رخ دهد. اگر متوجه عوارض جانبی دیگری شدید، با متخصص بهداشت و درمان خود در میان بگذارید.

جراحی تغییر جنسیت (SRS) در ترنس ها

بدون دیدگاه


در مورد جراحی تغییر جنسیت (SRS) چه می دانید؟ برای تبدیل زن به مرد یا جراحی مرد به زن چه کارهایی لازم است انجام گردد؟ در مورد ترنس چقدر اطلاعات دارید؟ آیا می دانید این افراد برای تبدیل شدن به جنسیتی که از درون احساس می کنند و معتقدند به آن گروه (دختر یا پسر) تعلق دارند، نیاز به جراحی تغییر جنسیت دارند؟ دغدغه اکثر این افراد هزینه بالای این جراحی ها است که چه بسا بسیاری به دلیل همین هزینه نمی توانند جراحی تغییر جنسیت خود را انجام دهند. اگر می خواهید در مورد این جرحی ها بیشتر بدانید با این مقاله از بخش جنسی دکتر سلام همراه باشید.

جراحی تغییر جنسیت چیست؟

جراحی تغییر جنسیت با نام های مختلف از جمله جراحی تغییر جنسیت (GRS)، روش های تایید جنسیت و جراحی بازسازی دستگاه تناسلی شناخته می شود. این روش ها، که به صورت بالینی به عنوان روش های ژنیتوپلاستی شناخته می شوند، به منظور تغییر جنسیت از یک جنسیت به دیگری و به وسیله جراحی انجام می شود.

جراحی تغییر جنسیت (SRS) در ترنس ها

برای اکثر بیماران تحت SRS، عمل جراحی انجام می شود تا جنسیت فیزیکی خود را مطابق با آنچه که احساس می کنند که باید باشند و در عین حال جنسیت حقیقی شان است تغییر دهند. این بیماری که به عنوان اختلال جنسیتی یا اختلال هویت جنسی شناخته می شود، نادر است ولی به طور وسیع تشخیص داده می شود. شما همچنین ممکن است نام این افراد را تحت عنوان ترنس شنیده باشید.

تغییر جنسیت از مرد به زن

روش هایی که دستگاه تولید مثل مردانه را به دستگاه تولید مثل زنانه تغییر می دهند شامل پینکتومی (حذف آلت تناسلی) و یائسکتومی (حذف بیضه ها) است که به طور معمول به وسیله واژینوپلاستی (ایجاد واژن) یا ژنتیک پلاسمایی زنانه (ایجاد دستگاه های تولید مثل زنانه) انجام می شود.

برای کسانی که مرد متولد شده اند و می خواهند که به زن تبدیل شوند، نیز ممکن است روش هایی شامل ایمپلنت های پستان، که روشی برای به حداقل رساندن تفاوت ظاهری است و احتمالا با زنانه سازی هورمون ها انجام می شود.

جراحی زنانه سازی صورت (FFS) اغلب برای خنثی کردن خطوط مردانه صورت انجام می شود. هر بیمار منحصر به فرد است و کارهایی که انجام می شود بر اساس نیاز فردی و بودجه متفاوت است، اما زنانگی صورت اغلب شامل نرم کردن خط ابرو، رینوپلاستی (عمل بینی)، صاف کردن فک و پیشانی و تغییر در استخوان های گونه است. برای بعضی ها، کاندولیناروپلاستی، که معمولا به عنوان “تراشیدن نای” شناخته می شود، می تواند به کم کردن تفاوت ها کمک کند.

جراحی تغییر جنسیت (SRS) در ترنس ها

تغییر از زن به مرد

این روش که اندام های تولید مثل زنانه را به اندام های تولید مثل مردانه تغییر می دهد، یک ژنیتوپلاستی مردانه است (ایجاد اندام های تولید مثل مردانه). این روش از بافت فرج برای ایجاد آلت تناسلی استفاده می کند.

روش هایی که اندام های تولید مثل را تغییر می دهند کم هستند و به ندرت از روش های دیگر استفاده می شود. برای افراد متولد شده با جنسیت زنانه، تغییر شکل ظاهری به جنسیت مردانه نیز ممکن است شامل هورمون درمانی با تستوسترون، ماستکتومی، هیسترکتومی و شاید روش های زیبایی بیشتری باشد که برای داشتن ظاهر مردانه صورت می گیرد.

