نرم افزار های مورد نیاز

تبلیغات متنی


آیا می دانید چه راهکارهایی برای دوقلو پسردارشدن وجود دارد؟ بعضی از مواد غذایی کمک می کنند تا تخمک بیشتری آزاد شده و بتوانید شانس دوقلو باردار شدنتان را افزایش دهید. چه مکمل هایی به دوقلو باردار شدن و پسر باردار شدن کمک می کنند؟ آیا می دانید پوزیشن های مناسب برای دوقلو پسردارشدن چیست؟ در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام به بررسی روش هایی برای دوقلو پسردارشدن خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید.

برای دوقلو پسردارشدن چه کارهایی باید کرد؟

شما ممکن است علاقمند به پیدا کردن روش های مختلفی باشید که شانس شما را برای دوقلو پسردارشدن بیشتر کند. در حالی که هیچ شواهد علمی برای اثبات موقعیت های خاص در طول مقاربت وجود ندارد که بتواند بر روی جنس نوزاد تاثیر بگذارد، اما نظریه های مختلفی در طول دهه های مختلف در جاهای مختلف وجود داشته است. این تئوری ها تضمین نمی شود، اما اگر شما مشتاق هستید، به شما آسیبی نمی رسانند در هر صورت احتمال 50٪ وجود دارد! ما معتقدیم بهترین نتیجه یک کودک سالم است، با این حال، ما درک می کنیم که زوج ها در سراسر جهان دلایل شخصی برای دوقلو پسردارشدن دارند.

برای دوقلو پسردارشدن

چگونه می توان برای دوقلو پسردارشدن اقدام کرد؟

سلول های تولید مثل یا سلول های مردانه حاوی یکی از دو کروموزوم مربوط به جنسیت فرزند شما هستند که این برای یک دخترX  خواهد بود و برای پسردار شدن Y. بنابراین، اسپرمی که تخمک را تحریک می کند، جنس نوزاد شما را تعیین می کند. دکتر  Shettles، نویسنده کتاب های پر فروش نحوه انتخاب جنسیت کودک تان، معتقد است که اسپرم ایجاد پسر یا دختر دارای برخی از تفاوت های ذاتی هستند.

با انجام تحقیقاتی، وی اسپرم پسرانه را ضعیف تر، کوچکتر و سریعتر از اسپرم دختر تشخیص داد. او همچنین کشف کرد که اسپرم زنانه دارای فشردگی بیشتر بوده و قادر به زنده ماندن طولانی مدت تر در داخل بدن یک زن دارد.

بنابراین چه کاری می توانید انجام دهید، تا اسپرم مردانه شما قدرتمندتر شود؟

حالت مقاربت

دکتر Shettles معتقد است نفوذ عمیق تر برای فرستادن اسپرم مردانه مهم است. اسپرم Y با داشتن اختلاف کمتر در مسیر می تواند از اسپرم X جلو بزند و تخمک را پیدا کند. Shettles  ادعا می کند که برای بهبود شانس خود برای داشتن یک پسر، شما باید رابطه جنسی را در موقعیت هایی قرار دهید که نفوذ عمیق را ایجاد می کنند.

ممکن است خیلی عاشقانه به نظر نرسد، اما نزدیک بودن به رحم، شانس بیشتری را برای رسیدن اسپرم به تخمک ایجاد می کند. در اینجا چند موقعیت وجود دارد که می تواند به این امر کمک کند:

برای دوقلو پسردارشدن

حالت سگی برای دوقلو پسردارشدن

موقعیتی که بیشتر متداول است، حالت سگی است.

این موقعیت به نفوذ عمیق تر کمک می کند و موقعیت بهینه ای برای دوقلو پسردارشدن

ایجاد می کند. شما باید بر روی دست و پای خود بنشینید و زانو بزنید و همسر شما از پشت به شما نزدیک شود.

ایستادن

موقعیت دیگری که نفوذ عمیق را ممکن می کند، حالت ایستاده است.

بعضی معتقدند اسپرم های Y در این موقعیت جلو می افتند، زیرا آنها به کمک گرانش سریع تر حرکت می کنند.

برای این موقعیت، شوهرتان می تواند شما را بلند کند یا می توانید به دیوار تکیه کنید.

پوزیشن میان دو پا و تاثیر آن برای دوقلو پسردارشدن

از شوهر خود بخواهید بر روی تخت، مبل یا هرجای دیگری دراز بکشد یا بنشیند و در میان پای او قرار بگیرید.

اگر شوهر شما دارای آلت تناسلی بزرگ باشد یا در هنگام برخورد احساس سوزش کردید در موقعیت بالا قرار بگیرید، زیرا این امر به شما امکان کنترل نفوذ عمیق را می دهد.

برای دوقلو پسردارشدن

2. اسپرم Y و چرخه زمانی

از آنجایی که اسپرم Y سریعتر است زودتر خارج می شود. اگر چند روز قبل از تخمک گذاری رابطه جنسی داشته باشید، اسپرم Y کمتری وجود دارد و بیشتر اسپرم زنانه به تخمک می رسد.

3. تاثیر اسپرم و لباس زیر همسرتان برای دوقلو پسردارشدن

ممکن است شنیده باشید که لباس زیر یک مرد می تواند بر تولید اسپرم تاثیر بگذارد.

گفته شده است که اگر همسرتان شورت های بوکسوری بپوشد برای اسپرم های Y بهتر است، زیرا اسکوولوم نمی تواند گرم شود و تولید اسپرم را محدود کند.

همچنین لباس های تنگ تر به تنهایی برای زنده ماندن اسپرم های X مناسب هستند اما ممکن است شما متوجه شوید که تولید اسپرم را کاهش می دهد و درجه حرارت بسیار زیاد می شود.

4. ارگاسم زن برای دوقلو پسردارشدن

استدلالی هم وجود دارد که ارگاسم زن نقش مهمی در پسر باردار شدن دارد.

برخی معتقدند که در طول ارگاسم زنان ، ترشح قلیایی به واژن آزاد می شود که باعث می شود اسپرم پسر بیشتر احتمال زنده ماندن را داشته باشد.

برای ارتقاء شانس برای دوقلو پسردارشدن ، شما باید در طول رابطه جنسی قبل از شوهرتان ارگاسم داشته باشید.

در حالی که ممکن است از نظر علم اثبات نشده باشد، اما شما می توانید به همسرتان توضیح دهید.

برای دوقلو پسردارشدن

مکمل های باروری برای دوقلو پسردارشدن

قرص ‌ها و مکمل ‌ها ممکن است تا حدی شانس باردار شدن دوقلوها را بهبود بخشند.

 مکمل ‌های اسید فولیک مصرف کنید:

یک مطالعه استرالیایی نشان داد که شانس یک زن برای دوقلو باردار شدن با مصرف اسید فولیک در قبل از بارداری افزایش می ‌یابد. با این حال، برخی مطالعات نیز وجود دارند که نتایج متناقضی را نشان داده ‌اند. با این وجود، استفاده از مکمل‌های اسید فولیک، همراه با مکمل‌های مولتی ویتامین، به جلوگیری از تغییر شکل و دیگر ناهنجاری‌ های لوله عصبی کمک می‌ کنند و بدین ترتیب نوزادان سالم را تولید می‌ کنند. مطالعه جدیدی گزارش می ‌دهد که زنانی که تحت درمان با لقاح مصنوعی قرار دارند، باید میزان مصرف اسید فولیک را افزایش دهند.

مصرف گانادوتروپین برای دوقلو پسردارشدن :

این داروها احتمال داشتن دوقلو را افزایش می ‌دهند چون سلامت کلی تخمک و بلوغ آن ‌ها را افزایش می‌ دهند. گانادوتروپین ها، انتشار بیش از یک تخمک در یک زمان را تحریک می ‌کنند.

پروژسترون:

پروژسترون دیواره رحم را تقویت می‌ کند و به همین دلیل شانس بارداری دوقلوها را بهبود می ‌بخشد. زمانی که بیش از یک تخمک بارور می ‌شود، شانس بیشتری برای چسبیدن به دیواره رحم و ایجاد یک دوره بارداری سالم وجود خواهد داشت.

در اغلب موارد، این قرص‌ های باروری به تنهایی می‌ توانند دو قلوهایی را تولید کنند اما نمی توانند دوقلو های همسانی را تولید کنند زیرا قرص ها تنها می ‌توانند شانس چند تخمک را برای آزاد شدن در یک زمان افزایش دهند.

برای دوقلو پسردارشدن

داروهای باروری برای برای دوقلو باردار شدن

بعد از معاینه پزشکی کامل و تجویز پزشک خود، می ‌توانید از داروهای باروری استفاده کنید تا دو نوزاد را باردار شوید.

1- کلومید (Clomiphene citrate)

این رایج ‌ترین قرص باروری با ۷ تا ۸ درصد شانس تولید دوقلو است. با این حال، زنانی که شانس بالاتری دارند نیز می ‌توانند شانس خود را با مصرف کلومید افزایش دهند.

این قرص ممکن است قبل از تلاش برای درمان باروری در آزمایشگاه برای بهبود تخمک مصرف شود.

این قرص همچنین به مردان کمک می‌کند تا عدم تعادل هورمونی را که ممکن است بر کیفیت و کمیت اسپرم و همچنین حرکت آن‌ها تاثیر بگذارد، درمان کنند.

2- پارلودل:

این دارو باید هر ماه و در دوزهای کم مصرف شود. این دارو میزان هورمون پرولاکتین را پایین می‌ آورد و تولید هورمون تحریک فولیکول را افزایش می ‌دهد. در نتیجه این دارو به آزاد کردن بیش از یک تخمک کمک می‌کند و احتمال بارداری دوگانه را بهبود می ‌بخشد.

3- پرگونال برای دوقلو پسردارشدن :

این یکی از داروهای محبوب است که برای داشتن دوقلو بعد از درمان به کار می ‌رود. این دارو هیپوتالاموس (بخشی از مغز که عملکرد اساسی بدن را متعادل می‌کند) را تحریک می کند تا هورمون لوتئینی کننده را ارائه دهد که تخمک‌گذاری را تحریک می‌ کند. همچنین احتمال بارداری چندگانه را افزایش می دهد.

4- هوموژن:

هوموژن جزء منوتروفین فعال دارد که به تحریک تخمک‌گذاری کمک می ‌کند. این دارو هم چنین بلوغ فولیکولی و ترشح هورمون استروئیدی گونادال را تحریک می‌کند. این دارو به همراه درمان‌ های تولید مثل نیز به کار می ‌رود.

برای دوقلو پسردارشدن

گیاهان مفید برای دوقلو پسردارشدن

گیاهان ویژه‌ای وجود دارند که به بهبود باروری و به ویژه برای باروری دوقلوها یا چندقلوها موثر هستند.

روغن پامچال شب:

روغن پامچال به خاطر تاثیری که بر سرعت بخشیدن به باروری دارد مشهور است. این روغن به بهبود تولید مخاط سالم رحمی که در دستگاه تناسلی جریان دارد کمک می‌ کند. مخاط سالم به اسپرم اجازه می‌ دهد تا مدت بیشتری در تخمدان دوام بیاورد. توصیه می ‌شود که این روغن در زمان اوج قاعدگی، مصرف شود و تا زمان تخمک‌ گذاری ادامه یابد.

شیرین بیان:

این گیاه، چرخه قاعدگی را منظم می‌ کند و یافتن زمان تخمک گذاری را برای شما آسان تر می کند. شیرین بیان به کنترل سطح هورمون تستوسترون و استروژن کمک می‌ کند و در نتیجه کل فرآیند لقاح را بهبود می بخشد.

روغن تخم کتان:

روغن تخم کتان توانایی بالایی در افزایش باروری زنان دارد و شانس بارداری را به طور طبیعی افزایش می ‌دهد. این روغن تولید هورمون را منظم می‌ کند و چرخه قاعدگی منظم را حفظ می‌ کند. این کار باعث ایجاد تعادل مناسب بین پروژسترون و هورمون ‌های استروژن می ‌شود.

کاساوا شیرین:

این گیاه به خاطر تاثیرش بر باروری مشهور است. فیتواستروژن موجود در کاساوا به تنظیم هورمون ‌های زنانه کمک می‌ کند.

برای دوقلو پسردارشدن

توت مار سیاه:

این گیاه سنتی می ‌تواند به طور موثر علایم مرتبط با سندرم پیش از قاعدگی  (PMS)و یائسگی را کاهش دهد. این گیاه ماهیچه‌ های رحمی را تقویت می‌ کند و برای زنان دارای کف لگن ضعیف مفید است. اگر چه این کار به طور مستقیم شانس داشتن دوقلو را افزایش نمی ‌دهد اما نرخ باروری را بهبود می ‌بخشد، که ممکن است احتمال داشتن دو نوزاد را افزایش دهد.

پنج انگشت:

پنج انگشت به درمان زنانی که از سندرم تخمدان پلی کیستیک  (PCOS)رنج می ‌برند، کمک می ‌کند. این گیاه به منظم کردن سطح هورمون ها کمک می ‌کند، سطح اندروژن ها که در تولید این سندروم موثر است را کاهش می ‌دهد و به بهبود سلامت چرخه قاعدگی کمک می ‌کند. این گیاه به جلوگیری یا کاهش پلی کیستیک تخمدانی در زنان کمک می ‌کند. این کار به بهبود شانس داشتن دو نوزاد کمک می کند چون شانس تخمک گذاری دوگانه را افزایش می دهد.

ریشه ماکا:

ریشه ماکا به عنوان یک اداپتوژن عمل می‌ کند و عملکرد باروری سالم را در بدن زن بهبود می بخشد. ریشه ماکا باروری را در مردان و زنان بهبود می ‌بخشد و در نتیجه به طور غیر مستقیم احتمال تولید دوقلو را بیشتر می کند.

برای دوقلو پسردارشدن

درمان های باروری برای داشتن دو قلو

درمان‌ های باروری فرصت ‌های بهتری را برای دوقلو پسردارشدن فراهم می‌ کنند. پزشک شما بهترین گزینه را به شما پیشنهاد می ‌کند. با این حال، متخصصان داشتن چندین نوزاد را از طریق درمان‌ های باروری توصیه نمی کنند.

لقاح مصنوعی در آزمایشگاه:

زنانی که لقاح مصنوعی انجام می ‌دهند ۲۰ تا ۴۰ درصد شانس بیشتری برای چند قلو زایی دارند. اما این به طور عمده به تعداد جنین ایجاد شده در رحم بستگی دارد. همچنین شواهدی وجود دارد که زنان تحت درمان هایی مانند لقاح مصنوعی دارای شانس بیشتری برای داشتن دوقلوهای همسان هستند.

تلقیح مصنوعی:

در این روش، اسپرم ها با استفاده از سرنگ به رحم تزریق می‌ شوند. با این حال، این روش به تنهایی احتمال داشتن چندقلو را افزایش نخواهد داد. زنانی که تحت این روش درمانی قرار می‌ گیرند، مصرف داروهای باروری را نیز افزایش می ‌دهند تا این احتمال را افزایش دهند. اگر می خواهید در مورد این گزینه بیشتر بدانید مقاله تلقیح داخل رحمی (IUI) چیست را مطالعه کنید.

همانطور که در بالا اشاره شد، همه این ها تنها تلاش هایی برای افزایش شانس باروری دوقلوها هستند. هیچ راه مطمئنی برای دوقلو پسردارشدن وجود ندارد. شانس خود را با یک یا چند مورد از این روش ها امتحان کنید. اگر تلاش شما برای دوقلو پسردارشدن موفقیت آمیز بود، داستان خود را با ما به اشتراک بگذارید. به ما بگویید که آیا تلاش‌ های آگاهانه ای برای داشتن دوقلوها انجام داده‌اید.


یک آنژیوم گیلاسی نوعی رشد خال گونه ی پوست است که از رگ های کوچک خونی یا مویرگ ها تشکیل شده است. این شکل از آنژیوم رایج ترین نوع آن است. آنژیوم ها تومورهای خوش خیمی هستند که از رشد بیش از حد مویرگ ها ایجاد شده اند. در کودکان رشد و بروز این نوع زخم های غیر سرطانی نادر است. آنژیوم گیلاسی بیشتر در بزرگسالان بالای 30 سال سن رخ می دهد. به آنژیوم های گیلاسی سنیل آنژیوم یا نقاط کمپل دی مورگان نیز می می گویند. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام به بررسی این مشکل پوستی می پردازیم.

نگرانی در مورد آنژیوم گیلاسی

مشاهده یک آنژیوم گیلاسی بر روی پوست معمولاً موضوع نگران کننده ای نیست، چرا که بیشتر آن ها بدون ضرر هستند. این تومورهای خوش خیم مرتبط با افزایش سن هستند و با افزایش سن فرد تعداد آن ها نیز بیشتر می شود. بر طبق تحقیق منتشر شده در مجله پزشک خانواده آمریکایی، این بیماری در بیش از 50% در بزرگسالان رخ می دهد.

آنژیوم گیلاسی

اما، اگر شما متوجه شدید که به صورت دفعی چندین مورد از آن ها بر روی پوست شما ظاهر شده است، باید به پزشک مراجعه نمایید. چرا که ممکن است این بیماری پوستی شما نوعی دیگر از آنژیوم باشد. اگر انواع دیگر آن نادر است، اما نوع عنکبوتی آنژیوم می تواند نشان از مشکلی مانند تخریب کبدی باشد که رو به پیشرفت است.

به علاوه پزشکان در صورت مشاهده خونریزی از آنژیوم ها، پیگیری درمان را توصیه می نمایند. از دیگر مواردی که نیاز به پیگیری درمانی دارد عبارتند از: احساس ناراحتی یا تغییر ظاهر اذیت کننده؛ آن هایی که برای اهداف زیبایی می خواهند پزشک این گونه جوش های روی صورت آن ها را بردارد، باید با پزشک قرار ملاقات تنظیم کرده و گزینه های مختلف درمان را بررسی نمایند.

علائم آنژیوم گیلاسی

آنژیوم گیلاسی نام خود را از ظاهرش گرفته است. رنگ قرمز روشن این نوع آنژیوم به علت رشد و تکثیر بیش از حد مویرگ ها است. اما، آنژیوم گیلاسی می تواند رنگ های دیگر نیز داشته باشد. رنگ هایی از جمله آبی و یا بنفش. اگر یک فرد به آن ها فشار بیاورد، معمولاً سفید یا کم رنگ نمی شوند.

این آنژیوم ها می توانند در اندازه متفاوت باشند اما معمولاً بیش از چند میلی متر قطر ندارند. با بزرگ تر شدن آن ها شکل دوار، خمره ای شکل با لبه های صاف و تخت می گیرند.

رشد این نوع آنژیوم ها ممکن است در هر قسمتی از بدن شما دیده شوند امّا در بیشتر موارد، این نوع دانه ها بر روی قفسه سینه، شکم و پشت دیده می شوند. معمولاً این نوع دانه ها به صورت گروهی بر روی بدن ظاهر می شود.

آنژیوم گیلاسی

تفاوت بین آنژیوم عنکبوتی و گیلاسی

آنژیوم های گیلاسی ممکن است به راحتی با آنژیوم عنکبوتی اشتباه گرفته شوند، چرا که نوع عنکبوتی نیز به شکل تاول های قرمز رنگ است. تفاوت میان این دو نوع آنژیوم در توسعه جانبی قرمز رنگ (به صورت خطوط قرمز) و مشخص در اطراف دانه های قرمز در حالت عنکبوتی است.

این حواشی جانبی دانه ها دقیقاً مانند تارهای عنکبوت هستند. آنژیوم عنکبوتی ممکن است با فشار دادن کم رنگ شده یا سفید رنگ شوند.

علل آنژیوم گیلاسی

علل آنژیوم های گیلاسی عمدتاً ناشناخته است، گرچه متخصصان معتقدند این آنژیوم ها می توانند ژنتیکی باشند.

سن تاثیر بالایی بر آنژیوم های گیلاسی می گذارد. آنژیوم های گیلاسی پس از 40 سالگی به لحاظ تعداد و اندازه بیشتر می شوند.

آنژیوم های گیلاسی و قرار گرفتن در معرض بروم

در برخی از تحقیقات ادعا شده در معرض برومید قرار گرفتن می تواند عامل آنژیوم گیلاسی باشد. بروم عنصری شیمیایی است که در مواد مختلفی وجود دارد، از جمله مواد پخت و پز، داروهای تجویزی و پلاستیک. در حال حاضر، مدرک محکمی برای اثبات این تئوری وجود دارد. تحقیقات بیشتری باید در این حوزه انجام پذیرد.

برای مثال یک تحقیق، به همراه دو بررسی آزمایشگاهی نشان داد که آنژیوم های گیلاسی پس از قرار گرفتن در معرض ترکیبات دارای بروم، گسترش یافتند. اما، این تنها یک نمونه و تحقیق محدود بوده است که بدون کنترل در سال 2001 انجام شده است.

آنژیوم گیلاسی

درمان آنژیوم گیلاسی

در اکثر موارد، درمان آنژیوم گیلاسی با هدف زیابیی است، چرا که این نوع آنژیوم تهدیدی برای سلامتی نیست. چهار روش رایج برای درمان آنژیوم ها وجود دارد.

برداشتن

این متد شامل برش و برداشتن جوش و دانه ها از روی پوست می شود. پزشک معمولاً از یک بی حسی موضعی برای کاهش درد بر روی پوست شما استفاده می کند. امّا به هر حال، ممکن است کمی درد و ناراحتی پس از این عمل احساس شود. پس برداشتن آنژیوم ها ممکن است جای زخم باقی بماند.

سوزاندن آنژیوم گیلاسی

سوزاندن روشی است که به آن الکتروکاتری نیز گفته می شود. در این روش محل هایی که بر روی پوست ضایعه رشد کرده است، سوزانده می شود. متخصصین پوست معمولاً از این روش برای درمان تومورهای خوش خیم، سرطان های پوست و پیش زمینه های سرطان پوست استفاده می کنند.

ابتدا، پزشک یک بی حسی موضعی تزریق می کند و سپس توسط یک سوزن الکتریکی قسمت های غیر عادی پوست و رگ های خونی را می سوزاند و به این نحو آنژیوم را از روی پوست حذف می کند.

سپس پزشک زخم را می بندد و تا زمانی که زخم ها خوب شود نیاز است به آن رسیدگی شود. دقیقاً مانند برداشتن، این روش نیز می تواند باعث ناراحتی پس از عمل شود. سوزاندن معمولاً یک جای زخم ریز و سفید بر جای می گذارد.

آنژیوم گیلاسی

کرایوتراپی (فریز)

این روش نیز یکی از راه های رایج برای درمان رشد اضافی پوست است. در این روش بخش غیر عادی پوست فریز می شود. پزشک در این روش مایع نیتروژن را بر روی محدوده می ریزد تا فریز شود.

ممکن است پس از انجام این عمل، بخش آسیب دیده پوست به صورت تاول زده یا پوسته پوسته شده باشد و سپس از بین برود. در برخی از موارد، آنژیوم ممکن است قبل از نابود شد، پوسته پوسته شود. این روش درمان ممکن است عارضه کمتری به نسبت دیگر روش ها داشته باشد.

برداشتن آنژیوم گیلاسی با لیزر

اشعه لیزر به درون پوست نفوذ کرده و رگ های خونی در آنژیوم این اشعه را جذب می کنند. پس از درمان، آنژیوم باید ناپدید شده یا به رنگ خاکستری یا تیره در آید. سپس با گذشت 2 الی 4 هفته بهبود می یابد.

به طور میانگین، یک فرد نیاز به دو روش درمانی دارد تا بهترین نتیجه حاصل شود. اما، نتایج بسته به تُن و رنگ پوستی متفاوت هستند. ممکن است برای آنژیوم کوچک تنها استفاده از یک روش درمان کافی باشد.

افراد باید پس از هر مرحله درمان، بهبود را احساس نمایند. برای چهار هفته پیش از درمان با لیزر و 2 هفته پس از درمان در معرض آفتاب قرار نگیرید تا بهترین نتایج و کمترین عوارض جانبی را ببینید.

آنژیوم گیلاسی

درمان این بیماری پوستی در خانه

پزشکان به هیچ وجه توصیه نمی کنند که افراد در خانه اقدام به حذف آنژیوم گیلاسی بکنند و برای آن چندین دلیل دارند. در ابتدا، پزشک باید تائید کند که رشد اضافی پوست، آنژیوم گیلاسی است و نوع دیگری از ضایعه نیست که احتیاج به نظارت بیشتر داشته باشد.

دوم این که، اقدام به تراشیدن، بریدن، سوزاندن یا فریز کردن آنژیوم گیلاسی به صورت آماتور می تواند بسیار دردناک بوده و باعث عفونت یا زخم های قابل توجهی شود. پزشکان برای برداشتن این گونه ضایعه های پوستی، آموزش حرفه ای دیده اند و این عمل را در محیط استریل و به کمک ابزارهای استریل انجام می دهند.

هر کسی که می خواهد برای دلایل زیبایی تحت عمل برداشتن آنژیوم گیلاسی قرار گیرد، باید برای بررسی گزینه های درمان حتماً با پزشک مشورت نماید.

تعدادی درمان خانگی وجود دارند که می گویند استفاده از سرکه سیب، ید یا روغن درخت چای برای کوچک شدن یا حذف آنژیوم های گیلاسی بسیار مفید است. اما، مدرک علمی برای تائید این که هر یک از راه حل های طبیعی و سنتی تاثیر گذار هستند، وجود ندارد.

دورنما

به علت این که آنژیوم ها خطرناک نیستند، دورنمای این بیماری چه با عمل حذف و چه بدون آن، خوب است. در مجموع، روش ها و متدهای متفاوت برای حذف آنژیوم به لحاظ ناراحتی پس از آن و نتایج، مشابه هستند. برای بیماران بهترین کار این است که برای یافتن بهترین گزینه درمانی به پزشک مراجعه نمایند.

به یاد داشته باشید که حتی اگر آنژیوم ها برداشته شوند، امکان بازگشت آن ها پس از درمان وجود دارد. افراد باید سیر درمان و بهبودی را پس از حذف این تومور زیر نظر گرفته و هرگونه بد تر شدن یا تغییر غیر عادی آن را به پزشک معالج گزارش نمایند.


درد پایین کمر (LBP) دومین مشکلی است که بیشتر از هر بیماریِ دیگری در مراکز درمانی آمریکا به چشم می خورد. تقریباً 85% جمعیت تجربه درد پایین کمر را یک بار در طول عمرشان تجربه کرده اند. بیشتر جریان های درد پایین کمر یا LBP در ناحیه کمر یا میانه پشت رخ می دهند یعنی دقیقا بخش مربوط به ستون فقرات که بیشتر وزن قسمت بالایی بدن را تحمل می کند. بخش پایینی کمر تشکیل شده از 5 مهره می باشد که بخشی از ستون فقرات است. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام به بررسی درد پایین کمر می پردازیم.

علائم خطرناک تر درد پایین کمر

علائمی که نشان از احتیاج به ارزیابی دقیق تر LBP دارند شامل عدم عملکرد مطلوب روده و مثانه، ضعف در پاها و تب می باشد. خوشبختانه بیشتر موارد LBP بی تفاوت به دلیل آن، پس از دو الی چهار هفته بهبود می یابند.

درد پایین کمر

علت درد پایین کمر

1- پیچ خوردگی و کشش عضلانی

پیچ خوردگی و کشش عضلانی دلیل اکثر (حدود 70%) موارد درد پایین کمر شدید (به مدت 2 الی 4 هفته) است. پیچ خوردگی به معنای کشیدگی یا پارگی رباط ها است. در حالی که کشش عضله به دلیل کشش یا پارگی عضله یا تاندون می باشد. هر دو می توانند در نتیجه برداشتن یک شی سنگین به صورتی ناصحیح باشند.

درمان پیچ خوردگی و کشش عضلانی استراحت و مراقبت است (نیاز به جراحی ندارد) و ممکن است در حین این درمان از مسکن های رایج در بازار (مانند استامنیفن، ایبوپروفن یا ناپروکسن)، شل کننده های عضلات، استراحت مطلق، استفاده کوتاه مدت از مسکن های ناکروتیک یا آپیودیک استفاده می شود. استراحت مطلق برای حل این درد قابل بحث است، چرا که تحقیقات نشان داده اند بیش از یک یا دو روز استراحت مطلق می تواند درد را بدتر کند.

2- بیماری خوردگی دیسک (DDD) یکی از دلایل درد پایین کمر

بیماری خوردگی دیسک (DDD) یکی از دیگر علل شایع (10 درصد)  از موارد درد پایین کمر شدید است. (کمر دردی که برای 2 الی 4 هفته به طول می انجامد). این نوع از کمردرد می تواند ناشی از افزایش سن طبیعی یا در موارد کمتر به علت آسیب باشد. در DDD دیسک به طور معمول قابل انعطاف بین مهره ها (ستون فقرات) قابلیت ارتجاعی خود را از دست می دهد. دیسک توانایی تحمل نیروهای روی ستون فقرات را از دست می دهد و در افراد ایجاد خشکی و چوب شدگی کمر و درد می شود. افرادی که خوردگی دیسک کمر دارند، معمولاً به صورت دوره ای دچار این درد می شوند و در طول زمان وضعیت بدتر نمی شود.

در بیشتر موارد DDD با روش های غیر از جراحی به بهترین نحو درمان می شود. درد ممکن است با استفاده از قرص های مسکن معمولی (استامنیفن، ایبروپروفن یا تاپروکسن)، شل کننده عضلات و تجویز دوره کوتاه مدت مصرف داروهای ناکروتیک (داروهای دارای مخدر برای کمتر از دو هفته)، آرام تر شود. ماساژ ستون فقرات توسط متخصص نیز می تواند برای درمان DDD کمک کننده باشد. در نهایت تزریق استروئید اپیدورال (ESI) و تحریک الکتریکی عصب (TENS) نیز می توانند برای درمان درد و التهاب ناشی از DDD مفید باشند.

درد پایین کمر

3- فتق دیسک بین مهره‌ای

یک دیسک دارای فتق یا بیرون زده دلیل چهار درصد از همه موارد درد پایین کمر است. دیسک منعطف بین مهره ها یا ستون فقرات، تحت فشار قرار گرفته و گاهاً آسیب می بیند. در نتیجه ممکن است فشار بیشتری بر نخاع وارد شده (که در پشت دیسک قرار دارند) و به درد در ناحیه پایین کمر بیانجامد. افراد ممکن است بی حسی در اندام پایینی و یا ضعف نیز تجربه کنند.

بیشتر موارد فتق دیسک به درمان های عادی و استراحت مطلق جواب مثبت می دهند. داروهای مسکن معمولی (استامنیفن، ایبروپروفن و یا ناپروکسن)، شکل کننده عضلات و مصرف دوران کوتاه مسکن های ناکروتیک (یا حاوی مخدر) (برای کمتر از دو هفته) و فیزیوتراپی دیگر مواردی هستند که به بهبود درد بسیار کمک می کنند. تزریق استروئید اپیدورال نیز ممکن است برای کنترل التهاب و کاهش دردهای طولانی مدت (برای 4 تا 12 هفته) یا مزمن (بیش از 12 هفته) مفید باشند. در این حالت ممکن است عمل جراحی مورد نیاز باشد تا تمام یا بخش آسیب دیده دیسک برداشته شود.

4- درد پایین کمر و شکستگی مهره در ستون فقرات

شکستگی مهره در ستون فقرات عامل 4 درصد از تمامی موارد درد پایین کمر است. پوکی استخوان که بیماری ضعف و نازک شدن استخوان ها است، رایج ترین دلیل این نوع از شکستگی ها است. درمان شکستگی مهره در ستون فقرات ممکن است به خمیدگی کمر یا انحنای بیش از حد ستون فقرات بیانجامد و در نتیجه کوتاهی قد (تا 6 اینچ یا بیشتر) نیز از دیگر نتایج درمان کلینیکی این نوع کمردرد است.

بیشتر دردهای کمری ناشی از شکستگی مهره، به درمان های عادی پاسخ می دهند. این درمان ها عبارتند از: استراحت مطلق، استفاده از مسکن های OTC (استامنیفن، ایبروپروفن یا ناپروکسن)، استفاده کوتاه مدن از داروهای نارکوتیک و فیزیوتراپی.

عمل جراحی نیز ممکن است برای وضعیت های وخیم شکستگی مهره مورد احتیاج باشد. کایفوپلاستی با بالون (تزریق ماده درون شکستگی ها برای ترمیم و تنظیم ارتفاع با بالون) و همجوشی ستون فقرات (چسباندن دائمی تعداد 2 یا بیشتری از مهره ها) نیز دیگر درمان های کمک کننده هستند.

درد پایین کمر

5- تنگی مجرای نخاعی

تنگی مجاری نخاعی به علت باریک شدن ستون استخوانی فقرات است که باعث می شود به مرکز ستون فقرات و نخاع و اعصاب فشار وارد شود و سپس درد پایین کمر احساس می شود. علائم مرتبط ممکن است شامل ضعف پا ها و از دست دادن خلق و خو باشد. تنگی مجرای نخاعی 3 درصد از تمام علل درد پایین کمر را شامل می شود. در بیشتر موارد، علّت آرتروز ستون فقرات است که به رشد بیش از حد استخوان های خاصی می انجامد. رشد این استخوان ها عامل نازک شدن ستون فقرات است.

درمان تنگی مجرای نخاعی در ابتدا با روش های سنتی (بدون نیاز به جراحی) است. درد ناشی از تنگی نخاعی می تواند با تنظیم فعالیت ها، مسکن های عادی، شل کننده ها عضلات و استفاده کوتاه مدت از مسکن ها نارکوتیک، فیزیوتراپی، گاباپنتین (حساسیت زدایی از اعصاب) و مصرف داروهای آرام بخش بهبود یابد. در موارد کمی برداشتن فشار از اعصاب فقرات نیز ممکن است برای بهبود درد مورد نیاز باشد.

6- سیاتیک

عامل درد سیاتیک تحت فشار قرار گرفتن رگ عصبی سیاتیک است. این رگ بزرگ دقیقاً زیر باسن و در امتداد پاها قرار گرفته است. عصب سیاتیک بزرگ ترین عصب در بدن انسان است. بیماری سیاتیک کمتر از 1 درصد عوامل درد در کمر را شامل می شود. این نوع آسیب بیشتر به صورت سوزش و لحظه ای در کمر بروز می کند. این درد ممکن است تا پایین و پشت پا کشیده شود. علائم آن شامل بی حسی و ضعف در بخش هایی از پا است.