هزینه جراحی تغییر جنسیت

در حالی که در حال حاضر برخی از بیمه ها بخشی از هزینه جراحی تغییر جنسیت در ترنس ها را برای بیماران تحت پوشش بیمه پوشش می دهند، اما تعداد این شرکت ها محدود هستند. برای اکثر افراد، روش های تأمین هزینه مالی، اصلی ترین مشکل در شروع مراحل درمان است. هزینه تغییر جنسیت در ایالات متحده بسته به شرایط می تواند تا 100000 دلار برسد. یک ژنیتوپلاستی معمولی، خود نیاز به هزینه کردن زیادی دارد. رینوپلاستی یا عمل بینی و جراحی های ثانویه نیز دارای هزینه هستند.

سفر به خارج از کشور برای جراحی تغییر جنسیت

برخی از بیماران جراحی تغییر جنسیت را در خارج از کشور انجام می دهند، زیرا این روش ها در سایر کشورها به مراتب ارزان تر است. مهم است که به یاد داشته باشید که سفر به یک کشور خارجی برای جراحی، تحت عنوان جراحی گردشگری شناخته می شود و می تواند بسیار خطرناک باشد.

صرف نظر از جایی که عمل جراحی در آن انجام می شود، ضروری است که جراحانی که این کار را انجام می دهند، ماهر باشند و این کار در یک مرکز معتبر که مراقبت هایی با کیفیت بالا را انجام می دهد، انجام شود.

جراحی تغییر جنسیت (SRS) در ترنس ها

انتخاب جراح

هنگام انتخاب جراح، در کشورهای دیگر مهم است که تحقیقات زیادی را انجام دهید. با افرادی که قبلا این جراحی را انجام داده اند صحبت کنید و درباره تجربیات و نحوه جراحی آن ها بپرسید. عکس های قبل و بعد از جراحی تمام داستان را به شما نمی گویند و به آسانی قابل تغییر می باشند، بنابراین حتما با یک بیمار که تحت عمل جراحی قرار گرفته است، صحبت کنید.

مهم این است که به یاد داشته باشید که جراحان دارای تخصص های گوناگون هستند و برای هر جراحی به سراغ متخصص همان بخش بروید. به عنوان مثال، شما ممکن است بخواهید که جراحی تغییر اندام های تناسلی یا ژنیتوپلاستی را انجام دهید، پس باید به سراغ متخصص همان بخش بروید. این کار ممکن است منجر به هزینه بیشتر شود، اما جراح متخصص معمولا نتیجه بهتری را برای شما به ارمغان می آورد.

دکتر سلام پیشنهاد می کند مقاله ترنس چیست را حتما مطالعه کنید تا اطلاعات خود را در این زمینه افزایش دهید.


 در مورد پولیپ رحم چه می دانید؟ آیا می دانید که این پلیپ ها چگونه بوجود می آید و باعث چه بیماری هایی در بدن می شوند؟ عوارض و خطرات این تومورهای رحم را می شناسید؟ چگونه می توان با کمک روش های خانگی و گیاهی آنها را درمان کرد؟ آیا تنها با روش جراحی میتوان به جنگ با آنها رفت؟ اگر تمام این سوالات ذهن شما را پر کرده است این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام را مطالعه کنید. در این مقاله به بررسی علائم، علل، راه های تشخیص و درمان پولیپ رحم پرداخته ایم. با ما همراه باشید.

پولیپ رحم چیست؟

پولیپ رحم تومورهایی هستند که به دیواره داخلی رحم می چسبند و به حفره رحم می رسند. پاره شدن سلول ها در دیواره داخلی رحم (اندومتریوم) منجر به تشکیل پولیپ رحم می شود، این پولیپ ها به عنوان پولیپ آندومتریال نیز شناخته می شوند. این پولیپ ها معمولا غیرسرطانی(خوش خیم) هستند، گرچه بعضی از آنها ممکن است سرطانی باشند یا سرانجام به سرطان تبدیل شوند (پولیپ های پیش سرطانی).

پلیپ رحم

پولیپ رحم در اندازه های چند میلی متر (در حد دانه کنجد) تا چند سانتی متر (گلوله) یا حتی اندازه های بزرگتر به وجود می آیند. آنها به وسیله یک بدنه قطور یا یک ساقه نازک به دیواره رحم متصل می شوند.