درمان سیاتیک معمولاً نیازی به جراحی ندارد. افراد احتمالاً با استفاده از یخ یا حرارت دادن، مسکن های معمولی (استامنیفن، ایبروپروفن و ناپروکسن)، شل کننده های عضلات (در صورت نیاز) و مصرف کوتاه مدت مسکن ها نارکوتیک، بهبود می یابند. در موارد جدی تر تزریق استروئید اپیدورال ممکن است برای بهبود التهاب کمک کننده باشد. طب سوزنی نیز می تواند درمانی جایگزین برای سیاتیک باشد. ماساژ تخصصی و درمان های رفتار شناختی و عصبی نیز بسیار کمک کننده هستند. بیشتر موارد سیاتیک بین 6 الی 12 هفته بهبود می یابند. ورزش ساده در خانه و فیزیوتراپی می توانند کمک کنند تا این درد دوباره بازگشت نداشته باشد.

درد پایین کمر

7- لغزش مهره و ایجاد درد پایین کمر

لغزش مهره کمتر یک درصد از عوامل دردهای کمری را شامل می شود. لغزش مهره به شرایطی گفته می شود که در آن مهره ها در جای خود می لغزند و اعصاب نخاعی نزدیک به آن را تحریک می کنند. لغزش مهره کمر معمولاً در اثر افزایش سن طبیعی و در موارد نادرتر در اثر تروما است. تحریک اعصاب نخاعی باعث درد کمر می شود. از علائم مرتبط با آن می توانند شامل بی حسی یا ضعف در یک یا هر دو پا باشد.

در بیشتر مواردی که درد کمر ناشی از لغزش مهره بوده است، درمان غیر جراحی جوابگو بوده است. تنظیم نوع فعالیت، استفاده از مسکن های عمومی استامنیفن، ایبروپروفن و ناپروکسن)، فیزیوتراپی و ورزش های کششی و البته کاهش وزن کمک کننده هستند. در موارد نادر ممکن است برای برداشتن فشار از روی اعصاب نخاعی نیاز به عمل جراحی باشد. روش های جایگزین دیگر شامل جوشش چند مهره نیز ممکن است تحت عمل جراحی برای شما در نظر گرفته شوند.

8- کژ پشتی (اسکولیوز)

کمتر از یک درصد از موارد درد پایین کمر ناشی از کژ پشتی است. کژ پشتی به معنای انحنای جانبی (انحنا به طرفین) ستون فقرات است. به طور عادی به صورت عمودی صاف در یک خط صاف قرار دارد. بیماری های ناشناخته (با علائم نامشخص) دلیل کژ پشتی هستند و بیشتر در کودکان نابالغ در سن 10 الی 16 سالگی این اتفاق می افتد. این بیماری در دخترها شایع تر از پسرها است.

درمان کژپشتی معمولاً وابسته به درجه انحنا در بیمار است. توانبخشی یکی از درمان های رایج برای افرادی است که بین 25 تا 40 درجه انحنای جانبی در ستون فقرات دارند توانبخشی از طرفی می تواند جلوی پیشرفت قابل مشاهده شدن کژپشتی را بگیرد.

عمل جراعی باید برای افراد دارای بیش از 40 درجه انحنای جانبی در صورت فقرات مورد بررسی قرار بگیرد. جوشش مهره ها (اتصال دائمی دو یا چند مهره به هم) نیز در بسیاری از موارد جلوی بدتر شدن را می گرد اما به صورت کامل باعث صافی ستون فقرات نخواهد شد.

درد پایین کمر

9- آنوریسم آئورت شکمی

تصلب شریاتی (سخت شدن شریان ها با پلاک های کلسترول مانند) می تواند باعث ضعف دیوار آئورت شده (که بزرگ ترین شریان بدن است) و به تورم شکمی یا آنوریسم شود. آنوریسم بیشتر در بخش نزدیک به شکم آئورت رخ می دهد و به آن آنوریسم آئورت شکمی (AAA) می گویند. این اختلال بیشتر در مردهای بالای 60 سال دارای عامل هایی مانند مصرف دخانیات و فشار خون بالا رخ می دهد.

بیشتر افراد دارای آنوریسم آئورت شکمی علائمی ندارند، اما زمانی که رگ نشت می کند می تواند به درد کمر بیانجامد. آن افرادی که این شانس را می آورند و AAA را پیش از اینکه باعث پارگی شود تشخیص می دهند، می توانند برای درمان زیر نظر گرفته شوند. درمان با جراحی معمولاً زمانی توصیه می شود که عمق آنوریسم بیشتر از 5.5 سانت شده باشد.

اگر احتیاج باشد، درمان از طریق جراحی با پیوند مواد جایگزین دست ساز (مثلاً Gore-TexTM) انجام می شود. پارگی در بیماری آنوریسم آئورت شکملی می تواند کشنده باشد. به طوری که درصد مرگ و میر حدود 80% می باشد. به عبارت دیگر، تنها 20 درصد از افراد می توانند از این حالت بیماری نجات پیدا کنند.

10- سنگ کلیه و ایجاد درد پایین کمر

سنگ کلیه می تواند عامل درد کمری باشد. این درد معمولاً شدید بوده و در یک طرف احساس می شوند. نپرولیتیازیس نام علمی سنگ کلیه است. تقریباً یک نفر از 20 نفر در بخشی از زندگی خود سنگ کلیه را تجربه می کنند.

درد کمر ناشی از سنگ کلیه معمولاً با مشاهده خون در ادرار همراه می شود. کم آب شدن بدن یکی از عامل های اصلی تشکیل سنگ کلیه است. انواع سنگ های کلیه عبارتند از: کلسیم اگزالات (80 درصد موارد)، کلسیم فسفات (5 الی 10 درصد)، اوریک اسید (5 الی 10 درصد)، استرویت (10 الی 15 درصد) و سیستئین (1 الی 2 درصد).

اکثر افراد با سنگ کلیه می توانند از طریق ادرار آن را دفع کنند، هر چند که بسیار دردناک است. در نتیجه، درمان سنگ کلیه بدون نیاز به عمل ممکن است شامل نارکوتیک ها (مخدر) برای تسکین درد و افزایش نوشیدن مایعات برای دفع سنگ باشد. سنگ هایی که قادر به دفع از طریق ادرار نیستند، ممکن است نیاز به خورد شدن داشته باشند. خورد کردن از طریق امواج صوتی و تبدیل آن به ابعاد کوچکتر نیز یکی از راه های درمان است.

کمر درد

11- عفونت استخوان

عفونت استخوان ناشی از عفونت در قسمت مهره ها یا ستون فقرات می تواند عامل درد پایین کمر باشد. بیشتر موارد عفونت مهره های ستون فقرات شامل نواحی کمر و منطقه اطراف ستون فقرات، می شوند. عفونتی که معمولاً توسط خون منتقل می شوند و می توانند ناشی از باکتری، ویروس یا انگل باشد، می تواند عامل عفونت استخوان باشد.

رایج ترین نوع عفونت استخوان ناشی از باکتری استافیلوکوک اورئوس است. علائم دیگری که درد کمر را همراهی می کنند شامل تب، لرز، تورم، کاهش وزن و درد در زمان شب شدیدتر از روز می باشد. درمان عفونت استخوان معمولاً نیاز به عمل ندارد و شامل چهار الی شش هفته دوره تزریق وریدی آنتی بیوتیک می شود.

استفاده از داروهای تقویتی نیز دیگر عنصر لازم برای درمان عفونت استخوان است. تقویت و تحرک باعث تثبیت ستون فقرات پس از پایان درمان عفونت می شود. استفاده از داروهای تقویتی می تواند تا 12 هفته به طول بیانجامد. در موارد نادر ممکن است نیاز باشد برای برداشتن فشار از روی نخاع عمل جراحی انجام گیرد. هم جوشی مهره ها معمولاً هم زمان با دیگر درمان ها برای تثبیت ستون فقران انجام می گیرد.

12- زونا و بروز درد پایین کمر

زونا یا واریسلا زوستر، یکی از عوامل نادر درد های کمر است. زونا یک بیماری ویروسی است که باعث درد و التهاب می شود. می تواند در هر جای بدن اتفاق بیافتد اما بیشتر به صورت نوار یکنواخت یا تاول ها فراوان در یک طرف بدن و بدون عبور از میانه بدن بروز می نمایند.

همین ویروس (واریسلا زوستر) عامل آبله مرغان است. پس از مبتلا شدن هر فرد به آبله مرغان ویروس آن وارد مسیر عصبی شده و سال ها بعد به فرم زونا نمایان شده و مجدداً فعال می شود.

هر کسی که تا به حال آبله مرغان گرفته باشد می تواند زونا بگیرد. این بیماری می تواند بسیار دردناک باشد. واکسیناسیون می تواند ریسک ابتلا به زونا را کاهش دهد. واکسن زونا (زوستاواکس تی ام) توسط مزکز کنترل بیماری ها برای بزرگسالان بالای 60 سال توصیه شده است.

درمان بی درنگ زونا با داروهای ضد ویروسی (اسیکلویر، والاسیکلویر، یا فامسیکلوویر) می تواند درمان را سرعت بخسیده و تغییرات ناشی از عوارض جانبی مانند پسترپتیک نورالژی، کاهش بینایی، فلج صورتی و عفونت های صورت را درمان می کند.


گوش دادن آهنگ در بارداری چه فوایدی دارد؟ گفته می ‌شود که موسیقی قابلیت‌ های شفا بخشی دارد و تاثیر آرامش ‌بخشی بر روی احساسات ما دارد چون به ما کمک می‌کند تا استرس مان را کاهش دهیم، استراحت کنیم و خلق و خوی خود را بهبود بخشیم. موسیقی چه تاثیری بر کودکی دارد که در رحم مادر رشد می‌کند؟ این موضوع متخصصان را سردرگم کرده است و در نتیجه چندین تلاش تحقیقاتی برای درک تاثیر موسیقی بر روی یک جنین انجام شده ‌است. در این مقاله از بخش زنان و زایمان دکتر سلام ، ما شما را از فواید گوش دادن به آهنگ در بارداری ، مطلع می کنیم.

آهنگ در بارداری : چه تاثیری دارد؟

در حالی که هیچ مدرک عینی در مورد اثرات آهنگ در بارداری بر داخل رحم وجود ندارد، اما گوش دادن به آهنگ ‌های مورد علاقه تان در دوران بارداری، شما را سرحال می کند و چه کسی می‌ داند، شاید کودک درون رحم شما نیز از آن لذت ببرد. در حالی که کودک تان در رحم تان است، چیزهای زیادی برای حمایت از رشد کلی و فرآیند رشد وجود دارد. تمام تجربیاتی که جنین شما اکنون کسب می کند، آینده او را در دنیای بیرون شکل خواهند داد.

آهنگ در بارداری

مطالعات انجام شده برای بررسی اثرات گوش دادن آهنگ در بارداری :

متخصصان پزشکی مطالعات مختلفی را جهت یافتن اثرات آهنگ در بارداری بر روی نوزادان متولد نشده  انجام داده ‌اند. بر اساس نتایج به‌ دست ‌آمده، کودکان متولد نشده در داخل رحم که در معرض موسیقی قرار گرفته بودند، پیشرفت قابل‌ توجهی را در رشد ذهنی، آگاهی، حواس، روان و احساسات نسبت به آن ‌هایی که در هنگام حضور در رحم در معرض موسیقی قرار نداشتند، نشان دادند.

مطالعه ‌ای برای بررسی تاثیرات موسیقی کلاسیک هندی، بویژه کالیانی رگا، بر روی زنان باردار صورت گرفت. برای انجام این مطالعه، از زنان خواسته شد تا حداقل ۲۰ دقیقه در هر روز و به مدت ۲۰ روز موسیقی کارناتیک کالیانی رگا را گوش دهند. بعد از 20 روز، محققان آزمایشی انجام دادند تا ببینند آیا هیچ تغییری در واکنش های جنین و دیگر پارامترهای رشدی وجود دارد یا خیر.  آن ‌ها اشاره کردند که موسیقی تاثیر قابل‌ توجهی بر جنین و همچنین زن باردار داشته ‌است؛ از بهبود عکس ‌العمل جنین گرفته تا واکنش ها، تحرک و تحریک فکری و همچنین تاثیرات مثبتی بر زن باردار نیز داشته ‌است.

چگونه می ‌توانید مطمئن شوید که جنین به موسیقی گوش می ‌دهد؟

با اینکه شما ممکن است در هنگام بارداری موسیقی زیادی پخش کنید، اما جنین شما قادر نخواهد بود تا مثل شما به آن گوش دهد. اگر می‌خواهید مطمئن شوید که نوزادتان موسیقی را از داخل رحم می ‌شنود، می ‌توانید آن را با هدفون پخش کنید و هدفون را روی شکم خود بگذارید.

موسیقی را خیلی بلند نکنید تا مطمئن شوید که جنین تان می‌تواند بشنود. رحم شما می‌تواند ریتم‌ ها را منتقل کند و حتی اگر شما چیزی را با صدای پایین هم پخش کنید، به کودک تان ضربه می زند.

آهنگ در بارداری

مزایای گوش دادن به آهنگ در بارداری چیست؟

در حالی که باردار هستید، گوش دادن به موسیقی نه تنها تاثیر مثبتی بر روی شما می‌گذارد بلکه تاثیر مثبتی بر جنین تان نیز دارد. امواج مثبتی که از گوش دادن به موسیقی به دست می ‌آورید، به شما کمک می‌کند تا با جنین خود ارتباط برقرار کنید. این کار، شما را قادر خواهد ساخت تا استرس خود را کاهش دهید و همچنین هر گونه استرسی را که جنین شما ممکن است در رحم احساس کند، کاهش دهید .

در اینجا برخی از اثرات گوش دادن به آهنگ در بارداری آورده شده است:

عکس العمل های کودک تان را بهبود می بخشد:

زمانی که به موسیقی گوش می ‌دهید، جنین شما قادر خواهد بود تا ارتعاشات را بشنود و واکنش نشان دهد. همچنین کودک شما ممکن است سعی کند تا با ضربات لرزشی همگام شود. این کار ممکن است عکس ‌العمل و واکنش‌های جنین شما را بهبود بخشد و حرکات کلی او را نیز بهبود بخشد.

حس شنوایی جنین تان را بهبود می بخشد:

هنگامی که با هدفون به موسیقی گوش می‌دهید، به طور قابل ‌توجهی تمرکز کودک تان، حس ‌های شنوایی و مهارت ‌های او را افزایش می دهید. جنین شما ممکن است در این مرحله  قادر به درک موسیقی نباشد و آنچه به کودک شما می‌رسد احتمالا ارتعاشات امواج صوتی است. با این حال، کودک همچنان سعی دارد بر روی صداها تمرکز کند و انجام این کار تحریک ذهنی او را بهتر می ‌کند.

پس از تولد به عنوان لالایی عمل می‌کند:

بسیاری از محققان بر این باورند که جنین شما قادر به یاد آوردن موسیقی و صداهایی است که به هنگام بارداری به آن گوش داده اید. اگر زمانی که باردار هستید به آهنگ ‌های آرامش ‌بخش مشخصی گوش کنید، به احتمال زیاد کودک شما حتی بعد از زایمان آن ‌ها را به یاد خواهد آورد. این به آن معنی است که شما می ‌توانید برای آرااااآرام کردن نوزادتان از همان آهنگی استفاده کنید که قبل از تولد گوش می کرده اید. کودک شما قادر خواهد بود صداها را تشخیص دهد و همچنین به شما کمک می‌کند تا کودک خود را به سرعت آرام کنید.

شخصیت کلی کودک را شکل می‌ دهد:

نوع موسیقی ای که در هنگام بارداری به آن گوش می ‌دهید می ‌تواند بر شخصیت کلی کودک تاثیر داشته باشد. اگر به صداهای آرامش‌ بخش و موسیقی آرام گوش کنید، می ‌تواند شخصیت آرامی را در کودک تان ایجاد کند. از طرف دیگر، اگر به موسیقی بلند و خشن گوش دهید، می ‌تواند منجر به شخصیت پرخاشگر و نگران در کودک تان شود. با این حال، هیچ مطالعات پزشکی یا تحقیقاتی در مورد آن وجود ندارد و متخصصان همچنان در حال کار بر روی آن هستند.

آهنگ در بارداری

جنین تان چه مقدار موسیقی باید گوش دهد؟

مانند هر کاری که زمانی که باردار هستید انجام می‌دهید، در پخش موسیقی نیز نباید زیاده روی کنید. اگر می‌خواهید که در طول روز موسیقی را در پس‌زمینه پخش کنید، قطعا می‌توانید این کار را با اسپیکر و با صدای متوسط انجام دهید.

اگر در حال برنامه‌ریزی برای گوش دادن به موسیقی با هدفون هستید و یا می‌خواهید هدفون را به طور مستقیم روی شکم خود قرار دهید، مطمئن شوید که این کار را بیش از چند ساعت در روز انجام نمی دهید. این به شما این اطمینان را می‌دهد که جنین تان به جای اینکه به طور مداوم به ریتم واکنش نشان دهد، استراحت هم می‌کند.

از طریق پخش مداوم موسیقی بلند برای جنین تان، ممکن است ناخواسته الگوی خواب طبیعی نوزادتان را به هم بزنید. مهم است که کودک هنگامی که در داخل رحم است، خوب بخوابد چون بسیاری از پیشرفت‌های ذهنی، فیزیکی، روانی و دیگر چیزها در خواب پرورش می‌ یابد.

گوش دادن آهنگ در بارداری باید با ریتم آرام باشد؟

نوع موسیقی که به آن گوش می‌دهید تا حد زیادی به شخصیت و خلق و خوی شما و این که در حال حاضر چه احساسی دارید، بستگی دارد. بنابراین این درست نیست که بگوییم در حین بارداری شما تنها باید به نوع خاصی از موسیقی گوش دهید.

علاوه بر گوش دادن به موسیقی و صداهای نرم و آرامش ‌بخش، شما می ‌توانید به تعدادی از موسیقی های مورد علاقه تان نیز گوش دهید. موسیقی پاپ ریتم خاصی دارد و الگوی مشخصی دارد که جنین شما آن را تشخیص می دهد و به آسانی به یاد می آورد.

به خاطر داشته باشید که نحوه تنفس نوزاد در داخل رحم با توجه به صداها و ضرباتی که کودک می ‌شنود نیز تغییر می‌کند. این به این معنی است که اگر شما به موسیقی بسیار بلند و یا ناهنجاری گوش دهید، می ‌تواند تاثیر منفی بر جنین تان داشته باشید. بسیار خوب است که برای مدت کوتاهی به این نوع موسیقی گوش دهید. گوش دادن طولانی مدت به این نوع موسیقی و ریتم ها و ضربه های مداوم آن می‌ تواند باعث ایجاد استرس در جنین تان شود.

آهنگ در بارداری

آیا جنین تان باید به موسیقی کلاسیک گوش دهد؟

این که شما جنین خود را وادار به گوش دادن به موسیقی کلاسیک کنید یا نه دوباره موضوع انتخاب شخصی شماست. با اینکه هیچ اطلاعات پزشکی برای حمایت از آن وجود ندارد، اما تصور می ‌شود که گوش دادن به موسیقی کلاسیک تاثیرات مثبتی بر روی کودک داخل رحم دارد. گفته می‌شود که کودک شما قادر خواهد بود تا از ریتم‌ ها و صداهای ناشی از موسیقی کلاسیک لذت ببرد و همچنین می ‌تواند کمک کند تا کودک تان را بعد از زایمان نیز با این موسیقی آرام کنید.

با این حال، هدف اصلی در اینجا باید ایجاد ارتباط عاطفی با جنین تان باشد و سعی نکنید که کودک خود را به یک نابغه موسیقی کلاسیک تبدیل کنید!

گوش دادن به آهنگ در بارداری و باهوش شدن کودک

این موضوع که آیا گوش دادن به موسیقی یا عدم گوش دادن به آن، جنین تان را با هوش ‌تر می‌کند یا خیر، هنوز هم بحث های زیادی را در پی دارد. در حالی که یک گروه بر این باورند که قرار دادن کودک تان در معرض موسیقی در حالی که هنوز در رحم قرار دارد قطعا سطح بهره هوشی او را افزایش خواهد داد، اما گروهی دیگر بر این باورند که هیچ حقیقتی در پشت آن وجود ندارد. همچنین این باور رایج وجود دارد که اگر جنین خود را در معرض موسیقی قرار دهید در حالی که هنوز در رحم است، کودک شما را در ریاضی باهوش ‌تر می ‌کند. هیچ مطالعه پزشکی برای پشتیبانی از این ادعا نیز وجود ندارد و مطالعاتی که وجود دارند همگی بر روی کودکان متولد شده انجام شده اند.

برای مثال، مطالعات پزشکی ای وجود دارد که نشان می‌دهد اگر کودک خود را در معرض درس ‌های پیانو قرار دهید، به بهبود مهارت ‌های استدلال فضایی کمک خواهد کرد. با این حال، این مطالعات بر روی کودکان سه ‌ساله انجام شده است. با استفاده از این منطق، برخی از افراد معتقدند که قرار دادن نوزادان متولد نشده در معرض صدای پیانو می‌تواند تاثیرات مشابهی بر روی آن‌ها داشته باشد.

آهنگ در بارداری

از کجا بفهمید که آیا موسیقی خیلی بلند است؟

گفته می‌شود که قرار دادن جنین در معرض موسیقی بسیار بلند خطرناک است چون ممکن است منجر به تولد زودرس شود. همچنین می ‌تواند منجر به مشکلات سلامتی دیگری مانند کاهش وزن در زمان تولد یا مشکلات شنوایی یا شنوایی با فرکانس بالا در زمان تولد شود.

در حالی که این موضوع ممکن است که ترسناک به نظر برسد، اما پزشکان تنها در صورتی هشدار می‌ دهند که به طور مرتب به موسیقی گوش دهید؛ یا اگر به طور مداوم در محیطی باشید که صداهای بسیار بلندی در آن وجود دارد نیز این خطر کودکتان را تهدید می کند.

در اینجا برخی از سطوح صدا که باید به یاد داشته باشید آورده شده ‌است:

  • زمانی که به موسیقی گوش می ‌دهید، دقت کنید که حجم صدا بالاتر از ۶۵ دسی‌ بل نباشد.
  • اگر احساس می‌کنید که برای مدت طولانی به موسیقی گوش داده اید، حجم را در حدود یا کم‌تر از ۵۰ دسی ‌بل نگه دارید.

گوش دادن به موسیقی راه خوبی برای استراحت و کسب احساسات مثبت است و موسیقی و اصوات صحیح می ‌تواند برای جنین تان نعمتی باشد. موسیقی ای را انتخاب کنید که آرامش بخش باشد و از این زمان برای استراحت و ارتباط با جنین تان استفاده کنید.

مادرها، وقتی که شما حامله بودید به چه موسیقی گوش می‌کردید؟ آیا به دنبال موسیقی خاصی رفتید یا به هر چیزی که مایل بودید گوش می کردید؟ تجربیات خود را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.


در مورد تست سلامتی با قاشق چه می دانید؟ آیا می دانید بعضی از تحقیقات ادعا می کنند که خراش دادن زبان با یک قاشق و گذاشتن آن درون یک کیسه پلاستیکی و گذاشتن آن زیر نور برای یک مدت زمان می تواند آزمایش خوبی برای تشخیص شرایط سلامتی شما باشد. اگر می خواهید در این مورد و درستی آن بیشتر بدانید پیشنهاد می کنم این مقاله از بخش پزشکی دکتر سلام را با دقت بخوانید تا در مورد صحت این ادعا اطلاعات بیشتری کسب کنید.

خاستگاه تست سلامتی با قاشق

در ژانویه 2016، ناتالی آذر مجری بخش پزشکی خبرگزاری NBC گزارشی در بخشی از برنامه «Today Show» پخش نمود که در آن 6 روش تست سلامتی را آموزش داد که به سادگی در خانه امکان پذیر هستند. یکی از این آزمایشات، آزمایش «بوی دهان» بود. این آزمایش پایه بسیاری از مطالب عموماً غلط در بسیاری از وب سایت های مشکوک شد.

تست سلامتی با قاشق

تست سلامتی با قاشق چگونه است؟

تست سلامتی با قاشق همچنان که ناتالی آذر می گوید بر اساس علم واقعی است. این آزمایش می گوید بوی دهان می تواند نشان از مشکلات سلامتی بدن باشد:

پشت زبان خود را با یک قاشق بخراشید، سپس قاشق را در یک بسته پلاستیکی سر بسته بگذارید و آن را برای یک دقیقه زیر نور بگذارید. سپس آن را بو کنید.

پوشش زبان سالم باید شفاف باشد، اما اگر زبان شما بار داشته و زخیم شده باشد، یا رنگ آن فرق کرده و بوی نا مطبوع دارد، می تواند علائم اولیه مشکلات دستگاه تنفسی، کبد، کلیه ها، هورمون ها یا روده باشد.

بسیاری از موارد مرتبط با تنفس بد می توانند ناشی از بیماری های لثه یا لوزه ها باشند اما بوهای بسیار نامطبوع می تواند نشانی از یک مشکل بزرگ تر در سلامتی باشد. ناتالی آذر می گوید، بوی میوه می تواند نشان دیابت باشد؛ بوی آمونیاک می تواند مرتبط با مشکلات کلیوی بوده و دیگر بوها می توانند نشان از مشکلات مرتبط با ریه یا معده باشند.

و البته اگر برای شما اهمیت داشته باشد، این تست می تواند به شما نشان دهد بوی دهان و تنفس شما در برابر دیگران چگونه است.

استفاده از قاشق برای آزمایش بوی تنفس از گذشته به عنوان راهی برای یافتن بوی بد دهان افراد استفاده می شده است، بویی که به طور عادی توسط خود فرد فهمیده نمی شود. این روش به عنوان مثال در مقاله ای در ژورنال موسسه سلامت دهان آمریکا به صورت زیر آمده است:

«با این که بخش جلویی زبان معمولاً بو می دهد، اما منبع اصلی بو معمولاً مرتبت با بخش عقبی زبان است. بخش پشتی سطح دهان می تواند به راحتی با خراشیدن ملایم توسط یک قاشق پلاستیکی مورد آزمایش قرار گیرد. پس از آن، قاشق باید بو شده تا با بوی کلی دهان مقایسه گردد.»

تست سلامتی با قاشق

قرار دادن قاشق زیر نور احتمالاً به افزایش بو می انجامد چرا که نمونه های برداشته شده از روی دهان رشد می یابند. ایده اینکه برخی از بو ها می توانند نشان از شرایطی فراتر از مسائل مرتبط با بهداشت دهان باشند، آن چنان بحث بر انگیز نبوده و روشن است. در ادامه به بوها و نشان از بیماری های احتمالی خواهیم پرداخت. آنچنان که در گزارش زیر می خوانید:

«بوی میوه ای تنفس علامت کتواسیدوز است. کتواسیدوز ممکن است در بیماران دیابتی رخ دهد. این بیماری دارای شرایطی است که خطرناک و تهدید کننده است.

دهانی که بویی مشابه مدفوع دارد می تواند در اثر استفراغ طولانی مدت اینگونه شده باشد. این بو خصوصاً در زمانی که بیمار دچار انسداد روده است پیش می آید. این بوی بد ممکن است گاهاً در افرادی که تخلیه معده از طریق لوله گذاشتن درون بینی یا دهان داشته‌اند، نیز بروز نماید.

تنفس ممکن است بویی شبیه به آمونیاک داشته باشد. (این بو ممکن است شبیه بوی ادارار یا ماهی نیز باشد) این بو در افرادی که دارای نارسایی مزمن کلیه هستند استشمام می شود.»

این واقعیت ها (در حالی که جای بحث بر سر آن ها نیست) به این معنا نیست که چنین مشاهداتی ارزش تشخیص و آزمایش را داشته باشند، چرا که شرایطی که این نوع آنالیزها توصیف می کنند احتمالاً بسیار گسترش یافته است چرا که طول می کشد تا بیماری بر روی تنفس تاثیر بگذارد و تست سلامتی با قاشق می تواند به اندازه کافی به شما هشدار بدهد که مشکل جسمی جدی دارید. البته ممکن است این علائم در تنفس ناشی از استفراغ شدید یا داخل بردن یک لوله درون حلق باشد.

ژوزف ولفدورف استاد پزشکی اطفال در دانشکده پزشکی هاروارد و رئیس برنامه دیابت در بیمارستان کودکان بوستن به ما گفته است که کتواسیدوز دیابتی بوی تنفس را به صورت میوه ای می کند، اما این علامت ممکن است نشان از یک بیماری جدی باشد و احتمالاً تا این لحظه علائم دیگری از بیماری را نیز بروز داده باشد، از جمله:

«بوی «میوه ای» تنفس (یا بوی استون) نشانه ای از کتواسیدوز دیابتی (DKA) است. اما، DKA بیماری دیر بروزی است که در اثر عدم کنترل بیماری دیابت توسعه می یابد. در این صورت علائم این طور خواهند بود: پلیوریا (تکرر ادرار)، پلیدیپسیا (عطش بیش از حد) و کاهش وزن باعث می شوند که فرد به سمت مراجعه به مراکز پزشکی جذب شود و این زمان مدتی طولانی پیش از اینکه بوی میوه ای بر روی زبان احساس شود، اتفاق می افتد.»

برای بوی ماهی در تنفس نیز دقیقاً این چنین است. ارتباطی میان نارسایی کلیه و بوی آمونیاکی تنفس وجود دارد، اما این علامت برای تشخیص خیلی دیر بروز می دهد. این بیماری خیلی زودتر خود را با علائم دیگر نشان می دهد.

تست سلامتی با قاشق

«لکه» روی قاشق در تست سلامتی با یک قاشق

به عنوان نتیجه بی نظیر بودن تست سلامتی با قاشق ، وب سایت های مختلف ویژگی های تشخیص متعددی برای این تست معرفی کرده اند. البته بسیاری از آن ها که در طب سنتی چین وجود داشته است، هنوز به اثبات علمی نرسیده اند. رنگی که پس از آزمایش «تنفس بد» بر روی قاشق باقی می ماند می تواند مورد تحلیل و آنالیز قرار گیرد. به عنوان مثال موارد زیر در وب سایت های مختلف در خصوص این آزمایش نوشته شده اند:

«اگر در تست سلامتی با قاشق ، لکه ها سفید یا زرد بوده و یک لایه را تشکیل داده باشند، این ممکن است نشانه اختلال عملکرد غده تیروئید باشد. تبدیل بتاکاروتن به ویتامین آ وابسته به هورمون تیروئید است. این کمبود می تواند به صورت زرد بودن کاروتن دیده شود.

اگر در تست سلامتی با قاشق ، لکه ها بنفش باشند، ممکن است به این معنا باشد که جریان خون شما ضعیف بوده و یا کلسترول خون شما بالا باشد. به علاوه بنفشی لکه ممکن است نشان از برونشیت باشد. برونشیت عملکرد امواج هوا که اکسیژن را به جریان خون می رسانند، کاهش داده و باعث ایجاد رنگ بنفش می شود.

اگر لکه ها سفید باشند، ممکن است نشان دهنده این باشد که شما از یک عفونت تنفسی رنج می برید. بار سفید رنگ بر روی زبان می توان نشان از عفونت ها و یا ویروس های متعددی باشد.

اگر لکه ها نارنجی هستند، ممکن است نشان از مشکل کلیوی باشد. بیماری کلیوی مزمن می تواند باعث کم رنگ شدن بافت های زبانی به علت کم خونی شود یا به رنگ نارنجی باشد که نشان از ته نشین های کاروتن مانند است.»

در ابتدا باید توجه شود که این ادعاها –دقت آن ها به کنار- همه تنها از روی تغییر رنگ خود زبان است و در هیچ کدام یک از این تجربیات نامی از قاشق و نور برده نشده است.

تست سلامتی با قاشق

در تائید این ادعا، بنا به تغییر رنگ به زرد، دکتر ولف اشاره به وب سایتی می کند که ادعایی بدون منبع دارد که می گوید، میزان ترشح پایین تیروئید، کاهش تبدیل و ایجاد بتاکاروتن باعث ایجاد رنگ زرد بر روی سطوح کف پا نیز می شود.

درحالیکه وب سایت medical literature این ایده را تائید می کند که ایجاد کاروتن به دلیل کم کاری تیروئید می تواند باعث تغییر رنگ کف پا و دست ها به رنگ زرد شود. نا مشخص است که چرا این اطلاعات مجدداً به صورت قابل اجرا بر روی زبان تفسیر شده است. خصوصاً زمانی که تغییر رنگ زبان به رنگ زرد علامتی رایج (و در بسیاری از مواقع اولیه) از بسیاری مشکلات غیر مرتبط با تیروئید می تواند باشد.

همچنین تغییر رنگ این چنین، می تواند به علت مشکلات کلیوی باشد که البته این نیز دارای اسناد علمی نیست. وب سایت ها نام آن را مکانیزم «تشکیل کاروتنوئید» گذاشته اند. به بیان دیگر، یک زبان زرد به تنهایی، حتی با ادعاهای ولف در این خصوص، نمی تواند چیزی را اثبات کند.

ولف ، در حمایت از ادعای اینکه لکه های بنفش می توانند نشان از گردش خون ضعیف و یا میزان بالای کلسترول خون باشند، به پستی که در مینی نشریه دیلی میل آمده است، اشاره می کند. در این نشریه آنلاین نظرات طبیبان و گیاه شناسان طب سنتی چینی عنوان شده است. (البته باز هم دلیل و سندی مبنی بر اثبات علمی نیست) موضوع این نظرات رنگ های مختلف زبان و معانی آن ها است. سند محکمی وجود ندارد که دلیل رنگ بنفش زبان را تائید کند (یا حتی اینکه لکه بنفش رنگ بر روی قاشق مشاهده شود) و بگوید علت این رنگ چرخش ضعیف خون و یا سطح کلسترول خون بالا است. برونشیت مزمن، مشابه با ادعاهای دیگر در خصوص بوی تنفس، می تواند به راحتی در فرد بیمار آزمایش شود و نیازی به تست زبان نیست.