شما می توانید یک یا چند پولیپ رحم داشته باشید. آنها معمولا در داخل رحم قرار می گیرند، اما گاهی اوقات از طریق باز شدن رحم، به داخل مهبل (واژن) می افتند. پولیپ رحم بیشتر در زنان مبتلا به یائسگی اتفاق می افتند، اگرچه زنان جوان نیز احتمال ابتلا دارند.

علائم پولیپ رحم

علائم و نشانه های پولیپ رحم عبارتند از:

  • خونریزی نامنظم قاعدگی – به عنوان مثال، داشتن دوره های مکرر و غیر قابل پیش بینی متغیر و طولانی
  • خونریزی بین دوره های قاعدگی
  • دوره های قاعدگی بیش از حد شدید
  • خونریزی واژینال پس از یائسگی
  • ناباروری

برخی از زنان خونریزی دارند؛ اما برخی بدون علامت هستند.

پلیپ رحم

چه زمانی باید به پزشک مراجعه شود؟

در صورتی که:

  • خونریزی واژینال پس از یائسگی
  • خونریزی بین دوره های قاعدگی
  • خونریزی نامنظم قاعدگی

دارید، به پزشک مراجعه کنید.

علل پولیپ رحم

به نظر می رسد که عوامل هورمونی نقش مهمی در این مسئله ایفا می کنند. پولیپ های رحم به استروژن حساس هستند، به این معنی که در پاسخ به گردش استروژن رشد می کنند.

عوامل خطرساز

عوامل خطرساز برای ایجاد پولیپ رحم عبارتند از:

  • شروع یائسگی یا یائسگی
  • داشتن فشار خون بالا
  • چاقی
  • مصرف تاموکسیفن (دارویی برای درمان سرطان سینه)

عوارض جانبی پولیپ رحم

پولیپ های رحم ممکن است باعث ناباروری شوند. اگر پولیپ رحم دارید و قادر به باروری نیستید، از بین بردن پولیپ ممکن است به شما در بارداری کمک کند.

پلیپ رحم

تشخیص

اگر پزشک شما مظنون به پولیپ رحم باشد، ممکن است یکی از کارهای زیر را انجام دهد:

سونوگرافی ترانس واژینال

پزشک یک دستگاه باریک، را در واژنتان قرار می دهد. این دستگاه امواج صوتی منتشر می کند و تصویری از رحم و داخل آن ایجاد می کند. پزشک شما ممکن است پولیپ را که به طور واضح دیده می شود ببیند و یا پولیپ رحم را به عنوان یک منطقه از بافت اندومتریال ضخیم شناسایی کند.

یک روش مرتبط دیگر، هیستروسونوگرافی است که شامل تزریق آب شور (سالین) به داخل رحم از طریق یک لوله کوچک است که از طریق مهبل و دهانه رحم وارد رحم می شود. سالین حفره رحم شما را باز می کند و به پزشک اجازه می دهد تا در طول اولتراسوند، تصویری واضح تر از داخل رحم داشته باشد.

هیستروسکوپی

پزشک یک تلسكوپ نازك، انعطاف پذیر و روشن (هیستروسكوپ) را از طریق واژن و دهانه رحم به داخل رحم وارد می كند. هیستروسکوپی به پزشک اجازه می دهد تا داخل رحم شما را بررسی کند.

بیوپسی آندومتریال

ممکن است پزشک تان یک کاتتر مکشی را برای جمع آوری نمونه برای آزمایش در آزمایشگاه در داخل رحم بفرستد. ممکن است که پولیپ های رحم با بیوپسی اندومتریال تایید شوند، اما این امکان نیز وجود دارد که بیوپسی، پولیپ را تشخیص ندهد.

بیشتر پولیپ های رحم ، غیرسرطانی (خوش خیم) هستند. با این حال، برخی از تغییرات پیش سرطانی رحم (هیپرپلازی اندومتریال) یا سرطان رحم (سرطان آندومتریال) در غالب پولیپ رحم ظاهر می شوند. پزشک شما احتمالا توصیه می کند که پولیپ را از بین ببرید و یک نمونه از بافت را برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه ارسال می کند تا مطمئن شود، سرطان رحم ندارید.

پلیپ رحم

درمان پولیپ رحم

برای پولیپ های رحم ، ممکن است که پزشک توصیه کند:

  • منتظر بمانید. پولیپ های کوچک بدون علائم ممکن است به تنهایی برطرف شوند. درمان پولیپ های کوچک غیر ضروری است مگر اینکه در معرض خطر سرطان رحم باشید.
  • دارو. بعضی از داروهای هورمونی، از جمله پروژستین ها و آگونیست های هورمونی آزاد کننده گنادوتروپین، ممکن است علائم پولیپ را کاهش دهند. اما مصرف این داروها معمولا راه حلی کوتاه مدت است. معمولا هنگامی که مصرف دارو را متوقف می کنید، علائم باز می گردند.
  • حذف به وسیله جراحی. در طی هیستروسکوپی، ابزارهایی که از طریق هیستروسکوپ وارد شده اند ( دستگاهی که پزشک شما از آن برای مشاهده داخل رحم استفاده می کند ) امکان برداشتن پولیپ را فراهم می کنند. پولیپ حذف شده به احتمال زیاد برای آزمایش میکروسکوپی به آزمایشگاه فرستاده خواهد شد.

درمان طبیعی

پولیپ رحم معمولا به آرامی رشد می کنند یا به طور کلی رشد نمی کنند. در بسیاری از موارد، به خصوص پس از یائسگی، خودشان کاهش می یابد. شما ممکن است نیاز به درمان نداشته باشید مگر اینکه علائمی بروز کرده باشد که شما را آزاد دهد. پزشک شما بهترین برنامه درمان را توصیه می کند. ممکن است به درمان ترکیبی نیاز داشته باشید.

مراقبت در خانه، تغییرات رژیم غذایی و درمان های طبیعی می تواند به درمان پولیپ رحم کمک کند و علائم را کاهش دهد. تغییرات شیوه زندگی که در ادامه ذکر شده اند نیز در پیشگیری از پولیپ های رحم مهم هستند.

این درمان های طبیعی می تواند یا ممکن است به کاهش علائم کمک کنند، چرا که میزان اثربخشی بستگی به علائم شدید شما و نحوه پیشرفت پولیپ رحم شما دارد. قبل از این که هر کدام از این گزینه ها را انجام دهید، باید با دکتر خود صحبت کنید.

کاهش وزن

یک مطالعه بالینی در چین نشان داد که چاقی و اضافه وزن باعث افزایش خطر ابتلا به پولیپ رحم می شود. این به این خاطر اتفاق می افتد که سلول های چربی مقدار زیادی استروژن تولید می کنند. از دست دادن وزن ممکن است به جلوگیری یا کاهش اندازه پولیپ رحم کمک کند.

مصرف ریز مغذی ها یا Micronutrient، کلید حفظ سلامت است

تغذیه

رژیم غذایی روزانه عامل مهمی در درمان پولیپ رحم است. تغذیه مناسب می تواند به شما در حفظ وزن سالم و کاهش خطر کمک کند. برخی از غذاها همچنین می توانند به کاهش علائم بیانجامد.

غذاهایی که نباید بخورید

با توجه به مطالعات بالینی، خوردن گوشت قرمز بیش از حد باعث افزایش خطر ابتلا به پولیپ رحم می شود. نوشیدن الکل نیز خطر را افزایش می دهد.

خوردن بیش از حد کربوهیدرات های تصفیه شده و غذاهای شیرین ممکن است بیماری شما را بدتر کند. این غذاها سطح قند خون را افزایش می دهند. این باعث می شود بدن شما هورمون انسولین بیش از حد تولید کند. اجتناب از کربوهیدرات های تصفیه شده ساده مانند:

  • برنج سفید، ماکارونی و آرد
  • سودا و سایر نوشیدنی های شیرین
  • کنسرو ذرت
  • محصولات پخته شده (کیک، کوکی ها، دونات)
  • چیپس سیب زمینی
  • کراکر ها

غذاهایی که می توانید مصرف کنید

غذاهای غنی از فیبر به شما کمک می کند:

  • اشتهایتان کاهش یابد
  • هورمون ها تعادل پیدا کند
  • از اضافه وزن پیشگیری می کند