ولف می گوید، اگر با تست سلامتی با قاشق ، لکه های سفید مشاهده شد، ممکن است شما از یک عفونت تنفسی رنج می برید. (احساس می شود که باید به این اشاره کنیم که برونشیت مزمن نیز نوعی عفونت تنفسی است، که ولف می گوید باید عامل ایجاد لکه بنفش باشد.) البته ولف می گوید رنگ سفید ممکن است نشان از اهتلال در عملکر غده تیروئید نیز باشد. در واقع، یک زبان سفید می تواند به علت شرایط مختلفی باشد. (و البته می تواند به علت هیچ بیماری نباشد)، بیش از 60 بیماری تنفسی وجود دارند که با آزمایش می توان آن ها را تشخیص داد. این اثباتی بر رد ادعاهای وب سایت های مختلف است.

تست سلامتی با قاشق

نتیجه گیری : آیا تست سلامتی با قاشق کاربردی و صحیح است؟

همه چیز گفته شد، ادعاها در خصوص ارتباط بخش «تنفس» و تست قاشق با بوی دهان و مشکلات داخلی بدن وجود دارند. البته تست سلامتی با قاشق ، در برابر وجود ابزارهای حرفه ای تشخیص پزشکی، به نظر بی کاربرد است. ادعاها در خصوص بررسی لکه باقی مانده در تست سلامتی با قاشق ، از سر مخلوطی از ادعاهای اثبات نشده علمی است. بسیاری از این تفکرات از طب سنتی چینی نشات گرفته شده اند یا تفسیری از اطلاعات بدون سند بسیاری از وب سایت ها هستند. و در نهایت می توان گفت این آزمایش در واقع بی فایده و بدون کاربرد است. به علاوه، به نظر این وب سایت، بسیاری از ادعاهای صورت گرفته در خصوص تست سلامتی با قاشق غلط هستند.


میلیون ها کودک دارای بیش فعالی یا اختلال کم توجهی می باشند. با این حال، زنان باردار و بزرگسالان نیز می توانند بیش فعالی یا ADHD داشته باشند. این یک اختلال مغزی است که بر توانایی فرد تمرکز می کند. بعضی از افراد فعالیت بیش از حد و علائم دیگری را تجربه می کنند. هنگامی که این بیماری را تشخیص دادید می توانید به دنبال درمان پزشکی باشید. با این حال، می توانید علائم خود را با کمک روش های متعدد و درمان های طبیعی کاهش دهید. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام، شما 23 روش ارزشمند را در مورد چگونگی درمان بیش فعالی به طور طبیعی در کودکان، بزرگسالان و یا در دوران بارداری کشف خواهید کرد.

رژیم غذایی و تغذیه برای بیش فعالی یا ADHD

رژیم غذایی غنی از ویتامین ها و پروتئین می تواند در کنترل علائم بیش فعالی مفید باشد. علاوه بر این، شما نیز باید از مصرف شکر، آلرژن های شایع و طعم های مصنوعی اجتناب کنید.

بیش فعالی

مصرف مواد غنی از پروتئین– زیرا آنها باعث افزایش تولید دوپامین می شوند که به نوبه خود به تمرکز فرد کمک می کند. شما می توانید پروتئین ها را در تخم مرغ، ماهی، آجیل، سویا، لوبیا و محصولات لبنی پیدا کنید.

خوردن غذاهایی دارای ویتامین B6 بالا– زیرا آنها به مبارزه با عوامل تحریک پذیر کمک می کنند. آووکادو، موز، دانه های آفتابگردان، اسفناج، آلو، و آجیل بعضی از منابع غنی از ویتامین B6 هستند.

غذاهایی با کربوهیدرات بالا – این غذاها شامل دانه های جامد کم قند و دارای فیبر زیاد می شوند. آنها به تثبیت سطح قند خون کمک می کنند و بنابراین علائم بیش فعالی (ADHD) را کنترل می کنند.

غذاهای غنی از روی را به رژیم غذایی خود اضافه کنید زیرا سطح روی کمتر، تاثیر مستقیمی بر بیش فعالی دارد. غذاهای غنی از روی شامل اسکواش، بادام زمینی، دانه کنجد، پنیر، کبد و صدف است.

خوردن غذاهای غنی از منیزیم به دلیل اینکه این ماده معدنی برای کاهش تحریک پذیری، به حداقل رساندن سردرگمی روانی توجه می کند. اسفناج، دانه کدو تنبل، کیک سویا، دانه های آفتابگردان، بادام زمینی، لوبیای سیاه و سویا بعضی از بهترین منابع منیزیم هستند.

اجتناب از غذاهایی که باعث آلرژی می شوند. مطالعات بسیاری نشان می دهد که سویا، ذرت، گندم و گلوتن می تواند باعث کاهش تمرکز در کودکان شود. این غذاها ممکن است بر روی علائم بیش فعالی نیز تاثیر بگذارد.

حذف مواد غذایی دارای شیرین کننده های مصنوعی، رنگ های مصنوعی، نگهدارنده ها و طعم دهنده ها از رژیم غذایی خود – به دلیل این که این غذاها می تواند ناتوانی در یادگیری و رفتارهای پرخطر را به دنبال داشته باشد.

عدم استفاده ار چربی های بد مانند چربی های ترانس – روغنی که در پیتزا، غذاهای سرخ شده و همبرگر یافت می شوند.

اجتناب از مصرف نیتریت – معمولا در غذاهای کنسرو شده و بسیاری از غذاهای فرآوری شده، نیتریت وجود دارد که با افزایش IBS، همراه است و همچنین باعث بروز دیابت و انواع خاصی از سرطان می شوند. همچنین می تواند باعث افزایش ضربان قلب، بی قراری و مشکل در تنفس شوند که نشانه های بیش فعالی را بدتر می کند.

بیش فعالی

چگونگی درمان بیش فعالی (ADHD) به طور طبیعی

با توجه به راهنمایی های بالا  چگونه میتوان با روش های خانگی و به طور طبیعی با بیش فعالی در بزرگسالان، کودکان و در دوران بارداری مقابله کنید.

ورزش

یک مطالعه در سال 2012   نشان داد که ورزش منظم می تواند برای مبارزه با اضطراب مفید باشد.  استرس، تاثیر منفی در رفتار، کنترل ضعیف و افسردگی دارد. علاوه بر این، انجام تمرینات در فضاهای سبز و فضای باز برای ارتقای عملکرد مغز در افراد مبتلا به بیش فعالی عالی است. اطمینان حاصل کنید که فرزند شما حداقل سی دقیقه در روز تمرین بدنی بسیار فعال انجام دهد. چرخش، شنا و دوچرخه سواری برخی از تمریناتی است که بیشتر بچه ها از آن لذت می برند. ژیمناستیک، هنرهای رزمی، اسکیت روی یخ و رقص، گزینه های خوبی هستند. همچنین می توانید فرزند خود را وادار کنید تمرینات تقویتی، پیاده روی یا دویدن انجام دهند.

یوگا و تای چی

یوگا و تای چی برای افراد مبتلا به بیش فعالی مفید هستند. تکنیک های آرام سازی عمیق، تمرینات تنفسی (pranayama) و موقعیت های جسمی مورد استفاده در یوگا برای آرام کردن و تقویت سیستم عصبی مرکزی ایده آل هستند. تای چی به بهبود علائم بیش فعالی کمک می کند در حالی که یوگا به کودکان کمک می کند تا انضباط و آرام بودن را یاد بگیرند. بنابراین علائم بیش فعالی را کنترل می کنند. شما می توانید بچه خود را در کلاس تای چی یا یوگا ثبت نام کنید یا به دنبال یک متخصص باشید.

ماساژ

مطابق با  یک مطالعه در سال 2003 ، بیست دقیقه ماساژ دو بار در هفته تاثیر مثبتی روی رفتار و خلق و خو دارد. به غیر از این، ماساژ منظم برای افزایش سطح سروتونین موثر است، که به نوبه خود کمک می کند تا تنظیم سطح بالا دوپامین در کودکان مبتلا به بیش فعالی انجام شود. برای این منظور، کمی روغن کنجد، بادام یا  زیتون  را شروع به مالیدن با دست های خود کنید تا زمانی که روغن گرم شود. سپس آن را روی پوست کودک خود ماساژ دهید. برای چند دقیقه این ماساژ را ادامه داده و 2 تا 3 بار در هفته دنبال کنید.

روغن ماهی

روغن ماهی برای کمک به درمان علائم بیش فعالی در بزرگسالان و کودکان بسیار موثر است. کمبود اسید چرب غیر اشباع می تواند منجر به توسعه عصبی همراه با اختلالات روانپزشکی نظیر نارساخوانی و بیش فعالی شود.   بنابراین، بهتر است یک مکمل دارای میزان بالای روغن ماهی EPA (اسیدهای چرب امگا 3) به نسبت DHA (اسید چرب امگا 6) را انتخاب کنید. علاوه بر این، مکمل های روغن ماهی برای بهبود تمرکز و حافظه عالی هستند. اطمینان حاصل کنید که قبل از مصرف مکمل های روغن ماهی، با دکتر درباره دوز مناسب مصرف مشورت کنید. در عوض، ماهی های قزل آلا، ساردین، بذر کدو تنبل، دانه های کتان و دانه های دیگر را به کودک بدهید، زیرا آنها دارای اسیدهای چرب امگا 3 فراوان هستند.

بیش فعالی

از گیاه کهن دار استفاده کنید

گینکو بلوبیا  (کهن دار) برای بهبود تمرکز، دقت، حافظه، حفظ دانش و ادراک مفید است. به علاوه، این گیاه به محافظت از مغز در برابر سموم کمک می کند.  یک مطالعه در سال 2001 نشان داد که بیماران مبتلا به بیش فعالی یا اختلال کمبود توجه که ترکیبی از کهن دار، جینسنگ آسیایی و جین اسکن آمریکایی را دریافت کردند، به طور موثری در افزایش فعالیت و رفتار اجتماعی بهبود نشان دادند. قبل از مصرف عصاره های کهن دار، با پزشک خود مشورت کنید.

جینسنگ قرمز کره ای

جینسنگ قرمز کره ای در طب سنتی به عنوان یک تقویت کننده حافظه استفاده می شود. پتانسیل تقویت حافظه جینسنگ قرمز کره ای در افراد مبتلا به بیش فعالی می تواند مفید باشد. همانطور که در تحقیقات سال 2011 مشاهده شد، استفاده از جینسنگ قرمز کره ای در افراد مبتلا به بیش فعالی، بسیار مفید بوده است. دوز توصیه شده از این گیاه 1،000 میلی گرم است. توصیه می شود برای دوز مناسب با پزشک خود مشورت کنید.

گندم سبز

گندم سبز نیز به نام وحشی یا Avena sativa نامیده می شود که یکی دیگر از درمان های شگفت انگیز گیاهی برای مشکل بیش فعالی است. آنها دارای اثر آرام بخش روی سیستم اعصاب شما هستند و به عنوان یک تونیک مغذی عمل می کنند. علاوه بر این، آنها همچنین به افزایش توجه و تمرکز کمک می کنند. شما می توانید از عصاره جو دوسر استفاده کنید اما قبل از مصرف آن با پزشک خود مشورت کنید.

استفاده از تقویم برنامه ریزی

داشتن تقویم یا برنامه ریز می تواند برای افرادی که این اختلال دارند مفید باشد. این مکان برای ضبط کارهای خاص مانند تکالیف و یا جلسات کار و روزمره است. اگر شما اغلب برنامه ریزی هایتان را بررسی و به روزرسانی کنید، مفیدتر است. شما می توانید از برنامه ریزان آنلاین یا برنامه هایی با یادآوری های قابل شنیدن یا قابل مشاهده استفاده کنید تا اطمینان حاصل شود که وظایف برنامه ریزی شده یا قرار ملاقات ها را از دست ندهید.

بیرون بروید

بسیاری از مطالعات نشان می دهد که فعالیت های در فضای باز برای بزرگسالان و بازی در فضای باز برای کودکان می تواند نشانه های این اختلال را بهبود بخشد. زمان صرف کردن در خارج از خانه می تواند به کودکان مبتلا به این اختلال کمک کند. مطابق با یک مطالعه در سال 2011 ، قرار گرفتن روزانه در معرض فضای سبز و خارج از منزل یک درمان طبیعی و ایمن است که می تواند برای افراد مبتلا به این اختلال مفید باشد. توصیه می شود 20 دقیقه صرف چند فعالیت در خارج از خانه کنید. به علاوه، یک عادت برای رفتن به خارج از خانه دو بار یا سه بار در روز ایجاد کنید. برای بهترین اثر به طبیعت بروید.

خوردن صبحانه

خوردن صبحانه برای تثبیت نوسانات هورمون و تنظیم میزان قند خون مفید است. این مزایا تأثیر قابل توجهی بر علائم این اختلال دارند. توصیه می شود که صبحانه را به صورت منظم مصرف کنید. همچنین شامل حداقل 20 گرم پروتئین به وعده غذایی است.

بیش فعالی

از کونکارکالیفرنیا استفاده کنید

کوکنار کالیفرنیا برای آرامش، تسکین و متعادل کردن سیستم عصبی و کاهش سطح بالای فعالیت بیش از حد عالی است. همچنین به کاهش اختلالات و فشار در کودکان کمک می کند، زیرا این یک آرام بخش است. این ماده در فروشگاه در دسترس است. اطمینان حاصل کنید که روزانه صبح زود کمی به اعصاب کمک کنید. شما می توانید مخلوط کونکار کالیفرنیا و آب را تهیه کنید یا آن را به عنوان یک دوز منظم در چای مصرف کنید. همچنین، آن را در پودر ها و کپسول بریزید، اما فقط پس از مشاوره با یک درمانگر طبیعی این کار را بکنید.

از Nepetacataria یا Catnip استفاده کنید

Catnip کمک می کند تا علائم بیش فعالی مرتبط با بی قراری، تنش، بیش فعالی و استرس کاهش یابد. علاوه بر این، این داروی گیاهی، راه رهایی از درد معده، اسهال ، سردرد و مشکلات کولیک ناشی از این اختلال را تضمین می کند و خواب آرام را حاصل می شود. علاوه بر این، برای درمان تغییرات خلقی و هیستری ایده آل است.

از Skullcap یا Scutellarialaterifolia استفاده کنید

هنگامی که نام بیش فعالی می آید، skullcap برای درمان بی حسی، تحریک و گریه بسیار مفید است. این ماده علاوه بر کمک به آرام کردن مغز و ایجاد خواب بدون ایجاد هر گونه عارضه جانبی مفید است. ساقه، گل و برگ این گیاه می تواند برای درمان این اختلال استفاده شود. شما می توانید آن را به چای اضافه کنید و یا دمنوش آن را میل کنید. همچنین به عنوان تنتور موجود است و ممکن است برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده شود.

از عصاره دانه انگور استفاده کنید

بیو فلاونوئیدها که قوی ترین آنتی اکسیدان ها است در دانه انگور فراوان است. مهمتر از همه، آنتی اکسیدان ها به حذف رادیکال های آزاد از بدن کمک می کنند که باعث کاهش اختلال عملکرد طبیعی بدن و به تعویق افتادن پیری زودرس می شود.  همچنین مغز را در برابر اثرات مضر سموم محافظت می کند و سیستم جریان خون مغز را تقویت می کند. شما می توانید عصاره دانه انگور را به غذای روزانه خود اضافه کنید یا انگورهای پالپ را در شکل خشک تهیه کرده و یا آنها را در فرم طبیعی خود بخورید.

درمان رفتاری والدین

درمان رفتاری می تواند برای کودکان مبتلا به موارد شدید این اختلال مفید باشد. طبق آکادمی اطفال آمریکا، درمان رفتاری باید گام اولیه در مقابله با مشکل بیش فعالی در کودکان کوچک باشد. این درمان، رفتارهای مشکوک خاص را حل می کند و راه حل هایی برای کمک به آنها را پیشنهاد می کند. همچنین می تواند شامل ایجاد قوانین و اهداف برای کودک باشد. درمان رفتاری می تواند به والدین کمک کند تا کودکانشان از این اختلال رهایی یابند.

بیش فعالی

چگونگی درمان طبیعی این اختلال در زنان باردار

تمرین مدیتیشن ذهنی

مثبت بودن و آرامش هنگام بارداری حیاتی تر از همیشه است و همچنین اگر این اختلال را دارید، اهمیت آن افزایش می یابد. تمرین مدیتیشن ذهنی برای اطمینان از مثبت بودن و آرامش بسیار مفید خواهد بود. این عمل به شما در برخورد با خواسته های ذهن و بدن کمک می کند. علاوه بر این، مدیتیشن به رفع استرس حاملگی کمک می کند که در غیر این صورت می تواند پاسخ التهابی ایجاد کند که باعث زایمان زودرس یا کاهش وزن نوزاد شود. استرس همچنین می تواند اثرات درازمدتی بر روی کودک شما داشته باشد، که باعث بروز این اختلال و مشکلات پیشرفته می شود.