همچنین میوه ها و سبزیجات باعث کاهش التهاب و کاهش خطر ابتلا به فیبروئید می شوند. این غذاها را به رژیم روزانه خود اضافه کنید:

سبزیجات و میوه های خام و پخته شده

  • میوه خشک شده
  • غلات کامل
  • برنج قهوه ای
  • عدس و لوبیا
  • نان کامل و ماکارونی
  • دانه های کوسکوس
  • کوینو
  • گیاهان تازه و خشک شده
  • ویتامین ها و مکمل ها

شیر و لبنیات ممکن است به کاهش پولیپ رحمی کمک کند. محصولات لبنی حاوی مقدار زیادی کلسیم، منیزیم و فسفر هستند. این مواد مغذی ممکن است به جلوگیری از رشد فیبروئید بیانجامد.

برخی از انواع ویتامین ها نیز ممکن است به کاهش رشد و اندازه پولیپ رحم کمک کنند. تحقیقات تأیید می کند که اگر مقدار دریافتی ویتامین D و ویتامین A از منابع حیوانی مانند لبنیات کم شود، ممکن است خطر ابتلا به پولیپ رحم افزایش یابد.

پولیپ رحم ممکن است درد قاعدگی، نفخ و گرفتگی شکمی را بدتر کند. تعدادی از ویتامین ها ممکن است به کاهش این علائم کمک کنند:

  • ویتامین B-1
  • ویتامین B-6
  • ویتامین E
  • منیزیم
  • اسیدهای چرب امگا 3

شما می توانید این ویتامین ها را در غذا و مکمل ها پیدا کنید. اگر می خواهید مکمل ها را رژیم خود اضافه کنید، قبل از شروع به صحبت با پزشک خود مشورت کنید.

فشار خون

مطالعه هلندی نشان داد که ممکن است ارتباط بین فشار خون بالا و فیبروئید وجود داشته باشد. فشار خون خود را مدیریت کنید تا به کاهش خطر و بهبود سلامت کلی کمک کنید. برای این منظور کارهای زیر را حتما انجام دهید:

  • در رژیم غذایی خود، میزان نمک و سدیم را محدود کنید.
  • فشار خون خود را به طور مرتب چک کنید و پزشک خود را در جریان تغییرات قرار دهید.
  • به طور منطم ورزش کنید.

درمان ریزش مو به سبک گیاهی

درمان گیاهی پولیپ رحم

درمان های گیاهی ممکن است برای درمان پولیپ رحم و یا کاهش علائم مربوطه کمک کننه باشند. تحقیقات بیشتری برای تعیین این که آیا این داروها کار می کنند و یا چه دوزی برای مصرف مورد نیاز است، لازم است.

چای سبز

بیوفلاوونوئیدهای موجود در چای سبز که EGCG نام دارند، ممکن است به کاهش اندازه و تعداد پولیپ رحم کمک کند. این به دلیل توانایی چای سبز در کاهش التهاب و حذف سموم از بدن می باشد.

پنج انگشت

گیاه پنج انگشت برای خونریزی شدید قاعدگی، دوره های دردناک و سایر علائم مصرف می شود. این درمان گیاهی کمک می کند تا سطح هورمون ها متعادل گردد. در نتیجه در درمان پولیپ رحم نیز مفید هستند.

راه های دیگر

مراقبت در منزل ممکن است به کنترل استرس که می تواند پولیپ رحم و سلامت کلی شما را بدتر کند، کمک کند. این گزینه های درمان را امتحان کنید که می تواند به کاهش استرس بیانجامد:

  • حمام گرم
  • یوگا و ورزش
  • ماساژ درمانی

اگر پولیپ رحم حاوی سلول های سرطانی باشد، پزشک با شما درباره مراحل بعدی درمان صحبت می کند. به ندرت امکان دارد که پولیپ رحم دوباره تکرار شود. اما اگر دوباره به وجود آید، ممکن است نیاز به درمان بیشتری داشته باشد.

آیا روش گیاهی و خانگی برای درمان پولیپ رحم می شناسید؟ آیا تجربه پولیپ رحم داشته اید؟ اگر دوست دارید می توانید تجربیات خود را با کاربران ما به اشتراک بگذارید. همچنین می توانید سوالات خود را در بخش دیدگاه ها و نظرات، از کارشناسان ما بپرسید تا در اسرع وقت جواب داده شود.