خواب مناسب داشته باشید

زنان باردار به علت افزایش وزن نوزاد و تغییرات هورمونی در بدن خود، اغلب خواب کافی ندارند. زنان باردار ممکن است به مدت چند ساعت خواب در شب و یا روز دراز بکشند، همانطور که در موسسه ملی بهداشت گفته شده است. در دوران بارداری، محرومیت از خواب و کار بیشتر به سزارین، درک بالای ناراحتی، درد در هنگام زایمان و زایمان زودرس مربوط می شود. خوابیدن به اندازه کافی در بهبود علائم این اختلال ، مانند عدم توجه و تحریک پذیری مفید است. از سوی دیگر، اختلالات خواب می تواند علائم این اختلال را بدتر کند.

یوگا انجام دهید

انجام یوگا در طول بارداری برای حفظ تعادل ذهن و بدن موثر است. همراه با آن، کمک می کند تا علائم این اختلال را تحت کنترل داشته باشید. با این حال، بعد از سه ماهه ی اول، یوگا نکنید، که باعث ایجاد فشار در پشت می شود. چنین مواردی می تواند جریان خون را به رحم کاهش دهد. به علاوه، انجام یوگا باعث ایجاد انقباض بیش از حد عضلات، به خصوص عضلات شکمی می شود.

توجه به تغذیه و رژیم غذایی

توجه به تغذیه مناسب و رژیم غذایی سالم در حاملگی در کنترل این اختلال بسیار مهم است. زنان باردار باید رژیم سالم و متعادل را داشته باشند تا اطمینان حاصل شود که میزان مواد معدنی بدنشان برای سلامتی کودک مناسب است. مصرف غذاهای غنی از پروتئین باعث افزایش تولید دوپامین می شود که به شما کمک می کند تا تمرکز کنید. مصرف غذاهای غنی از منیزیم برای افزایش حس توجه، کاهش تحریک پذیری و به حداقل رساندن سردرگمی روانی مفید است. علاوه بر این، غذاهای مغز، ویتامین ها پیش از قاعدگی و اسیدهای چرب را که برای از بین بردن علائم نامطلوب کمک می کنند، مصرف کنید. غذاهایی با ویتامین B6 بالا، کلسیم و روی نیز در دوران بارداری مفید است.

احتیاط : در طول بارداری، ازمصرف مکمل های تغذیه ای بدون مشورت با پزشک خود اجتناب کنید.

بیش فعالی

بهترین درمان های خانگی موثر برای بیش فعالی (ADHD)

1- بابونه

بابونه یک درمان مؤثر برای این اختلال است. این گیاه دارای خواص آرام بخش است که در تنظیم توجه و خلق و خو شگفت انگیز است. در نتیجه، این کمک می کند تا این اختلال کاهش یابد. همچنین برای بی خوابی و اضطراب عالی است .

آنچه شما نیاز دارید

  • یک قاشق چای خوری گل های بابونه
  • 1 فنجان آب گرم

نحوه تهیه

گل های بابونه خشک را به آب گرم اضافه کنید. روی آن قرار دهید و آنرا حدود 5 دقیقه بگذارید بماند. بعد از آن، هر روز از این چای گیاهی قبل از خواب لذت ببرید.

اثرات جانبی

غلظت بالایی از بابونه می تواند منجر به  حالت تهوع و استفراغ شود. قبل از نوشیدن چای بابونه، با پزشک خود مشورت کنید. همچنین در صورت مصرف داروهای ضدبارداری از مصرف این چای اجتناب کنید.

2- برهمی

Brahmi در آیورودا به عنوان درمان جایگزین مناسب برای این اختلال استفاده می شود. این یک تونیک برای مغز است و به کاهش افسردگی و اضطراب کمک می کند و حافظه یادآوری کلمه را بهبود می بخشد. جدا از آن، می تواند مغز را در مقابل آسیب های رادیکال آزاد محافظت کند و عملکرد شناختی را تشویق کند.

آنچه شما نیاز دارید

  • پودر برهمی – یک قاشق چای خوری
  • عسل طبیعی – یک قاشق چای خوری

طرز تهیه

فقط عناصر بالا را خوب ترکیب کنید سپس این مخلوط را هر روز مصرف کنید. شما همچنین می توانید Brahmi را در مکمل های غذایی پیدا کنید. برای دوز مناسب، با پزشک خود مشورت کنید.

اثرات جانبی از برهمی

برای یک بعضی از افراد، مصرف برهمی در دوزهای بالا ممکن است منجر به سردرد و از دست رفتن آگاهی شود.

بیش فعالی

3- جوانه گندم

جوانه گندم غنی از مواد معدنی مختلف است. همچنین با آهن، منیزیم، کلسیم، ویتامین A، C و E و اسیدهای آمینه جذب می شود. همه این مواد مغذی برای حمایت از عملکرد مغز مناسب و تعادل هورمون مفید هستند.

طرز تهیه

  • جوانه گندم و آب را مخلوط کنید.
  • یک قاشق غذاخوری از آن را با گوشت و بلغور مخلوط کنید.
  • با این مخلوط، سوپ سبزیجات تهیه کرده و میل کنید.

اثر عوارض جانبی گندم

جوانه گندم می تواند به یک ارگانیسم Listeria monocytogenes آلوده شود که می تواند عوارض جانبی جدی مانند سردرد شدید ایجاد کند. علاوه بر این، مقدار زیادی از جوانه گندم نارس ممکن است منجر به خستگی و سرگیجه شود.

4- سیب سرکه

افراد مبتلا به این اختلال معمولا مشکل در هضم دارند. سرکه سیب با اثرات پروبیوتیک همراه است که به کاهش این مسائل و کمک به بدن شما در جذب مواد مغذی مفید برای افزایش عملکرد شناختی و تعادل هورمون کمک می کند.

آنچه شما نیاز دارید

  • سرکه سیب طبیعی ، یک تا دو قاشق غذاخوری
  • آب – 1 لیوان

چگونه می توانم

سرکه سیب را به یک لیوان آب اضافه کنید. 20 دقیقه قبل از هر وعده غذایی مصرف کنید.

عوارض جانبی مصرف سرکه

مصرف بیش از حد سرکه سیب ممکن است سبب پوکی استخوان همراه با کمبود پتاسیم شود. این ماده دارای اسید استیک است که ممکن است باعث سوختگی گلو کودکان شود.

بیش فعالی

 نکات لازم برای درمان این اختلال

  • سازماندهی وسایل شخصی – تمام وسایل شخصی تان را در مکان های مشخص نگه دارید.
  • به نوشتن یادداشت های مهم در یک دفترچه یادداشت بصورت روزانه عادت کنید.
  • فرزندتان را با مهربانی و عشق آشنا کنید.
  • اطمینان حاصل کنید که فرزند شما زمان زیادی را صرف تماشای تلویزیون، بازی کردن با کامپیوتر و ارسال پیامک روی تلفن های همراه نمی کند.
  • وقتی با بچه خود برخورد می کنید، آرام و صبور باشید، حتی زمانی که از کنترل خارج شده اید.
  • هنگام صحبت کردن با فرزندتان، با دستان خود نشان دهید و از کلمات ساده استفاده کنید.
  • به کودک خود کمک کن تا محیط و محیط زیست خود را سازماندهی شده و منظم نگه دارد.
  • راه های جدیدی را برای بهبود عزت نفس و شناخت استعدادهای فرزندتان دنبال کنید.
  • اطمینان حاصل کنید که فرزند شما خواب و استراحت مناسب دارد زیرا ممکن است کم خوابی، علائم این اختلال را بدتر کند.

 هشدارها

درمان این مشکل معمولا ترکیبی از درمان های روانشناختی و دارویی است. برخی از شیوه های زندگی و درمان های طبیعی می تواند کمک کند، اما کسانی که با این اختلال تشخیص داده شدند، باید دستورالعمل دکتر خود را دنبال کنند. داروها و مکمل های طبیعی ممکن است بر بدن تاثیر بگذارد. علاوه بر این، این درمان های جایگزین ممکن است حاوی عوارض جانبی و تداخلات دارویی با سایر داروهای مصرفی باشد.   قبل از پایان دادن به هر دارویی که مصرف می کنید یا تلاش برای هر گونه درمان جدید از جمله مکمل ها، باید با دکتر خود مشورت کنید.

بیش فعالی

سوالات متداول درباره بیش فعالی

آیا بیش فعالی میتواند منجر به آسیب های کبدی شود؟

آتوموکستین ممکن است منجر به آسیب زردی یا کبد در موارد بسیار نادر شود. فورا فرزند خود را به پزشک ببرید اگر پوست کودک شما زرد یا دارای علائم آنفلوانزا، ادرار تیره یا درد شکم باشد.

چه داروهایی بیشتر برای درمان بیش فعالی استفاده می شود؟

محرک ها و غیر محرک ها داروهای اصلی برای مبارزه با بیش فعالی هستند. همچنین پزشکان ممکن است داروهای ضد افسردگی تجویز کنند.

آیا اثرات جانبی جدی مرتبط با داروهای بیش فعالی وجود دارد؟

عوارض جانبی جدی می تواند رخ دهد، هر چند آنها نادر هستند. بلافاصله با دکتر خود تماس بگیرید اگر چیزی  شما را نگران می کند. این داروها را بدون تجویز پزشک، به کودک خود ندهید.


یکی از مشکلات شایع و معمول بخصوص در دندانهایی که پیشتر با مواد پر شده اند و یا درمان ریشه و روکش شده اند حادثه شکستن تحت فشارهای عمل جویدن است. در چنین شرایطی امکان اینکه مقطع شکستگی در سطح لثه و یا عمیق تر اتفاق بیافتد بسیار زیاد است بنابراین انتخاب بین ماندن یا نماندن دندان مورد نظر را در هاله ای از ابهام خواهد برد. از آنجاییکه دندان طبیعی انسان همچون عضوی مهم و با ارزش است در پاره ای از موارد مانند افرادی که دچار دیابت و بیماریهای مشابه هستند عمل کاشت یا کارگزاری ایمپلنت دندانی ممکن نیست و تنها راه نگهداری ریشه و اصلاح دندان مربوطه است. در این موارد باید تغییراتی برروی لثه و استخوان اطراف ریشه دندان داده شود تا قسمت شکسته از حاشیه لثه خارج گردد.

حفظ دندان‌های آسیب دیده

ممکن است دندان در اثر شکستگی یا پوسیدگی، تمام یا بخشی از تاج خود را از دست داده و کار ترمیم آن را با مشکل مواجه سازد. در این حالت با انجام جراحیِ افزایش طول تاج، حفظ دندان ممکن شده است و امکان گذاشتن پروتز بر روی آن امکانپذیر می‌گردد.

عرض بیولوژیک

 Biologic Width: عرض بیولوژیک یا پهنای بیولوژیک عبارت است از بافت همبند لثه‌ای مجاور آلوئول و اپیتلیوم چسبنده که میانگین عرض آن در حالت سلامت 4.2 میلیمتر می‌باشد که ۱٫۰۷ میلیمتر آن توسط الیاف پریودنتالی و حدود ۰، ۹۷ آن نیز توسط اپیتلیوم چسبنده اشغال شده ‌است. رعایت این فاصله در هنگام ترمیم دندان آسیب دیده ضروری است، در غیراین صورت امکان التهاب لثه و تحلیل رفتن بافت استخوانی آن منطقه وجود دارد.

نسبت طول به تاج

استخوان آلوئولی که دندان را در برگرفته ‌است به طور طبیعی دندان مجاور آن را نیز حفاظت می‌کند و برداشتن غیراصولی آن می‌تواند لق شدگی دندان(ها)ی مجاور آن را سبب شود. نسبت طول به تاج: (Crown to root Ratio) میزان دندانی است که باید در بافت استخوانی وجود داشته باشد و توسط آن احاطه گردد. در حالت طبیعی طول ریشهٔ دندان تقریباً دو برابر طول تاج آن می‌باشد و این میزان برای جلوگیری از لق‌شدگی دندان در برابر فشارهای معمول، عمودی و افقی وارد بر آن کافی است. با برداشته شدن مقداری از استخوان نگهدارنده، از طول ریشه‌ها نیز کاسته شده و بر طول تاج دندان افزوده می‌شود و قابلیت نگهدارندگی ریشه‌ها در این حالت کاهش می‌یابد. به طور مثال هر میلیمتر بریدن استخوان به یک میلیمیتر کاهش بافت نگهدارنده و یک میلیمتر به سطحی که باید نگهداری شود اضافه می‌شود. کمترین میزان قابل قبول برای نسبت طول به تاج ۱:۱ است و اگر از این حداقل نسبت پایین‌تر رود امکان لق شدگی و از دست رفتن دندان وجود دارد.

در روش های سنتی و پیشین این عمل توسط تیغ جراحی انجام می پذیرفت و زمان ترمیم لثه حداقل یک ماه طول می‌کشید و مشکلات زیادی را برای شخص به همراه داشت . امروزه در این موارد از تکنولوژی لیزرهای دندانپزشکی استفاده می شود و چنین عملی در کوتاهترین زمان با حداقل عوارض به اجرا می رسد. لیزرهای نوین در محیط دهان قادر به حرکت روی بافت های نرم و سخت می باشند. استفاده از این تکنولوژی سبب حفظ سلامتی بافت های مزبور و ایجاد کمترین ناراحتی در افراد می گردد.

آدرس: خیابان شریعتی- جنب حسینه ارشاد -کوچه ارشاد- پلاک 3- طبقه 2 -واحد 25

تلفن : 02122894247       –      02122894246

سایت

اینستاگرام

تلگرام


حمام کردن نوزاد چگونه باید انجام شود؟ نوزاد نیاز به حمام کردن روزانه ندارد. اگر بعد از هر تغذیه صورت کودک را تمیز کنید و بعد از هر تعویض پوشک، پایش را با آب بشویید، او فقط هر یک روز در میان نیاز به حمام با صابون دارد. حمام کردن زیاد اغلب می تواند پوست کودک تان را خشک کند. نوزاد تان اغلب دست خود را در دهانش می کند، بنابراین دست های او را چند بار در روز با یک پارچه مرطوب تمیز کنید یا با آب گرم بشویید. در این مقاله از بخش سلامت کودک دکتر سلام، به بررسی حمام کردن نوزاد می پردازیم.

حمام کردن نوزاد قبل از افتادن بند ناف

تا زمانی که بند ناف به طور کامل می افتد و ناحیه اطراف ناف به طور کامل بهبود می یابد، به جای حمام با صابون، کودکتان را با حمام اسفنجی حمام کنید. قرار گرفتن در وان حمام با آب کثیف می تواند او را دچار عفونت کند. او را در یک اتاق گرم حمام کنید. هنگامی که استحمام تمام می شود، او را در یک حوله نرم قرار داده و حوله را دورش بپیچید. زمان حمام کردن زمان خوبی برای وقت گذراندن با نوزادتان است. البته میتوان کودک را با آب و صابون هم شست و حمام برد ولی بهتر است سریع او را شسته و بیرون بیاورید.

حمام کردن نوزاد

حمام کردن نوزاد با حمام اسفنجی

هنگام حمام کردن اسفنجی، او را از تمیزترین مناطق مانند دستان، سینه و چهره اش، به مناطق کثیف تر بشوید، آخرین منطقه شستشو باید منطقه پوشکش باشد. در هنگام حمام اسفنجی نوزاد خود را گرم نگه دارید و فقط قسمتی از بدن را که در حال شستن هستید بدون لباس نگه دارید و یا حوله ای دور او بپیچید. برای جلوگیری از از دست دادن حرارت بدن، هر منطقه را کاملا خشک کنید.

حمام در طشت یا وان

همیشه در طول حمام کردن در طشت یک دست را روی نوزاد خود نگه دارید. حدود 3 اینچ آب گرم را در یک وان پلاستیکی کوچک یا طشت تمیز بریزید. قبل از قرار دادن کودک در آب، دمای آب را امتحان کنید. به جای دستانتان آب را با آرنج خود امتحان کنید. آب باید گرم باشد، اما نباید داغ باشد. برای جلوگیری از لیز خوردن، او را در یک حوله کوچک بپوشانید و در کف سینک و یا وان قرار دهید. در هنگامی که او را در آب فرو می برید با او صحبت کنید؛ همه نوزادان در ابتدا وان حمام را دوست ندارند.

حمام کردن نوزاد پس از افتادن بند ناف

  • یک کاسه یا طشت آب گرم که به اندازه کافی برای حمام اسفنجی بزرگ باشد را اماده کنید و یا او را در وان حمام قرار دهید.
  • صابون نوزاد و یک شامپو کودک دارای PH مناسب (از پزشک متخصص اطفال برای تهیه این محصولات کمک بگیرید)
  • یک پارچه و یک لباس شست و شوی پنبه ای نرم، اگر کلاه دار باشد بهتر است
  • توپ های پنبه، اسفنج پنبه ای و لیف نرم
  • مجموعه ای از لباس ها و پوشک تمیز
  • صندلی حمام نوزاد

استفاده از صندلی حمام نوزاد در طی ماه های اول توصیه می شود زیرا آنها برای اطمینان از نگه داشتن کامل بدن کودک و نگه داشتن سر در موقعیت صحیح در آب طراحی شده اند. به این ترتیب، می توانید دستتان برای شست وشو و بازی با نوزاد آزادتر است و از ایمنی کودک اطمینان حاصل کنید.