نحوه مصرف پماد زینک و دایمتیکون

بدون دیدگاه


در مورد پماد زینک و دایمتیکون چه می دانید؟ در چه مواردی می توان از این پماد استفاده کرد؟ آیا با عوارض پماد زینک و دایمتیکون آشنایی دارید؟ آیا می دانید چگونه باید از آن استفاده کنید؟ در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام به بررسی نحوه استفاده، کاربرد، عوارض و خطرات احتمالی پماد زینک و دایمتیکون خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید. اگر نگران حساسیت پای کودک خود به پوشک هستید و به دنبال پمادی مناسب می گردید حتما این مقاله را مطالعه کنید.

کاربردهای پماد دایمتیکون و زینک

  • درمان تحریک های ناشی از بستن پوشک در نوزاد
  • درمان تحریکات پوستی
  • ممکن است برای موارد دیگر نیز توسط پزشک تجویز شود

دایمتیکون

قبل از استفاده از پماد زینک و دایمتیکون ، چه چیزی را باید با پزشک در میان بگذارید؟

  • در صورت اینکه بیمارتان به دایمتیکون ، زینک یا دیگر مواد موجود در پماد فوق حساسیت دارید.
  • در صورت اینکه به هر دارو، غذا یا دیگر مواد شبیه به این پماد حساسیت دارید. به دکتر خود درباره آلرژی و علائمی که داشتید بگویید. علائمی همچون تحریک، کهیر، خارش، تنگی نفس، خس خس کردن سینه، سرفه کردن، ورم صورت، لب ها، زبان یا گلو و از این دست علائم.

به پزشک خود درباره تمام داروهایی که مصرف می کنید (از جمله نسخه ها یا داروهای مسکن، داروهای گیاهی و حتی ویتامین ها) بگویید. به علاوه پزشک خود را از مشکلات سلامتی که با آن ها مواجه هستید مطلع سازید. باید پیش از مصرف این دارو حتماً اطمینان حاصل کنید که آیا استفاده از آن برای شما امن است و با داروها و مشکلات سلامتی شما اختلالی ندارد. بدون هماهنگی با پزشک هرگز دارویی را شروع و قطع نکنید و دوز مصرفی آن را تغییر ندهید.

دایمتیکون

چه مواردی را باید در زمان استفاده از این پماد در نظر داشته باشید؟

  • به همه پزشکانی که مراجعه می کنید بگویید از این پماد استفاده می کنید. به علاوه پرستاران، داروسازان و دندان پزشکانتان را نیز در جریان بگذارید.
  • اگر محل مشکل شما دارای زخم باز است یا تحریک مزمن پوستی دارید حتماً پزشک خود را مطلع کنید.
  • اگر علائم بدتر شدند یا بیشتر از 7 روز ادامه پیدا کردند به پزشک خود بگویید.
  • برخی از برندها بر روی پارچه یا لباس لکه می اندازند. اگر در خصوص برند دارو سوالی دارید از داروساز بپرسید.
  • این دارو ممکن است در صورت بلعیدن باعث صدمات جدی شود. در صورت خوردن ناخواسته پماد دمیتیکون و زینک به سرعت با یک پزشک یا مرکز سم زدایی تماس بگیرید.
  • اگر باردار هستید یا برای بارداری برنامه دارید، به پزشک خود بگوئید. باید درباره مزایا و خطرات استفاده از این دارو در زمان بارداری با خبر باشید.
  • اگر فرزند شیرخوار دارید پزشک خود را مطلع نمایید. نیاز است درباره خطرات مصرف این دارو بر روی نوزاد شیرخوار اطلاعات کسب نمایید.

بهترین روش استفاده از پماد دایمتیکون و زینک چیست؟

با توجه به دستور پزشک از پماد دایمیتیکون و روی استفاده کنید. تمام اطلاعاتی که به شما داده می شود را مطالعه نمایید و دستورات را به دقت دنبال کنید

  • این دارو به هیچ عنوان مصرف خوراکی ندارد. آن را تنها بر روی پوست خود استفاده کنید و از دهان، بینی و چشم ها دور نگه دارید چرا که باعث سوزش خواهد شد.
  • اگر از این پماد زیر پوشک نوزاد استفاده می کنید، پوشک را بیشتر عوض کنید. محلی که آغشته به پماد است بشوئید و خشک نماید و مجدداً پیش از بستن پوشک از دارو استفاده کنید. پیش از خواب نوزاد در شب حتماً این پماد را برای او استفاده کنید.