مدت زمان حمام کردن ایمن

حمام کردن نوزاد می تواند در هر زمانی از روز انجام گیرد. بنابراین، زمانی را انتخاب کنید که وقتتان خالی تر است و روز شلوغی نیست. زمان حمام می تواند سرگرم کننده باشد. همچنین می تواند زمانی حادثه انگیز باشد. پس حتما زمان مناسبی را برگزینید. بسیاری از والدین ترجیح می دهند که حمام کردن نوزاد را در شب انجام دهند، زیرا این کار کودک تان را آرام می کند و به او کمک می کند تا بهتر بخوابد. اگر کودک شما دوست دارد که در حمام بازی کند بهتر است که این کار را در روز انجام دهید که کودک شاداب تر است و رفتار بهتری دارد.

  • هرگز، کودک خود را به تنهایی در حمام رها نکنید. اگر باید مکان حمام کردن نوزاد را ترک کنید او را با خود ببرید یا از حمام خارج کنید.
  • سطح آب را کم عمق نگه دارید.
  • تلفن را خاموش کنید یا بر روی حالت منشی خودکار قرار دهید.
  • در حالی که ماشین ظرفشویی در حال کار است، کودک خود را در سینک آشپزخانه استحمام نکنید. آب گرم می تواند به سینک بازگردد و کودک را بسوزاند.
  • برای جلوگیری از سوزاندن اتفاقی، ترموستات را در دمای آب زیر 120 درجه فارنهایت قرار دهید.
  • دمای آب ایده آل باید بین 35 تا 38 درجه سانتیگراد باشد یا تقریبا معادل دمای بدن باشد.

حمام کردن نوزاد و مراقبت از مو و پوست سر

موهای نوزاد خود را در ابتدای استحمام، شستشو دهید. قبل از این که حمام کردن نوزاد را ادامه دهید موهایش را خشک کنید. با استفاده از ریختن مقدار کمی شامپو بچه بر روی حوله ای نرم، دو بار در هفته مو و پوست سر او را بشویید. پارچه را خیلی مرطوب نکنید زیرا آب صابون می تواند به چشم او وارد شود. حتی شامپو های بدون سوزش نیز می توانند خارش ایجاد کنند. برای جلوگیری از کاهش دمای بدن، موهای او را با حوله خشک کنید.

ممکن است لکه هایی زرد و چرب بر روی پوست سر، ابروها و پشت گوش نوزادتان وجود داشته باشد که معمولا cradle cap نامیده می شود. این لکه ها را می توان با مالیدن کمی روغن بچه بر روی پوست سر از بین برد. پوست سر را تا زمانی که این لکه ها از بین می روند ماساژ دهید و سپس پوست سر را با شامپو بچه بشویید. بعد از مالیدن شامپو، پوست سرش را خوب بشویید؛ صابون مانده بر روی پوست سر می تواند پوست سرش را تحریک کند. شما همچنین می توانید روزانه با یک برس نرم سر نوزاد را شانه کنید. cradle cap زیبا نیست، اما کودک شما را ناراحت نمی کند. مسری نیست و عوارض جانبی نیز ندارد.

تمیز کردن صورت، گوش ها، بینی و چشم ها

صورت کودک خود را با آب خالی و بدون صابون بشویید. جوش های قرمز در صورت نوزاد که در چند هفته اول ممکن است وجود داشته باشد، درمان خاصی لازم نیست. شستن روزانه صورت کودک، ممکن است که جوش ها را بهبود بخشد. لازم نیست که داخل دهان یا گوش های نوزاد خود را تمیز کنید. پشت گوش را که ممکن است قطرات شیر بر روی آن ها جاری شود، بشویید. پلک ها را به آرامی شستشو دهید.

ریختن آب در داخل گوش کودک ایرادی ندارد. اما سعی نکنید که داخل گوش های کودک خود را با دستمال پنبه ای خشک کنید. این کار ممکن است به پرده گوش کودک آسیب برساند. برای خروج آب، کافیست تا به آرامی سر او را به سمتی بچرخانید تا آب داخل گوش خارج شود و سپس بیرون گوش را با یک حوله، خشک کنید.

نوزادان به طور عمده از طریق بینی تنفس می کنند، مخصوصا هنگام غذا خوردن. بنابراین، مهم است که این راه هوایی را از مخاط تخلیه کنید تا کم کم به مرور زمان، یاد بگیرد که از طریق دهان نیز نفس بکشد. عطسه کردن راهی برای پاکسازی بینی است. برخی مخاط طبیعی هستند. با این حال، مخاط بیش از حد می تواند باعث گرفتگی بینی شود و سبب تنفس دشوار برای کودک شود. با استفاده از یک سرنگ، مخاط را از بینی نوزاد بیرون بکشید. برای انجام این کار ابتدا سرنگ را فشار داده و سپس نوک سرنگ را در بینی نوزاد قرار دهید.

حمام کردن نوزاد

سرنگ را برای خارج کردن مخاط آزاد کنید. مخاط را در یک دستمال تخلیه کنید. این مراحل را تا زمانی که بینی کودک شما کاملا تخلیه نشده است، تکرار کنید. اگر مخاط در خارج از بینی خشک شده باشد، آن را با یک پارچه مرطوب، نم دار کنید، تا زمانی که نرم شود؛ سپس آن را بشویید. از گوش پاک کن برای تمیز کردن بینی نوزاد استفاده نکنید زیرا حرکت ناگهانی کودک می تواند باعث آسیب شود. سرنگ را قبل از استفاده مجدد، تمیز کنید.

ممکن است که ترشح مخاطی سفید یا سفید شیری از یک یا هر دو چشم کودک شما بیرون بیاید. این قضیه معمول است و معمولا به سبب مسدود شدن مجرای اشک اتفاق می افتد. برای پاک کردن مخاط چشم، کودک تان را به پشت قرار دهید. سرش را به سمت چشمی که می خواهید تمیز کنید خم کنید.

گوشه چشم را به وسیله یک پنبه کوچک تمیز کنید. مخاط را از یک چشم به چشم دیگر منتقل نکنید. برای هر چشم از یک پنبه تمیز استفاده کنید. اگر پس از خروج از بیمارستان چشم شروع به ترشح کرد، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید. متخصص اطفال به شما می گوید که چگونه چشم را برای رفع گرفتگی مجرای اشک ماساژ دهید. اگر مخاط زرد یا سبز باشد، می تواند نشانه ای از عفونت باشد، پس حتما با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید.

حمام کردن نوزاد و مراقبت از پوست

پوست ما از بدن مان در برابر عفونت محافظت می کند. عفونت به راحتی در پوست آسیب دیده مانند جوش یا زخم ایجاد می شود. بنابراین، مراقبت از پوست کودک تان در برابر جوش ها بسیار مهم است. جوش ها اغلب به عنوان یک التهاب پوستی شروع می شوند. بنابراین، از استفاده از صابون ها و لوسیون هایی که مواد شیمیایی و معطر زیادی دارند، اجتناب کنید زیرا می توانند پوست کودک تان را تحریک کنند.

اگر از صابون استفاده می کنید، پس از استفاده از صابون، پوست او را به خوبی بشویید تا تمام بقایای صابون پاک شود. مالیدن پوست کودک می تواند آن را تحریک کند و منجر به ایجاد جوش شود. شستشوی ملایم، تمام آن چیزیست که مورد نیاز است.

مهم است که بدانید که جوش هایی که خود به خود به وجود می آیند و از بین می روند، جایی برای نگرانی ندارند. با این حال، جوش هایی که برآمدگی یا چرک دارند، می تواند باعث ایجاد عفونت شود. اگر این جوش ها به خصوص در ناحیه بستن پوشک کودکتان وجود داشت، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید.

اطمینان حاصل کنید که تمام چین های روی پوست مانند زیر گردن که در آن شیر جمع می شود و یا بین باسن را شسته اید. برای تمیز کردن زیر گردن، کودک تان را به پشت بخوابانید و دستتان را پشت شانه او قرار دهید و شانه های او را به آرامی به بالا حرکت دهید. این کار باعث می شود تا سرش به اندازه کافی به عقب کشیده شود تا بتوانید به راحتی گردن او را تمیز کنید.

خشکی یا پوسته پوسته شدن پوست در چند هفته اول طبیعی است زیرا پوست سالم و جدید، درست زیر لایه بیرونی ایجاد می شود. پس از حمام کردن نوزاد ، مقداری لوسیون مرطوب کننده یا کرم ضدآفتاب به بدن کودک بمالید. از مالیدن روغن کودک بر روی پوست او اجتناب کنید؛ زیرا روغن می تواند منافذ پوست را مسدود کند. نباید هیچ پودر، لوسیون یا روغنی روی پوست کودکتان بماند. قبل از استفاده از هر یک از این محصولات با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید.

شستشوی اندام تناسلی

اطمینان حاصل کنید که اندام تناسلی نوزاد خود را می شوئید. در دختران تازه متولد شده، ممکن است در چند روز اول ترشحات کمی از واژن خارج شود. گاهی اوقات، مقداری خون نیز وجود دارد. این ترشحات طبیعی است و نباید باعث نگرانی شود. هورمون های شما به جریان خون کودک تان وارد شده اند و سبب این ترشحات می شوند. این هورمون ها باید ظرف چند روز از جریان خون خارج شوند. اگر ترشحات بیش از یک هفته طول کشید، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید. برای تمیز کردن ناحیه تناسلی او، ناحیه تناسلی را از جلو به عقب با آب معمولی شستشو دهید. همچنین فراموش نکنید که پوست او را به خوبی خشک کنید.

اگر پسر شما ختنه نشده است، نیازی نیست که در هنگام تمیز کردن آلت تناسلی، پوست دور نوک آلت را عقب بدهید. ممکن است متوجه شوید که یک ماده مومی که اسمگما نامیده می شود، بر روی سر آلت تناسلی وجود دارد. این امر طبیعی است اما باید تمیز شود.

اگر فرزند شما ختنه شده باشد، هنگام حمام کردن نوزاد و خشک کردن آلت تناسلی او، تا زمانی که زخم های او بهبود می یابد، باید با آرامش زیادی حمام کردن نوزاد را انجام دهید. برای شستن ناحیه تناسلی یک پارچه نم دار را بر روی آلت کودک فشار دهید. سپس اجازه دهید تا با جریان هوا خشک شود. هنگامی که آلت تناسلی بهبود می یابد، می توانید آن را مانند بقیه نواحی شست و شو دهید.

فیلم آموزشی حمام کردن نوزاد


یکی از ارگان های مهم بدن، دندان ها هستند که لازم است ما هر روز آنها را تمیز کنیم و مسواک بزنیم. اما چطوری؟ دندان ها یکی از آسیب پذیرترین بخش های بدن هستند که تحت تاثیر باکتری های زیادی قرار می گیرند. آنها در دوران بارداری آسیب پذیرتر می شوند. استفراغ به دلیل حالت تهوع صبحگاهی، گرایش به غذاهای شیرین و اسید استفراغ، همه می تواند منجر به افزایش خراب شدن دندان ها شده و در نهایت کشیدن دندان ها در دوران بارداری ممکن است لازم گردد. در این مقاله از بخش زنان و زایمان و دندانپزشکی به شما درباره مشکلات دهانی در دوران بارداری و کشیدن دندان ها صحبت می کنیم.

انواع مشکلات دهانی در دوران بارداری

تغییرات هورمونی در دوران حاملگی می تواند مشکلات دهانی را افزایش داده یا باعث بدتر شدن مشکلات دندانی شود. علاوه بر پوسیدگی دندان، بیماری های پریدونتال (واقع در اطراف دندان ها) نیز به علت عفونت باکتریایی لثه ها و استخوان های اطراف دندان ایجاد می شود.

دوران بارداری

مشکلات دندانی و پریدونتال که می توانند در دوران بارداری بوجود می آیند، عبارتند از:

عفونت لثه در دوران بارداری

این عفونت منجر به عفونت، حساسیت و تورم لثه می شود. همچنین ممکن است لثه های شما موقع مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن، خونریزی کند. شما باید برای اجتناب از بیماری های شدید لثه، به دندانپزشک مراجعه کنید. ممکن است دندانپزشک برای پیشگیری از عفونت، مسواک زدن و تمیز کردن مکرر دندان ها را توصیه کند.

پوسیدگی دندان

ایجاد حفره های دندانی یکی از شایع ترین مشکلات دندان در دوران بارداری هستند. یکی از دلایل پوسیدگی دندان افزایش مصرف کربوهیدرات ها است.

ثانیاً، تهوع صبحگاهی می تواند منجر به افزایش سطح اسید در دهان شده، در نتیجه مینای دندان از بین رفته و به همین ترتیب منجر به پوسیدگی دندان می شود.

دوران بارداری

تومورهای بارداری

تومورهای بارداری اغلب طی سه ماهه دوم بهبود می یابند. تومورهای قرمز تمشک مانند، تورم ناشی از رشد بیش از حد بافت بین دندان ها است که باعث خونریزی می شوند.

یکی از دلایل تومورها، پلاک اضافی است. آنها می توانند پس از زایمان شما از بین بروند. با این حال، در موارد خاص از مشکلات دندانی، ممکن است دندانپزشک شما بخواهد برای جلوگیری از آسیب بیشتر، دندان شما را بکشد.

کشیدن دندان در دوران بارداری امکان پذیر است؟

اگر شما دندان عفونی با درد شدید دارید، لازم است آنرا بکشید. همچنین مشکلات پریدونتال باعث ضعیف شدن لثه و در نتیجه عدم پشتیبانی استخوان فک و دندان می شود که باعث لق شدن دندان های بیشتر گردد. چنین مواردی ممکن است منجر به کشیدن دندان ها شود.

آگاهانه تصمیم بگیرید که آیا واقعا نیاز است که دندانتان کشیده شود یا خیر.

علائم ضروری برای کشیدن دندان:

اگر شما این مشکلات را دارید، این می تواند زمان مناسب و درستی برای کشیدن دندان باشد:

  • درد در لثه ها و دندان ها
  • ایجاد عفونت به همراه پوسیدگی زیاد دندان
  • دشواری در خوردن غذا
  • ایجاد تورم در لثه ها
  • دشواری در سخن گفتن
  • خونریزی کردن لثه

مشکلات دندانی می تواند هر زمانی از دوران بارداری شما بوجود بیاید، شما باید تا رسیدن زمان مناسب برای کشیدن دندانتان صبر کنید.

زمان مناسب برای کشیدن دندان در دوران حاملگی

بهترین زمان برای کشیدن دندان سه ماهه دوم بارداری است. به این دلیل که:

سه ماهه اول:

روش های دندانپزشکی در سه ماهه اول انجام نمی شود. از هفته سوم تا هشتم زمانی است که اندام های حیاتی در کودک رشد می کنند. هر گونه دارو یا استرس ناشی از کشیدن دندان می تواند در رشد جنین تاثیر بگذارد.

دوران بارداری

سه ماهه دوم:

سه ماهه دوم بارداری امن ترین دوره برای کشیدن دندان است. در این زمان جنین باید رشد چشم گیری داشته باشد.  با این حال، دندانپزشک اقدامات متعددی انجام می دهد تا احساس راحتی کنید و از هرگونه مشکل اجتناب گردد.

در حین انجام این روش، اگر بی هوش شدید (از دست دادن هوشیاری جزئی یا موقت به علت افت فشار خون) بعد به سمت چپ خود برگشته تا فشار را کاهش دهید.

این موقعیت نشسته یا خوابیده می تواند باعث سندروم افت فشارخون سوپاین (کاهش فشار خون) شود که به دلیل فشار اعمال شده توسط جنین در ورید اجوف تحتانی کاوا (سیاهرگ بزرگ بالایی) رخ می دهد. بنابراین، دندانپزشک سمت راست بدن شما را 10 تا 12 سانتی متر روی صندلی بالاتر قرار می دهد.

سه ماهه سوم:

نشستن برای مدت طولانی در همان حالت برای شما دشوار می باشد. این به نوبه خود باعث ناراحتی شما می شود.

اگر درد شدیدی دارید و کشیدن دندان اجتناب ناپذیر است، پس بهترین زمان برای انجام این کار اولین ماه از سه ماهه سوم است.

درمان های اولیه، مثل کشیدن دندان، می تواند در دوران بارداری انجام شود ولی از درمان های پیشرفته بطوری کلی اجتناب می شود.

دوران بارداری

آیا استفاده روش های دندانپزشکی در دوره بارداری ایمن است؟

کشیدن دندان:

کشیدن دندان نیاز به استفاده از اشعه ایکس و بی هوشی دارد. ببینیم که چقدر ایمن هستند!!!

1– اشعه ایکس:

کشیدن دندان به عکس با اشعه ایکس برای پیدا کردن دندان آسیب دیده و تشخیص میزان پوسیدگی، نیاز دارد. در طی این مرحله، یک ورقه سرب برای پوشش قسمت بالایی بدن بیمار برای جلوگیری از عوارض جانبی تابش بر جنین استفاده می شود.

2-بی هوشی:

قبل از کشیدن دندان، به بیمار بی هوشی موضعی داده می شود که معمولاً لیدوکائین یا نووکائین است. این یک دارو از گروه B است و به این معنی است که در دوران بارداری ایمن است. مواد بی هوشی وارد جفت می شود اما قبل از رسیدن به جنین فیلتر می شود. ممکن است دندانپزشک شما دارویی با دوز کمتر از حد نرمال به شما بدهد. شما می توانید با آرامش و بدون استرس با او همکاری کنید.