در صورت فراموشی مصرف یک مرحله چه کنیم؟

این دارو بر اساس نیاز شما تجویز می شود. آن را بیشتر از چیزی که دکتر تجویز کرده مصرف نکنید.

دایمتیکون

عوارض جانبی پماد زینک و دایمتیکون

همه داروها ممکن است عوارض جانبی داشته باشند. بسیاری از افراد در برابر این دارو یا عوارض جانبی ندارند یا عوارض جانبی بسیاری کمی بروز می دهند. در صورت مشاهده هر یک از علائم یا طولانی شدن مدت آن حتماً با پزشک یا مشاور سلامتی خود مشورت کنید. اگر علائمی علاوه بر موارد فوق مشاهده کردید می تواند به سازمان بهداشت جهانی (FDA) اطلاع دهید.

حتی اگر نادر باشد، برخی از افراد ممکن است عوارض جانبی بسیار بد و حتی کشنده به این دارو نشان دهند. در صورتی که هر یک از علائم و نشانه های زیر را مشاهده کردید سریعاً به پزشک خود گفته و راهنمایی پزشکی دریافت کنید:

  • علائم واکنش آلرژیک مانند تحریک، کهیر، خارش، قرمزی، تورم، تاول یا پوسته پوسته شدن پوست همراه یا بدون تب، احساس فشار در قفسه سینه و گلو، احساس خستگی، مشکل در تنفس، بلعیدن یا صحبت کردن، خشونت غیر طبیعی یا تورم دهان، صورت، لب ها، زبان یا گلو.
  • تحریک بسیار بد پوست

در صورت مشکوک بودن به سوء استفاده (اوردوز)

اگر فک می کنید که بیش از حد از این دارو استفاده کرده یا به اشتباه آن را خورده اید، با مرکز کنترل سموم تماس بگیرید یا سریعاً به بیمارستان مراجعه کنید. آماده این باشید که بگویید یا نشان دهید که دارو را چقدر، چگونه و چه زمانی مصرف کرده اید.

نحوه نگهداری از پماد زینک و دایمتیکون

  • در دمای اتاق نگهداری شود.
  • همه داروهایتان را در محلی امن نگه دارید تا از دسترس کودکان و حیوانات خانگی دور بماند.
  • داروی بدون استفاده یا تاریخ مصرف گذشته را دور بریزید. در صورتی که می خواهید دارو را دور بریزید آن را در فاضلاب خانگی یا بیرون نریزید. اگر درباره بهترین راه دور ریختن دارو سوالی دارید از داروساز بپرسید. ممکن است در شهر شما طرحی برای دریافت داروهای تاریخ گذشته وجود داشته باشد.

دایمتیکون

اطلاعات مصرف

  • اگر علائم یا وضعیت سلامتی شما بهتر نشد یا وضعیت وخیم تر شد، با پزشک تماس بگیرید.
  • داروهایتان را در اختیار دیگران نگذارید و به صورت اشتراکی استفاده ننمایید.
  • یک لیست از همه داروهایتان (تجویزها، داروهای گیاهی، ویتامین ها و مسکن ها) تهیه کرده و در زمان مراجعه به پزشک با خود همراه داشته باشید.
  • برخی از داروها ممکن است دفترچه اطلاعات پزشکی داشته باشد. آن را مطالعه کرده و در صورت داشتن هرگونه سوال درباره این دارو با پزشک، پرستار یا داروساز خود مشورت کنید.
  • اگر فکر می کنید که دچار سوء استفاده (اوردوز) شده اید، سریعاً به مرکز سم زدایی یا پزشکی مراجعه کنید. همه اطلاعات در خصوص مصرف را به اطلاع این مراکز برسانید.

درباره همه مواردی را که در این مقاله می خوانید با پزشک خود مشورت کنید. ممکن است اطلاعاتی که در این صفحه می خوانید برای شرایط شخصی شما متفاوت باشد.

آخرین دیدگاه‌ها

    پیوندها

    دسته‌ها