دوران بارداری

مطالعاتی بر روی ایمنی روش های دندانپزشکی در بارداری انجام شده است. اهارون هاگای محقق ارشد یکی از این تحقیقات می گوید: «در مطالعه ما هیچ شواهدی نیست که نشان دهد درمان دندانپزشکی با بی هوشی در دوران بارداری مضر است ولی با این حال بسیاری از زنان باردار از مراجعه به دندانپزشکی اجتناب می کنند. هدف ما تعیین این است که آیا خطر بالقوه مرتبط با درمان دندان با بی هوشی و حاملگی وجود دارد؟ که ما چنین خطری پیدا نکردیم.»

در هر صورت، روش های معمول سلامت دندان باید قبل از حاملگی برنامه ریزی شده انجام گردد. در بارداری های غیر منتظره، شما می توانید این خدمات را در طی سه ماهه سوم دریافت کنید.

از آنجایی که هم شما و هم کودکتان این درمان را دریافت می کنید، باید قبل از شروع هر روش درمانی یا مصرف دارو با پزشک متخصص خود مشورت کنید.

پزشک به احتمال زیاد از هر روش درمانی یا داروهایی که می تواند جنین را در معرض خطر قرار دهد، اجتناب می کند، به ویژه در زنانی که در سنین پایین باردار شده اند.

جراحان فک، دهان و صورت ممکن است به جراحی برای بیماران باردار نیاز داشته باشند.

با این حال ممکن است در درمان موارد اضطراری که شامل عفونت، تروما یا زخم و آسیب شناسی هستند، پیش روند.

هرگونه درمان فعال در هر شرایطی باید به منظور بهینه سازی سلامت مادران، بدون در معرض خطر قرار گرفتن جنین انجام شود.

دوران بارداری

ایمنی دارو ها:

آنتی بیوتیک ها:

دندانپزشک شما ممکن است پنی سیلین، آموکسی سیلین و کلیندامایسین تجویز کند که در دوران بارداری ایمن هستند. اریترومایسین هم ایمن است اما دکتر به شرطی تجویز می کند که معده بیمار بتواند آنرا تحمل کند.

اگر به هر یک از این دارو ها حساسیت دارید، با پزشک خود صحبت کنید تا یک دارو جایگزین، تجویز کند.

-مسکن ها:

قسمت دندان کشیده شده در دهان شما چند روز دردناک خواهد بود. ممکن است داروهای مسکن (کدوئین، بروفن و…) در نسخه دندانپزشک استفاده شود.

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن، آسپرین و ناپروکسن ممکن است برای مدت کوتاهی تا 72 ساعت استفاده شوند اما در طی سه ماهه اول و سوم باید اجتناب شود.

اجتناب از مصرف این داروها در دوران بارداری:

  • تتراسایکلین (تتراسایکلین، مینوسایکلین، داکسی سایکلین) را به عنوان قرص یا ترکیب موضعی مصرف نکنید، زیرا این دارو می تواند بر جنین اثر بد بگذارد.
  • شما همچنین باید از مصرف فلورکینولون ها (سیپروفلوکساسین، لووفلوکساسین، موکسی فلوکساسین) اجتناب کنید.
  • در دوران بارداری، داروهای تراتوژنیک مانند تالیدومید و بعضی از رتینوئیدها استفاده نمی شوند، چون ممکن است باعث ایجاد اختلالاتی در جنین، مثل شکاف کام و شکاف لب شود.

از درمان های انتخابی مثل سفید کردن دندان ها و یا هر روش زیبایی دیگر در دوران بارداری اجتناب کنید. در عین حال کارهای دندانپزشکی مثل پر کردن دندان، جرم گیری یا تاج گذاری را متوقف نکنید. اما اگر زمان کشیدن دندان عقل شماست چه باید بکنید؟

دوران بارداری

کشیدن دندان عقل در دوران حاملگی

در دوران بارداری، شما ممکن است درد غیر قابل تحمل دندان عقل و مشکلات لثه را تجربه کنید. عواملی مثل ایجاد پلاک، رشد غیر طبیعی دندان یا عفونت منجر به درد دندان عقل شود. در صورت درد شدید و پوسیدگی دندان عقل، آن را مانند هر دندان دیگری می کشند.

چگونه می توان از بروز مشکلات دندانی در دوران بارداری جلوگیری کرد؟

برخی از اقدامات حیاتی می تواند به شما در جلوگیری از مشکلات دندانی در دوران حاملگی کمک کند. اینجا به شما می گوئیم که چگونه دندان های خود را سالم نگه دارید:

  • مرتباً برای چکاب و جرم گیری، برای جلوگیری از هرگونه رسوب در دندان به دندانپزشکی مراجعه کنید.
  • مصرف غذاهای شیرین را کم کنید، چون ممکن است باعث التهاب یا تورم لثه ها در دوران حاملگی شود.
  • از استفاده از دهانشویه حاوی الکل جلوگیری کنید. خمیر دندان، فلوراید یا نخ دندان تائید شده توسط ADA هر روز استفاده کنید.
  • دندان هایتان را حداقل روزی دو مرتبه مسواک کنید و روزی یکبار از نخ دندان استفاده کنید. از مسواک نرم برای کاهش سوزش لثه و تحریک پوشش اطراف دندان استفاده کنید.
  • اجتناب از پیوند لثه و جرم گیری در دوران حاملگی، زیرا پیوند می تواند منجر به خونریزی بیش از حد شود و جرم گیری باعث تحریک و بروز علائم آلرژیک می شود.
  • علاوه بر سایر مسائل مربوط به سلامت دندان، سیگار کشیدن نیز منجر به مشکلات پریدونتال می شود. بنابراین، در هنگام بارداری سیگار نکشید.

مراقبت های دندانی چیزی است که نباید در حین بارداری آنرا نادیده بگیرید، بنابراین برای سلامت کلی شما ضروری است که به دندان پزشک مراجعه کنید و دندان هایتان را جرم گیری و تمیز کنید تا دهانی سالم و لبخندی زیبا در دوران حاملگی داشته باشید.


در مورد اعتیاد به استامینوفن چه می دانید؟ امروزه داروهای زیادی وجود دارند که افراد برای موضوعات خیلی کوچک، به طور مرتب از آنها استفاده می کنند. بسیاری از این داروها، داروهای بدون نسخه ای هستند که نیازی به نسخه پزشک ندارند. بیشتر مردم بر این باورند که این داروها هیچ گونه  ضرری ندارند و اثر سوء در رابطه با مصرف آنها وجود ندارد. متأسفانه بسیاری از این داروها اعتیاد آور هستند و در صورت استفاده نادرست، اثرات خطرناکی را به همراه دارند. در این مقاله از بخش داروهای دکتر سلام می خواهیم در مورد یکی از داروهای اعتیاد آور صحبت کنیم. بله در مورد استامینوفن که بیشتر افراد از خطرات مصرف طولانی مدت یا نادرست آن آگاهی ندارند. شناخت استامینوفن، استفاده از آن و اعتیاد آور بودن این دارو، از اهمیت زیادی برخوردار است.

اعتیاد به استامینوفن

استامینوفن نوعی داروی بدون نسخه می باشد که  به تنهایی یا به صورت جزئی از داروهای دیگر، میتوان خریداری کرد. این دارو برای درمان انواع مختلف درد، سرما خوردگی و داروهای مرتبط با قاعدگی کاربرد دارد. این دارو، اکثرا برای درمان درد های خفیف و جزئی استفاده می شود. استامینوفن، برای کاهش تب و درد خفیف آرتریت  نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

اعتیاد به استامینوفن

برای بیشتر افراد، استامینوفن، دارویی است که برای درمان انواع درد ها استفاده می شود. به راحتی قابل دسترس است و در بسیاری از فروشگاه ها و مراکز خرید کوچک نیز پیدا می شود. متأسفانه بیشتر مردم، از میزان مصرف درست و محدودیت هایی که این دارو دارد، آگاهی ندارند. همچنین از این موضوع که بیشتر داروهای دیگر نیز شامل استامینوفن هستند، نیز اطلاعی ندارند که همین باعث می شود مقدار مصرف این دارو، هر روزه افزایش پیدا کند و حتی گاهی باعث بروز اعتیاد به استامینوفن در خود می شوند.

دوز مصرفی مناسب برای جلوگیری از اعتیاد به استامینوفن

در مورد بزرگسالان و نوجوانان، مقدار دوز مصرفی، هر 4 تا 6 ساعت، 650 تا 1000 میلی گرم در صورت نیاز می باشد. این مقدار برای کودکان خیلی کمتر است و اغلب بر پایه وزن و سن آنها، تعیین می شود.

با این حال، اگر داروهای تجویزی یا بدون نسخه دیگری مورد استفاده قرار می گیرد، باید از نظر دارا بودن استامینوفن، مورد بررسی قرار بگیرند. مصرف بیش از اندازه و یا مصرف طولانی مدت استامینوفن، سلامتی را به خطر می اندازد، به عنوان مثال ممکن است باعث آسیب کبدی شود. بررسی تمام برچسب های دارویی یا مشورت با پزشک، درباره تمام داروهایی که ممکن است استامینوفن داشته باشند، مهم است، مخصوصا اگر  به مصرف طولانی مدت آن نیاز داشته باشید.

استامينوفن چه عوارض جانبی دارد؟

مصرف گهگاه استامینوفن، عوارض جانبی متعددی دارد که در بیشتر افراد رایج و متداول نمی باشد. این عوارض شامل تهوع، استفراغ و درد معده هستند. همچنین می تواند باعث بروز جوش یا سردرد شود. استفاده مرتب از استامینوفن، باعث بروز عوارض جانبی جدی تری نیز می شود که شامل مشکل دفع ادرار و آسیب به کلیه می باشد. همچنین باعث کاهش تعداد پلاکت های خون شده که منجر به کبودی یا خونریزی غیر عادی می شود.

خطرات دیگری که در رابطه با مصرف استامینوفن وجود دارد، مشکلات یا آسیب کبدی می باشد. واکنش های آلرژیک، مانند خارش یا کهیر، متورم شدن صورت یا دست ها یا مشکل تنفسی نیز در افرادی که استامینوفن مصرف می کنند، دیده می شود. اگر متوجه هر یک از این عوارض جانبی شدید، بلافاصله با پزشک خود مشورت کنید. در مورد بروز علامت های واکنش آلرژیک، مخصوصا مشکل تنفسی، باید به اورژانس مراجعه کنید.

اعتیاد به استامینوفن

علائم مصرف بیش از اندازه استامینوفن چیست؟

یک فرد بزرگسال سالم، بیش از 4000 میلی گرم استامینوفن را نباید در یک روز مصرف کند. اگر فردی بیشتر از 65 سال سن دارد، یا داروهای دیگری را مصرف می کند یا بیماری کبدی یا کلیه دارد، این مقدار مصرف باید خیلی پایین تر باشد. در مورد مصرف استامینوفن برای افرادی که در این گروه ها قرار دارند و برای کودکان، باید با یک پزشک مشورت شود. مصرف بیشتر از 7000 میلی گرم استامینوفن در یک روز برای یک فرد بزرگسال سالم، مشکلات شدیدی را بر اثر مصرف بیش از اندازه ، به همراه دارد.

مصرف بیش از اندازه استامینوفن، برای هر کسی می تواند به سادگی اتفاق بیفتد. این حالت با مصرف بیش از مقدار توصیه شده به صورت عمدی یا تصادفی و به علت درد بیش از حد ممکن است رخ دهد. مصرف تصادفی این دارو اغلب به علت بروز درد یا فراموشی است و یا آگاهی نداشتن از نوع انتشار این دارو در بدن است که این نیز دلیلی دیگر بر مصرف زیاد آن می باشد. با این حال، یکی دیگر از موضوعات خیلی رایج، آگاهی نداشتن فرد از وجود استامینوفن در دیگر داروهای مصرفی می باشد و همین باعث مصرف بیش از حد استامینوفن می شود.

مصرف بیش از اندازه استامینوفن شامل علائمی مانند تهوع، استفراغ، و درد معده می باشد، همچنین در طی 24 ساعت اول مصرف بیش از حد این دارو، علائمی مانند عرق کردن و خستگی نیز بروز می کند. بعد از 24 تا 72 ساعت پس از مصرف زیاد استامینوفن، مشکلات ادراری مانند ادرار کم و تیره نیز ممکن است دیده شود.

از دیگر علائم مصرف زیاد این دارو، بروز درد در قسمت سمت راست بالا و همچنین زرد شدن پوست و چشم است. بعد از 72 ساعت، ممکن است ادرار حاوی خون باشد. تب به همراه خستگی و ضعف نیز ممکن است وجود داشته باشد. همچنین احساس غش، ناتوانی در بیدار ماندن و  احساس گرسنگی یا لرز نیز ممکن است مشاهده شود. تاری دید، مشکل تنفسی، سردرد، گیجی و حتی کما، ممکن است پس از مصرف بیش از اندازه این دارو، رخ دهد.

اگر استامینوفن را بیش از حد مصرف کردید یا به مصرف زیاد از حد آن مشکوک شدید، باید از یک متخصص بهداشت، کمک بگیرید. آنها با انجام آزمایشات خون و همچنین عملکرد کبد و آزمایشات مربوط به لخته شدن خون، مشکل را تشخیص می دهند. آنها همچنین در صورت بروز هر علائمی در به شما کمک می کنند.

مصرف طولانی مدت استامینوفن، حتی در صورت محدود کردن دوز مصرفی،  باعث بروز خطر مرتبط با مصرف بیش از اندازه این دارو می شود. به طور خیلی جدی توصیه می شود که استامینوفن را برای درمان درد، بيشتر از 10 روز و برای درمان تب ، بیشتر از 3 روز مصرف نکنید. اگر درد یا تب بیشتر از این مدت طول کشید ، باید از متخصصان بهداشتی کمک بخواهید و از بروز پیامدهای مصرف بیش از حد استامینوفن پیشگیری کنید.

آیا امکان اعتیاد به استامینوفن وجود دارد؟

واقعیت این است که، استامینوفن بر خلاف سایر داروها و داروهای مسکن، خواص اعتیادآور ندارد. آنگونه که بدن به سایر مواد اعتیادآور وابسته می شود، به استامینوفن چنین واکنشی بروز نمی دهد. با این حال، درباره استفاده طولانی مدت این دارو و عوامل اعتیاد آور آن که منجر به سوء مصرف و مصرف بیش از اندازه می شود، هنوز مسائلی وجود دارد.

غالبا، یک نوع وضعیت پزشکی که ممکن است به درستی نیز معرفی نشده باشد، باعث اعتیاد افراد به استامینوفن می شود. اعتیاد به استامینوفن ، اغلب مورد توجه قرار نمی گیرد، زیرا بسیاری از افراد بر این باورند که استامینوفن، داروی بدون ضرری است که به طور مرتب میتوان از آن استفاده کرد. متأسفانه، مصرف بیش از حد این دارو در دنیا، باعث می شود تا بیشتر افراد، جان خود را بر اثر نارسایی کبد از دست بدهند.

علایم اعتیاد به استامینوفن چه هستند؟

اعتیاد به استامینوفن می تواند دارای نشانه هایی باشد. قطع ناگهانی استامينوفن در افرادی كه به این دارو اعتياد دارند، باعث بروز برخی از علائم می شود. بیقراری، استفراغ و اسهال از علائم رایج ترک اعتیاد هستند. بسیاری از افراد پس از قطع مصرف استامینوفن، دچار سردرد می شوند. همچنین درد ممکن است در ابتدا درمان شود اما ممکن است از حالت عادی نیز بدتر شود. این مشکلات معمولا چند روز طول می کشد اما ممکن است تحمل این شرایط برای فرد، دشوار باشد و باعث شود که مصرف دارو را دوباره از سر بگیرد. نظارت پزشکی ممکن است در کمک به کاهش علائم ترک، مفید باشد.

 چه نوع درمانی برای این نوع اعتیاد وجود دارد؟

یک فرد متخصص در ترک اعتیاد ممکن است بتواند به بیمار کمک کند تا اعتیاد به استامینوفن خود را ترک کرده و آن را پشت سر بگذارد. آنها قادر به شناخت علائم ترک هستند و در کشف علت اصلی اعتیاد می توانند کمک کنند. همچنین مشورت با یک پزشک در زمینه بررسی مسائل مربوط به مصرف طولانی مدت استامینوفن، بسیار اهمیت دارد.

این نکته نیز از اهمیت خاصی برخوردار می باشد که افراد باید از خطراتی که داروهای بدون نسخه نیز می توانند ایجاد کنند، آگاهی داشته باشند. با رعایت نکردن نسخه تجویزی یا مقدار دوز مصرفی، عوارض، به راحتی می توانند بروز کنند. همچنین باید از عوارض جانبی و عوارض طولانی مدتی که ممکن است بر اثر استفاده از این داروها، به وجود بیاید اطلاع داشته باشید، به خصوص آن دسته از داروهایی که گمان می کنید بدون خطر هستند. این آگاهی ها، از بروز اعتیاد، آسیب کبدی و حتی مرگ می توانند پیشگیری کنند.

آخرین دیدگاه‌ها

    پیوندها

    دسته‌ها